Θέλουν στρατό με... ελάχιστο προσωπικό

Στο στόχαστρο των δανειστών και του ιερατείου των Βρυξελλών έχουν μπει και οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Πρόκειται για μείζον εθνικό θέμα, αφού μετά το 2009 οι κυβερνήσεις έχουν... επιτρέψει στους γραφειοκράτες της τρόικας όχι μόνο να έχουν άποψη για την εθνική μας άμυνα και τους εξοπλισμούς των Ενόπλων μας Δυνάμεων, αλλά να έχουν βρει και τον «τρόπο» να επιβάλλουν τις απόψεις τους. Η Κομισιόν σε έκθεσή της αναφέρεται στη «συνεισφορά των δαπανών της Άμυνας στη δημοσιονομική προσαρμογή», όπου υπάρχει λεπτομερής αναφορά στο σχέδιο μείωσης των λειτουργικών δαπανών κατά 62% και κατά 41% των μισθών και των συντάξεων των Ενόπλων Δυνάμεων, για την περίοδο 2009-2016. Παράλληλα, σημειώνεται ότι περαιτέρω εξορθολογισμός των δαπανών θα μπορούσε να επιτευχθεί και με την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας με τη μετάβαση σε έναν επαγγελματικό στρατό. Το σχέδιο που προωθεί η τρόικα είναι η δημιουργία ενός αμιγώς επαγγελματικού στρατού, με δύναμη οροφής τις 25.000 στρατιωτικό προσωπικό. Είναι προφανές ότι αυτή η στρατιωτική δύναμη δεν καλύπτει τις εθνικές μας ανάγκες για την αμυντική θωράκιση της χώρας. Μήπως, όμως, είναι αυτός ο στόχος; Η Ελλάδα να είναι μια χώρα καταχρεωμένη και ανίσχυρη στρατιωτικά και, συνεπώς, να μην μπορεί να διαφυλάξει την εθνική της ανεξαρτησία και την εδαφική της ακεραιότητα, άρα να είναι ενδοτική στις επεκτατικές αξιώσεις των γειτόνων της; Επιβάλλεται οι ελληνικές δικαστικές αρχές να διερευνήσουν τυχόν σχέσεις των εκπροσώπων της τρόικας με το εγχώριο και διεθνές κύκλωμα των εμπόρων όπλων και τον συσχετισμό τους με τις γεωπολιτικές, στρατιωτικές και γεωοικονομικές εξελίξεις στην ευρύτερη γεωγραφική μας περιοχή. Σοβαρά προβλήματα Με τις δραστικές περικοπές στον προϋπολογισμό του ΥΠΕΘΑ έχουν δημιουργηθεί προβλήματα, που ίσως και να αγγίζουν την επιχειρησιακή επάρκεια των Ε.Δ. Τα λειτουργικά έξοδα του στρατεύματος έχουν περιοριστεί στα 2,5 δισ. ευρώ, από 8-10 δισ. ευρώ την εξαετία 2000-2006. Επίσης, με απαίτηση της τρόικας, η μείωση του αριθμού των μόνιμων στελεχών θα είναι πολύ μεγάλη. Για φέτος, ο αριθμός των εισακτέων μαθητών στις Στρατιωτικές Σχολές έχει μειωθεί κατά 30%, ενώ η μείωση μέχρι το 2015 θα φτάσει το 50%! Δεν υπάρχει στον προϋπολογισμό του ΥΠΕΘΑ κονδύλι για αγορά νέων και αναγκαίων οπλικών συστημάτων, ώστε να διασφαλίζεται η επιχειρησιακή επάρκεια του στρατεύματος. Και η σχετική δαπάνη για την προμήθεια ανταλλακτικών, για τη συντήρηση των υπαρχόντων κρίσιμων οπλικών συστημάτων, όπως μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα και πολεμικά πλοία, είναι ανεπαρκής. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, η διαθεσιμότητα μαχητικών αεροσκαφών είναι κάτω και από το 60%! Ενώ αυτή η κακή κατάσταση διατρέχει τις Ένοπλες Δυνάμεις, σε διάφορα ΜΜΕ και κυρίως στο Διαδίκτυο, αναπτύσσεται ένας προβληματισμός και εγείρονται διάφορα ερωτήματα, όπως για παράδειγμα, «εδώ ο λαός πεινάει, τι τον θέλουμε τον Στρατό; Να καταργήσουμε και τη στρατιωτική θητεία για να μην ταλαιπωρούνται άδικα τα παιδιά μας». Να το συζητήσουμε, να μετέχουμε ΟΛΟΙ σε αυτόν τον προβληματισμό, να γίνει μια δημόσια συζήτηση, μαζί όμως με τις πιθανές συνέπειες, είτε από τη διάλυση ή την απαξίωση των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Να συζητήσουμε, δηλαδή, πώς διασφαλίζεις την εδαφική κυριαρχία της χώρας, την ασφάλεια και την ελευθερία των Ελλήνων πολιτών, την υπεράσπιση ζωτικών εθνικών συμφερόντων. Γιατί όλα αυτά, αν τα θέλουμε, κοστίζουν. Μήπως, θα πρέπει να δούμε τις δαπάνες για την Άμυνα ως επένδυση στη διαφύλαξη της εθνικής ανεξαρτησίας, της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας των Ελλήνων; Και μάλιστα σε μια εποχή, όπου υπάρχουν ανοιχτές εκκρεμότητες γύρω από κρίσιμα εθνικά συμφέροντα, όπως η θέσπιση και η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ); Ή η αντιμετώπιση του αλβανικού εθνικισμού και της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας; Ή, ακόμη, της αντιμετώπισης υπαρκτών κινδύνων και απειλών, δεδομένου ότι η περιοχή μας, δηλαδή τα Βαλκάνια, η Αν. Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή, διανύουν περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας και ένοπλων συγκρούσεων; Να απαντήσουμε πρώτα σε αυτά τα ερωτήματα και μετά να αποφασίσουμε αν χρειαζόμαστε τον Στρατό, ή τι Στρατό χρειαζόμαστε! Πένονται οι στρατιωτικοί Στρατός δεν είναι τα άψυχα οπλικά συστήματα. Είναι, κυρίως, το έμψυχο δυναμικό, οι στρατιωτικοί που δίνουν καθημερινά έναν άνισο αγώνα προκειμένου να διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων. Μια πατριωτική προσφορά που δεν αναγνωρίζεται όσο θα έπρεπε από την πολιτεία. Οι συνεχείς δραστικές περικοπές των αποδοχών των στρατιωτικών έχουν οδηγήσει τους επαγγελματίες στρατιωτικούς στα πρόθυρα της πενίας και στην απαξίωση του λειτουργήματος του στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο επικεφαλής των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο Α/ΓΕΕΘΑ, λαμβάνει 1.875 ευρώ τον μήνα, έναντι 7.500 ευρώ των βουλευτών! Σε ανακοίνωση του συνδικαλιστικού σωματείου των στρατιωτικών (ΣΥΣΜΕΔ) αναφέρονται χαρακτηριστικά τα εξής: «Την τετραετία 2009-2012 είδαμε τα εισοδήματα μας να υφίστανται απώλειες από 52,5% (ΕΠΟΠ στρατιώτης) έως 79,7% (Α/ΓΕΕΘΑ) και συνταξιοδοτικά-ασφαλιστικά μας δικαιώματα να αλλάζουν προς το δυσμενέστερο». Συνεπώς, αναδύεται περίπου εύλογο το ερώτημα: Ένας πενόμενος αξιωματικός διαθέτει, άραγε, ηθικό και πατριωτικό φρόνημα; Ναι, υποστηρίζω εγώ, αλλά πόσοι συμφωνούν μαζί μου; (ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 22/12/2012 – ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ)