• Για δεκαετίες μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η Τουρκία αντιμετώπιζε την υπόθεση του Αιγαίου και της Κύπρου ως ένα «πακέτο» που ζητά συνολική λύση, προσέγγιση που δεν είναι σαφές αν ισχύει και σήμερα
• Η Ελλάδα αμύνεται και προσπαθεί να «ανιχνεύσει» τις προθέσεις του Ταγίπ Ερντογάν - Ο γρίφος Τράμπ που δυσκολεύει την Αθήνα και θέλει να αξιοποιήσει υπέρ της η Άγκυρα
του Κ.Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
aggelopoulos@ependisinews.gr
Η συμπεριφορά της Τουρκίας στο Αιγαίο προβληματίζει έντονα, πιο πολύ από άλλοτε, σήμερα την Αθήνα. Όχι διότι αποτελεί «πρωτοτυπία» η άσκηση στρατιωτικής πίεσης από την Άγκυρα στο Αρχιπέλαγος, αλλά επειδή τούτη τη φορά οι κινήσεις του Ερντογάν δεν είναι εύκολο να ερμηνευθούν με όρους που ίσχυαν έως πριν από λίγα χρόνια. Η ελληνική διπλωματία σημειώνει ότι, σήμερα, ο Τούρκος πρόεδρος διαχειρίζεται τις σχέσεις του με την Ελλάδα με ενισχυμένο πολιτικό οπλισμό, λόγω της πίεσης που δέχεται απ’ τις τουρκικές ακτές η χώρα μας στο Προσφυγικό, όσο και λόγω των «ανοικτών θεμάτων» στο Κυπριακό. Φαίνεται, δε, ότι η Άγκυρα προσπαθεί τώρα να «αξιοποιεί» και το μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, που έχει αδυνατίσει και πολιτικά την ελληνική θέση στην Ευρώπη και γενικότερα στη διεθνή σκηνή της Δύσης.
Η τέλεια αφορμή
Η υπόθεση των οκτώ αξιωματικών έχει δώσει, βέβαια, στην Άγκυρα ως «εθνικό θέμα» της, δήθεν, μια καλή αφορμή για επιπλέον πίεση προς την ελληνική κυβέρνηση, αλλά υπάρχει και άλλο ένα νέο στοιχείο που αξιοποιεί ο Ερντογάν: Τα «κενά» στην επαφή με τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, που έχουν να κάνουν με ανοικτά ερωτήματα σχετικά με τη στρατηγική του Τράμπ στην περιοχή της Εγγύς Ανατολής και μαζί η ελληνική αμηχανία για το ίδιο ζήτημα. Έτσι, ο Ερντογάν κινείται αυτή την ώρα -πάντοτε με φόντο το Κουρδικό σε Συρία και Ιράκ- επάνω σε γραμμές που ξεφεύγουν από παλαιότερα ευρω-ατλαντικά στρατηγικά πλαίσια.
Στην τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Ερντογάν προ ημερών, πάντως, ο Ντόναλντ Τράμπ έδωσε έμφαση στη συνεργασία τους για την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας του Ισλαμικού Κράτους». Και του «υπενθύμισε» ότι αποτελεί η Τουρκία μέλος του ΝΑΤΟ.
Σημειώνεται ότι, ακόμα και στο εσωτερικό της Τουρκίας, εκτιμάται από στελέχη της αντιπολίτευσης και από αναλυτές στον Τύπο ότι ο Ερντογάν «παίζει» επιθετικά στο Αιγαίο μόνο και μόνο για να τονώνει το ηγετικό κύρος του στους κύκλους των εθνικιστών του ισλαμικού τουρκισμού που ο ίδιος προωθεί στη ώρα του ως το νέο μείζον εθνικό ιδεολόγημα της χώρας του.
Βετεράνοι διπλωμάτες συνδέουν αυτήν τη στάση με το δημοψήφισμα για τις νέες, αυξημένες αρμοδιότητες του προέδρου και προβλέπουν, όπως έγραψε η εφημερίδα «Βιργκούν», κάποια «επικίνδυνα βήματα» στην εξωτερική πολιτική του Ερντογάν έως τον Απρίλιο.
Η Αθήνα γνωρίζει, μεν, ότι η Ουάσινγκτον σίγουρα δεν θέλει να συμβούν στρατιωτικά «επεισόδια» στο Αιγαίο, αλλά αυτό το στοιχείο δεν έχει σήμερα την πολιτική αξία που είχε παλαιότερα, όπως, π.χ., τον «Μάρτιο 1987»και στην περίπτωση των «Ιμίων 1996». Οι προβληματικές σχέσεις Τουρκίας - ΗΠΑ και τα ερωτήματα που τίθενται στο ΝΑΤΟ λόγω του «ασταθούς» σήμερα νατοϊκού εταίρου, είναι ζητήματα που μεγεθύνουν τους προβληματισμούς στο υπουργείο Εξωτερικών. Ούτε βοηθά σε τίποτε την Αθήνα το γεγονός ότι οι σχέσεις Μέρκελ - Ερντογάν είναι σήμερα διαταραγμένες. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα γνωρίζει, άλλωστε, ότι, πέρα από δημόσιες δηλώσεις και ανακοινώσεις των Βρυξελλών, στην πραγματικότητα είναι ισχνή η βούληση των Ευρωπαίων για ουσιαστικές «παρεμβάσεις» της Ε.Ε. στα θέματα της Ελλάδας και της Κύπρου.
