Μετά το «Δεν πληρώνω» τώρα το «Δεν δουλεύω»...

Δυναμώνει το κίνημα «Δεν δουλεύω, δεν δουλεύω» στον δημόσιο τομέα, καθώς σημαντικός αριθμός δημοσίων υπαλλήλων δηλώνει ωσεί παρών στην εργασία του. Με τον τρόπο αυτό οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο εκφράζουν τη... διαμαρτυρία τους για τη δραστική περικοπή των αποδοχών τους και τις επώδυνες αλλαγές στο ασφαλιστικό - συνταξιοδοτικό τους καθεστώς. Αποτέλεσμα είναι να απειλούνται με γενικευμένο μπλακ άουτ οι υπηρεσίες του Δημοσίου αφού χιλιάδες υποθέσεις λιμνάζουν, οι φάκελοι σχηματίζουν στοίβες στα γραφεία, ενώ παρατηρείται απροθυμία στην εξυπηρέτηση του πολίτη. Το φαινόμενο αυτό ήδη έχει λάβει εκρηκτικές καταστάσεις στις λεγόμενες κρίσιμες υπηρεσίες για την πορεία της οικονομίας όπως οι εφορίες, οι πολεοδομίες, τα ασφαλιστικά ταμεία κ.ά., που αντί να φουλάρουν τις μηχανές τους κινούνται σε ρυθμούς ρελαντί. Κάτι που έχει άμεσο αντίκτυπο στην είσπραξη των εσόδων από ληξιπρόθεσμες οφειλές, ΦΠΑ, πολεοδομικές παραβάσεις και ασφαλιστικές εισφορές. Το κλίμα, που τείνει να λάβει χαρακτηριστικά ανταρσίας, ανησυχεί την κυβέρνηση που αναζητεί μέτρα καταστολής του κινήματος της «λευκής απεργίας». Μεταξύ αυτών εντάσσεται και ο εκφοβισμός του προσωπικού που έχει κατεβάσει τα μολύβια ή μάλλον τα δάχτυλα από τα πληκτρολόγια των ηλεκτρονικών υπολογιστών με απειλές περί παραπομπής του στο οικείο Πειθαρχικό Συμβούλιο και ψαλίδισμα ως και κατάργηση του επιδόματος παραγωγικότητας που σήμερα χορηγείται στο σύνολο των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα. Αν συμβεί ειδικά το τελευταίο η κυβέρνηση θα έρθει σε ανοιχτή ρήξη με τους δημοσίους υπαλλήλους και η χώρα θα βρίσκεται σε πόλεμο όχι για την οικονομία, σύμφωνα με την προσφιλή έκφραση του πρωθυπουργού, αλλά για την αποδοτικότητα του κρατικού μηχανισμού. Στην περίπτωση αυτή η κρίση που θα ξεσπάσει θα έχει διαλυτικές συνέπειες στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης όπου ήδη παρατηρούνται σημάδια αρρυθμίας λόγω της απόλυσης χιλιάδων συμβασιούχων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες ειδικά σε υπηρεσίες, και της δραματικής καθυστέρησης που διαπιστώνεται στην επιλογή των προσώπων, τα οποία θα αναλάβουν τα ηνία στη δημοσιοϋπαλληλική ιεραρχία. Πράγματι από τον Οκτώβριο του 2009 η κρατική μηχανή παραμένει ουσιαστικά ακέφαλη, αφού οι περίπου 36.000 γενικοί διευθυντές, διευθυντές και προϊστάμενοι βρίσκονται κυριολεκτικά υπ' ατμόν και εκτελούν τυπικά τα καθήκοντά τους. Όσο για τους αντικαταστάτες τους αυτοί ακόμη αναζητούνται, αφού τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ξεσκονίζουν το κομματικό μητρώο εκάστου υποψηφίου πριν δώσουν το «πράσινο φως» τα υπηρεσιακά συμβούλια. (Πηγή)