Ο απόστρατος υπουργός, η δημοσιογράφος και... η «μαγκιά» της εξουσίας

Φαίνεται ότι ορισμένοι τουλάχιστον από τη σημερινή κυβέρνηση, όχι απλώς «δεν γουστάρουν τα μέσα ενημέρωσης» (όπως έλεγε την περασμένη εβδομάδα υφυπουργός, συζητώντας μεγαλοφώνως με συναδέλφους του στο καφενείο της Βουλής), αλλά παράλληλα έχουν... όχι μόνον επιθετική, αλλά και εκδικητική διάθεση απέναντι σε μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφους. Κι αυτό το αποδεικνύουν κάθε μέρα, με κάθε ευκαιρία. Δεν θα αναφερθώ στα γνωστά θέματα περί των καναλιών, της «αυτονόμησης των μέσων ενημέρωσης», αλλά και γενικότερα της επιθετικής διάθεσης πολλών υπουργών και άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ προς τα μέσα ενημέρωσης. Ιδιαίτερα τώρα που έχουν την εξουσία και δέχονται την κριτική. (Γιατί παλαιότερα ήταν λίγο διαφορετικά τα πράγματα). Θα μείνω σε μια αντίληψη ορισμένων υπουργών που θεωρούν πως η υπουργική καρέκλα είναι περίπου ιδιοκτησία τους και μπορούν να κάνουν ό,τι τους αρέσει σε σχέση με τον Τύπο και την ενημέρωση. Τελευταίο κρούσμα, ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Ο απόστρατος στρατηγός, για τη θητεία του οποίου ως διευθυντή του γραφείου του τότε (2010-2011) αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας, επί ΠΑΣΟΚ δηλαδή, οι πρώην σύντροφοί του στο κίνημα λένε πολλά και φαρμακερά, προχθές προχώρησε και σε μια πρωτοφανή, θα την χαρακτήριζα, ενέργεια. Όταν συνάδελφος προσπάθησε να τον ρωτήσει για τα θέματα των αλλαγών στην Ελληνική Αστυνομία, αλλαγών που προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων (πολιτικών, υπηρεσιακών και κοινωνικών) όχι μόνον δεν απάντησε, αλλά προχώρησε και σε κάτι χειρότερο. Κουνώντας το δάχτυλο προς τη συνάδελφο, και εμφανώς οργισμένος, της δήλωσε: «εσένα προσωπικά, ό,τι και να ρωτήσεις δεν πρόκειται να σου απαντήσω, ποτέ». Η δήλωση αυτή του αναπληρωτή υπουργού, που έγινε μπροστά στην ηγεσία της αστυνομίας και θα μπορούσε να αποτελεί και ένα «σήμα» προς όλους τους υφισταμένους του εναντίον της δημοσιογράφου, είναι επιεικώς απαράδεκτη. Για να μην χρησιμοποιήσω καμιά άλλη βαρύτερη έκφραση. Ο απόστρατος στρατηγός μπορεί εκείνη την στιγμή να ήταν οργισμένος, στενοχωρημένος ή οτιδήποτε άλλο, μια και δεν είχε περάσει η γραμμή του για υποβάθμιση συγκεκριμένου ανώτατου αξιωματικού της αστυνομίας, μπορεί να είχε ενοχληθεί από τις αντιδράσεις για το θέμα (αλλά και άλλες αμφιλεγόμενες κρίσεις) από τα μέσα ενημέρωσης, την κοινωνία, αλλά και υπουργούς και το γραφείο του πρωθυπουργού. Μπορεί επίσης να έχει οτιδήποτε προσωπικό εναντίον της συναδέλφου, ίσως γιατί δεν του αρέσουν αυτά που γράφει. Ίσως για οτιδήποτε άλλο. Όμως, θα πρέπει να καταλάβει ότι όταν ομιλεί ως πολίτης και για τον εαυτό του, μπορεί αν θέλει να μην απαντά σε κανέναν δημοσιογράφο ή να απαντά σε όποιον θέλει και θεωρεί φιλικά διακείμενο απέναντι του. Όταν όμως είναι υπουργός και απαντά ως υπουργός, δεν έχει κανένα, μα κανένα δικαίωμα να μην απαντά σε δημοσιογράφο, όποιος και αν είναι αυτός. Ο υπουργός είναι υπουργός όλων των Ελλήνων και οφείλει να αντιμετωπίζει τον Τύπο ίσα και χωρίς προσωπικές αντιπαλότητες. Ο αναπληρωτής υπουργός έδειξε ότι δεν έχει στοιχειώδη γνώση των συγκεκριμένων δεδομένων και το ποιες είναι οι υποχρεώσεις του σε σχέση με την ενημέρωση. Ο υπουργός οφείλει να απαντά στις ερωτήσεις όλων των δημοσιογράφων, άσχετα από τις προσωπικές του απόψεις για τους ίδιους και τη δουλειά τους. Ο υπουργός δεν μπορεί να επιλέγει συνομιλητές στις δημόσιες εμφανίσεις του, ανάλογα με το ποιοι δημοσιογράφοι του είναι αρεστοί. Ας ξεχωρίσει ο ίδιος, αν μπορεί, τους ρόλους και τις υποχρεώσεις του. Και αν δεν μπορεί ο ίδιος, ας του τους ξεκαθαρίσει ο πρωθυπουργός. Υ.Γ. 1: Μήπως η ΕΣΗΕΑ θα έπρεπε να δει το θέμα της συμπεριφοράς κυβερνητικών στελεχών απέναντι στα μέλη της και γενικότερα την ενημέρωση; Ιδιαίτερα μάλιστα τέτοιες περιπτώσεις, απαράδεκτης και επιθετικής συμπεριφοράς υπουργών; Υ.Γ. 2: Να θυμίσω στον κ. αναπληρωτή υπουργό ότι ΚΑΙ για κάτι τέτοιες συμπεριφορές, το πρώην κόμμα του (από το καράβι του οποίου πήδηξε... μόλις άρχισε να βουλιάζει) καταδικάστηκε από τον ελληνικό λαό να βρίσκεται σε μονοψήφια ποσοστά. (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 23/02/2016 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!

Περισσότερα »

Το ελικόπτερο, ο υφυπουργός, ο βουλευτής, η Πρόεδρος της Βουλής και τα ψέματα

Μέσα στις χιλιάδες πληροφορίες που δεχόμαστε, ως άτομα, κάθε μέρα, κάθε ώρα, είναι βέβαιο ότι κάποιες από αυτές περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Και δεν είναι βέβαιο ότι σε δεύτερη μοίρα περνούν πάντα οι μη σοβαρές. Ίσως μάλιστα να συμβαίνει και το αντίθετο. Έτσι, θέλω σήμερα να σταθώ και πάλι σε μια πληροφορία που... ναι μεν έγινε πρωτοσέλιδο κάποιες μέρες, αλλά μετά μάλλον ξεχάστηκε και χάθηκε στους διαδρόμους της Βουλής, μια και προκάλεσε ακόμα και ερώτηση στο κοινοβούλιο. Και θέλω να μείνω σε αυτό το θέμα κυρίως γιατί κοντεύουμε πια να φύγουμε από την στοιχειώδη λογική. Αναφέρομαι στην πτήση με ελικόπτερο του υφυπουργού Άμυνας, απόστρατου στρατηγού, στην Πάτρα, επειγόντως, όπως είπε, για να δει Ρώσους επενδυτές που ήταν εκείνη την στιγμή εκεί... Δεν θέλω να μείνω στο σημειολογικό του πράγματος, το ότι δηλαδή ένας υπουργός παίρνει νοσοκομειακό ελικόπτερο για μια τέτοια πτήση. Ούτε βεβαίως στο ότι η Πάτρα είναι λίγο πάνω από διακόσια χιλιόμετρα απόσταση, άρα θα μπορούσε να πάει σε 2-2.30 ώρες εκεί, ενώ με το ελικόπτερο έκανε περίπου μιάμιση και αν υπολογίσουμε και το πήγαινε-ελα στο ελικοδρόμιο, θα πλησίαζε τις δύο, άρα μηδέν μείωση χρόνου. Ούτε βέβαια στο ότι αυτοί οι Ρώσοι επενδυτές δεν μπορεί να εμφανίστηκαν στο εκεί εργοστάσιο των ΕΑΣ ξαφνικά το μεσημέρι της μέρας εκείνης και ο υπουργός έπρεπε να «τρέξει» να τους προλάβει... Θα μείνω μόνο στο κόστος της πτήσης. Και θα μείνω στο κόστος της πτήσης, όχι γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό καθ' αυτό, αλλά γιατί προέκυψε μια διαφωνία μεταξύ του υφυπουργού (και βουλευτού Επικράτειας μην ξεχνάμε) και βουλευτού της Ν.Δ., αρμοδίου για τα της Άμυνας. Ο υφυπουργός, λοιπόν, Νίκος Τόσκας, στην απάντησή του στη Βουλή, ανάμεσα στα άλλα, αναφέρει ότι η πτήση του ελικοπτέρου (νοσοκομειακού επαναλαμβάνω) για να πάει και να έλθει στην Πάτρα, ήταν 2,7 ώρες και το κόστος για τα καύσιμα 302 ευρώ (δηλαδή περίπου 111 ευρώ την ώρα). Μέχρι εδώ όλα καλά (αν και δεν έχει υπολογίσει το κόστος του προσωπικού, την κόπωση των μηχανημάτων κ.λπ.). Ο βουλευτής της Ν.Δ., όμως, ο κ. Γιάννης Κεφαλογιάννης, δηλώνει ότι η κάθε ώρα πτήσης του συγκεκριμένου ελικοπτέρου δεν είναι 111 ευρώ αλλά 3.707 ευρώ... Δηλαδή πολλές φορές πιο πάνω... Και ο κ. Κεφαλογιάννης αναφέρεται στο συγκεκριμένο κόστος βασιζόμενος, όπως λέει, στην υπ. αριθμ. Φ.800/193172/Σ.1019 Υ.Α (ΦΕΚ 911, Β΄20/5/2011), απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας που καταγράφει το κόστος της κάθε ώρας πτήσης με ελικόπτερο τύπου Α-109. Κι εδώ, όπως και να το πάρει κανείς, κάποιος από τους δύο, αν δεν λέει ψέματα, μάλλον διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, για να το πούμε πιο κομψά. Προσωπικά θεωρώ πιο προσβλητικό, από την όλη ενέργεια της συγκεκριμένης πτήσης, για όλους εμάς τους πολίτες, το ότι κάποιος εκ των δύο εκπροσώπων μας στη Βουλή προσπαθεί να μας κοροϊδέψει. Γιατί, όπως και να το πάρεις, αυτό συμβαίνει. Ένας εκ των δύο λέει αλήθεια. Νομίζω, λοιπόν, ότι το θέμα δεν πρέπει να μείνει έτσι, αν θέλουμε να λέμε ότι βρισκόμαστε σε ευνομούμενο κράτος. Σε ένα κράτος στο οποίο οι βουλευτές του δεν μπορούν να λένε ψέματα. Κι επειδή το όλο θέμα έφτασε στο κοινοβούλιο, με την ερώτηση βουλευτή και την απάντηση του υφυπουργού, νομίζω ότι είναι καθήκον και της πολυπράγμονος Προέδρου της Βουλής να δει το ζήτημα. Και να μας διευκρινίσει αν ο υφυπουργός (και βουλευτής) απάντησε ψέματα στη Βουλή ή αν ο βουλευτής της αντιπολίτευσης λέει ψέματα. Και εν πάση περιπτώσει, όποιος από τους δυο λέει ψέματα, θα πρέπει, νομίζω, να έχει και κάποιες επιπτώσεις. Φτάνει πια με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα... Δεν είναι έτσι κ. Κωνσταντοπούλου; Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για να διαβάσετε την σχετική ερώτηση - σχετική απάντηση στα πλαίσια του ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ με θέμα «Σχετικά με την απαράδεκτη χρήση ελικοπτέρου του ΕΚΑΒ από τον ΥΦΕΘΑ με σκοπό την μετάβασή του στο Αίγιο»:

(ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 02/06/2015 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - hellenicparliament.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Μια μικρή (αλλά προφητική) ιστορία από το ασανσέρ των Ανωτάτων

Θέλω σήμερα να σας διηγηθώ μια ιστορία, πραγματική, όπως την γνωρίζω από αυτόπτες μάρτυρες. Και από αυτή την ιστορία, μπορούμε να βγάλουμε όλοι τα συμπεράσματα μας, για πρόσωπα, αλλά και καταστάσεις. Τα γεγονότα διαδραματίζονται στα μέσα του 2011, στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Μπαίνοντας στο κτίριο του υπουργείου, από την κεντρική επίσημη είσοδο του ΓΕΕΘΑ και ΓΕΣ, υπάρχουν... αριστερά ασανσέρ «μόνο για τους ανώτατους», όπως λέει και η σχετική ταμπέλα. Τα ασανσέρ αυτά χρησιμοποιούν οι ανώτατοι αξιωματικοί, αλλά και πολιτικά στελέχη του υπουργείου, καθώς και οι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι, μια και τα γραφεία των εκπροσώπων των επιτελείων βρίσκονται στον διάδρομο δίπλα από τα ασανσέρ. Ένα μεσημέρι, δημοσιογράφος μπαίνει στο ασανσέρ και πριν αυτό ξεκινήσει μπαίνουν μαζί του, ένα κύριος με πολιτικά και ένας ταξίαρχος της αεροπορίας. Οι δύο συζητούν και αγνοώντας τον, συνεχίζουν την κουβέντα τους. Ο κύριος με τα πολιτικά, που, όπως φαίνεται από τη συζήτηση, είναι και αυτός στρατιωτικός, δηλώνει με πολύ πάθος και οργή ότι τους ξέρει όλους και τώρα που είναι στο γραφείο του υπουργού «θα τους κανονίσει». Μάλιστα, στις επιφυλάξεις του ταξιάρχου, είναι «κάθετος». «Δεν θα αφήσω κανένα αχ... να μείνει όρθιο, όποιος δεν είναι ΠΑΣΟΚ θα τον τελειώσω»... Η συζήτηση διακόπτεται γιατί το ασανσέρ φτάνει στον προορισμό του. Ο δημοσιογράφος έχει μείνει έκπληκτος από το στυλ του ανθρώπου και προσπαθεί να μάθει ποιος είναι. Μετά από ορισμένες «έρευνες» με ερωτήσεις σε αξιωματικούς και συναδέλφους του, εντοπίζει πως πρόκειται για συνεργάτη του τότε αν. υπουργού, απόστρατο αξιωματικό. Μάλιστα, γράφει και σχόλιο για το θέμα σε εφημερίδα με την οποία τότε συνεργάζεται, επισημαίνοντας το ύφος και το στυλ του ανθρώπου και ρωτώντας τον πολιτικό αν τον καλύπτει... Ο αν. υπουργός του δηλώνει μέσω συνεργατών του ότι δεν έχει καμία σχέση με τέτοιες συμπεριφορές, πως δεν είναι στη λογική τους, αλλά και του ζητά να του πει ποιος είναι ο συνεργάτης του. Ο δημοσιογράφος βεβαίως δεν του λέει ονόματα, αλλά είναι σαφές ποιον εννοεί... Η ιστορία τελειώνει κάπου εκεί. Μάλιστα, όπως μαθαίνω, αρκετοί συνάδελφοι του δημοσιογράφου του λένε πόσο καλός αξιωματικός είναι ο περίου ο λόγος και πόσο αντικειμενικός και ήρεμος είναι. Μάλιστα ένας εξ αυτών του λέει πως μάλλον θα ήταν μια ατυχής στιγμή και προτείνει να του κλείσει ραντεβού με τον συγκεκριμένο απόστρατο «για να δει πόσο καλός είναι». Τίποτα από όλα αυτά δεν γίνεται, το θέμα απλώς καταγράφεται από κάποιους αποστράτους που το συζητούν σε καφενεία και σταματά εκεί. Μόνο που φαίνεται πως τα πράγματα έχουν και συνέχεια. Πρόσφατα, ο συγκεκριμένος κύριος, που όπως δείχνουν τα πράγματα έχει αλλάξει στρατόπεδο, μια και ξαφνικά «είδε το φως», βρέθηκε και πάλι σε θέση ευθύνης στο ίδιο υπουργείο. Δεν χρειάζεται να σας πω το τι λένε αρκετοί πια στο Πεντάγωνο για τη συμπεριφορά του. Μια συμπεριφορά που, όπως φαίνεται, δεν έχει καμία σχέση με τα όσα ο τότε προϊστάμενος του υπουργός έλεγε περί «σεμνού και ήρεμου ανθρώπου», αλλά προσιδιάζει στη συμπεριφορά του ανθρώπου στο ασανσέρ. Μάλιστα φαίνεται ότι ήδη έχουν δει το φως της δημοσιότητας ορισμένες κινήσεις του, ενώ άρχισαν να μιλάνε ακόμα και συμμαθητές του από τη σχολή... Φαίνεται πως η εξουσία κάνει κάποιους να βγάζουν τον πραγματικό τους εαυτό. Ιδιαίτερα αν νομίζουν ότι η κοινωνία τους την χρεώσταγε αυτή την εξουσία, αλλά και αν όντας καινούριοι στους νέους πολιτικούς χώρους, πρέπει να δείξουν «βασιλικότεροι του βασιλέως»... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 05/05/2015  – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Οι αλλαγές στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων δημιούργησαν ένα (μεγάλο) ερωτηματικό

Οι κρίσεις στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, ακόμα και οι «τακτικές», δηλαδή αυτές που συνήθως γίνονται περί τον Μάρτιο, είναι βέβαιο ότι ακολουθούνται από σχόλια, παράπονα, επιθέσεις, ακόμα και κλάματα. Και αυτό είναι... φυσιολογικό και ανθρώπινο, μια και κάποιοι εγκαταλείπουν μετά από πολλά χρόνια το στράτευμα, κάποιοι αναλαμβάνουν θέσεις τις οποίες ονειρεύονταν από τότε που αποφάσισαν να ακολουθήσουν την στρατιωτική καριέρα και κάποιοι άλλοι βλέπουν ότι τα όνειρά τους δεν θα γίνουν πραγματικότητα. Όλα αυτά μπορούν ανθρώπινα να εξηγήσουν όλα αυτά τα συναισθήματα που υπάρχουν κάθε χρόνο, αυτό το διάστημα, στα ανώτατα κλιμάκια και των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Και αυτά τα προβλήματα μεγαλώνουν, μια και δεν υπάρχει ένα σαφές σύστημα με συγκεκριμένα κριτήρια, βάσει των οποίων επιλέγονται τόσο οι αρχηγοί όσο και τα άλλα ανώτατα στελέχη. Αν σε αυτό προστεθεί και το κριτήριο της κομματικής προτεραιότητας που συνήθως θέτουν οι ηγεσίες του υπουργείου (και αρκετοί συνεργάτες τους στα κομματικά επιτελεία), τότε το μείγμα γίνεται εκρηκτικό. Αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει όταν εδώ μπουν και οι εγωισμοί και ανταγωνισμοί υπουργών... Είναι βέβαιο ότι οι ηγεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων δεν μπορεί να είναι «μόνιμες», είτε γιατί κάποιος μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα δίνει αυτά που έχει, είτε γιατί δείχνει αν έκανε για τη θέση. Βέβαια, θα έπρεπε οι αρχηγοί να έχουν σαφή συγκεκριμένη θητεία (π.χ. 2 χρόνια συν ένα ακόμα ή κλειστή τριετία), ώστε όλοι να ξέρουν τι πρόκειται να γίνει και οι ίδιοι να βάλουν προτεραιότητες και πρόγραμμα στους στόχους τους. Αυτό όλοι το εξαγγέλλουν, κανείς όμως δεν το υλοποιεί, απλώς γιατί όλοι οι πολιτικοί προϊστάμενοι του υπουργείου θέλουν να έχουν συνεχώς «και το μαχαίρι και το πεπόνι»... Οι κρίσεις που έγιναν την περασμένη Τετάρτη και με τις οποίες άλλαξαν οι δύο από τους τέσσερις αρχηγούς, θα μπορούσαν να θεωρηθούν φυσιολογικές. Ο Α/ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος, που είναι ο μακροβιότερος αρχηγός (συνολικά σε ΓΕΣ και ΓΕΕΘΑ) εκτός από το ότι έχει και διοικητικές και επιχειρησιακές ικανότητες, είναι σαφές ότι έχει και ικανότητες πειθούς... Αλλά και πέραν αυτού, το φθινόπωρο αναλαμβάνει επικεφαλής της στρατιωτικής επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οπότε δεν είχε και νόημα να μετακινηθεί τώρα. Ίσως να ήταν και «άκομψο». Ο Αρχηγός του ΓΕΝ, αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης, που παρέμεινε, έχει να επιδείξει έργο και ίσως αποτελεί (παρά τα όσα διάφοροι λένε πίσω του -και κάνουν) την καλύτερη εφεδρεία για να αναλάβει την ηγεσία του ΓΕΕΘΑ το φθινόπωρο. Ο Αρχηγός της Αεροπορίας, αντιπτέραρχος Ευάγγελος Τουρνάς, είχε κάνει τον κύκλο του και ήταν η ώρα, που λένε και οι συνάδελφοί του, «για να πετάξει για το σπίτι του». Ο νέος Αρχηγός Αεροπορίας, αντιπτέραρχος Χρήστος Βαΐτσης, έχει με την ως τώρα πορεία του αποδείξει ότι έχει όλες τις ικανότητες για να είναι ένα καλός και επιτυχημένος αρχηγός. Το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί αποστρατεύτηκε ο αρχηγός του ΓΕΣ, αντιστράτηγος Χρήστος Μανωλάς. Είναι μάλιστα ο τέταρτος αρχηγός Στρατού που αλλάζει μέσα σε δύο χρόνια, κάτι που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. Ο αντιστράτηγος Μανωλάς, όπως λένε οι περισσότεροι από όσους, έχουν συνεργαστεί μαζί του (παλαιότεροι και νεότεροι) ήταν ο κατάλληλος για αρχηγός. Είχε όλα τα προσόντα που χρειάζονται, είναι ανοιχτόμυαλος, έχει υπηρετήσει σε σκληρές και μάχιμες μονάδες και έχει το θάρρος της γνώμης του αλλά και των πράξεών του. Και όμως αποστρατεύτηκε, ίσως και για αυτό το τελευταίο. Ότι έλεγε τα πράγματα με το όνομά τους. Και αυτό δεν φαίνεται να άρεσε στη νέα ηγεσία του υπουργείου. Αν μάλιστα ισχύουν τα όσα κυκλοφορούν ευρέως στους διαδρόμους του Πενταγώνου για συμβιβασμούς ανάμεσα σε υπουργό και αν. υπουργό - υφυπουργό για τις θέσεις αλλά και την αντίθεση του υπουργού με τον αντιστράτηγο για το θέμα των ελικοπτέρων (κάτι που όλα δείχνουν ότι ευσταθεί), τότε έχει γίνει ένα πολύ μεγάλο λάθος. Που χρεώνεται στην ηγεσία του υπουργείου. Ας ελπίσουμε ότι το λάθος δεν θα συνεχιστεί στις νέες κρίσεις που αναγκαστικά θα γίνουν το φθινόπωρο, όταν θα φεύγει για Βρυξέλλες ο στρατηγός Κωσταράκος... Υ.Γ: Πρέπει να πω ένα «μπράβο» στον Πάνο Καμμένο, για την ανακοίνωσή του στη νέα ηγεσία ότι θα μειώσει τους ανώτατους αξιωματικούς από 315 (!!!) που είναι σήμερα σε 260. Το χειροκρότημα πάντως στον υπουργό, όταν την «απειλή» του την κάνει πράξη. (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 27/02/2015 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ: 1) ΟΧΙ ... «κύριοι»!! Το Στράτευμα δεν είναι Καφενείο!! 2) Μειώνεται ο αριθμός των ανώτατων αξιωματικών στις Ένοπλες Δυνάμεις (ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ)

Περισσότερα »

Μια πρώτη ματιά στους νέους «διοικητές» του υπουργείου Άμυνας

Αν κανείς θέλει να κάνει μια πρώτη εκτίμηση για τη νέα ηγεσία του υπουργείου Άμυνας, θα μπορούσε να πει ότι δείχνει να έχει διάθεση και όρεξη, θέλει αποτελέσματα, αλλά από την άλλη φαίνεται να... βρίσκεται σε μια «σύγχυση» ανάμεσα στις θεωρίες, τις ιδέες και τα ιδεολογήματα και την πραγματικότητα. Βέβαια, να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι αναφερόμαστε στην ηγεσία του υπουργείου πλην του υπουργού του, Πάνου Καμμένου. Κι αυτό γιατί ο αναπληρωτής υπουργός, Κώστας Ήσυχος, ο υφυπουργός, Νίκος Τόσκας, και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου, Γιάννης Ταφύλλης, επέλεξαν να πραγματοποιήσουν συνάντηση με τους δημοσιογράφους ημέρα που ο υπουργός έλειπε στην Κύπρο. Το ότι και οι τρεις ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ μάλλον αποτελεί τυχαίο γεγονός. Όμως, κάποιες τέτοιες κινήσεις δίνουν τη δυνατότητα σε κάποιους να μιλούν για «δυο πόλους εξουσίας» στο υπουργείο, παρότι κάτι τέτοιο διέψευσε, και μάλιστα «έντονα», ο αναπληρωτής υπουργός. Ο χρόνος (και οι επιλογές) θα δείξουν την πραγματικότητα. Επί της ουσίας, ο νέος αναπληρωτής υπουργός, με διάθεση για συζήτηση και άνεση σε αυτή (λόγω και της συνδικαλιστικής του δράσης στον χώρο της ΟΑ και του Εργατικού Κέντρου Αθήνας) δείχνει να έχει όρεξη για «να τα αλλάξει όλα», θα μπορούσε να πει κανείς. Μιλά ανοιχτά (ίσως περισσότερο ανοιχτά από ό,τι πρέπει να κάνει ένας πολιτικός προϊστάμενος του υπουργείου Άμυνας) και σχεδιάζει πράγματα που η αλήθεια είναι ότι έχουν υποσχεθεί πολλοί πριν από αυτόν. Μακάρι να προχωρήσει ορισμένα από αυτά (που οι προκάτοχοί του δεν έκαναν) και ελπίζουμε πως για μερικά άλλα θα δει την πραγματικότητα και θα «ανακρούσει πρύμνα». Για το καλό της χωράς. Όπως φάνηκε, θα ασχοληθεί ιδιαίτερα με θέματα εργασιακά και προσωπικού αλλά, παράλληλα, είναι σαφές ότι είναι το «πολιτικό μάτι» του ΣΥΡΙΖΑ στον χώρο αυτό και θα συνδέει τα αμυντικά με τα διεθνή δεδομένα και στόχους. Ίσως βέβαια θα πρέπει να δει θέματα που έχουν να κάνουν με το πλαίσιο και τους κανόνες λειτουργίας στον χώρο των ένοπλων δυνάμεων. Κανόνες που ξέρει καλά ο, επί 30 και χρόνια υπηρετήσας σε αυτές, υφυπουργός κ. Τόσκας (άσχετα αν και αυτός τώρα, προσαρμοσμένος στο νέο κλίμα, κινείται πιο... λαϊκά). Ο κ. Τόσκας, που έχει υπηρετήσει σε πολλές θέσεις, εντός και εκτός χώρας, αλλά και σε κρίσιμες θέσεις σε υπουργικά γραφεία, επί ΠΑΣΟΚ, ξέρει τα πράγματα από μέσα. Και όσοι υπηρετήσαν μαζί του, λένε ότι γνωρίζει τα πράγματα και έχει συγκεκριμένες απόψεις. Και οι συγκεκριμένες απόψεις είναι μεν θετικό γεγονός, όμως μπορεί να λειτουργήσουν αρνητικά, αν τον οδηγήσουν να μην ακούει τις άλλες απόψεις των εν ενεργεία συναδέλφων του. Η συγκατοίκηση, πάντως, ενός ανθρώπου που μέχρι το 2011 ήταν διευθυντής του γραφείου του, επί ΠΑΣΟΚ, υπουργού Πάνου Μπεγλίτη (και στενού φίλου του κ. Παπανδρέου) με τους νέους συντρόφους του στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τον κ. Καμμένο θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Η καθημερινή πρακτική και οι αποφάσεις της νέας πολιτικής ηγεσίας θα δείξουν και την πραγματική εικόνα. Εξάλλου «αρχή άνδρα δείκνυσι». Το μόνο που θα μπορούσε κανείς να επισημάνει είναι πως το κυνήγι σκανδάλων και η αναζήτηση «υπόπτων φακέλων προμηθειών» (κάτι στο οποίο ο υφυπουργός έδειξε να έχει μια κάποια ροπή) δεν μπορεί να αποτελέσει και κεντρικό σημείο της πολιτικής στο υπουργείο. Όχι γιατί δεν υπάρχουν «μαύροι φάκελοι» στο υπουργείο. Αντίθετα, πολλοί και παραφουσκωμένοι. Όμως δεν μπορεί να είναι η «κάθαρση» το βασικό θέμα απασχόλησης της πολιτικής ηγεσίας. Οι φάκελοι και τα (υπαρκτά) σκάνδαλα είναι θέματα της δικαιοσύνης (στρατιωτικής ή μη). Οι υπουργοί είναι για άλλη δουλειά. Όσοι ασχολήθηκαν κυρίως με το «κυνήγι (έστω και υπαρκτών) ανεμόμυλων», διαχρονικά, απέτυχαν παταγωδώς στη θητεία τους στο υπουργείο. Υ.Γ.: Ακούγοντας ορισμένες από τις σκέψεις της νέας ηγεσίας του υπ. Άμυνας, αλλά και κοιτώντας πολλά από τα πρόσωπα που στελεχώνουν τα γραφεία των υπουργών, δεν μπορώ να μην πω ότι είχε δίκιο πολύπειρος συνάδελφος που μίλησε για «copy ΠΑΣΟΚ». (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 16/02/2015 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Δηλώσεις ΑΝΥΕΘΑ - ΥΦΕΘΑ για επίδομα παραμεθορίου και αναδρομικά στελεχών ΕΔ (ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ)

Περισσότερα »

Ας αφήσουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις έξω από την κομματική αντιπαράθεση

Μέχρι πρόσφατα, ο χώρος των ενόπλων δυνάμεων είχε μείνει έξω από την κομματική αντιπαράθεση. Από τη σύγκρουση των εκλογών. Πέρα από ορισμένες «κόντρες» για τους μισθούς των στρατιωτικών και... ορισμένες «υποσχέσεις» (πραγματοποιήσιμες ή μη δεν έχει σημασία) κομμάτων, όλοι είχαν σεβαστεί τον χώρο των ενόπλων δυνάμεων. Έναν χώρο που άσχετα από τις πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις των στελεχών του, τις οποίες μπορούν βεβαίως να έχουν, δεν πρέπει να τον εμπλέκουμε σε κομματικές αντιπαραθέσεις. Ο στρατός αποτελεί ένα θεσμικό όργανο όχι μόνο του κράτους, αλλά και του έθνους και θα πρέπει να μένει μακριά από τις όποιες αντιπαραθέσεις. Δεν είναι δυνατόν να εντάξουμε και τις ένοπλες δυνάμεις στο κομματικό παιχνίδι. Όπως οι επιτελείς των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλουν «να τηρούν το σύνταγμα και τους νόμους», όπως λέει ο όρκος τους, και να υπακούουν στις συνταγματικές εντολές των νομίμων κυβερνήσεων, έτσι και τα κόμματα (αλλά και οι κυβερνήσεις) οφείλουν να μην εμπλέκουν τις ένοπλες δυνάμεις στις αντιπαραθέσεις τους. Δυστυχώς, πριν δύο μέρες και ενώ είμαστε στα τελευταία μέτρα της τελικής ευθείας των εκλογών, ο υπεύθυνος για τις ένοπλες δυνάμεις από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο βουλευτής Θεόδωρος Δρίτσας, δεν απέφυγε τον πειρασμό. Και με δήλωσή του ενέπλεξε τις ένοπλες δυνάμεις στην αντιπαράθεση. Γιατί ο κ. Δρίτσας, ως μη όφειλε, αποφάσισε, για λόγους προφανώς καθαρά μικροκομματικών συμφερόντων (πιθανώς και προσωπικών στόχων, σταυροδοσία δηλαδή) να κάνει δήλωση που αφορά τα εξοπλιστικά προγράμματα των ενόπλων δυνάμεων. Μάλιστα, η δήλωση του στηρίζεται, όπως λέει, «σε πληροφορίες για την υπογραφή εξοπλιστικών συμβάσεων...», και μάλιστα σε άλλο σημείο λέει: «Εάν ισχύουν πράγματι οι πληροφορίες που αναφέρουν ότι λίγες μόνο ημέρες πριν τις εκλογές η υπηρεσιακή κυβέρνηση προχωρά σε υπογραφή εξοπλιστικών συμβάσεων...». Δηλαδή, ο κ. Δρίτσας, με βάση πληροφορίες που δεν ξέρει, όπως ο ίδιος δηλώνει, αν ισχύουν, καταγγέλλει συμβάσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων. Αν αφαιρέσουμε και το τυπικό λάθος ότι σήμερα δεν έχουμε μια υπηρεσιακή κυβέρνηση αλλά μια κανονική κυβέρνηση και, όπως θα έπρεπε να ξέρει, οι κυβερνήσεις, μέχρι την παραίτησή τους έχουν όλες τις αρμοδιότητες, πρέπει να μείνουμε σε κάτι πιο ενδιαφέρον. Στο ότι το ύφος της ανακοίνωσης, αλλά και συγκεκριμένες φράσεις του, δεν αρμόζουν σε δημοκρατίες. Γιατί δεν νομίζω ότι αρμόζει σε καμία δημοκρατία κόμμα (οποιοδήποτε κόμμα) που διεκδικεί την εξουσία να δηλώνει ότι δεν θα αναγνωρίσει συμβάσεις και αποφάσεις της προηγούμενης κυβερνήσεως. Έχουν προφανώς ξεχάσει ορισμένοι (ευτυχώς όχι όλοι) στον ΣΥΡΙΖΑ ότι το κράτος έχει συνέχεια, ότι έχουμε δημοκρατικές εκλογές και όχι επαναστατικές διαδικασίες, αλλά και ότι δεν έχουν συγκροτήσει ακόμα κυβέρνηση... Αλλά πέραν όλων αυτών που δεν μπορεί κανείς να πει ότι εμπίπτουν στη σφαίρα της δημοκρατικής λειτουργίας, το κυριότερο είναι ότι γίνεται προσπάθεια εμπλοκής των ενόπλων δυνάμεων, έστω και εκ του πλαγίου, στην κομματική αντιπαράθεση. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποφευχθεί με κάθε κόστος. Δεν είναι δυνατόν, για την ανάγκη ψηφοθηρίας κάποιου κόμματος ή σταυροδοσίας υποψηφίου, να εμπλέκονται οι ένοπλες δυνάμεις στην προεκλογική κόντρα. Απλά πράγματα που οφείλουμε όλοι να τηρήσουμε, αν θέλουμε να λειτουργεί η δημοκρατία και να μείνουν οι ένοπλες δυνάμεις εκτός της αντιπαράθεσης. Γιατί το αντίθετο μόνο θετικά για τη δημοκρατία και τη χώρα δεν μπορεί να λειτουργήσει... Χρειάζεται, λοιπόν, μεγάλη προσοχή στο θέμα. Πολύ μεγάλη προσοχή... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 20/01/2015 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Ο Στρατηγός Κωσταράκος και η πρόταση για την εξέλιξη των Αξιωματικών

Μια σωστή, όπως τουλάχιστον δείχνουν τα στοιχεία που μέχρι τώρα έχουν γίνει γνωστά, πρόταση για την αλλαγή του τρόπου εξέλιξης των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, έχει προετοιμάσει α Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και το επιτελείο του. Η πρόταση αυτή βρίσκεται τώρα στα... τρία άλλα επιτελεία, για να εκφράσουν τις απόψεις τους, και μετά θα κατευθυνθεί στον υπουργό Εθνικής Άμυνας, ως πρόταση νόμου για τη Βουλή. Η σχετική πρόταση έχει ως κύριο στόχο, όπως τουλάχιστον λένε ο στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος και οι συνεργάτες του, να σταματήσει η δια της αποστρατείας αποχώρηση αξιωματικών από τις ένοπλες δυνάμεις στην ηλικία των 48 ετών. Γιατί πραγματικά ένας αξιωματικός στα 48 του μάλλον έχει πάρα πολλά να δώσει στη χώρα που, ας μην ξεχνάμε, τον εκπαίδευσε. Και όχι μόνον αυτό, αλλά δεν είναι δυνατόν ένας νέος άνθρωπος να οδηγείται στο να περνά την ώρα του στα καφενεία ή αναζητώντας «κάτι να κάνει»... Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας και την «ιδιαίτερη κατάσταση» των στρατιωτικών, τότε αντιλαμβανόμαστε πιο εύκολα τα κάθε είδους προβλήματα που θα έχουν αρκετοί που φεύγουν ξαφνικά από τις ένοπλες δυνάμεις σε αυτή την ηλικία. Η πρόταση λοιπόν του κ. Κωσταράκου προβλέπει ότι οι αξιωματικοί θα μπορούν να φεύγουν στα 35 χρόνια υπηρεσίας, δηλαδή όταν είναι 53 - 54 ετών, ή στα 40, όταν δηλαδή είναι 58 - 59 ετών. Μάλιστα, σε κάποιο σημείο της καριέρας τους, στον βαθμό του Συνταγματάρχη ας πούμε, θα πρέπει να επιλέγουν αν θα μπαίνουν στη διαδικασία της εξέλιξης, δηλαδή αν θα κρίνονται για τις επόμενες θέσεις ως αυτή του στρατηγού ας πούμε, ή θα μπαίνουν σε μια παράλληλη επετηρίδα και θα παραμένουν στη θέση τους τα επόμενα χρόνια. Η πρόταση αυτή, λένε οι γνωρίζοντες, δεν αλλάζει καθόλου τα δεδομένα στα συνταξιοδοτικά, μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα των αξιωματικών. Αν τα δεδομένα είναι αυτά, είναι σαφές ότι η ουσία και η λογική της πρότασης αυτής είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Κι αυτό γιατί δεν είναι δυνατόν με «ξαφνικό θάνατο» να φεύγουν από την υπηρεσία αξιωματικοί που έχουν τεράστια πείρα και μπορούν να αποδώσουν τα επόμενα χρόνια πάρα πολλά στις ένοπλες δυνάμεις. Η λογική της προαγωγής νεότερου που παρασύρει όλους τους άλλους στην αποστρατεία είναι παράλογη, καθώς επίσης και η αποστρατεία ανθρώπων στα 48 χρόνια τους, πιθανόν γιατί οι «συσχετισμοί» κάθε είδους της εποχής δεν τους ευνοούν. Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι τα επιτελεία Αεροπορίας, Στρατού και Ναυτικού θα απαντήσουν θετικά (ως τις 20 Οκτωβρίου) αν και, όπως φαίνεται, υπάρχουν αντιρρήσεις μεσαίων στελεχών που κινούνται μάλλον από εντελώς ιδιοτελείς λόγους. Το κρίσιμο βέβαια είναι να δεχθεί την εισήγηση η ηγεσία του υπουργείου Άμυνας και να προχωρήσει γρήγορα τη σχετική ρύθμιση. Πάντως, όπως και να είναι, φαίνεται ότι ο σημερινός υπουργός δεν πρόκειται να προλάβει να κάνει αυτός τη ρύθμιση (στην οποία φαίνεται να είναι θετικός), μια και εκείνες τις μέρες θα πρέπει να παραιτηθεί για να μεταβεί στις Βρυξέλλες. Άρα, η συγκεκριμένη πρόταση θα φτάσει στα χέρια του νέου υπουργού. Ας ελπίσουμε ότι και αυτός θα την δει με ανοιχτό και θετικό πνεύμα. (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 27/09/2014 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Θέλουμε λιγότερους «στρατηγούς»

