Τα κύματα των μεταναστών και ο Στρατός που τα κάνει όλα και συμφέρει

ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ Όταν το κράτος αντιμετωπίζει πρόβλημα, προστρέχει στις Ένοπλες Δυνάμεις. Σεισμός γίνεται, θα πάει ο Στρατός, θεομηνία, πάλι ο Στρατός, διάσωση ή αεροδιακομιδή, ο Στρατός! Τώρα που το «τρέχον» πρόβλημα είναι τα κύματα των μεταναστών που φτάνουν στις ακτές μας, ο Στρατός δεν... αναφέρεται μεν, μετέχει πολύ ενεργά δε. Να θυμίσουμε ότι, βάσει συμφωνίας συνεργασίας των υπουργείων Αμύνης και Ναυτιλίας, πολλούς μήνες τώρα οι κανονιοφόροι του Πολεμικού Ναυτικού συντρέχουν το Λιμενικό, κάνοντας περιπολίες υπό τον επιχειρησιακό έλεγχό του. Πράγματι η Πολιτεία δεν μερίμνησε ώστε να έχει το Λιμενικό τα κατάλληλα μέσα για να φέρει σε πέρας το έργο της Ακτοφυλακής. Το εάν επαρκούν τα μέσα του Ναυτικού για να κάνει τη δουλειά του και να συνεισφέρει και στο Λιμενικό είναι ένα ερώτημα που ουδένα απασχόλησε. Και, βέβαια, τέτοια ζητήματα δεν τολμούν να τα θέσουν στην κυβέρνηση ψοφοδεείς ηγεσίες. Έτσι το θεωρούμε δεδομένο ότι ο Στρατός τα κάνει όλα... Και συμφέρει... Συμφέρει διότι είναι ο πρώτος που υφίσταται περικοπές. Στις μισθοδοσίες του. Στον λειτουργικό του προϋπολογισμό. Στους εξοπλισμούς του. Μα ακόμη και στις εποχές των παχιών αγελάδων οι στρατιωτικοί ήσαν από τους χαμηλότερα αμειβόμενους λειτουργούς του ελληνικού κράτους. Και όχι μόνον αναλογικά προς το βάρος των ευθυνών που σηκώνουν. Και σε απόλυτους αριθμούς. Οι υπάλληλοι των εφοριών και του ΣΔΟΕ, που δεκαετίες τώρα απεδείχθησαν ανίκανοι να ελέγξουν τη φοροδιαφυγή, αμείβονταν και αμείβονται πολλαπλασίως. Και να προσθέσουμε ότι τα στελέχη του Λιμενικού, το οποίο είναι επίσης στρατιωτικό σώμα, ευρίσκονται στην ίδια οικονομική μοίρα. Και, βέβαια, η «αστυνομική» αντιμετώπιση είναι μια μόνο πτυχή του τεράστιου προβλήματος των μεταναστών. Αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει σχεδιασμός, πρόβλεψη, συντονισμός με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες ούτε καν συνεννόηση μεταξύ της κεντρικής εξουσίας και της Τοπικής Αυτοδιοικήσεως για μια κατανομή των βαρών του προβλήματος. Περί κατανομής λύσεων... καλύτερα να μη μιλάμε... Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί η συμπεριφορά των κυβερνητικών αρμοδίων, η οποία έχει προ πολλού ξεπεράσει τα όρια της γραφικότητας. Που σημαίνει πως ούτε τώρα μπορεί να ελπίζουμε σε μια σοβαρή αντιμετώπιση της καταστάσεως. Και να θυμίσουμε ότι δεν χρειαζόταν να γίνει πόλεμος στη Συρία για να έχουμε πρόβλημα μεταναστών και προσφύγων. Το πρόβλημα εντείνεται εδώ και 25 χρόνια. Κι εμείς σε κυβερνητικό επίπεδο παραμένουμε αδρανείς, απαιτώντας όμως από τους στρατιωτικούς να τρέχουν και να μη φτάνουν. (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 18/04/2015 – ΕΥΘΥΜΙΟΣ Π. ΠΕΤΡΟΥ - e.p.petrou@gmail.com) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!