Κάντε κλικ στην παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:
Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας
Κ. Αρβανιτόπουλος: ΟΧΙ σε τριπλές εκλογές!…
 |
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Θα έχετε προσέξει ότι ΑΠΟΥΣΙΑΖΩ, συστηματικά, από ΟΛΕΣ τις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές των Ελληνικών ΜΜΕ… Δεν θα άντεχα να ακούω ως μέλος των ραδιοτηλεοπτικών πάνελ τα όσα εκστομίζουν Υπουργοί και στελέχη της κυανοπράσινης μας Συγκυβέρνησης στην Ελλάδα της τρόικα. Δηλώνω ΠΑΡΩΝ στα blogs… Αποφεύγω και να... διαβάζω στις αποκαλούμενες «μεγάλης κυκλοφορίας» εφημερίδες συνεντεύξεις των 2 Συν-Πρωθυπουργών και των Υπουργών και στελεχών τους με αναφορές που μας εκθέτουν διεθνώς όπως, π.χ. «ότι το 2014 βγαίνουμε στις αγορές» και «η κυανοπράσινη Συν-Κυβέρνηση πρέπει να αφεθεί να ολοκληρώσει το έργο της…» Να ένα «δείγμα»: Κατά των τριπλών εκλογών τον Μάιο τάχθηκε ο υπουργός Παιδείας καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Real News σημειώνοντας, χαρακτηριστικά: «Γεμίσαμε με πολύ κόπο και θυσίες του ελληνικού λαού την καρδάρα με το γάλα και θα είναι καταστροφή να το χύσουμε από μόνοι μας». Εάν η συγκεκριμένη πρόταση-μήνυμα είχε ως αποδέκτες τους κκ Σαμαρά-Βενιζέλο ως τους δύο Συν-Πρωθυπουργούς μας και τα εκλεκτά επιτελεία τους θα έλεγα ότι στην περίπτωση του υπουργού Παιδείας κάτι «έχει πιάσει το αυτί του» ή ακόμη «κάτι ψυχανεμίστηκε» όπως λένε οι Κρητικοί, ή τελικά «τους στέλνει μήνυμα-προειδοποίηση για το τι τους περιμένει» καθώς αφουγκράζεται την ελληνική κοινή γνώμη. Και θα ομολογήσω ότι εάν ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω συνθέτουν τον πυρήνα του προβληματισμού του τέως πανεπιστημιακού μου συναδέλφου καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και νυν υπουργού Παιδείας κ Αρβανιτόπουλου το καταλαβαίνω γιατί πρέπει να είναι πολύ οδυνηρή, ίσως για μερικούς και μερικές και «αβάσταχτη», η ΑΠΩΛΕΙΑ της Εξουσίας… Είναι πιθανό, καθώς ΟΛΑ είναι πλέον πιθανά στην Πατρίδα μας, έστω με μηδαμινά στατιστικά ποσοστά, να επιθυμεί και αυτός όπως και οι 2 Συν-Πρωθυπουργοί ως πολιτικοί του προϊστάμενοι και μαζί τα επιτελεία τους να τους αφήσουμε μέχρι το 2016 να μας Κυβερνούν και να εξαντλήσουν την ποθητή για ΟΛΟΥΣ αυτούς τετραετία στην εξουσία… Εάν, όμως, το μήνυμα του κ Αρβανιτόπουλου είχε ως αποδέκτες εμάς τους Έλληνες, τις Ελληνίδες και τα παιδιά μας θα του έλεγα ότι η πρότασή του είναι, επιεικώς, ατυχής, καθώς ΔΕΝ μας λέει πού, πώς και πόσο έχει βελτιώσει η κυανοπράσινη Συν-Κυβέρνηση την καθημερινότητα ή το μέλλον μας… Θέλουν να συνεχίσουν να απολαμβάνουν, στρογγυλοκαθισμένοι στους θώκους εξουσίας, «το γάλα» που μαζεύτηκε στην «καρδάρα» από τις θυσίες μας, το κουτσούρεμα μισθών και συντάξεων, και την δραματική ανεργία σε όλες τις δημογραφικές κατηγορίες: Και το 2016 να μας αφήσουν με την «καρδάρα» στο… χέρι!... |
ΕΜΠΡΟΣ για ΛΥΤΡΩΣΗ το 2014!...
| |
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Πέρασε ο 4ος κατά σειρά Δεκέμβρης στην Ελλάδα της τρόικα… Χριστουγεννιάτικα φροντίσαμε, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και άνεργοι ως γονείς και παππούδες, να στολίσουμε το φυσικό ή πλαστικό έλατο, διατρανώνοντας τη διαπίστωση ότι για τα παιδιά κάνουμε όλοι θυσίες!... Παραμονή και ανήμερα κόψαμε την πρωτοχρονιάτικη πίττα και ασπασθήκαμε σταυρωτά ευχόμενοι... ευτυχισμένο, καλότυχο και γεμάτο υγεία το νέο χρόνο 2014. Έτσι κρατάμε τα έθιμα και εξευμενίζουμε κάθε πρωτοχρονιά το φάσμα ενός άγνωστου χρόνου που έρχεται. Ίσως κάνουμε και ένα σύντομο απολογισμό του χρόνου που πέρασε και των πεπραγμένων μας. Τρίτη μέρα του 2014, τι να θυμηθούμε από το 2013; Την συνεχιζόμενη αφαίμαξη του ιδρώτα μας από τη Συγκυβέρνηση που εκτελεί τις προσταγές της τρόικας εκπληρώνοντας τα συμφωνηθέντα στα κατάπτυστα ΜΝΗΜΟΝΙΑ; Τα χιλιάδες σπίτια με τον πατέρα, τη μάνα ή πιο δραματικά και τους δύο άνεργους, χωρίς επίδομα του ΟΑΕΔ; Τα χιλιάδες σπίτια που θρήνησαν νεκρούς και τραυματίες από οδικά ατυχήματα, από αυτοκτονίες εξαιτίας της οικονομικής δυσπραγίας, από τον καρκίνο και τις καρδιοπάθειες, από τα ναρκωτικά και το κοινό έγκλημα; Δυστυχώς και το 2013 πέθαναν περισσότεροι Έλληνες και Ελληνίδες από ότι γεννηθήκανε και η δημογραφική μας εξίσωση βρίσκεται σταθερά, σαν τα Κρατικά μας ομόλογα, σε σημείο κάτω από το ΜΗΔΕΝ. Είναι αλήθεια ότι με ανεργία, με χαράτσια, με την ακρίβεια, με τις συνεχιζόμενες έωλες μεγαλοστομίες στελεχών της ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ μέσα από τις εμπειρίες απροσδόκητων διεθνών και εθνικών κλυδωνισμών οι περισσότεροι αφήσαμε τις προσωπικές μας πίκρες να βουλιάξουν βαθιά στη χοάνη του σιωπηλού υποσυνειδήτου μας. Σίγουρα για ολάκερη την ανθρωπότητα η θεματολογία της εισόδου σε ένα Νέο Έτος δημιουργούσε και συνεχίζει να δημιουργεί ανάμικτα συναισθήματα καθώς με την πρωτοχρονιά διανοίγονται, κάθε 365 μέρες, νέες προοπτικές και νέες προκλήσεις στην ατομική και την συλλογική μας ύπαρξη. Ο αριθμός των 365 ημερών αποτελεί μία σύντμηση του Τροπικού Έτους το οποίο αφορά «μία πλήρη φαινόμενη περιφορά του ήλιου περί την γη» και διαρκεί ακριβώς 365,2422 ημέρες [το 2422 δημιουργεί κάθε 4 έτη την 29η Φεβρουαρίου και μαζί και το δίσεκτο έτος των 366 ημερών]. Τι ακριβώς σημαίνει αυτή η τόσο πολυσυζητημένη πρώτη μέρα, η Πρωτοχρονιά κάθε Νέου Έτους; Υπάρχει κάποια επιστημονική εκδοχή για τη σημασία που εμείς οι Έλληνες αλλά και άλλοι λαοί προσάπτουμε στην πρωτοχρονιά; Η πρώτη μέρα του Γενάρη υιοθετήθηκε και ως πρώτη μέρα κάθε Νέου Έτους από τους Ρωμαίους το 153 π.Χ. Οι Βυζαντινοί καθιέρωσαν ως πρωτοχρονιά την ίδια μέρα γύρω στο 1,000 μ.Χ. Στο παρελθόν η πρώτη μέρα του Μάρτη ακόμη και η πρώτη μέρα του Σεπτέμβρη είχαν ορισθεί ως μέρες πρωτοχρονιάς και σε μερικά μέρη όπως την νήσο Πάτμο γιορτάζονται ακόμη από μερικούς τα πρωτοσεπτέμβρια. Στη Ρώμη η πρωτοχρονιά, πέρα από τη σημασία της ως ημέρα απαρχής του ημερολογιακού Νέου Έτους, ήταν παράλληλα και ημέρα εκλογής των Υπάτων προς τους οποίους όλοι οι Ρωμαίοι, και ιδιαίτερα οι πληβείοι, προσέφεραν δώρα [από τέτοιες μάλιστα πράξεις ίσως να ξεκίνησε και η έννοια του "μποναμά", του λατινικού δηλαδή BONUS...] Από την άλλη πλευρά η διαπίστωση ότι η πρόβλεψη του μέλλοντος ανήκει στις ικανότητες μόνο του παντογνώστη Θεού (οι ‘ικανότητες’ των κάθε λογής τσαρλατάνων ‘μελλοντολόγων’ εξαντλούνται στην ακριβοπληρωμένη αφέλεια των "πιστών οπαδών" τους) θέτει το άτομο και την κοινωνική ομάδα ανήμπορους μπροστά στην άγνωστη πραγματικότητα. Και το άγνωστο 2014 που ανοίγει μπροστά μας είναι διαπιστωμένο ότι δημιουργεί άγχος και αβεβαιότητα, εκεί που δεν υπάρχουν, ενώ διογκώνει το υπαρξιακό άγχος εκεί που ήδη υπάρχει ως διάχυτη ή και νευρωσική πραγματικότητα. Για εμάς τους Έλληνες τα πράγματα το 2014, και η ανάληψη της Προεδρίας της Ευρώπης των 28, μαζί με το συνεχιζόμενο σήριαλ της αέναης πλέον αφαίμαξης και των τελευταίων οικονομικών μας πόρων μας οδηγούν σε άγνωστα νερά κάνοντας ξανά έντονο το εθνικό μας άγχος και το ατομικό και συλλογικό μας στρες. Τα κάλαντα που φέτος έψαλλαν ακόμη λιγότερα παιδιά, ο απολογισμός των πεπραγμένων που συνήθως διαρκεί μόνο δευτερόλεπτα ενεργοποιώντας τους μηχανισμούς "ωραιοποίησης του παρελθόντος", τα καθιερωμένα τηλεοπτικά προγράμματα υποδοχής του νέου έτους δεν νομίζω ότι κατόρθωσαν, όπως και το ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ του κ Σαμαρά, να απαλύνουν την ΕΘΝΙΚΗ μας κατάθλιψη. Ο χειρότερος εχθρός του ανθρώπου είναι ίσως η ρουτίνα και από τη στιγμή που ξεπερνάμε την παιδική ηλικία της αφέλειας και του αυθορμητισμού με κάθε τί πρωτόγνωρο μπαίνουμε στον αστερισμό της ρουτίνας, της ρουτίνας που εάν δεν σκοτώνει τουλάχιστον φθείρει θεμελιακά την αίσθηση της αισιοδοξίας, το απαραίτητο για την επιβίωση συναίσθημα της αγάπης για τη ζωή, το μεθύσι του να εμπλακούμε σε καταστάσεις πρωτόγνωρες που ίσως κρύβουν κινδύνους αλλά μπορεί να αποδειχθούν πηγές άντλησης απεριόριστης ικανοποίησης, χαράς, ενθουσιασμού. Τρίτη μέρα του Νέου Χρόνου ας αντλήσουμε αισθήματα αισιοδοξίας για ένα αίσιο και ευτυχές 2014... Εάν σκύψουμε με προσοχή πάνω από τα ντοκουμέντα της ιστορίας τους Έθνους μας και θα διαπιστώσουμε, χωρίς την "ωραιοποίηση του παρελθόντος", ότι υπήρξαν για την Ελλάδα πολύ πιο δύσκολες στιγμές, παραμονές κάποιου άλλου νέου έτους. Κι αν σκύψουμε με ευλάβεια πάνω από το προσωπικό, βιωματικό μας παρελθόν είμαι βέβαιος ότι ο καθένας και η καθεμιά μας θα αντλήσουμε από τα εθνικά αποθέματα σε ΦΙΛΟΤΙΜΟ και ΚΥΜΠΑΡΙΛΙΚΙ που κανείς άλλος λαός στην οικουμένη δε διαθέτει σε τέτοια εντυπωσιακά μεγέθη. Ας παλινδρομήσουμε στην αφέλεια και τον αυθορμητισμό της παιδικής ψυχής που υπάρχει καταπιεσμένη μέσα στον κάθε Έλληνα και Ελληνίδα και τότε θα διαπιστώσουμε ότι μας έχουν κλέψει την ιερότητα των ημερών αλλά και την απαράμιλλη γοητεία της θαρραλέας αντιμετώπισης ενός νέου έτους με το αίσθημα της πίστης. Είναι καιρός εμείς οι Έλληνες για τον Νέο Χρόνο που ξεκίνησε να αντλήσουμε ΕΛΠΙΔΑ από την γέννηση του Ιησού, από τα Χριστούγεννα, να επικαλεσθούμε τη δύναμη και ευλογία Εκείνου μέσα από την πίστη που βρίσκεται στην καρδιά του καθένα και της καθεμιάς μας. Να καταλαγιάσουμε το έντονο άγχος και το στρες και που φέρνει το 2014 με τη θύμηση της πατροπαράδοτης διαβεβαίωσης «έχει ο Θεός» αφού ήδη ψάλλαμε ευχόμενοι: «...Σ' αυτό το σπίτι πού 'ρθαμε πέτρα να μην ραγίσει και ο νοικοκύρης του σπιτιού χίλια χρόνια να ζήσει...» Δύο εκλογικές αναμετρήσεις θα έχουμε το 2014 που, «βοήθα Παναγιά», εάν γίνουν τρείς θα μας απαλλάξουν από την Συγκυβέρνηση και από την «τροικανοκρατία»... Σας εύχομαι Αίσιο, Ευτυχές και Λυτρωτικό το 2014!... |
Άλλο «Τουρκοκρατία», άλλο… «Τροϊκανοκρατία»
 |
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Εγκρίθηκε, προφανώς χωρίς την «έγκριση» της τρόικα, την Κυριακή 8η Δεκεμβρίου 2013, με τα «γνωστά» 153 ΝΑΙ ο προϋπολογισμός του 2014... ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ, όπως μας λένε «με την έγκριση» της τρόικα, για ΕΝΑ χρόνο η απόφαση για την κατάσχεση της πρώτης κατοικίας. Παρακολουθήσαμε όλοι μας τα... πήγαινε - έλα μεταξύ των στελεχών της Συγκυβέρνησης και της... τρόικα, τις πιέσεις για «μεταρρυθμίσεις» (τουτέστιν απολύσεις) και κατασχέσεις της πρώτης κατοικίας, τις αμφιβολίες (πάλι) για την επόμενη δόση του ΕΝΟΣ δις που περιμέναμε τον περασμένο Ιούλιο και που τελικά μάλλον έρχεται, την αποκαλούμενη «ευεργετική υποβάθμιση» του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών, την περίεργη για πολλούς «αναβάθμιση» των Ομολόγων της Οικονομίας μας (που παραμένουν κάτω από επίπεδο «σκουπιδιών»)… ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ: την μάθαμε και την θυμόμαστε την Εθνική μας ιστορία, ή επιτρέψαμε στους εαυτούς μας την πολυτέλεια να την αγνοούμε οπότε νομίζω μας περιγράφει με επιτυχία το γνωστό απόφθεγμα που διατρανώνει ότι «Λαοί που ξεχνούν το παρελθόν τους είναι καταδικασμένοι να το ξαναζήσουν;» Κράτησε σχεδόν 4 αιώνες, μείον μερικές δεκαετίες, ή «Τουρκοκρατία» στην Πατρίδα με παρακρατήσεις στις σοδειές, κεφαλικούς φόρους, σφαγές, βιασμούς, διωγμούς… Πληρώνανε οι πρόγονοί μας τους φόρους που επέβαλε η «Υψηλή Πύλη» υποταγμένοι στους Πασάδες, Σουλτάνους και Βεζίρηδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στους τοπικούς εκπροσώπους τους που ήταν, όπως μας έμαθε η Ιστορία μας, όχι μόνο Τούρκοι αλλά και ομόθρησκοι και ομοεθνείς Έλληνες «κοτζαμπάσηδες». Δεν θέλω να χαρακτηρισθώ κακός, αλλά έχω την ανάγκη να το πω: Τρία χρόνια τώρα βρισκόμαστε σε μια «περίεργη» υποταγή, πληρώνουμε φόρους που εξελίσσονται σταδιακά σε αφόρητα επίπεδα, μας μαστίζει η ανεργία, έκλεισαν και κλείνουν χιλιάδες επιχειρήσεις, μηδενίζεται προοδευτικά η Εθνική μας περηφάνια και αξιοπρέπεια, υποφέρουμε, αυτοκτονούμε, και εάν θελήσουμε να δούμε την πραγματικότητα κατάματα οφείλουμε να διαπιστώσουμε ότι βιώνουμε καθημερινά «τροϊκανοκρατία». Κάποιος ίσως μου αντιτάξει ότι είμαστε «ελεύθεροι» χωρίς στρατό κατοχής, μπορούμε να μεταναστεύσουμε εφόσον δεν μας αρέσει η εδώ κατάσταση, δεν μας σφάζουν ούτε και μας φυλακίζουν σε ‘μπουντρούμια’!.. Αλήθεια αυτά είναι σοβαρά επιχειρήματα; Βέβαια ένα επιχείρημα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους ταγούς μας για διαφοροποίηση της «Τουρκοκρατίας» από την «Τροϊκανοκρατία» που ήδη βιώνουμε είναι ότι τώρα οι εκπρόσωποι των δανειστών μας, που εισπράττουν κεφαλικούς φόρους οδηγώντας μας σε οικονομικό μαρασμό, ανεργία και αυτοκτονίες, είναι Ευρωπαίοι, ανήκουν σε πολιτισμένες χώρες και δημοκρατικές κοινωνίες και απαιτούν αυτά που εμείς δανειστήκαμε που, όπως συνοψίζει η ιστορική φράση του κ Πάγκαλου, «τα φάγαμε μαζί με τους πολιτικούς μας…» Κράτησε, λέει η Ιστορία, σχεδόν 4 αιώνες η «Τουρκοκρατία»… Υποθέτω ότι το σχετικό καυτό ερώτημα που βασανίζει και εσάς, στο βαθμό που βασανίζει εμένα, είναι: «Πόσα χρόνια ή δεκαετίες θα διαρκέσει αυτή η Τροϊκανοκρατία και σε ποια ναδίρ ΕΘΝΙΚΗΣ αξιοπρέπειας, φτώχειας και υποτιμητικής ανεργίας θα μας βυθίσει;» Και καμώνονται να μας σώσουν αυτοί που μας οδήγησαν εδώ… |
Δεν φτάνει η φτώχεια, πάει και η αξιοπρέπειά μας;
| |
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Για τη λογική ούτε κουβέντα!... Δεν μπορώ να καταθέσω παρά μόνο λίγα λόγια αναφορικά με την είδηση της σύλληψης του τέως Υπουργού κ Μιχάλη Λιάπη που οδηγούσε το τζιπ των 3,600 κ.εκ., ανασφάλιστο και με ΠΛΑΣΤΕΣ πινακίδες… Συνήθως στην πατρίδα μας... αντισταθμίζαμε τα ανείπωτα συναισθήματα με τη γνωστή φράση: «Πέφτω από τα σύννεφα» και… ηρεμούσαμε! Περπατώ στην Ελληνική μας γη, οπότε δεν μπορώ να «πέσω από τα σύννεφα» συνειδητοποιώ ότι ο κ Λιάπης ήταν Υπουργός μας και κρατούσε τις Τύχες μας στα χέρια του (τις κρατάνε ακόμη στα χέρια τους οι ΚυανοΠράσινοι συνάδελφοί του), σηκώνω τα μάτια στον Ουρανό και ρωτάω: Θεέ μου, τι κακό κάναμε εμείς οι Έλληνες, τι κακό? Δεν μπορώ να επικαλεσθώ απάντηση του Θεού μας, αλλά μου το ψιθύρισε ο πιτσιρικάς που είχε προτάξει το χέρι του ζητώντας με «Κύριε, κάτι για να φάω, πεινάω!» Πάρτε ένα δείγμα του τι γράφουν ήδη Διεθνή ΜΜΕ… http://abcnews.go.com/International/wireStory/greek-transport-minister-arrested-road-tax-21246808 http://www.washingtonpost.com/world/europe/greek-ex-transport-minister-arrested-over-road-tax/2013/12/17/93494b9c-6735-11e3-997b-9213b17dac97_story.html http://www.timescolonist.com/business/greek-former-transport-minister-caught-driving-uninsured-luxury-car-with-fake-license-plates-1.762294 http://www.ansamed.info/ansamed/en/news/sections/generalnews/2013/12/17/Greece-ex-minister-arrested-driving-fake-plates_9792765.html |
«Η Ελλάδα συνεχίζει να είναι μια καταστροφή»
| |
| Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Του Αγίου Ελευθερίου σήμερα, 15 Δεκεμβρίου, και στέλνω τις ευχές μου σε γνωστούς και γνωστές Λευτέρηδες και Ελευθερίες. Αλλά παρά τις μεγαλοστομίες των Ηγετών μας ΛΕΥΤΕΡΙΑ από αυτόν τον ήδη 3χρονο ‘θανατηφόρο’ εναγκαλισμό της Ελλάδας και των Ελλήνων από την γνωστή τρόικα ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ όσοι δεν... «αρμέγουμε την Εξουσία» και δεν ‘ξεχνιόμαστε’ με ‘κλυδωνισμούς’ στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ ούτε με τις συνεντεύξεις του κ Σαμαρά και την αρθρογραφία των στελεχών του. Επειδή δεν είμαι βέβαιος ότι τα ελληνικά ΜΜΕ μετέφεραν τα νέα που μας αφορούν σας μεταφέρω την άποψη της Citi τον περασμένο Οκτώβριο όπως την είχε παρουσιάσει σε ειδικό άρθρο η έγκυρη Βρετανική The Telegraph. Επέλεξα για τίτλο στο σύντομο σημερινό μου σχόλιο μια πρόταση με την οποία ο εξειδικευμένος στα χρηματοοικονομικά θέματα κ Ambrose Evans-Pritchard, της Αγγλικής εφημερίδας The Telegraph, αναφέρθηκε στην Ελλάδα και την Ελληνική Οικονομία. Ο τίτλος του άρθρου του κ Pritchard στα οικονομικά θέματα του Ευρωπαϊκού Νότου ήταν σαφώς απαισιόδοξος για τη χώρα μας όταν έλεγε: «Η Citi προβλέπει ελληνική καταστροφή, ασταμάτητη άνοδο χρέους για Ιταλία και Πορτογαλία» Για του λόγου το αληθές ρίξτε μια ματιά: http://blogs.telegraph.co.uk/finance/ambroseevans-pritchard/100025913/citi-forecasts-greek-devastation-unstoppable-debt-spirals-in-italy-and-portugal/ Ίσως αντιτάξουν κάποιοι ότι τις τελευταίες εβδομάδες οι 3 γνωστοί Διεθνείς Οίκοι Αξιολόγησης μας «αναβάθμισαν» αλλά ποιος σχολιάστηκε ότι η «αναβάθμιση» μας καθηλώνει αρκετές θέσεις κάτω από την κατηγορία «σκουπίδια»; Η πρόβλεψη της Citi ήταν και παραμένει ‘καταστροφική’ ιδιαίτερα όταν ανέφερε άνοδο της ανεργίας στο 32,4% με συρρίκνωση της Οικονομίας κατά 2,9% το 2014 και 1,9% το 2015… Οι προβλέψεις της Citi τέλη Νοεμβρίου ήταν ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ με εκτιμήσεις της τρόικα και της Ελληνικής Κυβέρνησης παραμένοντας εξαιρετικά ζοφερές! Δείτε το άρθρο της Wall Street Journal http://blogs.wsj.com/brussels/2012/11/29/citis-grim-greece-forecast/ Ας δούμε τα τρέχοντα επιτόκια στα Κρατικά 10ετή ομόλογα: Ιρλανδίας 3,49%, Ιταλίας & Ισπανίας 4,1%, Πορτογαλίας 6,9% και της Ελλάδας 8,9%... |
Η διαχρονική «πρόκληση» της Προσαρμογής
| |
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Στο προηγούμενο άρθρο μου αναφέρθηκα σε τρεις τύπους προσωπικότητας ‘τον συμβιβαστικό, τον επιθετικό, τον αποξενωμένο’ και υποσχέθηκα να επιστρέψω με μια σύντομη ματιά στο θέμα της αποδοχής και τις πιθανότητες της αλλαγής του ψυχολογικού τύπου που είμαστε. Σήμερα καλώ την προσοχή σας στο... διαχρονικό θέμα της προσαρμογής, μιας έννοιας που την συνθέτουν δύο θεμελιακές απόψεις: Η πρώτη θεωρεί το άτομο υπεύθυνο για τη συμπεριφορά του σε όλα τα επίπεδα των σχέσεων του στη διάρκεια όλης της ζωής του. Η θέση αυτή τοποθετεί την έμφαση στην ικανότητα του άτομου να καταστρώσει και να απολιθώσει τη δίκια του πορεία στον χώρο και τον χρόνο ο άνθρωπος δηλ, θεωρείται «κυρίαρχος της μοίρας του...» Η δεύτερη άποψη διατείνεται ότι οι επιλογές προσαρμογής που κάνει το άτομο, οι πεποιθήσεις και τα ‘πιστεύω του αλλά και η γενικότερη συμπεριφορά του καθορίζονται από προγενέστερα βιώματα και εμπειρίες καθώς και από τα δεδομένα της αναπτυσσόμενης, σε μόνιμη βάση, προσωπικότητας του καθώς αυτά βρίσκονται σε δυναμική αντιπαράθεση με την επικρατούσα ψυχολογική ατμόσφαιρα και τις συγκεκριμένες κοινωνιολογικές δομές του περιβάλλοντος. Η προσαρμογή είναι μια δυναμική εξελικτική πορεία προς την ωρίμανση και την ολοκλήρωση που ξεκινά «εξ απαλών ονύχων». Το μικρό παιδί είναι, σαφώς, ένα πολύ εγωκεντρικό πλάσμα. Καθώς όμως το παιδί εντάσσεται στο σχολικό περιβάλλον διαμορφώνει στάσεις και πεποιθήσεις που θα αποτελέσουν σημαντικά στοιχεία του συναισθηματικού ρεπερτορίου του αυριανού άνδρα και της αυριανής γυναίκας. Εφόσον οι νηπιαγωγοί, οι δάσκαλοι λειτουργήσουν ορθά κάθε παιδί θα μπορέσει να προσαρμοστεί στις δεδομένες αντικειμενικές απαιτήσεις του περιβάλλοντος του και θα αρχίσει να μαθαίνει πως να συναλλάσσεται σωστά, λειτουργικά και παραγωγικά με αλλά παιδιά. Σίγουρα, όμως, το κάθε παιδί θα φέρει μαζί του και τα προγενέστερα βιώματα της βρεφικής και προσχολικής του ηλικίας. Έτσι, κάποια παιδιά θα επιδείξουν υπερβολική συστολή και φόβο απέναντι σε αλλά παιδιά, ενώ αλλά παιδιά θα δείξουν εξουσιαστικές τάσεις απέναντι σε συμμαθητές και συμμαθήτριες. Το ντροπαλό και συνεσταλμένο παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση για να συμμετέχει ενεργά και να αντλεί ικανοποίηση από τη συμμετοχή στην ομάδα, ενώ το επιθετικό παιδί χρειάζεται να μετριάσει την ανταγωνιστικότητα και την κατακτητική του διάθεση και να μάθει να μοιράζεται και να του φτάνει η ισοτιμία του ρόλου του. Ο έφηβος διακατέχεται από την ανάγκη να απελευθερωθεί από τις εξαρτήσεις της παιδικής ηλικίας που επικεντρώνονται στα άλλα μέλη της οικογενείας του τα οποία, όμως, συχνά παρασυρόμενα από τον ταχύ ρυθμό της καθημερινότητας δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν ούτε και να ενισχύσουν αυτές τις προσπάθειες του έφηβου. Για πολλούς γονείς ο έφηβος , «...χρειάζεται ακόμη την καθοδήγηση και τον έλεγχο μας!...» Σε πρακτική θεώρηση μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ο χθεσινός επαναστατημένος έφηβος, που διδάχτηκε την άρνηση από τους γονείς του μετουσιώνεται στον σύντροφο, και συνεργάτη της καθημερινής μας ρουτίνας που διακατέχεται από συναισθήματα καχυποψίας, υπεροψίας και γίνεται καταπιεστικός στα άλλα μέλη της δικιάς του οικογενείας την ιδία στιγμή που κατηγορεί τους πάντες και τα πάντα ότι είναι άδικοι μαζί του και προσπαθούν να του επιβληθούν... Αντίθετα ο χθεσινός εξαρτημένος έφηβος μετουσιώνεται στον σημερινό παθητικό - εξαρτημένο άνδρα η γυναίκα που δεν μπορεί να πάρει καμία απόφαση μόνος του, που μόνιμα συμβουλεύεται τους άλλους για κάθε του κίνηση ή υποκύπτει σε κάθε πίεση που του ασκούν οι γύρω του... Ένα καλά προσαρμοσμένο άτομο είναι ικανό να επηρεάζει άλλα άτομα γύρω του και μπορεί να τα οδηγεί προς συγκεκριμένους στόχους και κατευθύνσεις ακριβώς επειδή εμπνέει εμπιστοσύνη και σιγουριά και την ίδια στιγμή εκπέμπει εκείνη την μοναδική ζεστασιά που όλοι γνωρίζουμε και αναγνωρίζουμε εμπειρικά σε κάποια άτομα αλλά δυσκολευόμαστε να την περιγράψουμε με λόγια. Άτομα μέσης ηλικίας, καλά προσαρμοσμένα, έπρεπε στις σύγχρονες κοινωνίες να είναι εκείνα που ηγούνται κοινών προσπαθειών όχι μόνο στα Γράμματα και τις Τέχνες αλλά και σε θέματα της Πολιτικής η οποία συχνά αφήνεται στα χεριά ατόμων που δεν έχουν φιλοσοφήσει αρκετά, που δεν θεωρούνται με σαφή και ακριβή επιστημονικά κριτήρια ως άτομα με ευρύτητα αντιλήψεων και εύρος του ψυχοσυναισθηματικού φάσματος ικανά να θεσμοθετούν και να νομοθετούν για πράγματα που αφορούν όλους μας... Τα άτομα της τρίτης ηλικίας είναι συχνά υποχρεωμένα να αναθεωρήσουν πολλά πρότυπα σκέψης, αντίδρασης και συμπεριφοράς καθώς οι Τεχνολογικές εξελίξεις προχωρούν με τόσο ταχείς ρυθμούς ώστε οι γνώσεις τους να ξεπερνιούνται πολύ γρήγορα από τις αλλαγές που σημειώνονται σε κάθε επίπεδο, σε κάθε φάση της κοινωνικής μας ζωής. Ίσως είναι χρήσιμο, τη στιγμή που μοιραζόμαστε αυτές τις σκέψεις , ο καθένας και η καθεμία από εσάς φίλοι και φίλες μου με διαβάζετε, να σταθούμε εκεί στην άκρη, και κοιτώντας τον εαυτό μας σε ένα συμβολικό καθρέπτη να αποφασίσουμε πόσο πετύχαμε, πόσο και που αποτύχαμε και να βρούμε τη δύναμη να προχωρήσουμε εξελικτικά διαπιστώνοντας ότι αξίζει να βελτιωθούμε και να φτάσουμε στην τόσο ποθητή αυτοπραγμάτωση... |
ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ Σενάριο των επόμενων εκλογών
| |
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Διαβάζω πάλι τα γνωστά ‘gallup’ από τους ιθαγενείς ‘δημοσκόπους’ και τους ευχαριστώ γιατί μου δίνουν ερεθίσματα για να γελάσω σε εποχές που οι προϋποθέσεις για γέλιο δεν υπάρχουν… Αυτά τα περιβόητα ‘gallup’ και τους ιθαγενείς ‘γκαλοπίστες’ θα τους εκτιμούσα, έστω στοιχειωδώς, υπό ΜΙΑ μόνο προϋπόθεση:... Αφού μετρήσουν όσα μετρούν, να θέσουν την ερώτηση σε εκείνους/ες που τώρα δηλώνουν ΣΥΡΙΖΑ (δηλαδή το δείγμα των συμπατριωτών μας στις αποκρίσεις των οποίων στηρίζονται οι στατιστικές που μας προσφέρουν) την παρακάτω απλή αλλά ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ερώτηση: ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΨΗΦΙΣΑΤΕ ΠΑΣΟΚ; Έως ότου δω μια τέτοια δημοσκόπηση και διαβάσω τα στατιστικά ευρήματα αυτές τις ‘δημοσκοπήσεις’ εγώ προσωπικά (γιατί εσείς δεν γνωρίζω τι τις κάνετε) τις καταχωρώ στο δικό μου...ΚΑΛΑΘΟ ΑΧΡΗΣΤΩΝ! Και, μεταξύ μας, ΔΕΝ λυπάμαι τα λεφτά που ξοδεύουν τα πολιτικά Κόμματα οι φορείς που τις παραγγέλνουν… Αυτοί γνωρίζουν, αλλά ΕΜΑΣ προσπαθούν διαρκώς να μας… δουλεύουν! Και έρχομαι τώρα στο ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ μου σενάριο για τις επόμενες εκλογές που σίγουρα θα γίνουν ΠΡΙΝ την τετραετία όσο και εάν ΔΕΝ το θέλει ο κ Σαμαράς και μαζί του ο κ Βενιζέλος. Διαβάζω τόσα και τόσα σενάρια για τις επόμενες εκλογές και τις πιθανές συνεργασίες των Κομμάτων που θα προηγηθούν στα ποσοστά ψήφων που θα συγκεντρώσουν… ΔΕΝ διάβασα ΠΟΥΘΕΝΑ μέχρι τώρα (και εάν μου διέφυγε παρακαλώ να μου το γνωστοποιήσετε) για το δικό μου ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ σενάριο, δηλαδή: Δεν μιλά κανείς για την πιθανότητα ο ΠΡΩΗΝ ΣΥΡΙΖΑ (του 5%) και νυν ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ (του 25%) του κ Τσίπρα (και των παλαιών στελεχών του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ) να ΣΥΝΕΡΓΑΣΘΟΥΝ με το νυν «υπόλοιπο του ΠΑΣΟΚ» στο οποίο την Προεδρία έχει ο κ Βενιζέλος, αφού βέβαια αυτός ανατραπεί; Προσωπικά το σενάριο δεν με συγκινεί, αλλά μας αρέσει, δεν μας αρέσει, το βλέπω το νέο-ΠΑΣΟΚ πάλι εδώ, ενωμένο, δυνατό!... |
Κάντε υπομονή μέχρι τη Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου, 2013!...
