Γιατί η Τουρκία μεταφέρει μονάδες από τον Έβρο στη Συρία;

Η πραγματική αιτία που δεν είναι ευχάριστη για την Ελλάδα

«Η Τουρκία μεταφέρει μονάδες από τον Έβρο και τα μικρασιατικά παράλια στο μέτωπο της Συρίας και άρα αποδυναμώνεται», λένε και γράφουν αρκετοί τις τελευταίες ημέρες. Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι έτσι και είναι χειρότερα απ΄ όσο θέλουμε να πιστεύουμε.

Ο Αντιστράτηγος ε.α Λάμπρος Τζούμης είχε εξηγήσει αναλυτικά τι κάνει η Τουρκία με τη μεταφορά δυνάμεων στο μέτωπο της Συρίας. Και η εξήγηση δεν είναι ευχάριστη για εμάς, όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν.

Τι είπε στη συνέντευξή του στο Militaire.gr:

Γράφει σήμερα ο Αντιστράτηγος ε.α Λάμπρος Τζούμης:

«Καλό θα είναι να σταματήσουν οι πανηγυρισμοί και να ασχοληθούμε με τα καθ΄ ημάς. Αν συνέβαινε κάτι αντίστοιχο στη χώρα μας το «βύσμα» θα είχε πάρει φωτιά…Η μεταφορά τουρκικών στρατιωτικών Μονάδων από την περιοχή του Έβρου στην Ιντλίμπ και η εκτίμηση από κάποια Μ.Μ.Ε. ότι αυτό γίνεται γιατί η Τουρκία είναι στριμωγμένη, νομίζω χρήζει αναθεώρησης. Δεν υπάρχει σοβαρή στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία για να απαιτείται μεταφορά. Είναι μια συνήθης τακτική και αφορά μία Μονάδα ανά Ταξιαρχία (π.χ. ένα Τάγμα Μ/Κ ΠΖ, Επιλαρχία, κ.λπ). ΟΙ Μονάδες μετά από κάποιο διάστημα στο Συριακό μέτωπο εναλλάσσονται. Αυτό γίνεται προκειμένου οι Σχηματισμοί να συνεχίζουν απρόσκοπτα το έργο τους και σκοπός είναι η απόκτηση πολεμικής εμπειρίας του προσωπικού».

Περισσότερα »

Παρουσίαση βιβλίου Αντγου ε.α. Λάμπρου Τζούμη: «Σε τροχιά σύγκρουσης με την Τουρκία»

«Σε τροχιά σύγκρουσης με την Τουρκία»

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, από το 1974 και μετά, χαρακτηρίζονται από έντονες διακυμάνσεις με μικρά διαστήματα ύφεσης και αρκετές περιόδους έντασης, γεγονός που οφείλεται σε μια σειρά μονομερών επεκτατικών διεκδικήσεων που έχει θέσει η Τουρκία στο χώρο του Αιγαίου και της Ν.Α. Μεσογείου.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα όμως, υπάρχει μια πρωτοφανής αναβάθμιση της αναθεωρητικής στρατηγικής της Άγκυρας, τόσο σε λεκτικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο. Η εντεινόμενη τουρκική προκλητικότητα δημιουργεί προβληματισμό και τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι: Έχει σκοπό η Τουρκία να μας οδηγήσει σε ένα θερμό επεισόδιο ή ακόμα μια μείζονα κρίση; Πώς θα πρέπει η Ελλάδα να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο αυτό;

Τα βήματα της τουρκικής προκλητικότητας που διαπιστώνουμε καθημερινά είναι πρόδρομα σημάδια μιας κρίσης, η οποία βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και κάποια στιγμή θα κορυφωθεί. Όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε σε τροχιά σύγκρουσης με την Τουρκία. Κανείς όμως δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα το χρόνο που θα συμβεί αυτό, καθόσον η Άγκυρα έχει την πρωτοβουλία να δημιουργήσει μια κρίση όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Δεν μπορεί επίσης να υπάρξει ασφαλής πρόβλεψη αν η σύγκρουση αυτή θα λάβει μορφή διπλωματικής ή στρατιωτικής αντιπαράθεσης.

Στο βιβλίο «Σε τροχιά σύγκρουσης με την Τουρκία» γίνεται αναφορά στις υφιστάμενες διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες, στις ελληνοτουρκικές κρίσεις και στα συμπεράσματα που προέκυψαν από αυτές, στις τουρκικές επιδιώξεις και στην ενδεικνυόμενη ελληνική αποτρεπτική στρατηγική, στους επιχειρησιακούς και στρατηγικούς σχεδιασμούς σε συνδυασμό με τις ευρύτερες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, στα εξοπλιστικά προγράμματα και στην κατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων των δύο χωρών.

Περισσότερα »

Τα βήματα προκλητικότητας της Τουρκίας για τις θαλάσσιες ζώνες και η Ελληνική αντίδραση

Του Αντιστρατήγου ε.α Λάμπρου Τζούμη, Επίτιμου Δκτή 88 ΣΔΙ

Σοβαρή κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας παράλληλα με ποιοτική αναβάθμιση της στρατηγικής στο θέμα των θαλασσίων ζωνών παρατηρούμε το τελευταίο διάστημα. Πριν λίγες μέρες, η Άγκυρα με επιστολή που κατέθεσε στον ΟΗΕ διεκδικεί δικαιώματα ακόμη και δυτικά του ορίου του 28ου μεσημβρινού, αμφισβητώντας όχι μόνο την επήρεια στις θαλάσσιες ζώνες του συμπλέγματος του Καστελορίζου αλλά και αυτή των Δωδεκανήσων.

Ακολούθησε μνημόνιο κατανόησης που υπογράφηκε με τη Λιβύη, σύμφωνα με το οποίο θα γίνει ο καθορισμός των θαλασσίων ζωνών στη Ν.Α. Μεσόγειο, λαμβάνοντας ως σημείο οριοθέτησης τις ακτές μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, αγνοώντας τα ενδιάμεσα ελληνικά νησιά και την επήρεια που έχουν αυτά στην υφαλοκρηπίδα ή την ΑΟΖ, αν η Ελλάδα ανακηρύξει και οριοθετήσει αυτή με τις γειτονικές χώρες. Με τον τρόπο αυτό, η Τουρκία επιχειρεί να υπογράψει μια διεθνή συμφωνία με την οποία τα Ελληνικά νησιά θα εμφανίζονται χωρίς υφαλοκρηπίδα, παρά το γεγονός ότι αυτή είναι παράνομη από πλευράς διεθνούς δικαίου.

Η υπογραφή μιας τέτοιας συμφωνίας δεν παράγει νομικά αποτελέσματα αλλά «γκριζάρει» την περιοχή και προσφέρει την επιφανειακή «νομιμοποίηση» στην Τουρκία προκειμένου να παρεμβαίνει στην περιοχή. Ο πρώην ΥΠΕΞ της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, στο βιβλίο του Στρατηγικό Βάθος, αναφέρει ότι για θέματα ελληνοτουρκικού ενδιαφέροντος αλλά και ευρύτερης εξωτερικής πολιτικής, η Τουρκία πρέπει να επιζητεί τη δυνατότητα επέμβασης εντός ενός «νομικού πλαισίου».

Όπως έχει φανεί μέχρι σήμερα, η Τουρκία δεν προβαίνει σε καμιά ενέργεια εάν προηγουμένως δεν την κοινοποιήσει, προφορικά και γραπτά, σφυγμομετρώντας τις αντιδράσεις της διεθνούς κοινής γνώμης. Η υπογραφή μνημονίου κατανόησης με τη Λιβύη και η προβολή των διεκδικήσεων της στον ΟΗΕ για την περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου επιχειρεί να προσδώσει ένα «μανδύα νομιμοποίησης» σε μελλοντικές ενέργειές της.

Η Τουρκία εφαρμόζει μια μακρόπνοη αναθεωρητική στρατηγική αναφορικά με τις θαλάσσιες ζώνες, στη Ν.Α. Μεσόγειο με σκοπό την αλλαγή της υφιστάμενης κατάστασης και τη συνδιαχείριση των ενεργειακών αποθεμάτων που ενδεχομένως υπάρχουν. Να επισημάνουμε ότι η αμφισβήτηση της Τουρκίας για την περιοχή έχει ξεκινήσει προ ετών.

Τον Μάρτιο του 2011 ο τότε Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα «Καθημερινή», στην οποία δήλωσε ότι ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία υπάρχει διαφωνία σε ότι αφορά τις θαλάσσιες ζώνες στην Ν.Α. Μεσόγειο.

Τον Απρίλιο του 2012, η τουρκική κυβέρνηση παραχώρησε μονομερώς άδειες για έρευνες στην τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίων ΤΡΑΟ, σε περιοχές που ανήκουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα νοτίως της Ρόδου και του Καστελλορίζου. Τον Ιούλιο του 2012 η ελληνική πλευρά απέστειλε διάβημα προς την Τουρκία για τη χορήγηση των αδειών και προχώρησε σε ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ.

Το Μάρτιο του 2013 η Τουρκία απάντησε με αντίστοιχη ρηματική διακοίνωση αμφισβητώντας το δικαίωμα των ελληνικών νησιών σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Από το 2014 και μετέπειτα η Τουρκία επανέρχεται κατ΄ επανάληψη στο θέμα των διεκδικήσεων της στο χώρο της Ν.Α. Μεσογείου με λεκτικές απειλές, παράνομες δεσμεύσεις περιοχών, έρευνες και επιστολές που καταθέτει στον ΟΗΕ. Η Ελλάδα με αντίστοιχα έγγραφα επισημαίνει ότι οι ισχυρισμοί της Τουρκίας αναφορικά με τα θέμα της υφαλοκρηπίδας στη Ν.Α. Μεσόγειο δεν γίνονται αποδεκτοί αφού χαρακτηρίζονται ως αβάσιμοι, στερούμενης οιασδήποτε νομικής βάσης.

Με την Τουρκία να είναι έτοιμη να κλιμακώσει την ένταση όπως φαίνεται και να δημιουργήσει τετελεσμένα, η χώρα μας προκειμένου να καταδείξει με έμπρακτη ένσταση το παράνομο των μονομερών τουρκικών ενεργειών, ίσως θα πρέπει να κάνει ένα αποφασιστικό βήμα και να καταθέσει συντεταγμένες για τα εξωτερικά όρια της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας στη Μεσόγειο βάσει του Δικαίου της Θάλασσας. Μια τέτοια ενέργεια ή η οριοθέτηση ΑΟΖ από τη χώρα μας μονομερώς στην περιοχή, είναι πολύ πιθανόν ότι θα προκαλέσει την αντίδραση της Άγκυρας.

Σύμφωνα με ανακοινώσεις που έχουν γίνει στο παρελθόν από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας τα συμφέροντα της σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο θα προστατευτούν με όλα τα μέσα, δηλ. τη χρησιμοποίηση διπλωματικής και στρατιωτικής ισχύος. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να υπάρχει αποφασιστικότητα και ετοιμότητα από την πλευρά μας να εμπλακούμε σε σοβαρό θερμό επεισόδιο με την Τουρκία. Όταν ένα κράτος οριοθετεί τις θαλάσσιες ζώνες του πρέπει να προβλέπει τις παρενέργειες που μπορεί να προκληθούν και να είναι έτοιμο να υπερασπιστεί τα εθνικά κυριαρχικά του δικαιώματα με όλα τα μέσα. Είναι λοιπόν απαραίτητο να διατηρηθεί η αποτρεπτική μας ικανότητα σε συνδυασμό με την οικοδόμηση συμμαχιών με στόχο την αντιμετώπιση του αναθεωρητισμού της Τουρκίας.

ΠΗΓΗ: lastpoint.gr

Περισσότερα »

Το ΚΥΣΕΑ που δυστυχώς δεν… έχουμε

Του Αντιστρατήγου ε.α Λάμπρου Τζούμη, Επίτιμου Δκτή 88 ΣΔΙ

Πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης αποτέλεσε η έκτακτη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ την Κυριακή του Αγίου Πνεύματος με αφορμή τις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Το ΚΥΣΕΑ λειτουργεί δυστυχώς ως όργανο επικοινωνιακών χειρισμών εσωτερικής κατανάλωσης και συγκαλείται συνήθως μόνο κατά τη διάρκεια κρίσεων των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, ή εξέτασης εξοπλιστικών προγραμμάτων. Αποτελεί, όμως, το ανώτατο όργανο διαχείρισης κρίσεων και διαμόρφωσης στρατηγικών αντιλήψεων για την εθνική ασφάλεια.

Όταν μιλάμε για κρίση αναφερόμαστε σε μια κατάσταση που απειλεί τη χώρα και ειδικότερα την εδαφική ακεραιότητα, την εθνική ανεξαρτησία, την ευημερία των πολιτών και τα εθνικά συμφέροντα αυτής. Εξελίσσεται με ταχύτητα, δημιουργεί απαίτηση πολιτικών, διπλωματικών, οικονομικών και στρατιωτικών ενεργειών, προκειμένου να αντιμετωπισθεί επιτυχώς και να επιτευχθούν οι εθνικοί αντικειμενικοί σκοποί.

Για τη διαχείριση των καταστάσεων αυτών, αναπτύσσεται και οργανώνεται ένα σύνολο οργάνων, υπηρεσιών και διαδικασιών, με βάση τα υφιστάμενα κείμενα. Σκοπό έχει την πρόληψη, τον περιορισμό και την αντιμετώπιση με επιτυχία μιας ενδεχόμενης κρίσης, αλλά και ένοπλης σύρραξης, εφόσον αυτή καταστεί αναπόφευκτη και τέλος την παροχή των απαιτουμένων οδηγιών προς τους στρατιωτικούς διοικητές, προ και μετά την έναρξη των εχθροπραξιών.

Ο αποτελεσματικός χειρισμός των κρίσεων στην ειρήνη και στον πόλεμο, βασίζεται στην ταυτόχρονη κινητοποίηση όλων των δυνάμεων της χώρας, πολιτικών και στρατιωτικών και στο συντονισμό τους από την Κυβέρνηση, με ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων το ΚΥΣΕΑ και τη συνδρομή των εμπλεκομένων φορέων και οργάνων χειρισμού κρίσεων όπως, το Υπουργείο Εξωτερικών, το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, την ΕΥΠ, το Συμβούλιο Άμυνας, το Συμβούλιο των Αρχηγών των Γενικών Επιτελείων και τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ. Κατά την περίοδο που προηγείται τις κρίσης, το υπουργείο Εξωτερικών ως αρμόδιο όργανο, προβαίνει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, ώστε η κρίση να διευθετηθεί ειρηνικά με επιδίωξη να μη θίγονται τα εθνικά συμφέροντα.

Αν κλιμακωθεί η κρίση

Σε περίπτωση που η κρίση κλιμακωθεί, τότε πέραν των ενεργειών από το υπουργείο Εξωτερικών, υπεισέρχεται το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το οποίο αναλαμβάνει πλέον την πρωτοβουλία κινητοποιώντας τις Ένοπλες Δυνάμεις και την πολιτική άμυνα. Μέσα από μια σύντομη ανασκόπηση στη διαχείριση των κρίσεων ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία από το 1974 μέχρι σήμερα, προκύπτουν ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα, όπως:

Πρώτον, σημαντικό αποτρεπτικό μέσο αποτελεί ένα ικανό και αποτελεσματικό σύστημα χειρισμού κρίσεων που έχει προβλέψει και έχει επεξεργαστεί από την ειρήνη όλα τα πιθανά και απίθανα σενάρια κρίσεων για τη βέλτιστη αντιμετώπισή της. Αυτό που απαιτείται είναι η εγρήγορση για τη διάγνωση μιας διαφαινόμενης κρίσης, η σωστή συνεργασία των αρμοδίων οργάνων και η μείωση του χρόνου αντίδρασης για μετάβαση από την ειρηνική περίοδο σε κατάσταση κρίσεως ή πολέμου η οποία προϋποθέτει την ελάχιστη δυνατή μεταβολή των εμπλεκομένων φορέων.

Δεύτερον, η ταχεία και ριζική μεταβολή των δεδομένων στην αντιμετώπιση μιας κρίσης απαιτεί πολιτικοστρατιωτική εμπλοκή στο ανώτερο επίπεδο με έγκαιρη σύγκλιση και λειτουργία των οργάνων διαχείρισης, ειδικά στα αρχικά στάδια μιας εξελισσόμενης κατάστασης.

Τρίτον, η διαδικασία λήψεως αποφάσεων θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ταχύτερη με μείωση των ενδιάμεσων κλιμακίων, με δεδομένο κυρίως το ιδιόμορφο γεωγραφικό περιβάλλον του Αιγαίου και το πλήθος των νησιών που είναι κατανεμημένα σε όλο το μήκος και πλάτος του.

Ο μεγάλος αριθμός αυτών να βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση από τις τουρκικές ακτές, ενώ απέχουν αρκετές δεκάδες μίλια από τις ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας, έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του χρόνου προειδοποίησης μιας ενδεχόμενης επίθεσης και τη σημαντική αύξηση περίπτωσης του τακτικού αιφνιδιασμού.

Έλλειψη στρατηγικής

Τέταρτον, τις περισσότερες φορές, η διαχείριση από την πλευρά μας των κρίσεων με την Τουρκία χαρακτηρίσθηκε από έλλειψη συγκροτημένης στρατηγικής και από μια σειρά σπασμωδικών και ασυντόνιστων κινήσεων.

Πέμπτον, δεν ενεπλάκη ευθύς εξ αρχής από κοινού η στρατιωτική με την πολιτική ηγεσία (πρωθυπουργός, ΚΥΣΕΑ, κ.λπ), στη διαχείριση της κρίσης ώστε να εκτιμηθεί, η εκάστοτε διαμορφούμενη κατάσταση και να ληφθεί απόφαση για την έναρξη ή όχι σχεδίασης λήψεως στρατιωτικών μέτρων.

Έκτον, σημαντικό ρόλο στη δημιουργία μιας κατάστασης που εξελίχθηκε σε κρίση και στην κλιμάκωση αυτής είχαν εξωθεσμικοί παράγοντες και ΜΜΕ. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο κανόνων, εντός του οποίου θα πρέπει να διαμορφώνονται οι σχέσεις των ΜΜΕ με την Πολιτεία και να λειτουργούν σε περίοδο κρίσεων.

Έβδομον, δεν υπήρξαν πλήρως κατανοητές από τις πολιτική ηγεσία οι διαδικασίες, οι δυνατότητες και οι περιορισμοί χρησιμοποίησης των στρατιωτικών δυνάμεων (π.χ. Εθνικοί Κανόνες Εμπλοκής, κλπ). Αναφορικά με τους Εθνικούς Κανόνες Εμπλοκής, είναι σκόπιμο να επισημάνουμε ότι για κάθε ενδεχόμενη πρόκληση ή επεισόδιο σε ειρηνική περίοδο, όπως και σε περίοδο τεταμένων σχέσεων, μέχρι την έναρξη των εχθροπραξιών, υφίστανται λεπτομερείς οδηγίες αντιμετώπισης που συμπεριλαμβάνονται στους Κανόνες Εμπλοκής.

Σκοπός αυτών είναι η θέσπιση συγκεκριμένων οδηγιών, που καθορίζουν το βαθμό και τον ορθό τρόπο αντίδρασης των Ενόπλων Δυνάμεων σε εχθρικές προθέσεις ή εκδηλούμενες εχθρικές ενέργειες, προκειμένου να τηρηθεί η κρίση στο επιθυμητό επίπεδο. Αποβλέπουν τόσο στη διατήρηση του εθνικού γοήτρου όσο και στην εξασφάλιση της μεγαλύτερης δυνατής επιβιώσεως Μονάδων των Ενόπλων Δυνάμεων χωρίς την από μέρους μας εκδήλωση άσκοπων και προκλητικών ενεργειών. Σύμφωνα με τους Κανόνες Εμπλοκής, οι Ένοπλες Δυνάμεις ενεργούν με βάση τις πολιτικές εντολές και τους κανόνες που αποδεσμεύει-εξουσιοδοτεί το ΚΥΣΕΑ.

Όγδοον, Έχει ενδιαφέρον να αναφερθεί ότι εδώ και 15 χρόνια περίπου αποφασίσθηκε από το ΚΥΣΕΑ η συγκρότηση Ειδικής Μονάδας Χειρισμού Κρίσεων, με σκοπό την αξιολόγηση εκτάκτων καταστάσεων και ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας. Στη Μονάδα αυτή προβλέπεται να συμμετέχουν πολιτικοστρατιωτικοί φορείς από όλα τα εμπλεκόμενα υπουργεία και υπηρεσίες, αλλά μέχρι σήμερα η εν λόγω Μονάδα δεν έχει ενεργοποιηθεί.

Είναι λοιπόν επιτακτική η ανάγκη συγκρότησης ενός κατεξοχήν οργάνου με αντικείμενο τα θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Εθνικής Άμυνας, Εθνικής Ασφάλειας και Χειρισμού Κρίσεων. Ένα ενισχυμένο όργανο που να συντονίζει τους κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, με τις υπηρεσίες πληροφοριών και την πολιτική ηγεσία. Δηλαδή, είναι επιτακτική ανάγκη να συγκροτηθεί άμεσα Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας.

(ΠΗΓΗ: slpress.gr)

ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Τα άγνωστα παρασκήνια ενός ΚΥΣΕΑ (που δεν ήταν απλώς αυτό που φάνηκε...)

Περισσότερα »

Μύθοι, αλήθειες και προβληματισμοί για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις

Του Λάμπρου Τζούμη*

Μύθος 1ος: Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν προβλήματα και η Τουρκία είναι στριμωγμένη στη Συρία.

Στις 8 Δεκ. 2016 σε συνέντευξη που παραχώρησε ο ΥΕΘΑ κ. Καμμένος, αναφερόμενος στην κατάσταση των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, δήλωσε : «Οι ΤΕΔ αυτή τη στιγμή είναι διαλυμένες. Οι συνεχείς ήττες στη Συρία, η εμπλοκή δυνάμεων κατά του Άσαντ και των Κούρδων, η απόφαση της διεθνούς κοινότητας για την ίδρυση του κουρδικού κράτους έχει φέρει τις ΤΕΔ σε δύσκολη θέση και το ηθικό τους είναι υπό διάλυση. Δεν μπορούν να σηκώσουν αεροπλάνο». Να επισημάνουμε ότι η υπόψη ανάλυση έγινε από ένα θεσμικό παράγοντα υπεύθυνο για το σχεδιασμό σε θέματα εθνικής άμυνας και όχι από κάποιο δημοσιογράφο ή στρατιωτικό αναλυτή που ενδεχομένως δεν είχε γνώση των απαιτουμένων στοιχείων.

Αλήθεια: Αν μελετήσουμε την πορεία των επιχειρήσεων στο συριακό μέτωπο και τα κέρδη της Τουρκίας σε στρατηγικό και επιχειρησιακό επίπεδο, θα διαπιστώσουμε ότι δεν συνάδουν με την παραπάνω εκτίμηση. Τον Αύγουστο του 2016, ένα μήνα μετά το πραξικόπημα, οι ΤΕΔ ξεκίνησαν την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη», η οποία ολοκληρώθηκε σε διάστημα οκτώ περίπου μηνών. Πέρυσι τον Ιανουάριο, η Τουρκία ξεκίνησε νέα επιχείρηση με την ονομασία «Κλάδος Ελαίας», η οποία ολοκληρώθηκε με την κατάληψη του Αφρίν τον περασμένο Μάρτιο. Στρατηγικός στόχος της Τουρκίας ήταν να δημιουργήσει μια σφήνα μεταξύ των τριών κουρδικών καντονιών στα σύνορα της με την Συρία, ώστε να μην επιτρέψει τη συνένωση τους και να απαγορεύσει τη δημιουργία αυτόνομου κουρδικού κράτους και το κατάφερε. Αν συνεχιστεί η επιχείρηση Ανατολικά του Ευφράτη θα ολοκληρωθεί η δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας στα τουρκοσυριακά σύνορα όπως ήταν και ο αρχικός στόχος, αλλά ακόμα και αν δεν επιτραπεί η προέλαση των τουρκικών δυνάμεων μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ, θα επικρέμεται για τους Κούρδους η απειλή της τουρκικής εισβολής.

Σε επιχειρησιακό – τακτικό επίπεδο τα κέρδη της Τουρκίας από τις επιχειρήσεις στη Συρία ήταν επίσης σημαντικά.

Η 2η τουρκική Στρατιά με έδρα τη Μαλάτεια έχει την ευθύνη του σχεδιασμού και της υλοποίησης των επιχειρήσεων στο συριακό μέτωπο. Υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο της 2ης Στρατιάς τίθενται Μονάδες που μεταφέρονται από όλη την τουρκική επικράτεια, οι οποίες συγκροτούν τακτικές διοικήσεις με συγκρότηση ανάλογα με τη μορφή της επιχείρησης που πρόκειται να εκτελέσουν. Οι Μονάδες αυτές είναι μία ανά Ταξιαρχία, δηλ. μία μονάδα Πεζικού ή Τεθωρακισμένων ή Ειδικών Δυνάμεων, κ.λπ, προκειμένου οι Σχηματισμοί από τους οποίους αποσπώνται να συνεχίσουν απρόσκοπτα το έργο τους. Οι μεταφερόμενες Μονάδες έχουν σχέση με την επιχειρησιακή εκπαίδευση σε ότι αφορά την πολεμική αποστολή τους, δηλ. από την περιοχή της 1η τουρκικής Στρατιάς στην Αν. Θράκη μεταφέρονται Μονάδες Πεζικού και Τεθωρακισμένων, από τη Στρατιά Αιγαίου με έδρα τη Σμύρνη μονάδες Ειδικών Δυνάμεων, κ.λπ. Μετά την εκτέλεση της αποστολής αποδεσμεύονται, επιστρέφουν στις έδρες τους και εναλλάσσονται με άλλες.

Στις επιχειρήσεις στο συριακό μέτωπο γίνεται ευρεία δοκιμή οπλικών συστημάτων, που κατασκευάζονται από την εγχώρια τουρκική βιομηχανία. Ενδεικτικά αναφέρονται τα πυροβόλα Firtina των 155 χιλ. που η φάση ολοκλήρωσής τους πραγματοποιήθηκε το 2014 και οι πολλαπλοί εκτοξευτές ρουκετών T-122 Sakaraya, με μεγάλη δυνατότητα κάλυψης (5 επί 5 χιλιόμετρα περίπου). Στις επιχειρήσεις χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το επιθετικό ελικόπτερο Τ129, το οποίο έχει δυνατότητα εκτόξευσης βλημάτων με λέιζερ, έγινε χρησιμοποίηση επιθετικών μη επανδρωμένων αεροχημάτων, κ.λπ.

Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων υπήρξε προσαρμοστικότητα και ευελιξία στις απαιτήσεις του πεδίου της μάχης. Χαρακτηριστικά να επισημανθεί ότι όταν διαπιστώθηκε αδυναμία στην τρωτότητα των αρμάτων Μ60, η τουρκική αμυντική εταιρεία Aselsan ανέπτυξε ταχύτατα ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας και το τοποθέτησε σε διακόσια από τα άρματα αυτά. Η τοποθέτηση έγινε στο πεδίο επιχειρήσεων για την επαύξηση του χρόνου ετοιμότητας.

Προβληματισμός: Τα οπλικά συστήματα της Τουρκίας δοκιμάζονται και βελτιώνονται όταν διαπιστώνονται αδυναμίες. Όλοι οι στρατιωτικοί σχηματισμοί εμπλέκονται στις επιχειρήσεις, άρα καθίστανται εμπειροπόλεμοι. Η απόκτηση πολεμικής εμπειρίας από το σύνολο των Σχηματισμών αναβαθμίζει το ηθικό τους και η μεταλαμπάδευση των εμπειριών στα υπόλοιπα στελέχη θα συμβάλει καταλυτικά στην επαύξηση του αξιόμαχου του τουρκικού στρατεύματος.

Μύθος 2ος: Η κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας έχει σχέση με προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία και διεξάγεται για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης.

Η άποψη αυτή διατυπώνεται συχνά κυρίως από πολιτικούς και δημοσιογράφους που αποκοιμίζουν την ελληνική κοινή γνώμη και διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα.

Αλήθεια: Οι καθημερινές λεκτικές απειλές από την πλευρά της Τουρκίας που συνοδεύονται από επιχειρησιακές δράσεις έχουν στόχο να δημιουργήσουν φοβικά σύνδρομα στην ελληνική πλευρά, να επιτύχουν την ψυχολογική φθορά και την κάμψη της ελληνικής πολιτικής βούλησης, με απώτερο στόχο την υλοποίηση των αντικειμενικών σκοπών της Τουρκίας χωρίς να προβληθεί αντίσταση.  Το δόγμα που έχει φέρει η Τουρκία στην επιφάνεια το τελευταίο διάστημα περί «Γαλάζιας Πατρίδας» με χάρτες και συγκεκριμένα τετραγωνικά χιλιόμετρα, δεν αφορά το εσωτερικό ακροατήριο της, αλλά τις διεκδικήσεις της που τις εννοεί. Μέσω της ακραίας θεωρίας περί μη ύπαρξης υφαλοκρηπίδας για τα νησιά, η Τουρκία αμφισβητεί το μισό Αιγαίο και ολόκληρη την ελληνική υφαλοκρηπίδα Ν.Α. της Κρήτης μέχρι και το Καστελόριζο.

Προβληματισμός: Το επόμενο διάστημα η χώρα εισέρχεται ενδεχομένως σε μια κατάσταση πολιτικής πόλωσης - αστάθειας και μια ιστορική αναδρομή καταδεικνύει ότι η Τουρκία εκμεταλλεύεται περιόδους όπως αυτή. Να επισημάνουμε επίσης ότι τη στιγμή που συντελούνται μεγάλες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή, η Ελλάδα οδεύει εκτός από τη διαχρονική έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού χωρίς ηγεσία στο Υπουργείο Εξωτερικών και το μοναδικό πρόβλημα που απασχολεί την κυβέρνηση είναι ο τρόπος του «διαζυγίου» με τον κυβερνητικό εταίρο κ. Καμμένο.

Σημείο προβληματισμού πρέπει επίσης να αποτελέσει το γεγονός ότι το επόμενο διάστημα ενδεχομένως θα υπάρξει κλιμάκωση της προκλητικότητας της Τουρκίας, καθόσον ο μήνας Ιανουάριος χαρακτηρίζεται από κάτι τέτοιο λόγω της κρίσης των Ιμίων. Χαρακτηριστικό περί αυτού είναι ότι πέρυσι υπήρξε παρεμπόδιση του ΥΕΘΑ κ. Καμμένου να προσεγγίσει τις βραχονησίδες και την προηγούμενη χρονιά στήθηκε επικοινωνιακό σόου με την παρουσία του Τούρκου Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων και των Αρχηγών των Γενικών Επιτελείων.

Όπως ανακοινώθηκε, η Τουρκία προγραμματίζει το επόμενο διάστημα μεγάλη διακλαδική άσκηση με την ονομασία «Γαλάζια Πατρίδα». Ασκήσεις αυτής της μορφής έχουν στόχο την προβολή ισχύος αλλά και τη δημιουργία φοβικών συνδρόμων στην Ελλάδα με σκοπό την ψυχολογική φθορά της ελληνικής πλευράς και την επίτευξη των στόχων της Τουρκίας, ενδεχομένως και χωρίς τη χρήση βίας. Η Τουρκία δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στις ψυχολογικές επιχειρήσεις, οι οποίες είναι σχεδιασμένες και κατευθυνόμενες σε εχθρικές αλλά και φίλιες κοινωνικές ομάδες, με σκοπό να δημιουργήσουν τέτοια στάση και συμπεριφορά, ώστε να εξυπηρετηθεί η επίτευξη των πολιτικών και στρατιωτικών αντικειμενικών σκοπών της.

Θα πρέπει τέλος να επισημάνουμε ότι αν η Τουρκία έχει σκοπό να μας οδηγήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ακόμα και μέσα από ένα θερμό επεισόδιο, θα κλιμακώσει την ένταση σε πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο και θα επιδιώξει την επίτευξη τακτικού πλεονεκτήματος μέσω της συγκέντρωσης μεγάλου όγκου δυνάμεων. Αυτό μπορεί να γίνει με το πρόσχημα ασκήσεων όπως η προαναφερόμενη. Το επόμενο διάστημα απαιτείται ιδιαίτερη ετοιμότητα καθόσον η Τουρκία έχει την πρωτοβουλία και μπορεί να επιλέξει τον τόπο και το χρόνο δημιουργίας ενός θερμού επεισοδίου.

*Ο Λάμπρος Τζούμης είναι Αντιστράτηγος ε.α.

(ΠΗΓΗ: liberal.gr)

Περισσότερα »

Ο Ερντογάν, ο Νταβούτογλου και η «Γαλάζια Πατρίδα»

Του Αντιστρατήγου ε.α Λάμπρου Τζούμη, Επίτιμου Δκτή 88 ΣΔΙ

Απόλυτος κυρίαρχος στην τουρκική πολιτική σκηνή, εδώ και αρκετά χρόνια, είναι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος φαίνεται ότι θα θέσει τη δική του σφραγίδα και το αποτύπωμα στη σύγχρονη τουρκική ιστορία. Πολύ συχνά, ο Τούρκος πρόεδρος χρησιμοποιεί μια ρητορική που χαρακτηρίζεται από αμετροεπή λόγο, με στοιχεία μεγαλοϊδεατισμού. Τον περασμένο Αύγουστο σε δηλώσεις που έκανε, ανέφερε ότι κανείς δεν θα εμποδίσει την Τουρκία να πετύχει τους στόχους της για τα έτη 2023, 2053 και 2071.

Οι εν λόγω ημερομηνίες, με έντονο συμβολικό περιεχόμενο, αφορούν αντίστοιχα τη συμπλήρωση εκατό ετών από την ίδρυση της τουρκικής Δημοκρατίας, τα εξακόσια χρόνια από την άλωση της Κωνσταντινούπολης και τα χίλια χρόνια από τη μάχη του Ματζικέρτ, που συνοδεύτηκε από την είσοδο των Σελτζούκων Τούρκων στη Μικρά Ασία.

Σύμφωνα με το όραμα που έχει θέσει ο Τούρκος πρόεδρος στις ημερομηνίες αυτές, κύριες στοχεύσεις είναι να καταστεί η Τουρκία μια μεγάλη στρατιωτική και πολιτική περιφερειακή δύναμη. Δύναμη ανεξάρτητη από τη Δύση, υπολογίσιμος γεωπολιτικός παίκτης, ενεργειακός κόμβος και η τουρκική οικονομία να είναι μια από τις δέκα μεγαλύτερες στον κόσμο.

Στον αμυντικό τομέα να είναι αυτάρκης σε ό,τι αφορά τα εξοπλιστικά της προγράμματα, βασιζόμενη αποκλειστικά στη δικιά της βιομηχανία και εξαγωγική δύναμη παγκοσμίως στον τομέα αυτό. Η Τουρκία απέναντι στη χώρα μας εφαρμόζει μια μακρόπνοη αναθεωρητική στρατηγική, ανεξαρτήτως εσωτερικών πολιτικών διακυμάνσεων. Χαρακτηριστικό αυτού είναι ότι η εισβολή στην Κύπρο προετοιμαζόταν από το 1964 και υλοποιήθηκε μετά από μια δεκαετία, όπως αναφέρει ο πρώην Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, πνευματικός μέντορας του Ερντογάν στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος».

Το μανιφέστο

Στο εν λόγω βιβλίο, το οποίο αποτελεί το μανιφέστο της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, αποτυπώνονται απροκάλυπτα και με απόλυτη σαφήνεια οι στόχοι του αναθεωρητισμού της Άγκυρας, απέναντι στη χώρα μας. Για τη νοτιοανατολική Μεσόγειο, ο Νταβούτογλου αναφέρει ότι στόχος της Τουρκίας είναι ο έλεγχος της στρατηγικής σημασίας της νήσου Κύπρου, παράλληλα με τη συμμετοχή της στην εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της περιοχής. Θεωρεί την Κύπρο στρατηγικό σημείο για την πολιτική επέκτασης της Τουρκίας στη θάλασσα και για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ακόμα και αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος στο νησί, η Τουρκία έπρεπε να διατηρεί ενεργό το Κυπριακό ζήτημα.

Για την περιοχή του Αιγαίου, η θέση της Άγκυρας είναι ότι αποτελεί ημίκλειστη θάλασσα και τα ελληνικά νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα. Στο βιβλίο του ο Νταβούτογλου αναφέρει ότι τα νησιά του Αιγαίου ανήκουν γεωφυσικά στη μικρασιατική ηπειρωτική «πλάκα». Θεωρεί τα νησιά μεγάλης γεωπολιτικής αξίας και τα χαρακτηρίζει «απειλή και πολιορκία της Τουρκίας». Αναφέρει ότι το επόμενο χρονικό διάστημα θα υπάρξει θέμα ζωτικού χώρου για την Τουρκία, καθόσον σε 30 περίπου χρόνια θα έχει διπλασιάσει τον πληθυσμό της και θα έχει φτάσει στα 150 εκατομμύρια περίπου.

«Γαλάζια Πατρίδα»

Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητο η Τουρκία να φροντίσει για την επέκταση του χώρου της επιβίωσής της. Η παρέμβαση στο ζωτικό χώρο της Τουρκίας από την Ελλάδα δεν είναι στατική για την Άγκυρα. Το περιεχόμενό της διευρύνεται συνεχώς και αναβαθμίζεται ποιοτικά. Οι συνεχείς αναφορές το τελευταίο χρονικό διάστημα Τούρκων αξιωματούχων, περί «Γαλάζιας Πατρίδας», παραπέμπουν στα νεοθωμανικά οράματα του Νταβούτογλου, ο οποίος φέρεται να έχει δηλώσει «ή θα γράψουμε ιστορία ή θα μας συντρίψει η ιστορία».

Για τις περιοχές που διαβιούν μουσουλμανικές μειονότητες, μεταξύ αυτών και η δυτική Θράκη, ο Νταβούτογλου αναφέρει στο βιβλίο του ότι η Τουρκία θα πρέπει να έχει συνεχώς στόχο να εξασφαλίσει εγγυήσεις, οι οποίες θα της δώσουν δυνατότητα επέμβασης σε υποθέσεις που αφορούν τις μειονότητες αυτές. Ως ένα εντυπωσιακό παράδειγμα στη σύγχρονη εποχή είναι η επέμβαση στην Κύπρο, η οποία κατέστη δυνατόν να νομιμοποιηθεί εντός ενός τέτοιου «νομικού πλαισίου». Σε μια χρονική περίοδο που εκδηλώνονται όλο και περισσότερο αυτονομιστικές και αποσχιστικές τάσεις, η μουσουλμανική μειονότητα της δυτικής Θράκης, που ένα μέρος της διαπνέεται από εθνική τουρκική συνείδηση, δημιουργεί την ανάγκη ιδιαίτερων χειρισμών.

Από την πλευρά της χώρας μας υπάρχει έλλειψη μακροχρόνιου στρατηγικού σχεδιασμού για τον τρόπο χρησιμοποίησης του συνόλου του εθνικού δυναμικού, με σκοπό την επίτευξη των στόχων που απαιτείται να τεθούν κατά τη διάρκεια ειρήνης, κρίσεως και πολέμου. Υφίσταται, επίσης, η ανάγκη αναδιάρθρωσης του μηχανισμού εθνικής ασφάλειας, με τη συγκρότηση ενός οργάνου που θα έχει ως αντικείμενο τα θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Εθνικής Άμυνας–Ασφάλειας και Χειρισμού Κρίσεων.

Είναι απαραίτητη, τέλος, μια αξιόπιστη αποτρεπτική στρατηγική από την πλευρά της χώρας μας, η οποία θα πρέπει να βασίζεται σε πειστική απειλή, που να εξασφαλίζει ότι σε περίπτωση επιθετικής ενέργειας από πλευράς της Τουρκίας αφενός μεν δεν θα της επιτρέψει να επιτύχει τους σκοπούς της, αφετέρου δε, ακόμη κι αν τους επιτύχει, θα καταβάλει δυσανάλογα μεγάλο τίμημα. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτείται η διατήρηση και η επαύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και ικανότητας των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και της απαιτούμενης στρατιωτικής ισχύος, η οποία δεν εξυπηρετεί απλώς τα εθνικά μας συμφέροντα, αλλά είναι κρίσιμη για την ίδια την εθνική μας επιβίωση.

(ΠΗΓΗ: slpress.gr)

Περισσότερα »

Επίσκεψη Πανελλήνιου Συνδέσμου Αξιωματικών Πεζικού (Π.Σ.Α.Π.) στη ΣΠΖ (ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΦΩΤΟ)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΠΕΖΙΚΟΥ (Π.Σ.Α.Π.)

Υπ. αρ. 1 / 18-12-18

1. Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αξιωματικών Πεζικού (Π.Σ.Α.Π.), κατόπιν εγκρίσεως του ΓΕΣ, πραγματοποίησε την 11η Δεκεμβρίου 2018, επίσκεψη στη Σχολή Πεζικού, όπου έλαβε χώρα επιμνημόσυνη δέηση, κατάθεση στεφάνου, περιήγηση στις εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις και ενημέρωση από την Διεύθυνση Πεζικού (ΔΠΖ), αλλά και τη Σχολή Πεζικού (ΣΠΖ).

2. Σε συγκινητική ατμόσφαιρα, παρουσία Αξιωματικών και Οπλιτών και μελών του Π.Σ.Α.Π., του τοπικού Παραρτήματος της Ε.Α.Α.Σ. αλλά και του ΠΣΑΠ Χαλκίδας, τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση «Εις μνήμην των υπέρ Πίστεως και Πατρίδος αγωνισαμένων και ευκλεώς Πεσόντων», χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Χαλκίδας, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ.κ. Χρυσοστόμου. Η τελετή έλαβε χώρα, έμπροσθεν του ηρώου της Σχολής Πεζικού που κοσμείται με το άγαλμα του ήρωα των Βαλκανικών Πολέμων και «κουρσευτή» των Ιωαννίνων, Τχη (ΠΖ) Βελισαρίου Ιωάννη.

3. Στη συνέχεια της σεπτής εκδήλωσης, κατατέθηκε στεφάνι εκ μέρους των Αξκών και οπλιτών Πεζικού, από τον Πρόεδρο του Π.Σ.Α.Π. Αντγο ε.α. Πόκα Χαράλαμπο και ακολούθως αφού τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή για τους ηρωικώς πεσόντες υπέρ των αγώνων του Έθνους, η τελετή ολοκληρώθηκε με την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.

4. Στην ξενάγηση και ενημέρωση στις εγκαταστάσεις της Σχολής από επιτελείς του αντιστοίχου Όπλου, διαπιστώθηκε «ιδίοις όμμασιν και εν τοις πράγμασι», το υψηλό ηθικό και φρόνημα των υπηρετούντων και εκπαιδευομένων στη Σχολή. Σημειώνεται με ιδιαίτερη έμφαση η πρόοδος στην διεξαγωγή της εκπαίδευσης, με την χρήση καινοτόμων μεθόδων διδασκαλίας και νέας τεχνολογίας, αλλά και εκπαίδευση υπό πραγματικές συνθήκες, σε διάφορα πεδία των ασκήσεων ανά την Ελλάδα, σε αγαστή συνεργασία με τα άλλα Όπλα και Σώματα, αλλά και σε Διακλαδικό επίπεδο.

5. Η περιήγησή όλων των παρισταμένων στην εκδήλωση, ολοκληρώθηκε με ένα προσκύνημα στο χώρο των Ιστορικών Πολεμικών Σημαιών των Μονάδων Πεζικού, που φυλάσσονται στην Αίθουσα Τιμών της Σχολής Πεζικού.

6. Το νεοεκλεγέν Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) του Π.Σ.Α.Π. πραγματοποίησε στη συνέχεια την πρώτη τιμητική συνεδρίασή του σε κατάλληλο χώρο της Σχολής Πεζικού, ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού της Παράδοσης και απόδοσης τιμής προς το λίκνο και την κοιτίδα του Πεζικού.

7. Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αξιωματικών Πεζικού επιθυμεί να ευχαριστήσει το ΓΕΣ/ΔΕΝΔΗΣ, που ενέκρινε την υλοποίηση αυτής της θαυμάσιας επίσκεψης/αναβάπτισης στα νάματα του Πεζικού, όπως επίσης τον Διευθυντή Πεζικού Υποστράτηγο Γεώργιο Λιάκο και τον Διοικητή της Σχολής Πεζικού, Υποστράτηγο Ιωάννη Σουρβά, για την εξαιρετική φιλοξενία, που συνδύασε και την πρόβλεψη διεξαγωγής άριστης ενημέρωσης, αλλά και ενημερωτικών συζητήσεων. Η αίσθηση όλων των παρισταμένων μελών του ΠΣΑΠ κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι το όπλο του Πεζικού, ακολουθώντας την παράδοση αιώνων, διαθέτει άξιους συνεχιστές της προσπάθειας, για τη βελτίωσή του.

Κάντε κλικ (χρησιμοποιείστε τα βελάκια του πληκτρολογίου για επόμενο ή προηγούμενο) στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:

Περισσότερα »

Αρχαιρεσίες Π.Σ.Α.Π.: Συγκροτήθηκαν σε Σώματα τα νέα όργανα (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΠΕΖΙΚΟΥ (Π.Σ.Α.Π.)

1. Σας ενημερώνουμε ότι την 17η Οκτωβρίου 2018 πραγματοποιήθηκε στην Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (Λ.Α.Ε.Δ.) στην Αθήνα η ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση του Πανελληνίου Συνδέσμου Αξιωματικών Πεζικού (Π.Σ.Α.Π), και αφού διαπιστώθηκε η νομιμότητά της, το απερχόμενο Διοικητικό Συμβούλιο ενημέρωσε λεπτομερώς τα μέλη για το έργο που επιτελέσθηκε (κύριες δραστηριότητες, εκδηλώσεις και λοιπές ενέργειες) κατά της διάρκεια της 3ετούς θητείας του...

Διαβάστε αναλυτικά την σχετική ανακοίνωση:

Περισσότερα »

Τι σημαίνει η απειλή πολέμου από τον Τσαβούσογλου;

Του Αντιστρατήγου ε.α Λάμπρου Τζούμη, Επίτιμου Δκτή 88 ΣΔΙ

Πριν δύο μέρες ο Τούρκος ΥΠΕΞ μιλώντας σχετικά με τις διμερείς διαφορές που υπάρχουν με τη χώρα μας, ανέφερε ότι εκτός από τη διπλωματία υπάρχει και μια ακόμα επιλογή υπονοώντας την πολεμική αναμέτρηση. Η αναφορά αυτή δεν γίνεται πρώτη φορά από τον Τσαβούσογλου. Τον Ιαν. του 2017 σε ομιλία του στο τουρκικό κοινοβούλιο, ανέφερε και πάλι ότι έχουμε τρεις επιλογές για να επιλύσουμε τις διαφορές μας. Πρώτον μέσω διπλωματίας, δεύτερον μέσω προσφυγής σε διεθνές δικαστήριο και τρίτον με τη χρήση της στρατιωτικής ισχύος. Αν εξετάσουμε τις επιλογές που έθεσε ο Τούρκος ΥΠΕΞ για την επίλυση των διαφορών μας, απαιτείται να επισημάνουμε τα εξής:

Παρά τους λεονταρισμούς που εκτοξεύει η Τουρκία, η επίλυση των διαφορών μέσω της στρατιωτικής ισχύος, ενδεχομένως δεν είναι επιθυμητός τρόπος για την Άγκυρα. Απ΄ ότι έχει φανεί στις μέχρι σήμερα ελληνοτουρκικές κρίσεις, η Τουρκία δεν φαίνεται διατεθειμένη να αναλάβει το ρίσκο που συνεπάγεται η διεκδίκηση των μονομερών επεκτατικών αξιώσεων της και να οδηγηθεί σε σύγκρουση μεγάλης κλίμακας. Ένα μη αναμενόμενο αποτέλεσμα θα μπορούσε να διαταράξει την σταθερότητα του τουρκικού κράτους και να έχει καταλυτικές επιπτώσεις για την πολιτική ηγεσία της Τουρκίας, που θα έπρεπε να διαχειριστεί τις εσωτερικές συνέπειες αυτού. Η Άγκυρα επιδιώκει την επίτευξη των Αντικειμενικών της Σκοπών, χωρίς τη χρήση στρατιωτικής ισχύος.

Επιθυμεί με απειλές βίας και αμφισβητήσεις μέσω λεκτικών προκλήσεων και επιχειρησιακών δράσεων, να μας φέρει σε μια τέτοια κατάσταση που θα πρέπει να επιλέξουμε μεταξύ ενός πολέμου που και η ίδια στην ουσία δεν επιθυμεί ή ενός συμβιβασμού που θα είναι επιζήμιος για τα εθνικά μας συμφέροντα. Η υποχωρητικότητα από την πλευρά μας, εξυπηρετεί την επίτευξη επιμέρους τουρκικών επιδιώξεων, οι οποίες μακροχρόνια θα ισοδυναμούν με μεγάλη νίκη ή εκπλήρωση του συνόλου των στόχων που έχει θέσει η Άγκυρα. Να επισημάνουμε ότι μια δυναμική ελληνική απάντηση στην προκλητικότητα της Τουρκίας, σε τόπο και χρόνο κατόπιν δικής μας επιλογής θα είναι επιτυχημένη αν η Τουρκία «τιθασευτεί». Σε διαφορετική περίπτωση πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι ότι αυξάνεται η πιθανότητα μιας στρατιωτικής σύγκρουσης έστω μικρής κλίμακας.

Η προσφυγή σε διεθνές δικαιοδοτικό δικαστήριο, δεν κατοχυρώνει απόλυτα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Οι αποφάσεις ακολουθούν συνήθως την παράδοση των ίσων αποστάσεων ή της μη απόλυτης ικανοποίησης κανενός από τα διάδικα μέρη. Απαραίτητη επίσης προϋπόθεση είναι οι δύο χώρες να έχουν αποδεχθεί τη γενική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου. Στο παρελθόν και συγκεκριμένα το 1976 λόγω κρίσης που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στις δύο χώρες για το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, η Ελλάδα προσέφυγε μονομερώς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αλλά η Τουρκία δεν προσήλθε και το Δικαστήριο κήρυξε εαυτόν αναρμόδιο. Δεν θα είχε επίσης ουσιαστικό αποτέλεσμα, αν η προσφυγή δεν περιελάμβανε και πολιτική συμφωνία για το σύνολο των διαφορών. Αν γινόταν μια προσφυγή στη Χάγη μόνο για ένα ζήτημα όπως αυτό της υφαλοκρηπίδας και δεν επέλυε σοβαρά ζητήματα αμφισβήτησης όπως οι γκρίζες ζώνες, θα διατηρούσε την υφιστάμενη κατάσταση έντασης.

Τέλος η επιλογή της διπλωματίας ή των διαπραγματεύσεων είναι λύση που επιθυμούν και οι δύο πλευρές αλλά το επιθυμούν με διαφορετικούς τρόπους. Η Τουρκία θέλει να οδηγηθούμε σε διαπραγματεύσεις υπό την απειλή χρήσης βίας και κάτω από μια ανισορροπία στο ισοζύγιο ισχύος για την επίτευξη των μέγιστων δυνατών αποτελεσμάτων από την πλευρά της. Την παρούσα χρονική βρίσκεται στο στάδιο της υλοποίησης το ενεργειακό πρόγραμμα που έχει σχεδιασθεί από την Κύπρο και την Ελλάδα. Η Τουρκία νοιώθει ότι διαφοροποιούνται τα δεδομένα και δεν είναι διατεθειμένη να μείνει εκτός της εκμετάλλευσης του ενεργειακού πλούτου της περιοχής. Για το λόγο αυτό είναι πολύ πιθανό το επόμενο διάστημα να κλιμακώσει τις προκλήσεις της με σκοπό να οδηγηθούμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ακόμα και μέσα από ένα θερμό επεισόδιο.

Περισσότερα »

Σχετικά με το παράσημο που έφερε σήμερα στην παρέλαση ο κ. Καμμένος

Του Αντιστρατήγου ε.α Λάμπρου Τζούμη, Επίτιμου Δκτή 88 ΣΔΙ

Επειδή αρκετοί φίλοι με ρωτούν για το παράσημο που έφερε σήμερα στην παρέλαση ο κ. Καμμένος.

Αν διακρίνω καλά είναι του Τάγματος του Φοίνικα. Καθιερώθηκε στις 13 Μαΐου του 1926 από την κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και αντικατέστησε το παλαιότερο Τάγμα του Γεωργίου Α'. Η απονομή του παρασήμου συνεχίστηκε και μετά την αποκατάσταση της μοναρχίας το 1935 (με τον Γεώργιο Β΄), και συνεχίζει να απονέμεται και μέχρι σήμερα. Απονέμεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε Έλληνες πολίτες που υπερέχουν στις τέχνες και τη λογοτεχνία, την επιστήμη, τη δημόσια διαχείριση, τη ναυτιλία, το εμπόριο, και τη βιομηχανία. Απονέμεται επίσης σε αλλοδαπούς για εξαίρετες πράξεις τους που αυξάνουν το διεθνές γόητρο της Ελλάδας. Ο μεγαλόσταυρος του Τάγματος απονέμεται συνήθως σε διατελέσαντες Υπουργούς, Αρχηγούς Γ.Ε.ΕΘ.Α., Πρέσβεις και άλλες προσωπικότητες.

Το μετάλλιο του Τάγματος του Φοίνικα είναι διάδημα σε μορφή σταυρού από λευκό σμάλτο, και αργυρό ή χρυσό. Φέρει στο κέντρο του τον Φοίνικα, σύμβολο της αναγέννησης του Ελληνικού έθνους. Επάνω από τον σταυρό είναι ένα αστέρι με πέντε ακίδες. Τα πρώτα μετάλλια που κατασκευάστηκαν (1926-1935) είχαν σε κάθε βραχίονα του σταυρού την επιγραφή «E-T-T-A», τα αρχικά γράμματα του ρητού "Εκ Της Τέφρας Αναγεννώμαι" (αναγεννιέμαι από τη στάχτη μου). Κατά τη διάρκεια της μοναρχίας (1935-1974) οι επιγραφές αφαιρέθηκαν, ενώ προστέθηκε το βασιλικό στέμμα. Στην αντίστροφη πλευρά του μεταλλίου προστέθηκε το μονόγραμμα του εκάστοτε βασιλέως. Από το 1975 και μετά αφαιρέθηκε το στέμμα, ενώ η αντιστροφή πλευρά έχει το εθνόσημο της Ελλάδας που συνοδεύεται από τις λέξεις ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Ο αστέρας του τάγματος του Φοίνικα είναι αργυρός με οκτώ ευθείες ακτίνες. Στο κέντρο του φέρει το Φοίνικα.

Η ταινία του τάγματος έχει χρώμα βαθύ κίτρινο με μαύρες στενές λωρίδες κατά μήκος των άκρων.

Μετά απ΄όλα αυτά ενδεχομένως το παράσημο να απονεμήθηκε στον κ. ΥΕΘΑ, αλλά όταν έχεις εμφανιστεί με στολές πιλότου, αρχιναυάρχου, στρατάρχη, κ.λπ το να φέρεις το παράσημο ενισχύει την εικόνα της γραφικότητας που μόνος σου έχεις δημιουργήσει... Θα μας «στείλει» όλους ο Πάνος!

Περισσότερα »

Ελληνοτουρκική αντιπαράθεση και προτεινόμενος τρόπος Ελληνικής αντίδρασης

Του Αντιστρατήγου ε.α Λάμπρου Τζούμη,
Επίτιμου Δκτή 88 ΣΔΙ

Η εντεινόμενη τουρκική προκλητικότητα των τελευταίων ημερών στη Ν.Α. Μεσόγειο και η αναβάθμιση της αναθεωρητικής στρατηγικής της Άγκυρας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο δημιουργεί προβληματισμό και τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι τα εξής: Έχει σκοπό η Τουρκία να οδηγήσει την χώρα μας σε ένα θερμό επεισόδιο ή ακόμα και μια μείζονα κρίση; Πώς θα πρέπει η Ελλάδα να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο αυτό;

Όπως καταδεικνύεται από την ακολουθούμενη τουρκική τακτική στις ελληνοτουρκικές κρίσεις από το 1974 και μετά, διαπιστώνουμε τα εξής:

1ον: Η Άγκυρα έχει υιοθετήσει απέναντι στη χώρα μας τη στρατηγική του εξαναγκασμού, με στόχο την υλοποίηση των αντικειμενικών της σκοπών, χωρίς να προβληθεί αντίσταση. Μέσα σ΄ αυτή τη στρατηγική έχει εντάξει λεκτικές προκλήσεις, επιχειρησιακές δράσεις και δημιουργία κρίσεων χαμηλής ή υψηλής έντασης.

2ον: Οι Τουρκικές ενέργειες εμπεριέχουν ως ένα βαθμό την παραπλάνηση και ενώ η Άγκυρα δείχνει την πρόθεση για κλιμάκωση της κρίσης δεν είναι πρόθυμη να οδηγηθεί σε πολεμική σύρραξη μεγάλης κλίμακας, που θα μπορούσε ίσως να διαταράξει την καθεστωτική σταθερότητα του τουρκικού κράτους.

3ον: Όταν η ελληνική πλευρά επέδειξε αποφασιστικότητα όπως συνέβη στην κρίση του 1987 και μετέθεσε το δίλημμα της επιλογής «αναδίπλωση ή πόλεμος» στην Τουρκία, η Άγκυρα αφού υπολόγισε το κόστος-όφελος, προτίμησε να τερματίσει τις ενέργειές της.

Σε περίπτωση που προκύψει ένα θερμό επεισόδιο ή μια μείζονα κρίση με την Τουρκία, κρίνεται σκόπιμο να επισημάνουμε αναφορικά με τον τρόπο της ελληνικής αντίδρασης τα εξής:

1ον: Η ιδιαιτερότητα της εφαρμοζόμενης στρατηγικής που προαναφέρθηκε από την πλευρά της Άγκυρας σε ότι αφορά την επίτευξη των στόχων της πάντα εκ του «ασφαλούς» και χωρίς κανένα ρίσκο, θα πρέπει να τύχει της ανάλογης εκμετάλλευσης από ελληνικής πλευράς. Η Ελλάδα θα πρέπει να εκπέμπει το μήνυμα ότι είναι διατεθειμένη να οδηγηθεί σε μια ολοκληρωτική και γενική αντιπαράθεση και δεν θα περιοριστεί σε ένα θερμό επεισόδιο με το οποίο η Τουρκία θα επιθυμούσε να μας οδηγήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Θα πρέπει να επισημάνουμε τη δυσκολία λήψης μιας τέτοιας απόφασης, καθόσον η αποτυχία αυτής ενδεχομένως θα οδηγούσε σε εθνική τραγωδία.

2ον: Τα στοιχεία που συνθέτουν την αποτελεσματικότητα της αποτροπής από την πλευρά της χώρας μας, είναι να πειστεί η Τουρκία ότι η απειλή των αντιποίνων είναι πράγματι αξιόπιστη και είναι δυνατόν να υλοποιηθεί. Να υπάρχει δηλαδή η απαραίτητη στρατιωτική ισχύς και η πολιτική βούληση να είναι σαφής και απόλυτη.

3ον: Από ελληνικής πλευράς, σε περίπτωση μιας γενικευμένης σύρραξης, υφίσταται ένα γεωπολιτικό μειονέκτημα για το οποίο απαιτείται να εξεταστεί o τρόπος αντιμετώπισής του. Η γεωγραφική ιδιαιτερότητα του ελληνικού χώρου με την ύπαρξη τριών θεάτρων επιχειρήσεων (Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος), η μεγάλη διασπορά των νησιών-νησίδων-βραχονησίδων και η εγγύτητα που υφίσταται σ΄ αυτά με τις μικρασιατικές ακτές, αυξάνει σημαντικά τον τακτικό αιφνιδιασμό και γεννά την ανάγκη κατακερματισμού των Ελληνικών Ε.Δ., έτσι ώστε να επιτευχθεί η κατά το δυνατόν πληρέστερη κάλυψή του.

Ο αείμνηστος Παναγιώτης Κονδύλης, στο βιβλίο του «Θεωρία του Πολέμου» για την εξουδετέρωση του γεωπολιτικού αυτού μειονεκτήματος, προτείνει την υιοθέτηση του δόγματος «πρώτου» πλήγματος και αναφέρει τους τρόπους με τους οποίους η Ελλάδα απαιτείται να αντιδράσει. Επισημαίνει ότι βασική επιδίωξη σε περίπτωση αντιπαράθεσης της χώρας μας με την Τουρκία θα πρέπει να αποτελεί η κατάληψη εχθρικού εδάφους, ως απόκτηση καθοριστικής σημασίας διαπραγματευτικού πλεονεκτήματος και αναφέρει χαρακτηριστικά:

1ον: Η ελληνική δυνατότητα είναι κυρίως στον Έβρο και την ανατολική Θράκη, όπου παρά την υψηλή συγκέντρωση στρατευμάτων και από τις δύο πλευρές, εάν καταφέρει να διασπάσει τις αντίπαλες δυνάμεις με ένα κυκλωτικό ελιγμό να τις αποκόψει από τις εφεδρείες και να αποκομίσει εδαφικά κέρδη προς διαπραγμάτευση.

2ον: Η ελληνική πλευρά δεν θα είχε σοβαρές πιθανότητες στρατιωτικής νίκης αν δεν βρει τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να καταφέρει το πρώτο (μαζικό) πλήγμα, αιφνιδιάζοντας τον εχθρό. Το πρώτο πλήγμα το επιβάλλει σήμερα όχι κάποια «πολεμοχαρής» διάθεση, αλλά η λογική των σύγχρονων οπλικών συστημάτων.

3ον: Αν η ελληνική πλευρά, λέγοντας «αμυντικό δόγμα», εννοεί ότι, φοβούμενη μήπως εκτεθεί στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης και των συμμάχων, προτίθεται σε οποιαδήποτε περίπτωση (γενικού) πολέμου να αφήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων και το πλεονέκτημα του πρώτου (μαζικού) πλήγματος στον εχθρό, τότε έχει κατά πάσα πιθανότητα υπογράψει μόνη της και εκ προοιμίου την καταδίκη της.

Οι προτάσεις του Παναγιώτη Κονδύλη ενός από τους σημαντικότερους φιλοσόφους και διανοητές της σύγχρονης εποχής, αναφορικά με τον τρόπο αντιμετώπισης μιας ελληνοτουρκικής κρίσης, θα πρέπει να αποτελέσει τον οδηγό για την υλοποίηση μιας αξιόπιστης ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής.

Περισσότερα »