Τα θέλουμε και τα παθαίνουμε!!!

Σήμερα επιβιβάστηκα σε κεντρική λεωφορειακή γραμμή, από μια πολυσύχναστη στάση του κέντρο (όχι κόμβος μετεπιβίβασης). Μαζί μου επιβιβάστηκαν καμιά δεκαριά άτομα, εκ των οποίων ΜΟΝΟ εγώ χτύπησα εισιτήριο. Ακολούθησαν άλλες 11 στάσεις μέχρι το τέρμα, με τα ίδια περίπου στατιστικά ακύρωσης εισιτηρίων!! Μοιραία, στο νου μου ήρθε... η νωπή τραγωδία με τον 19χρονο και τον ελεγκτή του τρόλεϊ και πολλά συναισθήματα, ερωτήματα και προβληματισμοί, «απασχόλησαν» τη βαρεμάρα της διαδρομής μου: - Είμαι άραγε σε καλύτερη οικονομική θέση, από το 90% (και βάλε) των Ελλήνων ή μήπως απλά έμαθα να είναι τυπικός, συνεπής και τίμιος !? - Μετά από κάθε ατύχημα ή κακό χειρισμό κρατικού οργάνου και την υπερβολή που αντιμετωπίζεται, θα πρέπει να σταματά παντελώς να λειτουργεί το κράτος …. μέχρι να επέλθει και πάλι η λήθη, ως βάλσαμο !? - Αυτός ο οργανισμός, με τι είδους έσοδα και χρηματοδότηση θα μπορέσει να λειτουργήσει; Ποιος δηλαδή θα πληρώσει τα έξοδα του;; Μήπως και πάλι εγώ, που ήδη πλήρωσα ….. αλλά έχω πολλά λεφτά!!!??? - Ποιο ακριβώς είναι το σκεπτικό, ποιος είναι ο στόχος άραγε, όλων αυτών που έχουν τη δική μου οικονομική δυνατότητα και δεν πληρώνουν!? Τι είδους άνθρωποι «πολίτες» είναι αυτοί που ασπάζονται το κίνημα (sic) του «Δεν Πληρώνω – Δεν Πληρώνω πουθενά» και τι σκοπιμότητα εξυπηρετούν!?!? Θα ήθελα λοιπόν να ρωτήσω όλους αυτούς του εθνολαϊκιστές «πατριώτες» : Αν πονάει το κεφάλι σας, παίρνετε ασπιρίνη, κάνετε κρύο μπάνιο ….. ή μήπως το κόβετε και ησυχάζετε?????????