Εισβολές από το ΝΑΤΟ και για κοινωνικές αναταραχές!

Το νέο δόγμα της Συμμαχίας, που αναμένεται να ψηφιστεί το Σάββατο, τη μετατρέπει σε «παγκόσμιο πεζοναύτη» έτοιμο για δράση απέναντι σε κάθε εχθρό των ΗΠΑ Το VΕΤΟ αποκαλύπτει και τη στάση της Ελλάδας υπέρ των πυρηνικών όπλων Το νέο στρατηγικό δόγμα του ΝΑΤΟ που αναμένεται να εγκριθεί στη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας το ερχόμενο Σάββατο στη Λισαβόνα δεν είναι ένα πόνημα ευφυών ανθρώπων ή «γερακιών» (όπως τους αποκαλούσαν παλαιότερα),που αγωνιούν για την ασφάλεια των κρατών-μελών της Συμμαχίας. Είναι ένα κατασκεύασμα νοσηρών εγκεφάλων, ένα ντοκουμέντο που οδηγεί σταδιακά στην επιβολή αυταρχικών πολιτικών, στον έλεγχο των κοινωνιών, στην κατασκευή απειλών... Είναι ένας ιδεολογικός ιός από τις ΗΠΑ που εξαπλώνεται στη Δύση και απειλεί δημοκρατίες και ελευθερίες. Η πραγματικότητα αυτή αναδύεται εύγλωττα μέσα από ένα πλήθος εγγράφων που κυκλοφόρησαν στα κυβερνητικά γραφεία των 27 κρατών-μελών του ΝΑΤΟ εν όψει της Συνόδου Κορυφής της Λισαβόνας και που αποκαλύπτει το VΕΤΟ. Ο Ψυχρός Πόλεμος έχει τελειώσει εδώ και μία εικοσαετία, αλλά το ΝΑΤΟ έχει στον κεντρικό πυρήνα του δόγματος του το πυρηνικό του οπλοστάσιο -υπέρ της διατήρησης του οποίου τάσσεται και η Ελλάδα- και θεωρεί δικαίωμα του να επεμβαίνει όπου υπάρχουν «κακή διακυβέρνηση», «οικονομική δυσπραγία» ή «κοινωνικές αντιπαραθέσεις»! Βάσει του νέου και αποτρόπαιου δόγματος, στο σχετικό κείμενο αναφέρεται: «Το ΝΑΤΟ εκτιμά πως το μελλοντικό περιβάλλον ασφαλείας θα έχει δύο χαρακτηριστικά: Πρώτον, ο κίνδυνος μεγάλης κλίμακας συμβατικής επίθεσης κατά κρατών-μελών είναι χαμηλός. Δεύτερον, οι κίνδυνοι για την ασφάλεια της Συμμαχίας θα προέρχονται από αστάθεια και πιθανές κρίσεις, πέραν των συνόρων της, προκαλούμενες από τις ακόλουθες αιτίες, οι οποίες θα έχουν άμεση επίδραση στην ασφάλεια των κρατών-μελών: α. Κοινωνικές, εθνικιστικές και θρησκευτικές αντιπαραθέσεις. β. Δημογραφική έξαρση και οικονομική δυσπραγία. γ. Έξαρση της μετανάστευσης και κακή διακυβέρνηση τρίτων χωρών. δ. Διασυνοριακές παράνομες δραστηριότητες, όπως παράνομη διακίνηση όπλων, προσώπων και ναρκωτικών. ε. Περιβαλλοντικοί παράγοντες, έλλειψη βασικών πόρων, επιδημίες, κλιματικές αλλαγές, υδάτινοι πόροι, αύξηση ενεργειακών αναγκών». Όλα αυτά βεβαίως αποτελούν πολιτικά, κοινωνικά ή αστυνομικά προβλήματα, τα οποία κάθε άλλο παρά θα έπρεπε να απασχολούν το ΝΑΤΟ. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι η Συμμαχία πρέπει να ασχοληθεί με αυτά, τότε εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι μέσα από το σχετικό κείμενο αναβλύζει η επιθετικότητα και όχι το πολιτικό όραμα για επίλυση προβλημάτων, αλληλεγγύη και συνεργασία. Στο ίδιο δε κείμενο υπογραμμίζεται πως «η εμπλοκή της Συμμαχίας στο χειρισμό κρίσεων πέραν των ορίων της θεωρείται αναγκαία για την ασφάλεια των μελών της». Το ΝΑΤΟ δεν επιφυλάσσει για τον εαυτό του απλώς το ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα, αλλά αυτόν του επιθετικού παγκόσμιου πεζοναύτη. Ακόμη πιο απειλητικό, αλλά πιο σαφές γίνεται το ΝΑΤΟ όταν τονίζει ότι «κύριες απειλές θεωρούνται η τρομοκρατία, η διασπορά όπλων και οι κυβερνοαπειλές, οι οποίες με τη διάδοση και τη χρήση των νέων τεχνολογιών καθίστανται ικανές να απειλήσουν τα στρατηγικά συμφέροντα της Συμμαχίας στους τομείς των κρατικών δομών, της οικονομίας, των μεταφορών και των δικτύων εφοδιασμού, κυρίως των ενεργειακών δικτύων». Ιδού πώς θέτει το θέμα, δηλαδή δίνει εντολές, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ρόμπερτ Γκέιτς στην κοινή σύνοδο υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες στις 14 Οκτωβρίου, ακριβώς πριν από ένα μήνα: «Το σχέδιο του νέου στρατηγικού δόγματος συνιστά το προσδιοριστικό