Ένας Ήρως με Ντουντούκα

Γράφει ο Σπυρίδων Κοκκολιάδης Αρχιτέκτων Πολεοδόμος Επ. Αν. Γεν. ΔΙντής Υπ. Χωροταξίας Εφ. Ανθλγός (ΜΧ) Κλ. 1945 Πριν αρκετές ήμερες οι Πεινασμένοι και απλήρωτοι επί 7 μήνες, εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία, όπως γράφτηκε, πήγαν στο «Πεντάγωνο», που είναι όμως πολύγωνο, κτισμένο για νοσοκομείο, αλλά στέγασε το Στρατηγείο και από απρονοησία ή ακόμη από ανοησία, στέγασε ανεπίτρεπτα και το Πολιτικό Υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Έχοντας όμως... κοινή είσοδο με το Στράτευμα οι πολίτες, οι προορισμό έχοντες την επίσκεψη του Υπουργείου, αναγκάζονται να υπόκεινται στον αυστηρότατο έλεγχο που αρμόζει σε ένα Στρατηγείο, που ονομάζεται μάλιστα «Στρατόπεδο Παπάγου». Αλλά οι εργαζόμενοι ήθελαν να δουν τον Υπουργό. Κι όταν «όποιος δεν έχει μυαλό έχει ποδάρια» κατά την παροιμία, δημιουργήθηκαν επεισόδια αδικαιολογήτως και εμφιλοχώρησαν παρεξηγήσεις. Αυτά χρεώθηκαν στο Στρατηγείο, ενώ ήταν σαφώς για το Πολιτικό Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, το οποίο στεγάζει τον πολιτικό προϊστάμενο, τον αποκαλούμενον Υπουργό και την υπ' αυτόν πολιτική ιεραρχία με τους πολιτικούς υπαλλήλους, όπως γίνεται για όλα τα Υπουργεία. Εάν υπήρχε διαφορετικό κτήριο ή διαφορετική τουλάχιστον είσοδος για τον Υπουργό και τις υπηρεσίες του Υπουργείου, η πρόθεση των εργαζομένων και της εκπροσώπησής των να συναντηθούν με τον Υπουργό, ενδεχομένως να είχε εντάσεις, αλλά αυτές θα περιορίζονταν σε ενέργειες σαν όλες αυτές που γίνονται σε όλα τα Υπουργεία και δεν θα εμολύνετο το Στρατηγείο. Αλλά κύριε Διευθυντά, οι εργαζόμενοι εις τα Ναυπηγεία επραγματοποίησαν επί επτά μήνες έργον, στρατιωτικών κατασκευών επί πολεμικών πλοίων, και οι άνθρωποι αυτοί, οικογενειάρχες με παιδιά, διέθεσαν τα στιβαρά τους χέρια για να κινήσουν γερανούς, γερανογέφυρες, να ηλεκτροκολλήσουν λαμαρίνες, να δουλέψουν στη φρέζα, στον τόρνο, στα τρυπάνια, στα πριτσίνια, στο αμόνι, στην λίμα, στον τροχό και άλλα, γιατί; για να κατασκευάσουν με τον ιδρώτα τους, πολεμικά πλοία ή υποβρύχια (όχι σαν αυτά που γέρνουν και τα προπληρώσαμε και ακριβοπληρώσαμε στους Γερμανούς και πήραν μερικοί τις μίζες τους) για την άμυνά μας εναντίον οποιουδήποτε εισβολέως. Και αντί να πληρωθούν από τα χρήματα του Ελληνικού Λαού, που κατέβαλε, το αντίτιμο της εργασίας τους, οι εισπράξαντες τα χρήματα διαχειριστές Υπουργοί αρνούνται να τα καταβάλουν στους δικαιούχους εργαζομένους, ενώ κάνουν διορισμούς «ημετέρων» και άλλες σπατάλες. Ποιος είναι λοιπόν υπόλογος και απαράδεκτος, δεν είναι ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης; Δεν γνωρίζει πως γίνονται τα έργα; Δεν σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο ΕΜΠ και σε συνέχεια δεν σπούδασε το Δίκαιο; Και είναι δίκαιο οι εργαζόμενοι να μην αμοίβονται και από πάνω να βάζει τα ΜΑΤ να τους δέρνουν και να τους ρίχνουν χημικά θανατηφόρα φάρμακα και να μην τους δέχεται; Ζητάει δηλαδή ο κ. Παναγιωτόπουλος και τα ρέστα; Γιατί δεν ζητάει από τον Ευράντλη των Ελλήνων, εγκάθετο των τοκογλύφων τροϊκανών του ΔΝΤ λεσχομπιλντερμπέργιο κ. Στουρνάρα και προστάτη αμφιβόλου νομιμότητος, μέχρι παρανόμων, δανείων, (αφού δεν έχει γίνει κανένας έλεγχος), να του δώσει 1-1½ εκατομμύριο ευρώ για να πληρώσει το νομιμότατο και δικαιότατο χρέος προς τους επί 7 μήνες νήστεις εργασθέντας για την άμυνα των Ελλήνων; Είναι απλό, γιατί τον φοβάται! Αυτά δεν είναι μόνο παράνομα είναι και ανήθικα. Να τον χαίρονται οι σχολές που τον έβγαλαν! Όταν ο Γκαουλάιντερ της Οικονομίας κ. Στουρνάρας, εφευρέτης ενός έξοχου και αποτελεσματικού μοντέλου εμφράξεως της οικονομικής μαύρης τρύπας με «συγκολλητική ουσία» τις κουρεμένες συντάξεις μας και πήρε 11,5 δις ευρώ για να ικανοποιήσει τους δυνάστες δανειστές μας, δεν μπορεί να δώσει 1,5 Εκατομμύριο Ευρώ να πληρωθούν οι εργασθέντες στα Ναυπηγεία; Όμως κ. Διευθυντά, έγιναν τα επεισόδια στο Πεντάγωνο και έσπευσαν εκεί τα λεγόμενα ΜΑΤ και άρχισαν στο ξύλο και τα χημικά στους εκεί διαμαρτυρόμενους δικαίως, εργασθέντες επί 7 μήνες απλήρωτους στα Ναυπηγεία και τους εξαγρίωσαν και τότε αυτοί σήκωσαν το ρολλό και μπήκαν στο προαύλιο του ΓΕΕΘΑ. Ακολούθησαν τα ΜΑΤ και παρεβίασαν τον χώρο που ανήκει στην φύλαξη του Ελληνικού Στρατού. Και δεν περιορίστηκαν μόνο σε αυτή την προσβλητική πράξη για τον Στρατό μας, αλλά άρχισαν ως μην έχοντες δικαιοδοσία σε στρατιωτικό χώρο, να δέρνουν το Λαό και να ρίχνουν τα απαγορευμένα χημικά όπλα, που τους έχουν κάνει μισητούς στον λαό. Ιδών φαίνεται, από το γραφείο του ο κ. Κωσταράκος τα τεκτενόμενα (αποφεύγω να χρησιμοποιήσω τον τίτλο του και τον βαθμό του, γιατί οι πράξεις του δεν απορρέουν από τις αρμοδιότητες του Αρχηγού και του βαθμού του) και γιατί τις δύο ιδιότητες είμαι ο πρώτος που τις σέβομαι και τις τιμώ ιδιαίτερα, και γι αυτό ας δεχθεί ο κ. Κωσταράκος ότι ατόπησεν ή αστόχησεν. Γιατί αντί να κάνει χρήση των δικαιωμάτων του και να ενεργήσει αστραπιαίως με την στρατιωτική αντίληψη και να αποστείλει, έναν, ας πούμε Ταγματάρχη, προς τον επικεφαλής των ΜΑΤ και να του μεταφέρει Διαταγή του, να σταματήσει τις «εχθροπραξίες» πάραυτα! να αποσυρθούν από τον χώρο του Στρατηγείου και να επιστρέψουν στην βάση τους, τον οποίον χώρον βαναύσως και ασεβώς παρεβίασαν κατά παράβαση των Στρατιωτικών Κανονισμών, ελησμόνησε τον αξιωματικό και ενήργησε ως Ιερεύς. Στην συνέχεια επειδή οι Πολίτες δεν διατάσσονται ούτε εκδιώκονται απ' τον Στρατό, να καλούσε, διά του Ταγματάρχου πάντοτε, τον εκπρόσωπο των Εργαζομένων, που είχαν μεν εκτραπεί αλλά εξ αιτίας της αδικοπραγίας του Υπουργού και της πείνης των οικογενειών τους, να παρουσιασθεί ενώπιον του και να του γνωστοποιήσει ότι ο Υπουργός, διά τον οποίον ήλθαν, ευρίσκεται εκτός κτηρίου και να τον διαβεβαιώσει, ότι αυτός θα εισηγηθεί εις τον Υπουργόν να καθορίσει την συνάντηση μίαν άλλη ημερομηνία και να τους συστήσει να αποχωρήσουν ησύχως. Αντ' αυτού όμως ο κ. Κωσταράκος κατήλθεν εις το οριζόντιον επίπεδο του προαυλείου, κρατών Ντουντούκα και προσπαθών να συνετίσει τους εμπλακέντας, δέροντας ΜΑΤ και δερομένους Πολίτες. Η θέα της Ντουντούκας με τέσσερις αδαμάντινους αστέρες και πλήθος παρασήμων, δημιούργησε φαιδράν διάθεση στους χιλιάδες τηλεθεατές, στην Ελλάδα και την Υφήλιο. Μετά ταύτα ανακοινώθηκαν διάφορα, μεταξύ των οποίων ότι ο Στρατός θα εκπαιδεύσει κάποια στρατιωτικά Σώματα στην καταστολή και αντιμετώπιση λαϊκών συλλαλητηρίων και αγανακτισμένων Πολιτών, δηλαδή όπως μεταδόθηκε από τα ΜΜΕ, «ΜΑΤ με χακί ένδυση». Εμείς ο λαός και όσοι μάλιστα θυμούνται το τραγουδάκι «Κορόιδο Μουσολίνι», όταν ακούμε χακί, το χρώμα το ταυτίζουμε με τον Ελληνικό Στρατό, «...τρέμετε όλοι το χακί». Δεν ξέρετε κ. Κωσταράκο ότι το παιδί με το χακί, δεν χτυπάει τον αδελφό του και τον πατέρα του; τι τερτίπια είναι αυτά; δεν ξέρετε ακόμη ότι τα χακί ΜΑΤ θα χρησιμοποιούν απαγορευμένα χημικά όπλα, τα οποία επισύρουν την εσχάτη των ποινών; Τι θέλετε λοιπόν να χωρίσετε το Λαό από το Στρατό; Πέστε το καθαρά. Ή λοιπόν το Στρατηγείο θα έχει δική του είσοδο, ή να φύγει και να πάει στην Βάρη στην Σχολή των Ευελπίδων που είναι κτισμένη για στρατιωτικό Κτήριο και η Σχολή των Ευελπίδων να πάει στο Μεσολόγγι και οι εξερχόμενοι Ευέλπιδες Ανθυπολοχαγοί να παίρνουν τα ξίφη τους στο Ηρώο στην Επέτειο της Εξόδου και της Μεγάλης Θυσίας. Κύριε Διευθυντά, Θα κλείσω με μια παραίνεση προς τον Α' ΓΕΕΘΑ κ. Κωσταράκο. Γενναίε Στρατηγέ, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι οι Εθνικές Στρατιωτικές Παρελάσεις γίνονται για να τιμηθούν οι Ήρωες πεσόντες και η τιμή αυτή καθιερώθηκε από την εποχή του Ομήρου, μπροστά εις τους Τάφους των, όπως στο Δημόσιο Σήμα των Αθηνών, ή σε κενοτάφια ή ακόμη εις Ανδριάντας, ή Μνημεία και η Τιμή αυτή εις το πρωτότυπο διαβαίνει «ιν άσβεστον το κλέος είη»; Δεν γίνεται Τιμή για τους πεσόντας εν πολεμώ, κατά το 1912, 1919-22 και το 1940 με παρέλαση του Στρατεύματος και της νεολαίας της Ελλάδος, μπροστά σε μια στημένη Εξέδρα στοιβαγμένη με άτομα ένστολα ή μη, πολυποίκιλτα με διάφορα «decorations» ή χρυσά υπομασχάλια και ταινίες λοξές, μόνοι για να καρπωθούν αυτοί τις τιμές που προορίζονται για τους ήρωες που πολεμούν για την Ελευθερία και θυσιάζονται, χωρίς τον Ελληνικό Λαό, περικλεισμένοι με σίδερα και πυκνές σειρές φυλάκων. Ο Παναγιώτατος Θεσσαλονίκης μάλιστα, συνεπιβάτης της Εξέδρας, είπε στο κύρηγμά του ότι έφερε και την Παναγία «Άξιον εστί» με τιμές «Καρόλου Παπούλια». Εύγε! Η Παναγιά μας συνάδελφος του Καρόλου. Στρατηγέ: στην προσευχή του ο Ρενάν επάνω στην Ακρόπολη είπε: «Η ειρήνη είναι ο σκοπός σου Ω ειρηνική θεά. Νομοθέτρια, πηγή των δικαίων θεσμών, «Δημοκρατία» εσύ που βασικό δόγμα σου είναι, ότι κάθε καλό προέρχεται από τον λαό και ότι, όπου δεν υπάρχει Λαός για να θρέψει και να εμπνεύσει την διάνοια, εκεί δεν υπάρχει τίποτα, μάθε μας να διαλέγωμε τα διαμάντια μέσα από τους ακάθαρτους σωρούς». Και όταν ο Παρμενίων στην Ισσό, συνεβούλευσε τον Αλέξανδρο νύκτωρ επιθέσθαι τοις Πέρσαις, απήντησε: «Αισχρόν είναι κλέψαι τη Νίκη». Και δεν την έκλεψε. Ω! Εξέδρα θλιβερή, πλήθουσα μοναχή, αισχρόν είναι κλέψαι την τιμή, σεπτών Ηρώων πεσόντων για την Ελευθερία της Πατρίδος στους πολέμους του 1912-13, 1919-22, και ΟΧΙ του '40. (Ε.Ω.Κ. 18/11/2012 – Σ.Λ.)