ΧΩΡΙΣ εκπρόσωπο ΕΔ στην Επιτροπή για τα 200 χρόνια από την Εθνική Παλιγγενεσία

ΕΠΙΤΡΟΠΗ 2021

200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ

Του Γεωργίου Κασσαβέτη

Επισμηναγού (Ι) ε.α. - τ. Κυβερνήτου Ο.Α.

Διαβάσαμε στον τύπο ότι σε πανηγυρικό κλίμα παρουσίασε τα 31 εξέχοντα μέλη της Επιτροπής 2021 ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Στο λόγο του ο κ. Πρωθυπουργός είπε ότι «Τη συγκρότηση της Επιτροπής διαπνέει πνεύμα ενότητος, μετριοπάθειας και δημιουργικού σεβασμού, που θα διατυπωθεί με γλώσσα, ύφος και ήθος, τα οποία θα αναδείξουν την σημασία και το μέγεθος του γεγονότος στο σήμερα».

Στην Επιτροπή, της οποίας προεδρεύει η κ. Γιάννα Αγγελοπούλου, γνωστή από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004, συμμετέχουν κορυφαίοι πανεπιστημιακοί από την Αμερική και την Αγγλία, Έλληνες καθηγηταί του εξωτερικού και του εσωτερικού, εκπρόσωποι της Ακαδημίας Αθηνών και της Εκκλησίας της Ελλάδος, άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών, ερευνητές από τα πεδία της Τεχνητής Νοημοσύνης, των Μαθηματικών, της Ιατρικής, της Γενετικής και τέλος της Καινοτομίας και της Επιχειρηματικότητος.

Ομολογώ ότι αδυνατώ να εκτιμήσω τη συμβολή των εκπροσώπων της Καινοτομίας, της Τεχνητής Νοημοσύνης, της Γενετικής και της Επιχειρηματικότητος στην επιτυχία των εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια της Εθνικής Επαναστάσεως. Φαίνεται όμως ότι αυτοί που τους συμπεριέλαβαν κάτι περισσότερο γνωρίζουν. Διερωτώμαι όμως το εξής. Δεν χρειαζόταν στην Επιτροπή ούτε ένας εκπρόσωπος των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας; Στα 31 μέλη της Επιτροπής δεν μπορούσε να συμμετέχει π.χ. ο Ακαδημαϊκός Στρατηγός ε.α. κ. Δημήτριος Σκαρβέλης, ώστε να εκπροσωπείται και ο ευαίσθητος τομέας της Εθνικής Αμύνης της χώρας;

Όση καλή θέληση κι αν επιστρατεύσει κανείς, δύσκολα μπορεί να πεισθεί ότι η παράλειψη αυτή έγινε τυχαία, ή ότι η συμμετοχή εκπροσώπου των Ενόπλων Δυνάμεων θα ήταν εντελώς διακοσμητική. Ακόμη είναι πολύ δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι στην επιτυχία των δραστηριοτήτων της Επιτροπής θα συμβάλλει περισσότερο ο εκπρόσωπος της Καινοτομίας, της Τεχνητής Νοημοσύνης και της Γενετικής από τον εκπρόσωπο των Ενόπλων Δυνάμεων. Αλλά τότε γιατί αυτή η ηχηρή παράλειψη; Προφανώς είναι κι αυτό ένα γεγονός εντασσόμενο στη γενικότερη θεώρηση του πολιτικού συστήματος, για τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, τις οποίες από τη Μεταπολίτευση και εντεύθεν, έχει περιορίσει σε ρόλο κομπάρσου.

Για τους αδαείς ή τους κακόπιστους, που αμφισβητούν την περιθωριακή θέση της ελληνικής κοινωνίας, στην οποία το πολιτικό σύστημα έχει τοποθετήσει τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα στελέχη τους παραθέτουμε τα εξής αδιαμφισβήτητα αποδεικτικά στοιχεία.

α. Στις 10ετίες 1950, 60, 70 τους μεγαλύτερους δημόσιους οργανισμούς, όπως τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ) κ.α. διοικούσαν απόστρατοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι και διοικητική πείρα διέθεταν και από εντιμότητα εμφορούντο. Ποιος από τους παλαιότερους δεν ενθυμείται το πέρασμα του Στρατηγού Βασιλείου Καρδαμάκη από τη ΔΕΗ, ο οποίος άφησε το όνομά του στο Υδροηλεκτρικό Φράγμα Πολυφύτου, την ομώνυμη λίμνη και τον Υδροηλεκτρικό Σταθμό, ή του Στρατηγού Παναγιώτη Βέλλιου από τον ΟΛΠ, περίοδο κατά την οποία οι δύο αυτοί οργανισμοί γνώρισαν μεγάλη ανάπτυξη. Όταν επί ΠΑΣΟΚ αντικαταστάθηκαν από νεαρούς γιάπηδες, οι οποίοι μύριζαν χαρτίλα και το μόνο που γνώριζαν ήταν «να κάνουν δωράκια στον εαυτό τους» – όλοι θυμόμαστε την περίπτωση ενός προέδρου της ΔΕΗ, που ανάγκασε τον Ανδρέα Παπανδρέου να δηλώσει δημοσίως «είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια» - οι οργανισμοί αυτοί χρεοκόπησαν. Η πτώχευση της σημερινής ΔΕΗ αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Επί διακυβερνήσεως Σημίτη το κακό ήταν διπλό, διότι και τα Πανεπιστήμια άδειασαν, αφού οι περισσότεροι καθηγηταί είχαν μετακινηθεί στις διοικήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων, και τα αποτελέσματα στις επιχειρήσεις αυτές πήγαιναν απ’ το κακό στο χειρότερο. Με έναν τέτοιο πρόεδρο είχα την τύχη να αναζητώ λύσεις στα προβλήματα της Ολυμπιακής Αεροπορίας, ως πρόεδρος του Σωματείου των πιλότων, στο τέλος της 10ετίας του 90, ο οποίος είχε τέτοια άγνοια στα θέματα της Εταιρίας, που υποτίθεται διοικούσε, ώστε δεν ήξερε ούτε τους τύπους των αεροπλάνων που διέθετε.

β. Κατά τις προαναφερθείσες δεκαετίες ο αριθμός των προερχομένων από τις Ένοπλες Δυνάμεις βουλευτών όλων των κομμάτων αποτελούσε αρκετά μετρήσιμο ποσοστό επί του συνόλου των 300 βουλευτών. Στη σημερινή βουλή, όταν το ποσοστό των δικηγόρων ανέρχεται περίπου στο 15% του συνόλου, των γιατρών στο 12%, των υπαλλήλων στο 8% και των δασκάλων-καθηγητών στο 5%, το ποσοστό των προερχομένων από τις Ένοπλες Δυνάμεις βουλευτών είναι μόνο 1%, τουτέστιν τρεις (3) μόνο βουλευταί. Κι αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαίο.

γ. Το τρίτο στοιχείο το οποίο αποδεικνύει περίτρανα την αποτίμηση του έργου των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων από όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά κόμματα, τα οποία άσκησαν την εξουσία τα τελευταία 45 χρόνια, είναι η μισθολογική τους κατάταξη μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών των υπαλλήλων του δημοσίου. Σήμερα λοιπόν κανένας Έλληνας πολίτης δεν πιστεύει ότι η μισθολογική κατάσταση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων είναι στην ακροτελεύτια θέση του δημοσιοϋπαλληλικού κόσμου της χώρας, πίσω ακριβώς από τον συμπαθή κλάδο των Μουσικών του Δημοσίου. Κι αυτό όμως είναι απολύτως αληθές.

Από τα προαναφερθέντα ευλόγως μπορεί να καταλάβει κανείς, γιατί τους Κολοκοτρωναίους, τους Καραϊσκάκηδες, τους Νικηταράδες τους Διάκους και τους Ανδρούτσους δεν τους εκπροσωπούν στην Επιτροπή για τα 200 χρόνια από την έναρξη της Εθνικής Επαναστάσεως, αυτοί που έχουν σήμερα την ευθύνη για την προάσπιση της Αμύνης της χώρας, αλλά οι εκπρόσωποι της Τεχνητής Νοημοσύνης, της Γενετικής και της Καινοτομίας. Είναι λυπηρό όμως, που για ένα τόσο σοβαρό θέμα δεν ίδρωσε το αυτί τόσο των προέδρων των Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών των τριών Κλάδων – φαίνεται ότι οι κύριοι αυτοί έχουν άλλα …. σοβαρότερα θέματα να λύσουν - , όσο και του αρμοδίου Υπουργού Εθνικής Αμύνης. Εν τοιαύτη περιπτώσει ας μη παραπονούμαστε για την απαξίωση στην οποία μας έχει περιάγει το πολιτικό σύστημα. Η ευθύνη βαρύνει και τους αιρετούς εκπροσώπους μας στις Ενώσεις Αποστράτων Αξιωματικών, αλλά και εμάς τους ίδιους.

Περισσότερα »

Ο Διαχρονικός Εμπαιγμός των Στελεχών ΕΔ-ΣΑ

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ Ο ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΤΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΩΝ Ε.Δ. ΚΑΙ Σ.Α.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Γράφει ο Γεώργιος Κασσαβέτης

Επισμηναγός (Ι) ε.α. - τ. Κυβερνήτης Ο.Α.

Τον Ιανουάριο του 2014 το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Χώρας (ΣτΕ) και το Ελεγκτικό Συνέδριο, με σειρά αποφάσεών τους, έκριναν αντισυνταγματικές τις περικοπές των μισθών και των συντάξεων, οι οποίες έγιναν στα πλαίσια των μνημονιακών νόμων, σε μερικές κατηγορίες υπαλλήλων του δημοσίου και συγκεκριμένα στους δικαστικούς, στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας, στους εκπαιδευτικούς των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και στους ιατρούς του ΕΣΥ.

Όταν με εξάμηνη δυστοκία καθαρογράφτηκαν οι αποφάσεις αυτές, η «αμερόληπτη» και άκρως «δημοκρατική» κυβέρνηση των κ.κ. Σαμαρά- Βενιζέλου με μια τροπολογία στη Βουλή, εφήρμοσε αμέσως στο ακέραιο την απόφαση, η οποία αφορούσε στους δικαστικούς – μόνους κατά το άρθρο 88 του Συντάγματος «λειτουργούς», όλοι οι άλλοι είναι απλώς «δημόσιοι υπάλληλοι» - και παρέπεμψε στις ελληνικές καλένδες, τις αφορώσες στους υπολοίπους δικαστικές αποφάσεις, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της τη διάταξη της παρ. 5 του άρθρου 95 του Συντάγματος «Η διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής γεννά ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο, όπως ο νόμος ορίζει. Νόμος ορίζει τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης της διοίκησης».

Προφανώς η οικονομική αποκατάσταση του πρωτοδιόριστου Πρωτοδίκη των 1778 ευρώ και των πολύ υψηλόμισθων συναδέλφων του των μεγαλυτέρων βαθμών είχαν απόλυτη προτεραιότητα έναντι του πλουσίου Α/ΓΕΕΘΑ των 1873 ευρώ και των ευπόρων υποδεεστέρων του. Αλλά κι όταν αργότερα, την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενη, η φιλεύσπλαχνη εκείνη Κυβέρνηση θέλησε να εκδηλώσει τη στοργή της έναντι των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας, εφήρμοσε την απόφαση κολοβωμένη, ήτοι επέστρεψε στους δικαιούχους τα μισά των χρημάτων, που τους είχαν παρανόμως παρακρατήσει και μάλιστα σε πάμπολλες μηνιαίες δόσεις και το κυριότερο δεν επανέφερε τους μισθούς και τις συντάξεις στο ύψος του Αυγούστου του 2012, όπως ρητώς όριζε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Βέβαια θα ήταν παράδοξο να περιμένει κανείς, αυτό που δεν έκανε η Νέα Δημοκρατία, της οποίας η μεγαλύτερη δεξαμενή ψηφοφόρων είναι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, να το κάνει μια Αριστερή Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο χειρισμός του θέματος καθ’ όλη τη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας των κ.κ. Τσίπρα - Καμμένου προσομοίαζε με τη μέθοδο του καλού και του κακού, που χρησιμοποιείται κατά την ανάκριση κακοποιών ή αιχμαλώτων πολέμου. Το ρόλο του καλού είχε αναλάβει ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, ο οποίος δεν έχανε ευκαιρία «να τιμά – λεκτικώς βέβαια - το έργο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και να υπόσχεται την επιβράβευσή τους», συνεπικουρούμενος από τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης κ. Καμμένο, ο οποίος ανακάλυπτε τις πηγές των χρημάτων που απαιτούντο για την υλοποίηση της αποφάσεως του ΣτΕ, άλλοτε από τα εξοπλιστικά προγράμματα, κι άλλοτε από την εκποίηση μη χρησιμοποιουμένων στρατοπέδων. Κι όπως ήταν φυσικό, σύμφωνα με το σενάριο, οι καλές αυτές λύσεις απορρίπτοντο από τον «κακό» Υπουργό των Οικονομικών, ο οποίος όταν ερωτάτο γιατί δεν στέργει στη λύση του προβλήματος ανέσυρε από το γραφείο του τις απαντήσεις των προκατόχων του της Κυβερνήσεως Σαμαρά- Βενιζέλου, σύμφωνα με τις οποίες «οι αποφάσεις του ΣτΕ θα εφαρμοσθούν στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων και με γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον και την έξοδο της χώρας από την κρίση».

Στις 5 Φεβρουαρίου του 2018 το ΣτΕ απέστειλε τελεσίγραφο στην Κυβέρνηση, με το οποίο της διεμήνυε το εξής. «Μέσα σε οκτώ μήνες, οφείλει η Κυβέρνηση, σύμφωνα με αποφάσεις που εξέδωσε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, να αναπροσαρμόσει μισθούς και συντάξεις για όλους τους ενστόλους, με βάση τις αποφάσεις του ανώτατου δικαστηρίου, που έχει κρίνει, ότι οι περικοπές στο πλαίσιο των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής κατά τα προηγούμενα χρόνια ήταν αντισυνταγματικές».

Στις παραμονές των Χριστουγέννων και ενώ το τελεσίγραφο του ΣτΕ, το οποίο έδινε προθεσμία οκτώ μηνών στην Κυβέρνηση, να εφαρμόσει την απόφαση είχε ήδη λήξει, ο κ. Τσίπρας, για να αποδείξει στην πράξη ότι η χώρα έχει βγει από την κρίση και με τη σκέψη ότι ουσιαστικά η χώρα έχει εισέλθει σε προεκλογική περίοδο, αποφασίζει να προχωρήσει στην πλήρη εφαρμογή της αποφάσεως της Ολομέλειας του ΣτΕ του 2014, δίδοντας μάλιστα τα οφειλόμενα αναδρομικά εφ’ άπαξ και όχι σε δόσεις, όπως η Κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου. Το μπάχαλο βέβαια που επακολούθησε δεν περιγράφεται. Μπορεί όμως να συνοψιστεί στις εξής κατηγορίες ήτοι:

α. Ουδείς ε.ε. ή ε.α. Αξιωματικός έλαβε τα αναδρομικά που του οφείλοντο.

β. Εκατοντάδες και ίσως χιλιάδες δικαιούχοι δεν έλαβαν ούτε ένα ευρώ αναδρομικά.

γ. Υπάρχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ ομοιοβάθμων με τα ίδια χρόνια υπηρεσίας.

δ. Χήρες Αξιωματικών, οι οποίες λαμβάνουν το 50% της συντάξεως των συζύγων τους, πήραν περισσότερα αναδρομικά από εκείνα που έλαβαν οι ζώντες ομοιόβαθμοι των συζύγων τους.

ε. Τέλος οι μισθοί και συντάξεις δεν αποκαταστάθηκαν στα επίπεδα του Αυγούστου του 2012, όπως ρητά προβλέπει η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Περαίνοντας με λύπη και απογοήτευση έρχεται στη μνήμη μας το εξής. Όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος παρέστη στην πρώτη συνεδρίαση του ιδρυθέντος από τον ίδιο Συμβουλίου της Επικρατείας με Πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Ρακτιβάν, στις 17 Μαΐου του 1929 είχε πει τα εξής. «Όταν δε έστω και άνευ προθέσεως διαπράξει η Κυβέρνησις καμίαν παρανομίαν και έλθη το Συμβούλιον της Επικρατείας και της πει ότι ακυρώνει την πράξιν ταύτην, σας βεβαιώ ότι θα έλθω προσωπικώς να συγχαρώ και να σφίξω το χέρι του Προέδρου και των μελών, διότι υπενθύμισαν εις την Κυβέρνησιν ότι δεν έχει δικαίωμα να παρανομεί».

Ατυχώς οι σημερινοί διάδοχοι του Ελευθερίου Βενιζέλου όχι μόνο δεν είχαν το σθένος να σφίξουν το χέρι του Προέδρου και των Μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που τους υπενθύμισαν ότι η Κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα να παρανομεί. Τουναντίον ακύρωναν τις αποφάσεις του ΣτΕ με νεώτερους νόμους και μέχρι σήμερα αμελούν να εφαρμόσουν στο ακέραιο τις αποφάσεις αυτές, επιστρέφοντας στο ακέραιο τα παρανόμως παρακρατηθέντα ποσά χρημάτων στους δικαιούχους και επαναφέροντας τους μισθούς και τις συντάξεις των πενομένων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας στο επίπεδο του Αυγούστου του 2012.

Διερωτώμεθα ειλικρινά μπορεί ένα κράτος, στο οποίο η υπεύθυνη, σκληρή και επικίνδυνη 40χρονη θητεία του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεών της αποτιμάται μισθολογικά το ίδιο, με εκείνη ενός σερβιτόρου που παριστάνει περιστασιακά τον σύμβουλο του πρωθυπουργού, ή έστω και ενός πρωτοδιόριστου πρωτοδίκη, να λέγεται κράτος δικαίου; Διερωτώμεθα ακόμη, με ένα τόσο διεφθαρμένο κι αντιδημοκρατικό πολιτικό σύστημα μπορεί ποτέ η δύσμοιρη αυτή χώρα να θεωρείται Ευρωπαϊκή, όσο κι αν οι ιθύνοντες προσπαθούν να πείσουν τους Ευρωπαίους επισκέπτες της, ότι «Εδώ δεν είναι Βαλκάνια»; Εσείς τι γνώμη έχετε κύριε καθηγητά του Δημοσίου Δικαίου και Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας Κύριε Προκόπη Παυλόπουλε;

Περισσότερα »

Η διάλυση του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων του Συνταγματάρχου Δημητρίου Ψαρρού

Του Γεωργίου Β. Κασσαβέτη

Επισμηναγού (Ι) ε.α. – τ. Κυβερνήτου Ο.Α.

Η αντιστασιακή οργάνωση Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση (ΕΚΚΑ) ιδρύθηκε το Φθινόπωρο του 1942, από τον Γεώργιο Καρτάλη, τον δικηγόρο Ανδρέα Καψαλόπουλο και τους απότακτους βενιζελικούς Συνταγματάρχες Δημήτριο Ψαρρό και Ευριπίδη Μπακιρτζή. Η οργάνωση ήταν αντικομμουνιστική, διότι θεωρούσε το ΚΚΕ και τους Σλάβους εθνικό κίνδυνο για τη χώρα και το ΕΑΜ πολιτικό τους όργανο.

Ήδη από τον Οκτώβριο του 1941 ο Μπακιρτζής ήταν σε επαφή με τον υπαρχηγό του ΕΔΕΣ Κομνηνό Πυρομάγλου για τη συνεργασία των δύο οργανώσεων, μεταξύ των οποίων υπήρχε απόλυτη ιδεολογική ταύτιση. Μοναδικό εμπόδιο στη συνένωση των δύο οργανώσεων ήτο η επιφύλαξη των Μπακιρτζή και Ψαρρού να αποδεχθούν τον Ναπολέοντα Ζέρβα ως Αρχηγό. Ο Ζέρβας σεβόμενος τις επιφυλάξεις των εκπροσώπων της ΕΚΚΑ δέχτηκε να αναλάβει την αρχηγία ο Μπακιρτζής. Σύμφωνα δε με το σχέδιο, το οποίο από κοινού κατέστρωσαν ο Ζέρβας θα αναλάμβανε το αντάρτικο της Ηπείρου και της Δυτικής Στερεάς, ο Ψαρρός της Γκιώνας και του Παρνασσού, ο Απόστολος Παπαγεωργίου της Δυτικής Θεσσαλίας και ο Λεωνίδας Σπαής της Ανατολικής Θεσσαλίας. Ως ημερομηνία εξόδου στα βουνά είχε ορισθεί το πρώτο δεκαπενθήμερο του μηνός Αυγούστου του 1942.

Τελικά ο μόνος που τήρησε τις προθεσμίες εξόδου στα βουνά ήταν ο Ζέρβας. Ο Ψαρρός περιμένοντας τον Μπακιρτζή να επιστρέψει από τη Μέση Ανατολή, συγκρότησε το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων, ήτοι το ένοπλο τμήμα της ΕΚΚΑ τον Απρίλιο του 1943. Τον αρχικό πυρήνα του Συντάγματος αποτέλεσαν τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που δρούσαν στην περιοχή της Ρούμελης, υπό την ονομασία Ελληνικός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΑΣ). Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί ότι ο Ψαρρός δεν ήταν κατ’ αρχήν αρνητικός να συνεργασθεί με το ΕΑΜ, με το οποίο είχε αρκετές συναντήσεις. Αυτός ήταν ο λόγος που ο Ζέρβας αποκαλούσε τον Ψαρρό «κρυπτοεαμίτη». Αναμφιβόλως όμως η άποψη του Ζέρβα δεν ήταν ορθή. Και αυτό προκύπτει αβιάστως από επιστολή του Ψαρρού προς τον Απόστολο Παπαγεωργίου, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει και τα εξής. «Το ΕΑΜ σκοπεύει αποκλειστικώς και δρα μόνον και μόνον δια την επιβολήν της δικτατορίας του προλεταριάτου, δι’ αυτό και ουδέποτε θα δεχθεί συνεργασίαν επί ίσοις όροις με οιονδήποτε άλλον και προσπαθεί να εκμηδενίσει κάθε άλλην δύναμιν και να αυξήσει τη δική του».

Οι σκέψεις του Ψαρρού δεν άργησαν να επαληθευθούν. Έτσι λίγες μόλις ημέρες από τη συγκρότησή του, ήτοι τον Μάιο του 1943, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων θα δεχθεί το πρώτο χτύπημα από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Με την υπόνοια ότι ο Ψαρρός έχει προνομιακή ενίσχυση από τους Βρετανούς, ο Αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ Άρης Βελουχιώτης ζητάει να επισκεφθεί εθιμοτυπικά τον Ψαρρό. Αναχωρώντας από την επίσκεψη, με τη δικαιολογία ότι ένα τμήμα του θα διανυκτέρευε το ίδιο βράδυ στη Στρώμη, ζητά και παίρνει από τους σκοπούς τα συνθηματικά. Με αυτό το δόλιο τρόπο το ίδιο βράδυ συλλαμβάνει τους σκοπούς, περικυκλώνει το Σύνταγμα και ζητάει απ΄ τον Ψαρρό την εντός μιας ώρας διάλυση του Συντάγματος και παράδοση του οπλισμού. Προ αυτής της καταστάσεως ο Ψαρρός δέχτηκε τους όρους του Βελουχιώτη και παρέδωσε τον οπλισμό του Συντάγματος. Όταν μετά τη διάλυση του 5/42 ο Καρτάλης ρώτησε τον Βελουχιώτη «ξέρεις ότι κηρύσσεις τον εμφύλιον πόλεμον»; Η απάντηση του αιμοσταγούς καπετάνιου ήταν η εξής. «Ο εμφύλιος έχει ήδη κηρυχθεί προ πολλού».

Δεν είχε περάσει ένας μήνας από τη διάλυση του Συντάγματος του Συνταγματάρχου Δημητρίου Ψαρρού, η οποία κατά τον χαρακτηρισμό του πολιτικού καθοδηγητού του ΕΛΑΣ Ανδρέα Τζήμα οφείλετο «σε παρεξήγηση» και πριν καλά καλά ο οπλισμός του αποκατασταθεί, το Σύνταγμα δέχεται την δεύτερη επίθεση του ΕΛΑΣ. Με αφορμή την καθυστέρηση του Ψαρρού να απαντήσει στο τελεσίγραφο του τοπικού ΕΛΑΣ που ανέφερε «Αν δεν υπογράψετε το κείμενο του συμφωνητικού που σας έχουμε αποστείλει, έχουμε διαταγή να διαλύσουμε τη μονάδα σας βιαίως, εφ’ όσον δεν μας παραδώσετε τον οπλισμό σας», δύναμη του ΕΛΑΣ, υπό τον λοχαγό Φώτη Βερμαίο επετέθει κατά του 5/42. Από τη σύγκρουση το 5/42 είχε 3 νεκρούς και 5 τραυματίες, ενώ ο ΕΛΑΣ είχε 7 νεκρούς και 15 τραυματίες.

Τον Οκτώβριο του 1943, στα πλαίσια του κατοχικού εμφυλίου, τον οποίο είχε κηρύξει ο ΕΛΑΣ, σκοπός του οποίου ήτο να καταστεί ο ΕΛΑΣ μοναδικός πόλος αντιστάσεως κατά των κατακτητών και κατά συνέπεια μοναδικός διεκδικητής της εξουσίας μετά την απελευθέρωση, η προσπάθεια του ΕΛΑΣ επικεντρώνεται στη διάλυση του ΕΔΕΣ του Στρατηγού Ναπολέοντος Ζέρβα. Ο εκ των ιδρυτικών στελεχών της ΕΚΚΑ Ευριπίδης Μπακιρτζής, ο οποίος εν τω μεταξύ έχει προσχωρήσει στον ΕΛΑΣ, στέλνει επιστολή στον Ψαρρό, με την οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, του ζητά να γίνει ένοπλο τμήμα του ΕΛΑΣ εναντίον του Ζέρβα. Πιέσεις προς την ίδια κατεύθυνση δέχεται ο Ψαρρός και από τον εκπρόσωπο της ΕΚΚΑ Γεώργιο Καρτάλη, με τη δικαιολογία «το ΕΑΜ θα μας σάρωνε σαν άχυρο μετά την κατάπαυση των εχθροπραξιών».

Προ αυτής της καταστάσεως, η ΕΚΚΑ διαπνεόμενη από το ένστικτο της επιβιώσεως, παρά από πατριωτική επιλογή, τάσσεται εναντίον του Ζέρβα. Αρχές Οκτωβρίου του 1943 εκδίδει ανακοίνωση στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει και τα εξής. « Ατυχώς ο ΕΔΕΣ, όπως καταγγέλλει η Επιτροπή ΕΑΜ Στερεάς, προδίδει τον αγώνα συνεργασίας ακόμη και με τους Γερμανούς και στρέφει τα όπλα εναντίον γενναίων αδελφών μας που υπερασπίζουν την τιμή της Ελλάδος….. Τη στιγμή που η εθνική ψυχή συγκλονίζεται, το στρατηγείο της ΕΚΚΑ στρέφει τη σκέψη προς τους ηρωικούς αντάρτες του ΕΛΑΣ υψώνοντας τη φωνή του σ’ ένα όρκο αδελφοσύνης, αλληλεγγύης κι αγάπης». Την προκήρυξη υπογράφουν ο ταγματάρχης Σ. Βλάχος και ο δημοσιογράφος Τάκης Παπαγιαννόπουλος. Ο Ψαρρός ο οποίος εγκαλεί τους υπογράψαντες την προκήρυξη ερήμην του ιδίου, δύο μήνες αργότερα υιοθετεί τη γραμμή Μπακιρτζή- Καρτάλη και στις 12 Δεκεμβρίου 1943 συνυπογράφει με τον πολιτικό εκπρόσωπο της ΕΚΚΑ Μωραΐτη την εξής προκήρυξη. «Η οργάνωση ΕΚΚΑ στιγμάτισε την προδοτική στάση του ΕΔΕΣ και τάχτηκε ανεπιφύλακτα δίπλα στις φάλαγγες των αγωνιζόμενων Ελλήνων, στους αντάρτες του ΕΛΑΣ. Κάθε άλλη στάση πραγματικού οπαδού της ΕΚΚΑ δεν στέκεται και δεν είναι τίποτε άλλο, παρά διάσπαση του αγώνα».

Η απόφαση του Ψαρρού να προσχωρήσει στον ΕΛΑΣ εναντίον του Ζέρβα δημιούργησε σοβαρές αντιδράσεις στο εσωτερικό του 5/42. Κατά τη σύσκεψη Μυροφύλλου – Πλάκας η πλειοψηφία των συμμετεχόντων Αξιωματικών του 5/42 με προεξάρχοντες τον Ταγματάρχη Καπετζώνη και τον Λοχαγό Δεδούση, εξέδωσε πρωτόκολλο με το οποίο αποκήρυττε την ΕΚΚΑ και εξέφραζε τη στήριξη στον Βασιλέα Γεώργιο Β και την εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση του Καϊρου. Μετά την επελθούσα διάσπαση στους κόλπους του 5/42, ο Ψαρρός προσπάθησε να διαπραγματευθεί την προσχώρηση του 5/42, όχι στον ΕΛΑΣ, αλλά στην Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), που υποτίθεται δεν ελεγχόταν αποκλειστικά από το ΚΚΕ. Όμως «άλλαι αι βουλαί ανθρώπων, άλλα οι θεοί κελεύουσι».

Στις 12 Απριλίου 1944 ο Ψαρρός δέχεται τελεσίγραφο της 5^ης Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ, δια του οποίου αφού εγκαλείτο ότι το 5/42 προβαίνει σε επιθέσεις εναντίον ανταρτών του ΕΛΑΣ, σε βιαιοπραγίες εναντίον Ελλήνων πολιτών και τήρησης εχθρικής στάσεως κατά του ΕΛΑΣ, εντέλετο για τα εξής : «Εν ονόματι του Ελληνικού λαού, του οποίου αποτελούμε την ένοπλον δύναμιν παρακαλούμε όπως : Διατάξετε άμεσα κατάπαυση κάθε παράνομης ενέργειας, μας παραδώσετε εν ασφαλεία τους συλληφθέντες ομήρους και τα είδη οπλισμού, πυρομαχικών και τροφίμων και συλλάβετε Ταγματάρχην Καπετζώνην και Λοχαγόν Δεδούσην και παραπέμψετε τούτους να δικαστούν σε στρατοδικείο, στο οποίο θα μετέχει και εκπρόσωπός μας. Σε περίπτωση που δεν δεχτείτε τα ανωτέρω ή παρελκύσετε την άμεση εκτέλεση των όρων τούτων, θα φέρετε ακεραίαν την ευθύνην απέναντι του Ελληνικού λαού και της ΠΕΕΑ δια τα επακόλουθα και τας συνεπείας των».

Παρά την τεράστια αριθμητική υπεροχή της δυνάμεως του ΕΛΑΣ( 1400 αντάρτες, έναντι 500 του 5/42) ο Ψαρρός ακολούθησε παρελκυστική τακτική, ήτοι στην ουσία απέρριψε το τελεσίγραφο του ΕΛΑΣ. Την εκκαθάριση της καταστάσεως ανέλαβε προσωπικά ο Άρης Βελουχιώτης. Έτσι με ολομέτωπη επίθεση την 1^η πρωινή της 17^ης Απριλίου 1944, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ κατόρθωσαν να διαλύσουν το Σύνταγμα. Κατά τη διεξαχθείσα μάχη ένας μεγάλος αριθμός Αξιωματικών και οπλιτών του 5/42 εφονεύθησαν, περί τους 95 διέφυγαν και 150 περίπου, μεταξύ των οποίων και ο Ψαρρός, συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Με εντολή του ταγματάρχου του ΕΛΑΣ Θύμιου Ζούλα αντάρτης του ΕΛΑΣ πυροβόλησε και σκότωσε τον Ψαρρό.

Τελειώνοντας δημιουργούνται αβίαστα τα εξής ερωτήματα. Πρώτον, γιατί ενώ ο κοινός εχθρός και των τριών αντιστασιακών οργανώσεων, κατά τη διάρκεια της κατοχής, ήσαν οι κατακτητές, ο ΕΛΑΣ στρέφεται κατά των δύο άλλων, ήτοι του ΕΔΕΣ και του 5/42 Σ.Ε.; Και δεύτερον γιατί τη στιγμή που ο Ψαρρός είχε ήδη ταχθεί υπέρ του ΕΛΑΣ και εναντίον του ΕΔΕΣ, δέχτηκε την κεραυνοβόλα επίθεση και τη διάλυσή του από τον ΕΛΑΣ; Χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, θέμα το οποίο έχει πλέον αποδειχθεί ιστορικώς, στόχος του ΕΛΑΣ, ο οποίος αποτελούσε όργανο του ΚΚΕ, ήτο η κατάληψη της εξουσίας της χώρας μετά την απελευθέρωση. Και η κατάληψη προφανώς θα ήταν ανεμπόδιστη, αν ο μοναδικός διεκδικητής ήταν ο ΕΛΑΣ. Όσο για την κεραυνοβόλα επίθεση του Βελουχιώτη εναντίον του Ψαρρού; Την απάντηση δίνει ο Βρετανός σύνδεσμος με τον ΕΛΑΣ σε Μακεδονία και Θράκη και ιστορικός Νίκολας Χάμμοντ. «Σύμφωνα με πληροφορίες της Αγγλικής Αποστολής, οι οποίες είχαν περάσει στην ηγεσία του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ οι Γερμανοί θα αποχωρούσαν από την Ελλάδα τον Απρίλιο», που σημαίνει ότι έπρεπε να διαλυθεί αμέσως το 5/42, ώστε να καταστεί ευκολότερη η διάλυση του ΕΔΕΣ, όπως και τελικά έγινε, ώστε να εξαλειφθούν τα εμπόδια προς κατάληψη της εξουσίας.

Αυτή λοιπόν ήταν η εθνική αντίσταση την οποία προσέφερε το εγκληματικό ΚΚΕ στη χώρα και για την οποία τιμήθηκαν με παχυλές συντάξεις οι αγωνισταί της, από την γενναιόδωρη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου με τον νόμο 1285/1982. Όσο για τους άλλους αγωνιστάς του ΚΚΕ, που αιματοκύλησαν τη χώρα κατά τα έτη 1946-1949, μην ανησυχείτε, φρόντισε η επίσης φιλόστοργη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του Κων. Μητσοτάκη να τους άρει την υπαιτιότητα για τις εγκληματικές πράξεις τους και να τους αμείψει συνταξιοδοτικά με τον νόμο 1863/1989. Όποιοι ακόμη λοιπόν αγνοούν πως φτάσαμε ως εδώ, ιδού μερικά χαρακτηριστικά δείγματα. Διερωτώμαι ειλικρινά, υπάρχει άλλο κράτος του κόσμου, που αμείβει με συντάξεις εκείνους που αγωνίζονται για την κατάλυση της Δημοκρατίας; Πολύ αμφιβάλλουμε.

Περισσότερα »

Ο πρώτος Αξιωματικός που έπεσε το 1940

Κύριε Διευθυντά,

Λέγεται ότι η Ιστορία έχει τρεις όψεις: τη δική της, την όψη των πλαστογράφων και των παραχαρακτών της και την αλήθεια. Τούτο σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι η κα­ταγραφή των ιστορικών γεγονότων γίνεται με βάση τις πηγές του ιστορικού, οι οποίες πολλές φορές δεν είναι αξιόπιστες, με βάση τους ιδεολογικούς στόχους του, οι οποίοι είναι προφανώς ιδιοτελείς, και, τέλος, με βάση την ιστορική αλήθεια. Απτά παραδείγματα καταγραφής της Ιστορίας για την εξυπηρέτηση ιδιοτελών πολιτικών ή ιδεολογικών στόχων είναι η άποψη των ηγετικών στε­λεχών του ΚΚΕ για τα κίνητρα του συμμοριτοπόλεμου, η άποψη της κυρίας Ρεπούση για την καταστροφή της Σμύρνης, η άποψη του τέως υπουργού Παιδείας κ. Φί­λη για τη Γενοκτονία των Ποντίων κ.ά.

Η εκ παραδρομής ή λανθασμένης πληροφόρησης καταγραφή των ιστορικών γεγονότων είναι συνήθως άνευ σοβαρής επίδρασης στον διαπλαστικό ρόλο της Ιστορίας. Τούτο όμως ουδόλως σημαίνει ότι σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει, όπου αυτό είναι εφικτό, να αποκαθίσταται η ιστορική αλήθεια. Ένα μικρό δείγμα ανα­κριβούς καταγραφής ιστορικού γεγονότος είναι ο πρώ­τος πεσών Έλληνας αξιωματικός κατά τον πόλεμο του 1940-41. Στα περισσότερα σχολικά εγχειρίδια αλλά και στα εγκυκλοπαιδικά λεξικά ως πρώτος πεσών αξιωμα­τικός φέρεται σε άλλα μεν ο υπολοχαγός Πεζικού Αλέ­ξανδρος Διάκος, ο οποίος σκοτώθηκε κατά την επίθε­ση του λόχου του οποίου ηγείτο για την κατάληψη του Υψώματος Τσούκα την 1η Νοεμβρίου του 1940, σε άλ­λα δε ο εκ Χαλκίδος Ελληνοεβραίος αντισυνταγματάρχης Μαρδοχαίος Φριζής, ο οποίος έπεσε ηρωικώς μαχόμενος την 5/12/40. Σε κανένα όμως δεν βρήκαμε τον ιστορικά πρώτο πεσόντα.

Προφανώς η αξία της προσφοράς κάθε ήρωα δεν κρίνεται από τον χρόνο της θυσίας και τη σειρά προτεραιότητος. Αυτό όμως ουδόλως σημαίνει ότι τα ιστορι­κά γεγονότα δεν πρέπει να καταγράφονται όποτε ακρι­βώς συνέβησαν. Χωρίς λοιπόν την παραμικρή πρόθεση να υποβαθμίσουμε το μέγεθος της θυσίας των προαναφερθέντων ηρώων, χάριν της ιστορικής αλήθειας και μόνο, αναφέρουμε ότι ο πρώτος πεσών Έλληνας αξιωματικός κατά τον εν λόγω πόλεμο είναι ο υποσμηναγός Ευάγγελος Γιάνναρης.

Ο υποσμηναγός Γιάνναρης εφονεύθη κατά τη δι­άρκεια πτήσεως αναγνωρίσεως - βομβαρδισμού τις πρωινές ώρες της 30ής Οκτωβρίου 1940, ήτοι τρεις ημέρες πριν από τον θάνατο του Αλεξάνδρου Διά­κου, όταν το διθέσιο μαχητικό αεροσκάφος του τύπου HENSHEL-126, με πλήρωμα τον ίδιο και τον αρχισμηνία Λεωνίδα Τσάντα, εδέχθη τα καταιγιστικά πυρά σχηματι­σμού πέντε υπερσύγχρονων ιταλικών αεροσκαφών τύ­που FIAT GR- 42, στην περιοχή Βασιλειάδος, περί τα 20 χλμ. ΝΑ της πόλεως της Καστοριάς. Αξίζει δε να σημει­ώσουμε τα παιχνίδια που παίζει πολλές φορές η μοίρα.

Ο Γιάνναρης δεν ήταν στο πρόγραμμα να εκτελέσει αυ­τή τη συγκεκριμένη αποστολή. Προσεφέρθη να αντικα­ταστήσει άλλο συνάδελφό του, ο οποίος είχε πριν από λίγο αφιχθεί από τη Σχολή Αεροπορίας στο Τατόι.

Η ως άνω ιστορική αλήθεια έχει αναγνωρισθεί επισήμως έπειτα από σχετικό έλεγχο των στοιχείων που παρέθεσε η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας (ΕΑΑΑ) τον Απρίλιο του 2005, από την αρμόδια επιτροπή του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης. Δυ­στυχώς παρά την αίτηση της ΕΑΑΑ να γίνουν οι απα­ραίτητες ενέργειες στο υπουργείο Παιδείας, ώστε να διορθωθούν τα σχολικά εγχειρίδια αλλά και τα εγκυ­κλοπαιδικά λεξικά και να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια, 12 ολόκληρα χρόνια μετά την επίσημη ανα­γνώριση του ιστορικού λάθους η ιστορική αλήθεια βρί­σκεται ακόμη στο σκοτάδι.

Επισμηναγός (I) ε.α. Γεώρ. Κασσαβέτης

τ. κυβερνήτης Ο. A- τ. δ/ων σύμβουλος ΕΑΑΑ

(ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 28/10/2017 - [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.blogspot.gr] - ΦΩΤΟ: aeroporiapostratos.blogspot.gr)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Περισσότερα »

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ CLUB ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΠΤΕΡΑΡΧΕ ε.α. κ. ΧΡΗΣΤΟ ΒΑΪΤΣΗ

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεωρ. Β. Κασσαβέτη
Μέλους του Δ.Σ. ΕΑΑΑ – τ. Δ/ντος Συμβούλου

Αγαπητέ κ. Αρχηγέ,

Ως το παλαιότερο μέλος του Δ.Σ. της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας αισθάνθηκα την ανάγκη να σας απευθύνω λίγα λόγια αυτή τη σημαδιακή για την καριέρα σας, αλλά και τη ζωή σας ημέρα. Δεν γνωρίζω πόσο προετοιμασμένος είσαστε γι αυτή τη δύσκολη, πράγματι, ημέρα, που όπως ο θάνατος αποτελεί για όλους νομοτέλεια. Από την Ημερησία Διαταγή σας όμως που παρακολούθησα από το διαδίκτυο έμεινα με την εντύπωση ότι δεν το περιμένατε.

Ως Αξιωματικοί, αλλά και ως άνθρωποι θεωρούμε εντελώς άκοσμο, ανάρμοστο, αντιδεοντολογικό, βάναυσο και ανευλαβές για τον Αρχηγό ενός κλάδου των Ενόπλων Δυνάμεων να πληροφορείται την αποστρατεία του από το τηλέφωνο, ενώ βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία στο εξωτερικό. Πέραν όμως της προσβλητικής συμπεριφοράς προς τον ίδιο το γεγονός διασύρει και την ίδια τη χώρα, διότι προδίδει απερισκεψία, προχειρότητα, έλλειψη σχεδιασμού. Και επ’ αυτού κ. Αρχηγέ έχετε την κατανόηση και τη συμπάθεια όλων ανεξαιρέτως των συναδέλφων.

Από το άλλο μέρος κ. Αρχηγέ, διάχυτη είναι η εντύπωση τόσο του εν ενεργεία προσωπικού της Πολεμικής Αεροπορίας, ιδιαίτερα όμως των αποστράτων, ότι κατά τη διάρκεια της θητείας σας ως Αρχηγού δεν υπερασπιστήκατε και τόσο ένθερμα τα θέματά μας. Δεν είδαμε π.χ. καμιά ενέργειά σας όταν οι κακή τη μοίρα κυβερνήτες μας έκοβαν τον ομφάλιο λώρο που συνδέει τους αποστράτους με τη μάνα τους και τους διεχώριζε από τα αδέρφια τους – τους ε.ε. - , όταν οι ίδιοι κατά παράβαση κάθε έννοιας ηθικής και δικαίου εφήρμοζαν την απόφαση του ΣτΕ κατά το ήμισυ για τον κλάδο μας, ή όταν τη ανοχή τους οι τρωικανοί πετσόκοβαν τους προϋπολογισμούς των Ενόπλων Δυνάμεων, με αποτέλεσμα τα τουρκικά F-16 να κάνουν περασάδες πάνω από τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Ωραία λοιπόν τα περί «αδήριτης ανάγκης ενισχύσεως των Ενόπλων Δυνάμεων» κ. Βαΐτση, αλλά λίγο όψιμα και λειψά. Διότι όπως καλύτερα απ’τον καθένα από μας γνωρίζετε ο εξοπλισμός των Ε.Δ. με νέα οπλικά συστήματα δεν προεξοφλεί κι ούτε διασφαλίζει την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητος της χώρας, αν το ηθικό του προσωπικού τους είναι χαμηλό. Και υψηλό ηθικό με άθλιες συνθήκες εργασίας και μισθούς φτώχειας δεν σφυρηλατείται. Και όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας ελάχιστα μπορούσατε να τις βελτιώσετε. Τις αποδοχές όμως του προσωπικού αναμφιβόλως θα μπορούσατε να μεριμνήσετε να μην είναι στην τελευταία θέση των κρατικών λειτουργών, πίσω από τον συμπαθή κλάδο των μουσικών.

Καλωσορίζοντάς σας κ. Αρχηγέ ως ένα νέο μέλος στον κλάδο των Αποστράτων Αξιωματικών, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι μια μεγάλη μερίδα αποστράτων έχει σοβαρά παράπονα για την εν γένει συμπεριφορά σας απέναντι του Νομικού Προσώπου της Ενώσεως, του οποίου είχατε την εποπτεία. Συγκεκριμένα δεν διαθέσατε ούτε μια ώρα από το χρόνο σας για να δείτε κατά που πέφτει η Ένωση, πολλώ δε μάλλον να σκύψετε στα προβλήματα που μας απασχολούν, όπως η περίθαλψη, ο παραθερισμός κλπ. Προφανώς ο τίτλος του Επιτίμου Αρχηγού καθιστά την ΕΑΑΑ αχρείαστη. Δεν πειράζει καλή καρδιά.

Με Συναδελφικούς Χαιρετισμούς
Γεώργιος Κασσαβέτης – Επισμηναγός (Ι) ε.α.

Αθήνα 25 Ιαν. 2017

Περισσότερα »

Oι Ενώσεις Αποστράτων Αξιωματικών δεν είναι συντεχνιακοί σύλλογοι - είναι εθνικές επάλξεις

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γ. Β. Κασσαβέτη – τ. Δ/ντος Συμβούλου ΕΑΑΑ

Η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας, ως αυτοτελές, αυτοδιοίκητο και αυτόνομο νομικό πρόσωπο ιδρύθηκε αμέσως μετά την απελευθέρωση της χώρας, με τον Αναγκαστικό Νόμο 779/1945. Το νομικό αυτό καθεστώς της Ενώσεως διατηρήθηκε μέχρι το 1972, οπότε αναθεωρήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς δια του Νομοθετικού Διατάγματος 1171/72. Δια του νέου νομικού αυτού πλαισίου ιδρύθηκαν οι τρείς Ενώσεις Αποστράτων Αξιωματικών των τριών Όπλων, ήτοι η ΕΑΑΣ, η ΕΑΑΝ και η ΕΑΑΑ με τις εξής καινοτομίες...

Διαβάστε αναλυτικά το σχετικό άρθρο:

Περισσότερα »

Η Συμβολή του ΟΧΙ του Μεταξά στη Νίκη των Συμμάχων επί του Άξονος

Του  Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεωργίου Β. Κασσαβέτη, τ. Δ/ντος Συμβούλου Ε.Α.Α.Α.

Λέγεται ότι η ιστορία έχει τρείς όψεις. Τη δική της, την όψη των πλαστογράφων και παραχαρακτών της και την αλήθεια. Δυστυχώς στη χώρα μας η παραχάραξη και η διαστρέβλωση της ιστορίας, ιδίως μετά τη Μεταπολίτευση, έχει λάβει ενδημικό χαρακτήρα, σε σημείο να κινδυνεύει να χάσει την αξιοπιστία της. Και όπως έλεγε...

Διαβάστε αναλυτικά το σχετικό άρθρο:

Περισσότερα »

ΣΤΕΛΕΧΗ ΕΔ-ΣΑ: MAΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΑΓΡΙΩΣ

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεωρ. Β. Κασσαβέτη

«Το κράτος- γράφει ο Έντμουντ Μπέρκ στο βιβλίο του “Σκέψεις περί της Επαναστάσεως στη Γαλλία”- είναι ένας συνεταιρισμός, όχι μόνο ανάμεσα σε όσους ζουν, αλλά ανάμεσα σε όσους ζουν, όσους έχουν πεθάνει και όσους πρόκειται να γεννηθούν». Στις μέρες μας δυστυχώς ο κανόνας του Μπέρκ, όχι μόνο δεν ισχύει γι αυτούς που πέθαναν ή πρόκειται να γεννηθούν, αλλ’ ούτε καν γι αυτούς που ζουν. Είναι ένας συνεταιρισμός ανάμεσα σ’ αυτούς που κυβερνούν. Αυτοί ορίζουν τους κανόνες, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις διατάξεις του Συντάγματος και των νόμων.

Τι έννοια έχει λοιπόν η διάταξη της παρ. 5 του άρθρου 95 του Συντάγματος, η οποία ορίζει ότι «η Διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις», ή η διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 1 του νόμου 3068/2002 ότι «Το Δημόσιο, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης και όλα τα δημόσια νομικά πρόσωπα έχουν υποχρέωση να συμμορφώνονται χωρίς καθυστέρηση προς τις δικαστικές αποφάσεις και να προβαίνουν σε όλες τις ενέργειες που επιβάλλονται για την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής και για την εκτέλεση της αποφάσεων», όταν οι αρμόδιοι για την τήρηση του Συντάγματος το παραβιάζουν κατάφορα;

Ο εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος παριστάμενος στην πρώτη συνεδρίαση του νεοϊδρυθέντος από τον ίδιο Συμβουλίου της Επικρατείας(ΣτΕ) στις 17 Μαΐου του 1929, είχε πει τα εξής. «Όταν δε έστω και άνευ προθέσεως διαπράξει η κυβέρνησις καμίαν παρανομίαν και έλθη το Συμβούλιον της Επικρατείας να της πει ότι της ακυρώνει την πράξιν της ταύτην, σας βεβαιώ ότι θα έλθω προσωπικώς να συγχαρώ και να σφίξω το χέρι του προέδρου και των μελών, διότι υπενθύμισαν εις την κυβέρνησιν ότι δεν έχει δικαίωμα να παρανομεί».