Το Αιγαίο είναι, λοιπόν, τώρα μια «εύφλεκτη» περιοχή και το μόνο που μπορεί να κάνει σήμερα η ελληνική πλευρά είναι να «προσέχει» την Άμυνα της. Καλείται, δε, εκ των πραγμάτων, ο πρωθυπουργός να ελέγξει καλύτερα κάποιες καθόλου «ψύχραιμες» συμπεριφορές του υπουργού Εθνικής Άμυνας.
Κυπριακό, τοπίο στην ομίχλη
Η ΤΑΚΤΙΚΗ του Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι ακόμη σαφής για την ελληνική διπλωματία. Τα ερωτήματα για τις επιλογές του Τούρκου «σουλτάνου» δεν απαντώνται τούτη την ώρα. Συνεπώς, η Αθήνα είναι υποχρεωμένη να πορεύεται στο πεδίο του Κυπριακού με τα δεδομένα της «Γενεύης», δίνοντας απ΄ την πλευρά της βάρος στην ευρωπαϊκή «παρέμβαση» για το θεσμικό - νομικό μέρος της λύσης. Στη Λευκωσία, ο πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης χειρίζεται διακοινοτικά το μείζον πρόβλημα του εδαφικού, που είναι στο κέντρο ουσιωδών «ποιοτικών» ζητημάτων και, επιπλέον, αγγίζει έμμεσα κάποιες σοβαρές πτυχές της κυπριακής ΑΟΖ, άρα και τα όρια της ελληνικής και της τουρκικής. Στα διπλωματικά παρασκήνια λέγεται άτι τον Μάρτιο θα ξεκινήσει μια δεύτερη «Γενεύη». Αλλά ακόμη καμία πλευρά δεν εξηγεί ποια θα ήταν τα νέα στοιχεία που θα καθιστούσαν πιο εύκολη μια «συνεννόηση» - καθώς, μάλιστα, ο «διεθνής παράγων» (βλ. ΗΠΑ) δεν έχει εμπλακεί δυναμικά στην υπόθεση. Μένει να διαπιστωθεί αν η τουρκική διπλωματία θα εμφανιστεί στον νέο γύρο συνομιλιών με την Άγκυρα να κρατάει ανοικτό το ενδεχόμενο ενός πολεμικού «επεισοδίου» στο Αιγαίο.
Προβλέποντας την επόμενη κίνηση στη σκακιέρα
Το «παιχνίδι» του Ταγίπ Ερντογάν εξετάζεται στην Αθήνα και από μια άλλη πλευρά, στη βάση του εξής ερωτήματος: Έως ποιον βαθμό υπολογίζει η Άγκυρα ότι μπορεί να αυξήσει την πίεση της στο Αιγαίο σε σχέση με το Κυπριακό; Εκτιμά, μήπως ο Ερντογάν ότι μια «δραματική» κατάσταση στο Αιγαίο θα οδηγούσε, διά της πλαγίας οδού, σε «επιτάχυνση» εξελίξεων στο Κυπριακό υπέρ της Τουρκίας; Έμπειροι διπλωμάτες θυμίζουν σήμερα ότι, για δεκαετίες μετά την τουρκική εισβολή του 1974,η Τουρκία αντιμετώπιζε την υπόθεση του Αιγαίου και της Κύπρου ως ένα «πακέτο» που ζητά συνολική λύση. Και όταν, μία φορά, το 1988, επιχειρήθηκε με τη συμφωνία Παπανδρέου - Οζάλ στο Νταβός να αποσυνδεθούν τα δύο θέματα για να δοθεί προτεραιότητα στα ελληνοτουρκικά (Αιγαίο) και με το Κυπριακό «στο ράφι», το πράγμα δεν λειτούργησε. Διότι οι απόψεις της Άγκυρας για συνεργασία στο Αιγαίο οδηγούσαν σε απαίτηση της Τουρκίας για στρατιωτική συνδιοίκηση στο Αιγαίο, όπως προέκυψε από τις τότε διαπραγματεύσεις. Η Αθήνα, πάντως, δεν έχει ακόμη σίγουρη άποψη για το κατά πόσον ο Ερντογάν θέλει στην παρούσα φάση να κινηθεί για να επιδιώξει λύση- «πακέτο» σε Αιγαίο και Κύπρο.
(ΕΠΕΝΔΥΣΗ-11/02/2017)
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.








0 Post a Comment:
Δημοσίευση σχολίου