ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΟΙΡΑΖΑΝ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ

Ενώ ο Παπανδρέου εκτόξευε πατριωτικές κορώνες στο Ερζερούμ και προέβαινε σε προσχηματικούς λεονταρισμούς Η σκόπιμη επιλογή του πρωθυπουργού να μην αναφερθεί στον ορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο από την Ελλάδα και η πρόταση του να υπάρξει παραπομπή για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, φανερώνει ότι… κυοφορούνται «συμφωνίες» μεταξύ της ελληνικής και της τουρκικής κυβέρνησης, χωρίς απαραίτητα να λυθεί τώρα το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, δηλαδή των θαλάσσιων συνόρων της χώρας με την Τουρκία Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου μιλούσε για «κόκκινη γραμμή» στα εθνικά μας θέματα ίσως να είχε και τον εν λόγω τουρκικό χάρτη στο πίσω μέρος του μυαλού του, που με κόκκινο μελάνι χωρίζει το Αιγαίο στην μέση! Πρόκειται για χάρτη, τον οποίο η Τουρκία έχει καταθέσει στο ΝΑΤΟ, κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων για τη νέα δομή της Συμμαχίας. Οι κόκκινες γραμμές αποκαλύπτουν το πως φαντάζεται το Αιγαίο η Άγκυρα. Προσδιορίζουν τα τουρκικά σχέδια. Ένα Αιγαίο χωρισμένο στη μέση... Έτσι όπως εξελίσσονται οι σχέσεις του Γιώργου Παπανδρέου με την Άγκυρα, είναι σχεδόν φυσιολογικό το να τίθεται κόκκινες γραμμές στο Αιγαίο από την πλευρά της Τουρκίας. Και ίσως, με την δεδομένη διπλωματική δεινότητα του πρωθυπουργεύοντος στην Ελλάδα, θα πρέπει να είμαστε και ευχαριστημένοι που οι γραμμές δεν φτάνουν στο Σούνιο ή στην... Ιθάκη. Παρ' όλα αυτά, επειδή ο συγκεκριμένος χάρτης διέρρευσε ακριβώς την ημέρα που μιλούσε ο Παπανδρέου στο Ερζερούμ και αναβαθμιζόταν -από μερικούς- σε εθνικό ήρωα μιλώντας για τα αυτονόητα και τις τουρκικές παραβιάσεις, πρέπει να αναλογιστούμε: Ποια ήταν η σκοπιμότητα της Άγκυρας με την δημοσίευση του συγκεκριμένου χάρτη; Η Άγκυρα βιάζεται, πιέζει και θέλει να προχωρήσει προς το Αιγαίο ασκώντας πίεση στην ελληνική πολιτική ηγεσία ή μήπως πρόκειται για σαφές μήνυμα με αποδέκτη τον Ελληνικό λαό; Και οι ερωτήσεις αυτές θα συνεχίσουν να υφίστανται και να γίνονται πιο... τολμηρές, για όσο χρονικό διάστημα ο Παπανδρέου και η παρέα του διαχειρίζονται εθνικά θέματα ερήμην του Ελληνικού λαού... ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ Μια πρώτη απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα δίνουν οι ίδιοι οι αριθμοί. Το 2010, συνολικά 3.024 τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, από τα οποία 421 μπήκαν στο Αιγαίο οπλισμένα, έκαναν 1.239 παραβιάσεις και πέταξαν 14 φορές πάνω από το έδαφος ελληνικών νησιών. Ξέρετε πόσες ήταν οι εμπλοκές με ελληνικά μαχητικά; Μόλις 14, όταν σε ανάλογες παραβιάσεις το 2009 οι εμπλοκές ήταν 237! Συμπέρασμα: Η Πολεμική Αεροπορία, κατόπιν φυσικά εντολών, αναγκάζεται να «σφυρίζει αδιάφορα» στο έγκλημα που συντελείται σε βάρος της χώρας! Προσθέστε και τα θαλάσσια επεισόδια, όπου είχαμε 60 παραβιάσεις των χωρικών μας υδάτων από τουρκικά πλοία, μερικά από αυτά έφτασαν ελάχιστα μίλια από τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας, και έχετε ολοκληρωμένο ένα μεγάλο μέρος του πάζλ. ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΓΙΑΣ ΟΔΟΥ Το υπόλοιπο μέρος του πάζλ πρέπει να το αναζητήσουμε πίσω από τις κλειστές πόρτες του Ερζερούμ. Κάποιοι αρκετά υποψιασμένοι ισχυρίζονται ότι οι δυο Πρωθυπουργοί ετοιμάζονταν να προχωρήσουν σε μια κοινή διακήρυξη ότι το Αιγαίο είναι δήθεν «θάλασσα ημίκλειστη»! Δηλαδή έχει «ειδικό καθεστώς» όπου δεν ισχύει το Δίκαιο της θάλασσας κι όλα όσα - κατά σύμπτωση ευνοϊκά για την Ελλάδα - προβλέπει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών, για την αιγιαλίτιδα ζώνη, για τις γραμμές βάσεις καθορισμού Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης κ.