Προϋπολογισμός διάλυσης

• Χοντρό ψαλίδι και το 2011… • Όταν φτάνουμε στο σημείο οι λειτουργικές δαπάνες να εντάσσονται στο ΕΜΠΑΕ, οι διαβεβαιώσεις του ΥΕΘΑ ότι από τις νέες περικοπές «δεν θα επηρεασθεί καθόλου το αξιόμαχο των Ε.Δ.» είναι προφανώς εκτός πραγματικότητας • Το 25% περίπου θα αγγίξουν οι περικοπές των αμυντικών δαπανών για το 2011. Δεδομένης της βίαιης προσαρμογής του 2010, η κατάσταση στις Ενοπλες Δυνάμεις φαίνεται πως οδηγείται σε αδιέξοδο Σε συντεταγμένη πορεία προς τη... διάλυση βαίνουν οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, συνέπεια του συνεχιζόμενου «εξορθολογισμού» των αμυντικών δαπανών, οι οποίες στην ουσία περικόπτονται αυθαίρετα, χωρίς σχέδιο ή στοιχειώδεις έστω μελέτες των συνεπειών των συνεχών αυτών περικοπών για την αμυντική επάρκεια της χώρας. Κυρίως δε, χωρίς να γίνεται καμία προσπάθεια... ή να λαμβάνεται κάποια πρωτοβουλία εξευρέσεως εναλλακτικών πόρων χρηματοδοτήσεως των Ε.Δ., π.χ., με την αξιοποίηση της σημαντικής ακίνητης περιουσίας τους, την προμήθεια υλικού με leasing, την εκποίηση παλαιού υλικού (π.χ., τα 32 Mirage F-1) και τόσα άλλα που ακολουθούν οι ένοπλες δυνάμεις αρκετών χωρών, με πρώτη τη Γαλλία. Οι δαπάνες για το ΥΠΕΘΑ του τακτικού προϋπολογισμού για το 2011 προβλέπεται να ανέλθουν σε 4,955 δισ. ευρώ, έναντι 5,570 δισ. που είχαν προγραμματισθεί για το 2010, εκ των οποίων τελικώς οι πραγματοποιήσεις ήταν ακόμη πιο κάτω (4,980 δισ. ευρώ). Η μείωση των αμυντικών δαπανών του 2010 (από τα προϋπολογισθέντα κονδύλια 5,570 δισ. σε εκτιμώμενες πραγματοποιήσεις 4,980 δισ. ευρώ) ήταν το αποτέλεσμα των γνωστών προσπαθειών του ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλου να συμβάλει περισσότερον παντός άλλου υπουργού στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσεως της χώρας, «σφίγγοντας τα λουριά» συστηματικώς όλο και πιο κάτω από τις προϋπολογισθείσες αμυντικές δαπάνες, καθ' όλη τη διάρκεια του τρέχοντος έτους. Η έκταση της μειώσεως των αμυντικών δαπανών του 2010 και του 2011 γίνεται κατανοητή, εάν τα αντίστοιχα κονδύλια (4,980 δισ. για το 2010 και 4,955 δισ. ευρώ για το 2011) συγκριθούν με τις αμυντικές δαπάνες του 2009, οι οποίες ήταν 6,308 δισ. ευρώ (6,142 δισ. ευρώ προϋπολογισθείσες). Σοκ και δέος Οι συνέπειες από τη μείωση των αμυντικών δαπανών σε τόσο μικρό διάστημα (2009-2011), κατά ένα τόσο μεγάλο ποσό (1,353 δισ. ευρώ), σε έναν προϋπολογισμό αυτού του μεγέθους δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις περί των οικονομικών της άμυνας, για να γίνουν κατανοητές. Το σύστημα, αφού εξάντλησε κάθε δυνατό απόθεμα, μέσο και εφευρετικότητα (από κανιβαλισμό, μέχρι και υλικό από τον ΟΔΙΣΥ παίρνει από κατασχεμένα οχήματα, περιορισμό αρκετών δραστηριοτήτων κ.λπ.), κατάφερε να βγάλει όπως-όπως και μετά βίας το 2010. Και επειδή έστω και έτσι κατάφερε να μείνει εν ζωή, ήλθε τώρα και ο προϋπολογισμός του 2011 που, όπως είχε προαναγγείλει ο ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλος προ διμήνου περίπου («θέλουμε ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις»), είναι ακόμη πιο κάτω... Επειδή, όμως, ο λειτουργικός προϋπολογισμός από ένα σημείο και μετά είναι τελείως ανελαστικός, οι κλάδοι ως μόνη λύση ενέταξαν στο ΕΜΠΑΕ μέρος των λειτουργικών τους δαπανών (ανταλλακτικά κ.λπ.), οι οποίες κανονικά καλύπτονται από τον λειτουργικό προϋπολογισμό. Για τον στρατό, για παράδειγμα, οι λειτουργικές δαπάνες για το 2011 ανέρχονται σε περίπου 350 εκατ. ευρώ, από τα οποία ο στρατός χρωστάει ήδη περί τα 150 εκατ. Στην Πολεμική Αεροπορία το ίδιο, αν όχι και χειρότερα. Από 345 εκατ. ευρώ το 2010, ο λειτουργικός προϋπολογισμός για το 2011 περιορίσθηκε γύρω στα περίπου 320 εκατ. ευρώ, όταν οι οφειλές της προς διάφορες εταιρείες μόνο για καύσιμα ανέρχονται σε περίπου 200 εκατ. ευρώ. Και όλα αυτά, που για λόγους ευνόητους μόνο σε γενικές γραμμές αναφέρονται εδώ, χωρίς να συμπεριληφθούν τα σημαντικά σε ύψος χρέη των στρατιωτικών νοσοκομείων... Σοβαρότης μηδέν Με τις εξοπλιστικές όμως δαπάνες (ΕΜΠΑΕ) στην ουσία παγωμένες και, ως προελέχθη, ένα μέρος των λειτουργικών δαπανών να έχει ενταχθεί σε αυτές (ΕΜΠΑΕ), ο καθείς μπορεί να εικάσει σε ποια κατάσταση θα βρεθούν σύντομα οι Ε.Δ., με την επιδίωξη του ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλου για «ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις» και τη φιλοδοξία του να πρωτοστατήσει στην προσπάθεια διασώσεως της ελληνικής οικονομίας, για λόγους προφανώς εκτεινόμενους πέραν των καθηκόντων του ως υπουργού Άμυνας. Τούτο, φυσικά, δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να γίνει με την περικοπή μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων από τις ανελαστικές λειτουργικές δαπάνες των Ε.Δ. Αυτό που είναι όμως βέβαιο είναι ότι, και με τις φετινές περικοπές των αμυντικών δαπανών, οι Ε.Δ. θα φτάσουν ταχύτατα στο σημείο να είναι πλήρως ανίκανες να εκτελέσουν τις αποστολές που προβλέπει η Πολιτική Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ) της χώρας (λέτε να είναι αυτός τελικά ο λόγος που η ΠΕΑ αναθεωρείται;). Όταν ενώπιον αυτής της καταστάσεως ακούει κανείς τον ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλο να κάνει λόγο ότι όλα αυτά γίνονται «χωρίς να επηρεασθεί καθόλου το αξιόμαχο των Ε.Δ.» και τον αναπληρωτή του να αναφέρει ότι θέλουμε έναν έξυπνο, ταχύ, ευέλικτο και σύγχρονο στρατό, όταν ο στρατός δεν απέχει πολύ ακόμη από τη στιγμή που θα κινείται με... αναπηρικό καροτσάκι, η απόσταση μεταξύ πραγματικότητας και λόγων είναι τόσο μεγάλη, που δεν υπάρχει πλέον χώρος για εποικοδομητική κριτική. Επιγραμματικά μόνο σημειώνουμε ότι η Ελλάδα στην ουσία στερείται αμυντικής πολιτικής. Οι μόνοι που το γνωρίζουν αυτό, αντί να κάνουν το πρώτο βήμα για την επίλυση αυτού του προβλήματος, που είναι η ανάδειξη του σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο (ΚΥΣΕΑ), απλώς το καλύπτουν με επιχειρήματα τα οποία, εκτός από την έκθεση της χώρας σε κινδύνους, εκθέτουν και τη δική τους σοβαρότητα... (ΚτΕ – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ) (Σ.Λ.)