Συνδικαλισμός ΕΛ-ΑΣ: Η αμετροέπεια και η απρεπής εκφορά λόγου δεν έχει τέλος!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Έχουμε γράψει πολλές φορές για την αμετροέπεια, τις φραστικές υπερβολές και τις απαράδεκτες δηλώσεις και εμφανίσεις κάποιων συνδικαλιστών στα Μ.Μ.Ε. Επίσης γράψαμε για την αρρωστημένη αντίληψη-λογική-πρακτική γενικά του συνδικαλιστικού ακτιβισμού, που θέλει να μην υπακούει σε κανόνες και να συμπεριφέρεται με αυθάδεια και αλαζονεία.

2. Ειδικότερα είδαμε τελευταία αστυνομικό συνδικαλιστή, με αφορμή τη σύλληψη συναδέλφου του ληστή, να δηλώνει (sic), ότι έχει ενημερωθεί, ότι είναι όμορφος... «Όταν είσαι όμορφος και αστυνομικός, θα περάσεις πολύ όμορφα στη φυλακή», υπονοώντας προφανώς, ότι θα υποστεί σεξουαλική κακοποίηση. Αδιανόητο και απαράδεκτο. Μπορεί κάποιος, έστω και έμμεσα, να επικροτεί τέτοιες συμπεριφορές;;; Άλλος δήλωσε, με αφορμή την κριτική πρώην Υπουργού-Τομεάρχη Δημόσιας Τάξης της Αντιπολίτευσης …«η ασφάλεια είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στα χέρια κηπουρών». Η εν λόγω έκφραση δείχνει έλλειψη σεβασμού τόσο στο πρόσωπο, όσο και στο θεσμικό του ρόλο και υπερβαίνει τα εσκαμμένα. Και συνιστά (κατά το μέρος που αποτελεί «έκφραση πολιτικής») παράβαση της «υποχρέωσης πολιτικής ουδετερότητας», όπως αυτή επιβάλλεται από το Σύνταγμα και το Νόμο!!! Και δεν είναι η πρώτη φορά, που έχουμε τουλάχιστον απρεπή εκφορά λόγου. Υπάρχει υποτροπή. Γελοιότητες και ακρότητες τις χαρακτήρισαν στο παρελθόν και οι ίδιοι οι συνδικαλιστές!!!

3. Οι εν λόγω συμπεριφορές έχουν προκαλέσει την αγανάκτηση πολλών, οι οποίοι επίσης αναρωτιούνται, αν αυτό είναι το υποτιθέμενο έργο των συνδικαλιστών, για το οποίο τους έχει χορηγηθεί πλήρης απαλλαγή από την εκτέλεση των υπηρεσιακών καθηκόντων τους;;;

4. Πέραν αυτών παρατηρούμε, εδώ και πολύ καιρό, κάποια αυξημένη παραβατικότητα σε συγκεκριμένους αστυνομικούς με διάπραξη εγκλημάτων ληστειών, με μπραβιλίκι, με τη ανεπίτρεπτη χρήση βίας, με την απρεπή συμπεριφορά (όταν αγνοούνται οι αρχές της αναλογικότητας και της επιείκειας) κατά την άσκηση της αστυνομικής εξουσίας κ.ο.κ.

5. Όμως η ιδιότητα του αστυνομικού απαιτεί ένα πρότυπο χαρακτήρα με ξεχωριστές ψυχικές ιδιότητες και ολοκληρωμένη, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, προσωπικότητα, όπως προβλέπεται και στις Οργανικές διατάξεις-Κανονισμούς. Επιβάλλει την «υποχρέωση προσήκουσας συμπεριφοράς», τόσο εντός όσο και εκτός της υπηρεσίας, ώστε να λειτουργεί θετικά και να μην προκαλεί δυσμενή σχόλια. Και αυτές οι ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά πρέπει να καλλιεργούνται και να αναπτύσσονται μέσα στις Αστυνομικές Σχολές. Αυτό αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας!!!

6. Σε κάθε περίπτωση, με την εν λόγω συμπεριφορά τους και ανεξαρτήτως των όποιων προθέσεών τους, προκαλούν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα, αφού δίνουν αφορμή για δυσμενή κριτική σε βάρος της Κυβέρνησης!!!

Περισσότερα »

Αστυνομική βία: Όταν η αβελτηρία και το νταηλίκι του ενός «ακυρώνει» το έργο των πολλών!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Είδαμε τελευταία οι αστυνομικές δυνάμεις να επιχειρούν στα «άβατα», να απομακρύνουν «καταληψίες» κτηρίων κ.ο.κ. Παρατηρούμε επίσης μια έντονη δραστηριότητα στον τομέα της δίωξης του εγκλήματος και πάταξης της εγκληματικότητας! Κι αυτό σε μια δύσκολη περίοδο με ελλείψεις στα μέσα, εξ αιτίας και της οικονομικής κρίσης! Όμως ο επαγγελματισμός και το φιλότιμο των αστυνομικών είναι αυτά που επικρατούν και φέρνουν τα αναφερόμενα αποτελέσματα, σε πείσμα όσων, εξ αιτίας και των ιδεοληψιών τους, ψάχνουν αφορμές να κατηγορήσουν την Αστυνομία και τους υπηρετούντες σ΄αυτήν, εκμεταλλευόμενοι ενίοτε και τυχόν μεμονωμένα λάθη και παραλείψεις, όπως είναι φυσικό να συμβαίνει σε κάθε δρώντα οργανισμό.

2. Ο επαγγελματισμός του αστυνομικού απαιτεί να περιβάλλεται η δράση του με την υπόληψη και την αποδοχή της κοινωνίας. Όμως, η αλόγιστη χρήση βίας καταγράφεται – ορισμένες φορές βέβαια καθ΄ υπερβολή – ως προδήλως μη προσήκουσα αστυνομική συμπεριφορά και στα Μ.Μ.Ε. με άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην κοινή γνώμη. Το γεγονός ότι τα επακολουθούντα δυσμενή σχόλια και η έντονα αρνητική προδιάθεση λειτουργούν στη συλλογική συνείδηση βάσει του γένους του δράστη, δηλαδή της ιδιότητάς του ως αστυνομικού και όχι βάσει του προσώπου του, έχει ως αποτέλεσμα να πλήττεται καίρια το κύρος του Αστυνομικού Θεσμού, καθώς και το αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης, που εξ ορισμού αυτός οφείλει να αποπνέει.

3. Και ενώ είδαμε την εξάρθρωση εγκληματικής οργάνωσης διακίνησης και εμπορίας ναρκωτικών κ.λ.π. και είπαμε «μπράβο» στις αστυνομικές δυνάμεις και στην Ηγεσία τους, «σκάει» …Ειδικός Φρουρός και εντελώς αδικαιολόγητα και αψυχολόγητα (ευτυχώς αυτή τη φορά δεν είχαμε το θάνατο ανηλίκου) … «ρίχνει» χαστούκια στον 11χρονο Ρομά!!! Με αυτό τον τρόπο «ακυρώνει» το έργο των συναδέλφων του και πλήττει βάναυσα τον Αστυνομικό Θεσμό, επαναφέροντας τη συζήτηση για την αστυνομική βία και αυθαιρεσία. Και είναι κρίμα για την πλειοψηφία των αστυνομικών, που χύνουν τον ιδρώτα τους και ορισμένες φορές το αίμα τους στο πεζοδρόμιο του καθήκοντος.

4. Πρέπει λοιπόν να προβληματίσει τους αρμοδίους η εν λόγω συμπεριφορά: Υπάρχει ζήτημα διαταραχής της προσωπικότητας;;; Υπήρξε υποτροπή;;; Υποβλήθηκε στον προβλεπόμενο υγειονομικό και ψυχοτεχνικό έλεγχο καταλληλότητας;;; Γιατί παρατηρείται αυξημένη παραβατικότητα σε κάποιους «ένστολους»;;; Υπέστη την κατάλληλη αστυνομική εκπαίδευση, ώστε να διαμορφώσει το προφίλ του αστυνομικού;;; Εδώ πρέπει να ληφθεί υπόψη, ότι σε μικρής ηλικίας εκπαιδευόμενους διαμορφώνεται το εν λόγω προφίλ. Γενικά η εκπαίδευση ενηλίκων παρουσιάζει εγγενείς αδυναμίες (ηλικία, αντιληπτική ικανότητα, τραυματικές εμπειρίες, προκαταλήψεις, κατασταλαγμένες απόψεις μη δεκτικές ή δύσκολα δεκτικές βελτίωσης ή αλλαγής) και γενικότερα ανελαστικότητα στην αλλαγή νοοτροπίας. Στις Αστυνομικές Σχολές διαπλάθονται, καλλιεργούνται και αναπτύσσονται συστήματα αξιών, τρόποι αντίληψης και σκέψης, συμπεριφοράς και νοοτροπίας, αλλά και μέθοδοι προσέγγισης της γνώσης και πληροφορίας. Με λίγα λόγια ποιό είναι το πλαίσιο κατάταξης, εκπαίδευσης, αξιολόγησης-ελέγχου κ.ο.κ. του «ένστολου» προσωπικού;;;

5. Αυτά πρέπει να απασχολήσουν τους αρμόδιους, ώστε να δώσουν λύσεις με πάγιο και όχι αποσπασματικό, ευκαιριακό και έκτακτο χαρακτήρα!!! Σε κάθε περίπτωση οι γενικοί αφορισμοί δεν ωφελούν!!!

Περισσότερα »

Επιτέλους τέλος στη θεσμική εκτροπή των έκτακτων κρίσεων αξ-κών ΕΛ-ΑΣ!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Δημοσιεύθηκε το Προεδρικό Διάταγμα 7/15-1-2020, με το οποίο ρυθμίζονται θέματα του αστυνομικού προσωπικού (κρίσεις, τοποθετήσεις, μεταθέσεις κ.λπ.). Με το άρθρο 6 αυτού καταργούνται οι διατάξεις του π.δ.98/2018 «Έκτακτες κρίσεις αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας».

2. Δυστυχώς είχαμε τονίσει εξυπαρχής τα προβλήματα, που θα προκαλούσε η θεσμοθέτηση του π.δ.98/2018 για τις έκτακτες κρίσεις. Πέραν της «θεσμικής εκτροπής», αφού αυτό ελέγχεται για τη συνταγματικότητά του (εκκρεμούν ακόμη ενώπιον του Σ,τ.Ε δύο αιτήσεις ακύρωσής του, που κατατέθηκαν εκ μέρους των εκτάκτως αποστρατευθέντων, αλλά και της Π.Ο.ΑΞΙ.Α.), τονίσαμε με έμφαση, ότι «θεσμοθετεί» τον κομματισμό (αφού για να διενεργούνται έκτακτες κρίσεις θα εξαναγκάζεται σε παραίτηση ή θα αποπέμπεται ο Αρχηγός), ακυρώνει τον πάγιο χαρακτήρα των ρυθμίσεων, ναρκοθετεί την ισότητα, την αξιοκρατία, την δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του διοικουμένου και την ασφάλεια δικαίου. Ορθώς λοιπόν σήμερα καταργήθηκαν οι εν λόγω ρυθμίσεις.

3. Ας μην ξεχνάμε όμως, ότι «ζήσαμε» μέσα σε οκτώ μήνες τρεις κρίσεις στην Αστυνομία, εκ των οποίων οι δύο έκτακτες. Είδαμε να αποστρατεύονται περισσότεροι αξιωματικοί στις έκτακτες κρίσεις από ότι στις τακτικές. Είδαμε επίσης να παραμένουν πολλά χρόνια στο βαθμό τους οι Στρατηγοί και να αποστρατεύονται οι Αστυνομικοί Δ/ντές με λίγα χρόνια υπηρεσίας. Τονίζεται με έμφαση ότι, με το νέο ασφαλιστικό, οι τελευταίοι είναι καταδικασμένοι σε συντάξεις πείνας!!! Και τι έχουμε σήμερα;;; Δεν υπάρχουν «λέει» ανώτατοι αξιωματικοί να κριθούν. Δεν συμπληρώνουν τα απαραίτητα τυπικά προσόντα. Από την άλλη μεριά για περισσότερο από δύο χρόνια εκκρεμεί η εκδίκαση των ενδικοφανών προσφυγών. Έχουμε δηλαδή μια μορφή «αρνησιδικίας» και εν τέλει παραβίαση των αρχών της χρηστής διοίκησης και του κράτους δικαίου.

4. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί θετικό βήμα η κατάργηση των διατάξεων του εν λόγω προεδρικού διατάγματος, ώστε να επανέλθει ο πάγιος χαρακτήρας των ρυθμίσεων και η ασφάλεια δικαίου. Τέλος θέλουμε να τονίσουμε, για όποιον καμώνεται πως ενδιαφέρεται, ότι έχουμε καταθέσει δημόσια ολοκληρωμένη πρόταση με αντικειμενικό (με μόρια οιονεί συγκριτικό) σύστημα κρίσεων-προαγωγών. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα!!!

Περισσότερα »

Συναθροίσεις-συγκεντρώσεις: Επιτέλους να τεθούν κανόνες για την προστασία της κοινωνικοοικονομικής ζωής

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια το κέντρο των Αθηνών είχε παραδοθεί σε διάφορες ομάδες αναρχομπαχαλάκηδων και πάσης φύσεως εγκληματικών συμμοριών. Η κοινωνία έβλεπε, σε κατάσταση σοκ, την Πολιτεία, εγκλωβισμένη στις ιδεοληψίες της και στη λογική του κατευνασμού, της αδράνειας και της ανοχής, να «αδυνατεί» να επιβάλλει την τάξη και τη νομιμότητα. Οι επιθέσεις και οι καταστροφές σε δημόσιες και ιδιωτικές περιουσίες προκαλούσαν την αγανάκτηση-οργή των πολιτών και τη σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής της χώρας.

2. Στις πρόσφατες συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες είδαμε την κατάσταση να αλλάζει. Η Αστυνομία είχε επιχειρησιακό σχέδιο και τη βούληση (προπάντων πολιτική) να αντιμετωπίσει και να ελέγξει τα εν λόγω φαινόμενα της ανομίας και παραβατικότητας. Και έτσι περιόρισε τη δράση των αναρχικών ομάδων και ζήσαμε τις πλέον «ήσυχες» διαδηλώσεις των τελευταίων ετών. Η νομιμότητα και η κανονικότητα επιστρέφει. Και αυτό είναι εμφανές σε όσους ζουν, εργάζονται και δραστηριοποιούνται στην Πρωτεύουσα.

3. Υπάρχει όμως και το ζήτημα της ελευθερίας και προστασίας του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, ιδίως αυτό με τη μορφή της κινητής πορείας-διαδήλωσης. Δεν νοείται μερικές δεκάδες διαδηλωτών να προκαλούν σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, αφού θέτουν σε καθεστώς ομηρείας εκατοντάδες πολίτες και «νεκρώνουν» τις μικρομεσαίες εμπορικές επιχειρήσεις. Σημειωτέον, ότι στο πρώτο εξάμηνο του 2019 οργανώθηκαν περίπου 1.700 συγκεντρώσεις - πορείες στην επικράτεια, ενώ στην τετραετία έγιναν περίπου 17.000 διαδηλώσεις, κινητοποιώντας σχεδόν μισό εκατομμύριο αστυνομικούς.

4. Το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη θέσπιση του εκτελεστικού νόμου του άρθρου 11 του Συντάγματος, που μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει. Ως γνωστόν, σύμφωνα με αυτό: "1. Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα. 2. Μόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η Αστυνομία. Οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως νόμος ορίζει". Ειδικός για τις συναθροίσεις νόμος είναι το ν.δ.794/1971 που εξακολουθεί να ισχύει (εφόσον εκτελεστικός της ως άνω συνταγματικής διάταξης νόμος, δεν έχει εκδοθεί) αν και περιέχει αρκετές αντισυνταγματικές διατάξεις(βλ. και Α.Π./Δ΄ Τμήμα 782/1979). Ισχύουν επίσης το β.δ.168/1972 περί καθορισμού των χώρων όπου απαγορεύεται η πραγματοποίηση συναθροίσεων και το β.δ.269/1972 περί εγκρίσεως του κανονισμού διαλύσεως δημοσίων συναθροίσεων. Προηγούμενες, τούτων διατάξεις δεν καταργήθηκαν ρητώς, με αποτέλεσμα να υφίσταται μια απαράδεκτη νομοθετική σύγχυση και αβεβαιότητα. Έτσι η υπ΄αριθμ. 11/1962 γνωμοδότηση του Εισαγγελέα Αρείου Πάγου παραπέμπει στο ν. 29/1943 στα άρθρα 299 και 300 του Κανονισμού Χωροφυλακής, στα άρθρα 123-128 του κανονισμού της υπηρεσίας στρατευμάτων στις πόλεις στον υπ΄αριθμ. 61/1952 κανονισμό της (πρώην) Αστυνομίας Πόλεων και την υπ΄αριθμ. 76/1954 Αστυνομική Διάταξη της Αστυνομικής Δ/νσης Αθηνών. Οι διατάξεις αυτές δεν έχουν ρητώς καταργηθεί από νεώτερες νομοθετικές κ.λ.π. ρυθμίσεις (βλ.4/30-3-1999 Γνωμ. Εισ. Α.Π. Βασιλείου Παπαδάκη).

5. Στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης υπάρχει, δεκαετίες τώρα, σχέδιο νόμου, που επιχειρεί να ρυθμίσει το ζήτημα. Κανένας όμως δεν προχώρησε στη θεσμοθέτηση των εν λόγω διατάξεων. Υπάρχουν ενστάσεις για το κατά πόσον είναι εφικτό αυτές να τύχουν εφαρμογής στην πράξη. Ωστόσο ενστάσεις υπήρξαν τόσο κατά τη νομοθέτηση των ρυθμίσεων για τη χρήση όπλων από τους αστυνομικούς, όσο και κατά την έκδοση της εγκυκλίου-διαταγής για τις προσαγωγές των πολιτών. Θεωρούμε όμως, ότι είναι κρίσιμο να υπάρξουν, ώστε σταδιακά να δημιουργήσουν την σχετική κουλτούρα. Ο πολίτης πρέπει να αποκτήσει νοοτροπία υπακοής και εφαρμογής της νομιμότητας, δηλαδή νοοτροπία «αυτοσεβασμού» και «αυτοπειθαρχίας». Πάντως είναι προτιμότερο από το νομοθετικό κενό και τη σύγχυση που επικρατεί σήμερα. Κατά συνέπεια η Πολιτεία οφείλει να κάνει το αναγκαίο βήμα και να καθορίσει τους κανόνες για την προστασία στην ουσία του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, ώστε να μη διαταράσσεται η κοινωνικοοικονομική ζωή.

Περισσότερα »

Ασφαλιστικό από το…μέλλον: Όταν ο Βρούτσης «παθαίνει»…Κατρούγκαλο!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Είμαστε στον Γενάρη 2020 και κατατίθεται το σχέδιο Νόμου με το «ασφαλιστικό Βρούτση». Προηγουμένως είχαμε δει τα ενημερωτικά σημειώματα με τον επανυπολογισμό των συντάξεων, σύμφωνα με τον τροποποιούμενο (και όχι καταργούμενο) «Νόμο Κατρούγκαλου», την πλήρη «νομιμοποίηση» των μνημονιακών περικοπών και το οριστικό ψαλίδι των συντάξεων (σε ποσοστά 30%-40%). Ταυτόχρονα είδαμε να αγνοούνται οι δικαστικές αποφάσεις για την αντισυνταγματικότητα των περικοπών (όπως η εισφορά αλληλεγγύης συνταξιούχων).

2. Όπως είχαμε παρατηρήσει, οι παλαιοί συνταξιούχοι είναι αυτοί που θίγονται περισσότερο, γιατί το νέο καθεστώς έρχεται να ανατρέψει και να ακυρώσει κεκτημένα δικαιώματα. Ειδικότερα των «στρατιωτικών» που έφυγαν, χωρίς τη θέλησή τους με πρωτοβουλία της Υπηρεσίας, με 30 έως 35 χρόνια πραγματικής εργασίας και οι οποίοι, με βάση το προηγούμενο καθεστώς, ελάμβαναν πλήρη σύνταξη (35/35). Και έτσι δεν επεδίωξαν κανενός είδους διοικητική αποκατάσταση. Οι ίδιοι σήμερα, με βάση τα χαμηλά ποσοστά αναπλήρωσης, έχουν μειωμένες συντάξεις και μεγάλες προσωπικές διαφορές. Και έπονται-υστερούν των ομοιοβάθμων τους.

3. Η ασφάλεια δικαίου, η χρηστή διοίκηση και η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του διοικούμενου έχουν πληγεί αδικαιολόγητα από την εν λόγω απρόοπτο μεταβολή, για την οποία οι ίδιοι δεν φέρουν καμιά ευθύνη. Αυτό έπρεπε να διορθώσουν οι νέες ρυθμίσεις. Να αυξήσουν δηλαδή τα ποσοστά αναπλήρωσης στις περιπτώσεις αυτές (των αποχωρούντων χωρίς τη θέλησή τους με πρωτοβουλία της Υπηρεσίας). Όμως δεν το κάνουν. Εξάλλου ο σημερινός ασφαλισμένος-εργαζόμενος γνωρίζει το νέο καθεστώς και έχει τη δυνατότητα να παραμείνει περισσότερο χρόνο στην εργασία, ώστε να επιτύχει μεγαλύτερη αναπλήρωση. Ο συνταξιούχος του προηγούμενου καθεστώτος δεν έχει καμιά ευχέρεια. Είναι έρμαιο της βούλησης του Νομοθέτη. Και αυτός δυστυχώς δεν αίρει τις αδικίες!!!

