Επικίνδυνα τουρκικά παιχνίδια

• Η ΑΓΚΥΡΑ ΜΕΘΟΔΕΥΕΙ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ • Χρόνια τώρα, η Άγκυρα επιδιώκει να «βαφτίσει» «τουρκική» μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, με απώτερο σκοπό να δημιουργήσει «εθνοτικές προσβάσεις» στην κρίσιμη αυτήν περιοχή και να μπορεί να «παίξει» ανά πάσα στιγμή το «μειονοτικό χαρτί» ακόμα και για εδαφικές ανακατατάξεις • Η ΑΘΗΝΑ, όπως και οι κάτοικοι της Θράκης είναι προβληματισμένοι με τις συνεχείς προκλήσεις της Τουρκίας, και μάλιστα δεν κρύβουν τις ανησυχίες τους για το ότι η Τουρκία θέτει το θέμα της μειονότητας σε όλα τα διεθνή φόρα Η ατζέντα των τουρκικών μονομερών διεκδικήσεων εις βάρος της Ελλάδος επεκτείνεται, πέραν του Αιγαίου και της Κύπρου, και στη Θράκη. Η τουρκική πλευρά, όπως επιδιώκει την... αλλαγή του status quo στο Αιγαίο μέσω της «ριζικής αναθεώρησης» των συνθηκών και των συμβάσεων που διέπουν το Αρχιπέλαγος, επιδιώκει και τη ριζική αλλαγή της Συνθήκης της Λοζάνης, που προβλέπει μουσουλμανική (θρησκευτική δηλαδή) μειονότητα στη Θράκη και ελληνική (εθνική) μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη. Για χρόνια τώρα, η Άγκυρα επιδιώκει να «βαφτίσει» ως «τουρκική» (εθνική δηλαδή) τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, με απώτερο σκοπό να δημιουργήσει «εθνοτικές προσβάσεις» στην κρίσιμη αυτήν περιοχή και να μπορεί να «παίξει» ανά πάσα στιγμή το «μειονοτικό χαρτί» ακόμα και για εδαφικές ανακατατάξεις. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τις τελευταίες δεκαετίες και παρά τα συνεχή ανοίγματα και την πολιτική στήριξης και ισονομίας που ακολουθεί το ελληνικό κράτος, η Άγκυρα μεθοδεύει συνεχώς την κατοχύρωση «τουρκικής μειονότητας» στη Θράκη και την υπαγωγή του όλου θέματος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αν και το θέμα της θρησκευτικής μειονότητας της Θράκης είναι αποκλειστικά και μόνο ζήτημα που αφορά την ελληνική πολιτεία. Οι μεθοδεύσεις της Άγκυρας τα τελευταία χρόνια είναι συστηματικές και συνεχείς, με την προβολή του όλου θέματος σε διεθνή φόρα, με τις συνεχείς και προκλητικές επισκέψεις υψηλόβαθμων Τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων στη Θράκη και τις συνεχείς αναφορές τους σε «αδελφούς Τούρκους» και «τουρκική μειονότητα». Τ. Ερντογάν Ακόμα και ο κατά τα άλλα μετριοπαθής Ταγίπ Ερντογάν υπηρετεί με συνέπεια αυτήν την πολιτική, της «τουρκοποίησης» δηλαδή της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης. Δεν είναι τυχαίο ότι στην τελευταία επίσκεψη που έκανε στην Τουρκία ο τ. πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, άκουσε δημόσια τον κ. Ερντογάν να θέτει μειονοτικό θέμα και να ζητεί από τούδε και στο εξής να ασχολούνται με τη μειονότητα οι υπουργοί Εξωτερικών Τουρκίας και Ελλάδας (επιχείρησε να θεσμοποιήσει το όλο ζήτημα ως διμερή ελληνοτουρκική διαφορά), ενώ σε όλες τις συναντήσεις του με τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό, αλλά και στις συναντήσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών με τον Έλληνα ομόλογό του, το θέμα της τουρκικής μειονότητας στη Θράκης ήταν ψηλά στην ατζέντα, παρά τις ενστάσεις της ελληνικής πλευράς. Η επιστολή Λίγο μάλιστα μετά την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου ως πρωθυπουργού, ο κ. Ερντογάν επανήλθε με την περιβόητη επιστολή του (με την οποία ζητούσε συνάντηση κορυφής) και ανάμεσα στα άλλα έθετε πολύ ψηλά στην ατζέντα το θέμα των δικαιωμάτων της τουρκικής μειονότητας της Θράκης. Αν και ο Έλληνας πρωθυπουργός στην απαντητική του επιστολή επισήμαινε πως δεν υφίσταται θέμα τουρκικής μειονότητας, ο κ. Ερντογάν επέμενε να θέτει το όλο θέμα στις διμερείς συναντήσεις του με τον Έλληνα πρωθυπουργό, όπως επίσης έθετε το θέμα και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου στον Έλληνα ομόλογό του Δ. Δρούτσα. Προβληματισμός Η Αθήνα, όπως και οι κάτοικοι της Θράκης είναι βαθύτατα προβληματισμένοι με τις συνεχείς προκλήσεις της Τουρκίας, και μάλιστα δεν κρύβουν τις ανησυχίες τους για το ότι η Τουρκία θέτει συνεχώς το θέμα της μειονότητας σε όλα τα διεθνή φόρα, ενώ τις ίδιες ώρες οι γνωστοί κύκλοι του τουρκικού προξενείου και τα υποχείριά τους δημιουργούν πολωτικές καταστάσεις και οι διάφοροι «ελεγχόμενοι» από ακραία στοιχεία της μειονότητας σύλλογοι «αναρτούν ταμπέλες» και διεκδικούν με κάθε μέσο τίτλους «συλλόγων Τούρκων». Δημοσιεύσεις Εν τω μεταξύ, και οι κατά καιρούς δημοσιεύσεις τουρκόγλωσσων εφημερίδων, οι δηλώσεις ψευτομουφτήδων και του αυτοκαλούμενου «Ευρωπαϊκού συνδέσμου Τούρκων της Δ. Θράκης» περί αυτονομίας και ανεξαρτησίας της Δ. Θράκης ως και ο παραλληλισμός της Δ. Θράκης με την Κύπρο, ασφαλώς υπονομεύουν την ομαλή ένταξη των μουσουλμάνων στην ελληνική κοινωνία. Αφελέστατα, όμως, στη δεκαετία του 1950 έχουμε από μέρος της ελληνικής διοίκησης παραλείψει με ανεπίγνωστη χρήση του όρου «τουρκικός» αντί του κανονικού μουσουλμανικός, ως και άστοχη νομοθέτηση από Έλληνα νομοθέτη περί λειτουργίας «τουρκικών σχολείων». Βέβαια, το 1984 αποφασίσθηκε με νόμο η διάλυση όσων μουσουλμανικών συνδέσμων έφεραν τον επιθετικό τουρκικό προσδιορισμό. Για την αυτοκαλούμενη «Τουρκική Ένωση Ξάνθης», ο Άρειος Πάγος αποφάσισε το 2005 την τελεσίδικη διάλυση, αν και σήμερα συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά και πιέζει τους Πομάκους να δηλώνουν Τούρκοι. Οι αριθμοί, μέτρο σύγκρισης Τα γεγονότα και οι αριθμοί αποτελούν ένα μέτρο σύγκρισης για το πώς αναλαμβάνεται και το πώς συμπεριφέρεται η Ελλάδα και η Τουρκία στο θέμα των μειονοτήτων. Σήμερα, η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης αριθμεί περισσότερα άτομα (περίπου 110.000) από το 1923 (8.600 άτομα). Μάλιστα, εδώ και δεκαετίες η ελληνική πολιτεία, ξεπερνώντας κάποιες αγκυλώσεις του παρελθόντος, εφαρμόζει ισονομία και ισοπολιτεία χριστιανών και μουσουλμάνων και συνεχώς λαμβάνει μέτρα για την προστασία και τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας. Μόνο τα τελευταία τρία χρόνια, οι ελληνικές κυβερνήσεις εξήγγειλαν και νέα γενναία πακέτα για τη μειονότητα. Αντίθετα, η ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη έχει σχεδόν εξαφανιστεί και εξοντωθεί (εκτοπίσεις και μαζικές απελάσεις στη δεκαετία του 1950 και 1960, δεσμεύσεις ελληνικών περιουσιών, βεβηλώσεις εκκλησιών και νεκροταφείων, κλείσιμο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης το 1971, άρνηση της Οικουμενικότητας του Πατριαρχείου κ.ά.). Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα στην Κωνσταντινούπολη υπάρχουν ελάχιστοι Έλληνες (περίπου 2.000), έναντι 120.000 που υπήρχαν το 1923, ενώ έχουν ξεριζωθεί χιλιάδες Έλληνες (περί τις 6.000) από την Ίμβρο και την Τένεδο. Η τουρκική προπαγάνδα Η Τουρκία επιδιώκει την ομογενοποίηση των τουρκογενών, των Πομάκων και των Αθιγγάνων σε μια «τουρκική μειονότητα». Κάθε επιμέρους ομάδα, όμως, έχει τα δικά της αντικειμενικά χαρακτηριστικά και ένα μόνο κοινό, μέσα στη μουσουλμανική μειονότητα, αντικειμενικό χαρακτηριστικό: τη θρησκεία. Τρομοκρατεί η Τουρκία τους πολιτιστικούς πομακικούς συλλόγους που μάχονται για τη διάσωση των παραδόσεων, των ηθών και εθίμων και της γλώσσας, σύμφωνα με την καταγωγή τους. Η Τουρκία προσπαθεί παράλληλα να παρουσιάζεται ως εγγυητής και ως «μητέρα πατρίδα», που κόπτεται για τους μουσουλμάνους της Θράκης. Βέβαια, αυτό μπορεί να ενταχθεί στο γενικότερο πλαίσιο στους κατά καιρούς εκδηλούμενους «νεοτουρκισμούς», παρουσιάζοντας τους μουσουλμάνους της Βοσνίας, της Θράκης, του Β. Ιράκ και της περιοχής του Καυκάσου ως τουρκικής καταγωγής. Η τουρκική προπαγάνδα και τα ακραία στοιχεία της μειονότητας εκμεταλλεύτηκαν και στρέβλωσαν τη «Συνθήκη για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων» του Συμβουλίου της Ευρώπης, που η Ελλάδα υπέγραψε το 1997 και η οποία προβλέπει τον «αυτοπροσδιορισμό». Δηλαδή, ότι κάθε άτομο δικαιούται οικειοθελώς, χωρίς έξωθεν επιρροές και επεμβάσεις, να αυτοπροσδιορίζεται για το «ανήκειν». Ποτέ, όμως, δεν σημαίνει ότι μπορεί να αντιβαίνει στην κυριαρχία, στην εδαφική ακεραιότητα, στην πλειοψηφία των πολιτών και των ισχυόντων στη χώρα, στην οποία ζει και είναι υπήκοος και χωρίς να εξυπηρετεί ξένες επιδιώξεις. Τι προσδοκούν Η Τουρκία θέλει να στερήσει από τους Πομάκους να αυτοπροσδιορίζουν την καταγωγή τους και προσπαθεί με το «ζόρι» να τους εκτουρκίσει. Η Τουρκία βλέπει τη μουσουλμανική μειονότητα ως «λυδία λίθο» στις επεκτατικές της βλέψεις. Σκοπεύει να εξομοιώσει τους τουρκογενείς με τους Πομάκους και τους Αθίγγανους για μια «τουρκική μειονότητα» που ονειρεύεται εάν δεν μπει τροχοπέδη στην ασύδοτη προπαγάνδα του προξενείου της Κομοτηνής, που εκβιάζει και γνωρίζει τη σύσκεψη κάθε μουσουλμάνου. Ο κίνδυνος για υπονόμευση της ομαλής συμβίωσης στη Θράκη θα υπάρχει. (ΒΡΑΔΥΝΗ 01/03/2011 – Σ.Λ.)