Έλλειμμα Αρχηγού

Αυτό που είναι άξιο ιδιαίτερης προσοχής σήμερα είναι η έλλειψη πραγματικού αρχηγού για την διακυβέρνηση της χώρας μας. Δεν υπάρχει ο πολιτικός εκείνος που θα δημιουργήσει όραμα και θα πάρει στην πλάτη του την Ελλάδα για να βγούμε από αυτή την δύσκολη κατάσταση που έχουν δημιουργήσει η οικογενειοκρατία και η μετριότητα. Μέσα από την ιστορία μας υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα ηγετών... Περικλής, Θεμιστοκλής, Λεωνίδας, Καποδίστριας, Τρικούπης, Ελ. Βενιζέλος, Γ. Παπανδρέου (ο πρεσβύτερος), Κ. Καραμανλής (ο πρεσβύτερος), Α. Παπανδρέου ή ακόμα ο Μεταξάς και ο Παπάγος. Δεν υπάρχουν ακόμα και άνθρωποι του πνεύματος να σηκώσουν αυτήν την βαριά ευθύνη εκτός ίσως του Μ. Θεοδωράκη ο οποίος είναι ήδη 85 ετών και εκ των πραγμάτων είναι δύσκολο να αναλάβει τέτοια πρωτοβουλία, όλοι οι υπόλοιποι είναι άφαντοι. Δεν φαίνεται δε ούτε μέσα από τους πολιτικούς σχηματισμούς όπως είναι σήμερα διαμορφωμένοι κάποιος που να είναι άξιος για τέτοια θέση. Δεν με έχει πείσει ούτε ο Σαμαράς, ούτε ο Αβραμόπουλος, ούτε ο Σπηλιωτόπουλος, ούτε ο Καρατζαφέρης πόσο μάλλον ο Τσίπρας και η Παπαρήγα που περιμένει την ανάσταση του Στάλιν, ούτε όμως και μέσα από το ΠΑΣΟΚ φαίνεται κάποιος διάδοχος του GAP, και από τους Μητσοτάκηδες η Ντόρα δεν με έχει πείσει ότι μπορεί να τα φέρει βόλτα. Έχουμε 300 μέσα στην βουλή και δεν ξέρω πόσους πολιτευτές απ’ έξω και είναι όλοι κάτω του μετρίου και άτολμοι. Αναρωτιέμαι μήπως έχει φτάσει η στιγμή για την δημιουργία κόμματος από άφθαρτα στην πολιτική ονόματα επιφανών Ελλήνων που να μπορούν να σηκώσουν το ανάστημα τους και να διαπραγματευτούν στα ίσια και χωρίς κόμπλεξ με τους εταίρους μας στην ΕΕ. Τίθεται τώρα το ερώτημα ποιοι είναι αυτοί και γιατί δεν τους ξέρουμε; Κατά την γνώμη μου πρέπει να είναι επιτυχημένοι Έλληνες επιχειρηματίες που έχουν διαπρέψει εντός και εκτός Ελλάδας δημιουργώντας και ελέγχοντας τεράστιες επιχειρήσεις, άνθρωποι που γνωρίζουν πώς να επιλέξουν άξιους συνεργάτες, να χειριστούν δύσκολες καταστάσεις και να λάβουν ταχύτατες αποφάσεις χωρίς την δημιουργία επιτροπών και υποεπιτροπών, αλλά και να ελέγξουν τι γίνεται, γράφεται και λέγεται γύρω τους. Μην ξεχνάμε ότι ο πρωθυπουργός της διπλανής Ιταλίας ήταν ήδη επιτυχημένος όταν ανάλαβε τη Πρωθυπουργία. Δεν θέλω να παραθέσω ονόματα, αλλά σκεφτείτε και αυτή την περίπτωση. (Με εκτίμηση – Θ.Χ.)