Ο στρατός, η γραφειοκρατία και τα αποτελέσματά της

Του Πέτρου Τρουπιώτη - ptroupiotis@yahoo.gr Η γραφειοκρατία είναι ένα από τα θέματα που ταλαιπωρεί εδώ και δεκαετίες το ελληνικό δημόσιο. Αποτελεί ένα φαινόμενο που όχι μόνον λειτουργεί ανασταλτικά σε οποιαδήποτε προσπάθεια για εκσυγχρονισμό της ίδιας της λειτουργίας του κράτους, αλλά προκαλεί και μια σειρά από άλλα ζητήματα. Προκαλεί κατ' αρχήν μεγάλη αναστάτωση στη ζωή των πολιτών, ταλαιπωρία, ώρες χαμένες, που σημαίνει... μη εξυπηρέτηση, μη ρύθμιση θεμάτων και γενικώς αναποτελεσματικότητα. Όλα αυτά βέβαια σημαίνουν κόστος και οικονομικό και γενικότερα σημαίνουν οπισθοδρόμηση. Γιατί η γραφειοκρατία, εκτός των άλλων, αποτρέπει επενδύσεις, τις κάνει ασύμφορες, μια και ο μηχανισμός «χρειάζεται λάδι» για να κινηθεί κ.λπ. Πέρα όμως από αυτή τη γραφειοκρατία, φαίνεται ότι υπάρχει και ένα άλλο είδος που αποτελεί παρακλάδι της, συνέχεια της. Η γραφειοκρατία που έχει να κάνει με τη στενοκεφαλιά ή την ευθυνοφοβία κάποιων ή ακόμα και με τη λογική να ασκήσουν κάποιου είδους «εξουσία». Και αυτή η γραφειοκρατία μπορεί να μην έχει, στις περισσότερες των περιπτώσεων, άμεσες «οικονομικές επιπτώσεις» για τους πολίτες, όμως δημιουργεί καθυστερήσεις, εκνευρισμούς και ίσως ματαιώσεις γεγονότων. Και δυστυχώς, αυτό το είδος της γραφειοκρατίας, δεν έχει περιοριστεί μόνο στον στενό δημόσιο τομέα, ή στους δήμους, όπως κανείς θα υπέθετε, αλλά έχει φτάσει και σε σημεία του κρατικού μηχανισμού που θα έπρεπε να λειτουργούν με άλλη λογική, άλλα κριτήρια και κυρίως χωρίς γραφειοκρατία, μια και κάτι τέτοιο απαιτεί ο ρόλος που έχουν να παίξουν. Ένας τέτοιος χώρος είναι οι ένοπλες δυνάμεις, που πρέπει να λειτουργούν με συγκεκριμένο σύστημα, σχέδιο και κυρίως δυνατότητα λήψης αποφάσεων γρήγορα και με δυνατότητα πρωτοβουλιών σε κάθε επίπεδο. Πόσο μάλλον για θέματα και τομείς που μπορεί να πει κανείς ότι δεν άπτονται της εθνικής άμυνας και ασφάλειας. Θα αναφέρω ένα συγκεκριμένο θέμα που έπεσε στην αντίληψη μου, θέμα που δείχνει πως μερικές φορές κάνουμε το απλό δύσκολο και τελικά είναι κάτι που δημιουργεί αναστάτωση και λειτουργεί αρνητικά για το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Τηλεοπτικό συνεργείο, και μάλιστα ξένο, ζητά να τραβήξει πλάνα από ένα στρατιωτικό μουσείο, από τα αρκετά που υπάρχουν σε διάφορες περιοχές της χώρας. Μουσείο το οποίο είναι ανοιχτό για το κοινό, το επισκέπτεται όποιος θέλει, από σχολεία μέχρι τουρίστες, και εν πάση περιπτώσει έχει δημιουργηθεί για να προβάλει το περιεχόμενό του παντού. Για να μπορέσει, λοιπόν, το τηλεοπτικό συνεργείο να πάρει πλάνα από το, ανοιχτό στο κοινό επαναλαμβάνω, μουσείο, πρέπει να γίνει αίτηση, να δώσουν άδεια μια σειρά από διευθύνσεις του στρατιωτικού σχηματισμού στον οποίο ανήκει το μουσείο, να το εγκρίνουν διευθύνσεις στο Γενικό Επιτελείο Στρατού στην Αθήνα, να συμφωνήσει το Γραφείο του Αρχηγού και να δώσει το «ΟΚ» ο ίδιος ο Αρχηγός. Μιλάμε δηλαδή για τρελά πράγματα. Αντί να «παρακαλάμε» τα τηλεοπτικά συνεργεία (και μάλιστα ξένων χωρών) να μπουν και να πάρουν πλάνα, έτσι ώστε να προβληθούν παντού όλα αυτά που έχουμε να προβάλουμε, που έχουμε αποφασίσει να προβάλουμε (γιατί αλλιώς δεν θα είχαμε κάνει μουσείο ανοιχτό στον κόσμο), εμείς τους προκαλούμε χωρίς λόγο κάθε είδους προβλήματα και τους βάζουμε εμπόδια. Για λόγους «τυπικούς», χωρίς αντικείμενο, πιθανόν για να δικαιολογούν κάποιοι «εξουσία» και «αρμοδιότητες». Μήπως κάποιος πρέπει άμεσα να λύσει ορισμένα τέτοια ζητήματα και μάλιστα με τον τρόπο που ο Μέγας Αλέξανδρος «έλυσε» τον Γόρδιο δεσμό; Γιατί τέτοια πράγματα είναι παράλογα. Για να μην δικαιωθούν όσοι υποστηρίζουν ότι «όπου τελειώνει η λογική, αρχίζει ο στρατός». (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 23/05/2013 – Σ.Λ.) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!