4. Ποιες είναι όμως είναι οι αλλαγές του «Νόμου Βρούτση»; Η μικρή βελτίωση των ποσοστών αναπλήρωσης δεν είναι ικανή να ανατρέψει την κατάσταση και να εξαλείψει την προσωπική διαφορά και τις αδικίες του «Νόμου Κατρούγκαλου». Αντιθέτως η ενίσχυση ακόμη περαιτέρω των μεγάλων συντελεστών αναπλήρωσης αυξάνει το χάσμα. Αφορά κυρίως χρόνο μεγαλύτερο των 40 ετών, που δεν είναι σε καμιά περίπτωση πραγματικός. Δεν τίθεται κανένα πλαφόν. Θυμίζω ότι το Σ.τ.Ε. έκρινε αντισυνταγματικό το ποσοστό αναπλήρωσης των συντάξεων, κυρίως για τις μεγάλες συντάξεις και τους συνταξιούχους που έχουν πολλά χρόνια εργαστεί (σ.σ. άρα εννοεί πραγματικό χρόνο), ειδικότερα το ανώτατο πλαφόν αναπλήρωσης 46,8% για 42 χρόνια εργασίας. Και ενώ «σφαγιάζονται» οι παρακάτω, το χάσμα, την ανισότητα και την ανατροπή κεκτημένων δικαιωμάτων την αγνοεί;;; Είναι τυχαίο, ότι οι δικαστικοί συμπληρώνουν πολλά χρόνια πραγματικής εργασίας, αφού καλύπτονται από την ισοβιότητα και το 67ο έτος ως όριο ηλικίας;;; Από την άλλη μεριά ας μην ξεχνάμε τους 105 αξιωματικούς (Αστυνομικούς Υποδ/ντές), που «σφαγιάσθηκαν» (αποστρατεύθηκαν χωρίς τη θέλησή τους) σε ένα βράδυ («πασοκικής εκκαθάρισης») με 25-26 χρόνια εργασίας και σε ηλικία 43-45 ετών!!!

5. Όσοι έχουν προσωπική διαφορά (που κατά μέσο όρο κυμαίνεται στα 150-200 ευρώ) δεν παίρνουν καμιά αύξηση και σε πολλές περιπτώσεις, ούτε καν την μηδενίζουν-εξαλείφουν. Αν οι ενδιαφερόμενοι υπολογίσουν την αναπλήρωση των συντάξιμων αποδοχών (φαίνονται στο ενημερωτικό σημείωμα) με τους νέους συντελεστές, θα διαπιστώσουν, ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων, δεν καλύπτεται η προσωπική διαφορά ή καλύπτεται οριακά. Έτσι θα «φύγουν» χωρίς να δουν αύξηση στις συντάξεις τους. Και θα κινδυνεύουν να χάσουν και την προσωπική διαφορά. Αντιθέτως όσοι έχουν αρνητική προσωπική διαφορά (αναφέρθηκαν περιπτώσεις 300-900 ευρώ) παίρνουν ακόμη μεγαλύτερες αυξήσεις (sic). Καμιά μέριμνα δεν προβλέφθηκε για όσους «αποχωρούν» χωρίς τη θέλησή τους. Ούτε για τον εξορθολογισμό των ποσοστών αναπλήρωσης.

6. Τι κάνει λοιπόν ο «Νόμος Βρούτση»; Στην ουσία «απενοχοποιεί» (νομιμοποιεί) το «Νόμο Κατρούγκαλου» και δεν τον καταργεί. Πλήρης εφαρμογή των μνημονιακών περικοπών. Οριστικό ψαλίδι σε ποσοστό πάνω του 30%. Μη εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων, που έκριναν αντισυνταγματικές τις περικοπές. Επιπλέον ουδεμία πρόβλεψη περιλαμβάνεται για την άρση της απαράδεκτης και ατελέσφορης απαγόρευσης της μερικής απασχόλησης των Αποστράτων Ε.Δ. και Σ.Α. ως Διδακτικό Προσωπικό στα Εκπαιδευτικά Κέντρα και Σχολές ή ως μέλη Εξεταστικών Επιτροπών. Με απλά λόγια ο Βρούτσης…«παθαίνει»…Κατρούγκαλο!!! Δυστυχώς!!!

Περισσότερα »

Κατευνασμός ή μηδενική ανοχή: Συγχαρητήρια στις αστυνομικές δυνάμεις και στην Ηγεσία τους για την αποκατάσταση της κανονικότητας!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Παρατηρούμε το τελευταίο διάστημα μια έντονη δραστηριότητα των Υπηρεσιών της Αστυνομίας στον τομέα της δίωξης του εγκλήματος και πάταξης της εγκληματικότητας! Είδαμε χθες την επιτυχία των μέτρων κατά την επέτειο του Πολυτεχνείου και την απουσία των εκτεταμένων βανδαλισμών και φθορών ιδιοκτησιών, που συνέβαινε άλλες φορές. Κι αυτό σε μια δύσκολη περίοδο με ελλείψεις στα μέσα, εξ αιτίας και της οικονομικής κρίσης! Όμως ο επαγγελματισμός και το φιλότιμο των αστυνομικών είναι αυτά που επικρατούν και φέρνουν τα αναφερόμενα αποτελέσματα, σε πείσμα όσων, εξ αιτίας και των ιδεοληψιών τους, ψάχνουν αφορμές να κατηγορήσουν την Αστυνομία και τους υπηρετούντες σ΄αυτήν, εκμεταλλευόμενοι ενίοτε και τυχόν μεμονωμένα λάθη και παραλείψεις, όπως είναι φυσικό να συμβαίνει σε κάθε δρώντα οργανισμό.

2. Είχαμε επισημάνει πολλές φορές, ότι τα τελευταία χρόνια ακολουθήθηκε μια πολιτική κατευνασμού. Πολιτική κατευνασμού (appeasement) είναι αυτή της αδράνειας και των παραχωρήσεων προς έναν (δυνητικό) «εχθρό», με σκοπό της αποφυγή μιας επαπειλούμενης σύγκρουσης. Η ανοχή των επιθετικών ενεργειών, το γεγονός ότι αυτές παραμένουν ατιμώρητες και η αδράνεια έναντι της συνεχούς επιθετικότητας, προκαλεί στο επιτιθέμενο υπερβολική αυτοπεποίθηση, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω αύξηση της επιθετικότητάς του. Η πολιτική του κατευνασμού αποτελεί στη Θουκυδίδεια σκέψη, μια ένδειξη αδυναμίας η οποία, όχι μόνο προκαλεί την εχθρική επιθετικότητα, αλλά συμπαρασύρει σε αντίστοιχη στάση ακόμη και μικρότερες δυνάμεις που προσβλέπουν στην αποκόμιση εύκολων και σχετικά ακίνδυνων ωφελημάτων. Έτσι η ανοχή στην ήπια παραβατικότητα οδηγεί στην βαριά εγκληματικότητα. Το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη δεν υιοθετούσε, καιρό τώρα, τη «μηδενική ανοχή» (zero tolerance) και τη λεγόμενη θεωρία των «σπασμένων τζαμιών» (broken windows), όπως διατυπώθηκε από τους εγκληματολόγους Τζέιμς Ουίλσον και Τζορτζ Κέλινγκ και εφαρμόσθηκε με επιτυχία από την Αστυνομία της Νέας Υόρκης.

3. Εξάλλου είναι γεγονός, ότι μερικές φορές η επιχειρησιακή τακτική και δράση της Αστυνομίας επηρεάζεται ή υπακούει στις πολιτικές σκοπιμότητες-ιδεοληψίες. Το αποτέλεσμα είναι αρνητικό για την αποτελεσματικότητα της Αστυνομίας. Πολλές είναι οι ενστάσεις για τη δράση των αστυνομικών δυνάμεων στη χώρα μας. Σήμερα βλέπουμε κάποιους να μιλάνε για δήθεν «Αστυνομικό Κράτος». Είναι οι ίδιοι που υπόσχονταν την «κατάργηση των ΜΑΤ» και τον «αφοπλισμό των αστυνομικών». Σε όλες τις χώρες του κόσμου οι αστυνομικές δυνάμεις κάνουν λάθη, αλλά μόνο εδώ οι παραλείψεις της αστυνομίας, αποτελούν το έναυσμα για την απαξίωση των θεσμών αστυνόμευσης, αντί για τον παραδειγματισμό προς βελτίωση των μεθόδων και πρακτικών δράσης.

4. Αυτό που επιβάλλεται τώρα είναι η στήριξη όλων των πολιτικών δυνάμεων στο έργο της Αστυνομίας μακριά από μικροπολιτικές σκοπιμότητες και ιδεοληψίες. Απαιτείται συνέχεια στη δράση, ώστε η αποκατάσταση της κανονικότητας να λάβει μόνιμο χαρακτήρα. Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο και βούληση των αρμοδίων Κρατικών Υπηρεσιών και Φορέων (δεν αφορά μόνο την Αστυνομία). Στη χώρα μας το «κράτος των Εξαρχείων» και το ζήτημα της πολύχρονης παρουσίας αναρχικών ομάδων και υποστηρικτών της επαναστατικής βίας, δεν αποτελεί αντικείμενο αστυνομικής αντιμετώπισης μόνο, αλλά κυρίως απαιτεί πολιτική λύση (συνεχή πολιτική βούληση, χωρίς το φόβο του πολιτικού κόστους) και πολύπλευρη συμμετοχή από τους κοινωνικούς φορείς και όλα τα πολιτικά κόμματα του Κοινοβουλίου. Η επιλογή-λύση αυτή είναι σχεδόν βέβαιο, ότι θα μείωνε τις επιθέσεις και τις φθορές της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Για να μη φτάσουμε στο σημείο να θρηνήσουμε (ξανά) και ανθρώπινες ζωές.

Περισσότερα »

Τι είναι το Αστυνομικό Κράτος και πως αυτό αντιτίθεται στο Κράτος Δικαίου

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Ακούμε καθημερινά, κυρίως από μέλη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κατηγορίες κατά της Κυβέρνησης, ότι δημιουργεί «Αστυνομικό Κράτος». Και αυτό με αφορμή τις επεμβάσεις της Αστυνομίας στα «άβατα» και σε Πανεπιστημιακούς χώρους, προς αντιμετώπιση εγκληματικών πράξεων και αποκατάσταση της νομιμότητας. Και είναι τέτοια η έκταση και ένταση των κατηγοριών που δείχνει, στην καλύτερη περίπτωση, άγνοια βασικών εννοιών, αν δεν γίνεται εσκεμμένα (συκοφαντικά). Μήπως ως «απουσία Αστυνομικού Κράτους» εννοούν την «κατάργηση των ΜΑΤ» και τον «αφοπλισμό των αστυνομικών», όπως υπόσχονταν στην προηγούμενη αντιπολιτευτική τους θητεία, αλλά ως Κυβέρνηση τα «χρησιμοποίησαν» αυθαίρετα εναντίον ειρηνικών λαϊκών κινητοποιήσεων-διαμαρτυριών;;;

2. Το εξοργιστικό επίσης είναι, ότι οι ίδιοι όντας στη Διοίκηση, ως μέλη δηλαδή της Εκτελεστικής Εξουσίας, πολλάκις, παραβιάζοντας την αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών (άρθρο 26), έβαλαν ευθέως κατά της Δικαιοσύνης (και των Λειτουργών της) και τη θεωρούσαν «θεσμικό εμπόδιο» (sic)! Έκαναν «κανόνα» τις «θεσμικές εκτροπές», για τις οποίες έχουμε γράψει πολλές φορές. Επιδείκνυαν επίσης αλλεργία προς τις Ανεξάρτητες Αρχές. Και αγνοούσαν προκλητικά, ότι η ανεξαρτησία των Εξουσιών και των Αρχών αποτελούν τα «θεσμικά αντίβαρα» έναντι της αυθαιρεσίας της εκάστοτε Διοίκησης και της Εκτελεστικής Εξουσίας, αφού επιβάλλουν την αναγκαία ισορροπία του συστήματος. Ότι στην ουσία είναι στοιχεία της ίδιας της Δημοκρατίας.

3. Ας αναλύσουμε λοιπόν τις βασικές έννοιες στην άσκηση της αστυνομικής εξουσίας. Η αστυνομική αρμοδιότητα, ως εξουσία επιβολής και τήρησης της δημόσιας τάξης με την ευρεία έννοια του όρου συνιστά άσκηση διοικητικής εξουσίας. Διότι τα όργανα που ασκούν αστυνόμευση ανήκουν στη Διοικητική Λειτουργία και εφαρμόζουν την Κυβερνητική Πολιτική (άρθρα 26 παρ. 2 και 82 Συντ.). Σκοπός της αστυνόμευσης είναι η τήρηση της δημόσιας τάξης, στην ορισμένη κάθε φορά μορφή του δημόσιου συμφέροντος που θεραπεύει (με την έννοια της τήρησης όλων των κανόνων του δικαίου). Με άλλες λέξεις, η αστυνόμευση αποτελεί μέσο για την εφαρμογή του νόμου. Συνεπώς η αστυνόμευση πρέπει να διέπεται από την αρχή της νομιμότητας.

4. Τα όργανα της Αστυνομίας, με την ευρεία έννοια του όρου, δεν επιτρέπεται να ενεργούν για την εκπλήρωση σκοπών διαφορετικών από εκείνους που ορίζουν οι νόμοι. Η αρχή της σκοπιμότητας δεν έχει θέση στην άσκηση της αστυνομικής εξουσίας. Η αστυνομική εξουσία δεν νοείται ως αυτοτελής ή αυτόνομη, όπως συνέβαινε ή συμβαίνει υπό τα απολυταρχικά καθεστώτα, όπου ισχύει το δόγμα "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα". Διότι η αρχή της νομιμότητας ( ή του Κράτους Δικαίου) υπάγει την αστυνομική δράση υπό το νόμο. Η γαλλική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη της 26-8-1789, έχει προσδιορίσει και τα όρια της αστυνομικής εξουσίας : "΄Ο,τι δεν απαγορεύει ο νόμος δεν είναι δυνατό να εμποδιστεί και κανένας δεν είναι δυνατό να εξαναγκασθεί να πράξει κάτι που δεν διατάσσεται από το νόμο" (άρθρο V β΄), διότι για την "προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και πολίτη είναι αναγκαίο να υπάρχει δημόσια δύναμη, η εξουσία αυτή επομένως δημιουργείται προς όφελος όλων και όχι προς όφελος δικό τους εκείνων στους οποίους είναι εμπιστευμένη" (άρθρο Χ.ΙΙ.)."Ο νόμος είναι έκφραση της καθολικής βούλησης …" (άρθρο VI α΄) και φυσικά δεν μπορεί να είναι έκφραση της βούλησης των οργάνων της αστυνομικής εξουσίας, είτε με την ευρεία, είτε με τη στενή έννοια του όρου. Πραγματικά, ότι δεν ρυθμίζεται από το νόμο, δεν μπορεί ν΄ απαγορευθεί (Σ.τ.Ε. 4667/1988).

5. Στην έννοια του Κράτους Δικαίου αντιτίθεται εκείνη του Αστυνομικού Κράτους, όπου τα πάντα επιτρέπονται ανέλεγκτα για τα διοικητικά όργανα, ακόμη και κατά παράβαση των κανόνων που θέτουν τα ίδια. Ειδικότερα η αρχή της νομιμότητας, είναι συνέπεια της λειτουργίας του Κράτους Δικαίου.

6. Οποιαδήποτε μορφή κοινωνικής συμβίωσης προϋποθέτει ρυθμό, κανόνα δικαίου, για να υπάρξει ειρήνη, ευταξία. Οποιοδήποτε Κράτος τελεί υπό έννομη τάξη. Είναι Κράτος του Νόμου. Το τελευταίο όμως δεν είναι πάντοτε και Κράτος Δικαίου, διότι ενδέχεται να είναι Αστυνομικό Κράτος. Ως Αστυνομικό Κράτος χαρακτηρίζεται εκείνο το οποίο η κρατική σκοπιμότητα κατευθύνει τις ενέργειες των οργάνων του (αρχή της σκοπιμότητας) εφαρμόζεται η αρχή ότι "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα". Οι κανόνες δικαίου παραβιάζονται, κατά τρόπο ανέλεγκτο, με την επίκληση της προστασίας του κρατικού συμφέροντος που, πολλές φορές, καταλήγει, να ταυτίζεται με το προσωπικό συμφέρον των κυβερνώντων.

7. Ως Κράτος Δικαίου, χαρακτηρίζεται εκείνο στο οποίο τις ενέργειες των οργάνων του διευθύνει η νομιμότητα (αρχή της νομιμότητας). Επιδιώκονται οι κρατικές σκοπιμότητες μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος. ΄Ετσι, τηρούνται οι κανόνες δικαίου. Θεμελιώδες γνώρισμα του Κράτους Δικαίου είναι το γεγονός ότι τούτο αυτοκαθορίζει τους κανόνες δικαίου βάσει των οποίων δρούν τα όργανά του, αλλά παραλλήλως αυτοπεριορίζεται από τους κανόνες, τους οποίους το ίδιο έθεσε.

8. Η σχέση μεταξύ νομιμότητας και σκοπιμότητας είναι αντιστρόφως ανάλογη, επειδή όσο μεγαλύτερης αξίας θεωρείται ορισμένη σκοπιμότητα, τόσο περισσότερο απομακρύνεται από τη νομιμότητα.

9. Συμπερασματικά, όταν η Αστυνομία ασκεί αστυνόμευση και εφαρμόζει τη νομιμότητα, όπως δηλαδή ορίζουν το Σύνταγμα και οι Νόμοι, υπηρετεί το Κράτος Δικαίου!!! Αυτό δε συνιστά Αστυνομικό Κράτος!!!

Περισσότερα »

Η χρήση βίας κατά την εφαρμογή του νόμου, η αναλογικότητα και ο επαγγελματισμός του αστυνομικού

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Είδαμε τελευταία οι αστυνομικές δυνάμεις να επιχειρούν στα «άβατα», να απομακρύνουν «καταληψίες» κτηρίων κ.ο.κ. Ο επαγγελματισμός του αστυνομικού απαιτεί να περιβάλλεται η δράση του με την υπόληψη και την αποδοχή της κοινωνίας. Όμως, η αλόγιστη χρήση βίας καταγράφεται – ορισμένες φορές βέβαια καθ΄ υπερβολή – ως προδήλως μη προσήκουσα αστυνομική συμπεριφορά και στα Μ.Μ.Ε. με άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην κοινή γνώμη. Το γεγονός ότι τα επακολουθούντα δυσμενή σχόλια και η έντονα αρνητική προδιάθεση λειτουργούν στη συλλογική συνείδηση βάσει του γένους του δράστη, δηλαδή της ιδιότητάς του ως αστυνομικού και όχι βάσει του προσώπου του, έχει ως αποτέλεσμα να πλήττεται καίρια το κύρος του αστυνομικού θεσμού, καθώς και το αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης που εξ ορισμού αυτός οφείλει να αποπνέει.

2. Ακούσαμε τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη μεταξύ άλλων να δηλώνει: «..κάποιοι θέλουν ένα νέο Γρηγορόπουλο». Το ζήτημα όμως δεν είναι τι θέλουν «οι άλλοι», αλλά αν οι αστυνομικές δυνάμεις είναι εκπαιδευμένες και έχουν την επαγγελματική επάρκεια να ανταποκριθούν σε κρίσιμες και δύσκολες καταστάσεις. Αν έχουν τις αντοχές και τη διανοητική-ψυχολογική ετοιμότητα, να αντεπεξέλθουν στις πιέσεις και να μην παρασύρονται σε υπερβολές και καταχρήσεις. Αν δηλαδή δεν θα προκύψει μια καινούργια περίπτωση σαν αυτή του Ειδικού Φρουρού, που προκάλεσε το θάνατο του 17χρονου. Μια νέα «υπόθεση Κορκονέα». Αυτό έπρεπε να είναι το ρητορικό ερώτημα του αρμόδιου Υπουργού. Φρόντισε ο ίδιος να εξασφαλίσει τις εν λόγω προϋποθέσεις; Η εκπαίδευση και απόδοση στην αστυνόμευση με fast track διαδικασίες των Ειδικών Φρουρών εγγυάται κάτι τέτοιο; Τέλος οι αστυνομικές δυνάμεις έχουν επιπλέον την ετοιμότητα και τη δύναμη να αποτρέψουν μια ενδεχόμενη προσπάθεια προσβολής αστυνομικού (όπως ήταν το νόημα της-μάλλον άστοχης-δήλωσης);

3. «Η επιβολή του νόμου θα ευχόμασταν παντού στον κόσμο να γίνεται με προσφορά τριαντάφυλλων. Δεν έχει καταστεί αυτό δυνατό. Η επιβολή του νόμου εμπεριέχει, σε αυτούς που δεν συμμορφώνονται, στοιχεία αναγκαστικότητας», ανέφερε (σ.σ.ορθώς) ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης. Σύμφωνα λοιπόν με τις διατάξεις του Κώδικα Δεοντολογίας (άρθρο 2 παρ. ε΄ του π.δ.254/2004) ο αστυνομικός… «για την τήρηση και εφαρμογή του νόμου χρησιμοποιεί κατ΄ αρχήν μη βίαια μέσα. Η προσφυγή στη βία επιτρέπεται μόνον όταν είναι απολύτως αναγκαία και στο μέτρο που προβλέπεται και απαιτείται για την εφαρμογή του νόμου. Τηρεί πάντοτε με απόλυτο σεβασμό τις αρχές της αναγκαιότητας, της προσφορότητας (καταλληλότητας) και της αναλογικότητας. Χρησιμοποιεί τα κατά το δυνατόν, ηπιότερα μέσα, αποφεύγοντας κάθε περιττή ενόχληση, σκληρότητα ή αδικαιολόγητη φθορά ιδιοκτησίας. Δεν προβαίνει σε καταχρηστική χρήση των χημικών και των άλλων διαθέσιμων μέσων και ιδιαίτερα εκείνων που ενδέχεται να προκαλέσουν βλάβη στην υγεία των πολιτών». Για την κατανόηση (και εφαρμογή) της αρχής της αναλογικότητας ο καθηγητής Α. Μάνεσης έγραψε: «δεν μπορεί η αστυνομία να κυνηγάει τα σπουργίτια με κανόνια».

4. Η παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της αναγκαιότητας, η οποία καταλήγει σε αυθαίρετη αστυνομική βία, τορπιλίζει τις σχέσεις Αστυνομίας – πολιτών, αφού ακυρώνει το ρόλο τους ως φρουρών των εννόμων αγαθών.  Ο επαγγελματισμός και η ορθή εφαρμογή του νόμου απαιτεί άρτια εκπαίδευση του προσωπικού της Αστυνομίας. Απαιτεί τον εφοδιασμό με τον κατάλληλο και σύγχρονο υλικοτεχνικό εξοπλισμό. Αυτά πρέπει να αποτελούν διαρκή μέριμνα της Πολιτείας.

Περισσότερα »

Αντικαπνιστικός νόμος: Τυπικά και ουσιαστικά προβληματική η διάθεση του 20% των προστίμων στους αστυνομικούς!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Ως γνωστόν με το άρθρο 16 του ν.4633/2019 τροποποιήθηκαν οι διατάξεις του αντικαπνιστικού νόμου (άρθρο 3 ν. 3730/2008). Για την επιβολή του νόμου, ο Υπουργός Υγείας (καίτοι δεν είναι πολιτικός Προϊστάμενος των αστυνομικών) είπε, ότι «οι αστυνομικοί θα βοηθήσουν πρώτοι από όλους στην προσπάθεια αυτή και ότι θα λαμβάνουν το 20% των εσόδων από τα πρόστιμα». Και γεννάται το ερώτημα: Γιατί μόνο οι αστυνομικοί και όχι και τα λοιπά όργανα εφαρμογής του νόμου (αυτά θα μείνουν ανενεργά;), αφού σύμφωνα με αυτόν (άρθρο 16 παρ.3), αρμόδιες αρχές … είναι οι υγειονομικές υπηρεσίες των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Α΄ και Β΄ βαθμού), η δημοτική αστυνομία, οι λιμενικές αρχές στην περιοχή της ευθύνης τους, καθώς και το ένστολο προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ.;

2. Εδώ προκύπτει καταρχήν νομικό ζήτημα, αφού ο νόμος δεν ορίζει κάτι τέτοιο. Προβλέπεται ότι «με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Προστασίας του Πολίτη, Υγείας και Εσωτερικών καθορίζονται οι ειδικότεροι όροι σχετικά με τη διαδικασία ελέγχου…., το ύψος των επιβαλλόμενων προστίμων, η διάθεση των εσόδων από τα επιβληθέντα πρόστιμα, και κάθε άλλο αναγκαίο θέμα …». Τι εννοεί ο Νομοθέτης, όταν ορίζει ότι με την απόφαση (Κ.Υ.Α) θα ρυθμιστεί «η διάθεση των εσόδων από τα επιβληθέντα πρόστιμα»;;; Τα κρατικά έσοδα εγγράφονται αποκλειστικά στον κρατικό προϋπολογισμό. Αν η βούληση του Νομοθέτη ήταν μέρος των προστίμων να διατίθενται για άλλο σκοπό, έπρεπε αυτό να το ορίζει ρητά στο νόμο. Δεν μπορεί αυτό να το ορίσει η απόφαση, αφού στην ουσία συνιστά έμμεσο φόρο υπέρ τρίτων. Και δεν αποτελεί τεχνικού και λεπτομερειακού χαρακτήρα αντικείμενο (άρθρο 43 παρ.2β Συντ.). Κατά συνέπεια η διάταξη πάσχει και η απόφαση θα είναι προβληματική.

3. Ας έρθουμε και στην ουσία του ζητήματος. Μπορεί τα αρμόδια όργανα να λαμβάνουν «αμοιβή» για τις παρεχόμενες υπηρεσίες τους; Καταρχήν ας υπενθυμίσουμε, ότι πάγια πολιτική του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης είναι η απαλλαγή της Αστυνομίας από τα λεγόμενα «ξένα έργα». Από αυτά δηλαδή, που δεν άπτονται του πυρήνα της Πρόληψης και Καταστολής του Εγκλήματος. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Γιατί το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης συμφώνησε; Κατά δεύτερο λόγο είναι συμβατό ο υπάλληλος να αμείβεται για κάτι που εντάσσεται στο πλαίσιο της αποστολής και των καθηκόντων του; Δεν αποτελεί αυτό ένα είδος «συναλλαγής» και …«εξαγοράς»; Και τρίτο το ενδεχόμενο αυτό δεν θα προκαλεί τις αντιδράσεις των πολιτών και τις αιτιάσεις αυτών ότι… «γράφει γιατί εισπράττει και ο ίδιος»; Ορθώς τα Συνδικαλιστικά Σωματεία των Αστυνομικών εξέφρασαν τις (ήπιες όμως) αντιρρήσεις.

4. Στο παρελθόν είδαμε σχετική ρύθμιση να ισχύει, όταν καθιερώθηκε για πρώτη φορά το σήμα των τελών κυκλοφορίας. Και «εξαφανίστηκαν» οι αστυνομικοί από την εν γένει αστυνόμευση, αφού «κυνηγούσαν» μόνο αυτό. Και ζήσαμε τραγελαφικές καταστάσεις. Θα μπορούσε ενδεχομένως να εξεταστεί η δυνατότητα να περιέρχεται το εν λόγω ποσοστό ως πόρος στα οικεία Ασφαλιστικά Ταμεία, όπως ισχύει σε κάποιες περιπτώσεις (γήπεδα κ.λ.π). Και εδώ όμως προκύπτουν νομικά ζητήματα για τη συμβατότητα τέτοιων ρυθμίσεων, τόσο με τις συνταγματικές διατάξεις, όσο και με αυτές του ευρωπαϊκού-κοινοτικού δικαίου.

5. Κατά συνέπεια οι σχεδιαζόμενες ρυθμίσεις είναι τόσο τυπικά (νομικά), όσο και ουσιαστικά μάλλον απαράδεκτες και σίγουρα προβληματικές. Είναι σχεδόν βέβαιο, ότι θα απαιτηθεί νέα νομοθετική παρέμβαση!!!

Περισσότερα »

Προσωπική διαφορά συντάξεων: Θα παίρνεις αύξηση και θα είναι σαν να μην παίρνεις!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Ως γνωστόν από 1-1-2019 το ποσό της σύνταξης αναπροσαρμόσθηκε. Το ποσό της νέας επανυπολογισμένης σύνταξης διαφέρει από αυτό της παλαιάς με βάση το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο. Σε περίπτωση που το ποσό της παλαιάς σύνταξης είναι μεγαλύτερο (δηλαδή η διαφορά είναι θετική), το επιπλέον ποσό καταβάλλεται ως προσωπική διαφορά, συμψηφιζόμενο κατ΄έτος και μέχρι την πλήρη εξάλειψή του, με την εκάστοτε αναπροσαρμογή των συντάξεων. Αν στο μέλλον θα δίνεται αύξηση, αυτή θα απορροφάται από την προσωπική διαφορά και δεν θα παίρνεις αύξηση. Δηλαδή θα παίρνεις αύξηση, αλλά θα είναι σαν να μην παίρνεις, για να παραφράσουμε και το σλόγκαν της γνωστής διαφήμισης.

2. Σε περίπτωση που το ποσό της παλαιάς σύνταξης είναι μικρότερο (δηλαδή η διαφορά είναι αρνητική), τότε το ποσό της παλαιάς καταβαλλόμενης σύνταξης προσαυξάνεται κατά το 1/5 της διαφοράς, σταδιακά και ισόποσα εντός πέντε ετών από 1-1-2019.

3. Οι περισσότερες συντάξεις έχουν προσωπική διαφορά (θετική) και κατά συνέπεια οι δικαιούχοι τους θα «φύγουν» χωρίς να δουν αύξηση, όπως άλλωστε είχε επισημάνει και ο Υπουργός Οικονομικών, όταν προέβαλε τα επιχειρήματά του για τη μη περικοπή αυτής.

4. Πρέπει να παρατηρήσουμε όμως, ότι οι παλαιοί συνταξιούχοι είναι αυτοί που θίγονται περισσότερο, γιατί το νέο καθεστώς έρχεται να ανατρέψει και να ακυρώσει κεκτημένα δικαιώματα. Ειδικότερα οι «στρατιωτικοί» που έφυγαν με 25 έως 35 χρόνια πραγματικής εργασίας και οι οποίοι, με βάση το προηγούμενο καθεστώς, ελάμβαναν πλήρη σύνταξη (35/35). Και δεν επεδίωξαν, όσοι έφυγαν πρωτοβουλία της Υπηρεσίας, κανενός είδους διοικητική αποκατάσταση. Οι ίδιοι σήμερα, με βάση τα χαμηλά ποσοστά αναπλήρωσης, έχουν μειωμένες συντάξεις και μεγάλες προσωπικές διαφορές.

5. Η ασφάλεια δικαίου, η χρηστή διοίκηση και η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του διοικούμενου έχουν πληγεί αδικαιολόγητα από την εν λόγω απρόοπτο μεταβολή, για την οποία οι ίδιοι δεν φέρουν καμιά ευθύνη. Αυτό πρέπει να διορθώσουν οι κυοφορούμενες ρυθμίσεις. Να αυξήσουν δηλαδή τα ποσοστά αναπλήρωσης στις περιπτώσεις αυτές. Σημειώνεται, ότι ο σημερινός ασφαλισμένος-εργαζόμενος γνωρίζει το νέο καθεστώς και έχει τη δυνατότητα να παραμείνει περισσότερο χρόνο στην εργασία, ώστε να επιτύχει μεγαλύτερη αναπλήρωση. Ο συνταξιούχος του προηγούμενου καθεστώτος δεν έχει καμιά ευχέρεια. Είναι έρμαιο της βούλησης του Νομοθέτη. Και αυτός πρέπει να άρει τις αδικίες!!!

Περισσότερα »

Η υπερδιπλάσια αναπλήρωση των «πλασματικών» ετών και οι αναγκαίες «διορθώσεις» στις συντάξεις των στρατιωτικών!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Αναφερθήκαμε σε προηγούμενα άρθρα μας στις περικοπές και αδικίες του Νόμου ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ. Τονίσαμε ειδικότερα το πρόβλημα με τις αυτεπάγγελτες αποστρατείες, με πρωτοβουλία δηλαδή της Υπηρεσίας και την αδυναμία των αξιωματικών (ιδίως στην Αστυνομία) να παραμείνουν στην ενεργό Υπηρεσία και να συμπληρώσουν συντάξιμο χρόνο. Σε αντίθεση με τους μη Παραγωγικούς, που μπορεί να συμπληρώσουν μέχρι και 40 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας και να παίρνουν μεγαλύτερη σύνταξη. Και επισημάναμε την αναγκαιότητα για αποκατάσταση της αδικίας και «αποζημίωση» των «διωκόμενων» με την απονομή του ανώτατου κλιμακίου-ποσοστού αναπλήρωσης. Όμως διαπιστώνουμε, ότι δεν τίθεται ανώτατο όριο-πλαφόν στα ποσοστά αναπλήρωσης. Και επίσης δεν γίνεται κανένας διαχωρισμός μεταξύ των πραγματικών και πλασματικών ετών υπηρεσίας κατά τον υπολογισμό του ποσοστού αυτού, με αποτέλεσμα τα τελευταία να έχουν μεγαλύτερη αναπλήρωση-ανταποδοτικότητα. Και εδώ είναι το τεράστιο πρόβλημα, αφού παραβιάζονται ευθέως οι συνταγματικές αρχές της ισότητας και αναλογικότητας.

2. Όπως ήδη γράψαμε, το Σ.τ.Ε. έκρινε αντισυνταγματικό το ποσοστό αναπλήρωσης των συντάξεων, κυρίως για τις μεγάλες συντάξεις και τους συνταξιούχους που έχουν πολλά χρόνια εργαστεί, ειδικότερα το ανώτατο πλαφόν αναπλήρωσης 46,8% για 42 χρόνια εργασίας (προφανώς εννοεί τα πραγματικά και όχι πλασματικά χρόνια). Γιατί αναφέρεται αυτό ως ανώτατο ποσοστό αναπλήρωσης, αφού τελικά το τελευταίο με τα πλασματικά μπορεί να φτάσει ή και να υπερβεί το 60%;;; Δεν έγινε αντιληπτό ούτε από τα μέλη του Δικαστηρίου το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος;;; Μήπως ακόμη και οι συντάκτες του νόμου δεν είχαν πλήρη εικόνα των δεδομένων και «εξαπατήθηκαν»;;;

3. Προβλέπεται στο νόμο λοιπόν μια κλιμάκωση των ποσοστών αναπλήρωσης κατά αύξουσα σειρά όσο περισσότερα τα χρόνια ασφάλισης. Παρατηρούμε ότι για τα πρώτα 15 χρόνια το ποσοστό αναπλήρωσης είναι 0,77%, από τα 33.01-36 είναι 1,59% και από 39,01-42 και άνω 2,00%. Δεν γίνεται καμιά διάκριση μεταξύ πραγματικών ετών ασφάλισης και πλασματικών. Με αυτό τον τρόπο τα πλασματικά χρόνια (για τα οποία μάλλον δεν έχουν πληρωθεί οι ανάλογες εισφορές;;) έχουν πολύ μεγαλύτερο, που αγγίζει το διπλάσιο ή τριπλάσιο, ποσοστό αναπλήρωσης από τα πραγματικά χρόνια. Για παράδειγμα αν κάποιος έχει 33 πραγματικά χρόνια έχει ποσοστό αναπλήρωσης 30,63%. Αν έχει και 9 πλασματικά, δηλ.42 συνολικά, πηγαίνει στο 46,80%, δηλαδή επιπλέον 16,17%, που είναι προφανώς δυσανάλογο. Αποτέλεσμα αυτής της απαράδεκτης ρύθμισης είναι, ότι αξιωματικοί με πολλά πλασματικά χρόνια (που υπερβαίνουν την κλασική περίπτωση της μάχιμης ή εκστρατείας πενταετίας) να λαμβάνουν αρνητικές προσωπικές διαφορές (αύξηση δηλ. των συντάξεων) κατά 300 ή και περισσότερα ευρώ (αναφέρθηκε περίπτωση που υπερβαίνει τα 900 ευρώ;;;). Κάποιοι δηλαδή πήραν «δεύτερη σύνταξη»;;; Αντιθέτως άλλοι να έχουν προσωπική διαφορά (μείωση) 100-200 ευρώ περίπου. Αυτό δεν αποτελεί εξορθολογισμό του ασφαλιστικού συστήματος, ούτε υπηρετεί το σκοπό (ratio) του νόμου. Τι πρέπει να γίνει;

4. Καταρχήν πρέπει να γίνει διαχωρισμός μεταξύ των πραγματικών και πλασματικών ετών ασφάλισης. Η ισχύουσα κλίμακα (όπως θα διαμορφωθεί) να αφορά μόνο τα πραγματικά χρόνια. Για τα πλασματικά να ισχύσει παράλληλη-διαφορετική και σε κάθε περίπτωση μικρότερη αναπλήρωση. Και να αθροίζονται οι δύο περιπτώσεις αναπλήρωσης (πραγματικών και πλασματικών ετών). Στο παρελθόν προβλέπονταν προσαύξηση των χιλιοστών της προβλεπόμενης πλήρους σύνταξης για το χρόνο πραγματικής υπηρεσίας που υπερέβαινε την 35ετία. Η προσμέτρηση της μάχιμης 5ετίας (ή εκστρατείας) αφορούσε μόνο για τη συμπλήρωση της 35ετίας και την κατοχύρωση πλήρους σύνταξης (35/35) και όχι την προσαύξηση αυτής, για την οποία λαμβάνονταν υπόψη ο υπερβάλλων χρόνος πραγματικής μόνο υπηρεσίας. Τότε μόνο υπάρχει πραγματικό κίνητρο για περαιτέρω παραμονή στην ενέργεια. Αντιθέτως η πριμοδότηση των πλασματικών αποτελεί αντικίνητρο. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να οριστεί ένα ανώτατο όριο (πλαφόν) αναπλήρωσης.

5. Είδαμε τον αρμόδιο Υπουργό να δηλώνει ότι θα ενισχύσει ακόμη περαιτέρω την αναπλήρωση στα ανώτατα κλιμάκια. Αυτό όμως θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο το χάσμα, που ήδη παρατηρείται. Η παρατηρούμενη ανισότητα και ανισορροπία θα διευρυνθεί.

6. Συμπερασματικά οι νέες ρυθμίσεις πρέπει να λύνουν τα αναφερόμενα δύο ζητήματα:

α) Εξομάλυνσης της αναπλήρωσης και κλεισίματος της ψαλίδας. Διαχωρισμού των πραγματικών από τα πλασματικά έτη και μικρότερης αναπλήρωσης των τελευταίων. Ορισμού ανωτάτου ορίου αναπλήρωσης (πλαφόν) και

β) Χορήγησης στους αυτεπαγγέλτως, με πρωτοβουλία της Υπηρεσίας, αποστρατευόμενους (ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους) αξιωματικούς του ανωτάτου κλιμακίου αναπλήρωσης, σαν μια μορφή «αποζημίωσης»!!!

Περισσότερα »

Συντάξεις: Η αναπλήρωση και η ιδιαιτερότητα με τους αυτεπαγγέλτως αποστρατευόμενους «στρατιωτικούς»!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Όπως είχε διαπιστωθεί με την καταβολή της «13ης σύνταξης» υπήρξαν μεγάλες διαφορές στα ποσά που καταβλήθηκαν και προκάλεσαν τις διαμαρτυρίες των Ενώσεων-Συνδέσμων. Απόστρατοι με τον ίδιο βαθμό έλαβαν διαφορετικά ποσά. Ο λόγος που συνέβη αυτό προκύπτει σήμερα, που αναρτήθηκαν τα ενημερωτικά σημειώματα, όπου είδαμε διαφορετικές συντάξεις, αλλά και προσωπικές διαφορές. Γιατί συμβαίνει αυτό; Καταρχήν αυτό οφείλεται στα διαφορετικά συντάξιμα χρόνια (συμπεριλαμβανομένων των πλασματικών), που έχει ο καθένας, αλλά και στα διαφορετικά ποσοστά αναπλήρωσης, που ο νόμος ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ προβλέπει. Και εδώ εντοπίζεται το πρόβλημα (που είναι εντονότερο στην Αστυνομία).

2. Ως γνωστόν οι Αξιωματικοί αποστρατεύονται ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΩΣ με πρωτοβουλία της Υπηρεσίας και χωρίς τη θέλησή τους. Έτσι δεν εξαρτάται από τους ίδιους ο συνταξιοδοτικός χρόνος, που θα συμπληρώσουν. Δεν τους δίνεται το σχετικό δικαίωμα. Ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα είναι το θέμα των διοικητικών αποκαταστάσεων με βάση τις ενδικοφανείς προσφυγές και τις αιτήσεις ακυρώσεως ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων.

3. Στην πράξη λοιπόν συμβαίνει ο Αξιωματικός με καλή σειρά εξόδου από τις Παραγωγικές Σχολές, που βρίσκεται ψηλά (μπροστά) στην Επετηρίδα, να προάγεται ενωρίτερα και ενδεχομένως να εξαντλεί την ιεραρχία, αποστρατευόμενος με τον καταληκτικό βαθμό. Ο άλλος, που βρίσκεται στο τέλος της Επετηρίδας, καθυστερεί να προαχθεί, συγκεντρώνοντας χρόνο υπηρεσίας και όταν αποστρατεύεται, ενδεχομένως ως μίνι Ταξίαρχος, κινεί τη διαδικασία των διοικητικών προσφυγών και ενδίκων μέσων. Έτσι, ενώ βρίσκεται εκτός υπηρεσίας (χωρίς δηλαδή να δουλεύει), του αναγνωρίζεται ο χρόνος αυτός (θεωρείται ως μηδέποτε απομακρυνθείς) και λαμβάνει τις προαγωγές. Έχουμε δηλαδή μια «βιομηχανία παραγωγής Στρατηγών», όπως αναλύσαμε στο παρελθόν (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ), συνεπεία και της μη αξιοκρατικής εφαρμογής του συστήματος κρίσεων-προαγωγών!!! Με αυτό τον τρόπο συγκεντρώνει συντάξιμο χρόνο και τελικά έρχεται να πάρει μεγαλύτερη σύνταξη από τον πρώτο συνάδελφό του, που άσκησε πραγματικά τα καθήκοντα του ανωτέρου βαθμού. Το ίδιο ισχύει αναλογικά και για τους μη Παραγωγικούς, που μπορεί να συμπληρώσουν μέχρι και 40 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας και να παίρνουν μεγαλύτερη σύνταξη. Και «οι έσχατοι έσονται πρώτοι»!!! Η «αριστεία» τιμωρείται;;;

4. Αυτό το είδαμε να αποτυπώνεται στα νέα ενημερωτικά σημειώματα. Είδαμε όμως το χάσμα να μεγαλώνει δυσανάλογα. Και αυτό εξαιτίας και των διαφορετικών (κατά φθίνουσα σειρά με τα λιγότερα χρόνια) ποσοστών αναπλήρωσης (κλιμάκωσης). Η παρατηρούμενη ανισότητα και ανισορροπία επιτείνεται. Οι «φτωχοί» γίνονται φτωχότεροι και οι «πλούσιοι» πλουσιότεροι. Κάποιοι μάλιστα έρχονται σε καλύτερη μοίρα, λαμβάνοντας και αυξήσεις (ιδίως όσοι έχουν πολλά πλασματικά χρόνια)!!!

5. Το Σ.τ.Ε. έκρινε αντισυνταγματικό το ποσοστό αναπλήρωσης των συντάξεων, κυρίως για τις μεγάλες συντάξεις και τους συνταξιούχους που έχουν πολλά χρόνια εργαστεί, ειδικότερα το ανώτατο πλαφόν αναπλήρωσης 46,8% για 42 χρόνια εργασίας. Και το ερώτημα που τίθεται είναι, ποιες πρέπει να είναι οι διορθωτικές ρυθμίσεις; Ποια τα ποσοστά αναπλήρωσης που πρέπει να θεσπιστούν; Μήπως και η καθιέρωση διαφορετικών ποσοστών δημιουργεί αδικίες και παραβιάζει τις αρχές της ισότητας και αναλογικότητας; Στο προηγούμενο καθεστώς το ποσοστό αναπλήρωσης ήταν ενιαίο. Και ανάλογα με τις αποδοχές και τα χρόνια υπηρεσίας κανονίζονταν η σύνταξη. Τονίζεται ότι η προσμέτρηση των πλασματικών χρόνων αφορούσε μόνο την κατοχύρωση πλήρους σύνταξης (35/35) και όχι την προσαύξηση αυτής, για την οποία λαμβάνονταν υπόψη ο υπερβάλλων χρόνος πραγματικής μόνο υπηρεσίας.

6. Επιβάλλεται λοιπόν να δοθεί άμεσα λύση στο ως άνω πρόβλημα. Προς τούτο πρέπει να καθορισθεί, με τις νέες διατάξεις, ότι για τους ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους, με πρωτοβουλία της Υπηρεσίας, Αξιωματικούς το ποσοστό αναπλήρωσης θα είναι το ανώτατο καθοριζόμενο κάθε φορά ( εν προκειμένω 46,80%), ανεξάρτητα από τα χρόνια υπηρεσίας (πραγματικά και πλασματικά)!!! Ανάλογη ρύθμιση στο παρελθόν έγινε και για το όριο ηλικίας. Στην πράξη θα δίνεται, ως επί το πλείστον, το επόμενο κλιμάκιο και θα αφορά μερίδα Αξιωματικών. Οι Ενώσεις-Σύνδεσμοι Αποστράτων (και ιδίως η Π.Ο.Α.Α.Σ.Α) οφείλουν να ασκήσουν σχετική παρέμβαση στα αρμόδια Υπουργεία!!!

Περισσότερα »

Επανυπολογισμός συντάξεων: Τα ενημερωτικά σημειώματα ανέδειξαν το μέγεθος της «σφαγής»!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Είδαμε να αναρτώνται τα ενημερωτικά σημειώματα (νέες πράξεις) με τον επανυπολογισμό των συντάξεων σύμφωνα με το νόμο ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ. Δυστυχώς οι φόβοι μας, όπως εκφράσθηκαν με τις τεκμηριωμένες και έγκυρες αναλύσεις μας, επιβεβαιώθηκαν. Η «σφαγή» είναι γεγονός!!!

2. Είχαμε επισημάνει εγκαίρως το πρόβλημα γράφοντας….«Ως γνωστόν για την απονομή της σύνταξης εκδίδεται σχετική ΠΡΑΞΗ του Γ.Λ.Κ, με την οποία καθορίζεται-καταλογίζεται το ποσό αυτής. Με το ξέσπασμα της κρίσης-χρεωκοπίας όμως, για τον περιορισμό των δημοσιονομικών δαπανών, επεβλήθησαν με διάφορους νόμους (4024/11, 4051/12, 4093/13) έκτακτες εισφορές-κρατήσεις επί των καταβαλλομένων συντάξεων, χωρίς όμως να θίγεται το ΤΕΛΙΚΟ ποσό που καταλογίσθηκε. Για παράδειγμα αν η σύνταξη του Α/ΓΕΣ είναι 2.721,82 ευρώ, μετά τις εν λόγω κρατήσεις το ποσό που καταβάλλεται είναι 1.421,94 ευρώ. Οι εν λόγω εισφορές-κρατήσεις δεν μπορούσε να έχουν μόνιμο χαρακτήρα και κατά συνέπεια κάποια στιγμή θα έπρεπε η σύνταξη να επανέλθει στα ΑΡΧΙΚΑ επίπεδα. Άλλωστε προς την κατεύθυνση αυτή κινούνται και οι σχετικές αποφάσεις των Δικαστηρίων (ΣτΕ-Ε.Σ.)».

3. Επίσης σημειώναμε….«Όμως με το νόμο Κατρούγκαλου (4387/16) προβλέπεται ο επανυπολογισμός των συντάξεων. Δηλαδή προβλέπεται η έκδοση ΝΕΑΣ ΠΡΑΞΗΣ που θα απονέμει-καταλογίζει πολύ μικρότερο ποσό σύνταξης. Στην ουσία προβλέπει ΟΡΙΣΤΙΚΟ ψαλίδισμα. Τονίζεται ότι η διαφορά παλιάς και νέας σύνταξης, που θα έχει ο κάθε συνταξιούχος (προσωπική διαφορά), θα σταλεί με πράξη και θα συνεχίσει να πληρώνεται έως το τέλος του 2018. Όμως με τη σύνταξη Ιανουαρίου 2019 οι συνταξιούχοι θα δουν μειώσεις συντάξεων που βάσει νόμου θα έχουν ταβάνι το μείον 18%».

4. Σε άλλο άρθρο μας και ύστερα από την καταβολή της «13ης σύνταξης» είχαμε «αποκαλύψει»…«Ως γνωστόν ο Στρατηγός-Αρχηγός είχε πριν το νόμο Κατρούγκαλου μεικτή σύνταξη 2.720,00 ευρώ περίπου (πληρωτέο 1.420,00 ευρώ περίπου). Σήμερα είδαμε στους λογαριασμούς μας το ποσό των 365,00 ευρώ ως Δώρο. Ποιά είναι η νέα σύνταξη μετά τον επανυπολογισμό;;; Το ποσό αυτό του Δώρου (30% για πάνω από 1.000,00 ευρώ), υπόκειται σύμφωνα με τις διατάξεις σε κρατήσεις υπέρ υγείας 6% και σε φόρο εισοδήματος, η βασική κλίμακα του οποίου είναι στο 22%. Σύνολο κρατήσεων 28%. Επομένως το ποσό προ φόρων είναι 507,00 ευρώ περίπου. Αυτό σημαίνει ότι η νέα μεικτή σύνταξη είναι 1690,00 ευρώ περίπου. Και εδώ έρχονται τα αποκαλυπτήρια για το ψαλίδι (σφαγή) στις συντάξεις!!! Που αγγίζει το 38%!!!»

5. Τελικά τι είδαμε στα νέα σημειώματα (πράξεις);;; Είδαμε η σύνταξη να κανονίζεται στα 1696,60 ευρώ μεικτά (από 2721,82+35,00 οικογ. επίδομα=2756,82), όπως ακριβώς είχαμε προβλέψει-υπολογίσει!!! Και η προσωπική διαφορά να καθορίζεται στα 157,24 ευρώ, ήτοι συνολικές μεικτές αποδοχές 1853,84 (εθνική σύνταξη 384,00 + ανταποδοτική 1312,60 + προσωπική διαφορά 157,24)!!! Το αποτέλεσμα είναι η πλήρης «νομιμοποίηση» των μνημονιακών περικοπών και το οριστικό ψαλίδι των συντάξεων. Ταυτόχρονα αγνοήθηκαν οι δικαστικές αποφάσεις για την αντισυνταγματικότητα των περικοπών. Έτσι οι παλαιοί συνταξιούχοι θα ζούμε εφεξής με το άγχος και τον κίνδυνο της περικοπής της προσωπικής διαφοράς, ενώ οι νέοι συνταξιούχοι, μετά το νόμο ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ, θα λαμβάνουν τις αναφερόμενες μειωμένες (σε ποσοστό 30%-40%) συντάξεις!!!

Περισσότερα »

Η εγκατάλειψη των ιδεοληψιών-σκοπιμοτήτων συνιστά νίκη της κανονικότητας και του κράτους δικαίου!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Παρατηρούμε, το τελευταίο διάστημα, την προσπάθεια του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της Αστυνομίας να αποκαταστήσουν την κανονικότητα, ιδίως στα λεγόμενα «άβατα». Είχαμε στο παρελθόν επισημάνει το γεγονός, «…ότι μερικές φορές η επιχειρησιακή τακτική και δράση της Αστυνομίας επηρεάζεται ή υπακούει στις πολιτικές σκοπιμότητες και τα «θέλω» της πολιτικής ηγεσίας. Η «υποταγή» της φυσικής ηγεσίας στις πολιτικές επιλογές, φέρνει τα γνωστά αποτελέσματα και τραυματίζει βαριά το κύρος της Αστυνομίας, ενώ ταυτόχρονα αφήνει άναυδους και σε κατάσταση σοκ τους πολίτες. Η «δικαιολογία», ότι τυχόν επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων θα είχε θύματα, μόνο σαν αδυναμία ή «άλλοθι» μπορεί να εκληφθεί…».

2. Επίσης είχαμε γράψει, «…ότι το ερώτημα (και το οξύμωρο) που προκύπτει είναι, γιατί η Αστυνομία, ενώ τα πηγαίνει περίφημα στον τομέα της δημόσιας ασφάλειας και της δίωξης του κοινού και οργανωμένου εγκλήματος, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα διάφορα γκέτο (ghetto) και άβατα (no go zones), όπως αυτό των Εξαρχείων (κυρίως), αλλά και των Ρομά;;; Οι πολίτες αγανακτούν, εξοργίζονται και αναρωτιούνται: Τι κάνει η Αστυνομία; Γιατί μοιάζει να είναι απούσα; Ποια είναι η πολιτική και στρατηγική που εφαρμόζει; Μήπως η «πολιτική του κατευνασμού», που ακολουθείται, δεν φέρνει αποτελέσματα και είναι απορριπτέα; Στη χώρα μας το «κράτος των Εξαρχείων» και το ζήτημα της πολύχρονης παρουσίας αναρχικών ομάδων και υποστηρικτών της επαναστατικής βίας, δεν αποτελεί αντικείμενο αστυνομικής αντιμετώπισης μόνο, αλλά κυρίως απαιτεί πολιτική λύση (συνεχή πολιτική βούληση, χωρίς το φόβο του πολιτικού κόστους) και πολύπλευρη συμμετοχή από τους κοινωνικούς φορείς και όλα τα πολιτικά κόμματα του Κοινοβουλίου. Η επιλογή-λύση αυτή είναι σχεδόν βέβαιο, ότι θα μείωνε τις επιθέσεις και τις φθορές της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας…».

3. Είδαμε τελευταία οι αστυνομικές δυνάμεις να επιχειρούν στα «άβατα», να απομακρύνουν «καταληψίες» κτηρίων και σήμερα να συνδράμουν στην απομάκρυνση του κοντέινερ, γνωστού ως «ΚΕΠ» (sic), των «συλλογικοτήτων» από τη δημοτική αρχή. Και αποτελεί κρίσιμο ζήτημα να κερδηθεί, καταρχήν, η μάχη σε «ιδεολογικό-πολιτικό» (αλλά και «σημειολογικό-επικοινωνιακό») επίπεδο, να εγκαταλειφθούν οι «αριστερές ιδεοληψίες», ώστε στη συνέχεια η Αστυνομία να αφεθεί να κάνει τη δουλειά της, όπως πολύ καλά γνωρίζει.

4. Βλέπουμε λοιπόν, ότι η σημερινή Κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει τις συκοφαντικές-προσβλητικές αναφορές, τις προκαταλήψεις και ιδεοληψίες της προηγούμενης και στέκεται δίπλα (και όχι απέναντι) στους αστυνομικούς. Ο επαγγελματισμός του αστυνομικού απαιτεί να περιβάλλεται η δράση του με την υπόληψη και την αποδοχή της κοινωνίας. Και η Πολιτεία οφείλει να ικανοποιεί τις συνθήκες, να αναγνωρίζει τις δυσκολίες και τις ιδιαιτερότητες του αστυνομικού έργου και να ανταμείβει αναλόγως.

Περισσότερα »

Κατάταξη Ειδικών Φρουρών: Η…«ανισορροπία» των κριτηρίων νοθεύει την αξιοκρατία!!!

Του Νικολάου Αθ. Μπλάνη Αντιστράτηγου Αστυνομίας ε.α.

1. Ως γνωστόν με τις διατάξεις των ν. 2622/1998 και ν.2734/1999 θεσμοθετήθηκαν για πρώτη φορά δύο νέες κατηγορίες προσωπικού της Αστυνομίας αυτές των Συνοριακών Φυλάκων (Σ.Φ.) και Ειδικών Φρουρών (Ε.Φ.), αντίστοιχα. Τα προσόντα και η διαδικασία πρόσληψης καθορίστηκαν αρχικά με το π.δ.311/1998 και την 7002/12/1-θ΄από 12-8-1999 απόφαση αντίστοιχα. Η κατάταξη αυτών γίνεται εκτός Πανελληνίων με σύστημα «αντικειμενικών» κριτηρίων.

2. Με βάση τις εν λόγω ρυθμίσεις (1998-1999) στο βαθμό του απολυτηρίου λυκείου προστίθενται μεταξύ των άλλων … «4 μονάδες για τους υποψηφίους άνδρες που έχουν υπηρετήσει ως έφεδροι αξιωματικοί ή σε ειδικές δυνάμεις των Ενόπλων Δυνάμεων». Οι 4 μονάδες προστίθενται συνολικά, είτε υπηρέτησες ως έφεδρος, είτε στις ειδικές δυνάμεις, είτε και τα δύο, ως ένα ενιαίο κριτήριο. Δηλαδή ο υποψήφιος έπαιρνε σε κάθε περίπτωση μόνο 4 μονάδες.

3. Όμως με νεότερες διατάξεις (υπ΄ αριθ. 7002/12/1-ι΄ από 26-3-2007 απόφαση Υ.Δ.Τ.), στο βαθμό του απολυτηρίου Λυκείου, πέραν των μονάδων για τη γνώση ξένης γλώσσας (1 έως 3) κ.λ.π. κοινωνικών κριτηρίων, προστίθενται μονάδες α) για την προϋπηρεσία ως ΕΠ.ΟΠ. ή ως Ε.Π.Υ. μία (1) μονάδα, β) για προϋπηρεσία ως έφεδρος αξιωματικός πέντε (5) μονάδες, γ) για προϋπηρεσία στις ειδικές δυνάμεις πέντε (5) μονάδες και δ) για την κατοχή άδειας οδήγησης δικύκλου ή αυτοκινήτου μια (1) έως τρεις (3) μονάδες. Αντίστοιχες διατάξεις ισχύουν για τους Σ.Φ.(π.δ.84/2008). Οι ίδιες ρυθμίσεις επαναλαμβάνονται (copy paste) εν πολλοίς και στις πρόσφατες ρυθμίσεις(7002/12/1-κστ από 22-7-2019 απόφαση Υ.ΠΡΟ.ΠΟ).

4. Βλέπουμε μια τεράστια αλλαγή στην πριμοδότηση των Εφέδρων Αξιωματικών των Ειδικών Δυνάμεων. Γιατί έγινε αυτή η δυσανάλογη και μεγάλη πριμοδότηση, που έμμεσα αποκλείει τους άλλους;; Είναι τυχαίο το γεγονός, ότι την εποχή εκείνη στα ανώτατα κλιμάκια της Αστυνομίας υπηρετούσε Αξιωματικός, που είχε υιό στην κατηγορία αυτή;; Προφανώς αυτός ήταν ευνοημένος και θα μπορούσε να καταταγεί ως Ε.Φ., αν δεν κατόρθωνε να «βολευτεί» κάπου αλλού. Αντί για 4 μονάδες όπως ήταν με το προηγούμενο καθεστώς, λαμβάνουν 10 μονάδες (5+5). Να δούμε τι σημαίνουν τα εν λόγω κριτήρια κατάταξης με μια υπόθεση εργασίας. Ας θεωρήσουμε, ότι υπάρχει υποψήφιος με βαθμό απολυτηρίου άριστα 19 και άριστη γνώση ξένης γλώσσας μονάδες 3, ήτοι σύνολο 22 μονάδες. Άλλος υποψήφιος έχει βαθμό απολυτηρίου 10, έχει υπηρετήσει στις ειδικές δυνάμεις ως έφεδρος αξιωματικός μονάδες 5+5=10 (αφού λαμβάνει δύο φορές τις μονάδες ξεχωριστά ως έφεδρος και ως προϋπηρεσία στις ειδικές δυνάμεις) και κατέχει άδεια οδήγησης δικύκλου μοτοσικλέτας μονάδες 3, ήτοι σύνολο 23 μονάδες! Παρόμοια παραδείγματα μπορεί να δώσουμε πολλά.

5. Είναι προφανής η δυσαρμονία και η αλλοίωση του αποτελέσματος και της αξιοκρατίας. Γιατί όποιος έχει κάνει έφεδρος αξιωματικός είναι κατάλληλος για Ε.Φ;; Οπλίτες («φαντάρους») ζητάμε και όχι αξιωματικούς. Και γιατί δεν πριμοδοτείται επίσης π.χ. ο πτυχιούχος Νομικής;; Παρατηρούμε ότι ο δεύτερος, που έχει 10 βαθμό απολυτηρίου και δεν γνωρίζει ξένη γλώσσα, προηγείται του πρώτου με βαθμό απολυτηρίου άριστα 19 και άριστη γνώση ξένης γλώσσας. Δηλαδή ο κακός-μέτριος μαθητής προηγείται του άριστου, επειδή έχει υπηρετήσει στις ειδικές δυνάμεις, το οποίο στην ουσία αποτελεί και το καθοριστικό κριτήριο. Αυτά τα κριτήρια και ειδικότερα οι μονάδες που λαμβάνει το καθένα, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθούν αξιοκρατικά. Παραβιάζουν τις αρχές της ισότητας και αναλογικότητας. Δεν μπορεί το επιμέρους κριτήριο να υπερσκελίζει το βασικό κριτήριο του απολυτηρίου Λυκείου. Σε κάθε περίπτωση είναι μη αναγκαία (overqualification).

6. Είδαμε και στον πρόσφατο διαγωνισμό τα αποτελέσματα αυτών των ρυθμίσεων. Στον πίνακα επιτυχόντων «φιγουράρουν» κάποιοι που επιδείκνυαν τα μπράτσα τους και όχι το μυαλό τους. Όμως η Αστυνομία χρειάζεται άτομα με πρακτικό μυαλό και όχι «Ράμπο» του Ανορθόδοξου Πολέμου. Σημειώνεται με έμφαση, ότι ούτε οι Ευέλπιδες υπόκεινται στην εν λόγω εκπαίδευση. Το «κοφτερό»-πρακτικό μυαλό δεν μπορεί να το υπερκεράσει κανένα «μπράτσο», όσο δυνατό αυτό και αν είναι. Άποψη που εξέφρασε και ο Στρατηγός (και Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ) James Mattis. Η Αστυνομία χρειάζεται πρακτικά μυαλά, είχε αποφανθεί (ορθώς) ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης Στυλιανός-Άγγελος Παπαθεμελής, όταν εισηγήθηκε τη θεσμοθέτηση του συστήματος κατάταξης μέσω των Πανελληνίων και ενέταξε τις Αστυνομικές Σχολές και στο πεδίο (4η δέσμη τότε) των Επιστημών Οικονομίας και Διοίκησης. Δεν χρειαζόμαστε αστυνομικούς-«Ράμπο», αλλά αστυνομικούς-επαγγελματίες. Ο συνδυασμός μεγάλη δύναμη και χαμηλό επίπεδο γνώσης δεν είναι ό,τι καλύτερο. Είναι μάλλον επικίνδυνος.

7. Κατά συνέπεια πρέπει να γίνει εξορθολογισμός των μονάδων και κριτηρίων, όπως προβλεπόταν στις αρχικές ρυθμίσεις και η προϋπηρεσία ως Έφεδρος Αξιωματικός στις Ειδικές Δυνάμεις να αποτελεί ενιαίο κριτήριο, που να πριμοδοτείται μια φορά. Πρέπει να καθοριστεί, ότι και στην περίπτωση αυτή (ι) που στο πρόσωπο του υποψήφιου συντρέχουν περισσότερα του ενός από τα κατά περίπτωση κριτήρια, προστίθεται μόνο ο μεγαλύτερος αριθμός μονάδων ανά περίπτωση, όπως ορίζεται και για τις περιπτώσεις (v), (vi),(viii). Σε κάθε περίπτωση η Αστυνομία πρέπει να ενισχύσει το προφίλ του επαγγελματικού μοντέλου εφαρμογής του νόμου και του μοντέλου κοινοτικής αστυνόμευσης και όχι αυτό του στρατιωτικού μοντέλου.

Περισσότερα »