Διαμαρτυρίες πρώην αρχηγών και άλλων ανωτάτων και η -σκληρή- πραγματικότητα

Είναι η αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια οι στρατιωτικοί έχουν υποστεί τεράστια μείωση των κάθε είδους αποδοχών τους. Μερικοί υπολογίζουν ότι η μείωση μπορεί να έχει φτάσει και το 60%. Ίσως και να το έχει ξεπεράσει. Είναι, επίσης, αλήθεια ότι... πολλοί στρατιωτικοί «τα φέρνουν πολύ δύσκολα πέρα», αλλά και ότι έχουν δημιουργηθεί σε αρκετές οικογένειες στρατιωτικών τόσα χρέη από το παρελθόν, όπως για παράδειγμα από δάνεια που έχουν λάβει κάτω από άλλες οικονομικές συνθήκες, που είναι αδύνατον να καλυφθούν με τα σημερινά δεδομένα. Και μπορεί η όλη προσπάθεια με τους «τραπεζίτες» που κάνει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, για βελτίωση των όρων των δανείων, να δίνει κάποια ελπίδα, κάποιο «φως», δεν λύνει όμως τα προβλήματα. Βέβαια, τα προβλήματα που έχει ο μέσος στρατιωτικός τα έχει και ο μέσος Έλληνας. Ο τελευταίος ίσως έχει και περισσότερα, μια και αρκετοί πολίτες δεν έχουν καν εργασία και ζουν κυριολεκτικά από την «ελεημοσύνη» συγγενών και φίλων. Μόνο που ίσως εδώ, σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, τα προβλήματα να είναι πιο οξυμμένα, λόγω και συνθηκών εργασίας. Αυτά τα προβλήματα φαίνεται ότι έδωσαν την ευκαιρία, την αφορμή και τη δυνατότητα σε κάποιους, που έχουν υπηρετήσει στο στράτευμα, ορισμένοι μάλιστα σε ανώτατες θέσεις, να «βγουν μπροστά» και να διαμαρτύρονται όχι μόνο για τα μισθολογικά θέματα, αλλά και για τη γενικότερη υποβάθμιση των στρατιωτικών και του ρόλου τους. Είδαμε, λοιπόν, πρώην αρχηγούς και άλλους ανώτατους αξιωματικούς, μόλις αποστρατευθέντες μάλιστα, σε συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος, είδαμε άλλους να δίνουν συνεντεύξεις (ακόμα και εν υπηρεσία) και να κάνουν κριτική σε λογικές και πρακτικές που ισχύουν στο υπουργείο Άμυνας. Είδαμε, επίσης, πολλούς από αυτούς να καταγγέλλουν μέσα από το διαδίκτυο, επωνύμως ή ανωνύμως, υπουργούς ανεξαρτήτως κόμματος, άλλους στρατιωτικούς αλλά και δημοσιογράφους γιατί δεν τους αρέσουν αυτά που λένε. Και βέβαια αυτό είναι δικαίωμα τους. Δικαίωμα του καθενός είναι να έχει απόψεις και υποχρέωση του να τις εκφράζει. Όμως είναι τουλάχιστον εκτός ηθικής να σου φταίνε όλα, να καταγγέλλεις τα πάντα, μόλις χάσεις την καρέκλα ή όταν φοβάσαι ότι θα την χάσεις. Γιατί μπορεί να έχουν, μεγάλη μάλιστα, δόση αλήθειας τα όσα ορισμένοι πρώην αρχηγοί και επιτελείς λένε για το θέμα των κρίσεων και των επιλογών στις ανώτατες θέσεις, για το θέμα των μεταθέσεων, ίσως ακόμα και για θέματα εξοπλισμών. Όμως είναι επίσης, τουλάχιστον αστείο, να λες όλα αυτά που λες ό,τι έβλεπες τόσα χρόνια μόλις, καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία, χάνεις τη θέση. Μια θέση που προφανώς, αν δεχθούμε τις καταγγελίες σου, και εσύ πήρες μέσω αυτών των διαδικασιών. Μια θέση, μια τοποθέτηση, μια μετάθεση που, αν δεχθούμε τα δικά σου λεγόμενα, δεν μπορεί πάρα να ήταν προϊόν πολιτικής ή άλλης συναλλαγής. Οφείλουν, λοιπόν, όλοι αυτοί οι στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι και άλλοι που διαμαρτύρονται μόλις χάσουν τα γαλόνια, να μας εξηγήσουν πώς έφτασαν στις ανώτερες και τις ανώτατες θέσεις και γιατί τότε δεν φώναζαν για όσα έβλεπαν. Γιατί δεν μπορεί να μην τα έβλεπαν τότε. Γιατί δέχθηκαν να μετάσχουν στα όσα σήμερα καταγγέλλουν; Μήπως γιατί αυτοί τότε έμεναν με τα γαλόνια στην στολή και τα υπηρεσιακά τζιπ... Και βέβαια το σύστημα μεταθέσεων, προαγωγών και γενικότερα κρίσεων στις ένοπλες δυνάμεις πάσχει. Και βέβαια οι επιλογές αρχηγών ίσως θα πρέπει να γίνονται και με άλλα κριτήρια. Και βέβαια πρέπει να υπάρχει διετής, με δυνατότητα ανανέωσης, θητεία για τους αρχηγούς, ώστε να μην αλλάζουν όποτε ο υπουργός θέλει. Όμως αυτό δεν δικαιολογεί όσους σήμερα φωνάζουν, ενώ ήταν μέσα σε αυτό το σύστημα και με αυτό εξελίχθηκαν, να λένε όσα λένε, αν δεν ξεκινήσουν με μια αυτοκριτική. Γιατί αλλιώς το μόνο που μπορεί κανείς να σκεφτεί είναι πως φωνάζουν γιατί προσβλέπουν σε ένα άλλο, πολιτικό αυτή τη φορά, μέλλον... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 04/04/2013 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!