λπ. Δηλαδή θα προσυπέγραψαν εμμέσως πλην σαφώς την αυτοπαραίτηση της Ελλάδας από τα νομικά δικαιώματά της και θα άνοιγαν το δρόμο για την προσφυγή στη Χάγη με βάση «την αρχή της ευθυδικίας». Δηλαδή το διαμοιρασμό του Αιγαίου - στη μέση! Τον οποίο ήδη προεξοφλούν οι επίσημοι τουρκικοί χάρτες και αποτελεί πάγια διακηρυγμένη επιδίωξη της Τουρκίας εδώ και χρόνια. Που δεν τη δέχθηκε ποτέ καμία ελληνική κυβέρνηση. Μέχρι που ήλθε η κυβέρνηση του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου και το κουβεντιάζει, λένε. Ασφαλώς «μυστικά» γιατί εδώ υπάρχει ένα μικρό... προβληματάκι. Όσες σφαλιάρες κι αν έχει φάει αδιαμαρτύρητα ο ελληνικός λαός, το μισό Αιγαίο δεν πρόκειται να το χαρίσει στους Τούρκους. Οπότε ο Παπανδρέου επέλεξε ένα πιο πλάγιο τρόπο για το... επιθυμητό αποτέλεσμα. Η σκόπιμη επιλογή του πρωθυπουργού να μην αναφερθεί στον ορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο από την Ελλάδα και η πρόταση του να υπάρξει παραπομπή για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, φανερώνει ότι κυοφορούνται «συμφωνίες» μεταξύ της ελληνικής και της τουρκικής κυβέρνησης, χωρίς απαραίτητα να λυθεί τώρα το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, δηλαδή των θαλάσσιων συνόρων της χώρας με την Τουρκία. Ο Παπανδρέου, στην ομιλία του μπροστά στους πρέσβεις της Τουρκίας σημείωσε: «Είναι πολυτέλεια επικίνδυνη, να μην λύνουμε τη διαφορά μας στη θάλασσα, που αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας (...) Σήμερα, έχουμε εντατικοποιήσει τις επαφές αυτές. Οφείλουμε να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, για την εξεύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης. Αν δεν το καταφέρουμε μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, πρέπει να απευθυνθούμε στη διεθνή Δικαιοσύνη, για να κριθεί το ζήτημα με βάση το Διεθνές Δίκαιο». Η στρατηγική επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να μην ασκήσει μονομερώς το κατοχυρωμένο από το Διεθνές Δίκαιο αποκλειστικό -κυριαρχικό δικαίωμα ορισμού ΑΟΖ στην προέκταση των ελληνικών ηπειρωτικών και νησιωτικών ακτών, απαντά στα συμφέροντα των ντόπιων μεγαλοκαρχαριών και των ξένων μονοπωλίων, που καίγονται να ορμήσουν στον ενεργειακό πλούτο του Αιγαίου. Συνιστά ταυτόχρονα εγκατάλειψη των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αφού αυτό είναι προϋπόθεση για να μπορεί να προχωρήσει η τυχόν εκμετάλλευση των κοιτασμάτων σε διάφορες θαλάσσιες περιοχές πέρα από τη στενή ζώνη των χωρικών υδάτων των 6 ν. μιλίων, όπως αυτή έχει οριστεί έως σήμερα. Με την κίνηση αυτή και επικεντρώνοντας το θέμα στον ορισμό μόνο της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, συντηρεί όλες τις τουρκικές αξιώσεις και στρώνει επί της ουσίας το έδαφος για να προχωρήσουν άλλες μορφές διαχείρισης, όπως αυτή της ελληνοτουρκικής συνεκμετάλλευσης. Ωστόσο και σε μια προσπάθεια να θολώσουν τα νερά - αξιοποιώντας και το γεγονός ότι οι επαφές γίνονται πίσω από κλειστές θύρες - διπλωμάτες των δυο χωρών υποστήριζαν ότι η συνάντηση που έγινε στο Ερζερούμ «δεν είχε στόχο την επίλυση συγκεκριμένων θεμάτων και τη λήψη συγκεκριμένων αποφάσεων, αλλά σκοπεύει στη δημιουργία του πλαισίου που θα προωθήσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις». Σύμφωνα, μάλιστα, με διπλωματικές πηγές, τον Μάρτη θα έρθει στην Αθήνα ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, ενώ τον Ιούλη θα πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα ο Τ. Ερντογάν. Πάντοτε στο πλαίσιο της «ελληνοτουρκικής φιλίας»... (Ε.Ω. - Σ.Λ.)