Ήταν «βαριά» η ταξιαρχία

Υπάρχουν ορισμένα γεγονότα, που αναδεικνύουν αφενός τη φαιδρότητα του ελληνικού κράτους, αφετέρου τον ξιπασμένο, τοπικιστικό κοτζαμπασισμό σε όλο το μεγαλείο του.

Τελευταίο παράδειγμα, η ακύρωση της μεταφοράς ενός στρατιωτικού σχηματισμού, της 32ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών, από τη Μαγνησία προς την Αττική. Πριν από τρεις ημέρες, με μια λακωνική ανακοίνωση, κοινοποιήθηκε από το υπουργείο Άμυνας η αναστολή της μεταφοράς.

Τους προηγούμενους 18 μήνες είχαν αρχίσει εργασίες σε διάφορες τοποθεσίες στον νομό Αττικής για τη μεταφορά της ταξιαρχίας πεζοναυτών. Βασικός σκοπός της μετακίνησης ήταν να μειωθεί η απόσταση αυτού του κρίσιμου σχηματισμού από τις μονάδες του στόλου, οι οποίες θα μπορέσουν να τους μεταφέρουν στο ανατολικό Αιγαίο, σε περίπτωση ανάγκης, ταχύτερα και αποτελεσματικότερα. Αυτή η επιχειρησιακή ανάγκη ήταν στηριγμένη σε ένα ευρύτερο πλάνο, το οποίο προβλέπει αλλαγή της δομής και του τρόπου λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων.

Προ διμήνου, αντιπροσωπεία βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ. Μαγνησίας και τοπικών αυτοδιοικητικών παραγόντων επισκέφθηκε αρχικά το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και στη συνέχεια, το σημαντικότερο, τα κόμματά τους. Εξήγησαν γιατί η μετακίνηση της ταξιαρχίας θα έχει επιπτώσεις στην τοπική οικονομία.

Εν ολίγοις, προς υπεράσπιση του κλασικού μοντέλου ανάπτυξης «στρατόπεδο και ΑΕΙ ή ΤΕΙ», ώστε να δουλέψουν σουβλατζίδικα, μπαρ και λοιπά καταστήματα ή, αλλιώς, η τοπική οικονομία. Ακολούθησαν πιέσεις και από τα δύο κόμματα. Πιθανώς, στον ΣΥΡΙΖΑ να ζύγισαν την απώλεια ψήφων και από τη Μαγνησία, παραμονές των εκλογών. Πιθανώς, στη Ν.Δ. σκέφτηκαν ότι σε μια τέτοια περίοδο, καλό είναι να μην ανοίγουν θέματα από το «πουθενά». Πιθανώς.

Εκείνο το οποίο δεν πρέπει να θεωρείται απλώς πιθανό, αλλά βέβαιο, είναι ότι το κράτος αδυνατεί να εφαρμόσει αποφάσεις που αφορούν την εθνική ασφάλεια. Αυτά τα περιστατικά ας αποτελούν μια υπενθύμιση στο πίσω μέρος του μυαλού όλων όσοι αναφέρονται στις γεωπολιτικές ευκαιρίες που ανοίγονται στην Ελλάδα λόγω των εξελίξεων στην περιοχή. Πώς θα αξιοποιηθούν όταν για μια απόφαση εθνικής ασφαλείας πρέπει να γίνει διαβούλευση με κάθε τοπικό παράγοντα;

Δυστυχώς, δέκα χρόνια κρίσης δεν ήταν αρκετά για να αλλάξουν νοοτροπίες. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα περάσουν ακόμη δέκα, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι η εθνική ασφάλεια είναι σημαντικότερη από τον τζίρο πέντε τσιπουράδικων...

(ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13/04/2019 - ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ)