Αυτό τον στρατώνα ποιος θα τον πάρει;

• 5 δισ. ευρώ υπολογίζεται ότι μπορεί να αποφέρει στο κράτος η αξιοποίηση της • Στο Άμυνας θεωρούν ότι τα έσοδα θα έπρεπε να πάνε κατευθείαν στο υπουργείο, ενώ στην πλατεία Συντάγματος εκτιμούν ότι τα χρήματα θα πρέπει να μπουν στο κεντρικό ταμείο του κράτους «Μήλον της έριδος», μεταξύ υπουργείου Άμυνας και υπουργείου Οικονομικών, φαίνεται πως είναι αυτή τη στιγμή το... ποσό των τουλάχιστον 5 δισ. ευρώ, που υπολογίζεται να αποφέρει στο ελληνικό κράτος η αξιοποίηση της τεράστιας περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Μιας περιουσίας, για την οποία όπως φαίνεται ακόμα δεν έχει υπάρξει λεπτομερής καταγραφή. Κι αυτό γιατί στο μεν ΥΠΕΘΑ (και κυρίως στα επιτελεία) θεωρείται ότι τα έσοδα από την αξιοποίηση θα έπρεπε να πάνε κατευθείαν στο υπουργείο (ίσως μέσω του Ταμείου Εθνικής Άμυνας), ενώ στο ΥΠΟΙΚ θεωρούν ότι τα χρήματα θα πρέπει να μπουν στο κεντρικό ταμείο του κράτους και να αξιοποιηθούν συνολικά για τις κρατικές ανάγκες. Μάλιστα, αυτή η γραμμή του υπουργείου Οικονομικών φαίνεται να έχει και τη σύμφωνη γνώμη του πρωθυπουργού, μια και εκτιμάται ότι δεν μπορεί τα έσοδα να μένουν ανά υπουργείο, αλλά να διαχειρίζονται κεντρικά. Εξάλλου, είναι άγνωστη η τύχη του Ταμείου Εθνικής Άμυνας, όπως και άλλων αντίστοιχων ταμείων και μηχανισμών που υπάρχουν στο ελληνικό κράτος. Χρονίζει το θέμα Το θέμα της αξιοποίησης της συγκεκριμένης περιουσίας δεν είναι σημερινό. Εδώ και δεκαετίες, το ζήτημα τίθεται κατά διαστήματα, ειδικά σε περιόδους αναζήτησης κρατικών εσόδων. Μόνο που σχεδόν πάντα η πρώτη σκέψη «σκοντάφτει» σε πολιτικά, γραφειοκρατικά και κάθε είδους εμπόδια. Μια τελευταία προσπάθεια καταγραφής και αξιοποίησης -έστω εν μέρει- της περιουσίας των Ε.Δ. έγινε προ δεκαετίας και πλέον, η οποία αναλώθηκε στην παραχώρηση ορισμένων εκτάσεων που δεν χρησιμοποιούντο σε δήμους, με κυρίως μικροκομματικά και ψηφοθηρικά κριτήρια. Τα περισσότερα δε από τα παραχωρηθέντα οικόπεδα δεν αξιοποιήθηκαν από τους δήμους ή απλώς περιφράχθηκαν και ονομάστηκαν «χώροι πράσινου» για προεκλογική προβολή των τοπικών αρχόντων. Η οικονομική κρίση και η ανάγκη να βρεθούν χρήματα από... παντού, έφερε και πάλι στο προσκήνιο το θέμα «περιουσία των Ενόπλων Δυνάμεων». Στο υπουργείο Οικονομικών, υπηρεσιακοί παράγοντες είχαν επισημάνει το θέμα ως «πιθανή πηγή εσόδων» από τους πρώτους μήνες του 2010, όταν ο Γ. Παπακωνσταντίνου έψαχνε εναγωνίως ρευστό. Μια πρώτη επαφή με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, τότε, είχε αποβεί άκαρπη, μιας και «οι στρατιωτικοί και η πολιτική τους ηγεσία δεν φάνηκαν πρόθυμοι για περαιτέρω συζητήσεις», όπως λένε στην πλατεία Συντάγματος. Εξάλλου, και τα στελέχη του υπουργείου Οικονομικών δεν είχαν τότε οδηγία για αξιοποίηση κρατικής περιουσίας. Τους επομένους μήνες, όμως, οι ιδιωτικοποιήσεις μπήκαν για τα καλά στην ατζέντα και από την τρόικα ως εκ των ων ουκ άνευ επιλογή. Έτσι το θέμα ετέθη πάλι, παράλληλα με την απαίτηση για σημαντική μείωση των κονδυλίων -κυρίως για εξοπλισμούς- του υπουργείου Άμυνας. Υπό αυτό το πρίσμα και κάτω από τις πιεστικές πια συνθήκες, φαίνεται ότι τα επιτελεία (αλλά και η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ) άρχισαν να μελετούν το ζήτημα, που αποτελεί διαχρονικό ταμπού και για το στράτευμα και την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του υπουργείου. Έτσι, λοιπόν, αν και όχι πάντα πρόθυμα, ξεκίνησε μια καταγραφή της περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Καταγραφή κάθε είδους περιουσιακού στοιχείου, το οποίο είτε εθεωρείτο αναγκαίο να παραμείνει στην κατοχή τους, είτε θα μπορούσε να αξιοποιηθεί με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτή τουλάχιστον είναι η οδηγία της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου. Σε 3 κατηγορίες Μετά την πρώτη καταγραφή (που βασίστηκε σε παλαιότερα στοιχεία), το σύνολο της περιουσίας χωρίστηκε σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: • Στην 1η κατηγορία εντάχθηκαν τα ενεργά στρατόπεδα και άλλες εγκαταστάσεις που θεωρούνται αναγκαίες για τη λειτουργία των Ε.Δ. Ευνόητο είναι ότι περιουσία από τη συγκεκριμένη κατηγορία δεν προσφέρεται ούτε για... συζήτηση. • Στη 2η κατηγορία εντάχθηκαν κυρίως χώροι που παλαιότερα φιλοξενούσαν στρατόπεδα ή άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, που σήμερα δεν χρησιμοποιούνται και διεκδικούνται από δημοτικές ή άλλες τοπικές αρχές. Πρόκειται κυρίως για πρώην στρατόπεδα ή άλλα οικόπεδα που βρίσκονται στον αστικό ιστό ή κοντά σε πόλεις. Τα οικόπεδα αυτά ή διεκδικούνται ήδη από δήμους ή θεωρείται ότι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από δημοτικές αρχές ή περιφερειάρχες για κοινωφελείς σκοπούς (πάρκα, σχολεία κ.λπ.) ή και για εμπορικές δραστηριότητες, που υπολογίζεται να τονώσουν την τοπική οικονομία. Το ζήτημα με τα συγκεκριμένα οικόπεδα είναι το αν θα παραχωρηθούν δωρεάν στους δήμους -όπως γινόταν έως σήμερα- ή έναντι κάποιου αντίτιμου (είτε εφάπαξ, είτε από την αξιοποίησή τους). • Στην 3η κατηγορία εντάχθηκαν κάθε είδους ακίνητα (οικόπεδα, εκτάσεις, κτίρια, διαμερίσματα κ.λπ.) των Ενόπλων Δυνάμεων, που μπορούν να αξιοποιηθούν είτε με πώλησή τους, είτε με ενοικίαση, είτε με άλλους τρόπους, αν βρεθεί νομική φόρμουλα. Τα ακίνητα αυτής της κατηγορίας φαίνεται (χωρίς μάλιστα να έχει υπάρξει ενδελεχής έλεγχος και έρευνα) ότι είναι παρά πολλά (περισσότερα και από εκείνα που υπολόγιζαν οι αρμόδιοι, όταν άρχισε η καταγραφή). Και μάλιστα στην πλειονότητά τους είτε μένουν αναξιοποίητα, είτε «αξιοποιούνται» από αναρμοδίους και χωρίς διαφανείς τρόπους... Τα οικόπεδα αυτά υπολογίζεται ότι είναι πάνω από 1.500 (που πιθανόν ξεπερνούν τις 200.000 στρέμματα), ενώ υπάρχουν δεκάδες διαμερίσματα, καταστήματα, οικόπεδα σε αστικές περιοχές, αγροί, δασικές εκτάσεις, κληροδοτήματα κ.λπ. Υπάρχουν, λ.χ., μεγάλες εκτάσεις στην Ελευσίνα, στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, σε νησιά του Αιγαίου, ακόμα και στο κέντρο της πρωτεύουσας, στα Πατήσια. Κρίσιμο μέγεθος... Σημαντική περιουσία εμφανίζεται να έχουν και ορισμένοι εποπτευμένοι από το υπουργείο φορείς, αλλά εδώ υπάρχουν μεγαλύτερες τεχνικές δυσκολίες για την αξιοποίησή της. Κρίσιμο μέγεθος αποτελεί η περιουσία της εταιρείας «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα» (αναμένεται να μετοχοποιηθεί) και της ΕΑΒ που βρίσκεται στην ιδία κατηγορία. Εδώ θα πρέπει να υπολογιστούν και τα ποσά από την πώλησή τους αλλά και από την αξιοποίηση συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων τους, όπως μια τεράστια έκταση στον δήμο Υμηττού, το πρώην στρατιωτικό εργοστάσιο Μαλτσινιώτη, που εκτιμάται ότι θα μπορούσε να μετατραπεί σε χώρο αναψυχής κάθε είδους με τεράστια έσοδα. Φαίνεται πάντως ότι πια η κατάσταση δεν μπορεί να περιμένει και έστω και αν υπάρχουν αντιρρήσεις η αξιοποίηση θα προχωρήσει, ιδιαίτερα μάλιστα από τη στιγμή που θα μπει για καταγραφή και μελέτη αξιοποίησης ο διεθνής σύμβουλος (εταιρεία) που έχει επιλέξει η κυβέρνηση για την αξιοποίηση του συνόλου της κρατικής περιουσίας, θέμα που είναι πρώτης προτεραιότητας για τη χώρα. (ΑΠΟΨΗ 29/04/2011 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ) (Σ.Λ.)