Ο κ. Βενιζέλος, οι διαρροές και οι δημοσιογράφοι...

Του Πέτρου Τρουπιώτη Το ότι οι δημοσιογράφοι δεν είμαστε και οι καλύτεροι άνθρωποι του κόσμου, δεν είναι ούτε καινούργιο ούτε μη αποδεκτό ακόμη και από εμάς του «επαγγέλματος». Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι του να φταίνε οι δημοσιογράφοι για όλα, υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση. Ορισμένες φορές οι δημοσιογράφοι (και μάλιστα γενικά και συλλήβδην) κατηγορούνται για τα πάντα. Είτε φταίνε είτε όχι, είτε έχουν... σχέση με το αντικείμενο είτε όχι. Ενίοτε μάλιστα επειδή υπουργοί, πολιτικοί και άλλοι παράγοντες θέλουν να βγάλουν από πάνω τους τις όποιες ευθύνες. Αυτό λοιπόν έγινε για μια ακόμη φορά την εβδομάδα που πέρασε, με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελο Βενιζέλο. Ο κ. Βενιζέλος, που είναι η αλήθεια ότι τις τελευταίες μέρες με αφορμή την κατάσταση στη Λιβύη και την ελληνική συμμετοχή βρέθηκε σε μια δύσκολη κατάσταση και σε κυβερνητικές αντιπαραθέσεις, θεώρησε σωστό να κάνει επίθεση στους δημοσιογράφους που καλύπτουν ο ρεπορτάζ του υπουργείου Άμυνας, γιατί, όπως δήλωσε, μετέδωσαν ειδήσεις που δεν ήταν σωστές. Ως τέτοιες θεώρησε τις ειδήσεις που είχαν να κάνουν με τη δυνατότητα της χώρας μας να παρέχει πολεμικά αεροσκάφη για την όλη επιχείρηση. Μόνον που οι πληροφορίες που μετέδωσαν όλοι σχεδόν οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι τις είχαν πάρει ως πληροφορίες από πηγές του υπουργείου, όχι άσχετες με το επιτελείο του υπουργού, αποτύπωναν την πραγματικότητα. Δηλαδή, το ποια ήταν τα σχέδια της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και ποιες είναι οι δυνατότητες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Εξάλλου, αυτή είναι η υποχρέωση των στρατιωτικών, να δίνουν όλες τις εναλλακτικές λύσεις στην πολιτική ηγεσία, η οποία σε συνεργασία με το υπουργείο των Εξωτερικών και τον πρωθυπουργό αποφασίζουν ποια θα είναι η τελική ελληνική στάση. Όπως και υποχρέωση των δημοσιογράφων είναι να καταγράφουν ως πληροφορίες αυτά τα δεδομένα Κάτι βέβαια που έκαναν. Τώρα, αν η όλη αυτή εξέλιξη δημιούργησε κάποιο ζήτημα στον κ. Βενιζέλο, κυρίως στην εσωτερική πολιτική του εικόνα, αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Ένα θέμα κατανοητό μεν, όχι όμως και αποδεκτό ως γεγονός που μπορεί να το χρεωθούν οι δημοσιογράφοι. Διότι, είπαμε, οι δημοσιογράφοι μπορεί να φταίνε για πολλά, αλλά καλώς ή κακώς δεν φταίνε για όλα. Και όσο οι πολιτικοί τα βάζουν μαζί τους, αποδίδοντάς τους τα πάντα, τόσο χειρότερο για τους ίδιους. Και αυτό γιατί, όπως φαίνεται, ο μέσος πολίτης μπορεί να μην έχει εμπιστοσύνη γενικώς στους δημοσιογράφους, αλλά είναι σαφές ότι έχει πολύ περισσότερη εκτίμηση και εμπιστοσύνη παρ' ότι (γενικώς) στους πολιτικούς. Ας σταματήσει λοιπόν κάποια στιγμή αυτό το παιχνιδάκι των πολιτικών (όχι όλων είναι η αλήθεια) να προωθούν αμέσως ή εμμέσως κάποια πράγματα που θέλουν και όταν βλέπουν από τις αντιδράσεις των πολιτών ότι τα θέματα δεν περνούν, να καταγγέλλουν τους δημοσιογράφους. Ας το σταματήσουν, διότι εκτός όλων των άλλων το έργο αυτό «δεν κόβει εισιτήρια» πια. Και δεν κόβει εισιτήρια γιατί είναι σε επανάληψη και μάλιστα πολλαπλή. Ο κ. Βενιζέλος, που είναι ιδιαίτερα ευφυής άνθρωπος και αρκετά έμπειρος πολιτικός, θα έπρεπε να αποφεύγει τέτοιου είδους κινήσεις... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 25/03/2011 – Σ.Λ.)