Εξοπλισμοί με στόχευση

Η αναζωπύρωση της τουρκικής προκλητικό­τητας επανέφερε για άλλη μια φορά στην επικαιρότητα το θέμα των στρατιωτικών εξοπλισμών. Για πολλοστή φορά το σημαντικό αυτό θέμα, όχι μόνο για την άμυνα και την ύπαρξη της χώρας αλλά και για την εθνική οικονομία και την τεχνολογική της ανάπτυξη, αντιμετωπίζεται στρεβλά, επικοινωνιακά και μικροπολιτικά, θαρρεί κανείς ότι δεν έχου­με διδαχθεί απολύτως τίποτα από τις δοκιμασίες που αντιμετωπίσαμε όταν παραμελήσαμε τη στρατιωτική μας προετοιμασία αλλά και από τις περι­πτώσεις κατά τις οποίες η εσπευσμένη και αγωνιώ­δης προσπάθεια μας δεν απέδωσε τα αναμενόμενα οφέλη.

Εξετάζοντας ψύχραιμα τις εξοπλιστικές προ­σπάθειες της χώρας μας, δύσκολα μπορεί κανείς να αναγνωρίσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσεως. Συχνότατο το φαινόμενο της «πυροσβεστικής» και υπό τις συνθήκες του «απορρήτου και κατεπείγοντος» προμήθειας κρισιμότατων οπλικών συ­στημάτων, με όλες τις αρνητικές συνέπειες αναφο­ρικά με την αξιολόγηση, τις τιμές, την υποστήριξη, την κατάρτιση και την πληρότητα της σύμβασης προμήθειας. Χαμηλή η πρόνοια της «εν συνεχεία υποστήριξης» των νέων οπλικών συστημάτων, κα­θώς οι διαθέσιμες πιστώσεις και η λαγνεία των αριθμών οδηγούσαν στην παραμέληση του ση­μαντικότερου ίσως στοιχείου της κάθε επιλογής.

Η συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας ασή­μαντη, περισσότερο υπό μορφή «φιλοδωρήματος» των ξένων εταιρειών (στην καλύτερη περίπτωση), χαμηλής τεχνολογικής αξίας και κυρίως χωρίς την πρόβλεψη υπηρέτησης μιας στοχευμένης εθνικής πολιτικής άμυνας και ανάπτυξης. Πανσπερμία υλι­κών και μέσων, σε κάθε κλάδο, όπλο. Σώμα και κρατική υπηρεσία που παρεμποδίζουν την επιδίω­ξη δημιουργίας «οικονομιών κλίμακος» με βελτίω­ση της υποστήριξης και μείωση του κόστους λειτουργίας. Οπλικά συστήματα που αγοράζονται εσπευσμένα με χρονικό ορίζοντα τη συμμετοχή τους στην παρέλαση που προηγείται των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών. Κινήσεις πρόχει­ρες, συχνά υπό το κράτος πανικού ως αποτέλεσμα αβελτηρίας ετών. Εκατοντάδες, δυστυχώς, οι περι­πτώσεις των λανθασμένων επιλογών και κυρίως των αποτυχημένων ενεργειών υλοποίησης των προμηθειών.

Δικαίως λοιπόν (από αυτήν την άποψη), οι παραπάνω ανωμαλίες τροφοδοτούν τη «φαρέτρα» των αντιπάλων των αμυντικών εξοπλισμών. Απλά, οι καλόπιστοι αρνητές της ύπαρξης της εξ ανατολών απειλής, χωρίς ίσως να το αντιλαμβά­νονται, αδυνατίζουν την αποτρεπτική (άρα και δια­πραγματευτική) ικανότητα της χώρας και οδηγούν στην πραγμάτωση των εξοπλισμών, που θέλουν διακαώς να αποφύγουν, υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες υλοποίησης.

Πέραν όμως των τεράστιων ευθυνών του πολι­τικού κόσμου, οι στρατιωτικές ηγεσίες (ιδίως των σχετικά παλαιοτέρων χρόνων) έχουν το δικό τους σημαντικό μερίδιο για την αδυναμία κατάρτισης συνεκτικού σχεδίου υλοποίησης των εξοπλισμών με μακροπρόθεσμη στόχευση, αλλά και για την αδυναμία τους να πείσουν τους πολιτικούς προ­ϊσταμένους τους για τις συνέπειες των αποφάσεων ή καλύτερα των μη αποφάσεών τους.

• Του υποστράτηγου ε.α. Ιπποκράτη Δασκαλάκη

(ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ-04/03/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.