Όταν λοιπόν ο οραματιστής της Μεγάλης Ελλάδος δεσμευόταν ότι θα έσφιγγε το χέρι του προέδρου και των μελών του ΣτΕ σε περίπτωση ακυρώσεως παράνομης κυβερνητικής πράξεως, οι κακή τη μοίρα επίγονοί του ακυρώνουν τις ακυρωτικές αποφάσεις με νέους παράνομους νόμους. Κι όταν και οι νέοι παράνομοι νόμοι ακυρώνονται από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας αυτοί προχωρούν στην ακύρωσή τους με την έκδοση και νέων παράνομων νόμων. Κι αυτό γίνεται κυρίως εις βάρος των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, τα οποία χαίρουν, ως φαίνεται, ιδιαιτέρας φροντίδος και εκτιμήσεως από τη σημερινή κυβέρνηση.

Βεβαίως, για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να ομολογήσουμε ότι ούτε οι προηγούμενοι μας αντιμετώπισαν με τον καλύτερο τρόπο. Ποιος μπορεί να ξεχάσει άλλωστε τον κ. Ιωάν. Βαρβιτσιώτη, ο οποίος το 1993 «δεν πρόκανε» να ψηφίσει το μισθολόγιο των στρατιωτικών που είχε υποσχεθεί, διότι έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη ο κ. Σαμαράς. Ποιος δεν θυμάται τον Κωστάκη Καραμανλή, που κι αυτός άφησε ορφανή την υπόσχεσή του στους εκπροσώπους των τριών Ενώσεων Αποστράτων το καλοκαίρι του 2003 για το μισθολόγιο, που ποτέ δεν έκανε. Τέλος πως μπορεί να ξεχάσουμε τον κ. Σαμαρά, ο οποίος την Άνοιξη του 2014 δεσμεύτηκε δημοσίως ενώπιον των μελών του Συντονιστικού Συμβουλίου των τριών Ενώσεων ότι θα εφαρμόσει την απόφαση του ΣτΕ, για την επιστροφή των παρανόμως παρακρατηθέντων, την οποία φυσικά ποτέ δεν εφήρμοσε;

Φυσικά θα πρέπει να είναι κάποιος αφελής για να πιστέψει πως αυτά που έπρεπε να έχουν κάνει εκείνοι που έπαιρναν τις ψήφους της συντριπτικής πλειοψηφίας των συναδέλφων μας, θα τα έκανε μια αριστερή κυβέρνηση, η οποία δεν έχει έρεισμα στον κλάδο μας. Το να μας κοροϊδεύουν όμως πίσω απ’ την πλάτη μας πάει πολύ. Η συμπεριφορά των σημερινών κυβερνώντων απέναντί μας θυμίζει έντονα την περίπτωση του καλού και του κακού, η οποία χρησιμοποιείται κατά την ανάκριση αιχμαλώτων, προκειμένου να αποσπάσουν τις πληροφορίες που εκείνοι γνωρίζουν.

Έτσι το ρόλο του καλού έχει αναλάβει ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία «να τιμά το έργο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας και να υπόσχεται την επιβράβευσή τους», μαζί με τον ΥΠΕΘΑ κ. Καμμένο, ο οποίος ανακαλύπτει συνεχώς τα υποκατάστατα, προκειμένου να εφαρμοσθούν οι αποφάσεις του ΣτΕ και να δοθούν τα παρανόμως παρακρατηθέντα, άλλοτε από τα εξοπλιστικά προγράμματα και άλλοτε από την περιουσία των Ενόπλων Δυνάμεων, τα οποία όμως δεν δέχεται ο κακός Υπουργός των Οικονομικών. Απ’ την πλευρά του ο Υπουργός των Οικονομικών, όταν στριμώχνεται απ’ τις Ενώσεις ανασύρει απ’ τα συρτάρια του τις απαντήσεις των προηγουμένων κυβερνήσεων ήτοι, «οι αποφάσεις θα εφαρμοσθούν στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων και με απόλυτο γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον και την έξοδο της χώρας από την κρίση». Το οποίο ευθέως σημαίνει «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι».

Εκ των ως άνω αβίαστα προκύπτει ότι βαλλόμεθα πανταχόθεν. Και τι μέλλει γενέσθαι θα ρωτήσει κάποιος; Η απάντηση είναι απλή. Πλήρης περιφρόνηση των βουλευτών που ανήκουν στα κόμματα, που κυβέρνησαν ή κυβερνούν σήμερα. Όσοι συνάδελφοι καλύπτουν διοικητικές θέσεις στα γραφεία των κομμάτων αυτών, ή των βουλευτών τους, ή είναι υποψήφιοι πρέπει να παραιτηθούν αμέσως. Ως παλιός συνδικαλιστής διαβεβαιώ εκ πείρας τους συναδέλφους ότι οι οποιεσδήποτε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στους δρόμους και ιδίως από νομοταγείς πολίτες, όπως οι απόστρατοι, ουδόλως τους ενοχλούν.

Συνεπώς αν θέλουμε να βγούμε νικηταί αυτού του πολέμου, που μας έχουν κηρύξει τα κόμματα εξουσίας, τα οποία έχουν την αποκλειστική ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, ένας και μοναδικός είναι ο δρόμος. Πόλεμος με όλα τα μέσα που διαθέτουμε. Πλήρης απαξίωση και περιφρόνηση όλων εκείνων που σταδιακά μας κατέστησαν παρίες του ελληνικού δημοσίου. Όλων εκείνων που εξομοίωσαν μισθολογικά τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας με τον νεοδιόριστο Πρωτοδίκη και το χειρότερο, αποτίμησαν την υπεύθυνη και επικίνδυνη 40χρονη δουλειά του ως ισότιμη με του σερβιτόρου Καρανίκα, ο οποίος στελεχώνει το πρωθυπουργικό γραφείο Στρατηγικού Σχεδιασμού. Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια. Όποιος δεν τη βλέπει ή ιδιοτελής είναι, ή μύωψ,ή αιθεροβάμων.

Περισσότερα »

ΤΙ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΤΙ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕ Ο ΑΠΕΛΘΩΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΑΑΑ κ. ΚΩΝ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ-ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΤΟΥ ΔΣ/ΕΑΑΑ

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεωρ. Β. Κασσαβέτη

Με τη μεγαλειώδη φιέστα της 15ης Ιανουαρίου 2016, στην επιβλητική αίθουσα τελετών της Λέσχης Ενόπλων Δυνάμεων, έκλεισε τον σύντομο μεν, πλην θορυβώδη κι ανεπιτυχή κύκλο του στην προεδρία της ΕΑΑΑ ο κ. Κων. Ιατρίδης. Στη σχοινοτενή ομιλία του, η οποία θύμιζε το μανιφέστο της παραλαβής του, ακούσαμε τους διθυράμβους των αμέτρητων... επιτυχιών του. Αναλυτικότερα.

Ότι η ΕΑΑΑ απέκτησε φωνή που επί χρόνια δεν είχε, ότι ο ίδιος έδωσε συνεντεύξεις στα ΜΜΕ, προσέφυγε στο ΣτΕ για τις περικοπές των συντάξεων, μείωσε το κόστος της σταθερής τηλεφωνίας και της έκδοσης της εφημερίδος, άλλαξε τον τρόπο έκδοσης των ταυτοτήτων των μελών, αναβάθμισε την εφημερίδα, δημιούργησε Γραφείο Τύπου στην η Ένωση, εισηγήθηκε την εκπροσώπηση της ΕΑΑΑ στα Δ.Σ. του ΑΟΟΑ και του ΜΤΑ, διαμαρτυρήθηκε στους πολιτικούς προϊσταμένους για το χαρακτηρισμό των στελεχών των Ε.Δ. ως «ενστόλων», οργάνωσε ημερίδα για την υγειονομική περίθαλψη, δημιούργησε Γραφείο Νομικού Συμβούλου και προσέλαβε τον έμπειρο «επίτιμο πρόεδρο του Αναθεωρητικού στρατηγό Θ. Καρανίσα», προώθησε την αναθεώρηση της ΚΥΑ περί εκλογών της ΕΑΑΑ. κ.α. Όσο για το πολυσυζητημένο «Σχέδιο Δράσης» του; Ακροθιγώς ανέφερε ότι «πολλά από τα αναφερόμενα τα υλοποιήσαμε και σε πολλά θέσαμε το πρώτο λιθαράκι και ευρίσκονται σε εξέλιξη». Ποιά είναι αυτά, απέφυγε να τα αναφέρει.

Ακούοντας κανείς όλα τα παραπάνω «επιτεύγματα», ευλόγως διερωτάται. Δικαιολογούν όλες αυτές τις ακατάσχετες καυχησιολογίες, τις επινίκιες τελετές, τους χορούς και τα πανηγύρια; Ενδεχομένως αν στα πεπραγμένα του κ. Ιατρίδη δεν υπήρχαν, όσα εκείνος παρέλειψε αιδημόνως να αναφέρει, ίσως θα είχε μια μικρή δικαιολογία να πανηγυρίζει. Ατυχώς για τον ίδιο, όσα παρέλειψε καθιστούν τη θητεία του, τη χειρότερη στην 70χρονη ιστορία της ΕΑΑΑ. Συγκεκριμένα:

α. Στην προσπάθειά του να επιβάλλει την ενός ανδρός αρχή, στο πρώτο κιόλας εξάμηνο του 2013, άλλαξε τρείς(3) !!! Δ/ντες Συμβούλους και δύο (2) Γραμματείς του Δ.Σ. Γράφοντας μάλιστα στα παλαιότερα των υποδημάτων του τη ρητή διάταξη του άρθρου 13 παρ.1 του νόμου 2690/99 (Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας), η οποία ορίζει ότι «Ο ορισμός του ιδίου προσώπου με περισσότερες από μια ιδιότητες δεν επιτρέπεται», επέβαλε την εκλογή του Αντιπροέδρου κ. Κων/νου Δελλή και στη θέση του Δ/ντος Συμβούλου. Χρειάστηκε     δε η παρέμβαση του ΓΕΑ για να αποκατασταθεί η νομιμότητα.

β. Ποινικοποίησε την ενωσιακή δραστηριότητα, υποβάλλοντας μηνύσεις εναντίον συνεργατών του στο Δ.Σ., για θέματα συνήθους τριβής, που ενυπάρχουν σε όλα ανεξαιρέτως τα συλλογικά όργανα.

γ. Κατήγγειλε κατ’ επανάληψη στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής, απολύτως δικαιολογημένες διαμαρτυρίες συνεργατών του, ως δήθεν σκοπούσες στην παρακώληση των συνεδριάσεων (άρθρο 197 του Ποινικού Κώδικα), με αποτέλεσμα τη σύλληψη και τη μετακομιδή τους στο Αστ. Τμήμα, ως κοινών κακοποιών, διασύροντας τους ίδιους, την Ένωση και την Πολεμική Αεροπορία γενικότερα.

δ. Θεωρώντας τα μέλη του Δ.Σ. υποτακτικούς του, τα καλούσε σε απολογία, ή τα επέπληττε με έγγραφες συστάσεις για ασήμαντα θέματα, εν γνώσει του ότι το Δ.Σ της Ενώσεως στελεχώνουν άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, με οικογενειακά ή προβλήματα υγείας, οι οποίοι προσφέρουν εθελοντική και όχι έμμισθη εργασία, μη υποκείμενη στους στρατιωτικούς κανονισμούς και τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα.

ε. Παραβίαζε συστηματικά και εσκεμμένα τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 του νόμου 2690/99, αρνούμενος τη χορήγηση υπηρεσιακών εγγράφων στα ίδια τα μέλη του Δ.Σ., εξαναγκάζοντάς τα να προσφεύγουν στον Εισαγγελέα Ακροάσεων, για τη χορήγησή τους.

στ. Δείγμα του αχαλίνωτου αυταρχισμού του αποτελεί και η καρατόμηση (αντικατάσταση) του Προέδρου και δύο μελών του Δ.Σ. του Παραρτήματος Μαγνησίας, προ της λήξεως της θητείας τους, διότι «δεν ήσαν συνεργάσιμοι μαζί του», περιφρονώντας τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 4 του Ν.Δ. 1171/72, η οποία ρητώς ορίζει ότι « Τα Δ.Σ. των Παραρτημάτων ορίζονται για μια τριετία».

ζ. Ισχυρίστηκε με στόμφο, στην ομιλία του της 15.1.2016 ο κ. Ιατρίδης, ότι δημιούργησε Γραφείο Νομικού Συμβούλου στην Ένωση και προσέλαβε Νομικό Σύμβουλο. Παρέλειψε όμως να μας πει ότι η πρόσληψη ήταν παράνομη, διότι αντιβαίνει στη διάταξη του άρθρου 4 του Π.Δ. 163/1980, σύμφωνα με την οποία «απαγορεύεται η πρόσληψη προσωπικού από την ΕΑΑΑ, με εξαίρεση την πρόσληψη δύο(2) καθαριστριών επί ωριαία αποζημιώσει». Δεν μας είπε ακόμη ο απελθών πρόεδρος ότι η πρόσληψη του κ. Καρανίσα δεν εξυπηρετούσε υπηρεσιακές ανάγκες της Ενώσεως, αλλά την υπεράσπιση του ιδίου στα δικαστήρια, όπου εκδικάζοντο μηνύσεις συνεργατών του εναντίον του, ως φυσικού προσώπου και όχι ως προέδρου της ΕΑΑΑ. Τέλος ο κ. Ιατρίδης παρέλειψε να μας πει ότι η αμοιβή, τόσο του κ. Καρανίσα, όσο και δύο ακόμη δικηγόρων, οι οποίοι τον υπερασπίστηκαν στα δικαστήρια για προσωπικές του υποθέσεις, καταβλήθηκε παρανόμως από το ταμείο της ΕΑΑΑ κι ακόμη ότι όταν ενημερώθηκε σχετικά το ΓΕΑ ο κ. Καρανίσας υπεχρεώθη σε παραίτηση.

η. Καθ’ όλη τη διάρκεια της τριετούς απολυταρχικής, αυταρχικής και ανθενωτικής διοικήσεώς του ο κ. Ιατρίδης χρησιμοποίησε τις στήλες της εφημερίδος της Ενώσεως ως τσιφλίκι του, για να σπιλώνει την υπόληψη των θεωρουμένων ως αντιπάλων του. Τόση δε ήταν η δημοκρατική του ευαισθησία, ώστε να μη καταχωρίσει ούτε μια φορά τις απόψεις των θιγομένων στην εφημερίδα.

θ. Στο απόγειο της εμπαθούς, αντισυναδελφικής και μισαλλόδοξης συμπεριφοράς του, με μια δόλια, ύπουλη και καταχθόνια συμφωνία με ένα ανεύθυνο υπουργό, έφθασε στο σημείο να αντικαταστήσει το πρώτο σε ψήφους μέλος από το Δ.Σ. « Για ανάρμοστη συμπεριφορά προς τον πρόεδρο», παραβιάζοντας το άρθρο 13 παρ.6 του νόμου 2690/99, το οποίο ορίζει : « Όταν ο νόμος προβλέπει θητεία για τα μέλη του συλλογικού οργάνου, η αντικατάσταση μέλους πριν από τη λήξη της θητείας του είναι δυνατή μόνο για λόγο αναγόμενο στην άσκηση των καθηκόντων του, ο οποίος και πρέπει να βεβαιώνεται στη σχετική πράξη».

Η περίπτωση αντικαταστάσεως αιρετού μέλους συλλογικού οργάνου «για ανάρμοστη συμπεριφορά προς τον πρόεδρο» δεν νομίζουμε να έχει προηγούμενο σε πανευρωπαϊκό τουλάχιστον επίπεδο. Συνεπώς ο κ. Ιατρίδης μπορεί να κατοχυρώσει την πρωτοποριακή πατέντα του, η οποία αποτελεί τομή στη λειτουργία των συλλογικών φορέων αφού, προς δόξαν της δημοκρατίας, αφού απαλλάσσει οριστικά τους προέδρους τους από κάθε αντιπολιτευτική φωνή, ή διαφορετική άποψη.

ι. Ο αυταρχισμός, η αλαζονεία, αλλά και ο ρατσισμός ο οποίος διέκρινε τον απελθόντα πρόεδρο της ΕΑΑΑ αποδεικνύεται περίτρανα και από τις θέσεις που κατά καιρούς έχει εκφράσει για τα μέλη της ΕΑΑΑ.

Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της υπεροπτικής και ανθενωτικής νοοτροπίας του, το οποίο αποκαλύπτει η απάντησή του σε δημοσίευμα του Συλλόγου Αποφοίτων ΣΤΥΑ.( Συνιστούμε να το διαβάσετε καθισμένοι).

«Η νοοτροπία των εξ’ Ανθυπασπιστών προερχομένων Αξιωματικών « κυριαρχούμε στις Ενώσεις γιατί είμαστε πλειοψηφία» και ως συνταξιούχοι Αξιωματικοί είμαστε όλοι ίσοι και δεν υπάρχουν βαθμοί, δεν ανταποκρίνεται ούτε καν στην κοινή λογική, αφού παραγνωρίζει τις ευθύνες των Αξιωματικών υψηλής ευθύνης και το επικίνδυνο της αποστολής των ιπταμένων... Οι συντεχνίες διεκδικούν και ενίοτε παράλογα, οι Ηγεσίες όμως κρατούν το τιμόνι της ευθύνης της πατρίδος και των Οργανισμών που ηγούνται. Όλοι θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι έχουμε δικαιώματα ανάλογα με τις ευθύνες που αναλαμβάνουμε στη σταδιοδρομία μας. Η ισότητα των ανίσων είναι η μεγαλύτερη ανισότητα, δηλώνει ο μέγας Αριστοτέλης».

Πριν κλείσουμε το σημείωμά μας αυτό, αποκλειστικός στόχος του οποίου είναι η εμπεριστατωμένη και ορθή ενημέρωση των συναδέλφων, για το τι ακριβώς συνέβη την περασμένη τριετία, σημειώνουμε το εξής. Ανατρέχοντας σε πολλά από τα δημοσιευθέντα κείμενα του κ. Ιατρίδη θα διαπιστώνουμε ότι συνεχώς κάνει λόγο «περί ενότητος». Οποία όμως υποκρισία και φαρισαϊσμός, όταν διαβάσει κανείς τις άκρως διχαστικές θέσεις του, ή ανατρέξει στις μισαλλόδοξες και απόλυτα ανθενωτικές του πράξεις. Διερωτώμεθα ειλικρινά, ο άνθρωπος που οδήγησε την Ένωση μισό – όχι ένα- βήμα πριν τη διάλυση, νομιμοποιείται να επικαλείται τη δύναμη της ενότητος;

Τελειώνοντας θα αποτελούσε παράλειψή μας να μη αναφέρουμε ότι η οικτρότατη αποτυχία του κ. Ιατρίδη στην προεδρία της ΕΑΑΑ, πέραν από τα αδιάσειστα στοιχεία τα οποία παραθέσαμε και τα οποία αποδεικνύονται με έγγραφα, τεκμαίρεται και από την έμμεση μεν, πλην σαφή, ομολογία του ιδίου. Πλέον συγκεκριμένα. Σε πρωτοσέλιδο σημείωμά του, στο φύλλο της εφημερίδος της Ενώσεως των μηνών Ιουλίου – Αυγούστου 2015, ο κ. Ιατρίδης καθησυχάζει όσους ανησυχούν μήπως στερηθούν των «εξαιρέτων» υπηρεσιών του με τα εξής: «Θα συνεχίσω αταλάντευτος την υλοποίηση των στόχων που θέσαμε με το σχέδιο δράσης». Τι μεσολάβησε όμως και ο μέχρι χθες αποφασισμένος και «αταλάντευτος» πρόεδρος άφησε ορφανό το «σχέδιο δράσης» του;

Προφανώς, σύμφωνα με τα μηνύματα τα οποία ο κ. Ιατρίδης έπαιρνε από την περιφέρεια, στις εκλογές του Νοεμβρίου θα γνώριζε τέτοια εκλογική συντριβή, που δεν θα εύρισκε μέρος να κρυφτεί. Προ της διαπιστωμένης λοιπόν εκλογικής πανωλεθρίας του, σοφώς ποιών, επέλεξε την ηρωική έξοδο. Εν τοιαύτη όμως περιπτώσει στο μυαλό όλων πλανάται το απλό ερώτημα. Ενώ γνώριζε την πραγματικότητα, τι την ήθελε την πανηγυρική φιέστα της 15ης Ιανουαρίου στη Λέσχη Ενόπλων Δυνάμεων; Απλούστατα. Μωραίνει Κύριος...

Περισσότερα »

ΑΠΡΟΣΚΟΠΤΗ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑΣ

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεωρ. Β. Κασσαβέτη Θλίψη και απογοήτευση κατέλαβε όσους είχαν την υπομονή να παρακολουθήσουν την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για τη Δικαιοσύνη στη Βουλή, την Τρίτη 29 Μαρτίου. Και ποιο είναι το συμπέρασμα του μέσου Έλληνα πολίτη απ’ αυτή τη συζήτηση; Ότι... σύσσωμο το πολιτικό σύστημα είναι διεφθαρμένο. Ευλόγως όμως δημιουργείται το ερώτημα. Έπρεπε να γίνει η τελευταία συζήτηση στη Βουλή για την επιβεβαίωση αυτής της διαπιστώσεως; Ασφαλώς όχι, αφού το σύστημα μας τροφοδοτεί διαρκώς με νέα στοιχεία, τα οποία επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Από πού να αρχίσει κανείς και που να τελειώσει. Από τις εξόφθαλμα αναξιοκρατικές, παρεοκρατικές προσλήψεις ατόμων χωρίς προσόντα, των οποίων η μόνη διάκριση είναι η συμμετοχή τους σε διαδηλώσεις, καταλήψεις και κομματικό ακτιβισμό, η καθημερινή παραβίαση των νόμων και του Συντάγματος απ’ τους ίδιους τους ταγούς της πολιτείας, η ευνοιοκρατία, ο νεποτισμός, η πανηγυρική ισοπέδωση των πάντων, η αμφισβήτηση των εθνικών αρχών, η διαστρέβλωση της ελληνικής ιστορίας , ή η ατιμωρησία των ίδιων των Βουλευτών και των πολιτικών φίλων τους; Χάριν συντομίας θα περιοριστούμε μόνο σε δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις που είδαν πρόσφατα τα φώτα της δημοσιότητος ήτοι: α. Σε υπόδικο καναλάρχη, ο οποίος μετά από διακανονισμό οφείλει στην Εφορία το ποσό των 59 εκατομμυρίων ευρώ, έχει απαγορευθεί η έξοδος από τη χώρα και πρέπει να παρουσιάζεται κάθε 15 ημέρες στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του. Επειδή όμως ο νόμος είναι σαν την αράχνη, που πιάνει μόνο τα μικρά έντομα, ο εκλεκτός αυτός της κυβερνητικής συντροφίας, παρά το τεράστιο ανεξόφλητο χρέος του προς το κράτος, αλλά και τη δικαστική απαγόρευση, ταξίδευσε πρόσφατα τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στην Κύπρο, στην οποία επεκτείνει τον τηλεοπτικό του σταθμό. Επίσης ανανέωσε το συμβόλαιο τηλεπερσόνας της πρωινής ζώνης για τέσσερα χρόνια, με ασύμβατη για την παρούσα οικονομική συγκυρία αύξηση των αποδοχών της. Και το ερώτημα κάθε απλού Έλληνα πολίτη είναι το εξής. Ποιος έδωσε την άδεια για να ταξιδεύσει ο κύριος αυτός στις ΗΠΑ, αλλά και στην Κύπρο, κατά παράβαση της σχετικής δικαστικής απαγόρευσης; Κι ακόμη. Πως προέβει στην ανανέωση συμβολαίων εργαζομένων στο κανάλι του, μεταξύ των οποίων και ο εθνικός κατήγορος κ. Λαζόπουλος, προεξοφλώντας ότι θα είναι ένας εκ των τεσσάρων εκλεκτών που θα λάβει τηλεοπτική άδεια; β. Δεύτερο πρόσφατο κραυγαλέο αποδεικτικό στοιχείο διαφθοράς του πολιτικού συστήματος είναι η ατιμωρησία των εθνοπατέρων. Και το όνειδος της ατιμωρησίας δεν διασφαλίζεται μόνο από το τριτοκοσμικό άρθρο 62 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο «Διαρκούσης της Βουλής, Βουλευτής δεν διώκεται ουδέ συλλαμβάνεται, φυλακίζεται, ουδ’ άλλως πως περιορίζεται, άνευ αδείας του σώματος», αλλά και από την πρακτική που παγίως ακολουθεί η Βουλή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υπόθεση των οικονομικών ατασθαλιών του Πανεπιστημίου Κρήτης, στην οποία εμπλέκονται πλέον των 200 ατόμων, μεταξύ των οποίων και ο γνωστός καθηγητής και Υπουργός Οικονομίας κ. Γεώρ. Σταθάκης. Και που έγκειται η διαφθορά του πολιτικού συστήματος; Στο ότι, ενώ όλοι οι υπόλοιποι παραπέμπονται να λογοδοτήσουν στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων για τυχόν ενοχή τους στην υπόθεση, ο κ. καθηγητής, καθ’ ότι Βουλευτής και Υπουργός, εξαιρέθηκε αυτής της υπέρτατης τιμής να αποδείξει την αθωότητά του στην ελληνική δικαιοσύνη, αφού η αρμόδια επιτροπή της Βουλής δεν ενέκρινε την άρση της ασυλίας του. Και φυσικά η περίπτωση του κ. Σταθάκη δεν είναι η μοναδική. Συνεπής στην ίδια τακτική η εν λόγω επιτροπή δεν ενέκρινε την άρση της ασυλίας ούτε του ετέρου κυβερνητικού Βουλευτού και Αναπληρωτού Υπουργού Υγείας κ. Παύλου Πολάκη, για νομικές παραβάσεις κατά την περίοδο της δημαρχίας του. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι για τη μη άρση της ασυλίας του κ. Πολάκη ψήφισε και η Ν.Δ., επιβεβαιώνοντας τη λαϊκή παροιμία «κόρακας κοράκου δεν βγάζει μάτι». Συγκρίνοντας τη σημερινή κρίσιμη κατάσταση που βιώνει η χώρα, με την αντίστοιχη των πρώτων χρόνων της απελευθερώσεως από τον τουρκικό ζυγό, με άφατη λύπη διαπιστώνει κανείς την υπευθυνότητα και την ανιδιοτέλεια των ανθρώπων εκείνων, που πήραν στα χέρια τους τα ηνία του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, εν σχέσει με την αδιαφορία, την ιδιοτέλεια και τον ωφελιμισμό που διακρίνει τους σημερινούς κακή τη μοίρα κυβερνήτες μας. Ρίγη συγκινήσεως διαπερνούν κάθε αγνό Έλληνα πατριώτη διαβάζοντας την ομιλία του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια στην Δ’ Εθνοσυνέλευση του Άργους: «Ελπίζω, ότι όσοι εξ’ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθόν ανάλογον του βαθμού του υψηλού αξιώματός των, αλλ’ οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της. Εφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν δια να ζήσω, αρνούμαι να αγγίξω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν». Διερωτώμεθα ειλικρινά υπάρχουν Βουλευταί που πιστεύουν ότι η χώρα μπορεί σήμερα να βγει απ’ την κρίση, όντας βυθισμένη στα τάρταρα της ιδιοτέλειας, της σήψης και της διαφθοράς; Δεν υπάρχουν στη σημερινή Βουλή ούτε πενήντα (50) ιδεολόγοι πατριώτες Βουλευταί που να ενστερνισθούν τα λόγια του Καποδίστρια και να σηκώσουν ψηλά το λάβαρο της φιλοπατρίας, ώστε να αλλάξει η σημερινή νοσηρή νοοτροπία, η οποία επιτείνει την κρίση; Αλλά και πέραν αυτού, που είναι σήμερα ο πνευματικός κόσμος της χώρας, που είναι η Εκκλησία, που πρωταγωνίστησε στην απελευθέρωση του γένους; Εξαντλείται η αποστολή της στη σίτιση ενός αριθμού απόρων συμπατριωτών μας, των οποίων ο αριθμός οσημέραι διογκώνεται υπερμέτρως; Περαίνοντας κάνουμε έκκληση στους ταγούς της ελληνικής κοινωνίας να δραστηριοποιηθούν, ώστε να αναστραφεί το σημερινό κλίμα. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν όλοι ότι η χώρα δεν μπορεί να βγει απ’την κρίση αν δεν αναστραφεί το σημερινό κλίμα. Σε κάθε άλλη περίπτωση  είναι καταδικασμένη να επανέλθει στην εποχή της ψωροκώσταινας. Αυτή δυστυχώς είναι η πικρή αλήθεια. ΣΧΕΤΙΚO ΑΡΘΡO: Γιατί λέμε η «Ψωροκώσταινα» ή ΑΛΛΙΩΣ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΟΝΤΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ

Περισσότερα »

Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεώργιου Β. Κασσαβέτη, τ. Δ/ντος Συμβούλου Εν. Απ/των Αξ/κών Αεροπορίας. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγένθυση:

Περισσότερα »

ΑΛΩΒΗΤΑ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΚΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεώργιου Β. Κασσαβέτη, τ. Δ/ντος Συμβούλου Εν. Απ/των Αξ/κών Αεροπορίας. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγένθυση:

Περισσότερα »

ΑΝΕΦΙΚΤΗ Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεώργιου Β. Κασσαβέτη, τ. Δ/ντος Συμβούλου Εν. Απ/των Αξ/κών Αεροπορίας. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:

Περισσότερα »

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ (Γερμανός καθηγητής Ρίχτερ)

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεώργιου Β. Κασσαβέτη, τ. Δ/ντος Συμβούλου Εν. Απ/των Αξ/κών Αεροπορίας. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγένθυση:

Περισσότερα »

Η Ισότητα των ασχολουμένων στο δημόσιο (Στελεχών ΕΔ-ΣΑ, Δικαστικών, Εκπαιδευτικών κ.λπ.)

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεώργιου Β. Κασσαβέτη, τ. Δ/ντος Συμβούλου Εν. Απ/των Αξ/κών Αεροπορίας. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:

Περισσότερα »

Αδικαιολόγητη υστερία εναντίον των στελεχών ΕΔ-ΣΑ

Του Επισμηναγού (Ι) ε.α. Γεώργιου Β. Κασσαβέτη. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:

Περισσότερα »