| |
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Κατατέθηκε και συζητείται ήδη μέσα στη Βουλή των Ελλήνων η «πρόταση μομφής» που κατέθεσε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατά της Δικομματικής Κυβέρνησης των κκ Σαμαρά-Βενιζέλου αμέσως μετά την επιστροφή από το Austin του Τέξας Των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής … ΟΛΑ όσα ήδη άρχισαν να... λέγονται και όσα θα ειπωθούν ΕΝΤΟΣ Βουλής ΔΕΝ είναι και δεν πρόκειται να είναι παρά μια υποσημείωση στα όσα ήδη σε υψηλούς τόνους με έντονη συναισθηματική φόρτιση και με κοσμητικά επίθετα και ρήματα που ΔΕΝ μπορεί να γραφτούν εδώ συζητούνται ΕΚΤΟΣ Βουλής!... Οι θεωρίες για το «γιατί» αυτής της πράξης του κ Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, του Κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που πολλοί λένε και πιστεύουν, άλλοι δεν λένε αλλά φοβούνται ότι θα είναι η επόμενη Κυβέρνηση, καλύπτουν ΟΛΟ το φάσμα της τρέχουσας «κοινής λογικής», του αποκαλούμενου υψηλού επιπέδου «πολιτικής ανάλυσης» και, ώ του Θαύματος (στην Ελλάδα ζούμε φίλες και φίλοι) της ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ σε όλο της το μεγαλείο… Δεν έχω δυνατά επιχειρήματα ΣΗΜΕΡΑ που θα μπορούσα να στηρίξω σε μία ή περισσότερες από τις παραπάνω 3 θεωρίες για να μορφοποιήσω μια, όπως κάνω πάντα στο blog, προσωπική μου εκτίμηση για τα κίνητρα του κ Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ και τα πιθανά αποτελέσματα. Προτάσεις μομφής ζήσαμε αρκετές τα τελευταία 40 χρόνια της μεταπολίτευσης και τη χρησιμότητα αυτής της έξοχης Δημοκρατικής διαδικασίας την έχουμε βιώσει οι Έλληνες διαπιστώνοντας ότι ΤΕΛΙΚΑ όλα εξαντλούνται σε «ρητορικές και κούφιες κορώνες που ενώ αναμασούν τα δεδομένα ΔΕΝ προσφέρουν καμία λύση» και, κατά κανόνα, αποβαίνουν εις όφελος των Κυβερνήσεων!... Προτείνω, λοιπόν, να περιμένουμε μέχρι τα μεσάνυχτα της Κυριακής και τη καταμέτρηση των ψήφων των 300 (πλην απόντων για διάφορους λόγους) εκπροσώπων μας στην Ελληνική Βουλή. Φρονώ ότι μπορούμε να περιμένουμε τις ώρες που θα μεσολαβήσουν ανάμεσα σε πύρινους λόγους, μύδρους, μαστιγώματα και «κενές» ρητορείες ένθεν-κακείθεν!... Το πρωί της ερχόμενης Δευτέρας, 11ης Νοεμβρίου του «Τροϊκανού Σωτηρίου έτους 2013» θα έχουμε ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΑΤΟΥΜΕΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ στο ερώτημα «γιατί τώρα, έτσι… ξαφνικά». Μετά θα είναι, όπως προβλέπω, ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ να αποφασίσουμε τι θα πρέπει να κάνουμε όταν έρθει η ώρα των επόμενων Εκλογών… |
Faceifi: νέος, δυναμικός ανταγωνιστής του Facebook
| |
| Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Υπάρχει το κλασικό ερώτημα του καθένα και της καθεμιάς, των νέων αλλά και των προχωρημένων σε ηλικία, που μπορούν να χειρίζονται με ευκολία τα νέα προϊόντα της Υψηλής Τεχνολογίας και τα social media που περιέχεται στη φράση: «Γιατί δεν μπορώ να μάθω περισσότερα για τα άτομα που βλέπω σε φωτογραφίες;» Πολύ πρόσφατα ήρθε η απάντηση από το... Faceifi (http://faceifi.com/), την «κοινωνική αναγνώριση προσώπου» που λέει κατηγορηματικά: «ΝΑΙ, τώρα μπορείς!...» Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Faceifi για να ανακαλύψετε αυτούς και αυτές που επιθυμείτε χρησιμοποιώντας μόνο μια φωτογραφία τους. Μπορείτε επίσης να βάλετε φωτογραφία στο δικό σας προφίλ έτσι ώστε οι άλλοι να μπορούν εύκολα να σας ανακαλύψουν Η αναζήτηση γίνεται με φωτογραφίες online ή και κατ 'ευθείαν από τη φωτογραφική μηχανή σας . Γιατί να το κάνετε; Επειδή είναι χρήσιμο και ευχάριστο να γνωρίζουμε άλλους ανθρώπους και να μπορούμε να ανακαλύψουμε ποια είναι τα ενδιαφέροντά τους. Το Faceifi είναι μια opt -in πλατφόρμα και, όπως σε πρόσφατη γνωριμία μας με πληροφόρησε ο επικεφαλής της ομάδας που το δημιούργησε, οι δημιουργοί του έδωσαν τεράστια προσοχή στην προστασία της ιδιωτικής ζωής των χρηστών και σε συναφή θέματα ασφάλειας ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Εσείς αποφασίζετε μέχρι που θέλετε να φτάσουν εκείνοι και εκείνες που θα ενδιαφερθούν να μάθουν περισσότερα για σας. Μπορείτε να συνδεθείτε με τους λογαριασμούς κοινωνικών μέσων που έχετε στη διάθεσή σας, με την ιστοσελίδα σας, το blog σας ή οπουδήποτε σας αρέσει online . Ήδη υπάρχουν πολλές δεκάδες χιλιάδες ατόμων που χρησιμοποιούν σήμερα το Faceifi για να βρούνε ενδιαφέροντα πρόσωπα από φωτογραφίες. Δοκιμάστε τη χρήση του Faceifi για να δείτε που θα σας οδηγήσουν οι φωτογραφίες ανθρώπων που προξένησαν το ενδιαφέρον και κίνησαν την περιέργειά σας. Μπορείτε να εγγραφείτε ή να κατεβάσετε το app δωρεάν μέσω του http://faceifi.com/ Κατεβάστε στο App Store : https://itunes.apple.com/us/app/faceifi/id668005561?ls=1&mt=8 Ή δοκιμάστε λήψη στο Google play: https://play.google.com/store/apps/details?id=org.groundsix.faceifi Το Faceifi δημιουργήθηκε και υποστηρίζεται από μια παρέα νέων που ζούνε στην Βόρειο-Ανατολική Αγγλία και λειτουργεί ως καινοτόμα εταιρεία ανθρώπων που εργάζονται σκληρά για να γίνουν κάθε μέρα και καλύτεροι. Όσοι και όσες επιθυμούν να στείλουν κάποια σχόλια ή σκέψεις για το Faceifi ακόμη και προτάσεις για το και πώς νομίζουν ότι θα μπορούσε να βελτιωθεί μπορούν να στείλουν e-mail στο hello@faceifi.com ή μέσω του Twitter @ Faceifi. |
κ. Στουρνάρα, σύγχρονοι Σίσυφοι, γίναμε οι Έλληνες!...
| |
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Έλληνας ήταν ο Σίσυφος και ελληνικός είναι ο σχετικός μύθος που έχει μεταφραστεί και διαβάστηκε σε όλες της γλώσσες της γης μας. Δεν θα σταθώ στα ‘έργα και τις ημέρες’ του συναδέλφου Καθηγητή κ Στουρνάρα στη θέση του Υπουργού Οικονομικών στην Ελλάδα της τρόικα, της... δραματικά δοκιμαζόμενης ελληνικής κοινωνίας, στην Ελλάδα των χιλιάδων αυτοκτονιών… Στέκομαι μόνο στην τοποθέτηση του κ Στουρνάρα στη συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: «Οι στιγμές είναι κρίσιμες. Ανεβήκαμε το Κιλιμάντζαρο και στα εκατό μέτρα που απομένουν κινδυνεύουμε να πέσουμε…» http://finance.in.gr/InGrArticle.aspx?articleID=1231271784 Θέλω να πιστεύω ότι ο κ Στουρνάρας έχει διαβάσει, όπως οι περισσότεροι Έλληνες στα φοιτητικά - νεανικά μας χρόνια, δύο συγκεκριμένα βιβλία: Τη συλλογή δοκιμίων του Hemingway με τίτλο «Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο» όπου πυρήνας του προβληματισμού, μεταξύ άλλων εννοιών, είναι η διαφθορά και τη συλλογή δοκιμίων του Albert Camus με τίτλο «Ο μύθος του Σισύφου» όπου πυρήνας προβληματισμού, είναι μεταξύ άλλων εννοιών, ο ηρωισμός του παραλόγου και το θέμα της αυτοκτονίας. Έχω την αίσθηση ότι ο Υπουργός Οικονομικών αναφέρθηκε στο Κιλιμάντζαρο και όχι σε ελληνικό βουνό και τον μύθο του Σισύφου, ίσως συνειδητά ίσως και υποσυνείδητα, για να αποφύγει αυτό που πολλοί ψύχραιμοι Έλληνες διαπιστώναμε το 2010 και τώρα ζούμε εκείνες τις διαπιστώσεις ως πραγματικότητα:– Γίναμε, τελικά, οι Έλληνες σύγχρονοι «Σίσυφοι», που ανεβάζουμε τον ογκόλιθο στην κορυφή, τον βλέπουμε να κατρακυλά στους πρόποδες του βουνού και επαναλαμβάνουμε ξανά το μαρτύριο της ματαίωσης του μόχθου μας!... Παραθέτω δύο χαρακτηριστικές παραγράφους από το κείμενο του Γάλλου υπαρξιστή συγγραφέα Albert Camus από το δοκίμιο «Σίσυφος»: «Εάν αυτός ο μύθος είναι τραγικός, είναι γιατί ο ήρωας του έχει συνείδηση. Πράγματι, που θα βρισκόταν ο πόνος του, εάν σε κάθε βήμα τον ενθάρρυνε η ελπίδα της επιτυχίας; Ο σύγχρονος εργάτης όλες τις μέρες της ζωής του κάνει την ίδια δουλειά κι αυτή η μοίρα δεν είναι λιγότερο παράλογη. Αλλά δεν είναι τραγικός παρά στις σπάνιες στιγμές που αποκτά συνείδηση. Ο Σίσυφος, προλετάριος των θεών, ανίσχυρος κι επαναστατημένος, ήξερε όλη την έκταση της άθλιας ύπαρξής τους: είναι εκείνη που σκέφτεται όσο διαρκή η κατάβασή του. Η σύνεση με την οποία δέχεται το μαρτύριό του συμπληρώνει την ίδια στιγμή τη νίκη του. Δεν υπάρχει μοίρα που να μη νικιέται με την περιφρόνηση.» «Αφήνω τον Σίσυφο στους πρόποδες του βουνού. Πάντα ξαναβρίσκει κανείς το φορτίο του. Ο Σίσυφος όμως, συμβολίζει την ανώτερη πίστη που αρνιέται στους θεούς κι ανυψώνει τους βράχους. Κι εκείνος κρίνει πως όλα είναι καλά. Αυτό το σύμπαν, αδέσποτο στο εξής, δεν του φαίνεται άκαρπο ούτε μάταιο. Ο κάθε κόκκος της πέτρας, η κάθε λάμψη αυτού του γεμάτου νύχτα βουνού πλάθει, μονάχα γι' αυτόν, τη μορφή ενός κόσμου. Ακόμα κι ο ίδιος ο αγώνας προς την κορυφή φτάνει για να γεμίσει μια ανθρώπινη καρδιά. Πρέπει να φανταστούμε τον Σίσυφο ευτυχισμένο.» Η εμπειρία του παραλόγου, για εμάς τους Έλληνες, στην Ελλάδα της τρόικα, είναι η απόδειξη της ιδιαιτερότητάς μας ως Λαού και ταυτόχρονα το θεμέλιο πάνω στο οποίο επί τρεις χιλιετίες βιώνουμε την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια… |
Μη λες «πες μου τον φίλο σου!…»
| |
| Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Οι αρχαίοι μας πρόγονοι έλεγαν «ο φίλος τον φίλο εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει...» ενώ εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες συνήθως λέγαμε και λέμε «πες μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι...». Θα σας ξαφνιάσω προτρέποντάς σας, φιλικά, «κοίτα τον φίλο σου για να δεις ποιος είσαι!...» Στην εποχή μας, εγωπάθεια, κυνισμός και... συναισθηματική ρηχότητα, συνεπικουρούμενα και από τη οικονομική δυσπραγία, την διάχυτη πλέον για όλους επαγγελματική και ψυχολογική ανασφάλεια και το υπαρξιακό άγχος, αντί να δρουν θετικά και να μας καθοδηγούν στη σύναψη φιλικών σχέσεων (που θα βοηθήσουν να μειωθεί η οδυνηρή μοναξιά και η αλλοτρίωσή μας) δυστυχώς δρουν ανασταλτικά, εντείνοντας την απομόνωσή μας, διογκώνοντας επικίνδυνα την εσωστρέφειά μας και τις εξαρτήσεις μας από το εντυπωσιακό μέσο μαζικής επικοινωνίας – (προτιμώ τον τίτλο «Μαζικού Εκμαυλισμού», την τηλεόραση). Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον και η διαπίστωση του Αριστοτέλη για την “αγελαία φύση” μας έχει επιβεβαιωθεί με σύγχρονες έρευνες κοινωνιολόγων και ψυχολόγων ως επιστημόνων της συμπεριφοράς, για τους οποίους δεν αρκεί η διαπίστωση ούτε και η ανάλυση των απώτερων νοημάτων που περικλείονται στην παροιμιακή φράση “όμοιος ομοίω αεί πελάζει...”. Τρία επίμαχα πρόσθετα ερωτήματα σχετίζονται με τη διαχρονική ισχύ και τις προϋποθέσεις αυτής της θέσης, το γιατί, το πότε και το κάτω από ποιες συγκεκριμένες συνθήκες “ο όμοιος πηγαίνει στον όμοιο...” Σε εργαστηριακά πειράματα “απομόνωσης των αισθήσεων” τα άτομα που συμμετέχουν αναφέρουν όχι μόνο επιθέσεις άγχους, αλλά, κι εδώ θα πω ότι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, παραισθήσεις όμοιες με εκείνες που κάνουν απομονωμένα άτομα, δηλαδή παραισθήσεις “παρουσίας” κάποιου προσώπου που τους κρατά “συντροφιά”. Στα πειράματα αυτά, το άτομο στερείται όλα τα εξωτερικά οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα, καθώς και ερεθίσματα οσμής και γεύσης, ακόμη και αφής. Αφηγήσεις από προσωπικές εμπειρίες ναυαγών, φυλακισμένων που έζησαν σε αυστηρή απομόνωση για πολύ καιρό, όπως και μοναχών, πιστοποιούν ότι στο διάστημα της μοναξιάς τους τα άτομα αυτά είχαν επιθέσεις άγχους (ταχυπαλμίες, ναυτίες, σφιξίματα στο στήθος, τάση λυγμού, αστάθειες και ζαλάδες και μια έντονη διάχυτη αίσθηση φόβου και πανικού) χωρίς να υπάρχει στο αντικειμενικό περιβάλλον έστω και η παραμικρή υποψία κινδύνου. Ήδη γνωρίζουμε ότι το άγχος του αποχωρισμού δρα ανασταλτικά στον ψυχισμό και τη συμπεριφορά πολλών μικρών παιδιών, που αρχίζουν να παρακολουθούν σχολείο, όπως και σε παιδιά ακόμη μικρότερης ηλικίας, που τα εμπιστεύονται οι εργαζόμενοι γονείς τους σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Να υποθέσουμε, λοιπόν, ότι ένας θεμελιακός παράγοντας για την κοινωνικότητα του ανθρώπου, την ανάγκη του για παρέες, φιλίες και ερωτικούς δεσμούς, συνίσταται στην προσπάθεια αποφυγής της μοναξιάς και του “άγχους του αποχωρισμού;” Η υπόθεση αυτή είναι ορθή και δεν αποτελεί μόνο λαϊκή εμπειρική γνώση, αλλά έχει επαληθευθεί με θεωρίες που υποβλήθηκαν σε αυστηρούς ελέγχους με μια σωρεία εμπειρικών μελετών, όπως διαγράφονται από τις απαιτήσεις της κοινωνιολογίας και της ψυχολογίας. Γιατί, όμως, κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο μέσα από το ευρύτερο περιβάλλον των γνωριμιών μας απολήγει να γίνει επιστήθιος φίλος, εραστής ή ακόμη και σύζυγός μας; Σίγουρα, το γεγονός ότι το συγκεκριμένο άτομο μας ικανοποιεί συνιστά τη βάση σύναψης φιλίας. Αποτελεί κοινή αποδοχή η διαπίστωση ότι μόνο άτομα με ψυχολογικά προβλήματα θα επέλεγαν για σύντροφό τους άτομα που τα “τιμωρούν” και, έστω αν όλοι μας γνωρίζουμε τέτοιες περιπτώσεις, ουσιαστικά αυτές επιβεβαιώνουν και δεν αναιρούν τον κανόνα. Μοιάζε η επιλογή ενός φίλου (ή μιας φίλης, ακόμη και συντρόφων), σύμφωνα με τις σύγχρονες ψυχοκοινωνικές θεωρίες, σε πολλές της διαστάσεις, με την οικονομική συνεργασία ή συναλλαγή χωρίς βέβαια να χαρακτηρίζεται από την ψυχρότητα ή την πεζότητα των οικονομικών παραμέτρων. Ομολογώ ότι αρκετά χρόνια πριν, σε κάποιο επιστημονικό συνέδριο του εξωτερικού, έφτασα σε σημείο να λογομαχήσω με Ελβετό συνάδελφο, όταν ανερυθρίαστα, κατά την αρχική εκτίμησή μου, υπεστήριξε ότι «η φιλία είναι σαν έναν τραπεζικό λογαριασμό». Σηκώθηκα να τον επιπλήξω, αλλά με καθησύχασε υπενθυμίζοντάς μου το κλασικό μας «πάταξον μεν, άκουσον δε!...» Επέμενε ο Χανς (έκτοτε αγαπητός και καλός φίλος) ότι «όπως και με τους τραπεζικούς λογαριασμούς, έτσι και με την φιλία δεν μπορεί κανείς να κάνει ΜΟΝΙΜΩΣ αναλήψεις, εάν δεν κάνει πού και πού και… καταθέσεις!» ΣΩΣΤΟ!.. Επιλέγουμε, εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες, για σύντροφο και φίλο το άτομο που μας προσφέρει περισσότερα από όσο μας κοστίζει! Στη θεωρία, αυτή η επιλογή μας καθορίζεται από τις αξίες που ενσαρκώνονται στο πρόσωπο που επιλέγουμε. Διαλέγοντας ένα άτομο που είναι ενδιαφέρον, διαθέτει πλούσια φαντασία και έχει τις δυνατότητες να μας εισαγάγει σε νέους κύκλους γνωριμιών ή δραστηριότητες, ενεργούμε με βάση το κριτήριο της «ερεθιστικής του αξίας». Όταν το πρόσωπο είναι συνεργάσιμο και μας βοηθά, διαθέτει μπόλικο ενθουσιασμό και θυσιάζει για εμάς ώρες και ενέργεια υποβοηθώντας μας να επιτύχουμε τους στόχους μας, τότε ενεργούμε με βάση «την χρησιμότητά του». Τελικά, το άτομο που μας συμπαραστέκεται, μας ενθαρρύνει στις δύσκολες στιγμές μας και μας επιβραβεύει αναγνωρίζοντας τις επιτυχίες μας, το διαλέγουμε επειδή ενισχύει «το ψυχολογικό μας εγώ». Στην ψυχοδυναμική θεωρία καθοριστικό ρόλο και στοιχείο αποτελεί και η βιωματική υποσυνείδητη οντότητα του ατόμου. Προσωπικά ανήκω σε εκείνη την ομάδα συναδέλφων κοινωνιολόγων και ψυχολόγων που πιστεύουμε, όπως και ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας, ότι στο κάθε άτομο υπάρχει ένα συγκεκριμένο αρχέτυπο, ένα είδος “ιδεώδους εαυτού” αναφορικά με άνδρες και γυναίκες που του ταιριάζουν. Επιστρέφω στο κλασικό μας λαϊκό απόφθεγμα που δηλώνει ευρηματικά, «πες μου το φίλο σου, να σου πω ποιός ή ποιά είσαι» και, όπως δήλωσα στην αρχή του σύντομου άρθρου μου προτείνω εφεξής να λέμε, «κοίτα τον φίλο σου, για να δεις ποιός ή ποιά είσαι!…» Κοιτώντας τον φίλο σου θα μπορέσεις να αξιολογήσεις τα δικά σου βιώματα, συμπλέγματα, ανάγκες και διαδικασίες που σε οδήγησαν στην συγκεκριμένη επιλογή σου… Και εάν διαπιστώσεις, όπως μου δηλώνουν πολλοί και πολλές συμπολίτες ότι είσαι παντελώς «ά-φιλος ή ά-φιλη», τότε το θέμα απαιτεί πολύ ψάξιμο, καθώς στη σύγχρονη μοναξιά των ελληνικών αστικών κέντρων, των μεγαλουπόλεων, δεν φτάνουν τηλεόραση και βίντεο για να ικανοποιήσουν τις ψυχοκοινωνικές μας ανάγκες για αυθεντική ανθρώπινη επαφή, που δεν μπορεί να ολοκληρωθεί εάν δεν ξεπεράσουμε την επιδερμίδα μας… |
Ξύπνησαν μνήμες δοξασμένης λαμπρής Ιστορίας!...
 |
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Τετάρτη πρωί, προχτές, λουσμένη στο φως του γνωστού Οκτωβριάτικου ήλιου η Θεσσαλονίκη μας, περπατώ στην πανελλήνια, και όχι μόνο, γνωστή σε όλους οδό Τσιμισκή. Στην πλέον κεντρική οδό της έμπρακτης απόδειξης της θλιβερής οικονομικής πραγματικότητας που βιώνουμε ΟΛΟΙ οι Έλληνες από το καλοκαίρι του 2010… ΞΑΦΝΙΚΑ διακόπτει τους... θορύβους της μεγαλούπολης εκείνος ο λησμονημένος, ο φοβερός ήχος των αεριωθούμενων της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας που με αναγκάζει να υψώσω τα μάτια στον ουρανό και… Ώ του θαύματος! Χειροκροτούν πολλοί, χαμογελούν ακόμη περισσότεροι και κάποιοι, προχωρημένης ηλικίας, σκουπίζουν ένα αυθόρμητο δάκρυ… Περνάνε οι αεροπόροι μας, τα παιδιά μας, αυτοί που θα παρελάσουν την ερχόμενη Δευτέρα, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 2013… ΟΧΙ, κανείς σε ολάκερη την υφήλιο ΔΕΝ μπορεί να μας προσάψει την κατηγορία ότι είμαστε ένα ‘πολεμοχαρής’ λαός!... Είναι, όμως, ακριβής η κατηγορία ότι είμαστε πολύ, αθεράπευτα πολύ, συναισθηματικός λαός που αγαπά τη λευτεριά που θα πεθάνει για τη λευτεριά… Είμαστε, και ας το λησμόνησαν κάποιοι, ο ΛΑΟΣ που ανάγκασε 73 χρόνια πριν με εκείνο το βροντερό ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά και της Ελλάδος τον μεγάλο Sir Winston Churchill να κάνει την ιστορική δήλωση: «Από δω και πέρα ΔΕΝ θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες αλλά ότι οι απανταχού της γης ΗΡΩΕΣ πολεμούν σαν… Έλληνες!...» Ομολογώ ότι τρόμαξαν από τον βροντερό ήχο των τζετ της Πολεμικής μας αεροπορίας μερικοί πιτσιρικάδες, αλλά αφού τους καθησύχασαν οι μαμάδες και αυτοί χειροκρότησαν… Μας έλειψαν οι αεροπόροι και τα μηχανοκίνητα από την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2009 «για λόγους οικονομίας» (ενώ μας είχαν πει ότι ‘λεφτά υπάρχουν’)… Θα τα χειροκροτήσουμε τα ιπτάμενα και μηχανοκίνητα παλικάρια μας μαζί με το πεζικό και τα Σώματα Ασφαλείας την ερχόμενη Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 20013 μετά από χρόνια ΑΠΟΥΣΙΑΣ!... ΖΗΤΩ το Ιστορικό ΟΧΙ… ΖΗΤΩ το ιστορικό ΕΘΝΟΣ των Ελλήνων!... |
«Άρες, μάρες» μέχρι τα μέσα του 2014;
|
| Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Απαγορεύθηκε η συμμετοχή μηχανοκίνητων στην παρέλαση το 2009 ενώ «λεφτά υπήρχαν» με Υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Σαλονικιό κ Βενιζέλο. Θα παρελάσουν ξανά τανκς στη φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη μετά από απόφαση του Πελοποννήσιου νέου Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ Αβραμόπουλου… Μη μου θυμίσετε ότι... Συν-Πρωθυπουργός και, ουσιαστικά, προϊστάμενος του κ Αβραμόπουλου είναι στην Κυβέρνηση ο κ Βενιζέλος που είχε «κόψει» τα τανκς από τις παρελάσεις καθότι, μάλλον, «λεφτά δεν υπήρχαν» … Προφανώς, τώρα ξαφνικά, τα «λεφτά» βρέθηκαν!… Αλλά πριν λοξοδρομήσει η σκέψη σας σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στην παρέλαση της υπενθύμισης του μεγαλοπρεπούς, ιστορικού ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά και της Ελλάδος στον φασιστικό Άξονα την 28η Οκτωβρίου 1940, πριν αρχίσουμε συζητήσεις για το κόστος συμμετοχής των μηχανοκινήτων και πώς έτσι στα καλά καθούμενα «βρέθηκαν τα λεφτά» ας επιστρέψουμε στην εβδομάδα που μόλις τέλειωσε και συγκεκριμένα στην έντονη αντιπαράθεση Αξιωματούχων του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σημείο αναφοράς «λεφτά και Ελλάδα». Διαβάζοντας την ειδησεογραφία σχετικά με όσα λέγονται για την Πατρίδα μας (αναρωτιέμαι πόσα δημοσίως… δεν λέγονται) στις συναντήσεις που έγιναν αυτές τις μέρες στην Ουάσιγκτον μεταξύ αξιωματούχων της ΕΕ και το ΔΝΤ, αναρωτιέμαι εάν πρέπει να κλάψω ή να ξεκαρδιστώ στα γέλια… Θα μου πούνε κάποιοι ‘κακόπιστοι’: «καλά κ Πιπερόπουλε είναι δυνατόν να γελάσετε με τα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας και στην Ελλάδα της τρόικα;» Και θα συναινέσουν κάποιοι ‘καλόπιστοι’: «Δεν στέρεψαν τα δάκρυα όλων μας τρία χρόνια τώρα κ Πιπερόπουλε;» Θα σας ξαφνιάσω δηλώνοντας ότι και οι δύο θέσεις με καλύπτουν και συμφωνώ απόλυτα και με τις δύο παραπάνω ερωτήσεις!... Λογοπαίγνια; Πολιτικές μανούβρες; Χοντρόπετσες καταστάσεις; Όλα μαζί και ακόμα περισσότερα όχι εκ μέρους μου προς τους φίλους και φίλες που διαβάζουν το blog αλλά εκ μέρους εκείνων που, όπως λένε, κάνουν ορθή διαχείριση της δικής μας κρίσης για το… καλό μας!... Η έκθεση του DNT που δημοσιεύθηκε την περασμένη Τετάρτη θεωρεί ως απαραίτητη κίνηση ένα νέο «κούρεμα» για την Ελλάδα ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ώστε το χρέος μας να μειωθεί στο 124% του ΑΕΠ μέχρι το 2020 και να καταστεί βιώσιμο… Την θέση αυτή του ΔΝΤ και της κ Λαγκάρντ δεν την υιοθετεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο κ Ρεν αντιτάχθηκε δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι μετά από 2 μειώσεις του ελληνικού χρέους στον ιδιωτικό τομέα ΔΕΝ χρειάζεται και νέο ‘κούρεμα…’ Η θέση του κ Άσμουσεν ήταν ακόμη πιο ‘ειρωνική’ απέναντι στο ΔΝΤ και την κ Λαγκάρντ καθώς δήλωσε ότι είναι εύκολο να μιλάνε για κούρεμα εφόσον μιλάνε «για λεφτά… άλλων!» Βέβαια ο κ Ρεγκλινγκ σιγοτραγούδησε και πάλι το γνωστό του ‘ρεφραίν’ που ‘παίζει’ στην Ευρωπαϊκή Ένωση τώρα τελευταία και λέει ότι έτσι κι αλλιώς η Ελλάδα θα χρειαστεί και τρίτο πακέτο στήριξης… Όσο για τον κ Ρεν, αυτός δεν σιγοτραγούδησε αλλά σε ήχο 4ο πλάγιο επανέλαβε τον γνωστό ψαλμό που λέει «οι αποφάσεις θα ληφθούν μετά τον Απρίλιο του 2014» αφού δούμε(;) το συζητούμενο πρωτογενές πλεόνασμα… Δεν είπε ο κ Ρεν ότι «κουτσά-στραβά» (και ίσως…«ύποπτα») θα φτάσουμε στα μέσα του 2014 οπότε και θα γνωρίζουμε τα ΕΠΙΣΗΜΑ στοιχεία της Εurostat!... Ο κ Ρεν, όμως, αποσιωπά το γεγονός ότι μέχρι τότε θα μας δίνονται, έστω σταλαματιά-σταλαματιά, τα «υπόλοιπα ψιλά» από τα συμφωνημένα δύο επαχθή μνημόνια και από την 1η Ιανουαρίου 2014 οι κκ Σαμαράς-Βενιζέλος θα προεδρεύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση… Αλλά πώς θα τα καταφέρουμε να «βγούμε στις αγορές» για δάνεια όπως μας ΥΠΟΧΡΕΩΝΟΥΝ τα δύο μνημόνια: • με το επιτόκιο των 10ετών ομολόγων να γυροφέρνει στο απαγορευτικό 10%; • την ανεργία να τραβά προς το 30% για το εργατικό μας δυναμικό (και να ξεπερνά το 60% για τη νεολαία); • τις επιχειρήσεις να «κατεβάζουν κεπέγκια» η μία μετά την άλλη; • τις επενδύσεις να κάνουν βόλτες στη γειτονιά των «ονείρων θερινής νυκτός»; • την κατάθλιψη να μας βουλιάζει ως Λαό κυριολεκτικά στο ναδίρ; • οι αυτοκτονίες να αγγίζουν πρωτόγνωρο για τους Έλληνες ζενίθ; Είναι θέματα που δεν τα ακούσαμε να συζητιούνται στην Ουάσιγκτον αυτή την εβδομάδα ανάμεσα στα κορυφαία στελέχη ΔΝΤ και ΕΕ… Τελικά το ελληνικό οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό δράμα που κατακερματίζει την κοινωνική αλληλεγγύη και τον κοινωνικό μας ιστό ήταν θέμα της «ατζέντας» ή ξέφυγε από την προσοχή των δανειστών μας; Ή, μήπως το δράμα του ελληνικού λαού ανήκει στα θέματα που «δεν συζητιούνται δημοσίως;…» |
Μπρος Γκρεμός και πίσω… ρέμα;
|
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Σε εξαιρετικά ‘καλή διάθεση’ φάνηκε να είναι ο Αντιπρόεδρος της Συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και Υπουργός Εξωτερικών κ Βενιζέλος στη Νέα Υόρκη όπου βρέθηκε για την Σύνοδο των χωρών μελών του ΟΗΕ. Σε ανοικτή συζήτηση με διευθυντές μεγάλων ΜΜΕ, στο Reuters, ο κ Βενιζέλος δήλωσε... με έμφαση ότι δεν ‘βλέπει’ τρίτο μνημόνιο (και πακέτο διάσωσης) για την Ελλάδα ούτε περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων που θα μπορούσε να πυροδοτήσει σοβαρές κοινωνικές αναταραχές στη χώρα μας. Εξήγησε, μάλιστα, το κοινωνικό-πολιτικό φαινόμενο της ανόδου της Χρυσής Αυγής και εισόδου αυτού του Κόμματος στην παρούσα Βουλή με 18 βουλευτές ως απότοκο της αρνητικής ψυχολογίας που διακρίνει το Ελληνικό εκλογικό σώμα. Στο σχετικό άρθρο του CNBC,πάντως, γίνεται και η αναφορά στην ιδιότητα του κ Βενιζέλου ως Υπουργού Οικονομικών το 2012 και στην ενέργειά του για το ‘ιστορικό κούρεμα’ των ελληνικών ομολόγων http://www.cnbc.com/id/101063987 Η Ελλάδα θα χρειασθεί, πρόσθετα, τουλάχιστον 10 δις ευρώ που δεν προβλέπονται από τα ισχύοντα μνημόνια. Το ερώτημα είναι, φυσικά, εάν τα χρήματα είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ αλλά ΔΕΝ υπάρχουν και εφόσον η παρούσα Συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν προτίθεται να οξύνει ακόμη περισσότερο τη δυσφορία και την αγανάκτηση των Ελλήνων πώς θα λυθεί ο γρίφος του «μπρος γκρεμός και πίσω… ρέμα;» Το άρθρο ΔΕΝ παραλείπει να μνημονεύσει το ποσοστό του 28% των ανέργων που είναι 60% στη νεολαία… Κάπου υπάρχει ο υπαινιγμός του κ Βενιζέλου ότι μπορεί να δημιουργηθεί ένα ‘ταμείο εθνικής περιουσίας’ που θα ελέγχεται από την Κυβέρνηση και την τρόικα και θα μπορεί να αποκτήσει οικονομικούς πόρους ‘ξεπουλώντας’ εθνική περιουσία με την έκδοση ομολόγων που θα εγγυάται η περιουσία αυτού του Ταμείου… Υπάρχει και, είπε ακόμη ο κ Βενιζέλος, και το θέμα της «προσφυγής της Ελλάδος στις Διεθνείς αγορές το 2014…» Ο κ Βενιζέλος φέρεται να δήλωσε ότι το Ελληνικό Δημόσιο χρέος των 330 περίπου δις ευρώ είναι «ελάχιστο σε σύγκριση με τα τρις ευρώ του χρέους της Γερμανίας της Ιταλίας και της Γαλλίας…» Αναρωτιέμαι εάν ‘του διέφυγε’ του κ Βενιζέλου το σημαντικό στοιχείο που αφορά τα μεγέθη του ΑΕΠ της χώρας μας και των 3 χωρών με τις οποίες μας συνέκρινε… Πάντως σε ότι αφορά την πιθανή προσφυγή μας στις Διεθνείς αγορές το 2014 αξίζει να θυμηθούμε ότι τον Ιούνιο του 2005 τα δεκαετή μας ομόλογα είχαν καταγράψει ένα ιστορικό χαμηλό της τάξης του 3.2%, εκτινάχτηκαν στο ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ ποσό του 48.6% το 2012 και σήμερα κυμαίνονται σχεδόν στο 10% (ποσοστό που αντανακλά τις χρηματικές εισροές των 2 μνημονίων αλλά είναι απροσδιόριστο το μέγεθός του όταν τον Μάη του 2014 τελειώσει και η τελευταία εισροή των 240 δις ευρώ που μας δάνεισαν για να μας…σώσουν!) http://www.tradingeconomics.com/greece/government-bond-yield Μήπως να το δούμε ως ‘πίσω μας το ρέμα με 3ο μνημόνιο’ και μπροστά ο ‘γκρεμός που ακούει στο όνομα ΔΡΑΧΜΗ;’ |
«Ξεκίνησε» η νέα σχολική Χρονιά!..