πλαίσιο της λειτουργίας του ΝΑΤΟ τα προσεχή χρόνια. Τα κράτη-μέλη οφείλουν να τηρήσουν τις δεσμεύσεις που προκύπτουν από το νέο στρατηγικό δόγμα διά της επενδύσεως σε δυνατότητες και μέσα που απαιτούνται, προκειμένου η Συμμαχία να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του σύγχρονου περιβάλλοντος ασφαλείας». Δηλαδή από τη στιγμή που θα εγκριθεί το νέο δόγμα το ερχόμενο Σάββατο τα κράτη-μέλη είναι υποχρεωμένα να αγοράζουν τεχνολογικό εξοπλισμό από τις ΗΠΑ για να αμυνθούν από επιθέσεις χάκερ, αλλά και οπλικά συστήματα, γιατί -όπως είπε ο Αμερικανός αξιωματούχος- «το ΝΑΤΟ πρέπει να χρηματοδοτείται επαρκώς». Περί εντιμότητας Τη στιγμή που στην Ελλάδα γίνονται τεράστιες προσπάθειες να κυριαρχήσει μια διαφορετική προσέγγιση στον τομέα των εξοπλισμών και πολλές φορές η χώρα μας θεωρητικά -όπως αποκαλύπτεται-τάσσεται υπέρ της κατάργησης των πυρηνικών, του αφοπλισμού και γενικότερα ενός νέου δόγματος ασφάλειας, οι συζητήσεις εντός του ΝΑΤΟ άλλα αποκαλύπτουν, αφού άλλα ψηφίζει. Σύμφωνα με το υπουργείο Εξωτερικών, η ελληνική θέση συμπυκνώνεται στα εξής: «Η διατήρηση ενός περιορισμένου αριθμού πυρηνικών δυνάμεων συμβατού με τις ανάγκες του διεθνούς περιβάλλοντος ασφαλείας, σε συνδυασμό με την υλοποίηση σε βάθος χρόνου της επιδίωξης για τη δημιουργία ενός κόσμου χωρίς πυρηνικά, θα πρέπει να αποτελέσουν συστατικά στοιχεία μίας ισορροπημένης πολιτικής αποτροπής. Για όσο διάστημα υφίστανται πυρηνικά όπλα η Συμμαχία θα διατηρήσει το χαρακτήρα της ως πυρηνικής δύναμης». Πρόκειται για μνημείο πολιτικής αδυναμίας. Όχι πως η Ελλάδα θα μπορούσε να θέσει βέτο ή να εναντιωθεί στην πολιτική των ισχυρών. Αλλά η κατάθεση εναλλακτικών προτάσεων και ιδεών και η παράλληλη διατύπωση της ίδιας θέσης στο εσωτερικό της χώρας θα ήταν πιο έντιμη πολιτικά. Πόσο μάλλον που η κούρσα των πυρηνικών εξοπλισμών ξεκίνησε από τα μεγάλα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ. Παράλληλα στο νέο δόγμα θα προστεθεί και το μεγάλο ζήτημα της αντιπυραυλικής άμυνας που προωθούν οι ΗΠΑ. Το θέμα είναι πως στο ζήτημα αυτό θα συνεργαστεί και η Ρωσία και έχει περισσότερη ψυχολογική και πολιτική σημασία παρά στρατιωτική. Γιατί το περίφημο αντιπυραυλικό σύστημα λειτουργεί αποτελεσματικά μόνο στον αμερικανικό κινηματογράφο... Κενό γράμμα η αλληλεγγύη  «Μαϊμού» η περίφημη συλλογική άμυνα Μεγάλος θόρυβος γίνεται κάθε φορά που εκδηλώνεται αμφισβήτηση όχι μόνο έναντι της πολιτικής του ΝΑΤΟ αλλά και της ύπαρξης του. Οι ατλαντιστές απαντούν συνήθως με το επιχείρημα ότι στα δόγματα του ΝΑΤΟ και στην ιδρυτική του διακήρυξη υπάρχει το περίφημο άρθρο 5 για τη συλλογική άμυνα: Ότι δηλαδή σε περίπτωση που ένα κράτος-μέλος δεχτεί επίθεση, τότε όλα τα άλλα κράτη θα προστρέξουν σε βοήθεια. Στο νέο δόγμα του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με συμπεράσματα του ελληνικού ΥΠ ΕΞ, επιχειρείται για πρώτη φορά η αλλοίωση του χαρακτήρα της συλλογικής άμυνας, καθώς στο εξής δεν θα λαμβάνεται υπόψη μόνο μια ένοπλη επίθεση κατά ενός μέλους του ΝΑΤΟ αλλά και άλλου τύπου επιθέσεις, όπως επιθέσεις στον κυβερνοχώρο κ.λπ. Αυτό όμως που στην ουσία αμφισβητείται είναι η δυνατότητα του ΝΑΤΟ να δράσει οπουδήποτε, είτε πρόκειται για άμυνα είτε για επίθεση, δεδομένου ότι τα ιδιαίτερα συμφέροντα των κρατών-μελών επιδρούν αρνητικά σε κοινή δράση. Άλλωστε, σύμφωνα με την αμερικανική θέση, «οι νέες προκλήσεις ασφαλείας δεν θα πρέπει να αποτελούν λόγο αυτόματης ενεργοποίησης του άρθρου 5 και χρήσης στρατιωτικών μέσων για την αντιμετώπιση τους». Δηλαδή πρόκειται για συλλογική άμυνα-μαΐμού. Επομένως, λαμβάνοντας υπόψη και το κλίμα στο Αιγαίο, η Ελλάδα κάθε άλλο παρά μπορεί να αισθάνεται ασφαλής εντός της Συμμαχίας. (VΕΤΟ - ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ) (Σ.Λ.)