Ευέλπιδες της ζωής...

Πρώην διοικητή της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων και αρχηγό της τάξης 1978 ΣΣΕ Πριν από 40 χρόνια παρουσιαστήκαμε στη Σχολή νέοι φερέλπιδες με πόθο να γίνουμε ευέλπιδες αγνοώντας τις διαδικασίες της μαγικής αυτής μετατροπής. Οι Σόλων, Θουκυδίδης και Όμηρος μας... οδηγούσαν με συνθήματα, επιβεβαιωμένα επί χιλιετίες: «Άρχεσθαι μαθών, Άρχειν Επιστήσει», «Εύδαιμον το Ελεύθερον το δ' Ελεύθερον το Εύψυχον», «Αιέν Αριστεύειν και Υπείροχον Εμμεναι Άλλων», «Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιωτερόν έστιν η Πατρίς». Οι τεταρτοετείς ευέλπιδες μάς ενστάλαζαν τον Κώδικα Τιμής Ευελπίδων, των καλών και αγαθών πολιτών: «Ο Εύελπις ποτέ δεν κλέβει, δεν ψεύδεται, δεν εξαπατά, δεν συκοφαντεί, δεν κολακεύει, δεν ανέχεται στο περιβάλλον του ανθρώπους που κάνουν ένα από τα παραπάνω». Αξιωματικοί εκπαιδευτές με επιμονή και παράδειγμα μας δίδαξαν εντιμότητα και υπερηφάνεια, αυτοθυσία και αλτρουϊσμό, συνεργασία και συναδελφοσύνη, ομαδικό πνεύμα, πρόταξη του «εμείς» έναντι του «εγώ». Η καθημερινή μας ζωή αποκρυστάλλωνε τα παραπάνω στο τρίπτυχο: «πατρίς-καθήκον-τιμή». Η Σχολή δεν είναι ένα κλασικό ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Είναι το φυτώριο διαμόρφωσης ανδρών, χαρακτήρων, συντρόφων στα δύσκολα, συμμαθητών/συμμαχητών. Είναι το χωνευτήρι, όπου νεαροί όλων των στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας φέρνοντας ως προίκα οικογενειακές καταβολές, αναμειγνύονται, σφυρηλατούνται, διαμορφώνονται σε ηγήτορες με πίστη στα εθνικά ιδεώδη, στην αποστολή του ελληνικού στρατού, στις διαχρονικές αρχές που χτίζουν ανθρώπινες σχέσεις, ιεραρχημένα σύνολα, ευημερούσες κοινωνίες. Το κράτος μας και η κοινωνία μας, εδώ και δεκαετίες, λοιδόρησε τις αρχές αυτές. Ακόμη και συνάδελφοι ξέχασαν. Έγιναν εκπτώσεις σε αρχές, οι άρχοντες ασχολήθηκαν με το προσωπικό όφελος αντί με το συμφέρον του συνόλου, δημιουργήθηκαν παρεούλες για τη διαχείριση των κοινών, η αξιοκρατία και η διαφάνεια υπολειτούργησαν, η συνείδηση μέρους του λαού εκμαυλίστηκε. Αντιθέτως, το πνεύμα της Σχολής είναι φάρος που στέκει δύο αιώνες ακλόνητος, για να δείχνει σε όλους ότι «ο γιαλός» είναι εδώ και όταν το καράβι αρμενίζει αλλού, αυτό πλέει στραβά. Ακολουθώντας τον Φάρο μπορεί να ελπίζει. Οι αρχές της Σχολής μπορούν να μετατρέψουν τους απέλπιδες πολίτες σε ευέλπιδες της ζωής και να αναστρέψουν το σημερινό ζοφερό περιβάλλον. Το πνεύμα αυτό άνδρωσε την τάξη μας. Μεταξύ μας δημιουργήθηκαν φιλίες, κουμπαριές, δυνατές οικογενειακές σχέσεις. Πολλοί συμμαθητές μας αποστρατεύθηκαν νωρίς και διέπρεψαν στην τοπική αυτοδιοίκηση, σε πολιτιστικά και αθλητικά σωματεία, στην κοινωνία ως επιστήμονες, μηχανικοί, επιχειρηματίες, ως οικογενειάρχες και πολίτες και πρωτοστατούν στις ενώσεις αποστράτων ΠΟΣ και ΕΑΑΣ. Οι υπόλοιποι σταδιοδρομήσαμε στον στρατό και καμαρώνουμε τον σημερινό Α/ΓΕΕΘΑ και πρώην Α/ΓΕΣ και ΑΥ/ΓΕΣ και πολλούς διοικητές μεραρχιών και ταξιαρχιών και διευθυντές επιτελικών γραφείων και διευθύνσεων στο ΓΕΕΘΑ, το ΓΕΣ και τους Μείζονες Σχηματισμούς. Πάνω απ' όλα η τάξη μας διατήρησε 40 χρόνια τους αδελφικούς δεσμούς μεταξύ μας και σήμερα βρισκόμαστε εδώ με τις οικογένειές μας επιβεβαιώνοντας αυτές τις ακατάλυτες σχέσεις. Συγκινημένος που βρίσκομαι ανάμεσά σας, μπορώ ακόμη να αναγνωρίζω στο βλέμμα σας το νεανικό εκείνο πειρακτικό παιχνίδισμα που επί χρόνια δεν μας άφηνε να βαρεθούμε και μας συνόδευε και στις δυσκολότερες στιγμές μας. Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας και εύχομαι στον καθένα μας να ξεπερνά τις προκλήσεις του σήμερα διατηρώντας το πνεύμα του ευέλπιδος, το χιούμορ και την καλή μας διάθεση, όπως επί τόσα χρόνια συνηθίσαμε να κάνουμε. (ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 20/10/2014 – Σ.Λ.) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!