|
| Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου ‘σωτηρίου έτους’ 2013, στην Ελλάδα της τρόικα ήρθαν πάλι στο προσκήνιο χτυποκάρδια, αγωνίες, χαρές και προσδοκίες καθώς ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αυτές τις μέρες, με τις απεργιακές κινητοποιήσεις σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, άρχισε και ο φετινός Γολγοθάς για «τα πρωτάκια» των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, και από... Δευτέρα «κλείνουν» οι αίθουσες δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων(τι έχεις Γιάννη’μ; Τι είχα πάντα;). **************************************************************************** Τι θα μπορούσα, όμως, προσωπικά (όπως το κάνω επί τρεις δεκαετίας) και τώρα πια συνταξιούχος Πανεπιστημιακός δάσκαλος να καταθέσω από αυτό το αγαπημένο σας blog ως συμβουλές σε παιδιά, γονείς, συγγενείς και συναδέλφους μου με το ξεκίνημα της Νέας Χρονιάς; Για τα «πρωτάκια» της πρωτοβάθμιας και τους γονείς τους τα χτυποκάρδια έχουν μέσα τους την ανυπέρβλητη γοητεία και δυσκολία του πώς θα αποχωρισθεί η μανούλα τον κανακάρη ή την κανακάρισσα της, πώς θα φανεί στα παιδιά ο κόσμος του σχολείου όπου θα πρέπει να υπακούσουν και να συμμορφωθούν σε νέους κανόνες, να μάθουν να συνυπάρχουν με ένα τσούρμο άλλα παιδάκια, να δεχθούν ότι δεν είναι ΟΛΑ δικά τους, ότι στο σχολείο ΔΕΝ πρόκειται να ικανοποιηθούν όλες οι επιθυμίες τους όπως συνέβαινε μέχρι τώρα στο σπίτι τους; Η συμβουλή μου εδώ είναι απλή: ΑΠΟΓΑΛΑΚΤΙΣΜΟΣ! Περισσότερο εσείς μαμάδες (αλλά και κάποιοι μπαμπάδες) κόψτε τον συμβολικό «ομφάλιο λώρο» και αφήστε το παιδί σας να ενταχθεί στην ομάδα, να απελευθερωθεί από την οίκο-οικείο-στρέφεια που άθελά μας εμείς οι πάντα συναισθηματικοί Έλληνες γονείς και μαζί μας το συγγενικό περιβάλλον καλλιεργούμε. Τη νεότερη στην ηλικία και σχετικά άπειρη δασκάλα, αυτήν που θα κληθεί, όπως το θέλει και ο ποιητής μας, «να σμιλέψει ψυχές» θα συμβούλευα να μάθει ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ! Να μάθει να κρατά ίσες αποστάσεις καθώς θα σκύβει με αγάπη πάνω από όλα τα παιδιά, να ξεπεράσει τις δικές της ανθρώπινες υποκειμενικές αδυναμίες διαφορετικής, για οποιονδήποτε λόγο, αντιμετώπισης των παιδιών που η Πολιτεία της εμπιστεύθηκε. Για τους συναδέλφους της μέσης εκπαίδευσης οι συμβουλές μου υποχρεωτικά επικεντρώνονται στο ιδιόμορφα απαιτητικό θέμα της εφηβείας που ταλανίζει κάθε γενιά. Οι έφηβοι δεν αντιμετωπίζουν μόνο τις εγγενείς στα μαθήματα απαιτήσεις και δυσκολίες αλλά παράλληλα με ιδιαίτερη έμφαση απαιτήσεις ψυχοκοινωνικές καθώς οδεύουν από την παιδική στην εφηβική ηλικία. Στο κρίσιμο σταυροδρόμι της εφηβείας αρχίζουν οι υποκειμενικές δυσκολίες της αποδοχής ή απόρριψης του μυοσκελετικού και ψυχοσυναισθηματικού τους ΕΓΩ που ταυτίζεται με το πώς το ίδιο το παιδί “ βλέπει” τον εαυτό του, πώς νομίζει ότι το βλέπουν οι άλλοι και κατά πόσο αισθάνεται ότι αυτό που ΕΙΝΑΙ βρίσκεται μέσα ή έξω από τα πρότυπα που το κοινωνικό σύστημα καθιερώνει και προβάλλει με τα ΜΜΕ. Η συμβουλή μου προς τους γονείς περικλείεται σε μια απλή αλλά ταυτόχρονα απαιτητική έννοια ..ΥΠΟΜΟΝΗ. Στους λιγότερο έμπειρους συναδέλφους της Μέσης εκπαίδευσης θα συνιστούσα να επιδείχνουν στον σύγχρονο έφηβο ΑΓΑΠΗ και ΑΝΟΧΗ την ίδια στιγμή που θα απαιτούν και προσήλωση σε κάποια πλαίσια ευπρέπειας. Στα παιδιά-μαθητές συνιστώ περισσότερη προσπάθεια για δημιουργικότητα και προσήλωση στην επίτευξη στόχων. Για γονείς παιδιών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης οι συμβουλές μου αφορούν στις αυξημένες προσδοκίες που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ιδιαίτερα στην Ελλάδα της τρόικα και την δραματικά συρρικνωμένη ελληνική οικονομία. Η αλήθεια ήταν και παραμένει, βέβαια, ότι σε ΑΕΙ και ΤΕΙ προετοιμάζονται τα αυριανά στελέχη και οι ηγέτες του κοινωνικού-οικονομικού μας συστήματος. Το πτυχίο ΑΕΙ ή ΤΕΙ δεν εξασφαλίζει την επιθυμητή θέση εργασίας αλλά αποτελεί το ΚΛΕΙΔΙ με το οποίο οι σημερινοί φοιτητές και φοιτήτριες και αυριανοί πτυχιούχοι θα ανοίξουν την πόρτα της δικής τους προσωπικής κοινωνικής, οικονομικής και επαγγελματικής αποκατάστασης και εξέλιξης. Και οι συνάδελφοί μου «δάσκαλοι» σε ΑΕΙ και ΤΕΙ απαιτείται (όσο και αν μου θυμώσουν οι ιδιοκτήτες καφετεριών εγώ θα το πω) να επαναφέρουν τα παιδιά στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και στις αίθουσες διδασκαλίας. Να συνεχίσουν άοκνα και δημιουργικά τις καλές προσπάθειες για παραγωγική ζεύξη των γνώσεων και δεξιοτήτων που προσφέρει η τριτοβάθμια εκπαίδευση με τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας. Προσωπικά δεν κρύβω ότι πάντα υπεράσπιζα τη διασύνδεση της Ανώτατης Παιδείας με την αγορά εργασίας αλλά ταυτόχρονα αρνιόμουν την υποτέλεια στην αγορά. Σε μια τόσο οδυνηρή και συνάμα τραγική και για εμάς, τα παιδιά αλλά και τα εγγόνια μας οικονομική συγκυρία απαιτείται ΑΕΙ και ΤΕΙ να συνδέσουν δημιουργικά τις προοπτικές του 21ου αιώνα με όλα τα γνωστικά αντικείμενα και τα ήδη κορεσμένα με πληθώρα πτυχιούχων και όσα, έστω ελάχιστα, παραμένουν ακόμη ακόρεστα… Παιδιά της Ελλάδας, καλή ακαδημαϊκή χρονιά, γεμάτη με ελπίδα και με υγεία!… |
«Έρως ανίκατε μάχαν!...»
|
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Οι αρχαίοι διατείνονταν ότι ‘όμοιος ομοίω αεί πελάζει...’ αλλά εμείς οι νέο-Έλληνες πιστεύουμε πως ‘τα ετερώνυμα έλκονται’ και ενώ ο αρχαίος τραγωδός πίστεψε ότι ο έρως είναι ‘ανίκητος μαχητής...’ εμείς οι σύγχρονοι λέμε, λίγο πιο πεζά, ‘μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα λησμονιούνται…’ Ποιόν ή ποιά, όμως, να επιλέξουμε σα ταίρι, σαν σύντροφο, όσοι και όσες δεν διαθέτουμε ταίρι και πώς... να ξαναβρούμε εκείνη την εντυπωσιακά συγκινητική απογείωση του έρωτα, εκείνη την ανεπανάληπτα γλυκιά ζεστασιά του να ξέρει κανείς ότι και αγαπά και τον αγαπούν όταν συμβαίνει να είμαστε κιόλας δεσμευμένοι είτε με γάμο είτε με ‘ρητή συμφωνία;’ Η επιλογή του προσώπου που θα καταλήξει να γίνει σύντροφος ή συντρόφισσά μας μοιάζει σε πολλές πτυχές της με τη διαδικασία της οικονομικής συνεργασίας ή συναλλαγής- χωρίς, βέβαια, να χαρακτηρίζεται από την ψυχρότητα ή και την πεζότητα μιας οικονομικής παραμέτρου. Έτσι, διαλέγουμε για σύντροφο το άτομο που μας προσφέρει περισσότερα από όσα μας κοστίζει. Η θεωρία αυτή ταυτίζει την διαδικασία της επιλογής με τρείς αξίες που ενσαρκώνει το άτομο που επιλέγουμε σαν σύντροφο ερωτικό ή και σαν σύζυγο. Συγκεκριμένα, πρώτον, διαλέγοντας ένα άτομο που είναι ‘ενδιαφέρον τύπος’ διαθέτει πλούσια φαντασία και έχει καλές κοινωνικοοικονομικές διασυνδέσεις που μας είναι χρήσιμες ενεργούμε με βάση την ‘ερεθιστική’ αξία. δεύτερον, όταν το πρόσωπο είναι συνεργάσιμο και μας βοηθά, διαθέτει μπόλικο ενθουσιασμό και θυσιάζει για μάς ώρες και ενέργεια βοηθώντας μας να επιτύχουμε τους στόχους μας, τότε ενεργούμε με βάση τη ‘χρησιμότητά’ του. τρίτον, το άτομο που μας συμπαραστέκεται, μας ενθαρρύνει στις δύσκολες στιγμές μας και μας επιβραβεύει αναγνωρίζοντας τις επιτυχίες μας το επιλέγουμε για δρά ‘ενισχυτικά’ στην οντότητα του ΕΓΩ μας. Υπάρχει η άποψη στην ψυχοδυναμική θεωρία σύμφωνα με την οποία καθοριστικό στοιχείο της επιλογής μας αποτελεί και το βιωματικό (ατομικό και συλλογικό) υποσυνείδητο υλικό που ο καθένας μας διαθέτει. Ο Carl Jung (όπως και ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας) πίστευε ότι σε κάθε άτομο προϋπάρχει ένα συγκεκριμένο ‘αρχέτυπο’ ή ένα ‘ιδεώδες’ αναφορικά με τη γυναίκα ή τον άνδρα που μας ταιριάζει. Όταν το άτομο συναντήσει, έστω τυχαία και αναπάντεχα, το πρόσωπο, εκείνον ή εκείνη, που ανταποκρίνεται στο δεδομένο ‘αρχέτυπό’ του η αναγνώριση είναι άμεση και το αποτέλεσμα είναι αρχικά η σύναψη φιλίας (όταν έχουμε άτομα του ίδιου φύλου) ενώ σε περίπτωση που έχουμε άτομα αντίθετου φύλου τότε έχουμε εκείνο το ανεξήγητο ‘ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΗΜΑ’ του έρωτα... Σύμφωνα με τα δεδομένα της σύγχρονης ψυχοδυναμικής θεωρίας που ανταποκρίνεται στο λαϊκό μας απόφθεγμα ( και τον σχετικό νόμο της Φυσικής ) υπάρχει η άποψη ότι "τα ετερώνυμα έλκονται." Στη διαδικασία επιλογής συντρόφου ή συντρόφισσας ισχύει για τον καθένα και την καθεμιά μας ‘η Αρχή της συμπλήρωσης’ ή, με άλλα λόγια, το άτομο που διακρίνεται από την ανάγκη του να κυριαρχεί και να εξουσιάζει τους άλλους έλκεται από άτομα που διακρίνονται ως προσωπικότητες ενός ‘παθητικού — εξαρτημένου’ τύπου όπως και για την επιθυμία τους να παραδοθούν στην κυριαρχία κάποιου άλλου υποτασσόμενα στην εξουσία του ή της συντρόφου. Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι και μία σειρά ψυχοκοινωνικών, οικονομικών, φυσιογνωμικών αλλά και οικολογικών παραγόντων (όπως το θέμα γειτόνεψης της κατοικίας) υπεισέρχονται στη διαδικασία αξιολόγησης και επιλογής φίλων και εραστών ή μελλοντικών συντρόφων γάμου. Οι ρομαντικές σχέσεις, και όχι βέβαια οι σχέσεις ενός εφήμερου έρωτα, απαιτούν πρόσθετα θεμελιακά στοιχεία τα οποία θα ταξινομήσω σε 4 μεγάλες κατηγορίες: 1) Την ‘σεξουαλική επιθυμία’ που αναφέρεται, φυσικά, στην έλξη ανάμεσα σε δύο πρόσωπα στην ανάγκη που το καθένα αισθάνεται για επαφή, για τρυφερότητα και ολοκλήρωση. 2) Την ‘αποκλειστικότητα’ που αφορά τη σημαδιακή ιδιομορφία της ρομαντικής σχέσης που, από τη φύση της, αποκλείει κάθε πιθανότητα συμμετοχής τρίτου προσώπου στη δυαδική σχέση. 3) Την ‘συναρπαστικότητα’ που διέπει τον έρωτα ή την αγάπη στο ρομαντικό δεσμό ανάμεσα σε δυο πρόσωπα απολήγει στην ενασχόληση του κάθε προσώπου με το άλλο άτομο ακόμα και όταν παρουσιάζονται περιπτώσεις για απόλυτα προσωπική δραστηριοποίηση του καθένα χωριστά. Οι ερωτευμένοι, τα πρόσωπα που δένονται θέλοντάς το με αγάπη, αφιερώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία του ελεύθερου χρόνου τους όντας μαζί, ή όταν αυτό αποκλείεται από τα δεδομένα της καθημερινότητας, έχει το καθένα πρόσωπο στη σκέψη του το άλλο, το αγαπημένο του πρόσωπο. 4) Το καθολικό ‘δόσιμο’ που χαρακτηρίζει τις ρομαντικές σχέσεις έχει σκιαγραφηθεί από ποιητές και λογοτέχνες στο πέρασμα των αιώνων. Μια συναρπαστική ερωτική ιστορία διαπραγματεύεται, πέρα από τις ιστορίες του τύπου Ρωμαίου και Ιουλιέτας, το διήγημα του Ο. Χένρυ με τίτλο ‘Το δώρο των Μάγων’ όπου σε μια ρομαντική, έντονα συναρπαστική ερωτική σχέση με άπειρες όμορφες διαστάσεις, ο άνδρας αποφασίζει να εναποθέσει σε ενεχυροδανειστήριο το πιο πολύτιμο και αγαπημένο, προσωπικό περιουσιακό του στοιχείο (το ρολόι τσέπης κειμήλιο από τον πατέρα του που δεν ζει πια) για να αγοράσει ως δώρο στην αγαπημένη του ένα επίχρυσο σετ χτένας -βούρτσας για τα μακριά, όμορφα, ξανθά μαλλιά της, την ίδια ακριβώς ώρα που εκείνη πουλάει σε κατάστημα κατασκευής περουκών τις όμορφες ξανθιές μπούκλες της για να αγοράσει με τα λεφτά που της δίνουν μιά επίχρυση καδένα για το ρολόι του άνδρα που αγαπά... Όπως διατείνεται παλιό αγγλοσαξονικό ρητό «love makes the world go around...» ή στα δικά μας «ο έρωτας κάνει τον κόσμο να...γυρίζει...» |
Εμείς καναπέ & TV, η νεολαία φραπέ & ανεργία!...
|
| Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Τα μεγάλα ψυχοκοινωνικά φαινόμενα, αυτά που με την ολοκλήρωσή τους μορφοποιούν νέα σχήματα, δομές, θεσμούς και θεσμικά όργανα είναι δύσκολο, εάν όχι ακατόρθωτο, να τα μελετήσει και να τα αξιολογήσεις κανείς με επιτυχία την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη. Ελπίζω να συμφωνήσετε στη διαπίστωση ότι... τέτοια φαινόμενα βιώνουμε εδώ και χρόνια στην Πατρίδα μας καθώς η γοητευτική εικόνα της τηλεόρασης έχει αδρανοποιήσει πλήρως τον μέσο Έλληνα και Ελληνίδα που με τον τηλεοπτικό μας εθισμό αποδεικνύουμε αληθές το Κινέζικο ρητό που λέει «μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις»… Αυτό που είχε πει ο γέρος της Δημοκρατίας ότι «στην Ελλάδα ευημερούν οι αριθμοί και πένονται οι πολίτες» θα το προσαρμόσω στα τρέχοντα δηλώνοντας ότι σήμερα «ευημερεί η τηλεθέαση από πολίτες που πένονται.» Η καθημερινή τηλεοπτική πραγματικότητα ξεκινά χαράματα, καθώς οι παρουσιαστές των εκπομπών σε σταθμούς τηλεοράσεων και ραδιοφώνων πανελλαδικής εμβέλειας βοηθούμενοι από «ειδικούς» περί την οικονομία και στελέχη των κομμάτων της συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης βομβαρδίζουν τα αυτιά μας με αριθμούς, επιχειρήματα, εικόνες και λεκτικές απεικονίσεις της καθημερινής μας πραγματικότητας και τελειώνει τις μεταμεσονύκτιες μικρές ώρες με τις σχετικές πολιτικές, οικονομικές, πολιτισμικές εκπομπές. Δεχόμαστε όσα οι παρουσιαστές των εκπομπών και οι επισκέπτες τους μας σερβίρουν και οδηγούμεθα ως Έθνος με αδιαφιλονίκητη σιγουριά σε βαθιά κατάθλιψη!… Αναφέρομαι, όπως καταλάβατε, στη ραδιοτηλεοπτική ‘καθημερινότητα’ της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας την οποία εκπροσωπούν παππούδες και γιαγιάδες που συνθέτουν την ευπαθή ομάδα των δεινοπαθούντων Ελλήνων συνταξιούχων. Αυτούς εγκλωβίζουν στο σπίτι η υγεία και η ανέχεια και καθηλώνουν μπροστά στους δέκτες της τηλεόρασης σε καθημερινή βάση μετουσιώνοντάς τους σε φανατικούς θαυμαστές και «καταναλωτές» που καταγράφουν τα μηχανάκια της AGB… Τις θέσεις στην «τηλεθέαση» παίρνουν στη συνέχεια με τα πάθη και τις παλινωδίες τους οι συνομήλικοί μου μπαμπάδες και μαμάδες που εκδιώκονται κατά χιλιάδες αναπάντεχα βίαια από τους χώρους της παραγωγικής διαδικασίας καθώς εργοστάσια, βιοτεχνίες και μικρό-μεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν με ρυθμούς απίστευτα γοργούς καθώς η ελληνική μας οικονομία τόλμησε να περάσει από την αποκαλούμενη προ-βιομηχανική στην μεταβιομηχανική κοινωνία χωρίς να γίνει ποτέ… βιομηχανική!... Μετά παίρνουν τις θέσεις τους μπροστά στις οθόνες των τηλεοπτικών δεκτών τα παιδιά μας που δεν πήραν ακόμη το ΔΡΟΜΟ της ΞΕΝΙΤΕΙΑΣ, αυτά που κρατούν πτυχία καλών σχολών και τμημάτων ελληνικών και ξένων πανεπιστημίων και ΤΕΙ ΑΛΛΑ παραμένουν συνωστισμένα στην ουρά της…ανεργίας, σφαλερά φορτισμένα από την ΕΛΠΙΔΑ ότι θα δούνε κάποια μέρα σύντομα το ποθητό φως στην άλλη άκρη του τούνελ!.. Εάν την παραπάνω ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ που βιώνουμε κάποιοι μας την περιέγραφαν μερικά χρόνια πριν ως πιθανό σενάριο - αποτέλεσμα - της ένταξής μας στην ΕΥΡΩΖΩΝΗ από τον κ Σημίτη και την ομάδα του είμαι σίγουρος ότι με την κλασική ειρωνική διάθεση που μας διακρίνει ως λαό θα λέγαμε: «…να μας λείπει το βύσσινο!...» Δυστυχώς, το βύσσινο μας το σερβίρισαν, «ΜΑΖΙ ΤΟ ΦΑΓΑΜΕ» μας είπε ο κ Πάγκαλος και χάσαμε το δικαίωμα να παραπονιόμαστε!.. Εύχομαι να κατατρέχουν οι Ερινύες τα στελέχη και τους ευνοημένους «Πράσινων και Μπλε» Κυβερνήσεων που σπατάλησαν τα τεράστια ποσά χορηγιών από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικά μας ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ, αμαχητί, καλοκαίρι του 2010 στην τρόικα!... Βλέπουμε εκατομμύρια Έλληνες να ζούνε κάτω από το όριο της φτώχειας, άλλοι τόσοι να είναι επίσημα γραμμένοι στις λίστες ανεργίας του ΟΑΕΔ και…αδήλωτοι, και φέτος ΟΚΤΩ στους ΔΕΚΑ δεν θα ‘βουτήξουν στην ελληνική θάλασσα’ από ανέχεια ενώ κάποιοι που «ΚΟΛΥΜΠΗΣΑΝΕ στις Μίζες και παραμένουν ατιμώρητοι» συνεχίζουν να απολαμβάνουν τα μπάνια τους!.. «Πετύχαμε» μέσα σε 3 δεκαετίες τη διάλυση των αγροτικών μας υποδομής, το τσάκισμα της ραχοκοκαλιάς της οικονομίας μας που αποτελούσαν στη Θεσσαλονίκη και τον ευρύτερο Βόρειο-Ελλαδικό χώρο οι Μικρό –Μεσαίες – Επιχειρήσεις και στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο μεσαίου μεγέθους βιομηχανικές μονάδες που έκλεισαν και κλείνουν καθημερινά. Μεγεθύναμε δραματικά τα ελλείμματα του Εθνικού μας ισοζυγίου εισαγωγών – εξαγωγών, πιστεύοντας στην παρεχόμενη από τους πολιτικούς ψευδαίσθηση της εφήμερης οικονομικής επάρκειας που στηρίχτηκε στα ΠΑΚΕΤΑ ΝΕΛΟΡ και πήραμε καταναλωτικά δάνεια που πνίγουν αμέτρητες χιλιάδες ελληνικών οικογενειών… Στο μεταξύ, καφετέριες και ορθάδικα ξεφυτρώνουν από το πουθενά καθημερινά, εκεί όπου από το πρωί μέχρι το βράδυ οι νέοι μας σκοτώνουν την ανία και κουβεντιάζουν τα πτυχία τους πίνοντας φραπέ, ενώ οι ενδεείς και άνεργοι γονείς, παππούδες και γιαγιάδες, όπως περιέγραψα παραπάνω παρακολουθούν πρωί-βράδυ ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές στο σπίτι τους… ΒΟΥΛΙΑΞΑΜΕ με γοργούς ρυθμούς σε μεγέθη απίστευτα στην ανέχεια και την ανεργία, και ΔΕΝ μπορούν πλέον να ωραιοποιούν την εικόνα οι υπεύθυνοι του Υπουργείου Εργασίας και των διαφόρων θεσμικών του οργάνων και οργανισμών, της ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗΣ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ μα ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ… ΑΝΕΡΓΟΙ νέοι και οι γονείς τους που δεν πρόλαβαν και δεν θα προλάβουν την συγκομιδή των απαραίτητων για συνταξιοδότηση ενσήμων… Μας τύλιξαν σε ένα απροσδόκητο συμβολικό «νεκροσέντονο» ανέχειας, ανεργίας, αεργίας, απραξίας τουτέστιν οικονομικού εκμηδενισμού που γεννά απελπισία, απόγνωση, απαξίωση που οδηγούν σε χιλιάδες αυτοκτονίες… Και σε αυτό το σημείο νοερής και πραγματικής αναφοράς, σε σχέση ΕΥΘΕΩΣ ΑΝΑΛΟΓΗ… ΔΥΣΤΥΧΩΣ, αυξάνουν καθημερινά και πανελλαδικά οι ουρές στα δωρεάν συσσίτια Δήμων και Εκκλησιών. Να πω ‘ήμαρτον Κύριε’ ή…Παναγιά μου μη χειρότερα!… |
Ώχ, «γλίστρησε» ο Dr Schaeuble!...
|
| Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος Ή μάλλον «γλίστρησε η γλώσσα του» σύμφωνα με το «Η λανθάνουσα γλώσσα λέει την αλήθεια» καθώς αναφέρθηκε σε 3ο πακέτο «διάσωσης» για την Πατρίδας μας και την «άρπαξαν από τα μαλλιά» οι Γερμανοί Σοσιαλιστές για να του πούνε ότι... τόσο καιρό την έκρυβε την αλήθεια για την τραγικότητα της ελληνικής οικονομίας προσπαθώντας να αποφύγει ‘το πικρό ποτήρι’ πριν την 22α Σεπτεμβρίου που γίνονται οι Γερμανικές εκλογές… Το λέγαμε, πολλοί από εμάς, στην μπλογκόσφαιρα ότι το 3ο πακέτο είναι αναπόφευκτο όπως δείχνουν τα απλά οικονομικά, και η απλή αριθμητική και η απλή λογική, αλλά είναι μπροστά μας οι Γερμανικές Εκλογές!... Το αρνούνται με πείσμα οι πολιτικοί ταγοί εντός και εκτός Ελλάδος και μαζί τους, σε στυλ ‘πρίμο σεκόντο’ οι βολεμένοι της νεοσύστατης παρέας των ‘γαλάζιο-πράσινων’ Κυβερνητών μας. Τρίτο πακέτο σημαίνει ‘κούρεμα’ και μάλιστα βάρβαρο και ίσως σε στυλ «Κυπριακού κουρέματος» που για την Ελλάδα και το Τραπεζικό της σύστημα δεν θα είναι και τόσο δύσκολο να εφαρμοστεί καθώς οι 4 μεγάλες Τράπεζες ΑΛΦΑ, ΕΘΝΙΚΗ, EUROBANK και ΠΕΙΡΑΙΩΣ «ανήκουν στο Δημόσιο εξαιτίας του ΤΧΣ» και εκεί υπάρχει το 95% των καταθέσεων ιδιωτών και επιχειρήσεων… Θα μου αντιτάξει κάποιος η κάποια ‘ξέρετε τι θα γίνει εάν συμβεί κάτι τέτοιο κ Πιπερόπουλε;» Και θα τον/την προλάβω λέγοντας «γιατί μέχρι σήμερα με τόσα που μας έκαναν και μας κάνουν τι ακριβώς συνέβη;» Θέμα μεγάλο, λοιπόν, από χτες η ΕΛΛΑΔΑ που ξαναβγήκε στα ΜΜΕ και την επικαιρότητα που ανάγκασε ακόμη και την κ Μέρκελ να δηλώσει σε προεκλογική σύναξη ‘»δεν υπάρχει λόγος να μιλάμε για την Ελλάδα πριν το τέλος του χρόνου που τρέχει ακόμη το δεύτερο πακέτο στήριξης…» Με αυτή την άποψη μάλλον ταυτίζεται και η δική μας Κυβέρνηση και έτσι βλέπω να ‘σπρώχνεται προς το μέλλον και το θέμα της κατάσχεσης πρώτης κατοικίας’ εκτός εάν ‘κινδυνεύσει η σταθερότητα του Τραπεζικού μας συστήματος’ όπως γράφτηκε ότι δήλωσε πρόσφατα ο κ Στουρνάρας… Να ρωτήσω ο αφελής: «Μήπως και ένα…ψιλοκούρεμα καταθέσεων θα βοηθούσε τη σταθερότητα του Τραπζεικού μας συστήματος;» Μιλάμε για το μέλλον, φυσικά… Παραθέτω ενδεικτικά μόνο 2 δείγματα από τη διεθνή αρθρογραφία ΜΜΕ: http://www.cnbc.com/id/100977002 http://news.sky.com/story/1131024/schaeuble-greece-needs-third-bailout |
