Γιάννης Παναγόπουλος: Το πρωί με τους εργάτες, το βράδυ με τους βιομηχάνους

• Θύελλα για τις εν κρυπτώ συζητήσεις με τους εργοδότες • Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ αντιμετωπίζει κριτική στο εσωτερικό του συνδικάτου για τη στάση του απέναντι στο μνημόνιο και τις επαφές που είχε με τον ΣΕΒ «ΠΟΥΛΗΜΕΝΕ, ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΕ!» ΦΩΝΑΖΑΝ εν χορώ ομάδες εργαζομένων κατά την τελευταία μεγάλη εργατική διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας στις 25 Νοεμβρίου, μη έχοντας αντιληφθεί ότι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ δεν ήταν -για μία ακόμη φορά- παρών στην πορεία. Σταμάτησαν τις αποδοκιμασίες μόλις... ενημερώθηκαν για την απουσία του κ. Γιάννη Παναγόπουλου, ο οποίος ως παλιός συνδικαλιστής έχει φροντίσει να μη δίνει συχνά το «παρών» στις εργατικές συγκεντρώσεις των τελευταίων μηνών. Για την ακρίβεια, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ παρέστη σε ελάχιστες κινητοποιήσεις, καθώς έχει αντιληφθεί ότι το κλίμα γι’ αυτόν είναι πολύ βαρύ στις τάξεις των συνδικάτων που εκπροσωπεί και κινδυνεύει ανά πάσα ώρα και στιγμή να γίνει αντικείμενο έντονων διαμαρτυριών από αγανακτισμένους άνεργους και εργαζόμενους. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα ελάχιστοι ήταν εκείνοι που αιφνιδιάστηκαν από το νέο ολίσθημά του, να προχωρήσει δηλαδή μόνος του και εν κρυπτώ σε συζητήσεις με την κυβέρνηση και τις εργοδοτικές οργανώσεις για τις νέες ρυθμίσεις στα εργασιακά και τις επιχειρησιακές συμβάσεις. Όπως αποκαλύφθηκε προ διημέρου, έστω κι αν ο ίδιος το διέψευσε στη συνέχεια υπό το βάρος της κατακραυγής, ο κ. Παναγόπουλος είχε σχεδόν ή περίπου συμφωνήσει κατ’ αρχήν με τη μείωση κατά 12% στις επιχειρησιακές συμβάσεις των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, στην ανεξέλεγκτη επιμήκυνση του χρόνου εργασίας και σε άλλα. Οι συζητήσεις έγιναν ουσιαστικά εν αγνοία των περισσότερων στελεχών της ΓΣΕΕ, ακόμη και των προερχόμενων από το ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα η ανώτατη εργατική ένωση να έχει γίνει άνω κάτω τις τελευταίες ημέρες - μαζί και η Ιπποκράτους, η οποία ανοίγει πλέον μέτωπο με τις ακραίες απαιτήσεις των εργοδοτών. Υπό την πίεση των πάντων και αφού κατέφυγε σε διάφορα ήξεις αφήξεις, ο κ. Παναγόπουλος αναγκάστηκε να επιτεθεί στον ΣΕΒ και να εκφράσει την αντίθεσή του με τις επιχειρούμενες ρυθμίσεις. Όμως το παρελθόν του προέδρου της ΓΣΕΕ είναι βεβαρημένο για να γίνει εύκολα πιστευτός. Μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο, και μάλιστα την ώρα που εξελίσσονταν στη Γαλλία οι εξεγέρσεις εκατομμυρίων εργαζομένων κατά των πολιτικών λιτότητας, ο κ. Παναγόπουλος δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ότι δεν χρειάζονται απεργίες! Είχε τότε υπεραμυνθεί χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό του μνημονίου, δηλώνοντας ότι πρόκειται για «ένα τετελεσμένο γεγονός» και ότι «δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις», άρα δεν έχει νόημα να ακολουθήσει η ΓΣΕΕ τον απεργιακό οίστρο της ΑΔΕΔΥ. Τότε μάλιστα υποστήριζε, για να δικαιολογήσει τη στάση του, ότι «δεν υπάρχουν μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα». Ο κ. Παναγόπουλος είχε από την αρχή της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μία στάση που επικρίθηκε, καθώς έσπευδε με κάθε ευκαιρία να εκφράσει τη στήριξή του σε κυβερνητικές πολιτικές όπως η απομάκρυνση όλων των εργαζομένων με το καθεστώς Stage. Οι συχνές αντιδράσεις που συναντούσε μάλιστα, ακόμη και σε εκδηλώσεις της ΓΣΕΕ, τον ανάγκασαν να προτιμά τα ταξίδια στο εξωτερικό κατά τις μεγάλες κινητοποιήσεις της συνομοσπονδίας, όπως την περασμένη άνοιξη. Είναι πάντως αλήθεια ότι ως έναν βαθμό δικαιολογημένα ο κ. Παναγόπουλος δεν μπορούσε τους τελευταίους μήνες να αντιληφθεί -και ίσως να μην μπορεί να το πράξει ακόμη- ότι ο κόσμος της εργασίας στη χώρα μας τραβά το μεγαλύτερο μαρτύριο στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση. Ο ίδιος διαμένει στον Διόνυσο, σε οικία που μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον πολυτελέστερη αυτής του μέσου εργάτη. Παράλληλα ως πρόεδρος της ΓΣΕΕ απολαμβάνει μία σειρά από προνόμια, όπως συμμετοχή σε διοικητικά συμβούλια ΔΕΚΟ, με αποτέλεσμα τα εισοδήματά του να μην έχουν σχεδόν καμία σχέση με τον μέσο μισθό ενός εργαζομένου. (ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ)