Παιγνίδια με τις Στρατιωτικές Σχολές;

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ αντιστράτηγου ε.α. Παναγιώτη Μαυρόπουλου καθηγητή στρατηγικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων Πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε στα μέσα μαζικής επικοινωνίας η πληροφορία ότι ο υπουργός Εθνικής Αμύνης, κ. Αβραμόπουλος, και το επιτελείο του σχεδιάζουν την... «αναδιάρθρωση και αναβάθμιση των ΑΣΕΙ, με σκοπό να λειτουργήσουν στα πρότυπα των κορυφαίων πανεπιστημίων του εξωτερικού». Σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, ο σχεδιασμός σε γενικές γραμμές περιλαμβάνει: την υλοποίηση προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών σε συνεργασία με άλλα πανεπιστήμια της χώρας, τη χρήση τεχνογνωσίας από το Ισραήλ και ενδεχομένως σε μελλοντικό χρόνο, την ομαδοποίηση των στρατιωτικών σχολών σε ένα στρατιωτικό πανεπιστήμιο. Να μια εξαιρετική ιδέα, θα σκεφτόταν κανείς όμως, η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική. Η πρόταση για δύο μεταπτυχιακά προγράμματα από τη Σχολή των Ευελπίδων σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο της Κρήτης Βρίσκεται στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης, υπογεγραμμένη από όλα τα ενδιάμεσα κλιμάκια, εδώ και περίπου δύο χρόνια. Και βέβαια κανένας δεν είχε την απαίτηση από τον προκάτοχο του κ. Αβραμόπουλου να υπογράψει τη σχετική εισήγηση, τη στιγμή που πολύ σοβαρότερα θέματα λίμναζαν στον αποκληθέντα «τάφο του Ινδού» επί μήνες. Όμως, και ο κ. Αβραμόπουλος είχε την ευκαιρία να υλοποιήσει τις ιδέες του αθόρυβα, αρχίζοντας από την υπογραφή των δύο μεταπτυχιακών προγραμμάτων, είτε αυτενεργώντας είτε ανταποκρινόμενος θετικά στη σχετική ενημέρωση που του έγινε περισσότερες από μία φορές. Είναι, επίσης, γνωστό ότι πριν από περίπου ένα έτος η Σχολή Ευελπίδων, σε σχετική έρευνα κάποιου ιδρύματος των ΗΠΑ, αξιολογήθηκε ως δέκατη μεταξύ των Στρατιωτικών Σχολών παγκοσμίως, γεγονός που σημαίνει ότι το διοικητικό και εκπαιδευτικό προσωπικό των Στρατιωτικών μας Σχολών γνωρίζει καλά το τι πρέπει να κάνει για την αναβάθμιση του επιπέδου των σπουδών, και κατά συνέπεια καμία ανάγκη δεν έχουμε της τεχνογνωσίας των Ισραηλινών. Τέλος, το θέμα της ίδρυσης στρατιωτικού πανεπιστημίου είναι μια παλιά πονεμένη ιστορία. Η αντίδραση στην υλοποίηση του προφανούς παραβιάζει κάθε κανόνα κοινής λογικής. Τα οφέλη της ίδρυσης ενός πανεπιστημίου, το οποίο θα περιλαμβάνει όλες τις Στρατιωτικές Σχολές, είναι τόσο πολλά, που προκαλεί κατάπληξη η καθυστέρηση της υλοποίησής της. Οι αντιδράσεις, τόσο εξωτερικές όσο και εσωτερικές, αποδεικνύουν ακόμη μία φορά το πόσο δύσκολη είναι η καινοτομία στη χώρα μας και πόσο βαθιά συντηρητική, με την κακή έννοια του όρου, είναι η κοινωνία μας. Όλα είναι γνωστά και έχουν ήδη τεθεί υπόψη σας, κύριε υπουργέ. Το συγκεκριμένο θέμα δεν έχει καν οικονομικές επιπτώσεις. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα! (ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 08/02/2014 – Σ.Λ.) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!