Ολοταχώς στη δεκαετία του '50

• Οι κ. Βενιζέλος και Μπεγλίτης, εκτός του ότι μεταξύ 2009 και 2011 «εξορθολόγισαν» τις αμυντικές δαπάνες κατά 30%, έχουν προγραμματίσει περαιτέρω μειώσεις για τα επόμενα χρόνια • Οι δύο υπουργοί Άμυνας των κυβερνήσεων Παπανδρέου ανέπτυξαν τις «στρατηγικές τους απόψεις», ψαλιδίζοντας άγρια τις αμυντικές δαπάνες, πάντα βέβαια χωρίς να θιγεί «το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων». Όταν τελικά η στρατιωτική ηγεσία σήκωσε κεφάλι, την καρατόμησαν μέσω των τελευταίων κρίσεων... • Όσο και αν είχε δίκιο ο Κλεμανσό να πει το γνωστό ότι «ο πόλεμος είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στους στρατιωτικούς», άλλο τόσο δίκιο έχουν πλέον και όσοι πιστεύουν, μεταξύ των οποίων και ο συντάκτης της στήλης, ότι η άμυνα της χώρας είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθούμε σε άσχετους πολιτικούς, τουλάχιστον όχι χωρίς τη γνώμη των στρατιωτικών Κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» αποκτήσαμε, εθνική άμυνα έχουμε; Με το δεδομένο ότι το νέο σχήμα θα κληθεί να εγκρίνει και να υλοποιήσει νέο μνημόνιο δεκαετούς διάρκειας και λαμβάνοντας υπόψη ότι «εύκολο» θύμα για περικοπές κρατικών δαπανών αποτελεί πάντα ο πολύπαθος αμυντικός κλάδος, οι οιωνοί για τις Ένοπλες Δυνάμεις μόνο θετικοί δεν προδιαγράφονται... Αυτό που μπορεί μόνο να αναφερθεί εδώ είναι ότι, εάν με τη διακυβέρνηση των τελευταίων δύο ετών απεδείχθη ότι στην καλύτερη περίπτωση το 2020 θα επανέλθουμε από δημοσιονομικής απόψεως στο 2009, έχοντας χάσει καθ' οδόν τα... σώβρακα μας, από απόψεως ισχύος του αμυντικού μηχανισμού της χώρας θα σταματήσουμε λίγο μετά το... 1950. Ελπίζοντας ότι θα μας δοθεί σύντομα μία νέα ευκαιρία για μία προσέγγιση στο θέμα με τη σοβαρότητα που του αξίζει, αυτό που μπορεί να γίνει σήμερα είναι μία σύντομη αναφορά ως προς το πώς φτάσαμε στο σημερινό χάλι, με σκοπό να αντληθούν, αν αυτό είναι δυνατόν, χρήσιμα συμπεράσματα για το μέλλον. Με την πορεία της άμυνας γνωστή τα τελευταία 10 χρόνια και με επανειλημμένες επισημάνσεις της στήλης για τα εκάστοτε λάθη και παραλείψεις όλων των μέχρι τώρα κυβερνήσεων, η στήλη περιορίζεται σε μία σύντομη αναφορά της πολιτικής που ακολουθήθηκε από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ τα τελευταία δύο χρόνια, η οποία ήταν μία περίοδος που αποτέλεσε μία πραγματική ταφόπλακα για την άμυνα της χώρας. Πρωταγωνιστές του επιτεύγματος αυτού, οι δύο μέχρι τώρα υπουργοί Άμυνάς της, κ. Ευ. Βενιζέλος και Π. Μπεγλίτης, οι οποίοι κατάφεραν μέσα στον ελάχιστο αυτό χρόνο να επιφέρουν ανεπίστρεπτη ζημιά στην άμυνα της χώρας. Ο πρώτος, με την αυτοπεποίθηση της υπέρτατης διάνοιας που του επέτρεψε να καταργήσει κάθε θεσμική διαδικασία, τις περίεργες «στρατηγικές του απόψεις» και τις άλογες περικοπές του αμυντικού προϋπολογισμού, περικοπές από τις οποίες κανένα στράτευμα στον κόσμο δεν κατάφερε να επιζήσει, διότι -εκτός των άλλων- έγιναν χωρίς σχέδιο και μέσα σε ελάχιστο χρόνο, διέλυσε στην κυριολεξία τις Ένοπλες Δυνάμεις. Το χειρότερο δεν είναι ότι ο διάδοχός του Π. Μπεγλίτης συνέχισε απτόητος το έργο του, «εξορθολογίζοντας» περαιτέρω τις αμυντικές δαπάνες, μέχρι σημείου που άρχισαν να αναρωτώνται πολλοί αν τελικώς αυτό που έπρεπε να εξορθολογισθεί είναι οι αμυντικές δαπάνες ή ο ίδιος... Είναι ότι με το θάρρος του νεοφώτιστου θέλησε μέσα σε αυτή την άκρως δυσμενή περίοδο -που λογικώς το μόνο που θα έπρεπε να τον απασχολεί ήταν πώς να διατηρηθεί εν ζωή ένα παραπαίον σύστημα- να επιφέρει μεταβολές στη δομή δυνάμεων, χωρίς (παρά τις περί του αντιθέτου επίσημες δηλώσεις του) να συμβουλευθεί κανέναν. Και όταν η στρατιωτική ηγεσία αντέδρασε, την κατήργησε μία ημέρα που, όπως ανεφέρθη και στο προηγούμενο φύλλο του «ΚτΕ», ουδείς ήξερε εάν την επομένη θα υπήρχε κυβέρνηση, ο δε ίδιος αν θα ήταν ακόμη υπουργός. Έλλειμμα σοβαρότητας Τέτοιες ενέργειες, κατά την άποψη της στήλης, δεν αποτελούν μόνο ξεκάθαρες ενδείξεις της ελλείψεως σοβαρότητας και στοιχειώδους επάρκειας των εκάστοτε «πολιτικών» που διαχειρίζονται τον τομέα της άμυνας της χώρας, αλλά και την πραγματική αιτία για τη λυπηρή κατάσταση στην οποία ευρίσκεται σήμερα ο αμυντικός μηχανισμός της χώρας. Τέτοιες ενέργειες επίσης και τέτοιες πολιτικές ηγεσίες μας κάνουν να σκεπτόμαστε ότι όσο και αν είχε δίκιο ο Κλεμανσό να πει το γνωστό ότι «ο πόλεμος είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στους στρατιωτικούς», άλλο τόσο δίκιο έχουν πλέον και όσοι πιστεύουν, μεταξύ των οποίων και ο συντάκτης της στήλης, ότι η άμυνα της χώρας είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθούμε σε άσχετους πολιτικούς, τουλάχιστον όχι χωρίς τη γνώμη των στρατιωτικών. Και τούτο δεν είναι μόνο η άποψη της στήλης, αλλά και του νομοθέτη, ο οποίος προέβλεψε και προβλέπει ακόμη ότι οι άμεσοι και μόνοι σύμβουλοι του εκάστοτε υπουργού Άμυνας είναι οι αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων. Από την άποψη αυτή, οι πρόσφατες ενέργειες του κ. Π. Μπεγλίτη, να μη λάβει δηλαδή υπ' όψιν του τις απόψεις των αρχηγών και αντί τούτου να τους αποστρατεύσει, με σκοπό να επιβάλει τις ανερμάτιστες απόψεις για τη δομή δυνάμεων των Ε.Δ. των συμβούλων του ή του ιδίου, είναι σαφέστατα αυθαίρετες, αν όχι και κάτι χειρότερο. Πετσόκομμα Ποιο είναι το μείζον θέμα στην όλη υπόθεση, το οποίο θα μας απασχολήσει σύντομα όταν τα πράγματα κατασταλάξουν κάπου; Ότι οι κ. Βενιζέλος και Μπεγλίτης, εκτός του γεγονότος ότι από το τέλος του 2009 μέχρι το 2011 περιέκοψαν (παρντόν, «εξορθολόγισαν») τις αμυντικές δαπάνες κατά 30% (εξ ου και η σημερινή γενικευόμενη ακινησία των πάντων), αλλά έχουν -σύμφωνα με τις πληροφορίες της στήλης- προγραμματίσει περαιτέρω μειώσεις για τα επόμενα χρόνια, και συγκεκριμένως κατά 5% το 2012, κατά επίσης 5% το 2013 και κατά ένα άλλο 15% το 2014! Τούτο δε, για να δώσουμε και έναν πιο εύθυμο τόνο στο θέμα, «χωρίς πραγματικά -και σας διαβεβαιώνω γι' αυτό- να πληγεί σε τίποτε το εξοπλιστικό μας πρόγραμμα (;) ή οι βασικές λειτουργικές αρμοδιότητες και δαπάνες των Ενόπλων Δυνάμεων» (σ.σ.: Τάδε έφη Μπεγλίτης στη συνέντευξή του στη ΝΕΤ, 4 Ιουλίου 2011). Αν λάβει κανείς υπ' όψιν του ότι κάθε μία από τις παραπάνω ετήσιες ποσοστιαίες μειώσεις θα υπολογίζονται επί του ήδη μειωμένου ποσού του προηγούμενου έτους, ο καθείς μπορεί να φαντασθεί τι Ένοπλες Δυνάμεις θα έχει η χώρα το 2014, στο πλαίσιο της «αμυντικής πολιτικής» των δύο αυτών φωστήρων που μας προέκυψαν. Τούτο θα μας απασχολήσει εκ των πραγμάτων σε επόμενο δημοσίευμα, διότι μας χρειάζεται λίγος χρόνος για να ενημερωθούμε από την ηγεσία του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων... (ΚτΕ 12/11/2011 – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ)