Δεν τα χρειαζόμασταν κι όμως τα πήραμε!

Από τα 23 κριτήρια τα οποία είχαν τεθεί, οι ρωσικοί ΤΟR-Μ1 δεν πληρούσαν κανένα ΤΑ ΡΩΣΙΚΑ αντιαεροπορικά συστήματα ΤΟR-Μ1 αγοράστηκαν επί υπουργίας Άκη Τσοχατζόπουλου και η επιμονή του γι' αυτή την αγορά κυριολεκτικά τον «κατέρριψε» από το πολιτικό στερέωμα. Στην προμήθεια αυτή δεν... είχαν τηρηθεί ούτε τα προσχήματα, αφού οι στρατιωτικοί είχαν απορρίψει με τρόπο κατηγορηματικό την αγορά! Παρ' όλα αυτά, η πολιτική ηγεσία υπό τον Α. Τσοχατζόπουλο επέμεινε στην αγορά. Τα έγγραφα περιέχουν τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των αντιαεροπορικών συστημάτων που θα μπορούσε να προμηθευτεί η Ελλάδα για να καλύψει συγκεκριμένες επιχειρησιακές ανάγκες. Είναι απίστευτο, αλλά από τα 23 κριτήρια τα οποία είχαν τεθεί, οι ρωσικοί ΤΟR-Μ1 δεν πληρούσαν κανένα και δεν είχαν καν τη δυνατότητα εκπλήρωσης αυτών των κριτηρίων! Κι όμως αγοράστηκαν...

Το πόρισμα των στρατιωτικών κατατέθηκε στην ιεραρχία και εκείνη με τη σειρά της το προώθησε στην πολιτική ηγεσία. Οι στρατηγοί που υπογράφουν δεν παίρνουν μεν θέση, αλλά είναι σαφές ότι έχουν επιφυλάξεις και προσπαθούν με τα σχόλια τους τουλάχιστον να «παγώσουν» το θέμα. Ωστόσο, η προμήθεια προχώρησε κανονικά. Οι στρατιωτικοί δεν είχαν δει ποτέ θετικά τη προμήθεια των ΤΟR-Μ1, γιατί και ανησυχούσαν για τη συνέπεια των κατασκευαστών στην τεχνική υποστήριξη, αλλά κυρίως γιατί θεωρούσαν δεδομένο ότι τα συστήματα αυτά δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να διασυνδεθούν με τα υπόλοιπα συστήματα δυτικού τύπου που διαθέτουμε. Ακόμη κι αν αυτό τεχνικά γινόταν εφικτό, δεν θα το επέτρεπε το ΝΑΤΟ. Κι έτσι πραγματικά έγινε. Τα ΤΟR-Μ1 αναπτύχθηκαν σε διάφορες στρατιωτικές εγκαταστάσεις για να παρέχουν αντιαεροπορική κάλυψη... κατά μόνας, χωρίς καμία διασύνδεση. Προβλήματα σημαντικά παρουσιάστηκαν πράγματι και στην υποστήριξή τους. Αλόγιστες αγορές Η δικαιολογία για την αγορά των ΤΟR-Μ1 ήταν ότι έπρεπε να κάνουμε αγορές και από τη Ρωσία, στο πλαίσιο της «στρατιωτικής διπλωματίας», που δεν ήταν τίποτ' άλλο από αλόγιστες αγορές οπλικών συστημάτων από οποιονδήποτε πουλούσε όπλα. Οι Ρώσοι όχι απλώς είχαν λόγο να πουλήσουν στην Ελλάδα, αλλά «καίγονταν», αφού θα έβαζαν στη «βιτρίνα» μιας ΝΑΤΟϊκης χώρας οπλικά τους συστήματα, κάτι που μερικά χρόνια πριν ήταν αδιανόητο. Ενδεικτικό της άρνησης με την οποία οι στρατιωτικοί αντιμετώπισαν το θέμα της προμήθειας των ΤΟR-Μ1 είναι το απόσπασμα της κατάθεσης του πρώην Α/ΓΕΣ Παναγιώτη Χαρβάλα στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που εξέτασε την υπόθεση: «Ο κ. Χαρβάλας απάντησε ευθέως ότι [...] δεν θα έπαιρνε συστήματα τα οποία θα ήταν βαθμολογημένα ως τελευταία. Παρ' όλα αυτά, παραδέχθηκε ότι πρυτανεύουν ενίοτε και άλλα κριτήρια στα οποία δεν ήταν αρμόδιος. Παραδέχθηκε [...] ότι δεν υλοποιήθηκαν (μόλις 15 από τα 830 εκατ.) τα αντισταθμιστικά ωφελήματα: "Θεωρώ ότι ήταν συμβατική υποχρέωση της εταιρείας να υλοποιήσει αυτά τα προγράμματα" [...] Ο μάρτυρας παραδέχθηκε, απαντώντας στον κ. Λυκουρέζο, ότι προκειμένου να προσαρμοσθεί το σύστημα "η όποια επιμήκυνση του χρόνου και άρα όποια χρήματα μπορούσαν να ξοδευτούν ήταν επιβαρυντικά στην αρχική τιμή της σύμβασης", όπως επίσης παραδέχθηκε ότι η χώρα μας δεν έχει καρπωθεί αυτά που θα έπρεπε από τη σύμβαση των αντισταθμιστικών ωφελημάτων. Παραδέχθηκε ότι από το 1999 που έγινε η προμήθεια δεν έχει ακόμη επιτευχθεί η λεγόμενη διασύνδεση με το σύστημα αεράμυνας ενώ έκανε λόγο για απροθυμία των Ρώσων να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους γεγονός που τον ανάγκασε να χαρακτηρίσει τη ρωσική πλευρά αφερέγγυα: "Ζητήσαμε 82 ανταλλακτικά και μας χορηγούσαν 32"». Και δεν αρκέστηκαν μόνο στα ΤΟR-Μ1. Από τη Ρωσία και την Ουκρανία είχαμε προμηθευτεί τα σκάφη ταχείας μεταφοράς τα Zubr! Πρόκειται για σκάφη τα οποία είχαν σχεδιαστεί για... λίμνες και όχι για το Αιγαίο, όπου με ανέμους πάνω από 4-5 μποφόρ έχουν πρόβλημα! ΡΑΝΤΑΡ ΤΡQ-37: Όλοι έλεγαν «όχι», ο Άκης έλεγε «ναι» ΜΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ που περιέργως έχει ξεχαστεί από την εποχή της υπουργίας του Άκη Τσοχατζόπουλου είναι αυτή των ραντάρ αντιπυροβολικού ΤΡQ-37. Τον Αύγουστο του 1997 το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο ενέκρινε την προμήθεια έξι ραντάρ αντιπυροβολικού ΤΡQ-37, αφού ήδη αναμενόταν η παραλαβή άλλων δύο. Τον Μάιο του 1999 εκδόθηκε εντολή προμήθειας με απευθείας ανάθεση στην εταιρεία Raytheon. Με το που άρχισαν οι βολές αξιολόγησης έγινε «πανηγύρι», γιατί τα ραντάρ αποδείχτηκε ότι ήταν... αλλού. Η Διεύθυνση Πυροβολικού του ΓΕΣ με έγγραφό της είχε εισηγηθεί: ► Τη διακοπή των διαπραγματεύσεων με την εταιρεία Raytheon. ► Την έναρξη της διαδικασίας συναξιολόγησης σε πεδίο βολής όλων των υπαρχόντων σύγχρονων συστημάτων ραντάρ. Οι εισηγήσεις των στρατιωτικών δεν έγιναν δεκτές και η ΓΔΕ προχώρησε στην προμήθεια με απευθείας ανάθεση. Κι όχι μόνο αυτό. Στα έγγραφά του, το ΓΕΣ κρίνει το κόστος πολύ υψηλό και εισηγείται τη διακοπή των διαπραγματεύσεων με την εταιρεία και την ακύρωση της εντολής προμήθειας. Όχι μόνο δεν έγινε αποδεκτή αυτή η θέση, αλλά στο χαρτί των υπογραφών φαίνεται ότι αυτές καταλήγουν στον Άκη Τσοχατζόπουλο, ο οποίος γράφει: «Όπως αρχική απόφαση προμήθειας».

Τον Δεκέμβριο του 2003 επαναλήφθηκαν οι βολές που είχαν γίνει και τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Όπως προκύπτει από τον πίνακα των αποτελεσμάτων, το ΤΡQ-37 πήρε σε όλα «όχι»! Τότε υπουργός ήταν ο Γιάννος Παπαντωνίου. Με την άνοδο της Ν.Δ. στην εξουσία, η υπόθεση πήγε σε Εξεταστική. Τίποτα δεν προέκυψε. Όπως και με τους ΤΟR-Μ1! (REALNEWS 22/04/2012 – ΠΑΡΙΣ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΣ)