Η γωνιά των απαντήσεων σε συνταξιοδοτικά - ασφαλιστικά θέματα στελεχών Ε.Δ. και Σ.Α. (28/12/2013)

Ερώτημα: Είμαι ένστολος και θα ήθελα να μάθω τι προβλέπει η νομοθεσία για την άδεια ανατροφής τέκνων, καθώς και για το θέμα του μειωμένου ωραρίου εργασίας; Επίσης, ισχύει ή θα ισχύσει για την ΕΛ.ΑΣ; Σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του Υπαλληλικού Κώδικα «Ο χρόνος εργασίας του γονέα υπαλλήλου μειώνεται κατά... δύο (2) ώρες ημερησίως, εφόσον έχει τέκνα ηλικίας έως δύο (2) ετών και κατά μία (1) ώρα, εφόσον έχει τέκνα ηλικίας από δύο (2) έως τεσσάρων (4) ετών. Ο γονέας υπάλληλος δικαιούται εννέα (9) μήνες άδεια με αποδοχές για ανατροφή παιδιού, εφόσον δεν κάνει χρήση του κατά το προηγούμενο εδάφιο μειωμένου ωραρίου. Για τον γονέα που είναι άγαμος ή χήρος ή διαζευγμένος ή έχει αναπηρία 67% και άνω, το κατά μία ώρα μειωμένο ωράριο του πρώτου εδαφίου ή η άδεια του προηγούμενου εδαφίου προσαυξάνονται κατά έξι (6) μήνες ή ένα (1) μήνα αντίστοιχα. Στην περίπτωση γέννησης 4ου τέκνου, το μειωμένο ωράριο εργασίας παρατείνεται για δύο (2) ακόμα έτη». Στις μητέρες αστυνομικούς που έχουν τέκνα ηλικίας κάτω των 6 ετών παρέχεται η διευκόλυνση της άδειας δύο ετών άνευ αποδοχών με εξαίρεση τους τρεις μήνες μετ' αποδοχών που χορηγείται στην περίπτωση τρίτου παιδιού και άνω. Αξιοσημείωτο είναι όμως το γεγονός ότι υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που έχουν δεχτεί την επέκταση της ανωτέρω ρύθμισης που αφορά τους πολιτικούς δημοσίους υπαλλήλους και στην περίπτωση της ΕΛ.ΑΣ. στο μέτρο που αντίκειται στη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας. Στο άρθρο 10 παρ. 10 του Π.Δ. 27/1986 (όπως τροποποιήθηκε με το Π.Δ. 310/2001) επεκτείνεται η πρόβλεψη του άρθρου 53 του Ν. 2683/1999 και στις γυναίκες αστυνομικούς «10. Στο γυναικείο αστυνομικό προσωπικό χορηγείται επίσης η προβλεπόμενη από τις διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 53 του Ν.2683/1999 "Κύρωση του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. και άλλες διατάξεις" (Α'-19), άδεια με αποδοχές για ανατροφή παιδιού. Η μητέρα αστυνομικός, εφόσον επιλέξει τη λήψη της άδειας αυτής, δεν μπορεί να τη διακόψει και να ζητήσει την υπαγωγή της στο καθεστώς του μειωμένου ωραρίου και αντιστρόφως. Η ίδια άδεια δεν διακόπτεται και στις περιπτώσεις εισαγωγής σε νοσοκομείο, λήψης αναρρωτικής ή άλλης άδειας, θέσης σε διαθεσιμότητα ή έκτισης ποινής αργίας με απόλυση ή πρόσκαιρη παύση. Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου εφαρμόζονται αναλόγως και για τους άνδρες αστυνομικούς, όταν αυτοί έχουν την επιμέλεια τέκνου λόγω θανάτου της μητέρας ή ύστερα από δικαστική απόφαση». Ερώτημα: Είμαι αστυφύλακας από το έτος 2007 και υπηρετώ στην παραμεθόριο. Η σύζυγός μου είναι ΕΠΟΠ στρατιώτης από το έτος 2009 και υπηρετεί στην ηπειρωτική Ελλάδα και θα ήθελα να ρωτήσω για τη συνυπηρέτησή μας. Θέλουμε να συνυπηρετήσουμε εντός ορίων του νομού όπου υπηρετώ. Έχουμε ελπίδες να μετατεθεί η σύζυγος; Είναι υποχρεωμένοι να τη μεταθέσουν; Σύμφωνα με το άρθρο 17 παρ. 1 περ. ιδ’ Π.Δ. 100/2003 «Έκτακτες μεταθέσεις του αστυνομικού προσωπικού μπορεί να ενεργούνται οποτεδήποτε και ανεξάρτητα από τον αριθμό των μορίων και τον χρόνο παραμονής του μετατιθέμενου στην ίδια περιοχή μετάθεσης στις παρακάτω περιοριστικά αναφερόμενες περιπτώσεις: «[...] Για λόγους συνυπηρέτησης με σύζυγο δικαστικό λειτουργό, συνοριακό φύλακα ή ειδικό φρουρό ή στρατιωτικό ή αστυνομικό ή λιμενικό ή πυροσβεστικό υπάλληλο. Στις τέσσερις τελευταίες περιπτώσεις, ο κατά βαθμό κατώτερος ακολουθεί τον ανώτερο». Επίσης στο άρθρο 5 παρ. 1 περ. β Ν. 3883/2010 (αφορών το σώμα των Ενόπλων Δυνάμεων) «Έκτακτες μεταθέσεις μπορούν να ενεργούνται οποτεδήποτε και ανεξάρτητα από τα αντικειμενικά κριτήρια και τον χρόνο παραμονής στην ίδια περιοχή μετάθεσης, στις παρακάτω περιοριστικά αναφερόμενες περιπτώσεις: [...] Για λόγους συνυπηρέτησης με σύζυγο στρατιωτικό, δημόσιο υπάλληλο, αστυνομικό ή συνοριακό φύλακα, ειδικό φρουρό, λιμενικό, πυροσβεστικό υπάλληλο ή δικαστικό λειτουργό». Τονίζουμε πως το αίτημα συνυπηρέτησης με σύζυγο αστυνομικό περιλαμβάνεται και στα συνεκτιμώμενα κοινωνικά κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη στις τακτικές μεταθέσεις. Επισημαίνουμε περαιτέρω ότι η διάταξη του άρθρου 7 παρ 1 και 4 Ν.287/1976 έχει ήδη περιληφθεί στον Υπαλληλικό Κώδικα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, είναι γενικότερη των προαναφερθεισών διατάξεων και συνεπώς οι τελευταίες κατισχύουν έναντι αυτής. Επιπροσθέτως, αναφέρουμε το άρθρο 67 παρ. 9 του Υπαλληλικού Κώδικα: «Η μετά από αίτηση του υπαλλήλου μετάθεση του σε παραμεθόρια περιοχή με σκοπό τη συνυπηρέτηση συζύγων είναι υποχρεωτική». Σε όλα τα ανωτέρω αξίζει να προστεθεί η μείζονος σημασίας διάταξη του άρθρου 21 παρ. 1 του Συντάγματος για τη θωράκιση του θεσμού της οικογένειας, σύμφωνα με την οποία: «Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του κράτους. [...] Ο σχεδιασμός της δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του κράτους». Από τον συνδυασμό των ανωτέρω νομικών κειμένων συνάγεται ότι ο θεσμός της συνυπηρέτησης ρυθμίζεται τόσο για το αστυνομικό προσωπικό όσο και για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Συνεπώς και δεδομένου ότι μιλάμε για επαγγελματία οπλίτη που κάνει χρήση του σχετικού δικαιώματος θα πρέπει να υποβληθεί αίτηση στην υπηρεσία του, η οποία ακολούθως θα διαβιβαστεί προς κρίση στο Αρμόδιο Συμβούλιο Μεταθέσεων το οποίο θα αποφασίσει σχετικώς. (ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 28/12/2013 – ΛΟΥΚΑΣ Θ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ Δικηγόρος & πρώην υφυπουργός Εθνικής Άμυνας - Σ.Λ.) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!