Στη σύνταξη μόνο οι συνταγματάρχες

ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ Η ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΓΙΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ 35ΕΤΙΑΣ Αξιολόγηση, προαγωγές και ιεραρχία «κουμπώνουν» στον ασφαλιστικό νόμο Ο νόμος περί υπηρεσιακής εξέλιξης και ιεραρχίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων έρχεται να «κουμπώσει» πάνω στο ασφαλιστικό νόμο που... πρόσφατα ψηφίστηκε από την κυβέρνηση και αφορά και στους στρατιωτικούς. Οι ρυθμίσεις αυτές είναι γνωστές. Αύξηση των χρόνων παραμονής στο στράτευμα έως και δέκα χρόνια σύνταξη με τη συμπλήρωση 40 χρόνων, εκ των οποίων τα 35 πραγματικής υπηρεσίας και τα υπόλοιπα 5 εξαγοράσιμα πλασματικά από το 2015. Δεν θίγονται όσοι βγουν σε σύνταξη το 2010, ενώ όσοι θεμελιώσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης μέχρι και το 2014 επιβαρύνονται με 1,5 χρόνο υπηρεσίας ανά έτος. Αδιευκρίνιστη, ωστόσο, και με πολλά κενά μένει μία σειρά επιμέρους ρυθμίσεων που σχετίζεται με τη σταδιοδρομία των αξιωματικών οι οποίοι αποφοίτησαν από τις παραγωγικές σχολές. Επισημαίνεται, αρχικά, ότι ο νόμος περί υπηρεσιακής εξέλιξης και ιεραρχίας, (αναμένεται να ψηφιστεί από Σεπτέμβριο), εξυπηρετεί επί της ουσίας μόνο τις νέες συνταξιοδοτικές διατάξεις. Κομμένος και ραμμένος, δηλαδή, στα μέτρα της 35ετίας (συν τα 5 πλασματικά και συνυπολογιζόμενα τα τέσσερα χρόνια της σχολής) για να λαμβάνουν οι ένστολοι σύνταξη, όπως και οι υπόλοιποι δημόσιοι υπάλληλοι με σύνολο 40 συντάξιμων χρόνων ή με τη συμπλήρωση του 50ου έτους της ηλικίας. Παραλείψεις Δεν ελήφθησαν πραγματικά υπόψη οι ιδιαιτερότητες των στρατιωτικών και σε καμία περίπτωση οι όποιες αλλαγές δεν εναρμονίστηκαν με το στρατό του... μέλλοντος. Δεν απαντάται το ερώτημα τι αξιωματικούς θέλουμε; Απλά και μόνο προστέθηκε μία παράλληλη επετηρίδα, στην οποία θα εισέρχονται όσοι δεν καταφέρνουν τα περάσουν τα τεστ της κρίσης κατ' απόλυτη εκλογή στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη και του συνταγματάρχη. Πόσο αντικειμενικά είναι τα κριτήρια, βάσει των οποίων θα αξιολογούνται οι αξιωματικοί και θα κρίνεται η συνέχεια της καριέρας τους στις Ένοπλες Δυνάμεις, μάλλον ελάχιστα απασχόλησε τους ιθύνοντες που έσπευσαν εκόντες άκοντες να προωθήσουν ένα σχέδιο νόμου καταμεσής του καλοκαιριού για να κλείσουν και αυτή την... εκκρεμότητα. Το μεγαλύτερο μέρος του, μάλιστα, αποτελεί πιστή αντιγραφή του σχεδίου που επεξεργάστηκε η προηγούμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας επί κυβερνήσεως της Ν.Δ. Η σημερινή κυβέρνηση ξέχασε τα επικριτικά σχόλια που έκανε το 2008 ως αντιπολίτευση, αλλά δεν φρόνησε να αποφύγει τα κακώς κείμενα που είχαν επισημάνει τότε οι στρατιωτικοί «Παγίδα» το 95% Ενστάσεις διατυπώνονται από στρατιωτικούς και για το διαχωρισμό των στελεχών του Στρατού Ξηράς, ενώ κρίνεται μη σωστή η πρόσληψη αξιωματικών υγειονομικού για το Ναυτικό μέσω διαγωνισμού και υπερβολική η πρόσληψη προσωπικού αεράμυνας για την Πολεμική Αεροπορία. Υπερβολική χαρακτηρίζεται και η