Τα σοβαρότερα θέματα που απασχολούν τους απόστρατους των Ενόπλων Δυνάμεων

Τα σοβαρότερα θέματα που απασχολούν τους απόστρατους είναι τα εξής: 1. Η «ρατσιστική» αντιμετώπιση από την κυβέρνηση με τις διαφορετικού επιπέδου κρατήσεις στις συντάξιμες αποδοχές, με κύριο χαρακτηριστικό τους την ηλικία, εάν είναι κάτω των 55 ετών, και... τον τρόπο αποστρατείας, εάν δηλαδή αποστρατεύτηκαν με αίτησή τους χωρίς συμπλήρωση 35ετίας ή με πρωτοβουλία της υπηρεσίας. Η αδικία αυτή δημιουργεί κοινωνική ανισότητα, καθώς σε απόστρατους με ίδιες προϋποθέσεις καταβολής σύνταξης καταβάλλονται διαφορετικές συντάξιμες αποδοχές με τιμωρητική διάθεση από την κυβέρνηση για όσους εξήλθαν οικειοθελώς, ασκώντας νόμιμο και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους. Επιπρόσθετα, το αίσθημα της αδικίας και της απαξίωσης του απόστρατου γίνεται εντονότερο, καθώς η έστω και χωρίς ολοκλήρωση της καριέρας του έξοδος δεν έχει επιφέρει πρόσθετο δημοσιονομικό βάρος στην κοινωνία, καθώς δεν υφίστανται στις περιπτώσεις αυτές «χαριστικού» τύπου διατάξεις, αντίθετα καταβάλλονται οι συντάξιμες αποδοχές που αναλογούν σε πραγματικά χρόνια προσφοράς. 2. Η «στοχοποίηση» των αποστράτων από την πλευρά των εκάστοτε κυβερνήσεων, καθώς με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης τον Μάιο του 2010 η συντριπτική μερίδα του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου, καθώς και τα ΜΜΕ ασχολούνταν σχεδόν καθημερινά με τους «45ρηδες» των ΚΑΠΗ και τους νέους σε ηλικία συνταξιούχους των ΕΔ. Οι ε.ε. στρατιωτικοί είναι ίσως η μοναδική τάξη εργαζομένων σε όλα τα κράτη που ξεκινούν πολύ νωρίς ηλικιακά την προσφορά τους στο κοινωνικό σύνολο, με αποτέλεσμα να εξέρχονται σε νεαρότερη ηλικία από τις λοιπές κοινωνικές ομάδες. Ακόμη και εάν δεν εξέρχονταν με αίτησή τους, λόγω της διοικητικής πυραμίδας με την ελαχιστοποίηση των θέσεων σε υψηλότερους βαθμούς, η Υπηρεσία αναγκαστικά θα επέλεγε την αποστρατεία σημαντικού αριθμού στρατιωτικών. Πλέον αυτού του γεγονότος, το επάγγελμα του στρατιωτικού κατατάσσεται διεθνώς στα πιο επικίνδυνα και δύσκολα επαγγέλματα και σε όλες τις χώρες -τουλάχιστον του ΝΑΤΟ- υφίσταται η έξοδος από τη στρατιωτική υπηρεσία σε νεότερη ηλικία, ενώ σε ορισμένες χώρες, όπως για παράδειγμα η Αμερική, το ελάχιστο χρονικό διάστημα για τη συνταξιοδότηση είναι τα 20 έτη. 3. Η ελλιπής αναγνώριση της προσφοράς των αποστράτων για το διάστημα που αφιέρωσαν στην υπηρεσία της πατρίδας. Σε προηγμένες -οικονομικά και κοινωνικά- χώρες υφίσταται η ημέρα των αποστράτων π.χ. Αμερική όπου εορτάζεται η ημέρα Veterans Day, τους δίνεται η δυνατότητα να φορούν τη στολή τους σε εθνικές εκδηλώσεις, υπάρχει ειδική διεύθυνση στο Γενικό Επιτελείο κ.λπ. Η μη αξιοποίηση των αποστράτων από την πολιτεία, είτε με την ενίσχυση της εθελοντικής τους συμμετοχής και εκ νέου προσφοράς, είτε με την έμμισθη αξιοποίησή τους στη Δημόσια Διοίκηση και σε Οργανισμούς. Σήμερα υπάρχει μια πολύ σημαντική για τις ΕΔ, αλλά και για τη χώρα γενικότερα, γενιά νέων ηλικιακά στελεχών που, μεταξύ άλλων, έχουν εμπειρίες διοίκησης και διαχείρισης οργανωσιακών αλλαγών, καθώς επίσης και γνώσεις σε διάφορα γνωστικά αντικείμενα, όπως οικονομικών, τεχνικών κ.λπ. Τα στελέχη αυτά σήμερα με το ισχύον σύστημα είναι απαξιωμένα και δεν τυγχάνουν από την πολιτεία της προσοχής για τη συνεισφορά των εμπειριών και των γνώσεων που έχουν στην προσπάθεια αναδιοργάνωσης του κράτους. Η παροχή κινήτρων μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη της καλύτερης οργάνωσης και παροχής υπηρεσιών, αλλά και στην αναγνώριση της συνεισφοράς των ε.α. στελεχών στην κοινωνία. Παρόμοια κίνητρα μπορεί να είναι η μειωμένη φορολογική επιβάρυνση, η μείωση των υφιστάμενων περικοπών στις συντάξιμες αποδοχές, η «εξαγορά» χρόνου εργασίας στον ιδιωτικό τομέα κ.λπ. (ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΜΑΡΣ 14/12/2013 – Σ.Λ.) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!