Μικρές μουρμούρες ξεκίνησαν, ιδιαίτερα στις τάξεις του Στρατού Ξηράς, μόλις έγινε γνωστό το έγγραφο του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, στρατηγού Μιχαήλ Κωσταράκου, με το οποίο ξεκινά ουσιαστικά η διαδικασία για τη μείωση του αριθμού των ανώτατων αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Και η μουρμούρα αυτή να δείτε που θα... γίνει δυνατότερη, γιατί δεν είναι εύκολο να γίνουν τέτοιες αλλαγές, χωρίς αντιδράσεις. Γιατί μιλάμε για μείωση 20% περίπου στον αριθμό των ανώτατων αξιωματικών. Και αυτό σημαίνει ότι κάποιοι δεν θα βάλουν «διπλή κλάρα» στο καπέλο τους. Σημαίνει ότι κάποιες συμπτύξεις μονάδων και υπηρεσιών θα πρέπει να γίνουν. Σημαίνει εν τέλει πως κάποιοι δεν θα γίνουν «στρατηγοί», «πτέραρχοι» ή «ναύαρχοι», κάτι που ίσως είχαν στο μυαλό τους από τα δεκαοκτώ τους χρόνια, όταν μπήκαν στις παραγωγικές σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων. Και η αλήθεια είναι πως όλες αυτές είναι θεμιτές φιλοδοξίες και κατανοητά προβλήματα και επιδιώξεις. Όμως είναι σαφές ότι σε αυτό τον τομέα πρέπει να γίνουν αλλαγές. Αν κανείς δει τα στατιστικά, θα καταλάβει ότι, για λόγους γνωστούς σε όλους όσους έχουν έστω και μικρή σχέση με τις ένοπλες δυνάμεις, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν υπερπληθώρα στρατηγών. Μπορεί, εξάλλου, αυτό να το διαπιστώσει κανείς βλέποντας τις στήλες των επιστολών στις εφημερίδες, όπου τουλάχιστον ένας επιστολογράφος κάθε μέρα είναι στρατηγός Ε.Α... Πρέπει, λοιπόν, και εδώ να υπάρξει ορθολογισμός. Όχι για οικονομικούς λόγους (όπου και αυτό είναι ένα ζήτημα), αλλά κυρίως για λόγους που έχουν να κάνουν και με τη λογική των βαθμών και της άμιλλας στις Ένοπλες Δυνάμεις. Να αντιληφθούμε όλοι, με πρώτους τους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων, πως δεν είναι δυνατόν όλοι όσοι αποφοιτούν από τις σχολές να γίνονται στρατηγοί. Δεν είναι δυνατόν να δημιουργούμε θέσεις και διοικήσεις, μόνο και μόνο για να μπορούν να δικαιολογηθούν οι ανώτατοι αξιωματικοί. Το αντίθετο πρέπει να κάνουμε. Και πρέπει να αντιληφθούν και οι ίδιοι οι στρατιωτικοί πως η ιεραρχία πρέπει να έχει σωστές διαστάσεις για να είναι κανονική πυραμίδα. Και ότι θα πρέπει τελικά, για να μπορέσει να λειτουργήσει και η αξιοκρατία και η επιβράβευση των καταλληλότερων και των αξιότερων, να μην γίνονται όλοι στρατηγοί... Και θα έλεγα και κάτι άλλο. Θα πρέπει οι ίδιοι οι αξιωματικοί να αντιληφθούν πως το ότι δεν θα γίνουν στρατηγοί δεν σημαίνει τίποτα. Δεν χάνουν σε αξία και κύρος επειδή δεν θα πάρουν ένα ή δύο διαμαντόπετρα αστέρια. Όπως στη σχολή ένας γίνεται αρχηγός, έτσι και εδώ, στην πορεία τους στην στρατιωτική ζωή, όλοι κρίνονται και λίγοι θα πάνε στην κορυφή της πυραμίδας. Και το ότι κάποιος είναι καλύτερος από σένα (ή κρίνεται ως καλύτερος για να είμαστε πιο σαφείς), δεν σημαίνει ότι εσύ δεν είσαι καλός και άξιος. Αντιλαμβάνομαι πως για έναν στρατιωτικό που σήμερα βρίσκεται στους βαθμούς του συνταγματάρχη και πάνω είναι δύσκολο να κατανοήσει και να δεχθεί αυτή την αλλαγή. Όμως, αυτοί οι αξιωματικοί, που βρίσκονται ψηλά στην ιεραρχία, θα πρέπει να υποστηρίξουν το μέτρο και να δώσουν έτσι και το παράδειγμα στους νεότερους. Να καταλάβουν όλοι ότι η πυραμίδα έχει συγκεκριμένες διαστάσεις, αλλιώς καταρρέει. Και ότι δεν κάνουν μόνο τα αστέρια και οι κλάρες τον άξιο... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 04/07/2014 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ: 1) Μάχη για το «κούρεμα» των στρατηγών (ΓΡΑΦΗΜΑ - ΠΙΝΑΚΑΣ) 2) Εξορθολογισμός στις Ε.Δ. με λιγότερους Στρατηγούς... (ΠΙΝΑΚΕΣ)

Περισσότερα »

Γ. Λαμπρόπουλος: Μια περίπτωση υφυπουργού με ειδικά χαρακτηριστικά

Χωρίς να θέλω να υποβαθμίσω μια σειρά από αλλαγές που έγιναν στο υπουργικό συμβούλιο, αλλαγές για τη σημασία των οποίων θα μιλήσουμε τις επόμενες μέρες, θα ήθελα να αναφερθώ σήμερα σε μια τοποθέτηση υφυπουργού που νομίζω ότι έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Χαρακτηριστικά που... αξίζει να επισημανθούν. Αναφέρομαι στην τοποθέτηση (και πάλι) στη θέση του υφυπουργού Άμυνας, του βουλευτή Ιωάννη Λαμπρόπουλου. Η τοποθέτηση αυτή έχει δυο στοιχεία που νομίζω ότι την κάνουν ξεχωριστή. Ο κ. Λαμπρόπουλος εκλέγεται στην ίδια εκλογική περιφέρεια με τον πρωθυπουργό, την Καλαμάτα. Και όπως είναι φυσικό, συμβαίνει σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες, τουλάχιστον τις εκτός Αθηνών, οι τοπικοί βουλευτές δεν συνηθίζεται να είναι αυτό που λέμε «πρώτοι φίλοι». Και είναι σαφές ότι Σαμαράς και Λαμπρόπουλος, όπως λένε πολλοί, μάλλον τυπικές σχέσεις είχαν και αυτές «εξ ανάγκης», θα μπορούσε να πει κανείς. Είναι, εξάλλου, αν και σχεδόν συνομήλικοι (έχουν 4 χρόνια διαφορά) και αρκετά διαφορετικοί, όπως δείχνει η ως τώρα συμπεριφορά τους, και ως χαρακτήρες. Ο κ. Λαμπρόπουλος πρωτομπήκε στη Βουλή το 1989, όταν ο Αντώνης Σαμαράς, βουλευτής από το 1977, αναλάμβανε υπουργός Οικονομικών. Η αντιπαράθεση στην Καλαμάτα ήταν από τότε έντονη. Βέβαια, μετά το 1993 χώρισαν οι κομματικοί τους δρόμοι. Όμως, στις εκλογές του 2007, όταν ο κ. Σαμαράς επανήλθε στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στην Καλαμάτα, ο κ. Λαμπρόπουλος πάλεψε και βεβαίως τον πέρασε, βγαίνοντας πρώτος στον νομό, με μεγάλο αριθμό ψήφων. Κανείς, λοιπόν, δεν ανέμενε ότι ο κ. Σαμαράς, ως πρωθυπουργός, θα θυμόταν στον ανασχηματισμό τον συντοπίτη του, κ. Λαμπρόπουλο, και ότι θα τον έχριζε υφυπουργό. Αλλά δεν είναι μόνον αυτό, που ως γεγονός το θεωρώ πολύ θετικό για τα πολιτικά ήθη. Είναι γιατί τον τοποθέτησε στη θέση του υφυπουργού Άμυνας. Θέση από την οποία είχε περάσει την περίοδο 2004-07. Και λέω ότι έχει σημασία, γιατί ο λιγομίλητος κ. Λαμπρόπουλος είχε αφήσει τότε στο υπουργείο Άμυνας τις καλύτερες των εντυπώσεων σε όλους. Ο κ. Λαμπρόπουλος, καθόλου καλός, όπως φαίνεται (και μάλιστα από επιλογή), στα θέματα των δημοσίων σχέσεων (αν και έχει σύζυγο δημοσιογράφο), στην πρώτη του θητεία ασχολήθηκε με ένα «καυτό» θέμα. Βρέθηκε αντιμέτωπος με κύκλωμα παράνομων απαλλαγών από την στράτευση «επώνυμων» (δηλαδή τραγουδιστών, αθλητών, γιων επιχειρηματιών κ.λπ.) πολιτών. Και παρότι οι πιέσεις να σταματήσει το θέμα ήταν από την πρώτη στιγμή και πολλές και από πολύ ψηλά και από παντού και έφταναν μέχρι και σε απειλές, ο κ. Λαμπρόπουλος δεν έκανε πίσω. Αντίθετα, ζήτησε να συνεχιστούν μέχρι τέλους οι έρευνες, πράγμα που όσο αφορούσε τον ίδιο έγινε. Τώρα τι έγινε από εκεί και πέρα δεν αφορά τον κ. Λαμπρόπουλο αλλά άλλους... Το ότι λοιπόν ο πρωθυπουργός τον τοποθετεί στην ίδια θέση, γνωρίζοντας το σχετικό θέμα του παρελθόντος, μας δίνει την αίσθηση πως έστω και αργά η ηθική στάση κάποιων επιβραβεύεται. Γι' αυτό και θεώρησα καλό να αναφερθώ σήμερα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Γιατί υπάρχουν σε αυτή δείγματα άλλου πολιτικού πολιτισμού και ηθικής. Και ας ελπίσουμε ότι ο κ. Λαμπρόπουλος, με την πολιτική του και τώρα στο υπουργείο Άμυνας, θα μας επιβεβαιώσει... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 12/06/2014 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Οι αρχηγοί κρίνονται, κυρίως από τα αποτελέσματα των ενεργειών τους

Αν κάποιος διαβάσει το βιογραφικό του νέου αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στράτου, του αντιστράτηγου Χρήστου Μανωλά, θα δει ότι «τα έχει όλα». Όλα όσα θα μπορούσε να ζητήσει κάποιος από έναν ανώτατο αξιωματικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Και θετική πορεία και... υπηρεσία σε μια σειρά από θέσεις που προσφέρουν τεράστια εμπειρία, ενώ έχει ανέβει σε όλες τις βαθμίδες της διοίκησης των μονάδων. Είναι, όπως μάλιστα αναφέρει χαρακτηριστικά στο βιογραφικό του, «Εν ενεργεία Αλεξιπτωτιστής και Υποβρύχιος Καταστροφέας». Θα έλεγα, επίσης, ότι ιδιαίτερη σημασία θα πρέπει να δώσει κάποιος και στις γλώσσες που μιλά, ήτοι αγγλικά, γερμανικά, σερβοκροατικά, βουλγαρικά, ενώ γνωρίζει σε επίπεδο εργασίας, ιταλικά και ισπανικά. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον, θα έλεγα, παρουσιάζει το ότι έχει υπηρετήσει σε θέσεις στο εξωτερικό και μάλιστα όχι μόνο σε γραφεία του ΝΑΤΟ, αλλά και σε «μάχιμες» μονάδες, πράγμα που θεωρώ ότι αποτελεί πολύ μεγάλη εμπειρία για έναν Έλληνα αξιωματικό, μια και τον βγάζει έξω από τα «στενά όρια και πλαίσια της ελληνικής στολής». Βέβαια, οι πάντες δεν κρίνονται από τα βιογραφικά και τα προσόντα τους, αλλά κυρίως από το πώς χρησιμοποιούν όλες αυτές τις γνώσεις και δεξιότητες που φαίνεται να έχουν αποκτήσει. Κρίνονται από το πώς αξιοποιούν τις ικανότητες και τις γνώσεις τους αυτές, δηλαδή κρίνονται από τα αποτελέσματα που φέρνουν με τις ενέργειές τους, στις θέσεις ευθύνης που αναλαμβάνουν. Όταν μάλιστα η θέση ευθύνης είναι η ανώτερη που μπορεί να αναλάβει κάποιος στον Στρατό, αυτή του αρχηγού, τότε είναι βέβαιο ότι κρίνεται ιδιαίτερα αυστηρά στο επίπεδο των αποτελεσμάτων που θα φέρει κατά τη θητεία του. Αποτελεσμάτων που βεβαίως όλοι γνωρίζουν ότι για να υπάρξουν (κάποια τουλάχιστον από αυτά) θα πρέπει να «βοηθήσει» και η πολιτική ηγεσία, όμως αρκετές είναι οι αρμοδιότητες του εκάστοτε αρχηγού που μπορεί, αν θέλει, να αλλάξει πολλά πράγματα σε όλους τους τομείς του στρατεύματος. Έτσι, λοιπόν, ο νέος αρχηγός θα κριθεί στην πορεία της θητείας του, ανάλογα με τα αποτελέσματα που θα φέρνουν οι ενέργειές του και σε σχέση με τους στόχους που θα βάλει. Οφείλω, όμως, να επισημάνω ότι η εντύπωση που έδωσε χθες, στην πρώτη επαφή γνωριμίας με δημοσιογράφους, ήταν ιδιαίτερα θετική. Θετική γιατί έδειξε έναν ανώτατο αξιωματικό, που έχει αίσθηση της πραγματικότητας και στη χώρα αλλά και στο στράτευμα. Έναν αξιωματικό που μπορεί να έχει μέσα του τον στρατιωτικό, όπως λέμε, όμως γνωρίζει ποια είναι η κατάσταση στην κοινωνία και κυρίως ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν μόνιμοι αλλά και στρατεύσιμοι σε όλους τους τομείς. Καθώς, επίσης, φάνηκε να έχει αίσθηση των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν όχι μόνον οι ένοπλες δυνάμεις γενικώς, αλλά και τα στελέχη τους. Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα, η γνώση δηλαδή των προβλημάτων, όμως είναι απλώς το πρώτο βήμα. Τα σημαντικά είναι τα επόμενα, δηλαδή η αντιμετώπιση ορισμένων τουλάχιστον εξ αυτών. Ο νέος αρχηγός δείχνει, αν κρίνει κανείς τις πρώτες κινήσεις του, να θέλει να προχωρήσει για την αντιμετώπιση τους. Αναμένουμε τα αποτελέσματα. Τα χειροπιαστά αποτελέσματα. (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 28/03/2014 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Οι διαδόσεις για κρίσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις (πάλι) και οι ευθύνες των πολιτικών

Με το που μπήκε ο νέος χρόνος, άρχισαν πάλι τα σενάρια για αλλαγές στην ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων. Και μάλιστα με χρονικό προσδιορισμό. Ως τις 15 Ιανουαρίου. Παρόμοια σενάρια βέβαια είχαμε και πριν... τρεις - τέσσερις μήνες, που βέβαια διαψεύστηκαν και πάλι πριν κανένα μήνα, που έπεσαν στο κενό. Όπως φαίνεται και τα σημερινά σενάρια μάλλον θα πέσουν έξω, για μια σειρά πολύ απλούς λόγους. Ο πρώτος είναι ότι δεν έχει προκύψει κάτι ιδιαίτερα συγκλονιστικό που να οδηγήσει σε κρίσεις άμεσα. Μόνον η πίεση μιας ομάδας της κλαδικής των απόστρατων της ΝΔ υπάρχει, όμως και αυτή δεν έχει απήχηση στο σύνολο των απόστρατων της Συγγρού και δεν φαίνεται να εισακούγεται από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας. Το αντίθετο θα έλεγα καταφέρνουν οι κύριοι απόστρατοι με τις πιέσεις τους. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι οι κρίσεις θα πρέπει να γίνουν, στα μέσα Μαρτίου. Οπότε δεν έχει και κανένα νόημα να αναστατωθεί το σύνολο του στρατεύματος με έκτακτες κρίσεις και πιθανόν μετά και τακτικές. Πρόκειται για λογικές του παρελθόντος, ξεπερασμένες, άνευ λογικής. Και όμως κάποιοι συνεχίζουν να προωθούν αυτές τις ιδέες, για λόγους που έχουν να κάνουν, συνήθως, με προσωπικά συμφέροντα και επιδιώξεις. Μάλιστα, για να μπορέσουν να δώσουν μια σοβαροφάνεια σε όλες αυτές τις πιέσεις, λένε πως θα πρέπει να γίνουν οι κρίσεις τώρα, γιατί η κατάσταση στην Τουρκία θα επιδεινωθεί το επόμενο διάστημα και «όλα μπορεί να συμβούν». Οπότε θα πρέπει η ηγεσία του στρατεύματος να έχει αλλάξει τώρα. Λες και οι σημερινοί αντιστράτηγοι, αντιπτέραρχοι και αντιναύαρχοι, αν τελικά γίνουν αλλαγές και αναλάβουν, θα μάθουν την κατάσταση μόλις πάρουν τα γαλόνια του αρχηγού. Αν τώρα που είναι δεύτεροι, τρίτοι, τέταρτοι δεν γνωρίζουν, ε τότε ζήτω που καήκαμε... Όμως οι συγκεκριμένες γραφικές διαδόσεις, που δυστυχώς φαίνεται να ξεκινούν ακόμα και από ανώτατους αξιωματικούς με προσβάσεις σε κρίσιμα γραφεία των επάνω ορόφων του Πεντάγωνου, προκαλούν αναστάτωση (και δικαίως) κυρίως στις τάξεις των ανώτατων αξιωματικών. Προκαλούν συζητήσεις, σχεδιασμούς και ομαδοποιήσεις, που στην συνεχεία οδηγούν αρκετούς να ψάχνουν «φίλους και γνωστούς» στο πολιτικό σύστημα και «μπάρμπα στην Κορώνη». Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει αυτή η «ξεφτίλα» στις ένοπλες δυνάμεις με τις έκτακτες κρίσεις και τις διαφορές κατά καιρούς διαδόσεις, που το μόνο που κάνουν είναι να προκαλούν προβλήματα στην λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων. Ενός σώματος που λειτουργεί και πρέπει να λειτουργεί με βάση την ιεραρχία και τον σεβασμό της, αλλιώς δεν πρόκειται για στράτευμα... Ας σταματήσει λοιπόν αυτό το παιχνιδάκι με τις διαρροές κατά καιρούς, με την προβολή προσώπων και τις διαδόσεις κατά κάποιων, που μόνον καλή υπηρεσία δεν προσφέρουν και στις Ένοπλες Δυνάμεις και στη χώρα. Και ας αποφασίσει και η πολιτική ηγεσία (της χώρας και του υπουργείου) να βάλουν τέλος μια και καλή στο όλο αυτό θέμα. Ας καθορίσουν θητεία στους αρχηγούς, έτσι όλοι να ξέρουν ποιος και μέχρι ποτέ θα είναι στην θέση του, για να μην έχουμε τα διάφορα παρατράγουδα που έχουμε χρόνια τώρα. Όλα αλλάζουν στην χώρα, ας αλλάξει και αυτό. (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 03/01/2013 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Ο στρατός, η γραφειοκρατία και τα αποτελέσματά της

Του Πέτρου Τρουπιώτη - ptroupiotis@yahoo.gr Η γραφειοκρατία είναι ένα από τα θέματα που ταλαιπωρεί εδώ και δεκαετίες το ελληνικό δημόσιο. Αποτελεί ένα φαινόμενο που όχι μόνον λειτουργεί ανασταλτικά σε οποιαδήποτε προσπάθεια για εκσυγχρονισμό της ίδιας της λειτουργίας του κράτους, αλλά προκαλεί και μια σειρά από άλλα ζητήματα. Προκαλεί κατ' αρχήν μεγάλη αναστάτωση στη ζωή των πολιτών, ταλαιπωρία, ώρες χαμένες, που σημαίνει... μη εξυπηρέτηση, μη ρύθμιση θεμάτων και γενικώς αναποτελεσματικότητα. Όλα αυτά βέβαια σημαίνουν κόστος και οικονομικό και γενικότερα σημαίνουν οπισθοδρόμηση. Γιατί η γραφειοκρατία, εκτός των άλλων, αποτρέπει επενδύσεις, τις κάνει ασύμφορες, μια και ο μηχανισμός «χρειάζεται λάδι» για να κινηθεί κ.λπ. Πέρα όμως από αυτή τη γραφειοκρατία, φαίνεται ότι υπάρχει και ένα άλλο είδος που αποτελεί παρακλάδι της, συνέχεια της. Η γραφειοκρατία που έχει να κάνει με τη στενοκεφαλιά ή την ευθυνοφοβία κάποιων ή ακόμα και με τη λογική να ασκήσουν κάποιου είδους «εξουσία». Και αυτή η γραφειοκρατία μπορεί να μην έχει, στις περισσότερες των περιπτώσεων, άμεσες «οικονομικές επιπτώσεις» για τους πολίτες, όμως δημιουργεί καθυστερήσεις, εκνευρισμούς και ίσως ματαιώσεις γεγονότων. Και δυστυχώς, αυτό το είδος της γραφειοκρατίας, δεν έχει περιοριστεί μόνο στον στενό δημόσιο τομέα, ή στους δήμους, όπως κανείς θα υπέθετε, αλλά έχει φτάσει και σε σημεία του κρατικού μηχανισμού που θα έπρεπε να λειτουργούν με άλλη λογική, άλλα κριτήρια και κυρίως χωρίς γραφειοκρατία, μια και κάτι τέτοιο απαιτεί ο ρόλος που έχουν να παίξουν. Ένας τέτοιος χώρος είναι οι ένοπλες δυνάμεις, που πρέπει να λειτουργούν με συγκεκριμένο σύστημα, σχέδιο και κυρίως δυνατότητα λήψης αποφάσεων γρήγορα και με δυνατότητα πρωτοβουλιών σε κάθε επίπεδο. Πόσο μάλλον για θέματα και τομείς που μπορεί να πει κανείς ότι δεν άπτονται της εθνικής άμυνας και ασφάλειας. Θα αναφέρω ένα συγκεκριμένο θέμα που έπεσε στην αντίληψη μου, θέμα που δείχνει πως μερικές φορές κάνουμε το απλό δύσκολο και τελικά είναι κάτι που δημιουργεί αναστάτωση και λειτουργεί αρνητικά για το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Τηλεοπτικό συνεργείο, και μάλιστα ξένο, ζητά να τραβήξει πλάνα από ένα στρατιωτικό μουσείο, από τα αρκετά που υπάρχουν σε διάφορες περιοχές της χώρας. Μουσείο το οποίο είναι ανοιχτό για το κοινό, το επισκέπτεται όποιος θέλει, από σχολεία μέχρι τουρίστες, και εν πάση περιπτώσει έχει δημιουργηθεί για να προβάλει το περιεχόμενό του παντού. Για να μπορέσει, λοιπόν, το τηλεοπτικό συνεργείο να πάρει πλάνα από το, ανοιχτό στο κοινό επαναλαμβάνω, μουσείο, πρέπει να γίνει αίτηση, να δώσουν άδεια μια σειρά από διευθύνσεις του στρατιωτικού σχηματισμού στον οποίο ανήκει το μουσείο, να το εγκρίνουν διευθύνσεις στο Γενικό Επιτελείο Στρατού στην Αθήνα, να συμφωνήσει το Γραφείο του Αρχηγού και να δώσει το «ΟΚ» ο ίδιος ο Αρχηγός. Μιλάμε δηλαδή για τρελά πράγματα. Αντί να «παρακαλάμε» τα τηλεοπτικά συνεργεία (και μάλιστα ξένων χωρών) να μπουν και να πάρουν πλάνα, έτσι ώστε να προβληθούν παντού όλα αυτά που έχουμε να προβάλουμε, που έχουμε αποφασίσει να προβάλουμε (γιατί αλλιώς δεν θα είχαμε κάνει μουσείο ανοιχτό στον κόσμο), εμείς τους προκαλούμε χωρίς λόγο κάθε είδους προβλήματα και τους βάζουμε εμπόδια. Για λόγους «τυπικούς», χωρίς αντικείμενο, πιθανόν για να δικαιολογούν κάποιοι «εξουσία» και «αρμοδιότητες». Μήπως κάποιος πρέπει άμεσα να λύσει ορισμένα τέτοια ζητήματα και μάλιστα με τον τρόπο που ο Μέγας Αλέξανδρος «έλυσε» τον Γόρδιο δεσμό; Γιατί τέτοια πράγματα είναι παράλογα. Για να μην δικαιωθούν όσοι υποστηρίζουν ότι «όπου τελειώνει η λογική, αρχίζει ο στρατός». (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 23/05/2013 – Σ.Λ.) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Διαμαρτυρίες πρώην αρχηγών και άλλων ανωτάτων και η -σκληρή- πραγματικότητα

