Παιχνίδι των δανειστών (με ύποπτα δημοσιεύματα) για τις αμυντικές δαπάνες!

Προκειμένου να διασφαλίσουν τα χρήματα τους και αφού δεν υπάρχει τίποτα άλλο για να κόψουν, πιέζουν μέσω του Τύπου για μείωση των εξοπλισμών (με τελευταίο κρούσμα τον «Guardian»), αδιαφορώντας για την αποδυνάμωση της χώρας, με συνηγόρους τον Παναγόπουλο (της ΓΣΕΕ) και τον Παπαδημούλη Σε μία περίοδο όπου οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες περικοπές του προϋπολογισμού της ιστορίας τους -και δη στον βραχύτατο χρόνο των μόλις δυο ετών, με αποτέλεσμα... την κάθετη μείωση των δυνατοτήτων τους - όλως περιέργως συνεχίζονται οι αναφορές στα ξένα ΜΜΕ περί των δήθεν υπέρογκων ελληνικών αμυντικών δαπανών, με επιχειρήματα και στοιχεία τόσο ψευδή, που αποκαλύπτουν τις προθέσεις των εμπνευστών τους. Προφανής σκοπός τους, η περαιτέρω μείωση των ελληνικών αμυντικών δαπανών, προκείμενου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των δανειστών της χώρας, οι οποίοι, αφού στέρησαν στον ελληνικό λαό το δικαίωμα στην εργασία, στην υγεία, στην παιδεία, στην εσωτερική ασφάλεια και όχι μόνο, έχουν τώρα σκοπό και τη στέρηση της δυνατότητάς του να προασπίσει την εδαφική ακεραιότητα και την εθνική του κυριαρχία, αποδυναμώνοντας πλήρως τον ελληνικό αμυντικό μηχανισμό, και τούτο διότι, σύμφωνα και με τον ίδιο τον Ευ. Βενιζέλο, ο οποίος στις 8 Σεπτεμβρίου του 2010 δήλωσε, ή μάλλον υπενθύμισε το αυτονόητο, ότι «τα θέματα εθνικής άμυνας και ασφάλειας, τα θέματα του σκληρού πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας δεν ανήκουν στο πεδίο αρμοδιότητας και ευθύνης της τρόικας», μη βρίσκοντας τι άλλο να περικόψουν, βάζουν τώρα χέρι και στην άμυνα της χώρας (βλ. «κυριακάτικη δημοκρατία» 8.4.2012 και 19.2.2012). Εξ ου και η ανάγκη καλλιέργειας του σχετικού κλίματος από τα ξένα ΜΜΕ. Το ψέμα Βενιζέλου Να σημειωθεί, πάντως, ότι ακόμη και στο θέμα αυτό ο Ευ. Βενιζέλος για μία ακόμη φορά εψεύσθη. Διότι πέντε μήνες αργότερα, σε επιστολή του τότε υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου προς τον τότε διευθύνοντα σύμβουλο του ΔΝΤ («Επιστολή Προθέσεων» 23 Φεβρουαρίου 2011), αποκαλύπτεται ότι είχε συμφωνήσει με τον Ευ. Βενιζέλο για περικοπές (και μάλιστα συνεχείς) των αμυντικών δαπανών, βάσει σχεδίου το οποίο «θα εκπονηθεί από τα υπουργεία Άμυνας και Οικονομικών (υπό την αιγίδα της Κυβερνητικής Επιτροπής για Θέματα Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής). Το σχέδιο θα καλύπτει τις αμυντικές προμήθειες και τις δαπάνες αμυντικών επιχειρήσεων (με προοπτική να συνεισφέρει σε βάθος χρόνου στη δημοσιονομική εξυγίανση, ενώ θα διατηρούνται οι δυνατότητες της εθνικής άμυνας). Το σχέδιο θα παραθέτει χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειών που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο της έγκρισης του Προϋπολογισμού του 2012, καθώς και το μεσοπρόθεσμο σχέδιο αμυντικών δαπανών» (Ελλάδα - Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής, παράγραφος 8). (Σ.σ.: προσέξτε το «αποτύπωμα» Βενιζέλου στην εντός παρενθέσεως αναφορά «ενώ θα διατηρούνται οι δυνατότητες εθνικής άμυνας» (αντίστοιχο του επιχειρήματος πριν από κάθε νέα περικοπή «χωρίς να θίγεται το αξιόμαχο των Ε.Δ.».) Το τελευταίο δημοσίευμα αυτού του τύπου (έπειτα από αντίστοιχα του γερμανικού πρακτορείου RP, του γαλλικού πρακτορείου Agence France Presse, Eurobserver, Guardian, Hurriyet κ.ά.), ήταν αυτό του «Guardian» της περασμένης εβδομάδας (19 Απριλίου).

Η εφημερίδα παρουσιάζει το θέμα της έχοντας επιλέξει άτομα και απόψεις που οδηγούν στην επιδιωκόμενη κατάληξη, αλλά και παραθέτοντας απόψεις της υπογράφουσας το άρθρο, οι οποίες είναι τελείως ανακριβείς. Η πρώτη ήταν του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, η γνώμη του οποίου, ως... ειδικού επί θεμάτων άμυνας, ήταν αυτή που έθεσε κατά την τελευταία συνάντησή του με την Α. Μέρκελ, λέγοντάς της ότι «μεταξύ αυτών που πρέπει να γίνουν είναι η αναθεώρηση των αλόγιστων αμυντικών δαπανών (σ.σ.: για το ύψος των οποίων προφανώς δεν έχει ιδέα) και η χαλάρωση των αμυντικών αναγκών με την κατοχύρωση από την Ευρώπη των ελληνικών συνόρων». Η δεύτερη άποψη ήταν του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη, ο οποίος είπε ότι «ως ποσοστό του ΑΕΠ, η Ελλάδα δαπανά τα διπλάσια από κάθε άλλη χώρα της Ε.Ε.». Η άποψη είναι λανθασμένη διότι αγνοεί τις πρόσφατες περικοπές των αμυντικών δαπανών, που κατά δήλωση του Ευ. Βενιζέλου (8.9.2010) είναι πλέον κάτω του 2% του ΑΕΠ, ήτοι τον μέσον όρο των χωρών της Ε.Ε., οι οποίες περιττό να τονισθεί ότι δεν αντιμετωπίζουν καμία απειλή. Ανάλογης σοβαρότητας ήταν και η άποψη που ζήτησε η συντάκτρια του άρθρου από κάποια Κατερίνα Τσουκαλά, «ειδική για θέματα ασφάλειας με έδρα τις Βρυξέλλες» (a Brussels-based security expert), η οποία υπολόγισε τις ελληνικές εξοπλιστικές δαπάνες (armaments), από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 μέχρι σήμερα, σε 216 δισ. δολάρια (!), ενώ ισχυρίστηκε πως είναι «100% σίγουρη ότι σε απόλυτες τιμές οι αμυντικές δαπάνες της Ελλάδας είναι κατά πολύ υψηλότερες από αυτές που δείχνουν τα επίσημα στοιχεία, λόγω των γνωστών απόρρητων κονδυλίων στα οποία έχει πρόσβαση το κράτος» (μπράβο, βρε Κατερίνα, και εμείς που απορούσαμε, παρά τα αρκετά χρόνια μας στο επάγγελμα, ως ερασιτέχνες ειδικοί βέβαια, πού βρήκαμε τόσα λεφτά για εξοπλισμούς). Η ίδια δεν παρέλειψε να προσθέσει ένα ακόμη πετραδάκι στον όγκο των κατηγοριών που αντιμετωπίζει η χώρα της για διαφθορά, αναφέροντας ότι «το πρόβλημα είναι ότι, σε αντίθεση με την Αγγλία, η Ελλάδα δεν είχε ποτέ της μία διάφανη και δημοκρατική στρατηγική (αμυντικών) προμηθειών» (σ.σ.: αλήθεια, έχει ιδέα πώς γίνονται οι αμυντικές προμήθειες στην Ελλάδα;). «Αντί τούτου, τα πάντα περιβάλλονται από μία μυστικότητα» (σ.σ.: έχει ανοίξει ποτέ της κανένα από τα περιοδικά του αμυντικού Τύπου της Ελλάδας, η ποιότητα και αξιοπιστία των οποίων υπερβαίνει κατά πολύ τα αντίστοιχα της Ευρώπης;) «και άτομα σαν εμένα αναγκάζονται να καταφεύγουν στο SIPRI...» Μία άλλη άποψη που επικαλείται η Σμιθ (συντάκτρια του άρθρου), για να καταλήξει στο ζητούμενο ότι η κατάσταση της Ελλάδας οφείλεται στις αμυντικές της δαπάνες, είναι αυτή του διακεκριμένου, όπως τον χαρακτηρίζει, οικονομολόγου Αγγέλου Φιλιππίδη, ο οποίος την «τεκμηρίωσε» ως εξής: «Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Ελλάδα δαπανούσε 7% του ΑΕΠ για την άμυνα, όταν οι άλλες χώρες της Ευρώπης δαπανούσαν κατά μέσο όρο 2,2%. Εάν προσέθετες αυτό το επιπλέον 5% από το 1946» (σ.σ.: γιατί όχι από το 1912 ή το 1897 ή ακόμη και το 1821;) «μέχρι σήμερα, δεν θα υπήρχε καθόλου χρέος». Εμείς θα προτείναμε μία ακόμη εναλλακτική πρόταση που ο γνωστός οικονομολόγος θα μπορούσε λόγω ειδικότητας να μελετήσει: Ποιο θα ήταν το χρέος της Ελλάδας αν δεν είχαν αφεθεί να δημιουργούν ελλείμματα ο ΟΣΕ (περί το 1 δισ. ετησίως, μέχρι πρόσφατα) και ένα σωρό άλλες ΔΕΚΟ, τις οποίες λεηλατούσαν οι διάφοροι κομματικοί κοπρίτες που τοποθετούνταν στις διοικήσεις τους, όχι από το 1946, αλλά από το 1980 μέχρι και σήμερα; Η ασφάλεια των συνόρων Η τελική πρόταση του άσχετου με την άμυνα οικονομολόγου ήταν ότι είναι ζωτικής σημασίας «η Ευρώπη να εγγυηθεί τα σύνορα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, ώστε η χώρα να μπορέσει να μειώσει τις αμυντικές της δαπάνες στο 2,2%». Έλα, όμως, που ήδη είμαστε κάτω του 2% (οπότε ο οικονομολόγος, αντί για μείωση, προτείνει αύξηση) και μάλιστα χωρίς την εγγύηση των συνόρων μας από την Ε.Ε.; Και επειδή αυτό το τελευταίο το ακούμε όλο και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό, η στήλη θα επανέλθει σύντομα με σκοπό κατά πόσο αυτό είναι δυνατόν ή όχι. Συμπέρασμα; Δεν ξέρουμε ποια είναι τα κίνητρα του «Guardian» για να παίρνει αυτή τη θέση και μάλιστα όχι άπαξ (γιατί υπήρξε και άλλο δημοσίευμά του), αλλά καλά θα ήταν να μην προβάλλει απόψεις που δημιουργούν έντονες αμφιβολίες για την αξιοπιστία του και σκέψεις για τους σκοπούς που αυτές εξυπηρετούν. Γιατί κρύβουν τις περικοπές 1,5 δισ. ευρώ Η συντάκτρια του άρθρου Έλενα Σμιθ παραθέτει και τις δικές της απόψεις, ισχυριζόμενη ότι με βάση το νέο πρόγραμμα διασώσεως «η Αθήνα συμφώνησε να περικόψει τον αμυντικό της προϋπολογισμό κατά 400.000.000 ευρώ. Ακόμη και έτσι, όμως, ο αμυντικός της προϋπολογισμός αντιστοιχεί σε περίπου 4% του ΑΕΠ, ενώ ο μέσος όρος της ευρωζώνης είναι 2%». Ο ισχυρισμός είναι ανακριβής και στα δύο του σκέλη. Γιατί η Ελλάδα δεν περιέκοψε τις αμυντικές της δαπάνες μόνο κατά 400.000.000 ευρώ, αλλά κατά 1,5 δισ. ευρώ, συν άλλα 400.000.000 ευρώ που αναφέρει η ανταποκρίτρια, με αποτέλεσμα οι αμυντικές της δαπάνες να μην ανέρχονται στο 4% του ΑΕΠ (σ.σ.: οπότε θα ήταν άνω των 8 δισ., ενώ είναι κάτω και από το ήμισυ του ποσού αυτού, περί τα 3,7 δισ., μετά τις νέες περικοπές) αλλά κάτω και από το 2% του ΑΕΠ που είναι ο μέσος όρος της Ε.Ε. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 29/04/2012 – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ)