Στρατόπεδον κομματάρχη Μαυρογυαλούρου

Οικονομική αιμορραγία από δεκάδες μονάδες χωρίς λόγο ύπαρξης σε όλη την Ελλάδα. Πολιτικοί, τοπικοί παράγοντες και δήμαρχοι μπλοκάρουν το σχέδιο για κλείσιμο τους Διατηρούνται μεραρχίες και ταξιαρχίες (στα χαρτιά) που στην πραγματικότητα έχουν δύναμη λόχου! Αν η πολιτική ηγεσία του Πενταγώνου δεν υποκύψει στις πιέσεις θα παραμείνουν λιγότερα μεν, αλλά επαρκώς επανδρωμένα στρατόπεδα Με την υπογεννητικότητα να καλπάζει η επάνδρωση τόσων στρατοπέδων είναι ουσιαστικά αδύνατη Ο Ελληνικός Στρατός έχει 50 διοικήσεις, όσες περίπου έχει ο... εξαπλάσιος σε δύναμη αμερικανικός Κάθε πόλη και ένα στρατόπεδο, κάθε χωριό και μία μονάδα. Η λειτουργία και συντήρηση τους κοστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ετησίως στην πιο δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση για τη χώρα, με τους Έλληνες πολίτες να βρίσκονται αντιμέτωποι με μετρά «εξόντωσης» και να βιώνουν συνθήκες εξαθλίωσης. Ακόμη και στην περίοδο αυτή, πολιτικοί, εκ των οποίων ορισμένοι υπουργοί, θέτουν ως προτεραιότητα πελατειακά-κομματικά συμφέροντα και αντιδρούν στο κλείσιμο στρατοπέδων, ενώ στην ίδια κατεύθυνση κινούνται... αρκετοί αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης και στρατιωτικοί που επιθυμούν να διατηρήσουν την εξουσία και τις θέσεις στην ιεραρχία αντίστοιχα. Μόνο τα στρατόπεδα που διαθέτει ο Στρατός Ξηράς ξεπερνούν τα 450, ενώ αν συνυπολογιστούν και αυτά στα οποία διατηρούνται ημιενεργές μονάδες ή μονάδες επιστρατεύσεως φθάνουν τα 850. Δεν γίνεται λόγος για τις στρατιωτικές μονάδες οι οποίες φιλοξενούνται στα στρατόπεδα και είναι χιλιάδες. Τα κέντρα εκπαιδεύσεως σήμερα του Στρατού Ξηράς είναι 20 (τρία έχουν Ναυτικό και Αεροπορία) αφού έχει προηγηθεί ήδη το κλείσιμο 11 το περασμένο έτος και 3 τον Μάιο. Κόστος Μόνο το κόστος για τη λειτουργία ενός κέντρου εκπαιδεύσεως 900 θέσεων φθάνει τα 660.000 ευρώ κατά μέσο όρο ετησίως, χωρίς σε αυτά να συμπεριλαμβάνονται τα έξοδα συντήρησης των κτιριακών εγκαταστάσεων και τα χορηγούμενα είδη στους νεοσύλλεκτους. Στόχος του ΓΕΣ για τα επόμενα χρόνια είναι η ενοποίηση των κέντρων εκπαιδεύσεως σε 6 πολυδύναμα, με σκοπό την αναβάθμιση των συνθηκών εκπαίδευσης και τον περιορισμό των δαπανών. Το σχέδιο «κολλάει» όμως στα 500 εκατομμύρια ευρώ που απαιτούνται για την υλοποίηση του. Ναυτικό και Αεροπορία θα κλείσουν τα κέντρα εκπαιδεύσεως τους με την κατάργηση της στρατιωτικής θητείας και την κατάταξη στρατευσίμων, η οποία πιθανολογείται σταδιακά από το 2012. Η νέα δομή Τότε όλοι θα κατατάσσονται στο Στρατό Ξηράς και θα υπηρετούν θητεία 9 μηνών. Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, βλέποντας την τεράστια διαρροή χρημάτων προς δεκάδες ερειπωμένα στρατόπεδα, κατά βάση του Στρατού Ξηράς, τα οποία ούτε τις σύγχρονες επιχειρησιακές ανάγκες καλύπτουν και χαμηλή επάνδρωση διαθέτουν, προσπαθεί μέσω της νέας δομής δυνάμεων των Ενόπλων Δυνάμεων να περιορίσει τον αριθμό τους. Είναι δε γεγονός ότι η στρατιωτική δύναμη αριθμητικά και με τη μείωση των κληρωτών δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δικαιολογήσει τα σημερινά στρατόπεδα που ξεφύτρωναν κάποτε σαν... μανιτάρια. Στόχος της πολιτικής ηγεσίας του Πενταγώνου είναι να μειωθούν τα στρατόπεδα κατά 30%, αλλά και οι οροφές της δύναμης ανά κλάδο και των οπλικών συστημάτων. Εξετάζεται επίσης το ενδεχόμενο να υπάρξει «συγχώνευση» μονάδων που γειτνιάζουν και να δημιουργηθούν κοινά στρατόπεδα Στρατού, Αεροπορίας ή και Ναυτικού. Στο «ψαλίδισμα» των στρατοπέδων αντιδρούν, ωστόσο, κατ' αρχήν οι τοπικές κοινωνίες με τους δημάρχους να πρωτοστατούν και οικονομικοί παράγοντες, θεωρούν πως η περιστολή στρατοπέδων θα αποτελέσει πλήγμα στην τοπική οικονομία Υπάρχει όμως και αντίδραση σε υψηλό πολιτικό επίπεδο, με υπουργούς και βουλευτές να λένε όχι στο κλείσιμο στρατοπέδων. Οι λόγοι είναι προφανείς και αφορούν κομματικές σκοπιμότητες. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, με την ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας να παραδίδει τα «όπλα» και να υποχωρεί στις αντιδράσεις, ήταν το Κέντρο Εκπαίδευσης Υγειονομικού στην Άρτα και οι Μεραρχίες σε Γιάννενα και Τρίπολη. Μέλος της κυβέρνησης Στην πρώτη περίπτωση η αντίδραση των πολιτικών της περιοχής, της δημοτικής αρχής και των στρατιωτικών γιατρών είχε ως αποτέλεσμα την ανάκληση της απόφασης του κλεισίματος του Κέντρου, ενώ στις άλλες δύο περιπτώσεις οι ενστάσεις κορυφαίων πολιτικών και μέλους της κυβέρνησης είχε ως αποτέλεσμα να επικρατήσει ένα σχήμα παρωδία. Η 8η Μεραρχία στα Γιάννενα και η 4η Μεραρχία στην Τρίπολη μετατράπηκαν σε Ταξιαρχίες, τη στιγμή που το έργο τους θα μπορούσε να καλυφθεί από Τάγμα ή και καθόλου αντίστοιχα. Ούτε όμως και το 6ο Σύνταγμα Πεζικού στην Κόρινθο είναι στα άμεσα σχέδια για αναστολή της λειτουργίας του, παρά το γεγονός ότι ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Πάνος Μπεγλίτης είχε δηλώσει πως η περιστολή των στρατοπέδων μπορεί να ξεκινήσει και από την περιφέρεια του.

«Συντεχνίες» Αν και η σημερινή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία υποκύψει σε «συντεχνιακές πιέσεις» και δεν βάλει ως προτεραιότητα τις πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων, τότε το φαινόμενο να διατηρούνται μεραρχίες και ταξιαρχίες στα χαρτιά με πραγματική δύναμη τάγματος ή λόχου θα διαιωνίζεται και θα συνεχίσουν να ξοδεύονται εκατομμύρια ευρώ. Ποσά, που αν εδώ και μία 15ετία τουλάχιστον είχαν επενδυθεί σωστά, θα ήταν υπαρκτός ο σύγχρονος και ευέλικτος Στρατός που σήμερα σχεδιάζει η ηγεσία του Πενταγώνου και θα συρρικνώνονταν οι λειτουργικές δαπάνες στους προϋπολογισμούς των Επιτελείων, προς όφελος του προσωπικού και της ισχύος πυρός. Σχετικά με τη μείωση των οροφών σε προσωπικό και οπλικά συστήματα διατυπώνονται προβληματισμοί και ενστάσεις και από στρατιωτικούς. Εκτιμούν πως θα αποδυναμωθούν οι Ένοπλες Δυνάμεις, αγνοώντας ωστόσο σε ένα βαθμό τα υπαρκτά στοιχεία, όπως το πρόβλημα της υπογεννητικότητας και την οικονομική κρίση που δεν επιτρέπει στην παρούσα φάση προσλήψεις επαγγελματιών οπλιτών. Όσον αφορά τα οπλικά συστήματα, αρκετά παρωχημένης τεχνολογίας και αμφίβολης αποτελεσματικότητας, θα πρέπει να αποσυρθούν. Μία σωστή αλλά και έγκαιρη αξιολόγηση των οπλικών συστημάτων που διαθέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις θα βοηθούσε στην κατεύθυνση της ορθολογικής αξιοποίησης τους με τα μέγιστα επιχειρησιακά αποτελέσματα. «Ράβε ξήλωνε» η επιχειρησιακή ετοιμότητα ΚΑΘΕ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑ... ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΟΙ ΕΝΟΠΛΕΣ Δυνάμεις βρίσκονται σε... μόνιμη αναδιοργάνωση. Για την τελευταία 5ετία, οι προωθούμενες τροποποιήσεις αποτελούν κατά σειρά την τρίτη προσπάθεια αλλαγής στη φιλοσοφία και τη λειτουργία του ελληνικού στρατιωτικού μοντέλου. Τακτική του «ράβε ξήλωνε», η οποία προβλήματα δημιουργεί στην επιχειρησιακή ετοιμότητα και ικανότητα του Στρατεύματος παρά εξέλιξη επιφέρει. Τα τελευταία χρόνια παρατηρήσαμε αλλαγή του δόγματος από αμυντικό σε αμυντικό-αποτρεπτικό, «προσθήκες» απειλών, αλλά και στρατιωτικούς, άλλα να πρεσβεύουν ως αρχηγοί Επιτελείου και άλλα να πράττουν ως αρχηγοί του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας. Το αποτέλεσμα ήταν ο Στρατός του... μέλλοντος να προχωράει με συνταγές του παρελθόντος και να χάνει τον προσανατολισμό του. Στα αρνητικά και η διατήρηση των πάμπολλων στρατοπέδων, που σε καμία περίπτωση δεν συνάδει με το σχεδιασμό ενός ευέλικτου και σύγχρονου Στρατού. Οι αναδιοργανώσεις, ωστόσο, άρχισαν να συζητούνται αρχές της δεκαετίας του '90 και η πρώτη ουσιαστική ολοκληρώθηκε το 1998. Κινήθηκε σε μία φιλοσοφία που ήθελε τις Ένοπλες Δυνάμεις να ξεφεύγουν από τη νοοτροπία της στατικότητας και να μετακινούνται οι μονάδες τους όπου παρίστατο ανάγκη στην επικράτεια. Τότε ισχυροποιήθηκε το Β' Σώμα Στρατού και υιοθετήθηκε ως βασικός σχεδιασμός μάχης η μηχανοκίνητη-τεθωρακισμένη ταξιαρχία. Πριν καλά καλά ωστόσο στεγνώσει το μελάνι των σχεδίων για τον Έβρο και τα νησιά, κάποιοι στο Πεντάγωνο επινόησαν την «αμυντική στρατηγική αναθεώρηση» που δημοσιεύτηκε σε νόμο τον Ιανουάριο του 2002. Η έκδοση αυτή της αναδιοργάνωσης υποτίθεται ότι στόχευε στη διόρθωση προβλημάτων που ανέκυπταν από το νόμο του 1995 περί «οργάνωσης και λειτουργίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, διοίκηση και έλεγχος των Ενόπλων Δυνάμεων». Οι ελπίδες πάντως αποδείχθηκαν φρούδες και οι αστοχίες ήταν τραγικές. Μάλιστα η αναδιοργάνωση είχε προϋπολογιστεί στα 20 δισ. δραχμές, αλλά η τότε στρατιωτική ηγεσία δεν ήταν σε θέση να δώσει διευκρινίσεις για το πώς θα υλοποιηθεί. Παρά τις πολλές αναδιοργανώσεις και την κατακόρυφη μείωση του ανθρώπινου δυναμικού στις Ένοπλες Δυνάμεις, ο αριθμός των ανωτάτων αξιωματικών παραμένει ο ίδιος. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο Στρατό υπηρετούν 12 αντιστράτηγοι, 46 υποστράτηγοι και 137 ταξίαρχοι. Αριθμός μοναδικός για τα νατοϊκά δεδομένα. Με Στρατό 90.000, να υπάρχουν περισσότερες από 50 διοικήσεις, όσες περίπου έχει και ο αμερικανικός στρατός με 6 φορές μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη. (Ε.Τ. - ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΤΡΑΣ) (Σ.Λ.)