Είναι η αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια οι στρατιωτικοί έχουν υποστεί τεράστια μείωση των κάθε είδους αποδοχών τους. Μερικοί υπολογίζουν ότι η μείωση μπορεί να έχει φτάσει και το 60%. Ίσως και να το έχει ξεπεράσει. Είναι, επίσης, αλήθεια ότι... πολλοί στρατιωτικοί «τα φέρνουν πολύ δύσκολα πέρα», αλλά και ότι έχουν δημιουργηθεί σε αρκετές οικογένειες στρατιωτικών τόσα χρέη από το παρελθόν, όπως για παράδειγμα από δάνεια που έχουν λάβει κάτω από άλλες οικονομικές συνθήκες, που είναι αδύνατον να καλυφθούν με τα σημερινά δεδομένα. Και μπορεί η όλη προσπάθεια με τους «τραπεζίτες» που κάνει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, για βελτίωση των όρων των δανείων, να δίνει κάποια ελπίδα, κάποιο «φως», δεν λύνει όμως τα προβλήματα. Βέβαια, τα προβλήματα που έχει ο μέσος στρατιωτικός τα έχει και ο μέσος Έλληνας. Ο τελευταίος ίσως έχει και περισσότερα, μια και αρκετοί πολίτες δεν έχουν καν εργασία και ζουν κυριολεκτικά από την «ελεημοσύνη» συγγενών και φίλων. Μόνο που ίσως εδώ, σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, τα προβλήματα να είναι πιο οξυμμένα, λόγω και συνθηκών εργασίας. Αυτά τα προβλήματα φαίνεται ότι έδωσαν την ευκαιρία, την αφορμή και τη δυνατότητα σε κάποιους, που έχουν υπηρετήσει στο στράτευμα, ορισμένοι μάλιστα σε ανώτατες θέσεις, να «βγουν μπροστά» και να διαμαρτύρονται όχι μόνο για τα μισθολογικά θέματα, αλλά και για τη γενικότερη υποβάθμιση των στρατιωτικών και του ρόλου τους. Είδαμε, λοιπόν, πρώην αρχηγούς και άλλους ανώτατους αξιωματικούς, μόλις αποστρατευθέντες μάλιστα, σε συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος, είδαμε άλλους να δίνουν συνεντεύξεις (ακόμα και εν υπηρεσία) και να κάνουν κριτική σε λογικές και πρακτικές που ισχύουν στο υπουργείο Άμυνας. Είδαμε, επίσης, πολλούς από αυτούς να καταγγέλλουν μέσα από το διαδίκτυο, επωνύμως ή ανωνύμως, υπουργούς ανεξαρτήτως κόμματος, άλλους στρατιωτικούς αλλά και δημοσιογράφους γιατί δεν τους αρέσουν αυτά που λένε. Και βέβαια αυτό είναι δικαίωμα τους. Δικαίωμα του καθενός είναι να έχει απόψεις και υποχρέωση του να τις εκφράζει. Όμως είναι τουλάχιστον εκτός ηθικής να σου φταίνε όλα, να καταγγέλλεις τα πάντα, μόλις χάσεις την καρέκλα ή όταν φοβάσαι ότι θα την χάσεις. Γιατί μπορεί να έχουν, μεγάλη μάλιστα, δόση αλήθειας τα όσα ορισμένοι πρώην αρχηγοί και επιτελείς λένε για το θέμα των κρίσεων και των επιλογών στις ανώτατες θέσεις, για το θέμα των μεταθέσεων, ίσως ακόμα και για θέματα εξοπλισμών. Όμως είναι επίσης, τουλάχιστον αστείο, να λες όλα αυτά που λες ό,τι έβλεπες τόσα χρόνια μόλις, καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία, χάνεις τη θέση. Μια θέση που προφανώς, αν δεχθούμε τις καταγγελίες σου, και εσύ πήρες μέσω αυτών των διαδικασιών. Μια θέση, μια τοποθέτηση, μια μετάθεση που, αν δεχθούμε τα δικά σου λεγόμενα, δεν μπορεί πάρα να ήταν προϊόν πολιτικής ή άλλης συναλλαγής. Οφείλουν, λοιπόν, όλοι αυτοί οι στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι και άλλοι που διαμαρτύρονται μόλις χάσουν τα γαλόνια, να μας εξηγήσουν πώς έφτασαν στις ανώτερες και τις ανώτατες θέσεις και γιατί τότε δεν φώναζαν για όσα έβλεπαν. Γιατί δεν μπορεί να μην τα έβλεπαν τότε. Γιατί δέχθηκαν να μετάσχουν στα όσα σήμερα καταγγέλλουν; Μήπως γιατί αυτοί τότε έμεναν με τα γαλόνια στην στολή και τα υπηρεσιακά τζιπ... Και βέβαια το σύστημα μεταθέσεων, προαγωγών και γενικότερα κρίσεων στις ένοπλες δυνάμεις πάσχει. Και βέβαια οι επιλογές αρχηγών ίσως θα πρέπει να γίνονται και με άλλα κριτήρια. Και βέβαια πρέπει να υπάρχει διετής, με δυνατότητα ανανέωσης, θητεία για τους αρχηγούς, ώστε να μην αλλάζουν όποτε ο υπουργός θέλει. Όμως αυτό δεν δικαιολογεί όσους σήμερα φωνάζουν, ενώ ήταν μέσα σε αυτό το σύστημα και με αυτό εξελίχθηκαν, να λένε όσα λένε, αν δεν ξεκινήσουν με μια αυτοκριτική. Γιατί αλλιώς το μόνο που μπορεί κανείς να σκεφτεί είναι πως φωνάζουν γιατί προσβλέπουν σε ένα άλλο, πολιτικό αυτή τη φορά, μέλλον... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 04/04/2013 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Η διαδήλωση, οι στολές, ο στρατηγός και τα αυτονόητα

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τις περικοπές των μισθών αλλά και για τη μείωση συνολικά των κονδυλίων για τις ένοπλες δυνάμεις οργανώνεται για μεθαύριο, Σάββατο. Και δεν είναι η πρώτη που οργανώνεται τα τελευταία χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι οι στρατιωτικοί έχουν... δίκιο να διαμαρτύρονται, μια και έχουν υποστεί αρκετές μειώσεις, μειώσεις που σε μερικές μάλιστα κατηγορίες, στις οποίες κόπηκαν (κακώς) και κάποια επιδόματα, έχουν κάνει την οικονομική κατάσταση του προσωπικού αφόρητη. Γι' αυτό και διαμαρτύρονται οι στρατιωτικοί, που δεν μπορεί να πει κανείς (παρά τα περί ειδικού μισθολογίου κ.λπ.) ότι είναι και οι πιο καλοπληρωμένοι κρατικοί λειτουργοί. Και αυτό με την έννοια του τι ακριβώς κάνει ο καθένας, μια και είναι εντελώς διαφορετικό να βρίσκεσαι σε μια μονάδα, να διοικείς ανθρώπους, να έχεις την ευθύνη για πολύ λεπτές καταστάσεις, να είσαι αναγκασμένος να μετακινείσαι κάθε λίγο και λιγάκι, και μάλιστα σε δυσπρόσιτες περιοχές, και γενικότερα να κάνεις τη ζωή του στρατιωτικού, από το να είσαι υπάλληλος στο ΙΚΑ ή σε κάποιο υπουργείο και να βρίσκεσαι στο ίδιο γραφείο, στην ίδια πόλη, για 35 χρόνια. Μέχρι εδώ δεν μπορεί κανείς να μην θεωρεί πως πρέπει να υπάρχει μια ειδική μέριμνα προς τους στρατιωτικούς, ιδιαίτερα μάλιστα τους αξιωματικούς που και αρκετά απαιτητικές πανεπιστημιακές σχολές έχουν τελειώσει και πολλοί συνεχίζουν τις σπουδές ή τα ειδικά σχολεία, αλλά και κυρίως κρίνονται κάθε μέρα και μάλιστα σε δύσκολες καταστάσεις. Από αυτό όμως το σημείο μέχρι του να οργανώνεται διαδήλωση διαμαρτυρίας στην οποία καλούνται να λάβουν μέρος εν ενεργεία αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων με την στολή, έχει πολύ μεγάλη διαφορά. Γιατί η στολή αποτελεί συγκεκριμένο στοιχείο που δείχνει όχι μόνον την επαγγελματική θέση του καθενός εξ αυτών, αλλά κάνει σαφές και την ειδοποιό διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στους πολίτες και τους στρατιωτικούς. Στο ότι οι μεν έχουν συνδικαλιστικά και άλλα δικαιώματα, ενώ οι στρατιωτικοί βρίσκονται σε άλλο καθεστώς. Γιατί δεν είναι δυνατόν να δεχθεί κανείς ότι μπορεί να υπάρξει στρατός χωρίς να υπάρχει και πειθαρχία, χωρίς να υπάρχει ιεραρχία. Μάλιστα, όσοι σκέφτηκαν να καλέσουν τους εν ενεργεία συναδέλφους τους να κατέβουν στη διαδήλωση με τις στολές, το έκαναν – είναι προφανές - μόνο και μόνο για λόγους εντυπωσιασμού και για τη δημιουργία «κλίματος». Μόνο που ξέχασαν (και, δυστυχώς, γιατί είναι απόστρατοι, προέρχονται δηλαδή από τις τάξεις του στρατεύματος), ότι μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε και στη χώρα αλλά και διεθνώς μια πολύ κακή εικόνα. Θα έδινε την αίσθηση της διάλυσης ακόμα και των ενόπλων δυνάμεων. Αξίζει κάτι τέτοιο μόνο και μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων; Σωστά, λοιπόν, ο Αρχηγός του ΓΕΕΘΑ, με εγκύκλιο του, εξηγούσε ότι απαγορεύεται να μετάσχουν στρατιωτικοί με στολές σε τέτοιες συγκεντρώσεις. Εξηγούσε, δηλαδή, σε όσους ήθελαν να λένε ότι δεν κατάλαβαν, το αυτονόητο. Και ευτυχώς που οι οργανωτές της συγκέντρωσης πήραν πίσω τις σχετικές τους οδηγίες, έστω και με τη δικαιολογία του να μην τιμωρηθούν εν ενεργεία αξιωματικοί από μια τέτοια κίνηση, αν και θα έπρεπε να αναγνωρίσουν απλώς τη λανθασμένη κίνησή τους. Γιατί καλά τα δικαιώματα και σωστά να παλεύουμε γι' αυτά, αλλά μην τα διαλύσουμε όλα. Γιατί σε όλα υπάρχουν κάποια όρια, που δυστυχώς στην Ελλάδα, τα έχουμε ξεπεράσει εδώ και πολλά χρόνια... Είναι και αυτός ένας λόγος για τον οποίο φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 07/03/2013 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Διπλό το όφελος των διπλωματικών διεργασιών για τους εξοπλισμούς...

Την παλαιά και ενίοτε στο παρελθόν πετυχημένη μέθοδο της οικονομικής διπλωματίας και μάλιστα μέσω της στρατιωτικής οδού (και συγκεκριμένα μέσω του «όπλου» των εξοπλισμών), αποφάσισε να αξιοποιήσει και πάλι η ελληνική κυβέρνηση. Και μάλιστα με αρκετά φανερό και επίσημο τρόπο. Η χθεσινή επίσκεψη... στην Αθήνα του γάλλου υπουργού Άμυνας, Ζαν-Υβ Λε Ντριάν, και η συνάντηση του, εκτός από τον ομόλογο του, Πάνο Παναγιωτόπουλο, και με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Κάρολο Παπούλια, δείχνει και το πόσο μεγάλη σημασία δίνουν και οι δύο πλευρές στη συνεργασία. Συνεργασία που ήταν σαφές ότι θα προχωρήσει, και μάλιστα με γρήγορους ρυθμούς, μετά και την επίσκεψη του γάλλου προέδρου στην Αθήνα πριν λίγες ημέρες. Αλλά είναι επιπλέον σαφές ότι στο επόμενο διάστημα η κυβέρνηση θα χρειαστεί συμμάχους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και μάλιστα συμμάχους που όχι απλώς θα συμφωνήσουν στην στήριξη μας, αλλά και οι οποίοι θα αγωνιστούν για την οικονομική, καθώς και την αναπτυξιακή στήριξη της χώρας. Και ο μόνος ασφαλής και σίγουρος τρόπος για να ξέρεις πως κάποιος θα παλέψει για τα συμφέροντά σου, είναι αυτά τα συμφέροντα να είναι κατά κάποιον τρόπο και δικά του. Συνδέοντας λοιπόν την οικονομική τύχη της χώρας σου με τα συμφέροντα -οικονομικά και άλλα - μιας άλλης χώρας, και μάλιστα μιας χώρας που παίζει κεντρικό ρόλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ελπίζεις βασίμως ότι θα έχεις βρει έναν σίγουρο σύμμαχο. Όλα αυτά, βέβαια, όπως εξάλλου και κάθε συμμαχία, ιδιαίτερα όταν εσύ βρίσκεσαι στη δύσκολη θέση, δεν είναι χωρίς κόστος. Αυτό που έχει σημασία τελικά είναι αν το ισοζύγιο κόστους και οφέλους θα είναι θετικό. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση βασίμως μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι η συνεργασία μπορεί να αποβεί υπέρ μας. Αν χειριστούμε κατάλληλα τα πράγματα. Γιατί όπως λένε οι στρατιωτικοί υπεύθυνοι - και όχι μόνο - η χώρα μας χρειάζεται το επόμενο διάστημα νέες φρεγάτες για την ασφάλεια στο Αιγαίο. Και αυτά τα οπλικά συστήματα θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα αποτρεπτικό μέσο τα επόμενα χρόνια, όταν θα αρχίσουν να εξελίσσονται οι διαδικασίες εξόρυξης φυσικού αερίου και άλλων φυσικών πόρων από περιοχές του Αιγαίου. Οπλικά συστήματα τέτοιου είδους, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή στην όποια διαδικασία εξόρυξης μεγάλων ξένων εταιρειών, θα μπορούσαν να λειτουργήσουν θετικά για τη χώρα και αποτρεπτικά. Αν, λοιπόν, δούμε τη χθεσινή αρχική συμφωνία για τη δημιουργία κοινής επιτροπής που θα εξετάσει το θέμα της ναυτικής συνεργασίας με λίζινγκ, όπως φαίνεται, φρεγατών και αεροσκαφών, τότε μόνο θετικά μπορεί να την αποτιμήσουμε. Γιατί μπορεί να είναι - και σωστά - τα οικονομικά η πρώτη προτεραιότητα αυτή τη στιγμή στη χώρα μας, όμως δεν θα πρέπει για ένα διάστημα οικονομικής ανέχειας να υποθηκεύσουμε την εθνική μας κυριαρχία, αλλά και να εγκαταλείψουμε τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, μέσω των οποίων, εξάλλου, μπορεί να βοηθηθεί σημαντικά η οικονομική ανάπτυξη και η μελλοντική οικονομική στήριξη της ελληνικής κοινωνίας. Υ.Γ.1: Πολύ σοβαρή η επίσκεψη του γάλλου υπουργού χθες στο Πεντάγωνο και σωστά να του αποδοθούν οι ανάλογες τιμές. Όμως από αυτό το σημείο μέχρι του να απαγορεύεται επί ώρες η κίνηση κάθε αυτοκινήτου και πεζού στο μισό σχεδόν προαύλιο του Πενταγώνου έχει μεγάλη διαφορά. Όπως και να ακυρώνεται για ώρες η είσοδος από την κεντρική πόρτα του κτιρίου όλων για τις ίδιες ώρες. Και επειδή αυτό γίνεται κάθε φορά που κάποιος ξένος ή έλληνας επίσημος επισκέπτεται το Πεντάγωνο, μήπως κάποιοι αρμόδιοι (π.χ. στρατοπεδάρχης) θα πρέπει να δουν το ζήτημα με τα σημερινά κοινωνικά δεδομένα και όχι με αυτά προ δεκαετιών και άλλων εποχών; Όχι τίποτε άλλο, αλλά εκθέτουν με τη στάση τους και τον Αρχηγό του ΓΕΕΘΑ και τον υπουργό, που δεν νομίζω να έχουν τέτοιες ιδέες... Υ.Γ.2: Οι τελευταίες πληροφορίες λένε ότι μάλλον κανείς εκ των τεσσάρων αρχηγών δεν θα αλλάξει και οι κρίσεις θα αφορούν τους πιο κάτω. Ίδωμεν, γιατί «μηδένα προ του τέλους μακάριζε»... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 01/03/2013 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ)

Περισσότερα »

Αυτή ΗΤΑΝ η Ελλάδα. Και πρέπει να την αλλάξουμε

Του Πέτρου Τρουπιώτη - ptroupiotis@yahoo.gr Πολλές φορές, όταν σε αυτή εδώ την στήλη αναφερόμαστε στα προβλήματα της χώρας και στις ευθύνες που όλοι έχουμε για τη σημερινή κατάσταση, άλλος λίγο, άλλος περισσότερο, είναι αρκετά τα e-mail σας με τα οποία, κάποιοι σε υψηλούς τόνους, κάποιοι άλλοι με ευγένεια, διαμαρτύρεστε. Και μάλιστα το βασικό μοτίβο των... διαμαρτυριών είναι πως βάζοντας όλους στο ίδιο τσουβάλι, θα την γλιτώσουν οι μεγάλοι υπεύθυνοι. Μάλιστα, με αφορμή ένα τελευταίο σχόλιο που κατέληγε στο αν τελικά η χώρα μπορεί να σωθεί, με αφορμή άλλο ένα από τα «τρελά» της χώρας μας, ο φίλος αναγνώστης Αντώνης Κ. (δεν αναφέρω το όνομά του γιατί δεν έχω την άδειά του), ιπτάμενος απόστρατος της Πολεμικής Αεροπορίας, όπως υπογράφει, με ψέγει γράφοντας: «Μιλάτε απαξιωτικά για τη χώρα και υπερβάλλετε όταν γράφετε για ορισμένα θέματα. Δεν είμαστε όλοι οι Έλληνες ίδιοι. Δυστυχώς, με αφορμή ορισμένους, με τους οποίους οι περισσότεροι Έλληνες πολίτες δεν έχουμε καμία σχέση, την πληρώνουμε όλοι...». Θα μπορούσα να συμφωνήσω με τον φίλο αναγνώστη, τουλάχιστον εν μέρει, όπως, εξάλλου, έκανα, απαντώντας και στο e-mail του. Όμως, δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι, δυστυχώς για δεκαετίες, όλοι μας (ή έστω οι περισσότεροι) βολευόμασταν με την κατάσταση αυτή, δοξάζαμε όλους αυτούς τους ανθρώπους και θεωρούσαμε ότι «όλα θα πάνε καλά»... Και τώρα κάνουμε σαν να μην ξέραμε τίποτα, σαν να μην ζούσαμε σε αυτή τη χώρα. Αφορμή για τις σημερινές επισημάνσεις, μου δίνει κάτι που, όπως διαβάζω στο διαδίκτυο, δήλωσε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γεράσιμος Γιακουμάτος. Αντιγράφω τις σχετικές πληροφορίες, όπως δημοσιεύονται: «Όσοι ήταν πρώτο τραπέζι πίστας, τώρα βρίσκονται στον Κορυδαλλό»! Αυτός ήταν ο λόγος που επικαλέστηκε ο γνωστός επιχειρηματίας Αργύρης Παπαργυρόπουλος, ο οποίος αστειεύτηκε με τον φίλο του Γεράσιμο Γιακουμάτο, και του ζήτησε... ρουσφέτι. Το ρουσφέτι αποκάλυψε όμως ο Γιακουμάτος, δηλώνοντας ότι ο επιχειρηματίας φίλος του ζήτησε να μεσολαβήσει προκειμένου να πάρει το κυλικείο του Κορυδαλλού, αφού πολλοί από εκείνους που ήταν στα πρώτα τραπέζια στα μαγαζιά του τώρα είναι στον Κορυδαλλό. «Καλύτερα από εμένα ποιος μπορεί να τους εξυπηρετήσει;» είπε... Αυτή η φράση του κ. Παπαργυρόπουλου, έστω και αν ειπώθηκε ως αστείο, δείχνει ποια ήταν η Ελλάδα. Ποιο ήταν το όλο κλίμα που κυριάρχησε τις τελευταίες δεκαετίες, και όλο αυτό το κλίμα που μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Ένα κλίμα που δεν είναι βέβαιο ότι έχει αλλάξει οριστικά. Ένα κλίμα το οποίο ίσως μάλιστα πολλοί συμπολίτες μας, θεωρούν ότι ήταν καλό και ευτυχές για τη χώρα, προφανώς γιατί ήταν «ευχάριστο». Ένα κλίμα όπου οι πολιτιστικές αξίες ήταν τα κάθε είδους «σκυλάδικα», στα οποία συνωστίζονταν κάθε βράδυ παρέες πολιτικών, «επιχειρηματιών» και άλλων παρασιτικά διαβιούντων ανθρώπων, με τα αντίστοιχα παράσιτα γύρω τους. Εκεί έφτιαχναν κάποιοι καριέρες και περιουσίες, εκεί έστηναν δουλειές και άλλα παρόμοια συστήματα. Μόνο που αυτούς τους ανθρώπους δοξάζαμε όλοι ως πολίτες, επιλέγαμε να μας διοικήσουν και, δυστυχώς, σε αυτούς προσπαθούσαμε να μοιάσουμε ή έστω να βρεθούμε κοντά τους. Αυτή λοιπόν είναι η Ελλάδα και αυτή την Ελλάδα πρέπει να αλλάξουμε, έστω και με πόνο και με αίμα, σήμερα. Και για αυτήν την Ελλάδα, δυστυχώς, κανένας μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 28/02/2013 – Σ.Λ.)

Περισσότερα »

ΤΟ ΚΥΣΕΑ, οι κρίσεις και οι τελευταίες «πληροφορίες»

Του Πέτρου Τρουπιώτη - ptroupiotis@yahoo.gr Φήμες και «πληροφορίες» για πραγματοποίηση συνεδρίασης του ΚΥΣΕΑ, ίσως και αύριο, κυκλοφορούν τις τελευταίες ώρες όχι μόνον στους διάδρομους του υπουργείου Άμυνας αλλά και στη Βουλή. Μάλιστα όσοι διακινούν... τις πληροφορίες αυτές, «δίνουν» μαζί και τους σίγουρους που αλλάζουν ή αναλαμβάνουν τις θέσεις των αρχηγών και όχι μόνον. Όμως υπάρχει μια διαφορά. Μπορεί να συμφωνούν ως προς την πραγματοποίηση ΚΥΣΕΑ όμως διαφωνούν ως προς το ποιος θα φύγει, ποιος θα έλθει και αλλά. Γιατί ο κάθε ένας από τους «διακινούντες» τις σχετικές φήμες, είναι σαφές ότι έχει και τον δικό του λόγο να προωθεί φίλους και γνωστούς. Ξεχνώντας προφανώς ότι πολλές φορές κάποιες τέτοιες διαρροές , μπορεί αντί να κάνουν καλό να κάνουν κακό στον εκλεκτό τους. Έχει έξαλλου συμβεί παλαιοτέρα, αρκετές φορές και σε όλα τα επίπεδα κάτι τέτοιο. Για να δούμε όμως τα πράγματα πιο ψύχραιμα και όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά, με την έννοια της αναφοράς στις όποιες πληροφορίες υπάρχουν. Κατ' αρχήν συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ θα γίνει τις επόμενες μέρες μια και έτσι θα ξεκινήσει ο κύκλος των κρίσεων στις Ένοπλες Δυνάμεις. Τώρα το αν θα γίνει, σήμερα, αύριο ή τη Δευτέρα, μάλλον έχει επί της ουσίας μικρή σημασία. Για τα πρόσωπα των αρχηγών τώρα. Φαίνεται ότι ο Α/ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Κωσταράκος, μάλλον μένει στην θέση του αφού και δραστήριος αποδείχθηκε και ικανός και με την πολιτική ηγεσία και τα κόμματα δεν είχε ιδιαίτερες συγκρούσεις ( πλην ίσως του tweet για το γένος των υποψήφιων αξιωματικών που ενόχλησε -κακώς- κάποιους). Μάλιστα αρκετές φορές έβαλε το χέρι του στην φωτιά, έστω και με λάθος τρόπο (όπως την ώρα της «κατάληψης» του Πενταγώνου). Όμως έδειξε ότι δεν κρύβεται, δεν αποφεύγει τα δύσκολα. Ο Αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Γκίνης μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί παραμένων για πολλούς λόγους, που έχουν σχέση με τις ικανότητες του αλλά και με το ότι είναι ο πιο «καινούργιος» από τους αρχηγούς. Υστερεί πάντως στον τομέα των δημοσίων σχέσεων ακόμα και στο εσωτερικό του υπουργείου, παρότι έχει ένα από τα καλυτέρα επιτελεία στο γραφείο τύπου του ΓΕΣ. Και αυτό είναι ένα ζήτημα που ίσως πρέπει να προσέξει ο ίδιος. Ο Αρχηγός της Αεροπορίας, ο αντιπτέραρχος Τσαντηράκης, ένας ικανότατος αξιωματικός, φαίνεται ότι δεν έχει κολλήσει, να το πει κανείς έτσι, με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου. Φήμες τον θέλουν να αποχωρεί, παραχωρώντας την θέση του στον αντιπτέραρχο, νυν ΑΤΑ, Τουρνά. Τίποτε όμως δεν είναι σίγουρο, αν και όπως λένε οι γνωρίζοντες ο σημερινός αρχηγός δεν πρόκειται να ενοχληθεί αν αποστρατευτεί... Τέλος στο Πολεμικό Ναυτικό, είναι ένα αίνιγμα, αν θα μείνει ή όχι ο Αρχηγός. Κάποιες κινήσεις του αντιναύαρχου Χρηστίδη, που «δεν κρατά το στόμα του κλειστό όταν βλέπει κάτι με το οποίο διαφωνεί», όπως λένε παλαιοί συμμαθητές του, τον έχουν βάλει στο στόχαστρο. Όμως υπάρχουν και αρκετοί, ακόμα και μέσα στην κυβέρνηση που θα τον ήθελαν στην θέση του. Αν αποστρατευτεί, πάντως, τις περισσότερες πιθανότητες να πάρει την θέση του έχει ο σημερινός υπαρχηγός. Σε αντίθετη περίπτωση ο υπαρχηγός μάλλον πάει προς θέση στο ΓΕΕΘΑ. Ερωτηματικό, πάντως, είναι το ότι οι κρίσεις θα γίνουν προ ανασχηματισμού, στον οποίο είναι αρκετά πιθανό, το υπουργείο να αλλάξει υφυπουργούς ή ακόμα και να μείνει με έναν και μάλιστα καινούργιο. (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 27/02/2013 – Σ.Λ.)

Περισσότερα »

Η «έφοδος» στο Πεντάγωνο και τα πικρά συμπεράσματα

Είναι πραγματικά απίθανα αυτά που συμβαίνουν σχεδόν κάθε μέρα στη χώρα μας. Είναι όχι απλώς απίθανα, αλλά δείχνουν και σε ποιο σημείο έχει φτάσει αυτή η κοινωνία, αλλά και πόσο... έχουν διαλυθεί οι μηχανισμοί της. Όσοι δηλαδή υπήρχαν. Η χθεσινή έφοδος στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας εκατόν πενήντα περίπου εργαζομένων στα Ναυπηγεία, που, χωρίς κανένα πρόβλημα, κατάφεραν να μπουν στο προαύλιο του κτιρίου, και αν ήθελαν θα έμπαιναν ακόμα και στο κτίριο του ΓΕΣ και γενικότερα στους χώρους του υπουργείου, δείχνει ότι υπάρχει κάποιο λάθος στο όλο σύστημα ασφάλειας του Πενταγώνου. Όταν μάλιστα πρόκειται για είσοδο στο κτίριο, για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο. Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει αποτελεσματικό σχέδιο προστασίας του χώρου (ή δεν υπάρχει διάθεση εφαρμογής του). Ενός χώρου, που θα έπρεπε να είναι ο καλύτερα φυλασσόμενος σε όλη τη χώρα. Αυτό είναι ένα ζήτημα για το οποίο και ευθύνες υπάρχουν και μέτρα πρέπει να ληφθούν άμεσα. Όμως, το χθεσινό επεισόδιο, που έκανε το γύρο των τηλεοράσεων σε όλο τον κόσμο, αφήνοντας έτσι την εικόνα ότι η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση χάους, έδειξε και μια σειρά από άλλα γεγονότα. Πρώτο και κύριο ότι κάποιοι συνδικαλιστές (και κόμματα που βρίσκονται πίσω τους) επιζητούν σύγκρουση και «σόου». Αλλιώς δεν εξηγείται το ότι, ενώ είχαν ραντεβού καθορισμένο με τον υφυπουργό, αποφάσισαν να κάνουν «ντου» στο κτίριο. Για τηλεοπτικούς και άλλους αντίστοιχους λόγους. Δεύτερον, έγινε σαφές ότι κομμάτια τουλάχιστον της αστυνομίας δεν έχουν τη δυνατότητα να κρίνουν καταστάσεις και γεγονότα και να πάρουν τα μέτρα τους. Κινούνται πάντα μετά τα γεγονότα, άρα κατασταλτικά και βίαια. Τρίτον, έγινε επίσης σαφέστατο, ότι στο υπουργείο Άμυνας, παρά τα αρκετά γραφεία και υπευθύνους διαχείρισης κρίσεων, δημοσίων σχέσεων και άλλα, σε υπουργούς, υφυπουργούς και αρχηγούς, δε φαίνεται να υπάρχει στοιχειώδης προετοιμασία για την αντιμετώπιση ούτε τόσο απλών καταστάσεων. Αλλιώς, δεν θα υπήρχε τέτοιο ξάφνιασμα και δεν θα έβγαινε ο ανώτερος αξιωματικός που υπάρχει στη χώρα, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, να διαπραγματεύεται με την ντουντούκα στο προαύλιο και μάλιστα να λοιδορείται. Αν κάποιοι θεωρούν ότι αυτό ήταν θέαμα άξιο των ενόπλων δυνάμεων, τότε μάλλον βλέπουν τα πράγματα από λάθος σκοπιά. Έχουμε όμως και άλλες διαπιστώσεις. Όσο δίκιο και αν έχουν οι εργαζόμενοι, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι έξι μήνες απλήρωτοι και το μέλλον τους είναι σκοτεινό, δεν είναι δυνατόν να κάνουν επίθεση στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Υπάρχουν και κάποια όρια. Όπως, επίσης, δεν είναι δυνατόν βουλευτές κομμάτων, εν προκειμένω του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, να πηγαίνουν να συμπαρασταθούν σε όσους έσπασαν τις πόρτες της εισόδου του Πενταγώνου και μπήκαν μέσα... Όπως, επίσης, δεν είναι δυνατόν, επειδή η αστυνομία έκανε το νόμιμο καθήκον της, να προσάγει στην ασφάλεια όσους παρανόμως είχαν μπει σε ένα χώρο, να συγκεντρώνονται οι συνδικαλιστές, με... πρώτο τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ και να ζητούν την άμεση απελευθέρωσή τους. Μάλιστα, έλεγαν ότι δεν είναι δυνατόν να συλλαμβάνονται συνδικαλιστές. Γιατί, οι συνδικαλιστές, είναι υπεράνω του νόμου; Όταν κάνουν παράνομες ενέργειες δεν πρέπει να συλλαμβάνονται; Η όλη χθεσινή κατάσταση ήταν μια εικόνα από το μέλλον, αν δεν καταφέρει η κυβέρνηση να κινηθεί γρήγορα και αποτελεσματικά στους τομείς της οικονομίας αλλά και της εφαρμογής των νόμων. Ήταν, όμως, και άλλη μία απόδειξη για το πόσο η χώρα ζούσε και ζει σε παράλογες συνθήκες. Και ας μη θέλαμε να το δούμε τόσα χρόνια... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 05/10/2012 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr)

Περισσότερα »

Οι ένοπλες δυνάμεις εν αναμονή εξελίξεων σε κρίσιμα θέματα

Σε αναμονή, για πολλά, πάρα πολλά πράγματα, βρίσκονται τα επιτελεία των ενόπλων δυνάμεων, όπως μπορεί κανείς να αντιληφθεί, μιλώντας με ανώτατα στελέχη τους. Είναι η αλήθεια ότι στο επίπεδο των ενόπλων δυνάμεων έχουν υπάρξει τα τελευταία χρόνια μια σειρά από... αλλαγές, πρωτόγνωρες ίσως για τη χώρα, μια και οι αλλαγές αυτές έχουν να κάνουν και με τη γενικότερη δομή τους (για παράδειγμα με την αλλαγή της όλης δομής με την οποία το ΓΕΕΘΑ είναι και ουσιαστικά επικεφαλής και των τριών επιτελείων), αλλά και μια σειρά αλλαγών, ή για την ακρίβεια πιέσεων για αλλαγές, σε επίπεδο στελέχωσης αλλά και οργάνωσης των ενόπλων δυνάμεων. Έτσι, τώρα πια, σε μια δύσκολη οικονομικά συγκυρία για όλη τη χώρα και βεβαίως την οικονομία της, οι ένοπλες δυνάμεις καλούνται να πάρουν αποφάσεις, μέσα σε αυτό το κλίμα, που θα θίξουν σχεδόν την ύπαρξή τους. Γιατί, σήμερα, οι ένοπλες δυνάμεις ουσιαστικά βρίσκονται μπροστά σε μια σειρά από ζητήματα. Το πρώτο είναι πόσο θα είναι το ποσό της περικοπής των μισθών των αξιωματικών. Περικοπή, που έχει ήδη γίνει και τώρα αναμένεται και άλλη. Αυτό λοιπόν είναι το πρώτο ζήτημα, έστω και εάν οι ανώτατοι δε θέλουν να το παραδεχθούν δημοσίως, αφού κάτι τέτοιο «κόβει τα φτερά» των αξιωματικών και δεν τους δίνει τη διάθεση να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό. Για να ριψοκινδυνεύσουν ίσως, κάτι που για ορισμένες υπηρεσίες και μονάδες είναι βασικό, αν όχι στοιχείο της ύπαρξης τους. Το δεύτερο είναι ποια τελικά θα είναι η περικοπή στο σύνολο των προϋπολογισμών για τις ένοπλες δυνάμεις, μια και αυτό έχει άμεση επίπτωση και στο επίπεδο του οπλισμού και των οπλικών συστημάτων, άρα και στο επίπεδο ετοιμότητας των ενόπλων δυνάμεων. Το τρίτο ζήτημα έχει να κάνει με τον καθορισμό της νέας δομής των ενόπλων δυνάμεων. Νέα δομή, για την οποία οι εισηγήσεις έχουν ήδη ολοκληρωθεί από τα επιτελεία και αναμένεται να περάσει από το Συμβούλιο Αρχηγών. Μετά, όπως λένε οι πληροφορίες, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Παναγιωτόπουλος, θέλει να την περάσει από τη Βουλή (αν και δεν είναι υποχρεωμένος), για να έχει μεγαλύτερη νομιμοποίηση, αφού η νέα δομή προβλέπει καταργήσεις στρατοπέδων και συγχωνεύσεις άλλων, αλλά και μειώσεις στους εισακτέους στις παραγωγικές σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων. Όλα αυτά τα ζητήματα είναι σαφές ότι αποτελούν μεγάλα προβλήματα για τις ηγεσίες των επιτελείων. Ζητήματα, που πρέπει να λυθούν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, για να μπορεί ο κάθε αρχηγός και το επιτελείο του να έχει καθαρό το τοπίο μπροστά του, γνωστό το έδαφος που θα κινηθεί για να μπορέσει να σχεδιάσει το αύριο. Για αυτό, ίσως, και ο νέος Αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Γκίνης, στην πρώτη του επαφή με τους δημοσιογράφους, ήταν αρκετά αμήχανος αλλά και γενικά συγκρατημένος απέναντι στα ζητήματα και απαντούσε γενικά στις όποιες ερωτήσεις του ετίθεντο. Ίσως μάλιστα να είχε έλθει στη συνάντηση με «αμυντική διάθεση». Εξάλλου, πάντα η πρώτη επαφή με δημοσιογράφους, αρχηγών που δεν έχουν σχετική με την επικοινωνία εμπειρία, δεν είναι και η καλύτερη. Πόσο μάλλον, όταν έχεις και όλα τα ζητήματα ανοιχτά. Αντίθετα, ο αρχηγός ΓΕΑ, αντιπτέραρχος Αντώνης Τσαντηράκης, έχοντας μεγαλύτερη πείρα στο ζήτημα και πιθανόν λιγότερα προβλήματα στο επιτελείο του, στη συνάντηση που είχε με δημοσιογράφους, κατά την τελετή αλλαγής του εκπροσώπου Τύπου του ΓΕΑ, ήταν πιο άνετος και πιο σαφής. Υ.Γ.: Ο μέχρι σήμερα εκπρόσωπος Τύπου του ΓΕΑ, αντισμήναρχος (I) Κώστας Γράψας, ένας πραγματικός φίλος των δημοσιογράφων και άνθρωπος που τους βοήθησε σημαντικά αλλά βοήθησε και στη βελτίωση της εικόνας της Πολεμικής Αεροπορίας, μετακινήθηκε σε μάχιμη θέση, σε μοίρα στην Καλαμάτα. Για αυτό και τα θετικά σχόλια του αρχηγού της Αεροπορίας, στη χθεσινή τελετή παράδοσης-παραλαβής των καθηκόντων του εκπροσώπου Τύπου. Και οι δημοσιογράφοι του οφείλουμε ένα «ευχαριστώ» για τη βοήθεια και ευχές για «καλή τύχη» από εδώ και πέρα. Ο αντικαταστάτης του, αντισμήναρχος ιπτάμενος και αυτός, Δημήτριος Μαρδίκης, στην πρώτη του επαφή με τους δημοσιογράφους ήταν χαμογελαστός και φιλικός. Οι συστάσεις που τον ακολουθούν είναι πολύ καλές. Ας ελπίζουμε ότι και ο καιρός θα επιβεβαιώσει τα πρώτα θετικά δείγματα. (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 18/09/2012 - ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr)

Περισσότερα »