Τι συμβαίνει με το «Cesme»

του Ιπποκράτη Δασκαλάκη
Υποστρατήγου εα, Διευθυντή Μελετών του ΕΛΙΣΜΕ

Σχετικά περιορισμένη δημοσιότητα, μάλλον ορθά, δόθηκε στην απόφαση της Άγκυρας να κλι­μακώσει ακόμη περισσότερο τις προκλήσεις με την έκδοση της NAVTEX181/17 (08 Φεβρουά­ριου 2017) που αναφέρεται σε εκτέλεση υδρογραφικών και ωκεανογραφικών ερευνών από το τουρκικό σκάφος ερευνών «TCG Cesme» στα διε­θνή ύδατα του Κεντρικού Αιγαίου αλλά σε κατα­φανώς ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Η διενέργεια υδρογραφικών και ωκεανογραφικών ερευνών δεν απαγορεύεται όταν αποσκο­πεί σε χαρτογραφικές έρευνες στα διεθνή ύδατα, χωρίς να επιδιώκεται η συλλογή στοιχείων για εκ­μετάλλευση της υφαλοκρηπίδος (ενίοτε δύσκολο να αποδειχθεί). Η επιλεγείσα «απεριόριστη» πε­ρίοδος των ερευνών, ο χρόνος δημοσίευσης της NAVTEX, η επιλεγείσα περιοχή και η μη ύπαρξη της οφειλόμενης προσυνεννόησης, σε συνδυα­σμό με τις λοιπές τουρκικές προκλήσεις, συνθέ­τουν μία ακόμη ενέργεια προβολής των ατελεί­ωτων τουρκικών διεκδικήσεων αλλά και ψυχολο­γικών επιχειρήσεων σε βάρος της χώρας μας.

Ασυναίσθητα και συνειρμικά θυμόμαστε την έξοδο στο Αιγαίο του τουρκικού πλοίου ερευνών «Sismic» τον Μάρτιο του 1987, ακριβώς 30 χρό­νια πίσω. Πολλαπλώς διαφορετική περίπτωση, αλλά ενδεχομένως η γειτονική χώρα να προχω­ρήσει λίαν συντόμως σε μια παραπλήσια κλιμάκωση (προεδρικές εκλογές σύμφωνα με πληρο­φορίες στις 16 Απριλίου). Να θυμίσω ότι η ελλη­νική αντίδραση το 1987 έλαβε τη μορφή μιας τε­ράστιας κινητοποίησης, σε όλα τα επίπεδα, με επίδειξη αποφασιστικότητας και προβάλλοντας ως πιθανή μια μετωπική σύγκρουση. Διαφορετι­κά όμως και τα διεθνή δεδομένα της εποχής εκείνης, αλλά και η ισορροπία ισχύος Ελλάδος - Τουρκίας.

Η σύγκρουση τελικά αποφεύχθηκε, με υπο­χώρηση της τουρκικής πλευράς, καίτοι οι συνομι­λίες (Παπανδρέου - Οζάλ) που ακολούθησαν, για άλλη μια φορά, επισκίασαν τα αποτελέσματα της επιτυχημένης ελληνικής δυναμικής αντίδρασης. Σίγουρα, η Ελλάδα και οι Ένοπλες Δυνάμεις δια­θέτουν πλήθος εναλλακτικών λύσεων στην περί­πτωση που η Τουρκία εντείνει τις προκλήσεις της. Η επανάληψη προηγούμενων λύσεων, έστω και επιτυχημένων, δεν είναι πάντα πανάκεια. Έχει αποδειχθεί ότι στη διάρκεια των κρίσεων ο έχων την πρωτοβουλία κινήσεων διαθέτει και σημαντι­κά πλεονεκτήματα.

Η αντίδραση όμως που θα δοθεί σε διάφορα ενδεχόμενα επεισόδια πρέπει να διαθέτει τον «ασύμμετρο» χαρακτήρα, το στοιχείο του αιφνιδιασμού και το βάρος της κλιμάκωσης να μεταφέρεται στους ώμους του αντιπάλου, χωρίς όμως να του παραχωρούνται και η πολύτιμη πρωτοβουλία κινήσεων και η δυνατότητα εξαπόλυσης ενός πρώτου πλήγματος. Είναι μια πολύπλοκη και ρι­ψοκίνδυνη «εξίσωση», αλλά δεν υπάρχει άλλη λύση. θέλει τόλμη, φαντασία, σχεδιασμό, προ­ετοιμασία και κυρίως βούληση.

(ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ-18/02/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.