βαθμολογία του 95% και άνω για την προαγωγή των αξιωματικών. Μικρός είναι ο αριθμός των στελεχών που βαθμολογείται με 95% και άνω. Μήπως αυτό ανοίξει το δρόμο για πριμοδότηση κατά το δοκούν, άρα και αναξιοκρατικές κρίσεις; Επίσης, δεν απαντάται και δεν απαντήθηκε από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας ποιο θα είναι το μεταβατικό στάδιο για το πέρασμα από την κατάργηση της αρχαιότητας στην κρίση κατ' απόλυτη εκλογή. Θητεία «2+1» Καταγράφηκε, επίσης, η πρόταση της θεσμοθέτησης θητείας δύο χρόνων για τους αρχηγούς των Γενικών Επιτελείων με το δικαίωμα ανανέωσης για ένα επιπλέον έτος. Η πολιτική ηγεσία του Πενταγώνου φέρεται, πάντως, να στηρίζει το υπάρχον καθεστώς για τη θητεία των αρχηγών και προσανατολίζεται στην κατάργηση της εναλλαγής στη θέση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ αξιωματικών από τους τρεις κλάδους. Περισσότερο εθιμοτυπικό παρά δεσμευτικό είναι να ακολουθεί του αντιστράτηγου αντιναύαρχος και του αντιναυάρχου αντιπτέραρχος στην κορυφή της ιεραρχίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Το νομοσχέδιο Βενιζέλου ευνοεί «ημετέρους» ΣΤΟ ΒΑΘΜΟ του αντισυνταγματάρχη και του συνταγματάρχη οι αξιωματικοί θα κρίνονται αν θα λάβουν το «εισιτήριο» ανέλιξης τους στην ιεραρχία ή θα περάσουν στην παράλληλη επετηρίδα, εκτός οργανικών θέσεων. Μέχρι στιγμής η εντύπωση που έχουν αποκομίσει τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ότι πρόκειται για μία από τα ίδια. Τα κριτήρια δεν φαίνονται αντικειμενικά για την εξέλιξη, παρά τις διαβεβαιώσεις της πολιτικής ηγεσίας και αρκετοί πιστεύουν πως πρόκειται για μία ακόμη διαδικασία που θα ευνοεί «ημετέρους» και θα τους αναδεικνύει στα υψηλότερα κλιμάκια της ιεραρχίας. Όπως γίνεται και σήμερα. Αξιωματικοί αναρωτιούνται ποιος είναι αυτός που θα διενεργήσει τις αξιολογήσεις, όταν μάλιστα το σχέδιο νόμου προβλέπει προσμέτρηση της φοίτησης σε σχολεία εκπαιδευτικά, αλλά δεν προσδιορίζει ποια είναι αυτά και με ποια κλίμακα θα βαθμολογείται το κάθε σχολείο. Δεν υπάρχει, επίσης, προσδιορισμός της μοριοδότησης για τη γνώση ξένων γλωσσών και την επιτυχή αποφοίτηση από τη Σχολή Εθνικής Άμυνας, ενώ φαίνεται υποβάθμιση της πανεπιστημιακής μόρφωσης. Τέσσερα ερωτήματα Ερωτήματα προκύπτουν για το τι θα γίνεται με όσους μπουν στην παράλληλη επετηρίδα και τεθούν εκτός οργανικών θέσεων: 1. Ποιες αρμοδιότητες θα ασκούν; 2. Είναι προετοιμασμένο το στρατιωτικό σύστημα να δεχθεί όσους αποτυγχάνουν να προαχθούν στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη ή του συνταγματάρχη; 3. Μήπως έπρεπε πρώτα να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να θεσμοθετηθεί αριθμός θέσεων που είναι αναγκαίος σε κάθε κλάδο να καλυφθεί από μάχιμους αξιωματικούς; 4. Δεν συνιστά αντίθεση το γεγονός ότι θεσμοθετείται κρίση κατ' απόλυτη εκλογή, ενώ την ίδια στιγμή επιτρέπεται σε ανθυπασπιστές ακόμη και όταν αποτυγχάνουν δύο φορές να προάγονται στο βαθμό του ανθυπολοχαγού με τη συμπλήρωση 26 χρόνων υπηρεσίας; (Ε.Τ. – ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΤΡΑΣ)