Ο Καμμένος, η Βραζιλία και μια παλιά «ΑΜΑΡΤΙΑ»

► Τα ιπτάμενα ραντάρ ξανά στην επικαιρότητα μετά την επίσκεψη του υπουργού Εθνικής Άμυνας στην Ebraer.
► Στα χνάρια του Άκη Τσοχατζόπουλου, έστρωσε τον δρόμο για την αμυντική συμφωνία συνεργα­σίας των δύο χωρών.
► Η βραζιλιά­νικη εταιρεία σχετίζεται με την ελληνική Πολεμική Αε­ροπορία και με την απόκτηση από τη χώρα μας δύο αερο­σκαφών VIP.

Του ΛΕΩΝΙΔΑ Σ. ΜΠΛΑΒΕΡΗ-lsblav@gmail.com

Η εξαιρετικά «βολική», από πο­λιτικής πλευράς, απουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου, από τη Βουλή, η αντίστοιχη παρουσία του στην εξωτική Βραζιλία, όπου πραγ­ματοποίησε επίσημη επίσκεψη, προσκλη­θείς από τον Βραζιλιάνο ομόλογο του, και η μετάβαση του στην αεροδιαστημική βιομη­χανία της χώρας, Ebraer, ενώ στο ελληνι­κό Κοινοβούλιο γινόταν χαμός κατά τη συ­ζήτηση και ψήφιση του σχεδίου νόμου για τη λεγόμενη «αλλαγή φύλου» (9-10 Οκτω­βρίου), ξανάφεραν στην επικαιρότητα το εξοπλιστικό πρόγραμμα της κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ του Κ. Σημίτη, με υπουργό Άμυνας τον Άκη Τσοχατζόπουλο, που σχετίζεται άμε­σα με τη βραζιλιάνικη εταιρεία.

Το πρόγραμμα του Αε­ρομεταφερόμενου Συ­στήματος Εγκαίρου Προειδοποιήσεως και Ελέγχου (ΑΣΕΠΕ), πιο γνωστό ως πρόγραμμα ιπτάμενων ραντάρ, της Πολεμικής Αεροπορίας, αφορά τέσσερα αεροσκάφη της Ebraer, με ραντάρ της σουηδικής Ericsson και ηλεκτρονικά συστήματα της γαλλικής Thomson που αποτελούν το Ebraer ΕΜΒ-145Η Erieye, έναν μοναδικό συνδυασμό παγκοσμίως, που δεν υπήρχε πουθενά αλλού (Σύμβαση 022 Α/99). Το γε­γονός ότι το κόστος ανερχόταν σε 540 εκατ., ενώ π.χ. για το ανταγωνιστικό, δοκιμασμέ­νο, Hawkeye της αμερικανικής Northrop Grumman στα 400 εκατομμύρια, ήταν μάλ­λον... λεπτομέρεια. Με την υπόθεση αυτή, μετά από χρόνια βεβαίως, ασχολήθηκε και η Ελληνική Δικαιοσύνη. Η βραζιλιάνικη εταιρεία σχετίζεται με την Ελληνική Π.Α. και με την απόκτηση από τη χώρα μας δύο αεροσκαφών VIP: το ένα τύ­που Ebraer ERJ-135 LR, που δόθηκε δω­ρεάν στο πλαίσιο των αντισταθμιστικών ωφελημάτων για την επιλογή αεροσκάφους της βραζιλιάνικης εταιρείας στο πρόγραμ­μα του ΑΣΕΠΕ, και το άλλο ένα ΕΜΒ-145, 32 θέσεων, που αγοράστηκε με καταβολή 40 εκατ. ευρώ για τις ανάγκες της Ελληνικής προεδρίας της Ε.Ε., τότε «που λεφτά υπήρ­χαν»!

Θυμίζουμε ότι η απόκτηση του συστήμα­τος ΑΣΕΠΕ ήταν μία από τις πιο «περίερ­γες» (τουλάχιστον) συμβάσεις που υπογρά­φτηκαν επί Κ. Σημίτη με υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Άκη Τσοχατζόπουλο, καθώς τότε, αντί να επιλεγεί ένα (οποιοδήποτε) από τα υπάρχοντα και δοκιμασμένα στη δι­εθνή αγορά ιπτάμενα ραντάρ, έσπασε ο δια­γωνισμός -όπως συνηθιζόταν τότε- σε τρία επιμέρους προγράμματα (για αεροσκάφος, ιπτάμενο ραντάρ και ηλεκτρονικά), που κα­τακυρώθηκαν στη βραζιλιάνικη Ebraer, στη σουηδική Ericsson και στη γαλλική Thomson. Ως αποτέλεσμα, καθυστέρησε το πρόγραμμα σχεδόν μία επταετία, αφού τέτοιος συνδυασμός ιπτάμενου ραντάρ από τρεις διαφορετικές χώρες δεν ήταν πιστο­ποιημένος και δοκιμαζόταν για πρώτη φορά, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Εκείνη την περίοδο, η μικρή Ελλάδα καλείτο να υλοποιήσει ένα τεράστιο για τα μεγέ­θη της πρόγραμμα, στο οποίο τα πάντα θα έπρεπε να δοκιμαστούν, να υποβληθούν σε εξονυχιστικά τεστ και τελικώς να πιστοποιη­θούν και να πάρουν πολιτικό και στρατιωτι­κό πιστοποιητικό αεροπλοΐας ως ένα ενιαίο πτητικό μέσο, έχοντας να συγκεράσουν για πρώτη φορά το «πάντρεμα» ΝΑΤΟϊκών, πιστοποιημένων υλικών από χώρα μέλος της Συμμαχίας (Γαλλία), από χώρα που έχει ει­δική σχέση με τη Συμμαχία, αν και δεν εί­ναι μέλος της (Σουηδία), με χώρα που είναι εκτός ΝΑΤΟ (Βραζιλία), με την υπόγεια πα­ρέμβαση τρίτων ενδιαφερόμενων χωρών της Συμμαχίας (Τουρκία), πού έθεταν θέμα «διαρροής ΝΑΤΟϊκών μυστικών» εκτός ΝΑΤΟ! Τελικά, σύμφωνα με το δελτίο Τύπου του Πε­νταγώνου, το ταξίδι του Π. Καμμένου στη μακρινή Βραζιλία έγινε και «στη συνάντηση συζητήθηκαν θέματα ενίσχυσης της αμυντι­κής συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες, ενώ καθορίστηκε ότι εντός των επόμενων μηνών θα υπογραφεί αμυντική συμφωνία συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών».

Η κατάχρηση του πρωθυπουργικού αεροσκάφους και οι επιπτώσεις

► Οι πτήσεις του Gulfstream δεν είναι δωρεάν, με το συνο­λικό κόστος να ξεπερνάει κατά πολύ τα εισιτήρια των αεροπλάνων της γραμμής.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΟΚΟΥ-george.nokosgmail.com

ΑΛΛΟΙ ΕΧΟΥΝ τα πλοία, άλλοι τα τρένα και άλ­λοι τα αεροπλάνα ως αγαπημένα μέσα μεταφο­ράς. Ο Πάνος Καμμένος φαίνεται ότι έχει και αυτός ως αγαπημένο μέσο το αεροπλάνο, αλλά όχι όποιο κι όποιο: ο λόγος για το πρωθυπουργικό Gulfstream, το πολυτελές δικινητήριο τζετ, το μοναδικό αεροσκάφος που μπορεί να πραγματοποι­ήσει υπερατλαντική πτήση χωρίς να κάνει στάση. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας δείχνει να του έχει με­γάλη αδυναμία, καθώς το χρησιμοποιεί με μεγάλη συ­χνότητα για επίσημα ταξίδια του. Αυτό χρησιμοποίησε και τον Μάρτιο του 2016 για να μεταβεί στις ΗΠΑ μαζί με συνολικά... 19 μουσικούς της μπάντας του Π.Ν., κα­θώς και 10 επιπλέον άτομα, συμπεριλαμβανομένου του βουλευτή του κόμματος του, Κώστα Κατσίκη. Το αερο­σκάφος έγινε ευρέως διάσημο τον Ιανουάριο, όταν οι κ. Π. Καμμένος και Ν. Παππάς το χρησιμοποίησαν για να μεταβούν στην Ουάσινγκτον, ως προσκεκλημένοι του Αρχιεπισκόπου Αμερικής, κ. Δημητρίου, με αφορ­μή την ορκωμοσία του Ντ. Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, ξεσηκώνοντας κύμα αντιδράσεων στους κόλπους της αντιπολίτευσης για τη φωτογραφία που ο ΥΠΕΘΑ ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter.

Φυσικά, οι πτήσεις του Gulfstream δεν είναι δωρεάν, με το συνολικό κόστος να ξεπερνάει κατά πολύ τα εισι­τήρια των αεροπλάνων της γραμμής. Στο συνολικό κό­στος των ταξιδιών, όμως, δεν πρέπει να υπολογίζονται αποκλειστικά τα καύσιμα, αλλά και τα τέλη... φιλοξενί­ας του σε αεροπορική βάση, τα οποία μόνο χαμηλά δεν είναι. Η χρήση, επίσης, και κυρίως η... κατάχρηση του αεροσκάφους έχει επιπτώσεις. Έτσι, πριν από περίπου έναν χρόνο, στις 3 Νοεμβρίου, η Υπηρεσία Προμηθει­ών της Πολεμικής Αεροπορίας έστειλε επείγουσα γνω­μοδότηση στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, κοινοποι­ώντας την και στο Μέγαρο Μαξίμου, επισημαίνοντας πως κατά την καθιερωμένη ετήσια επιθεώρηση του αε­ροπλάνου Gulfstream V οι τεχνικοί εντόπισαν βλάβη που έπρεπε να επιδιορθωθεί αμέσως, καθώς έθετε σε κίνδυνο όσους πετούσαν με αυτό. Η επιδιόρθωση βέ­βαια είχε κοστολογηθεί τότε στα 850.000 ευρώ.

Τραγική ειρωνεία; Η γνωμοδότηση για την επισκευή έφτασε στο υπουργείο την ώρα που το αεροσκάφος βρι­σκόταν σε ακόμα ένα ταξίδι, εκείνη τη φορά στην Ινδο­νησία, από την 1η μέχρι τις 4 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψης του υπουργού Εθνικής Άμυνας.

(ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ-14/10/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Περισσότερα »

Ποιο «βύσμα» είχε στο Ναυτικό ο Τσίπρας

• Οι σχέσεις του Αλ. Τσίπρα και η... ομολογία.
• Οι άκρες στο ΠΑΣΟΚ και το «Βύσμα».

Τις άκρες του στο ΠΑΣΟΚ ο Αλ. Τσίπρας τις είχε βρει από την περίοδο που ήταν γραμματέας Νεολαίας του ΣΥΝ και είχε ανοίξει φιλι­κές παρτίδες με την ηγετική ομάδα της Νεολαίας του Κινήματός η οποία, ως γνω­στόν, ελεγχόταν από τον A. Τσοχατζόπουλο, που συχνά-πυκνά τη χρησιμοποιούσε ως αιχμή του δόρατος για να αντι­πολιτεύεται τον Κ. Σημίτη.

Οι κακές γλώσσες αναφέρουν πως ο Αλ. Τσίπρας όταν ήρθε στιγμή να υπηρετήσει τη θητεία του επί ΠΑΣΟΚ και με υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Α. Τσοχατζόπουλο είχε κάνει νυχτερινή επίσκεψη στα γραφεία της «πράσινης» Νεολαίας, στην οδό Κωλέττη, στα Εξάρχεια, με σκοπό να ζητήσει διευκόλυνση για τα στρατιωτικά του. Γραμματέας της Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ εκείνη την περίοδο πρέπει να ήταν ο Νίκος Μαδεμλής που στηρίζει την κυβέρνηση της Αριστεράς όπως και τον κουμπάρο του, και υπουργό, Χρ. Σπίρτζη. Το γεγονός ότι ο Αλ. Τσίπρας χρησιμοποίησε «βύσμα» στον Στρατό δεν είναι μυστικό. Το έχει ομολογήσει ο ίδιος σε συνέντευξή του το 2008, όταν εξελέγη πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Διά του λόγου το αληθής παραθέτουμε το επίμαχο απόσπασμα της συνέντευξης που είχε παραχωρήσει στη σχολική εφημερίδα «Schooligans»,:

«- Εσύ όταν πήγες Στρατό, είχες βάλει βύσμα;

- Ναι είχα βάλει. Είχα έναν γνωστό, ΠΑΣΟΚο εκείνη την εποχή, τον οποίο τον πήρα τηλέφωνο για να κάνει κάτι και αυτός τα ’κανε χειρότερα. Καλύτερα ήμουν πριν το βύσμα!

- Κακοπέρασες;

- Δεν μπορώ να πω ότι κακοπέρασα, αλλά εκείνη την εποχή αισθανόμουν ότι αν μ΄ έπιανες από τη μύτη, θα έσκαγα. Στο τέλος, όμως, στάθηκα τυχερός. Είχα βρει έναν νόμο που είχε βγάλει τότε ο Τσοχατζόπουλος, που έλεγε ότι αν είσαι στον Στρατό και κατέβεις υποψήφιος βουλευτής παίρνεις προσωρινή απόλυση και επανέρχεσαι μετά. Κατέβηκα, λοιπόν, στις εκλογές -ήμουν ο πρώτος οπλίτης στην ιστορία του Ελληνικού Στρατού που είχε γίνει υποψήφιος βουλευτής. Όταν επανήλθα στον Στρατό, είχε μειωθεί η θητεία από 15μηνο σε 12μηνο. Κι έτσι, εκεί που χρώσταγα έξι μήνες για ν’ απολυ­θώ, χρώσταγα ξαφνικά τρεις! Άσε που είχε πέσει τρελό σύρμα στη μονάδα ότι ήμουν υποψήφιος βουλευτής κι από κει που με στέλνανε για αγγαρείες μόνο προσοχές δεν μου βαράγανε!».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ

(ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ_SECRET-09/09/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ» ΝΟΥΜΕΡΑ

Περισσότερα »

Τα έργα και οι ημέρες του Γιάννου στην Άμυνα

► Ο λόγος στη Δικαιοσύνη.

► Οι αγορές μέσω swap που εξασφάλισαν εύκολο κέρδος δεκάδων εκατομμυρίων στη γερμανική Deutsche Bank και οι φρεγάτες S.

Όταν ο Γιάννος Παπαντωνίου διαδέχτηκε τον Άκη Τσοχατζόπουλο στο ΥΠΕΘΑ, ήταν γνωστός ως ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας που είχε θέσει το δίλημμα «βούτυρο ή κανόνια». Στην πλατεία Συντάγματος ήταν με το «βούτυρο». Στη Μεσογείων πήγε με τα «κανόνια». Δεν θα ήταν απαραίτητα κακό αν δεν τα πληρώναμε τόσο ακριβά, ώστε τελικά να βαρέσουμε... κανόνι. Μια από τις υποθέσεις που αποδεικνύουν ότι στους εξοπλισμούς και επί ημερών Γ. Παπαντωνίου κυριαρχούσε το «λεφτά υπάρχουν» ήταν η αγορά 12 ελικοπτέρων Apache από τις ΗΠΑ. Τα ελικόπτερα αυτά αγοράστηκαν μέσω swap της γερμανικής Deutsche Bank και έτσι πληρώσαμε «καπέλο» 70 εκατομμυρίων δολαρίων. Αν και αυτή η υπόθεση έχει ερευνηθεί από τη Δικαιοσύνη, δεν κατέληξε πουθενά, αφού δεν μπορούσε να στοιχειοθετηθεί κάποια κατηγορία. Όλα ήταν νόμιμα και η δικαιολογία της πολιτικής απόφασης ήταν πολύ συχνή την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Κώστα Σημίτη.

Τα Apache

Τον Αύγουστο του 2003 υπογράφτηκε η συμφωνία για την αγορά των 12 επιθετικών ελικοπτέρων Apache από την αμερικανική Boeing, την οποία εκπροσωπούσε ο Θωμάς Λιακουνάκος.

Το κόστος της αγοράς ήταν 593.546.882 δολάρια. Τελικά, όμως πληρώσαμε... κάτι παραπάνω. Ο τελικός λογαριασμός έφθασε στα 663.226.367 δολάρια! Γιατί;

Η κυβέρνηση Σημίτη και ο τότε ΥΕΘΑ Γ. Παπαντωνίου αποφασίζουν να κάνουν την αγορά μέσω swap από την Deutsche Bank που έβαλε με αυτόν τον τρόπο στα ταμεία της 70 εκατομ­μύρια δολάρια. Ο τρόπος αγοράς μέσω swap επελέγη για να μην εμφανίζεται το κόστος της αγοράς στα επίσημα οικονομικά στοιχεία.

Έτσι κέρδισαν και οι Αμερικανοί που πούλησαν τα ελικόπτερα και ο Θ. Λιακουνάκος που εκπροσωπούσε την Boieng, και οι Γερμανοί.

Το πανάκριβο swap δεν ήταν το μοναδικό προβληματικό σημείο της αγοράς. Υπήρχε και η προκαταβολή. Στην αρχική σύμβαση προβλεπόταν ότι δεν θα δινόταν ούτε ένα δολάριο προκαταβολή μέχρι το 2007, οπότε και θα άρχιζαν οι παραδόσεις ελικοπτέρων. Μόνο που τον Οκτώβριο του 2003, λίγους μήνες μετά την υπογραφή της σύμβασης στην κατακυρωτική εντολή της προμήθειας αναφερόταν πληρωμή προκαταβολής σε ποσοστό 40% της αξίας των ελικοπτέρων. Που σημαίνει ότι πληρώσαμε 237.418.753 δολάρια, μόλις τρεις μήνες μετά την υπογραφή της σύμβασης. Βεβαίως να αναφέρουμε ότι οι παραδόσεις των ελικοπτέρων καθυστέρησαν δραματικά λόγω προβλημάτων.

Πολεμικά πλοία

Μία ακόμη ενδιαφέρουσα υπόθεση εξοπλιστικού προγράμματος επί θητείας Γ. Παπαντωνίου ήταν ο εκσυγχρονισμός των φρεγατών τύπου S, γνωστές ως τύπος «ΛΗΜΝΟΣ-ΕΛΛΗ». Η υπόθεση ερευνάται ακόμη από τη Δικαιοσύνη.

Η σχετική δικογραφία έχει διαβιβαστεί στη Βουλή για τη διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών.

Πρόκειται για τον εκσυγχρονισμό έξι φρεγατών που αποφασίστηκε το 2003 και έχει ενδιαφέρον το πώς αποφασίστηκε. Ο τότε Α/ΓΕΝ Αντώνης Αντωνιάδης είχε διαφωνήσει με τον εκσυγχρονισμό, υποστηρίζοντας ότι θα έπρε­πε να ναυπηγηθούν νέα πλοία. Οι φρεγάτες τύπου S είχαν αγοραστεί τη δεκαετία του '80. Συνεπώς ο τότε Α/ΓΕΝ πίστευε ότι δεν είχε νό­ημα ο εκσυγχρονισμός τους.

Πώς όμως τελικά αποφασίστηκε και ξεπεράστηκαν οι αντιρρήσεις του ναυάρχου; Ο Σπύ­ρος Τραυλός γενικός διευθυντής Εξοπλισμών στο ΥΠΕΘΑ επί Γ. Παπαντωνίου, έχει πει:

«Εγώ κάλεσα τον Αντωνιάδη και του είπα ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως οικονομική δυνα­τότητα για ναυπήγηση νέων πλοίων και ότι, αν δεν έπαιρνε άμεσα το κονδύλι των 380 εκατομ­μυρίων για τον εκσυγχρονισμό, όχι απλά θα πή­γαινε πίσω το πρόγραμμα, αλλά θα διαγραφό­ταν από τον σχεδιασμό μας κα τα χρήματα θα δίνονταν κάπου άλλου. Συνεπώς θα έμεναν με τα πλοία 20ετιας χωρίς να γνωρίζουν πότε θα μπορούσαν να τα αναβαθμίσουν. Δέχτηκε χω­ρίς καμία απολύτως ένσταση τη λύση του εκ­συγχρονισμού».

Έτσι, ελήφθη η απόφαση να μην επιλέξει η Ελλάδα να ναυπηγήσει νέα πλοία -όχι απα­ραίτητα φρεγάτες- και να κάνει ένα «λίφτινγκ» στις παλιές ολλανδικές φρεγάτες το οποίο δεν πρόσφερε και πολλά στις επιχειρησιακές δυνα­τότητες του στόλου. Για τα ελικόπτερα ΝΗ-90, το βασικό ερώτημα που υπάρχει και δεν έχει απαντηθεί πειστικά είναι γιατί πληρώσαμε πε­ρισσότερα από άλλες χώρες που αγόρασαν τον ίδιο τύπο ελικοπτέρου. 20 εκατομμύρια ευρώ οι άλλοι ανά ελικόπτερο... 28 η Ελλάδα! Η «ει­δική διαμόρφωση» που είχαμε ζητήσει δικαι­ολογεί τα οκτώ εκατομμύρια διάφορά; Και τα ΝΗ-90 αγοράστηκαν με swap από την Deutsche Bank. Ήταν εξαιρετικά δημοφιλής τρόπος αγο­ράς επί Σημίτη.

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒ0ΥΝ0Π0ΥΛ0Υ-p.karvounopoulos@realnews.gr

(REAL NEWS-25/03/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Ο Γιάννος, τα Apache και η Deutsche Bank

Περισσότερα »

Το μεγάλο πάρτι των εξοπλιστικών και πώς θα το ... ξαναπληρώσουμε!

• Σημίτη, ήσουν εκεί;

• Την οκταετία 1996-2004 η Ελλάδα ξόδεψε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ για ένα τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα. Μόνο που αποδείχθηκε πως ό,τι αγοράσαμε ήταν ή προβληματικό, ή πολύ ακριβό, ή χωρίς σέρβις και ανταλλακτικά!

• Καμία από τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν την περίοδο Σημίτη και των «χρυσών αγελάδων» στους εξοπλισμούς δεν κατάφερε να δώσει λύσεις στα τεράστια προβλήματα των συμβάσεων που είχαν υπογραφεί επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου και Παπαντωνίου.

Λίγο μετά την κρίση των Ιμίων το 1996, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ανηφόρισε στο Πεντάγωνο. Ήταν μια επίσκεψη «τόνωσης ηθικού» των Ενόπλων Δυνάμεων. Με την ευκαιρία, ο Κ. Σημίτης ανακοίνωσε και την έναρξη ενός τεράστιου εξοπλιστικού προγράμματος, που εξελίχθηκε σε ένα ξέφρενο πάρτι δισεκατομμυρίων. Πόσο μας κόστισε; Ο Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος, ΥΕΘΑ επί Κώστα Καραμανλή, έχει δηλώσει ότι οι προσθέσεις του για την οκταετία 1996-2004 βγάζουν αποτέλεσμα 51 δισ. ευρώ!

Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι π εκτίμηση αυτή είναι υπερβολική, είναι σίγουρο ότι ο λογαριασμός που πληρώσαμε γι' αυτή την περίοδο ξεπερνά τα 30 δισ.! Πολλά λεφτά και δυστυχώς δεν είχαν αντίκρισμα. Η Ελλάδα θα έπρεπε με τόσα χρήματα να είναι οπλισμένη σαν αστακός.

Δύο υπουργοί Εθνικής Άμυνας διαχειρί­στηκαν τα εξοπλιστικά προγράμματα-μαμούθ εκείνης της περιόδου: Ο Άκης Τσοχατζόπουλος και ο Γιάννος Παπαντωνίου. Ο πρώτος δικάστηκε, καταδικάστηκε και είναι φυλακή. Ο δεύτερος ελέγχεται από τη Δικαιοσύνη για κάποια από τα εξοπλιστικά προγράμματα που «έκλεισαν» επί των ημερών του.

Χρειαζόμασταν όλα αυτά τα όπλα; Όχι, είναι η απάντηση. Ορισμένα απ' αυτά, ναι, ήταν απαραίτητα. Τα περισσότερα θα μπορούσαμε να μην τα είχαμε προμηθευτεί. Οι αγορές έγιναν με πρωταρχικά κριτήρια όχι τις επιχειρησιακές ανάγκες των Ε.Δ., αλλά την περιβόητη... εξοπλιστική διπλωματία και το «μασάζ» στους Ευρωπαίους εταί­ρους. Το εισιτήριο για την ΟΝΕ μάς κό­στισε πάρα πολλά δισ., για τα οποία αυ­τοί που τα εισέπραξαν μας κουνάνε τώ­ρα το δάχτυλο και μας παίρνουν... μέτρα.

Τα δισεκατομμύρια των εξοπλισμών χρη­σιμοποιήθηκαν από την Ελλάδα και για την είσοδο της Κύπρου στην Ε.Ε. Η δήλωση του Τσοχατζόπουλου την εποχή που «παιζόταν» η είσοδος της Κύπρου έχει καταγραφεί:

«Έχουμε στα χέρια μας ένα μεγάλο όπλο: Ονομάζεται πενταετές εξοπλιστικό πρόγραμμα τεσσάρων τρισ. δραχμών. Στό­χος μας είναι να αγοράσουμε από όλους την ένταξη της Κύπρου».

Το χειρότερο όλων; Κανένα από τα οπλι­κά συστήματα που αγοράστηκε -πλην των F-16 το 1999- δεν συνοδεύτηκε από την αυτονόητη σύμβαση τεχνικής τους υπο­στήριξης! Αποτέλεσμα; Ακριβοπληρωμένα οπλικά συστήματα να παραλαμβάνονται και σε λίγους μήνες να τίθενται σε αχρη­στία! Η αιτία που δεν υπογράφτηκαν συμ­βάσεις υποστήριξης των όπλων ήταν για να κρατηθούν οι έτσι κι αλλιώς «τσιμπη­μένες» τιμές των όπλων σε κάποιο επίπε­δο! Δηλαδή μας παρουσίαζαν ότι αγόρα­ζαν όπλα φθηνά, χωρίς να μας πουν ότι μας έβαλαν να τα αγοράσουμε για να τα... παρκάρουμε!

Αξίζει να θυμηθούμε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του «πάρτι της οκταετίας», τον λογαριασμό του οποίου ακόμη τον πληρώνουμε όλοι μας. Και θα τον πληρώνουμε για πολύ καιρό ακόμη.

©TOR ΜΙ και TPQ-37

Οι αγορές των ρωσικών αντιαεροπορι­κών TOR Μ1 και των ραντάρ αντιπυροβολικού TPQ-37 είναι από τις πιο χαρακτηριστικές! Με έγγραφα που παρουσιάζει η Realnews, αποκαλύπτονται οι ενστά­σεις των στρατιωτικών για τα πρώτα και η κάθετη αντίθεση για τα δεύτερα! Με πολιτική απόφαση-διαταγή από τον Α. Τσοχατζόπουλο, οι αγορές προχώρησαν κανονικότατα.

Κόστος ΤΟΡ Μ1 στα 509 εκατομμύρια ευρώ. Ως αντιαεροπορικό είναι καλό, αλλά δεν μπορεί να ενταχθεί στο σύστημα αεράμυνας.

Κόστος TPQ-37, μόλις 130 εκατομμύρια ευρώ! Δεν δούλεψαν ποτέ! Ήταν μία από τις αγορές στις οποίες είχε εμπλακεί ο Θωμάς Λιακουνάκος.

® Εκσυγχρονισμός HAWK

Πληρώσαμε 140 εκατομμύρια δολάρια για να εκσυγχρονίσουμε τα αντιαεροπορικά βλήματα HAWK, τα οποία δύσκολα πια τα βλέπεις, ακόμη και σε πολεμικές κινηματο­γραφικές ταινίες! Είχαν κλείσει τον επιχειρησιακό κύκλο ζωής τους πολύ πριν αποφασιστεί ο εκσυγχρονισμός τους.

® Υποβρύχια «ρουφήχτρα»

Την υπόθεση των υποβρυχίων του Π.Ν. τύπου «Παπανικολή» και να θέλαμε να την ξεχάσουμε, δεν γίνεται. Η Δικαιοσύ­νη ανακαλύπτει κάθε τόσο νέα στοιχεία για μίζες και παρανομίες. Οι Γερμανοί είχαν αναλάβει τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά παίρνοντας ως «προίκα» τα προγράμματα φρεγατών και υποβρυχίων. Το πρώτο «σούπερ υποβρύχιο», με το όνομα «Παπανικολής», παρουσίασε σημαντικά προβλήματα, τα οποία οι Γερμανοί αρνήθηκαν πεισματικά να δεχτούν. Είχαν εισπράξει το 80% των σχεδόν 2 δισ. που μας κόστισε το πρόγραμμα! Τελικά, μετά κόπων, βασάνων και πέντε χρόνων καθυστερήσεων, το πρόγραμμα των υποβρυχίων το ολοκλήρωσε το Π.Ν. και οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά! Οι Γερμανοί έγιναν μπουχός και ναυπηγούν σήμερα ακριβώς ίδια υποβρύχια, πού λέτε; Στην Τουρκία!

® Ιπτάμενο ραντάρ

Η Ελλάδα την ίδια περίοδο προμηθεύτη­κε τα σουηδικά ιπτάμενα ραντάρ ERIEYE, τα οποία τοποθετήθηκαν σε αεροσκάφη EBRAER. Κόστος 531 εκατομμύρια ευρώ. Εκτός από την πολύχρονη καθυστέρηση παράδοσης, ακόμη και σήμερα οι διαθεσιμότητες τους για αποστολές είναι απογοητευτικές.

Μια από τα ίδια για τα ελικόπτερα ΝΗ-90. Αγορά για την οποία ερευνάται η θητεία του Γ. Παπαντωνίου. Τα ελικόπτερα κόστισαν περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ. Οι Νορβηγοί είχαν πληρώσει 20 εκατομμύρια το ένα. Εμείς 28 εκατομμύρια. Η δικαιολογία ήταν ότι είχαμε ζητήσει διαφορετική διαμόρφωση συστημάτων του ελικοπτέρου.

® Σκάφη ταχείας μεταφοράς

Εκπληκτικά σκάφη για μεταφορά πεζοναυτών. Τα αγοράσαμε από Ουκρανία και Ρωσία. Μας κόστισαν 195 εκατομμύρια δολάρια. Λεπτομέρεια: τα σκάφη ήταν και είναι σχεδιασμένα για τις ρωσικές λίμνες και όχι για το Αιγαίο. Είναι δύσκολο να πλεύσουν με τις ταχύτητες που είναι κατασκευασμένα σε συνθήκες Αιγαίου, με ανέμους... από 5 μποφόρ και πάνω! Επιπλέον, σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, θα αποδειχθούν εξαιρετικά εύκολοι στόχοι για εχθρικά αεροσκάφη.

® Άρματα μάχης Leopard

Τα πληρώσαμε 1,7 δισ. ευρώ. Θα ήταν το απόλυτο ελληνικό πλεονέκτημα στον Έβρο. Μόνο που, μόλις ολοκληρώθηκε η πώληση στην Ελλάδα, οι Γερμανοί πούλησαν στην Άγκυρα σχεδόν ίδια μεταχειρισμένα άρματα Leopard προς 200 εκατομμύρια ευρώ.

Στις πρώτες δοκιμαστικές βολές, οι Έλληνες επιτελείς διαπίστωσαν ότι η εσωτερική θωράκιση του σούπερ άρματος παρουσίασε ρωγμές και πως το κανόνι του άρματος ξεφλούδιζε! Ο Γερμανοί όχι μόνο δεν παραδέχτηκαν στην αρχή το πρόβλημα, αλλά προσέφυγαν στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και ζήτησαν να αναγνωριστεί η απαίτησή τους για καταβολή τόκων υπε­ρημερίας ύψους 117.991.547 ευρώ, λόγω μη πληρωμής εκ μέρους του ελληνικού Δημοσίου του 69% της αξίας τιμολογίων «παραδοθέντων συμβατικών ειδών».

Τα άρματα μάχης ήρθαν χωρίς να υπάρ­χει σύμβαση για τον εξοπλισμό τους με πυρομαχικά! Υπόθεση για την οποία ακό­μη παλεύουμε να βρούμε οριστική λύση.

© Μας άλλαξαν τα... πετρέλαια

Στο Π.Ν. ακόμη συζητείται πώς ένα δεξαμενόπλοιο μας κόστισε όσο τρία τέτοια πλοία! Τα 117 εκατομμύρια ευρώ θεωρούνται εξαιρετικά μεγάλο τίμημα για ένα δεξαμενόπλοιο του Π.Ν. Ερωτήματα υπάρχουν για τον εκσυγχρονισμό πυραυλακάτων που κόστισε 145 εκατομμύρια. Και υπάρχει και η υπόθεση του εκσυγχρονισμού των φρεγατών, για την οποία ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της γαλ­λικής εταιρείας THALES, Μ. Ζοσράν είχε καταγγείλει στην εφημερίδα «Le Monde» δωροδοκίες στην Ελλάδα.

© Μεταγωγικά αεροσκάφη C27

Είχαμε παραγγείλει 12 μεταγωγικά αεροσκάφη. Τελικά παραλάβαμε τα οκτώ. Κόστος περίπου 200 εκατομμύρια. Ώρες πτήσης; Ελάχιστες! Η έλλειψη συμφωνίας τεχνικής υποστήριξης και ανταλλακτικών τα έχουν καταστήσει αεροσκάφη... εδάφους.

Πολλά και άλυτα τα προβλήματα με τους Ιταλούς κατασκευαστές και τους ανθρώπους τους στην Αθήνα να νίπτουν απλώς τα χέρια τους για την καθήλωση των αεροσκαφών.

® Δισ. σε «μαύρη τρύπα»

Το πιο εξοργιστικό είναι ότι, παρά τον πακτωλό των δισεκατομμυρίων που κλήθηκαν να πληρώσουν οι Έλληνες φορολογούμενοι για να εξοπλιστούν οι Ένοπλες Δυνάμεις, σήμερα παρουσιάζονται να έχουν τεράστια προβλήματα και κενά, που απαιτούν εκ νέου πολύ χρήμα για να καλυφθούν. Το χειρότερο δεν είναι ότι χρήμα δεν υπάρχει. Δεν υπάρ­χει και ο χρόνος, αλλά ούτε και η δυνατότητα οι λύσεις αυτών των προβλημάτων να πάνε κι άλλο πίσω. Κι αυτό γιατί θα πρέπει να επισημάνουμε ότι το «μεγάλο πάρτι» το δια­δέχτηκε μια περίοδος 10 ετών κατά τα οποία δεν αγοράστηκε... ούτε βίδα. Καμία από τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν την περίοδο Σημίτη και των «χρυσών αγελάδων» στους εξοπλισμούς δεν κατάφερε να δώσει λύσεις στα τεράστια προβλήματα των συμβάσεων που είχαν υπογραφεί επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου και Παπαντωνίου. Όλες ήταν ετεροβαρείς υπέρ των πωλητών και καταδικαστικές για τον πελάτη! Τον καλύτερο πελάτη των αμυντικών βιομηχανιών, αμερικανικών, ευ­ρωπαϊκών και ρωσικών, που λέγεται Ελλάδα.

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒ0ΥΝ0Π0ΥΛ0Υ-p.karvounopoulos@realnews.gr

(REAL NEWS-19/03/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Περισσότερα »

Λεφτά υπήρχαν… για υπερόπλα

• Η άγνωστη συμφωνία • Η αγορά εργοστασίου στην Αρμενία, επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου, για την ανάπτυξη λέιζερ υψηλής ισχύος Η τρόικα απαιτεί το κλείσιμο της αμυντικής βιομηχανίας, το Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα δεν γνωρίζουν αν αύριο το πρωί θα υπάρχουν και η κυβέρνηση εξακολουθεί... μονότονα να επαναλαμβάνει ότι «δεν θα κάνει πίσω στο μέτωπο της αμυντικής βιομηχανίας». Πώς έφθασε σ΄ αυτό το χάλι η ελληνική αμυντική βιομηχανία; Εύκολα, όπως θα διαπιστώσετε από την ιστορία που ανακάλυψε η Realnews και την οποία παρουσιάζει μέσα από ένα απόρρητο ενημερωτικό σημείωμα προς τη σημερινή ηγεσία του ΥΕΘΑ. Λεφτά υπήρχαν και δίνονταν όπου μπορεί κανείς να φανταστεί. Έφθασαν μέχρι το Εριβάν της Αρμενίας, όπου κάποιοι είχαν τη φαεινή ιδέα να αγοράσουμε εργοστάσιο στο οποίο θα φτιάχναμε το «σούπερ λέιζερ όπλο», που θα κατατρόπωνε κάθε εχθρό. Σε άλλη συγκυρία ίσως το θέμα να μπορούσε να αντιμετωπιστεί με χιούμορ. Ιούνιος 1999. Στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας απόλυτος άρχων είναι ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Η «στρατιωτική διπλωματία» του τον έχει φέρει περισσότερες από μία φορές στην Αρμενία. Σε κάποια απ' αυτές τις επισκέψεις γίνονται από επιτελείς του κάποιες επαφές και στις 30 Ιουνίου του 1999 το υπουργείο Εθνικής Άμυνας υπογράφει σύμβαση 15ετούς διάρκειας (1999- 2013) προκειμένου η τότε ΠΥΡΚΑΛ που μετέπειτα ενσωματώθηκε στα ΕΑΣ -να ιδρύσει μαζί με την εταιρεία Laserayin Tekhnika (LTΤ) την εταιρεία LΤ-ΡΥRΚΑL (LΤ-Ρ) με έδρα το Ερεβάν της Αρμενίας! Η τότε ΠΥΡΚΑΛ έχει το 49% της LΤ, έχοντας καταβάλει το ποσό των 276.000 δολαρίων. Η συμφωνία προέβλεπε ακόμη ότι η ελληνική εταιρεία θα αγόραζε από την αρμενική εταιρεία και θα μεταβίβαζε στη νέα ελληνο-αρμενική εταιρεία τεχνογνωσία αξίας 7.251.000 δολαρίων. Τι θα παρήγαγε αυτή η εταιρεία; ✓ Οπτικά-ηλεκτροοπτικά εξαρτήματα και κρυστάλλους Laser. ✓ Συστήματα λέιζερ ισχύος για αμυντική, βιομηχανική, ιατρική χρήση. Συνολικά είχαν συμφωνηθεί να προχωρήσουν εννέα προγράμματα, ύψους 5.593.195 δολαρίων. Το πιο σημαντικό ήταν το πρόγραμμα νούμερο 4. Ήταν το πιο… πιασάρικο: «Παραγωγή ειδικού οπλικού συστήματος Α», ήταν ο τίτλος του. Συμπτώσεις Όπως αναφέρει το 23σέλιδο απόρρητο ενημερωτικό έγγραφο που έχει στη διάθεσή της η «R», «η έναρξη του προγράμματος καθυστέρησε λόγω διαπραγματεύσεων μεταξύ ελληνικού και αρμενικού ΥΕΘΑ». Η υλοποίησή του από την LΤ-Ρ (την ελληνο-αρμενική εταιρεία) ενεργοποιήθηκε στις 23-1-2002. Τι αφορούσε; «Αφορά την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου αυτοτελούς φορητού προτύπου συστήματος laser υψηλής ισχύος το οποίο έχει τη δυνατότητα καταστροφής οπτικών/οπτοηλεκτρονικών αισθητήρων (π.χ. laser designators, αισθητήρες καθοδηγούμενων βλημάτων κ.λπ.). Το σύστημα θα μεταφέρεται από ένα άτομο και η εμβέλειά του θα είναι 2 χλμ.». Ακούγεται ιδιαίτερα φιλόδοξο και ενδιαφέρον πρόγραμμα, αλλά, ως γνωστόν, στις περιπτώσεις των όπλων και ειδικά των «προτύπων», που συνηθίζαμε επί Α. Τσοχατζόπουλου να προμηθευόμαστε, η θεωρία απέχει πάρα πολύ από την πράξη και την υλοποίηση. Όταν το 2005 ολοκληρώθηκε η δεύτερη φάση εργασιών, διαπιστώθηκαν αρκετά προβλήματα που είχαν να κάνουν με «την ενέργεια παλμού, τη γωνία εκτροπής την τροφοδοσία του συστήματος» και άλλα. Με απλά λόγια, το «σούπερ όπλο» δεν δούλευε όπως είχαμε πιστέψει και πληρώσει. Αν το πρόγραμμα ολοκληρωνόταν, τα ΕΑΣ θα είχαν ένα κέρδος 354.792 δολαρίων. Αλλά πώς να ολοκληρωθεί όταν η εταιρεία που στήθηκε με τόσο «φιλόδοξους στόχους» άρχισε να καταρρέει συμπτωματικά μετά την απομάκρυνση Τσοχατζόπουλου από το ΥΕΘΑ. Το 2000-2002 η ελληνο-αρμενική LΤ-Ρ απασχολούσε 216 άτομα, εκ των οποίων 77 ήταν ειδικευμένο προσωπικό. Σήμερα έχουν απομείνει 77 συνολικά, από τους οποίους οι 30 έχουν πλήρες ωράριο και οι υπόλοιποι μειωμένο. Επί της ουσίας. Η ιστορία δείχνει ότι ακόμη κι αν πράγματι κάτι υπήρχε ως ιδέα (η δημιουργία... σούπερ όπλου λέιζερ), αντιμετωπίστηκε τουλάχιστον πρόχειρα, για να μην πούμε ύποπτα. Χρήματα χάθηκαν για τα ΕΑΣ, που ακόμη και σήμερα δεν ξέρουν τι να κάνουν με την εταιρεία του Ερεβάν! Επί της ουσίας δεν κερδίσαμε τίποτα απολύτως. Ούτε καν… τεχνογνωσία, αφού -όπως αναφέρουν οι συντάκτες της έκθεσης- «η παρουσία των ΕΑΣ στην LΤ-Ρ είναι ανύπαρκτη και η τεχνογνωσία που έχουν αποκτήσει Έλληνες εργαζόμενοι στην LΤ-Ρ δεν είναι εκμεταλλεύσιμη από τα ΕΑΣ...». Τι απομένει; Το οικόπεδο της εταιρείας, το οποίο όμως δεν έχει ακόμη εκτιμηθεί ως προς την αξία του για να διαπιστωθεί αν καλύπτει κάποιο μέρος έστω της «χασούρας» των ΕΑΣ. Τα οποία βρίσκονται σε τραγικό οικονομικό αδιέξοδο και είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν να αναμένουν τη σωτηρία από την πώληση μιας έκτασης στα περίχωρα του Ερεβάν! (REAL NEWS 03/11/2013 – ΠΑΡΙΣ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΣ - p.karvounopoulos@realnews.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ 43 ΕΚΑΤ. € ΓΙΑ ΟΠΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ

• ΕΡΕΥΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ • Άλλη μια αμαρτωλή σύμβαση που υπογράφηκε επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου και αφορά στην κατασκευή συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου • Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΠΡΟΕΒΛΕΠΕ ΟΤΙ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥ Θ. ΛΙΑΚΟΥΝΑΚΟΥ ΘΑ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙ ΤΟ 50% ΤΗΣ ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΝ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΙΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΕΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΣ Γίνεται το Ελληνικό Δημόσιο να πληρώσει σε μια εταιρεία περισσότερο από 43 εκατ. ευρώ για αγορά «συστημάτων υψηλής τεχνολογίας» και να μην έχει παραλάβει ούτε μια... βίδα; Είναι δυνατόν η υπόθεση αυτή να έχει διαρκέσει 12 ολόκληρα χρόνια και ουδείς εκ των εντεταλμένων κρατικών λειτουργών που χειρίστηκαν τη σύμβαση να μην έχει φροντίσει ώστε να διασφαλιστούν τα συμφέροντα του Δημοσίου; Γίνεται άνθρωποι που προσπαθούν να εμφανιστούν σαν άγρυπνοι υπερασπιστές του κρατικού χρήματος να έχουν προβεί σε ενέργειες που έχουν ζημιώσει το Δημόσιο χωρίς να έχουν υποστεί τις συνέπειες του νόμου; Κι όμως γίνεται! Η υπόθεση της προμήθειας συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου στον Ελληνικό Στρατό είναι ίσως εξωφρενική. Η σύμβαση για την παραλαβή δεκαοχτώ παρεμβολέων και έντεκα κέντρων ακροάσεων μεταξύ του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της κατασκευάστριας εταιρείας SONAK (πρόκειται για θυγατρική της AXON Ανώνυμης Εταιρείας Συμμετοχών συμφερόντων του κ. Θωμά Λιακουνάκου) υπεγράφη το 2001 όταν υπουργός ήταν ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Η σύμβαση 19/10/2001 που συνομολογήθηκε μεταξύ του Δημοσίου και της εταιρείας SONAK του κ. Λιακουνάκου προέβλεπε την υποχρέωση του αγοραστή να καταβάλει πολύ υψηλές προκαταβολή στον κατασκευαστή. Κάπως έτσι φτάσαμε στο 2006, όταν έπειτα από δοκιμές καταγράφηκαν συγκεκριμένα προβλήματα και το Γενικό Επιτελείο Στρατού αποφάσισε ότι τα ηλεκτρονικά συστήματα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που είχαν τεθεί κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού, αφού σε όλες τις δοκιμές απέτυχαν. Η εταιρεία από την πλευρά της υποστήριζε πως οι δοκιμές ήταν επιτυχείς και αξιολογήθηκαν σαν αποτυχημένες εκ παραδρομής. Στις αρχές του 2006 δημιουργήθηκε νέα επιτροπή με αποστολή την επίλυση της εκκρεμότητας όμως τον Αύγουστο του 2006, λίγο πριν ολοκληρωθούν οι συζητήσεις μεταξύ της πλευράς του Δημοσίου και της SONAK, ο τότε γενικός διευθυντής Αμυντικών Εξοπλισμών κ. Ευάγγελος Βασιλάκος αποφάσισε τη διάλυση της επιτροπής, παρότι ο πρόεδρος της ενημέρωσε ότι οι διαπραγματεύσεις είχαν ολοκληρωθεί με τρόπο που διασφαλιζόταν το δημόσιο συμφέρον. Μέχρι τη διαπίστωση των προβλημάτων στα κέντρα ακροάσεων και στους παρεμβολείς του συστήματος ηλεκτρονικού πολέμου, η εταιρεία SONAK του κ Λιακουνάκου είχε εισπράξει 34.516.000 ευρώ. Το ποσό αυτό, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του διοικητικού συμβουλίου της κατασκευάστριας εταιρείας, είναι το 50% της συνολικής αξίας της αρχικής σύμβασης (μετά την αφαίρεση των νόμιμων κρατήσεων). Εισαγγελέας Με απλά λόγια, η σύμβαση που είχε υπογραφεί το 2001 επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου προέβλεπε ότι η εταιρεία του κ. Λιακουνάκου θα εισπράξει το 50% της συνολικής αξίας του προγράμματος προτού καν διαπιστωθεί ότι το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου καλύπτει τις τεχνικές προδιαγραφές που είχαν τεθεί από το ΓΕΣ! Έτσι οι προμηθευτές ενός συστήματος, που ουδέποτε εντάχθηκε στο οπλοστάσιο του Ελληνικού Στρατού εισέπραξαν 34 εκατ. ευρώ από το υστέρημα των Ελλήνων φορολογουμένων χωρίς να χρειάζεται να παραδώσουν ούτε κλειδάριθμους! Και σαν να μην έφτανε αυτό, τον Νοέμβριο του 2007 η SONAK κατέθεσε αί­τηση προσφυγής κατά του Ελληνικού Δημοσίου προσφεύγοντας στη διαιτησία. Το Διαιτητικό Δικαστήριο συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 2 Ιουνίου του 2009 και τον Οκτώβριο του 2012 αποφάσισε να κάνει δεκτή κατά πλειοψηφία την αίτηση της SONAK, ενώ παράλληλα απέρριψε την ανταγωγή του Δημοσίου που αξίωνε χρηματική ικανοποίηση λήγω ηθικής βλάβης από την ιδιωτική εταιρεία που ουδέποτε παρέδωσε στον Στρατό το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου. Σύμφωνα με την ετήσια οικονομική έκθεση της ΑΧΟΝ Ανώνυμης Εταιρείας, μητρικής της SONAK, «από την τελεσιδικία της υπόθεσης προέκυψε κέρδος για τη θυγατρική συνολικού ποσού 8.706.000 ευρώ». Τελικά η SONAK του κ. Λιακουνάκου εισέπραξε από το Δημόσιο το συνολικό ποσό των 43.222.000 ευρώ χωρίς να παραδώσει ούτε βίδα! Αν μη τι άλλο, η συμφωνία που υπεγράφη το 2001 για την κατασκευή «συστήματος ηλεκτρονικού πολέμου» απεδείχθη στην εξέλιξή της ιδιαιτέρως επωφελής για την ιδιωτική εταιρεία και απολύτως ζημιογόνα γιο το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Ελληνικό Δημόσιο. Σαν να μεταφέρονταν χρήματα απευθείας από τα κρατικά ταμεία στο χρηματοκιβώτιο μιας ιδιωτικής εταιρείας. Το σκάνδαλο του συστήματος ηλεκτρονικού πολέ­μου βρίσκεται στο μικροσκόπιο της ελληνικής Δικαιο­σύνης. Όπως πληροφορείται το «ΘΕΜΑ», οι εισαγγελείς ερευνούν αν με τους χειρισμούς τους κάποια στελέχη του υπουργείου Άμυνας ζημίωσαν το ελληνικό κράτος. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι πράξεις και πιθανές παραλείψεις του κ. Βασιλάκου, ο οποίος ήταν γενικός διευθυντής Εξοπλισμών μέχρι το 2010 και διέλυσε την επιτροπή διαπραγματεύσεων με τη SONAK. Στο σκέλος που αφορά τη σκοπιμότητα της προμήθειας, επι­σημαίνεται ότι εκκρεμεί από τον Αύγουστο του 2006 επίσημο αίτημα των τότε υφυπουργών Άμυνας κυρίων Βασίλη Μιχαλολιάκου και Ιωάννη Λαμπρόπουλου προς τις εισαγγελικές αρχές για ποινική αξιολόγηση της προμήθειας που αποφασίστηκε το 2001 από τον Άκη Τσοχατζόπουλο. (ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ 26/05/2013 – ΜΑΚΗΣ ΠΟΛΛΑΤΟΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

«Επίθεση» των δικαστών στο υπουργείο Άμυνας

«ΞΕΤΙΝΑΖΟΥΝ» ΤΑ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΣΤΟ ΥΠΕΘΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ Τα πεπραγμένα του υπουργείου Εθνικής Άμυνας «ξετινάζουν» δικαστές και εισαγγελείς, από την περίοδο της παντοδυναμίας του ήδη προφυλακισμένου Άκη Τσοχατζόπουλου και εντεύθεν, με περισσότερες από... 10 δικογραφίες να είναι ήδη ανοιχτές. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο εισαγγελικό στόχαστρο δεν έχουν μπει μόνο οι συμβάσεις αγοράς, αλλά και οι συμβάσεις των αντισταθμιστικών ωφελημάτων, τα οποία δεν υλοποιήθηκαν στην πλειονότητα των συμβάσεων! Ήδη οι ανακριτές Μαλλής και Σταυρόπουλος έχουν ξεκινήσει την κύρια ανάκριση για τα υποβρύχια και τα ΤοrΜ1, ακολουθώντας μόνο το δρόμο του χρήματος, ο οποίος πάντα αφήνει τα ίχνη του... Μάλιστα, καλά πληροφορημένες πηγές λένε στο «Καρφί» ότι έχει ήδη εξεταστεί ως κατηγορούμενος ένας νομικός σύμβουλος του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στους λογαριασμούς του οποίου βρέθηκαν εμβάσματα από τον Βλάσση Καμπούρογλου, τον ενδιάμεσο που μοίραζε τις μίζες, ενώ αναμένεται να κληθεί και ένας στρατιωτικός, ο οποίος έλαβε 300.000.000 δρχ. από «ύποπτο» λογαριασμό... «Ο κάθε ύποπτος θα έρχεται εδώ με το λογαριασμό ή το πόθεν έσχες του», λένε με νόημα δικαστικοί κύκλοι, καθιστώντας σαφή την πρόθεσή τους να σπάσουν το απόστημα των μιζών και να καθίσουν στο σκαμνί όσους ζημίωσαν με τις πράξεις τους την περιουσία του ελληνικού δημοσίου. «Ακούμε ότι είναι και άλλες υποθέσεις του ΥΠΕΘΑ ανοιχτές», είπε ο εκπρόσωπος του ελληνικού δημοσίου στον πρόεδρο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων. «Εμείς θα είμαστε εδώ, να διεκδικήσουμε τα συμφέροντα του δημοσίου μέσω αποζημιώσεων στα ποινικά και αστικά δικαστήρια». Ο σκόπελος της παραγραφής Η δικαιοσύνη εδώ και αρκετό καιρό έχει δείξει τις προθέσεις της για το πώς θα μεταχειρίζεται εφεξής πρώην υπουργούς που έβαλαν... το χέρι στο μέλι. Το εμπόδιο της ειδικής παραγραφής, που έθετε ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, ξεπερνιέται με άλλες νομικές σκέψεις, που παίρνουν σάρκα και οστά μέσα από τα βουλεύματα που εκδίδει πλέον η δικαιοσύνη. Για τους δικαστές το υπουργικό αξίωμα δεν αποτελεί πλέον κώλυμα, αφού η νομική άποψη που τείνει να επικρατήσει είναι ότι το αδίκημα της δωροδοκίας -και συνεπώς και του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος- δεν εμπίπτει στα υπουργικά καθήκοντα του όποιου πολιτικού προσώπου. «Το αδίκημα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος είναι μία μετεξελιγμένη μορφή της αποδοχής προϊόντων εγκλήματος. Δεν μπορούμε να δεχόμαστε ότι η πράξη αυτή ανήκει στα υπουργικά καθήκοντα, ακόμη και αν κάποιος υποστηρίξει ότι το "δώρο" το έλαβε κάποιος επειδή είχε την ιδιότητα του υπουργού», λένε δικαστές, για να καταλήξουν ότι η πράξη του ξεπλύματος δεν επιτρέπεται να καταλαμβάνεται από το νόμο περί ευθύνης υπουργών. «Όποιος πιάνεται με τη μίζα στο χέρι, θα κάθεται στο εδώλιο της τακτικής δικαιοσύνης», καταλήγουν. Μάλιστα αναγνωρίζουν ότι και η πολιτεία, για λόγους αυτοπροστασίας, θέσπισε τον τελευταίο χρόνο ένα πλέγμα διατάξεων πολύ πιο αυστηρών, κατανοώντας και η ίδια ότι η τιμωρία είναι πλέον πάγιο αλλά και επιτακτικό αίτημα της κοινωνίας, η οποία μαστίζεται από τις περικοπές και την ανεργία. Έτσι, θέσπισε πιο αυστηρούς κανόνες για το πόθεν έσχες, έκανε κακούργημα τη φοροδιαφυγή για ποσά πάνω από 73.000 ευρώ, ενώ προχώρησε και σε νομοθέτημα για δημεύσεις περιουσιακών στοιχείων που είναι αποτέλεσμα προϊόντων εγκλήματος. «Τι να το κάνεις το δώρο, όταν δεν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις;» λένε με νόημα δικαστές. «Η μίζα πρέπει κάπου να τοποθετηθεί. Είτε στην τράπεζα, είτε να γίνει σπίτι ή αυτοκίνητο. Σε κάθε περί­πτωση, εάν υπάρξει έλεγχος, θα βρεθεί», καταλήγουν. Οι δικαστές μπορούσαν... Στον αντίποδα, πρώην υπουργοί υποστηρίζουν ότι η δικαιοσύνη είχε τη δυνατότητα να καθίσει στο σκαμνί τους «επίορκους» υπουργούς κάνοντας ερμηνεία του νόμου περί ευθύνης υπουργών, καθώς ο τελευταίος ορίζει ότι η ειδική παραγραφή σχετίζεται με πράξεις που αφορούν την εκτέλεση των καθηκόντων τους, δηλαδή είτε την πράξη της απιστίας ή της παράβασης καθήκοντος, και όχι για άλλες πράξεις, όπως αυτή της δωροδοκίας ή του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Ρίχνουν με αυτό τον τρόπο το μπαλάκι στη δικαιοσύνη, αφήνοντας να εννοηθεί ότι βρισκόταν εν υπνώσει... Σε κάθε περίπτωση, η «σκληρή» πραγματικότητα παραμέρισε το νόμο περί ευθύνης υπουργών, με την πολιτική ηγεσία να νομοθετεί πιο αυστηρά για λόγους δικής της αυτοπροστασίας και τη δικαιοσύνη να εφευρίσκει τρόπους για να ξεπερνά τους σκοπέλους της παραγραφής... Μεταξύ των δύο πόλων, το ελληνικό δημόσιο, που μέχρι πρότινος φαινόταν πολύ αργό στις όποιες διεκδικήσεις του, δηλώνει σιγά-σιγά το «παρών», παριστάμενο ως πολιτική αγωγή σε μεγάλες δίκες, όπως αυτή του Άκη Τσοχατζόπουλου, αλλά και σε όσες θα ακολουθήσουν... (ΤΟ ΚΑΡΦΙ 11/05/2013) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Αϋπνίες

Όχι μόνο πρώην, αλλά και νυν «πράσινοι» βουλευτές έχουν χάσει τον ύπνο τους λόγω της δίκης του Άκη Τσοχατζόπουλου. Δεν εννοούμε πρόσωπα που εκείνη την εποχή ήταν... μέλη του ΚΥΣΕΑ, τα οποία εκ των πραγμάτων παρακολουθούν «με ενδιαφέρον» τα όσα λέει ο Άκης- μιλάμε για «απλούς» βουλευτές, καθώς ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας φημιζόταν για το... χουβαρνταλίκι του προς συναδέλφους του, ιδιαιτέρως σε προεκλογικές περιόδους... (ΕΠΙΚΑΙΡΑ 02/05 - 08/05/2013) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Πληρώθηκαν, δεν παραδόθηκαν

Εξοπλιστικά προγράμματα ύψους 4 δισ. ευρώ παραμένουν ημιτελή και προκαλούν προβλήματα Ποσό που αγγίζει, ίσως και ξεπερνάει, τα 4 δισ. ευρώ έχουν κοστίσει εξοπλιστικά προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων που παραγγέλθηκαν επί υπουργίας των Άκη Τσοχατζόπουλου και Γιάννου Παπαντωνίου και ακόμη... και σήμερα δεν έχουν ενταχθεί στο στράτευμα, με συνέπεια να προκαλούν και επιχειρησιακά προβλήματα. Τα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» αποκαλύπτουν σήμερα εκείνα τα προγράμματα που τίναξαν στον αέρα την οικονομία της χώρας και συνέβαλαν, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία ενός τεράστιου χρέους, το οποίο οδήγησε την Ελλάδα στα... νύχια των πιστωτών της. Ειδικότερα, 510.600.000 ευρώ κόστισε στην οικονομία η προμήθεια τεσσάρων καινούργιων Αερομεταφερόμενων Συστημάτων Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (ΑΣΕΠΕ) τύπου Erieye/145Η, το 1999, επί Άκη Τσοχατζόπουλου, τα οποία εντάχθηκαν με πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην Πολεμική Αεροπορία και ακόμη και σήμερα αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Πάνω από 150.000.000 ευρώ κόστισαν τα 4 αερόστρωμνα για το Πολεμικό Ναυτικό, που παραγγέλθηκαν το 2000, εκ των οποίων πλέον μόνον το ένα είναι επιχειρησιακό και εκείνο με πρόβλημα, καθώς σχετικά πρόσφατα είχε καεί η «φούστα» του. Το μεγαλύτερο σκάνδαλο προμήθειας επί ημερών των δύο υπουργών των κυβερνήσεων του τότε πρωθυπουργού, Κώστα Σημίτη, παραμένει το πρόγραμμα πρόσκτησης των τεσσάρων υποβρυχίων κλάσης «214», από τα οποία μέχρι σήμερα έχει παραδοθεί μόλις το ένα και αυτό μετά από, κυριολεκτικά, «σαράντα κύματα». Η αρχική προμήθεια επί Άκη Τσοχατζόπουλου κόστισε στο ελληνικό Δημόσιο 1,26 δισ. ευρώ. Άλλα 242.700.000 ευρώ κόστισε η απόφαση του Γιάννου Παπαντωνίου, το 2003, να ενεργοποιήσει την οψιόν για προμήθεια ενός ακόμη υποβρυχίου. Το ποσό, αλλά και το σκάνδαλο μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι οι Γερμανοί της HDW με τα χρήματα αυτά αγόρασαν επί της ουσίας τζάμπα τα Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τα οποία βρίσκονται πλέον... μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ. Επιπλέον, τα 771.600.000 ευρώ άγγιξαν για την ελληνική οικονομία οι αποφάσεις για τον εκσυγχρονισμό των υποβρυχίων κλάσης «209», το 2003, ο οποίος φυσικά και δεν έχει ολοκληρωθεί, ωστόσο ένα σημαντικό ποσό, που αγγίζει περίπου το 50% του συνολικού κόστους απόκτησης, είχε δοθεί ως προκαταβολή! Το ίδιο δηλαδή που εν πολλοίς έγινε και με τα «214», με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα η κατασκευάστρια εταιρεία να έχει λάβει περίπου το 80% του συνολικού κόστους, αλλά να έχει παραδώσει μόνον το υποβρύχιο «Παπανικολής». Κοντά στα 700.000.000 ευρώ στοίχισαν τα μεταφορικά ελικόπτερα ΝΗ-90, που παραγγέλθηκαν το 2003, επί Γιάννου Παπαντωνίου. Μέχρι σήμερα έχουμε παραλάβει μόλις τα 4 από τα 24, ενώ η κατασκευάστρια έχει λάβει πάνω από το 50% του συνολικού κόστους του προγράμματος. Όπως αποκάλυψαν πριν από δύο εβδομάδες τα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ», το «καπέλο» στο συγκεκριμένο πρόγραμμα, όπως και σε αυτό των επιθετικών ελικοπτέρων Apache, εκτιμάται ως και τα 70.000.000 δολάρια. Το σημαντικό ποσό των 273.200.000 ευρώ άγγιξε η απόφαση προμήθειας 8 μεταφορικών αεροσκαφών C-27J Spartan, το 2003, επί ημερών δηλαδή Γιάννου Παπαντωνίου. Και ενώ με την υπογραφή της σύμβασης δόθηκε ως προκαταβολή το 60% περίπου του συνολικού ποσού, μέχρι σήμερα η Πολεμική Αεροπορία έχει παραλάβει μόλις 3 αεροσκάφη, εκ των οποίων συνήθως βρίσκεται σε επιχειρησιακή ετοιμότητα μόνον το ένα, λόγω των σοβαρών και άλυτων τεχνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Η ΜΕΓΑΛΗ «ΠΛΗΓΗ» Αν στα προβλήματα που υπάρχουν με τα εξοπλιστικά προγράμματα προηγουμένων ετών προσθέσουμε και τα «όργια» που έχουν γίνει στην υλοποίηση των αντισταθμιστικών ωφελημάτων, εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς πόσο έχουν κοστίσει τα εξοπλιστικά προγράμματα στη χώρα μας. Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, μέσα στην εβδομάδα εντάχθηκαν στο δυναμικό της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) περίπου 40 αξιωματικοί από τα Γενικά Επιτελεία, για να βοηθήσουν στους ελέγχους των φακέλων που αντιμετωπίζουν προβλήματα, καθώς ο όγκος είναι πολύ μεγάλος. (ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 15/12/2012 – ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ - newspaper@parapolitika.gr)

Περισσότερα »

ΓΛΕΝΤΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ «ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ» ΣΤΗΝ ΠΛΑΚΑ, 25 Noεμβρίου 1996

(kalami.net)

Περισσότερα »

Πώς ο Άκης στρογγυλοκάθισε στην πολυκατοικία του ΜΤΣ στην Τσιμισκή! (ΤΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΣΤΟ ΜΤΣ)

Επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου, το ΜΤΣ πουλάει έναν ολόκληρο όροφο στη (θυγατρική του) Γενική Τράπεζα - Και πάλι επί Τσοχατζόπουλου, η Γενική περνάει σε «ξένα χέρια» - Λίγο αργότερα, το ακίνητο βρίσκεται στα χέρια του υπουργού... Παρασκευή, 24 Μαΐου 2002. Η νύχτα έχει πέσει για τα καλά πάνω από τη Θεσσαλονίκη. Περπατάω στην Τσιμισκή και... κατευθύνομαι προς το ύψος της Ιωνος Δραγούμη. Έχω ραντεβού με τον -πανίσχυρο ακόμη (για τα δεδομένα της πατρίδας μου, της Θεσσαλονίκης, τουλάχιστον)- Άκη Τσοχατζόπουλο. Είμαι τότε οικονομικός συντάκτης στην εφημερίδα «Μακεδονία» και ο διευθυντής μου έχει ζητήσει μια συνέντευξη του τότε υπουργού Ανάπτυξης για το κυριακάτικο φύλλο. Το ραντεβού έχει κλειστεί περίεργη ώρα. Στις 11 το βράδυ. Ότι πει ο υπουργός, λέει η εφημερίδα. Εμένα, πάντως, πιο περίεργος μου φάνηκε ο τόπος του ραντεβού. Στο κτίριο Τσιμισκή και Ιωνος Δραγούμη, στον 6ο όροφο, μου είπε η υπουργο-συνεργάτις. Μα, εγώ γνωρίζω -όπως και όλη η Θεσσαλονίκη, εξάλλου- ότι το πολιτικό γραφείο του Άκη βρίσκεται πολύ πιο κεντρικά επί της Τσιμισκή. Στο ύψος της Κούσκουρα, κάπου γύρω στο νούμερο 70... Και τι στον κόρακα είναι αυτό το γραφείο στην Τσιμισκή 6 και Κούσκουρα; «Θα το βρεις εύκολα. Είναι πάνω από το κατάστημα της Γενικής Τράπεζας», μου έχει εξηγήσει η υπουργο-συνεργάτις. Όντως, φτάνω στην είσοδο της πολυκατοικίας, πλάι από τη Γενική, αλλά πουθενά δε βλέπω κάποια ένδειξη ότι εδώ κατοικοεδρεύει ο «πολύς» Άκης. Αντίθετα με το γνωστό πολιτικό γραφείο του, 700 μέτρα ανατολικότερα, ούτε μια ταμπέλα στην είσοδο της πολυκατοικίας, ούτε κάποιο όνομα στο κουδούνι. Περίεργα πράγματα. Τηλεφωνώ στο κινητό της υπουργο-συνεργάτιδος: «Πατήστε το κενό κουδούνι στο θυροτηλέφωνο και θα πω να σας ανοίξουν. Ανεβείτε στον έκτο». Ακόμη πιο περίεργα πράγματα... Αλλά ούτε στον έκτο όροφο υπάρχει καμία ένδειξη για την πόρτα η οποία ανοίγει στο γραφείο που αναζητώ. Διαλέγω μόνος μου, αλλά όχι τυχαία. Διαλέγω την πόρτα που μου φάνηκε πιο ακριβή. Α, παρεμπιπτόντως, είναι και αυτή που έχει μια κάμερα απ' έξω. Χτυπάω, με «κόβουν» καλά-καλά από την κάμερα και μου ανοίγουν. Ε, λοιπόν, δεν έχω δει πιο χλιδάτο γραφείο βουλευτή (βέβαια, για να είμαι δίκαιος, πρέπει να ομολογήσω όχι δεν έχω πάει και σε πολλά)! Ντιζαϊνάτα έπιπλα, ακριβή διακόσμηση... βγάζει μάτι. Όλα καλά. Όλα; Όχι ακριβώς. Ο Άκης δεν είναι εκεί... «Ο υπουργός θα αργήσει λιγάκι», εξηγεί η υπουργο-συνεργάτις. Αυτό το «λιγάκι» αποδεικνύεται, τελικά, κάνα δίωρο. Η συνέντευξη αρχίζει στη 1 το πρωί! Και τελειώνει κατά τις 3 το ξημέρωμα. Ο Άκης πίνει τα ουισκάκια του και, μέχρι το τέλος, το μάτι του έχει γλαρώσει τόσο που αρχίζει την πρόταση και ξεχνάει να την τελειώσει. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος κάθεται τώρα απέναντι μου στο μεγάλο τραπέζι συνεδριάσεων, μπροστά από την τεράστια βιβλιοθήκη. Από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή, ο ίδιος κάθεται στην καρέκλα του υπουργού Ανάπτυξης στην Αθήνα. Έχει, περίπου ένα εξάμηνο νωρίτερα, αναγκαστεί να εγκαταλείψει την -αγαπημένη του- καρέκλα του υπουργού Εθνικής Άμυνας (με χαρά την κατέλαβε ο Γιάννος Παπαντωνίου -αλλά με αυτόν θα ασχοληθούμε στα επόμενα φύλλα της εφημερίδας). Εκείνη την εποχή, ο Άκης έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι δε θα γίνει ποτέ πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ούτε -βεβαίως- πρωθυπουργός της Ελλάδας. Σχεδόν το παραδέχεται και στη συνέντευξη που δημοσιεύθηκε την εφημερίδα «Μακεδονία», την Κυριακή 26 Μαΐου 2002. Την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενος, δίνει -λέει- 12μηνη «περίοδο χάριτος», στη διάρκεια της οποίας δε θα θέσει θέμα διαδοχής Σημίτη. Με άλλα λόγια, ο Άκης είχε αρχίσει να βάζει τα όνειρά του στο συρτάρι. Και να τα αντικαθιστά με άλλα. Αφού δεν έγινε πρωθυπουργός, αποφάσισε να εστιάσει το ενδιαφέρον του σε διαφορετικά πράγματα. Το χλιδάτο γραφείο ήταν χαρακτηριστικό και σίγουρα όχι το μόνο. Σπίτια, ταξίδια, η Βίκυ Σταμάτη, ο χλιδάτος γάμος στο Παρίσι δυο χρόνια μετά, οι off shore, οι συναντήσεις με το δεξί χέρι του Λάτση κάνα χρόνο αργότερα, τα 10 εκατομμύρια, η υπογραφή του στην κρατικοποίηση της Πετρόλα (του Λάτση) και τόσα άλλα που έχει αποκαλύψει Το ΧΩΝΙ όλους τους τελευταίους μήνες.

Την ώρα που μου μιλά, το 2002, ο Άκης Τσοχατζόπουλος δε φαντάζεται, ασφαλώς, ότι θα καταλήξει κάποια στιγμή στον Κορυδαλλό. Τότε ήταν ο παντοδύναμος (ειδικά για τα δεδομένα της Θεσσαλονίκης) Άκης... ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΓΡΑΦΕΙΟ Το μυστήριο του γραφείου δεν κατάφερα να το λύσω την εποχή που το επισκέφθηκα, το Μάιο του 2002, για να κάνω τη συνέντευξη με τον Άκη Τσοχατζόπουλο. Ρώτησα, βέβαια, την υπουργο-συνεργάτιδα, αλλά πήρα ένα εξίσου μυστηριώδες χαμόγελο και μια ομιχλώδη απάντηση: «Α, το άλλο είναι το επίσημο. Αυτό είναι το "κρυφό" μας γραφείο». Το μυστήριο έμελλε να το λύσω δέκα -και βάλε- χρόνια μετά. Στο πλαίσιο της μεγάλης έρευνας που έχει ξεκινήσει Το ΧΩΝΙ εδώ και περίπου ένα μήνα για το μεγάλο σκάνδαλο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΜΤΣ). Για το τεράστιο πλιάτσικο, για το πάρτι των 614 εκατ. ευρώ που εξαΰλωσαν οι διοικήσεις του Ταμείου, οι υπουργοί Εθνικής Άμυνας και οι κυβερνήσεις από τον ιδρώτα 145.000 στρατιωτικών. Ένα πάρτι που -όπως τόσο χαρακτηριστικά περιγράφει το πόρισμα των Οικονομικών Επιθεωρητών του υπουργείου Εθνικής Άμυνας που αποκάλυψε Το ΧΩΝΙ στις 18/10/2012- κράτησε για δεκαετίες, όταν έβαζαν το ΜΤΣ να παίζει στη Σοφοκλέους την ώρα που αυτή κατέρρεε, να δανείζει και να... ξεχνάει να σημειώσει τα ονόματα των οφειλετών, να ξεπουλάει την αμύθητη ακίνητη περιουσία του με θολές αποτιμήσεις και χωρίς επαρκείς εξηγήσεις, να «χάνει» ακίνητα, να δίνει μερίσματα σε πεθαμένους, να αλλάζει συμβάσεις μέσα στη νύχτα χάνοντας εκατομμύρια... και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Διαβάζοντας εκατοντάδες σελίδες πορισμάτων και πρακτικών, έπεσα πάλι πάνω στην περίφημη πολυκατοικία της Τσιμισκή 6 στη Θεσσαλονίκη. Στο κτίριο εκείνο, με το χλιδάτο γραφείο του Άκη, στη συμβολή των οδών Τσιμισκή και Δραγούμη, όπου πήρα την μάλλον πιο μεταμεσονύχτια συνέντευξη της σταδιοδρομίας μου. Και τι διαπίστωσα; Ότι, μέχρι το 1996, το συγκεκριμένο ακίνητο ανήκε στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού. Ποιος ήταν υπουργός Εθνικής Άμυνας και πολιτικός προϊστάμενος του ΜΤΣ το 1996; Ο μετέπειτα ένοικος του 6ου ορόφου του κτιρίου, Άκης Τσοχατζόπουλος! Αλλά, ας παρακολουθήσουμε την ιστορία του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της πολύπαθης πολυκατοικίας. Ως τις 23 Αυγούστου 1995, το συνολικού εμβαδού 2.314,22 τ.μ. κτίριο ανήκει στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού. Τότε, πωλείται το πρώτο τμήμα της πολυκατοικίας της Τσιμισκή 6, προφανώς στο πλαίσιο της εγκληματικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, που επέβαλαν στο Ταμείο να ξεπουλήσει όσο-όσο την ακίνητη περιουσία για να χρηματοδοτήσουν το πλιάτσικο των δισεκατομμυρίων που έστησαν στην πλάτη των στρατιωτικών. Τον Αύγουστο του 1995, λοιπόν, πωλούνται ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος του κτιρίου, προς 153 και 122,5 εκατ. δρχ. αντίστοιχα. Ακολουθεί η εκποίηση των υπολοίπων έξι ορόφων (από τρίτο μέχρι όγδοο) το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του επόμενου χρόνου, με τιμήματα εντυπωσιακά χαμηλότερα (από 51 έως 85 εκατ. δρχ.). Το ξεπούλημα ολοκληρώνεται το Φεβρουάριο του 1999, με την πώληση του ισόγειου καταστήματος προς 470 εκατ. δρχ. Όμως, για τις ανάγκες του παρόντος ρεπορτάζ θα σταθούμε στον έκτο όροφο. Εκεί ακριβώς όπου βρήκαμε να στρογγυλοκάθεται -μόλις λίγα χρόνια αργότερα- στο γραφείο της χλιδής, ο Άκης Τσοχατζόπουλος. (Με τους άλλους ορόφους θα ασχοληθούμε στα επόμενα φύλλα της εφημερίδας -γιατί όσο περισσότερο σκαλίζουμε την υπόθεση ΜΤΣ, τόσο περισσότερα ανακαλύπτουμε, τόσο περισσότερο βρομάει). Όπως καταγράφεται στο πρακτικό 20/8/16-10-96 του διοικητικού συμβουλίου του ΜΤΣ,

με θέμα «Ανακοίνωση του Αποτελέσματος του Επαναληπτικού Διαγωνισμού για την Εκποίηση Ακινήτου που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη» -που φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα Το ΧΩΝΙ- «στις 11/10/1996 διενεργήθηκε δημόσιος επαναληπτικός πλειοδοτικός Διαγωνισμός στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη για την εκποίηση τριών ορόφων (5ου-6ου-7ου) κτιρίου που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και επί των οδών Τσιμισκή 6 και I. Δραγούμη συνολικής επιφάνειας 678,75 m2 περίπου, με τιμή εκκίνησης 225.000.000 δρχ. για τους τρεις ορόφους δηλαδή εβδομήντα πέντε εκατομμύρια (75.000.000) δρχ. για καθένα από τους τρεις ορόφους εφ' όσον η προσφορά γίνεται για κάθε όροφο χωριστά». Για τον 6ο όροφο κατατέθηκε μόνο μία προσφορά. Η Γενική Τράπεζα της Ελλάδος προσέφερε 75 εκατ. δρχ., όσο ακριβώς και η τιμή εκκίνησης, ποσό το οποίο δήλωσε ότι θα κατέβαλε κατά το 30% τοις μετρητοίς και κατά το υπόλοιπο σε πέντε ισόποσες ετήσιες δόσεις. Μάλιστα, από κάποια ανεξήγητη... γαλαντομία η Γενική, παρότι ήταν η μόνη ενδιαφερόμενη, μετά το πέρας του διαγωνισμού αύξησε την προσφορά της κατά 1 εκατ. δρχ. Και, βέβαια, μετά από τέτοια... κουβαρνταλίκια, το ΔΣ του ΜΤΣ αποφάσισε -ομόφωνα παρακαλώ- να κατακυρώσει την πώληση του 6ου ορόφου στην Γενική Τράπεζα. Δε θα σταθούμε στις εκτιμήσεις που λένε ότι το ακίνητο πωλήθηκε κοψοχρονιά. Ούτε καν σε κάποιες πληροφορίες που επιμένουν ότι ο διαγωνισμός διενεργήθηκε εν κρυπτώ, για να μην τον μάθει κανείς, να εμφανιστεί μόνη ενδιαφερόμενη η Γενική Τράπεζα και να αποκτήσει το ακίνητο έναντι πινακίου φακής. Θα δούμε κάτι άλλο πολύ ενδιαφέρον που συμβαίνει εδώ. ΑΚΗΣ ΚΕΡΝΑ, ΑΚΗΣ ΠΙΝΕΙ; Ποιος πουλάει το ακίνητο; Ο ιδιοκτήτης του, το Μετοχικό Ταμείο Στρατού. Ποιος το αγοράζει; Η Γενική Τράπεζα της Ελλάδος (ΓΤΕ). Έλα, όμως, που ο πωλητής και ο αγοραστής είναι μάνα και παιδί... Διότι, απλά, η τράπεζα ανήκει στο ταμείο. Είναι θυγατρική του και, μάλιστα, το ΜΤΣ την ελέγχει πλήρως. Μέχρι τον Ιούνιο του 1997, το ΜΤΣ κατέχει την απόλυτη πλειοψηφία (68,5%) του μετοχικού κεφαλαίου της ΓΤΕ, όπως καταγράφεται και στο υπ' αριθμ. 2/1/11-6-97 πρακτικό του Ταμείου.

Μάλιστα, είναι θεσμοθετημένο ότι ο εκάστοτε πρόεδρος του ΜΤΣ κατέχει ταυτόχρονα και τη θέση του αντιπροέδρου της ΓΤΕ. Το 1996 -όταν πωλείται ο περιβόητος 6ος όροφος της Τσιμισκή 6- ο πρόεδρος του ταμείου κ. Γεώργιος Σταθόπουλος είναι και αντιπρόεδρος της τράπεζας. Σας κάνει εντύπωση ένας διαγωνισμός με μοναδικό συμμετέχοντα, ο οποίος προσφέρει ακριβώς την τιμή εκκίνησης (άντε, τη βελτιώνει -έτσι, χαριστικά...- και κατά 1 εκατ. δρχ., κατόπιν εορτής), είπατε; Πόσο διάφανη μπορεί να είναι μια διαδικασία, κατά την οποία η μητρική εταιρεία κάνει διαγωνισμό για την πώληση ενός ακινήτου της στον πιο κεντρικό δρόμο της Θεσσαλονίκης και καταλήγει να το πουλήσει στη θυγατρική της, αναρωτηθήκατε; Όταν ο πρόεδρος του ΜΤΣ πουλά το ακίνητο στον... εαυτό του (με την ιδιότητα του αντιπροέδρου της ΓΤΕ), «Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει» σκεφτήκατε; Η λέξη «ασυμβίβαστο», ήρθε στο μυαλό σας; Μπορεί. Αλλά ακόμη δεν είδατε (διαβάσατε) τίποτε. Το πιο εντυπωσιακό δεν είναι καν αυτό. Κάντε ένα βήμα πίσω. Ποιος είναι ο πολιτικός προϊστάμενος του ΜΤΣ την περίοδο που πωλείται ο 6ος όροφος της Τσιμισκή 6; Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας το 1996, ο έγκλειστος σήμερα στον Κορυδαλλό, Άκης Τσοχατζόπουλος. Άρα, το ΜΤΣ πουλάει το συγκεκριμένο ακίνητο στην ΓΤΕ, με τις ευλογίες Τσοχατζόπουλου. Η ΓΤΕ το αγοράζει προς 75 εκατ. δρχ. τα οποία καταβάλλει σε δόσεις ως το 2002. Μόνο που... ποιον βρήκαμε να στρογγυλοκάθεται στον 6ο όροφο της Τσιμισκή 6, το 2002 (και από νωρίτερα προφανώς); Τον Άκη Τσοχατζόπουλο! Με δυο λόγια, ένα ακίνητο κάπου 230 τ.μ. στον πιο ακριβό δρόμο της Θεσσαλονίκης, βρίσκεται στα χέρια του υπουργού που επόπτευε τον οργανισμό που το πούλησε! ΤΑ ΞΕΝΑ ΧΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ «ΜΑΧΑΙΡΙΑ» Ας δούμε και μια άλλη «λεπτομέρεια», όμως. Όταν το εν λόγω ακίνητο της Τσιμισκή 6 βρέθηκε στα χέρια του Άκη Τσοχατζόπουλου, η (ιδιοκτήτριά του) Γενική Τράπεζας της Ελλάδος (ΓΤΕ) δεν ανήκε πια στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού (ΜΤΣ)! Διότι, οκτώ μήνες μετά την πώληση του 6ου ορόφου της Τσιμισκή 6 από το ΜΤΣ στην ΓΤΕ, το ταμείο έλαβε την εντυπωσιακή απόφαση να απολέσει αυτοβούλως την πλειοψηφία της τράπεζας! Τα σχόλια των Οικονομικών Επιθεωρητών του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στο πόρισμα - κόλαφο που αποκάλυψε την προπερασμένη εβδομάδα Το ΧΩΝΙ είναι τόσο εύγλωττα που μιλούν από μόνα τους: «Το ΜΤΣ με το 2/1/11-6-97 πρακτικό του ΔΣ και έχοντας πλειοψηφία στο Μετοχικό Κεφάλαιο (ΜΚ) της ΓΤΕ ποσοστού 68,5% αποφάσισε να γίνει αύξηση αυτού του μετοχικού κεφαλαίου την στιγμή που δεν ήταν σε θέση να συμμετάσχει στην αύξηση αυτή. Αυτή η ενέργεια θα είχε σαν συνέπεια να χάσει την πλειοψηφία που έως τότε κατείχε. Ειδικότερα το ΔΣ της ΓΤΕ με τη συμμετοχή και της πλειοψηφίας την οποία αντιπροσώπευε ο πρόεδρος του ΔΣ του ΜΤΣ, ενέκρινε την πρόταση για έγκριση αύξησης του ΜΚ της ΓΤΕ κατά 24.904.042,85 ευρώ (8.486.052.600 δρχ.). Με το υπ' αριθμόν 8/25-4-1998 πρακτικό του ΔΣ τον ΜΤΣ εγκρίθηκε ομόφωνα και κρίθηκε συμφέρουσα από τον κύριο μέτοχο που είχε την πλειοψηφία (ΜΤΣ) η απεμπόληση των δικαιωμάτων της πλειοψηφίας του ΜΚ της ΓΤΕ αφού το ΜΤΣ θα πωλούσε το 33% των μετοχών με υπόλοιπο κατεχόμενο ποσοστό 35,5%». Τι λένε, με απλά λόγια, οι επιθεωρητές; Ότι το ΜΤΣ, ενώ κανείς δεν το υποχρέωσε, άφησε να του φύγει η Γενική Τράπεζα μέσα από τα χέρια! Ότι αποφάσισε μια αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στην οποία καλά γνώριζε ότι δεν είχε τα λεφτά να συμμετάσχει και πως, εν γνώσει του, αποφάσισε να χάσει την πλειοψηφία της τράπεζας! Πάμε πάλι από την αρχή • 26 Σεπτεμβρίου 1996: Στην καρέκλα του υπουργείου Εθνικής Άμυνας κάθεται ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Ο άνθρωπος που έμελλε να μείνει -με τα μελανότερα χρώματα- στην Ιστορία για τα έργα και τις ημέρες του στο Πεντάγωνο. • 11 Οκτωβρίου 1996: Επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου, το εποπτευόμενο από τον ίδιο Μετοχικό Ταμείο Στρατού πουλάει τον 6ο όροφο της Τσιμισκή 6. • 16 Οκτωβρίου 1996: Το ακίνητο αγοράζει η Γενική Τράπεζα, θυγατρική του ΜΤΣ κατά 68,5%, στην οποία αντιπρόεδρος είναι ο πρόεδρος του ΜΤΣ. • 11 Ιουνίου 1997: Το ΜΤΣ, πάντα με εποπτεύοντα υπουργό τον Άκη Τσοχατζόπουλο, αποφασίζει να χάσει τη Γενική Τράπεζα και να την αφήσει έρμαιο στα χέρια κάποιων ιδιωτών (που τελικά αποδείχθηκαν φαντάσματα). • 24 Μαΐου 2002: Το ακίνητο που -βάσει της αρχικής συμφωνίας δεν έχει προλάβει καν να εξοφληθεί από τη Γενική Τράπεζα- βρίσκεται στα χέρια του Ακη Τσοχατζόπουλου, που το έχει μετατρέψει σε χλιδάτο κρησφύγετο! Βρίσκεται στα χέρια του ανθρώπου που έδωσε το πράσινο φως να πουληθεί το συγκεκριμένο ακίνητο στη Γενική. Του ανθρώπου που, ακολούθως, έδωσε το πράσινο φως για να αλλάξει χέρια η Γενική και κάποιοι να βγάλουν εκατομμύρια επί εκατομμυρίων. ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗΣ ΣΤΟ ΠΑΡΤΙ ΤΟΥ ΜΤΣ Ο ΑΚΗΣ Το πάρτι στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού (ΜΤΣ) ήταν πρωτοφανές. Το κατέγραψε σαφέστατα η Ειδική Οικονομική Επιθεώρηση που αποκάλυψε Το ΧΩΝΙ: Οι άνθρωποι είχαν χάσει κάθε μέτρο. Είχαν πεισθεί πως μπορούσαν να κάνουν ό,τι θέλουν, να παίζουν με τα δισεκατομμύρια από το μόχθο των στρατιωτικών και να μην έρθουν ποτέ αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη.

Έφτασαν, προφανώς, να νομίζουν πως μπορεί ο κάθε υπουργός να κάνει ό,τι θέλει ακόμη και με τα ακίνητα του Ταμείου! Αν κάποιος προσπαθήσει να μας πει όχι όλα αυτά δεν ισχύουν πρέπει πρώτα να μας απαντήσει στα ακόλουθα εύλογα ερωτήματα; • Πώς βρέθηκε ο 6ος όροφος της Τσιμισκή 6 στα χέρια του Άκη Τσοχατζόπουλου; • Γιατί ο Άκης Τσοχατζόπουλος εγκατέστησε εκεί το «κρυφό» πολιτικό του γραφείο; Γιατί «κρυφό»; • Ο Άκης Τσοχατζόπουλος το νοίκιαζε το ακίνητο; Το είχε αγοράσει; Αν ναι, πού είναι τα συμβόλαια ποιο ήταν το ενοίκιο, ποιο το τίμημα της αγοραπωλησίας; Τα ποσά αυτά διαμορφώθηκαν σε λογικά επίπεδα, ή μήπως «έτυχε» να είναι πολύ... ελκυστικά για τον ενοικιαστή/αγοραστή υπουργό; • Κι αν δεν το νοίκιασε καν ο υπουργός; Κι αν δεν το αγόρασε; Αν του διετέθη έτσι απλά; Αν κάτι τέτοιο ισχύει, γιατί το έκανε αυτό ο ιδιοκτήτης του ακινήτου; Ως αγαθοεργία; Ως γενναιοδωρία; Ή, μήπως, έναντι κάποιου άλλου, πιο «σκοτεινού» ανταλλάγματος; • Είχε μήπως να κάνει η εγκατάσταση του Άκη Τσοχατζόπουλου στον 6ο όροφο της Τσιμισκή 6 με το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν ο υπουργός που επόπτευε τον αρχικό του ιδιοκτήτη, το ΜΤΣ (και εμμέσως και τον επόμενο ιδιοκτήτη, τη ΓΤΕ); Μήπως, λοιπόν, ήταν κανένα «δωράκι» του εποπτευόμενου προς τον εποπτεύοντα; • Ή, μήπως, είχε να κάνει η παρουσία Τσοχατζόπουλου στο ακίνητο με το γεγονός ότι -επίσης στη διάρκεια της υπουργίας του (και προφανώς με τις ευλογίες του)- άλλαξε χέρια η Γενική Τράπεζα; Μήπως οι ιδιώτες που ήρθαν στα πράγματα αφού το ΜΤΣ αποφάσισε να χάσει την πλειοψηφία της Γενικής (στην οποία πλέον ανήκε το ακίνητο) ένιωσαν -ανθρώπινα ρε παιδί μου- μια ευγνωμοσύνη προς τον άνθρωπο που το έκανε αυτό δυνατό; ΜΑΓΚΕΣ, ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΛΕΦΤΑ Όλα αυτά έγιναν με τα χρήματα που κρατούσαν κάθε μήνα από το μισθό σας, Έλληνες στρατιωτικοί. Εσείς νομίζατε ότι αυτά τα λεφτά, που στερηθήκατε για μια ζωή, πήγαιναν σε ένα κουμπαρά για να τα πάρετε μετά την αποστρατεία σας. Για να έχετε μια βοήθεια τα επόμενα χρόνια. Κάνατε λάθος. Κάποιοι έκαναν πάρτι με τα λεφτά που έκοβαν από τον ιδρώτα σας. Έπαιζαν με ακίνητα και χλιδάτα γραφεία, όταν εσείς μαζεύατε δραχμή-δραχμή και καταχρεωνόσασταν στις τράπεζες για να βάλετε ένα φτωχικό κεραμίδι πάνω από τα κεφάλια των παιδιών σας. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας -και άρα πολιτικός προϊστάμενος του ΜΤΣ- από το 1996 έως το 2001, ήταν ένας μόνο από τους οικοδεσπότες του πάρτι που στήθηκε στο ΜΤΣ. Υπάρχουν κι άλλοι. Ακόμη δε διαβάσατε τίποτα. Διαβάστε Το ΧΩΝΙ και την επόμενη Κυριακή. Και ξαναφρίξτε. 12 φωτογραφίες: Δείτε, ένα προς ένα, τα κτίρια που πούλησε το Ταμείο - Πήραν 16 δισεκατομμύρια... δεν έμεινε δραχμή!

(ΤΟ ΧΩΝΙ 11/11/2012 – ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ)

Περισσότερα »