Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας
Εξέλιξη, αρχαιότητα και παραμονή στρατιωτικού προσωπικού (ΕΓΓΡΑΦΟ)
staratalogia
Δευτέρα, Νοεμβρίου 14, 2016
5 σχολια
Αποκλειστικές νοσοκόμες/οι σε Στρατιωτικά νοσοκομεία και 417 ΝΙΜΤΣ (ΦΕΚ)
staratalogia
Δευτέρα, Νοεμβρίου 14, 2016
0 σχολια

Εκδόθηκε η Κοινή Υπουργική Απόφαση Φ.700/388/338691/Σ.5392/2016 - ΦΕΚ 3639/Β/10-11-2016 που αφορά: «Παροχή υπηρεσιών σε ασθενείς των στρατιωτικών νοσοκομείων και του Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μετοχικού Ταμείου Στρατού (417 ΝΙΜΤΣ) από αποκλειστικές νοσοκόμες και νοσοκόμους».
Διαβάστε αναλυτικά το σχετικό ΦΕΚ:
Αφή της Φλόγας του 34ου Μαραθωνείου Δρόμου (ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ)
staratalogia
Δευτέρα, Νοεμβρίου 14, 2016
0 σχολια

To Σαββατο 12 Νοεμβρίου 2016 πραγματοποιήθηκε στον Αρχαιολογικό χώρο του Τύμβου του Μαραθώνα με μια εντυπωσιακή τελετή η αφή της Μαραθώνιας Φλόγας για τον 34ο Μαραθώνειο Δρόμο, η οποία περιελάμβανε και αναπαράσταση της Μάχης του Μαραθώνα.
Τιμές απέδωσε η μπαντα της Πολεμικής Αεροπορίας. Στην τελετή παρέστη και ο Α΄ Αντιπρόεδρος του Πολεμικού Μουσείου Ταξίαρχος Παν. Γεωργόπουλος.
Κάντε κλικ (χρησιμοποιείστε τα βελάκια του πληκτρολογίου για επόμενο ή προηγούμενο) στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:
Τιμές απέδωσε η μπαντα της Πολεμικής Αεροπορίας. Στην τελετή παρέστη και ο Α΄ Αντιπρόεδρος του Πολεμικού Μουσείου Ταξίαρχος Παν. Γεωργόπουλος.
Κάντε κλικ (χρησιμοποιείστε τα βελάκια του πληκτρολογίου για επόμενο ή προηγούμενο) στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:
Ηχηρά «μηνύματα» από την 8η Μ/Π ΤΑΞ
staratalogia
Δευτέρα, Νοεμβρίου 14, 2016
0 σχολια

• Άσκηση-απάντηση στις βλέψεις του Έντι Ράμα
• Οι βολές των Ελληνικών αρμάτων ακούστηκαν και στην άλλη πλευρά των συνόρων, ως συνέχεια της δήλωσης του Δημήτρη Βίτσα ότι «τα κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν κινδυνεύουν από κανέναν»
Σκληρή ρητορική ανθελληνισμού επιλέγει ο εθνικοσοσιαλιστής Αλβανός πρωθυπουργός, Έντι Ράμα (θέτει θέμα Τσάμηδων και Τσαμουριάς και εξόντωσης της ελληνικής μειονότητας), που είναι και ο «άνθρωπος» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στα Βαλκάνια.
«Κανείς να μην τολμήσει να σκεφτεί καν ότι μπορούμε να καθίσουμε στο τραπέζι της συζήτησης για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Άρα, ο ελληνικός λαός μπορεί να είναι ήρεμος και σίγουρος ότι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν κινδυνεύουν επ’ ουδενί, ό,τι και να λένε, όποιος και να το λέει», απαντά ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, Δ. Βίτσας. Όμως, την καλύτερη απάντηση, σε όσους εποφθαλμιούν ελληνικά εδάφη αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία, έδωσε η 8η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Ηπείρου. Επισημαίνουμε ότι πρόσφατα, σε μια σεμνή τελετή, έγινε η παράδοση της Πολεμικής Σημαίας στην 8η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία, της ιστορικής 8ης Μεραρχίας της Ηπείρου, που έγραψε το έπος του 1940 στα Βουνά της Πίνδου και της Αλβανίας.
Ακολούθησε (πριν από λίγες μέρες) η επιχειρησιακή αξιολόγηση της 8ης Ταξιαρχίας, που έχει έδρα τα Ιωάννινα, κατά τη διάρκεια μιας απαιτητικής στρατιωτικής άσκησης. Στο πλαίσιο της τακτικής επιχειρησιακής εκπαίδευσης, οι Αρματιστές της Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας (8η Επιλαρχία Αναγνωρίσεως) σφυροκόπησαν το πεδίο βολής και ασκήσεων με ό,τι πυρομαχικά διέθεταν στο οπλοστάσιό τους. Οι βολές τους ακούστηκαν και στην άλλη πλευρά των ελληνοαλβανικών συνόρων. Η 8η Ταξιαρχία έχει ως αποστολή τη διαφύλαξη των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων επί της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Οι διαχρονικά επίδοξοι και επίβουλοι σφετεριστές της ακεραιότητας της ελληνικής επικράτειας ας μελετήσουν πρώτα πολύ προσεκτικά το βίντεο με τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες της 8ης Ταξιαρχίας, που έχει αναρτήσει το ΓΕΣ στο διαδίκτυο, και μετά να επαναδιατυπώσουν, αν το θεωρήσουν σκόπιμο, τις αναθεωρητικές και ανθελληνικές απόψεις τους. Και, κυρίως, η αλβανική κυβέρνηση θα πρέπει να σταματήσει την εχθρική συμπεριφορά της προς την ελληνική μειονότητα της Αλβανίας.
Ο σφετερισμός των περιουσιών των Ελλήνων της Αλβανία, συνιστά κατάφωρη παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας, των συμφωνιών και συνθηκών, που προστατεύουν τα μειονοτικά δικαιώματα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συναινέσει στην ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ όταν η αλβανική κυβέρνηση περιφρονεί το νομικό πλαίσιο, αλλά και τον νομικό πολιτισμό της Ευρώπης, που έχει ιστορικό προστασίας των μειονοτήτων ειδικά στα «ευαίσθητα» Βαλκάνια.
Η αλβανική ηγεσία συγχέει την εσφαλμένη αντίληψη που έχει για την ιστορία με τις δεσμεύσεις της Αλβανίας, που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, για την προστασία την ελληνικής εθνικής μειονότητας που είναι γηγενής με κατοχυρωμένα δικαιώματα.
(ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 12/11/2016 – ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ)
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.
Τροποποίηση ανακοίνωσης ΕΑΑΣ σχετικά με Βράβευση Αριστούχων Μαθητών
staratalogia
Δευτέρα, Νοεμβρίου 14, 2016
0 σχολια

Φέρεται σε γνώση των μελών της ΕΑΑΣ ότι, τροποποιείται η παράγραφος 7 της ανακοίνωσης της ΕΑΑΣ με Α.Π 16/2016, που αφορά στη βράβευση των αριστούχων μαθητών της Β’ & Γ’ Λυκείου σχολικού έτους 2015-16 όπως παρακάτω:
«7. Το χρηματικό ποσό της βράβευσης που καθορίστηκε από το ΓΕΣ είναι τριακόσια είκοσι (320,00) ευρώ, παρά ταύτα όμως λόγω του περιορισμού της Δγής του ΓΕΣ που αναγράφεται στην υποπαράγραφο 2γ της παρούσας, εφ’ όσον δεν διατεθεί εξ’ ολοκλήρου το απαιτούμενο ποσόν απ’ το ΓΕΣ, το ΔΣ της ΕΑΑΣ σε συνδυασμό και με την διαταγή διάθεσης του ΓΕΣ, θα αποφασίσει για τα περαιτέρω.»
Η τροποποίηση επέρχεται λόγω της εκ παραδρομής και άνευ της επιβαλλόμενης προσοχής και δεοντολογίας άσκησης κριτικής προς το ΓΕΣ.
Η ΕΑΑΣ του λοιπού θα είναι προσεκτικότερη στις κάθε είδους ανακοινώσεις/έγγραφά της και θα κινείται απολύτως στο πνεύμα της δεοντολογίας και του επιβαλλόμενου σεβασμού.
Εκ της ΕΑΑΣ
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΑΞΕΩΣ 1976 ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΣΤΗ ΞΑΝΘΗ (ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ)
ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ
Δευτέρα, Νοεμβρίου 14, 2016
0 σχολια
Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (Τάξη 1976)
Αρτοκλασία στον Άγιο Γεώργιο Εχίνου
Αρτοκλασία στον Άγιο Γεώργιο Εχίνου
Το Σαββατοκύριακο 12-13 Νοε 2016, είχα την τιμή και τη χαρά να υποδεχθώ στη Ξάνθη, συμμαθητές μου από τη Σχολή Ευελπίδων, απόστρατοι αξιωματικοί, που κατέφθασαν κατά μόνας ή με τις συζύγους τους, από πολλές περιοχές, για να πραγματοποιήσουμε την από καιρό προγραμματισμένη συνάντησή μας. Οι συμμετέχοντες είμαστε 40.
Κύριος σκοπός μας ήταν να μεταβούμε στον Εχίνο και να πραγματοποιήσουμε στον Άγιο Γεώργιο, Τρισάγιο στη μνήμη των συμμαθητών μας που για διαφόρους λόγους μας έχουν εγκαταλείψει.
Έτσι, εκτός των άλλων δραστηριοτήτων μας εντός του διημέρου, την Κυριακή το πρωί, αναχωρήσαμε όλοι μαζί με τουριστικό λεωφορείο του ΚΤΕΛ, ανηφορήσαμε προς τα Πομακοχώρια και έχοντας παρέα τα γάργαρα νερά του ποταμού Κόσυνθου και τις καταπληκτικές εικόνες που μας παρέχει η φύση της περιοχής, φθάσαμε στον Εχίνο.
Πλημμυρισμένοι από τις θύμησες που ξεπηδούν μέσα από την 35ετή και πλέον πορεία μας στο στρατό και σε κλίμα πλήρους συγκινήσεως, τελέσαμε, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, Τρισάγιο στη μνήμη των θανόντων συμμαθητών μας και Αρτοκλασία υπέρ υγείας όλων των συμμαθητών μας και των οικογενειών μας.
Μετά το τέλος της τελετής, κάναμε τη βόλτα μας στο χωριό και ήπιαμε τον καφέ και το τσάι μας, που με μεγάλη ευγένεια μας προσέφεραν οι μουσουλμάνοι συμπατριώτες μας, σε καφενείο του χωριού.
Εκτός από τη Ξάνθη και τα Πομακοχώρια, επισκεφθήκαμε τη Σταυρούπολη και τα Κομνηνά.
Νοιώθω υποχρέωση να ευχαριστήσω:
- Την Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης, για την παραχώρηση του Ιερού Ναού και τη διάθεση του ιερέα.
- Το Επιμελητήριο Ξάνθης για την παροχή διαφημιστικού τουριστικού υλικού.
- Το Παράρτημα Ξάνθης της ΕΑΑΣ, που έθεσε όλη τη δραστηριότητα υπό την αιγίδα του και τη βοήθεια που μας παρείχε στην οργάνωση και προετοιμασία της.
- Όλους όσους έκαναν το μακρινό ή κοντινό ταξίδι και υποβλήθηκαν στην μικρή ή μεγάλη οικονομική δαπάνη για να δώσουν το παρόν στη συνάντησή μας.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι συμμετέχοντες διανυκτέρευσαν σε ξενοδοχεία της πόλεως μας και με ότι δαπάνες συμπεριλαμβάνει μια διήμερη παραμονή (φαγητό – αναψυχή- αγορές τοπικών προϊόντων), συνέβαλαν στην τόνωση της τοπικής οικονομίας, που τόσο ανάγκη την έχει, σε καιρούς οικονομικής κρίσης που διέρχεται η Πατρίδα μας.
Κύριος σκοπός μας ήταν να μεταβούμε στον Εχίνο και να πραγματοποιήσουμε στον Άγιο Γεώργιο, Τρισάγιο στη μνήμη των συμμαθητών μας που για διαφόρους λόγους μας έχουν εγκαταλείψει.
Έτσι, εκτός των άλλων δραστηριοτήτων μας εντός του διημέρου, την Κυριακή το πρωί, αναχωρήσαμε όλοι μαζί με τουριστικό λεωφορείο του ΚΤΕΛ, ανηφορήσαμε προς τα Πομακοχώρια και έχοντας παρέα τα γάργαρα νερά του ποταμού Κόσυνθου και τις καταπληκτικές εικόνες που μας παρέχει η φύση της περιοχής, φθάσαμε στον Εχίνο.
Πλημμυρισμένοι από τις θύμησες που ξεπηδούν μέσα από την 35ετή και πλέον πορεία μας στο στρατό και σε κλίμα πλήρους συγκινήσεως, τελέσαμε, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, Τρισάγιο στη μνήμη των θανόντων συμμαθητών μας και Αρτοκλασία υπέρ υγείας όλων των συμμαθητών μας και των οικογενειών μας.
Μετά το τέλος της τελετής, κάναμε τη βόλτα μας στο χωριό και ήπιαμε τον καφέ και το τσάι μας, που με μεγάλη ευγένεια μας προσέφεραν οι μουσουλμάνοι συμπατριώτες μας, σε καφενείο του χωριού.
Εκτός από τη Ξάνθη και τα Πομακοχώρια, επισκεφθήκαμε τη Σταυρούπολη και τα Κομνηνά.
Νοιώθω υποχρέωση να ευχαριστήσω:
- Την Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης, για την παραχώρηση του Ιερού Ναού και τη διάθεση του ιερέα.
- Το Επιμελητήριο Ξάνθης για την παροχή διαφημιστικού τουριστικού υλικού.
- Το Παράρτημα Ξάνθης της ΕΑΑΣ, που έθεσε όλη τη δραστηριότητα υπό την αιγίδα του και τη βοήθεια που μας παρείχε στην οργάνωση και προετοιμασία της.
- Όλους όσους έκαναν το μακρινό ή κοντινό ταξίδι και υποβλήθηκαν στην μικρή ή μεγάλη οικονομική δαπάνη για να δώσουν το παρόν στη συνάντησή μας.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι συμμετέχοντες διανυκτέρευσαν σε ξενοδοχεία της πόλεως μας και με ότι δαπάνες συμπεριλαμβάνει μια διήμερη παραμονή (φαγητό – αναψυχή- αγορές τοπικών προϊόντων), συνέβαλαν στην τόνωση της τοπικής οικονομίας, που τόσο ανάγκη την έχει, σε καιρούς οικονομικής κρίσης που διέρχεται η Πατρίδα μας.
Αργύριος Ανδριώτης
Ταξίαρχος ε.α.
Ταξίαρχος ε.α.
Κάντε κλικ (χρησιμοποιείστε τα βελάκια του πληκτρολογίου για επόμενο ή προηγούμενο) στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:
Το «Μεροκάματο του Τρόμου»-Απίστευτος ο όγκος εκκαθάρισης από το «ΤΕΝΞ» Ηπείρου (ΒΙΝΤΕΟ)
staratalogia
Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2016
0 σχολια

Το ΤΕΝΞ κατά το έτος 2015, στο πλαίσιο της κοινωνικής προσφοράς του Στρατού Ξηράς και των προβλέψεων του Πέμπτου Πρωτοκόλλου για τα Εκρηκτικά Κατάλοιπα Πολέμου, πραγματοποίησε εργασίες έρευνας- εκκαθάρισης στην Ήπειρο και στη Δυτική Μακεδονία.
Κατά τις παραπάνω εργασίες ερευνήθηκαν συνολικά 349.300 τετραγωνικά μέτρα, ενώ εντοπίστηκαν, εξουδετερώθηκαν και καταστράφηκαν 961 πυρομαχικά διαφόρων τύπων. Επιπρόσθετα πραγματοποιήθηκαν 39 αποστολές εξουδετέρωσης εκρηκτικών μηχανημάτων/μηχανισμών.
Η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο είναι ευνόητη, καθώς το ΤΕΝΞ εξασφάλισε την ασφάλεια των κατά τόπους κοινωνιών, απαλλάσσοντας περιοχές της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας, από Εκρηκτικά Κατάλοιπα Πολέμου.
Δείτε το ρεπορτάζ του ITV:
(thespro.gr)
Οι γεωστρατηγικές ισορροπίες και η θέση της Ελλάδας μετά την εκλογή Τράμπ
staratalogia
Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2016
0 σχολια
Του Λάμπρου Τζούμη*
Υποστρατήγου ε.α
Υποστρατήγου ε.α
Τις τελευταίες μέρες, μετά τη νίκη Τράμπ στις ΗΠΑ, προβληματισμός υπάρχει στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα σχετικά με το τι σηματοδοτεί αυτή και πόσο θα επηρεάσει τις γεωστρατηγικές ισορροπίες στο σημερινό ρευστό και ασταθές διεθνές περιβάλλον, αλλά και τη χώρα μας ειδικότερα.
Μετά από μια προεκλογική εκστρατεία, που σε μεγάλο βαθμό κυριάρχησε ο αποσπασματικός λόγος με ακραίες δηλώσεις, απομένει να διαπιστωθεί κατά πόσο ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θα τηρήσει πολλές από τις προεκλογικές εξαγγελίες ή θα αναγκαστεί σε συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.
Στις ΗΠΑ υπάρχουν δύο αντιφατικές σχολές διαμόρφωσης εξωτερικής πολιτικής, αυτή του απομονωτισμού και η άλλη του παρεμβατισμού. Κοινό γνώρισμα και των δύο, είναι η πίστη τους στο αλάθητο της επιλογής των ΗΠΑ για το σύστημα αξιών που έχουν υιοθετήσει σε θέματα ελευθερίας, δημοκρατίας, οικονομίας και δικαίου. Οι υποστηρικτές του παρεμβατισμού θέλουν να επιβάλλουν αυτές τις αξίες ενεργά, ενώ του απομονωτισμού θέλουν οι ΗΠΑ να περιορίσουν την εμπλοκή τους και να λειτουργούν ως υπόδειγμα για τα υπόλοιπα κράτη. Το κόμμα των Ρεμπουμπλικάνων από το οποίο προέρχεται ο Τράμπ, υιοθετεί ως ένα σημείο το δόγμα του απομονωτισμού, με κάποια στοιχεία ενός ευέλικτου και επιλεκτικού παρεμβατισμού, βάσει του οποίου οι ΗΠΑ θα εμπλέκονται μόνο σε περιπτώσεις όπου θα θίγονται τα αυστηρώς καθορισμένα ζωτικά συμφέροντά τους. Στο παρελθόν βέβαια, είχαμε περιπτώσεις προέδρων, προερχομένων από τους Ρεμπουμπλικάνους όπως ο Τζώρτζ Μπους που στην αρχή της θητείας του φαινόταν ότι θα παραμείνει τουλάχιστον στη συντηρητική πλευρά του επιλεκτικού παρεμβατισμού. Όμως μόνο αυτό δεν ακολούθησε, αφού υιοθέτησε μια άκρως παρεμβατική πολιτική με το πρόσχημα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας.
Η αίσθηση που υπάρχει μέχρι στιγμής σε ότι αφορά την πρόθεση του νέου προέδρου για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, είναι ότι έχει περισσότερα στοιχεία απομονωτισμού και υιοθετεί την έννοια του έθνους - κράτους. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε στην πρώτη τηλεοπτική αναμέτρηση μεταξύ των δυο υποψηφίων στην κούρσα των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ (27 Σεπ. 16): «Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να είναι ο παγκόσμιος χωροφύλακας». Η ρητορική του όμως έναντι του «ριζοσπαστικού Ισλάμ» και η υπόσχεση να εξαλείψει το Ισλαμικό Κράτος, δημιουργούν ανησυχίες ότι μπορεί να ακολουθήσει τα βήματα του Τζώρτζ Μπους. Οι δηλώσεις του προεκλογικά για το ΝΑΤΟ, είχαν εγείρει σημαντικές ανησυχίες στους νατοϊκούς εταίρους.
Σε ερώτηση που του έγινε σχετικά με την υπεράσπιση βαλτικών χωρών έναντι της Ρωσίας, δήλωσε ότι: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξετάσουν το ενδεχόμενο να αποδεσμευθούν από την εγγύηση του ΝΑΤΟ, σχετικά με την υποχρέωση του κάθε μέλους της Συμμαχίας να σπεύσει να βοηθήσει όποιο μέλος δεχθεί επίθεση από άλλο κράτος... Οι ΗΠΑ θα προσφέρουν βοήθεια μόνον εφόσον το κράτος που δέχεται επίθεση έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του απέναντί μας». Οι δηλώσεις αυτές δημιούργησαν αντιδράσεις στην Ευρώπη και τόσο ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλντεμπεργκ αρχικά (Ιουλ. 16) είχε τονίσει τη σημασία της σχέσης ΝΑΤΟ – ΗΠΑ, αλλά και χθες (11 Νοε. 16) η Γερμανίδα Υπουργός Άμυνας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ζήτησε από το νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, να ξεκαθαρίσει τις απόψεις του για τη Ρωσία και να καταλάβει ότι πρέπει να συμπεριφερθεί απέναντι στο ΝΑΤΟ σαν αυτό να είναι μια συμμαχία κοινών αξιών και όχι μια επιχείρηση.
Η προοπτική ενός ρήγματος ή διατάραξης των σχέσεων Ευρώπης – ΗΠΑ αν ο Τράμπ δεν υπαναχωρήσει από τις αρχικές του θέσεις, σε συνδυασμό με δηλώσεις του, σύμφωνα με τις οποίες έχει εκφράσει τον απερίφραστο θαυμασμό του για τον Ρώσο ηγέτη σίγουρα γίνονται δεκτά με μεγάλη ευχαρίστηση στη Μόσχα. Αν και είναι πολύ πρόωρο να διαβλέψει κανείς βελτίωση των σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ - Ρωσίας, η πιθανότητα ενός τέτοιου ενδεχομένου δεν πρέπει να θεωρείται αρνητική για τα ελληνικά συμφέροντα. Η προοπτική βελτίωσης των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας, θα εξυπηρετούσε την προώθηση ζητημάτων της χώρας μας με τη Ρωσία σε συνδυασμό με τις αναγκαίες προσπάθειες εξισορρόπησης από την πλευρά μας για άμβλυνση των αντιδράσεων τόσο από τους Ευρωπαίους εταίρους αλλά και την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Θέματα όπως εξοπλισμών, οικονομικών συνεργασιών, πολιτισμού και ενεργειακού ενδιαφέροντος με δεδομένο την μεγάλη επιθυμία της Ρωσικής πλευράς για την κατασκευή αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου (συνέχεια του Turkish Stream), θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημεία στρατηγικής συνεργασίας. Ωστόσο οι γνωστές αδυναμίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε συνδυασμό με τις εσωτερικές πολιτικές ιδιαιτερότητες λίγα περιθώρια αισιοδοξίας επιτρέπουν.
Σε ότι αφορά την περιοχή μας, ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, δεν εκδήλωσε ποιες θα είναι οι προθέσεις του και αν θα συνεχίσει να ανέχεται την Τουρκία που συμπεριφέρεται καθημερινά ως μια αναθεωρητική περιφερειακή δύναμη απέναντι στη χώρα μας και στην Ανατολική Μεσόγειο γενικότερα. Δεν έκανε επίσης ιδιαίτερες αναφορές στο Κυπριακό, που αυτή την περίοδο βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ελβετία, αλλά και στην Ελλάδα και ειδικότερα στο μείζον θέμα της ελληνικής κρίσης. Τον Ιουλ. 15, είχε κάνει μια μικρή αναφορά για το θέμα του χρέους και είχε δηλώσει: «Εγώ θα κρατούσα κάποιες αποστάσεις…δεν θα μπλεκόμουν και πολύ….έχουμε αρκετά προβλήματα... Η Γερμανία θα το επιλύσει ή ακόμα ο Βλαντιμίρ Πούτιν και η Ρωσία. Αυτοί μπορούν να χειριστούν την κατάσταση». Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να ανησυχεί αν ο νέος πλανητάρχης θα συνεχίσει την πολιτική αντι-λιτότητας του προκατόχου του και θα ασκήσει πιέσεις στη Γερμανία για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.
Κάποιοι μετά την εκλογή Τράμπ, βιάστηκαν να εξάγουν συμπεράσματα ότι αυτή θα σημάνει θετικές εξελίξεις για τα συμφέροντα του ελληνισμού ή και το αντίθετο. Μετά την εκλογή του νέου προέδρου από το περιβάλλον του, έγιναν ορισμένες δηλώσεις συμπαράστασης στο πρόσωπο του Ερντογάν και την Τουρκία. Στενοί συνεργάτες του, όπως ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς και ο υποψήφιος για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών, Νιουτ Γκίνγκριτς με δηλώσεις τους τόνισαν ότι επιθυμία των ΗΠΑ είναι η σύσφιξη των σχέσεων της Ουάσινγκτον και της Άγκυρας. Ο στρατηγός Μάικλ Φλιν, στενός συνεργάτης του νέου προέδρου και αρμόδιος στα θέματα Εξωτερικής πολιτικής και Άμυνας, που προορίζεται για νέος Υπουργός Άμυνας κάλεσε τις ΗΠΑ, να δούνε τον κόσμο μέσα από την οπτική γωνία της Τουρκίας και μίλησε για προσαρμογή της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον με τρόπο που θα τοποθετεί την Τουρκία στο επίκεντρο της αμερικανικής στρατηγικής. Σύμφωνα με δημοσιεύματα η εταιρεία που διατηρούσε ο εν λόγω στρατηγός, προσφέρει τις υπηρεσίες της για μία ολλανδική εταιρία, η οποία έχει στενούς δεσμούς με τον Ερντογάν.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ Ερντογάν και Τράμπ σύμφωνα με όσα διέρρευσαν, ο τελευταίος εξέφρασε το θαυμασμό του στο πρόσωπο του προέδρου της Τουρκίας και έδειξε διάθεση για συνεργασία και εύρεση λύσεων σε θέματα όπως το Ισλαμικό Κράτος, το Φετουλάχ Γκιουλέν, τους Κούρδους της Σύριας και τις εξελίξεις στη Μοσούλη. Το τελευταίο διάστημα η Τουρκία δεν ήταν ιδιαίτερα αξιόπιστη επιλογή για τις ΗΠΑ, λόγω της αποκλίνουσας κατεύθυνσης σε μια σειρά ζητημάτων στρατηγικής σημασίας, αλλά πάντα αποτελούσε ένα πολύτιμο εταίρο για τις ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης, της γειτνίασής της με τη Ρωσία και του ελέγχου των στενών των Δαρδανελλίων. Η χώρα μας είχε επενδύσει περισσότερο στην εκλογή Χίλαρι, πιστεύοντας ότι θα μπορούσε αυτή να στηρίξει το αφήγημα περί πόλου σταθερότητας στη Ν.Α. Μεσόγειο και υπάρχει μια σχετική ανησυχία μετά την εκλογή του Τράμπ, κυρίως λόγω έλλειψης ουσιαστικής γνώσης για το πρόσωπο και το επιτελείο του νέου προέδρου.
Η διαμόρφωση όμως της ακολουθούμενης πολιτικής των ΗΠΑ σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά και στη Ν.Α. Μεσόγειο ειδικότερα, θεωρώ ότι θα επηρεαστεί από ένα σύνθετο και πολυπαραγοντικό πλέγμα, όπως: Τις άριστες ανέκαθεν σχέσεις των ΗΠΑ με το Ισραήλ. Προεκλογικά ο Τράμπ προέβη σε μια δήλωση «σταθμό» για τους απανταχού Εβραίους και δήλωσε ότι μια αμερικανική κυβέρνηση υπό τον ίδιο θα αναγνώριζε την Ιερουσαλήμ ως την αδιαίρετη πρωτεύουσα του Κράτους του Ισραήλ. Σε εξαιρετικό επίπεδο επίσης φαίνεται ότι είναι οι σχέσεις του Τράμπ με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Φατάχ Αλ Σίσι. Μετά την συνάντηση προεκλογικά μεταξύ τους είχε εκδοθεί ανακοίνωση, που ανέφερε ότι: «Οι ΗΠΑ δεν θα είναι απλά ένας σύμμαχος για την Αίγυπτο, αλλά ένας πιστός φίλος».
Αντίθετα οι σχέσεις Τουρκίας- Ισραήλ και Αιγύπτου για μια σειρά ετών παραμένουν προβληματικές. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη στη διαμόρφωση της πολιτικής των ΗΠΑ, ο σημαντικός ρόλος της τριμερούς εξουσίας που υπάρχει εκτός του Πρόεδρου, δηλ. της Γερουσίας, της Βουλής και του ανεξάρτητου ανωτάτου δικαστηρίου. Ακόμα και στην περίπτωση που κάποιο κόμμα ελέγχει και τις τρεις εξουσίες δε σημαίνει ότι οι γερουσιαστές θα υιοθετήσουν και θα στηρίξουν την προτεινόμενη πολιτική.
Τέλος οι ΗΠΑ έχουν αποδείξει ότι η πολιτική τους δεν αλλάζει εύκολα «ρότα» και οι κινήσεις τους ειδικά σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής δεν γίνονται μόνο με βάση τις επιθυμίες προσώπων, αλλά με βάση τα συμφέροντα τους. Εξ΄ άλλου είναι γνωστό ότι στις σχέσεις μεταξύ των κρατών δεν υπάρχουν σταθεροί φίλοι ή εχθροί παρά μόνο συμφέροντα.
Μετά από μια προεκλογική εκστρατεία, που σε μεγάλο βαθμό κυριάρχησε ο αποσπασματικός λόγος με ακραίες δηλώσεις, απομένει να διαπιστωθεί κατά πόσο ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θα τηρήσει πολλές από τις προεκλογικές εξαγγελίες ή θα αναγκαστεί σε συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.
Στις ΗΠΑ υπάρχουν δύο αντιφατικές σχολές διαμόρφωσης εξωτερικής πολιτικής, αυτή του απομονωτισμού και η άλλη του παρεμβατισμού. Κοινό γνώρισμα και των δύο, είναι η πίστη τους στο αλάθητο της επιλογής των ΗΠΑ για το σύστημα αξιών που έχουν υιοθετήσει σε θέματα ελευθερίας, δημοκρατίας, οικονομίας και δικαίου. Οι υποστηρικτές του παρεμβατισμού θέλουν να επιβάλλουν αυτές τις αξίες ενεργά, ενώ του απομονωτισμού θέλουν οι ΗΠΑ να περιορίσουν την εμπλοκή τους και να λειτουργούν ως υπόδειγμα για τα υπόλοιπα κράτη. Το κόμμα των Ρεμπουμπλικάνων από το οποίο προέρχεται ο Τράμπ, υιοθετεί ως ένα σημείο το δόγμα του απομονωτισμού, με κάποια στοιχεία ενός ευέλικτου και επιλεκτικού παρεμβατισμού, βάσει του οποίου οι ΗΠΑ θα εμπλέκονται μόνο σε περιπτώσεις όπου θα θίγονται τα αυστηρώς καθορισμένα ζωτικά συμφέροντά τους. Στο παρελθόν βέβαια, είχαμε περιπτώσεις προέδρων, προερχομένων από τους Ρεμπουμπλικάνους όπως ο Τζώρτζ Μπους που στην αρχή της θητείας του φαινόταν ότι θα παραμείνει τουλάχιστον στη συντηρητική πλευρά του επιλεκτικού παρεμβατισμού. Όμως μόνο αυτό δεν ακολούθησε, αφού υιοθέτησε μια άκρως παρεμβατική πολιτική με το πρόσχημα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας.
Η αίσθηση που υπάρχει μέχρι στιγμής σε ότι αφορά την πρόθεση του νέου προέδρου για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, είναι ότι έχει περισσότερα στοιχεία απομονωτισμού και υιοθετεί την έννοια του έθνους - κράτους. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε στην πρώτη τηλεοπτική αναμέτρηση μεταξύ των δυο υποψηφίων στην κούρσα των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ (27 Σεπ. 16): «Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να είναι ο παγκόσμιος χωροφύλακας». Η ρητορική του όμως έναντι του «ριζοσπαστικού Ισλάμ» και η υπόσχεση να εξαλείψει το Ισλαμικό Κράτος, δημιουργούν ανησυχίες ότι μπορεί να ακολουθήσει τα βήματα του Τζώρτζ Μπους. Οι δηλώσεις του προεκλογικά για το ΝΑΤΟ, είχαν εγείρει σημαντικές ανησυχίες στους νατοϊκούς εταίρους.
Σε ερώτηση που του έγινε σχετικά με την υπεράσπιση βαλτικών χωρών έναντι της Ρωσίας, δήλωσε ότι: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξετάσουν το ενδεχόμενο να αποδεσμευθούν από την εγγύηση του ΝΑΤΟ, σχετικά με την υποχρέωση του κάθε μέλους της Συμμαχίας να σπεύσει να βοηθήσει όποιο μέλος δεχθεί επίθεση από άλλο κράτος... Οι ΗΠΑ θα προσφέρουν βοήθεια μόνον εφόσον το κράτος που δέχεται επίθεση έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του απέναντί μας». Οι δηλώσεις αυτές δημιούργησαν αντιδράσεις στην Ευρώπη και τόσο ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλντεμπεργκ αρχικά (Ιουλ. 16) είχε τονίσει τη σημασία της σχέσης ΝΑΤΟ – ΗΠΑ, αλλά και χθες (11 Νοε. 16) η Γερμανίδα Υπουργός Άμυνας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ζήτησε από το νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, να ξεκαθαρίσει τις απόψεις του για τη Ρωσία και να καταλάβει ότι πρέπει να συμπεριφερθεί απέναντι στο ΝΑΤΟ σαν αυτό να είναι μια συμμαχία κοινών αξιών και όχι μια επιχείρηση.
Η προοπτική ενός ρήγματος ή διατάραξης των σχέσεων Ευρώπης – ΗΠΑ αν ο Τράμπ δεν υπαναχωρήσει από τις αρχικές του θέσεις, σε συνδυασμό με δηλώσεις του, σύμφωνα με τις οποίες έχει εκφράσει τον απερίφραστο θαυμασμό του για τον Ρώσο ηγέτη σίγουρα γίνονται δεκτά με μεγάλη ευχαρίστηση στη Μόσχα. Αν και είναι πολύ πρόωρο να διαβλέψει κανείς βελτίωση των σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ - Ρωσίας, η πιθανότητα ενός τέτοιου ενδεχομένου δεν πρέπει να θεωρείται αρνητική για τα ελληνικά συμφέροντα. Η προοπτική βελτίωσης των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας, θα εξυπηρετούσε την προώθηση ζητημάτων της χώρας μας με τη Ρωσία σε συνδυασμό με τις αναγκαίες προσπάθειες εξισορρόπησης από την πλευρά μας για άμβλυνση των αντιδράσεων τόσο από τους Ευρωπαίους εταίρους αλλά και την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Θέματα όπως εξοπλισμών, οικονομικών συνεργασιών, πολιτισμού και ενεργειακού ενδιαφέροντος με δεδομένο την μεγάλη επιθυμία της Ρωσικής πλευράς για την κατασκευή αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου (συνέχεια του Turkish Stream), θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημεία στρατηγικής συνεργασίας. Ωστόσο οι γνωστές αδυναμίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε συνδυασμό με τις εσωτερικές πολιτικές ιδιαιτερότητες λίγα περιθώρια αισιοδοξίας επιτρέπουν.
Σε ότι αφορά την περιοχή μας, ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, δεν εκδήλωσε ποιες θα είναι οι προθέσεις του και αν θα συνεχίσει να ανέχεται την Τουρκία που συμπεριφέρεται καθημερινά ως μια αναθεωρητική περιφερειακή δύναμη απέναντι στη χώρα μας και στην Ανατολική Μεσόγειο γενικότερα. Δεν έκανε επίσης ιδιαίτερες αναφορές στο Κυπριακό, που αυτή την περίοδο βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ελβετία, αλλά και στην Ελλάδα και ειδικότερα στο μείζον θέμα της ελληνικής κρίσης. Τον Ιουλ. 15, είχε κάνει μια μικρή αναφορά για το θέμα του χρέους και είχε δηλώσει: «Εγώ θα κρατούσα κάποιες αποστάσεις…δεν θα μπλεκόμουν και πολύ….έχουμε αρκετά προβλήματα... Η Γερμανία θα το επιλύσει ή ακόμα ο Βλαντιμίρ Πούτιν και η Ρωσία. Αυτοί μπορούν να χειριστούν την κατάσταση». Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να ανησυχεί αν ο νέος πλανητάρχης θα συνεχίσει την πολιτική αντι-λιτότητας του προκατόχου του και θα ασκήσει πιέσεις στη Γερμανία για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.
Κάποιοι μετά την εκλογή Τράμπ, βιάστηκαν να εξάγουν συμπεράσματα ότι αυτή θα σημάνει θετικές εξελίξεις για τα συμφέροντα του ελληνισμού ή και το αντίθετο. Μετά την εκλογή του νέου προέδρου από το περιβάλλον του, έγιναν ορισμένες δηλώσεις συμπαράστασης στο πρόσωπο του Ερντογάν και την Τουρκία. Στενοί συνεργάτες του, όπως ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς και ο υποψήφιος για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών, Νιουτ Γκίνγκριτς με δηλώσεις τους τόνισαν ότι επιθυμία των ΗΠΑ είναι η σύσφιξη των σχέσεων της Ουάσινγκτον και της Άγκυρας. Ο στρατηγός Μάικλ Φλιν, στενός συνεργάτης του νέου προέδρου και αρμόδιος στα θέματα Εξωτερικής πολιτικής και Άμυνας, που προορίζεται για νέος Υπουργός Άμυνας κάλεσε τις ΗΠΑ, να δούνε τον κόσμο μέσα από την οπτική γωνία της Τουρκίας και μίλησε για προσαρμογή της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον με τρόπο που θα τοποθετεί την Τουρκία στο επίκεντρο της αμερικανικής στρατηγικής. Σύμφωνα με δημοσιεύματα η εταιρεία που διατηρούσε ο εν λόγω στρατηγός, προσφέρει τις υπηρεσίες της για μία ολλανδική εταιρία, η οποία έχει στενούς δεσμούς με τον Ερντογάν.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ Ερντογάν και Τράμπ σύμφωνα με όσα διέρρευσαν, ο τελευταίος εξέφρασε το θαυμασμό του στο πρόσωπο του προέδρου της Τουρκίας και έδειξε διάθεση για συνεργασία και εύρεση λύσεων σε θέματα όπως το Ισλαμικό Κράτος, το Φετουλάχ Γκιουλέν, τους Κούρδους της Σύριας και τις εξελίξεις στη Μοσούλη. Το τελευταίο διάστημα η Τουρκία δεν ήταν ιδιαίτερα αξιόπιστη επιλογή για τις ΗΠΑ, λόγω της αποκλίνουσας κατεύθυνσης σε μια σειρά ζητημάτων στρατηγικής σημασίας, αλλά πάντα αποτελούσε ένα πολύτιμο εταίρο για τις ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης, της γειτνίασής της με τη Ρωσία και του ελέγχου των στενών των Δαρδανελλίων. Η χώρα μας είχε επενδύσει περισσότερο στην εκλογή Χίλαρι, πιστεύοντας ότι θα μπορούσε αυτή να στηρίξει το αφήγημα περί πόλου σταθερότητας στη Ν.Α. Μεσόγειο και υπάρχει μια σχετική ανησυχία μετά την εκλογή του Τράμπ, κυρίως λόγω έλλειψης ουσιαστικής γνώσης για το πρόσωπο και το επιτελείο του νέου προέδρου.
Η διαμόρφωση όμως της ακολουθούμενης πολιτικής των ΗΠΑ σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά και στη Ν.Α. Μεσόγειο ειδικότερα, θεωρώ ότι θα επηρεαστεί από ένα σύνθετο και πολυπαραγοντικό πλέγμα, όπως: Τις άριστες ανέκαθεν σχέσεις των ΗΠΑ με το Ισραήλ. Προεκλογικά ο Τράμπ προέβη σε μια δήλωση «σταθμό» για τους απανταχού Εβραίους και δήλωσε ότι μια αμερικανική κυβέρνηση υπό τον ίδιο θα αναγνώριζε την Ιερουσαλήμ ως την αδιαίρετη πρωτεύουσα του Κράτους του Ισραήλ. Σε εξαιρετικό επίπεδο επίσης φαίνεται ότι είναι οι σχέσεις του Τράμπ με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Φατάχ Αλ Σίσι. Μετά την συνάντηση προεκλογικά μεταξύ τους είχε εκδοθεί ανακοίνωση, που ανέφερε ότι: «Οι ΗΠΑ δεν θα είναι απλά ένας σύμμαχος για την Αίγυπτο, αλλά ένας πιστός φίλος».
Αντίθετα οι σχέσεις Τουρκίας- Ισραήλ και Αιγύπτου για μια σειρά ετών παραμένουν προβληματικές. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη στη διαμόρφωση της πολιτικής των ΗΠΑ, ο σημαντικός ρόλος της τριμερούς εξουσίας που υπάρχει εκτός του Πρόεδρου, δηλ. της Γερουσίας, της Βουλής και του ανεξάρτητου ανωτάτου δικαστηρίου. Ακόμα και στην περίπτωση που κάποιο κόμμα ελέγχει και τις τρεις εξουσίες δε σημαίνει ότι οι γερουσιαστές θα υιοθετήσουν και θα στηρίξουν την προτεινόμενη πολιτική.
Τέλος οι ΗΠΑ έχουν αποδείξει ότι η πολιτική τους δεν αλλάζει εύκολα «ρότα» και οι κινήσεις τους ειδικά σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής δεν γίνονται μόνο με βάση τις επιθυμίες προσώπων, αλλά με βάση τα συμφέροντα τους. Εξ΄ άλλου είναι γνωστό ότι στις σχέσεις μεταξύ των κρατών δεν υπάρχουν σταθεροί φίλοι ή εχθροί παρά μόνο συμφέροντα.
____________________________
* Οι θέσεις που εκφράζονται στο κείμενο είναι απολύτως προσωπικές.
* Οι θέσεις που εκφράζονται στο κείμενο είναι απολύτως προσωπικές.
Η αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων: αλλαγή εδώ και... χθες
staratalogia
Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2016
2 σχολια
Παράξενος -για να μην πούμε «λίγο τρελός»- ο υπότιτλός μας; Σίγουρα! Εξίσου σίγουρα όμως αποδίδει την πραγματικότητα. Γιατί -κακά τα ψέματα- η αναδιοργάνωση στις Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ) έπρεπε να είχε αρχίσει -και το σημαντικότερο- να είχε ολοκληρωθεί, εδώ και καιρό.
Κατά την «Κρίση στα Ίμια», διαπιστώθηκε -με μάλλον επώδυνο τρόπο- ότι η υπάρχουσα Δομή Δυνάμεων των ελληνικών ΕΔ ήταν αν όχι ανεπαρκής, οπωσδήποτε ξεπερασμένη. Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε, το φθινόπωρο του 1996, μια προσπάθεια που αποσκοπούσε στην αναδιοργάνωση των ΕΔ. Έγιναν κάποιες κινήσεις, οι οποίες δεν άλλαξαν και πολύ την κατάσταση ή, για να είμαστε ακριβείς, ελάχιστες υπήρξαν οι πραγματικές αλλαγές. Το σίγουρο είναι ότι με αυτές γιγαντώθηκε το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ). Οι «αλλαγές» όμως συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια. «Διαφημίστηκαν» δεόντως, αλλά, όπως αποδείχθηκε, η κατάσταση παρέμεινε ως είχε. Έτσι φτάσαμε στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Τώρα το πρόβλημα απέκτησε και μια άλλη διάσταση που, έως τότε, πολλοί δεν ήθελαν να ξέρουν: την οικονομική. Τότε άρχισαν να εκδηλώνονται (και από την πλευρά των στελεχών) οι σκέψεις ότι το «φάρμακο» για τη βελτίωση της κατάστασης στις ΕΔ, δεν ήσαν απλώς και μόνον οι περικοπές των εξοπλιστικών προγραμμάτων -όποιων, ελάχιστων είχαν απομείνει- και των αμοιβών των υπηρετούντων σ' αυτές. Χρειαζόταν κάτι πολύ πιο δραστικό και οπωσδήποτε αποτελεσματικό. Το παράξενο -για να μην πούμε τρελό- στην υπόθεση είναι τις αλλαγές στις ΕΔ τις επιζητούν κάποια από τα στελέχη τους, ενώ αυτοί που αντιδρούν είναι οι πολιτικοί! Αυτοί, δηλαδή, που ζητούν οικονομίες, αρνούνται να προχωρήσουν σε αλλαγές που θα τους τις προσφέρουν... Το πώς και το γιατί είναι μια μεγάλη υπόθεση που δεν αξίζει να ασχοληθούμε, τουλάχιστον, επί του παρόντος. Καλύτερα να προσπαθήσουμε να δούμε τι θα μπορούσε να γίνει.
Κατά την «Κρίση στα Ίμια», διαπιστώθηκε -με μάλλον επώδυνο τρόπο- ότι η υπάρχουσα Δομή Δυνάμεων των ελληνικών ΕΔ ήταν αν όχι ανεπαρκής, οπωσδήποτε ξεπερασμένη. Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε, το φθινόπωρο του 1996, μια προσπάθεια που αποσκοπούσε στην αναδιοργάνωση των ΕΔ. Έγιναν κάποιες κινήσεις, οι οποίες δεν άλλαξαν και πολύ την κατάσταση ή, για να είμαστε ακριβείς, ελάχιστες υπήρξαν οι πραγματικές αλλαγές. Το σίγουρο είναι ότι με αυτές γιγαντώθηκε το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ). Οι «αλλαγές» όμως συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια. «Διαφημίστηκαν» δεόντως, αλλά, όπως αποδείχθηκε, η κατάσταση παρέμεινε ως είχε. Έτσι φτάσαμε στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Τώρα το πρόβλημα απέκτησε και μια άλλη διάσταση που, έως τότε, πολλοί δεν ήθελαν να ξέρουν: την οικονομική. Τότε άρχισαν να εκδηλώνονται (και από την πλευρά των στελεχών) οι σκέψεις ότι το «φάρμακο» για τη βελτίωση της κατάστασης στις ΕΔ, δεν ήσαν απλώς και μόνον οι περικοπές των εξοπλιστικών προγραμμάτων -όποιων, ελάχιστων είχαν απομείνει- και των αμοιβών των υπηρετούντων σ' αυτές. Χρειαζόταν κάτι πολύ πιο δραστικό και οπωσδήποτε αποτελεσματικό. Το παράξενο -για να μην πούμε τρελό- στην υπόθεση είναι τις αλλαγές στις ΕΔ τις επιζητούν κάποια από τα στελέχη τους, ενώ αυτοί που αντιδρούν είναι οι πολιτικοί! Αυτοί, δηλαδή, που ζητούν οικονομίες, αρνούνται να προχωρήσουν σε αλλαγές που θα τους τις προσφέρουν... Το πώς και το γιατί είναι μια μεγάλη υπόθεση που δεν αξίζει να ασχοληθούμε, τουλάχιστον, επί του παρόντος. Καλύτερα να προσπαθήσουμε να δούμε τι θα μπορούσε να γίνει.
Μια πολύ καλή αρχή θα ήταν το ΓΕΕΘΑ να ασχοληθεί μόνο με τα στρατηγικά θέματα, αφήνοντας στα τρία Γενικά Επιτελεία τα τακτικά θέματα. Βεβαίως και θα προΐσταται αυτών, αλλά είναι περιττό, αναποτελεσματικό και -τελικά επικίνδυνο- να αναμειγνύεται σε θέματα τακτικής. Η πολυαρχία πάντοτε έβλαψε και ποτέ δεν ωφέλησε. Άλλο το παρακολουθώ «εκ του σύνεγγυς» μια επιχείρηση ή επιχειρήσεις κι άλλο κάνω συνεχείς παρεμβάσεις προκειμένου να «επιφέρω βελτιώσεις». Αν ένας επικεφαλής αδυνατεί να ανταπεξέλθει στα καθήκοντά του, ο Κλάδος των ΕΔ από τον οποίον προέρχεται και τον έχει τοποθετήσει σε αυτήν, οφείλει να διορθώσει αμέσως το πρόβλημα αλλά και να ελεγχθεί -την κατάλληλη στιγμή- για την επιλογή του. Το ΓΕΕΘΑ θα παρακολουθεί και θα επεμβαίνει, όταν η ηγεσία του Κλάδου αδυνατεί να επιλύσει το πρόβλημα. Βεβαίως εδώ μπαίνει και το θέμα τις επιλογής των στελεχών, το οποίο είναι μεν εξαιρετικά σοβαρό, αλλά δεν είναι του παρόντος.
Ένα πολύ μεγάλο ζήτημα είναι ο αριθμός των ανωτάτων αξιωματικών που υπηρετούν στις ΕΔ. Ζωή να ‘χουν οι άνθρωποι, φτάνουν τους 314! Αριθμός εξαιρετικά μεγάλος για το μέγεθος των ελληνικών ΕΔ. Αν κάποιος ψάξει λίγο και δει τι γένεται στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ, τότε σίγουρα θα του δημιουργηθούν ...αυτοκτονικές τάσεις. Δεν είναι δυνατόν χώρες, με μεγαλύτερες σε μέγεθος ΕΔ από τις δικές μας, να διαθέτουν πολύ μικρότερο αριθμό ανωτάτων. Και δε νομίζουμε ότι αυτές κακοδιοικούνται ή διοικούνται ελλιπώς. Ίσα - ίσα που αποτελούν και πρότυπα. Γιατί -για παράδειγμα- τις ταξιαρχίες στον Αμερικανικό Στρατό να τις διοικούν συνταγματάρχες, ενώ στον Ελληνικό Στρατό (ΕΣ), πρέπει οπωσδήποτε να είναι ταξίαρχοι; Και να μη μας διαφεύγει ότι οι μονάδες του Αμερικανικού Στρατού αλλά και των άλλων ΝΑΤΟϊκών (και οπωσδήποτε αυτές που παίρνουν μέρος σε επιχειρήσεις) έχουν στελέχωση 100%. Αλήθεια, πόσες μονάδες του ΕΣ έχουν τέτοια στελέχωση; Κι αυτό μας «περνά» στο επόμενο θέμα μας.
Στρατός Ξηράς
Όλοι γνωρίζουν -δεν είναι απόρρητο- ότι σύμφωνα με την υπάρχουσα Δομή Δυνάμεων ο ΕΣ έχει ως οροφή τις 93.500 άτομα. Όλοι, επίσης, γνωρίζουν ότι ο αριθμός αυτός είναι εντελώς θεωρητικός και δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Εδώ να σημειώσουμε ότι θα ήταν πολύ εύκολο να αναφέρουμε τους πραγματικούς αριθμούς, που πολλοί - και εκτός ΕΔ- γνωρίζουν, αλλά δεν το κρίνουμε σκόπιμο. Δεν πρόκειται να προσφέρει απολύτως τίποτα στην παρούσα μελέτη, ανάλυση, κείμενο, πέστε όπως θέλετε. Το ζητούμενο δεν είναι να κάνουμε επίδειξη γνώσεων, αλλά να υποβοηθήσουμε στην επίλυση του προβλήματος. Μήπως λοιπόν θα ήταν πολύ πιο ρεαλιστικό να άλλαζε η Δομή Δυνάμεων και η οροφή του ΕΣ να ήταν της τάξης των 62.000 στελεχών; Μήπως λοιπόν - δεδομένης της απειλής που «ακούει» στο όνομα Τουρκία- οι μονάδες του ΕΣ θα έπρεπε να βρίσκονται στα ανατολικά μας σύνορα (Θράκη και νησιά του Ανατολικού Αιγαίου) κι όχι να είναι διασπαρμένες σε ολόκληρη τη χώρα, όπως την εποχή του Ψυχρού Πολέμου; Σε όσους έχουν ασθενή μνήμη, να θυμίσουμε ότι το Σύμφωνο της Βαρσοβίας έχει διαλυθεί εδώ και 24 χρόνια και η Βουλγαρία με τη Ρουμανία είναι αφενός μέλη του ΝΑΤΟ κι αφετέρου δεν έχουν εδαφικές διεκδικήσεις εις βάρος μας. Όσο για την ΠΓΔΜ και την Αλβανία -που κι αυτή ανήκει στο ΝΑΤΟ- που, κατά καιρούς, λένε διάφορα τρελά, είναι αστείο να ασχολούμαστε. Στρατιωτικά δεν αποτελούν απειλή. Αυτό είναι ξεκάθαρο!
Όλοι γνωρίζουν -δεν είναι απόρρητο- ότι σύμφωνα με την υπάρχουσα Δομή Δυνάμεων ο ΕΣ έχει ως οροφή τις 93.500 άτομα. Όλοι, επίσης, γνωρίζουν ότι ο αριθμός αυτός είναι εντελώς θεωρητικός και δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Εδώ να σημειώσουμε ότι θα ήταν πολύ εύκολο να αναφέρουμε τους πραγματικούς αριθμούς, που πολλοί - και εκτός ΕΔ- γνωρίζουν, αλλά δεν το κρίνουμε σκόπιμο. Δεν πρόκειται να προσφέρει απολύτως τίποτα στην παρούσα μελέτη, ανάλυση, κείμενο, πέστε όπως θέλετε. Το ζητούμενο δεν είναι να κάνουμε επίδειξη γνώσεων, αλλά να υποβοηθήσουμε στην επίλυση του προβλήματος. Μήπως λοιπόν θα ήταν πολύ πιο ρεαλιστικό να άλλαζε η Δομή Δυνάμεων και η οροφή του ΕΣ να ήταν της τάξης των 62.000 στελεχών; Μήπως λοιπόν - δεδομένης της απειλής που «ακούει» στο όνομα Τουρκία- οι μονάδες του ΕΣ θα έπρεπε να βρίσκονται στα ανατολικά μας σύνορα (Θράκη και νησιά του Ανατολικού Αιγαίου) κι όχι να είναι διασπαρμένες σε ολόκληρη τη χώρα, όπως την εποχή του Ψυχρού Πολέμου; Σε όσους έχουν ασθενή μνήμη, να θυμίσουμε ότι το Σύμφωνο της Βαρσοβίας έχει διαλυθεί εδώ και 24 χρόνια και η Βουλγαρία με τη Ρουμανία είναι αφενός μέλη του ΝΑΤΟ κι αφετέρου δεν έχουν εδαφικές διεκδικήσεις εις βάρος μας. Όσο για την ΠΓΔΜ και την Αλβανία -που κι αυτή ανήκει στο ΝΑΤΟ- που, κατά καιρούς, λένε διάφορα τρελά, είναι αστείο να ασχολούμαστε. Στρατιωτικά δεν αποτελούν απειλή. Αυτό είναι ξεκάθαρο!
Εδώ, επιτρέψτε μου μια προσωπική μαρτυρία. Άνθρωπος που πέρασε πολλά χρόνια της ζωής του στις ΕΔ κι έφτασε στα ανώτατα κλιμάκια, με σοβαρή επιτελική πείρα και επιχειρησιακή εμπειρία, μου έλεγε -εδώ και κάποια χρόνια- ότι για την κάλυψη των συνόρων: «...από την Ηγουμενίτσα έως και τη Δράμα, αρκούν 4 (τέσσερα) Τάγματα Μηχανοκίνητου Πεζικού.». Απαραίτητη προϋπόθεση τα τάγματα αυτά να είναι πλήρως στελεχωμένα, ήτοι της τάξης του 95%, και να διαθέτουν τον απαιτούμενο εξοπλισμό. Σημειώνοντας ότι «δεν χρειάζονται άρματα μάχης. Αρκούν τα Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης (ΤΟΜΑ), τα Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) και τροχοφόρα τεθωρακισμένα». Βέβαια, από τα πρώτα δεν έχουμε. Τα Λεωνίδας και ΒΜΡ1 -όσα λειτουργούν- είναι στα νησιά. Τα Μ113 κάνουν δουλειά, αλλά, όπως λέει και τ’ όνομά τους, είναι μόνο για μεταφορά -όχι για μάχη. Όσο για τα VBL καλά είναι, αλλά λίγα και τίποτα περισσότερο από θωρακισμένα τζιπ.
Κι εδώ να κάνουμε μια παρένθεση και να θυμίσουμε ότι όταν πριν από 12-13 χρόνια η Γερμανία προσπαθούσε να πουλήσει -μόνο σε μας- μεταχειρισμένα άρματα Leopard 2Α4 και TOMA Marder 1Α3, εμείς, με διάφορες προφάσεις, τα απορρίπταμε «μετά βδελυγμίας», χρησιμοποιώντας γελοίες δικαιολογίες. Πήραμε βέβαια κάποια Leopard 2Α4, αλλά 298 τέτοια άρματα αγοράστηκαν από την Τουρκία. Εντάχθηκαν στην 1η Στρατιά, δηλαδή στην ανατολική Θράκη, και εξουδετερώνουν το πλεονέκτημα που είχαμε στην περιοχή με τα Leopard 2HEL και τα Leopard 2Α4 που είχαμε αγοράσει, ύστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις, σε τιμή σαφέστατα λογική. Όσο για τα Marder 1A3 αυτά, ευτυχώς, έμειναν στις αποθήκες του Γερμανικού Στρατού, για να πουληθούν σε διάφορες άλλες χώρες. Επίσης να πούμε ότι, εδώ και κάποιο καιρό, χρησιμοποιείται ο όρος «Μηχανοποιημένο Πεζικό». Πρόκειται για μετάφραση του αγγλικού «Motorised Infantry» και σημαίνει το Πεζικό που μετακινείται στο πεδίο της μάχης με μη θωρακισμένα οχήματα. Αυτό όμως γίνεται εδώ και πολλά χρόνια στον Ελληνικό Στρατό. Η τελευταία φορά που το Πεζικό περπατούσε ήταν το 1940. Γιατί ακόμη και στον Εμφύλιο χρησιμοποιήθηκαν οχήματα. Επομένως, ο χρησιμοποιούμενος όρος «Μηχανοποιημένο Πεζικό» - τουλάχιστον στον ΕΣ - δεν υποδηλώνει τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από το απλό Πεζικό.
Να γυρίσουμε όμως στο κυρίως θέμα μας. Όλες οι άλλες μονάδες του ΕΣ, λοιπόν, θα πρέπει να βρίσκονται στην Θράκη και τα νησιά του Αν. Αιγαίου. Ή -αν θέλετε να χρησιμοποιήσουμε κάποιους πιο «επιχειρησιακούς» όρους- στο Δ' Σώμα Στρατού και την ΑΣΔΕΝ. Με άλλα λόγια, ανατολικά της νοητής γραμμής Καβάλα - Κάσος. Δυτικά αυτής, θα υπάρχουν μόνον κάποιες πολύ ειδικές μονάδες π.χ. της Αεροπορίας Στρατού ή Καταδρομών. Αυτές όμως θα πρέπει να μην είναι πολλές και οπωσδήποτε όχι διεσπαρμένες, όπως σήμερα. Κι εδώ κάποιοι θα ρωτήσουν: «ναι στα Κέντρα Εκπαίδευσης»; Η απάντηση είναι πολύ-πολύ απλή, δοκιμασμένη και άκρως πετυχημένη: να ακολουθήσουμε το γερμανικό παράδειγμα. Ο νεοσύλλεκτος δεν θα πηγαίνει στα γνωστά Κέντρα Εκπαίδευσης, αλλά κατευθείαν στην Ταξιαρχία που θα υπηρετήσει. Σ’ αυτήν, αντί των τριών ταγμάτων που έχει σήμερα, θα υπάρχει ένα τέταρτο που θα αποτελείται αποκλειστικά από νεοσύλλεκτους, οι οποίοι μόλις ολοκληρώνουν την εκπαίδευσή τους, θα παίρνουν μετάθεση για όποιο από τα άλλα τάγματα ή υπομονάδες της ταξιαρχίας τους. Έτσι θα αποφεύγονται άσκοπες μετακινήσεις (και έξοδα), ενώ θα δημιουργείται και το αποκαλούμενο «πνεύμα της μονάδας» που αποτελεί σημαντικό ψυχολογικό παράγοντα και στην Ελλάδα (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων) σαφώς περιφρονούμε. Περιττό, βέβαια, να πούμε ότι οι μονάδες της λεγάμενης 1ης γραμμής, ήτοι του Δ' ΣΣ και της ΑΣΔΕΝ, θα πρέπει να έχουν στελέχωση της τάξης του 90%. Όλοι γνωρίζουμε -απλώς δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε- ότι αυτά τα περί «εφεδρείας κ.λπ.» είναι απλώς ...σαπουνόφουσκες. Αν ποτέ υπάρξει μια σύγκρουση (με την Τουρκία φυσικά αφού αυτή, και μόνο, μας απειλεί) δεν πρόκειται να κρατήσει πολύ. Μία-δύο ημέρες. Πότε λοιπόν θα έχουμε τις «κινητοποιήσεις»; Στο κάτω-κάτω της γραφής -μας αρέσει, δεν μας αρέσει- Ισραήλ δεν είμαστε κι ούτε πρόκειται ποτέ να γίνουμε.
Και μια και αναφέραμε την ΑΣΔΕΝ, μήπως μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει γιατί πρέπει αυτή να υπάγεται στο ΓΕΣ; Το ότι συγκροτείται από μονάδες του Στρατού, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα! Οι μονάδες αυτές υπάρχουν για την άμυνα των νησιών. Όμως όπως όλοι γνωρίζουμε -και οι ειδικοί πρώτοι και καλύτεροι - η άμυνα ενός νησιού δεν εξαρτάται μόνον από τις δυνάμεις που είναι πάνω σε αυτό, αλλά κι απ’ αυτές που βρίσκονται γύρω του. Και γύρω από ένα νησί έχουμε πλοία. Πλοία που αποτελούν την πρώτη και πιο αποφασιστική γραμμή άμυνας. Αυτό τουλάχιστον επιβεβαιώνεται από τα σχετικά πολεμικά διδάγματα. Το παράδειγμα της Κύπρου δεν μας λέει τίποτα;
Πώς όμως θα υπερασπιστούμε αποτελεσματικά ένα νησί, όταν η επικοινωνία ανάμεσα στον τοπικό στρατιωτικό διοικητή και τον επικεφαλής της ναυτικής δύναμης που είναι στην περιοχή (ακόμα και αν δεχτούμε ότι υπάρχει) θα είναι αποτελεσματική, όταν δεν είναι άμεση; Ιδού ένα απλό παράδειγμα: ο στρατιωτικός διοικητής του νησιού Α, αναφέρει την κατάσταση στην ΑΣΔΕΝ. Αυτή την «περνά» στο ΓΕΣ. Το ΓΕΣ στο ΓΕΕΘΑ που, με τη σειρά του, τη «δίνει» στο ΓΕΝ. Το ΓΕΝ στο Αρχηγείο Στόλου κι αυτό στον διοικητή της Μοίρας των πλοίων που βρίσκονται στην περιοχή του νησιού Α, προκειμένου να δράσει. Όλος αυτός ο κύκλος θα ήταν μια απλή ευθεία, αν οι δυνάμεις πάνω στο νησί, όπως και οι γύρω από αυτό, υπάγονταν σε μια κοινή διοίκηση. Οι έξι αναφορές θα ήσαν μόνον οι εξής δύο: στρατιωτικός διοικητής προς «γενικό διοικητή» κι αυτός στο ναυτικό διοικητή.
Πώς υλοποιούνται όλα αυτά τα φαινομενικώς απλά; Μα αν η ΑΣΔΕΝ υπάγεται στο Αρχηγείο Στόλου! Ασύλληπτο; Άκρως επαναστατικό, θα λέγαμε, αλλά απολύτως λογικό και -προπαντός- αποτελεσματικό. Θυμηθείτε ποιος είχε τη διεύθυνση των επιχειρήσεων -όλων των επιχειρήσεων- στα Falklands. Φυσικά μιλάμε από την πλευρά των Βρετανών, γιατί από την πλευρά της Αργεντινής «τρία πουλάκια κάθονταν» στην κυριολεξία... Βεβαίως κάποιες προσπάθειες, ώστε η ΑΣΔΕΝ να γίνει «διακλαδική», έγιναν πριν από καμιά δεκαπενταριά χρόνια. Όμως απέτυχαν παταγωδώς! Για έναν πολύ απλό λόγο: δεν ελήφθη υπόψη το συντεχνιακό πνεύμα των στελεχών. Έτσι αυτές εγκαταλείφθηκαν και επανήλθαμε στην μακαριότητά μας. Το ζήτημα όμως είναι αν προτιμάμε τη μακαριότητα από την ασφάλεια και τη σιγουριά. Κάποτε πρέπει να επιλέξουμε.
Σχετικό με τα προηγούμενα είναι και το εξής: η Ελλάδα -μια καθαρά ναυτική χώρα- είναι η μοναδική στον κόσμο στην οποία οι Πεζοναύτες δεν υπάγονται στο Ναυτικό, αλλά στο Στρατό! Και να ήταν μόνον αυτό; Η 32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών εδρεύει στον Βόλο, ενώ το 575ο Τάγμα της στον Αυλώνα. Αλήθεια, έχει πάρει κάποιος «μολυβί και χαρτί» κι έχει υπολογίσει πόσος χρόνος χρειάζεται ένα αρματαγωγό ή ένα Zubr, από το Ναύσταθμο Σαλαμίνας έως τον Ωρωπό ή το Βόλο κι από ‘κει σε κάποιο νησί του Ανατολικού Αιγαίου; Αφού κάνει αυτόν τον υπολογισμό, ας κάνει κι άλλον ένα. Από το Ναύσταθμο Σαλαμίνας κατευθείαν στο ίδιο νησί. Στο τέλος, θα χρειαστεί μια αφαίρεση, για να δει τι θα κερδίζαμε, αν οι Πεζοναύτες ανήκαν στο Ναυτικό και στρατωνίζονταν στον «Κανελλόπουλο» και τον Ασπρόπυργο. Κι εδώ καλύτερα να σταματήσουμε και να μην περάσουμε στη σταδιοδρομία των στελεχών που, ενώ «περνούν μια ζωή» στους Πεζοναύτες, ξαφνικά για διοικητικούς λόγους βρίσκονται σε μια άλλη μονάδα Ειδικών Δυνάμεων, συνήθως «ψιλοάσχετη» με τη θάλασσα.
Κι εδώ να κάνουμε μια παρένθεση και να θυμίσουμε ότι όταν πριν από 12-13 χρόνια η Γερμανία προσπαθούσε να πουλήσει -μόνο σε μας- μεταχειρισμένα άρματα Leopard 2Α4 και TOMA Marder 1Α3, εμείς, με διάφορες προφάσεις, τα απορρίπταμε «μετά βδελυγμίας», χρησιμοποιώντας γελοίες δικαιολογίες. Πήραμε βέβαια κάποια Leopard 2Α4, αλλά 298 τέτοια άρματα αγοράστηκαν από την Τουρκία. Εντάχθηκαν στην 1η Στρατιά, δηλαδή στην ανατολική Θράκη, και εξουδετερώνουν το πλεονέκτημα που είχαμε στην περιοχή με τα Leopard 2HEL και τα Leopard 2Α4 που είχαμε αγοράσει, ύστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις, σε τιμή σαφέστατα λογική. Όσο για τα Marder 1A3 αυτά, ευτυχώς, έμειναν στις αποθήκες του Γερμανικού Στρατού, για να πουληθούν σε διάφορες άλλες χώρες. Επίσης να πούμε ότι, εδώ και κάποιο καιρό, χρησιμοποιείται ο όρος «Μηχανοποιημένο Πεζικό». Πρόκειται για μετάφραση του αγγλικού «Motorised Infantry» και σημαίνει το Πεζικό που μετακινείται στο πεδίο της μάχης με μη θωρακισμένα οχήματα. Αυτό όμως γίνεται εδώ και πολλά χρόνια στον Ελληνικό Στρατό. Η τελευταία φορά που το Πεζικό περπατούσε ήταν το 1940. Γιατί ακόμη και στον Εμφύλιο χρησιμοποιήθηκαν οχήματα. Επομένως, ο χρησιμοποιούμενος όρος «Μηχανοποιημένο Πεζικό» - τουλάχιστον στον ΕΣ - δεν υποδηλώνει τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από το απλό Πεζικό.
Να γυρίσουμε όμως στο κυρίως θέμα μας. Όλες οι άλλες μονάδες του ΕΣ, λοιπόν, θα πρέπει να βρίσκονται στην Θράκη και τα νησιά του Αν. Αιγαίου. Ή -αν θέλετε να χρησιμοποιήσουμε κάποιους πιο «επιχειρησιακούς» όρους- στο Δ' Σώμα Στρατού και την ΑΣΔΕΝ. Με άλλα λόγια, ανατολικά της νοητής γραμμής Καβάλα - Κάσος. Δυτικά αυτής, θα υπάρχουν μόνον κάποιες πολύ ειδικές μονάδες π.χ. της Αεροπορίας Στρατού ή Καταδρομών. Αυτές όμως θα πρέπει να μην είναι πολλές και οπωσδήποτε όχι διεσπαρμένες, όπως σήμερα. Κι εδώ κάποιοι θα ρωτήσουν: «ναι στα Κέντρα Εκπαίδευσης»; Η απάντηση είναι πολύ-πολύ απλή, δοκιμασμένη και άκρως πετυχημένη: να ακολουθήσουμε το γερμανικό παράδειγμα. Ο νεοσύλλεκτος δεν θα πηγαίνει στα γνωστά Κέντρα Εκπαίδευσης, αλλά κατευθείαν στην Ταξιαρχία που θα υπηρετήσει. Σ’ αυτήν, αντί των τριών ταγμάτων που έχει σήμερα, θα υπάρχει ένα τέταρτο που θα αποτελείται αποκλειστικά από νεοσύλλεκτους, οι οποίοι μόλις ολοκληρώνουν την εκπαίδευσή τους, θα παίρνουν μετάθεση για όποιο από τα άλλα τάγματα ή υπομονάδες της ταξιαρχίας τους. Έτσι θα αποφεύγονται άσκοπες μετακινήσεις (και έξοδα), ενώ θα δημιουργείται και το αποκαλούμενο «πνεύμα της μονάδας» που αποτελεί σημαντικό ψυχολογικό παράγοντα και στην Ελλάδα (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων) σαφώς περιφρονούμε. Περιττό, βέβαια, να πούμε ότι οι μονάδες της λεγάμενης 1ης γραμμής, ήτοι του Δ' ΣΣ και της ΑΣΔΕΝ, θα πρέπει να έχουν στελέχωση της τάξης του 90%. Όλοι γνωρίζουμε -απλώς δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε- ότι αυτά τα περί «εφεδρείας κ.λπ.» είναι απλώς ...σαπουνόφουσκες. Αν ποτέ υπάρξει μια σύγκρουση (με την Τουρκία φυσικά αφού αυτή, και μόνο, μας απειλεί) δεν πρόκειται να κρατήσει πολύ. Μία-δύο ημέρες. Πότε λοιπόν θα έχουμε τις «κινητοποιήσεις»; Στο κάτω-κάτω της γραφής -μας αρέσει, δεν μας αρέσει- Ισραήλ δεν είμαστε κι ούτε πρόκειται ποτέ να γίνουμε.
Και μια και αναφέραμε την ΑΣΔΕΝ, μήπως μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει γιατί πρέπει αυτή να υπάγεται στο ΓΕΣ; Το ότι συγκροτείται από μονάδες του Στρατού, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα! Οι μονάδες αυτές υπάρχουν για την άμυνα των νησιών. Όμως όπως όλοι γνωρίζουμε -και οι ειδικοί πρώτοι και καλύτεροι - η άμυνα ενός νησιού δεν εξαρτάται μόνον από τις δυνάμεις που είναι πάνω σε αυτό, αλλά κι απ’ αυτές που βρίσκονται γύρω του. Και γύρω από ένα νησί έχουμε πλοία. Πλοία που αποτελούν την πρώτη και πιο αποφασιστική γραμμή άμυνας. Αυτό τουλάχιστον επιβεβαιώνεται από τα σχετικά πολεμικά διδάγματα. Το παράδειγμα της Κύπρου δεν μας λέει τίποτα;
Πώς όμως θα υπερασπιστούμε αποτελεσματικά ένα νησί, όταν η επικοινωνία ανάμεσα στον τοπικό στρατιωτικό διοικητή και τον επικεφαλής της ναυτικής δύναμης που είναι στην περιοχή (ακόμα και αν δεχτούμε ότι υπάρχει) θα είναι αποτελεσματική, όταν δεν είναι άμεση; Ιδού ένα απλό παράδειγμα: ο στρατιωτικός διοικητής του νησιού Α, αναφέρει την κατάσταση στην ΑΣΔΕΝ. Αυτή την «περνά» στο ΓΕΣ. Το ΓΕΣ στο ΓΕΕΘΑ που, με τη σειρά του, τη «δίνει» στο ΓΕΝ. Το ΓΕΝ στο Αρχηγείο Στόλου κι αυτό στον διοικητή της Μοίρας των πλοίων που βρίσκονται στην περιοχή του νησιού Α, προκειμένου να δράσει. Όλος αυτός ο κύκλος θα ήταν μια απλή ευθεία, αν οι δυνάμεις πάνω στο νησί, όπως και οι γύρω από αυτό, υπάγονταν σε μια κοινή διοίκηση. Οι έξι αναφορές θα ήσαν μόνον οι εξής δύο: στρατιωτικός διοικητής προς «γενικό διοικητή» κι αυτός στο ναυτικό διοικητή.
Πώς υλοποιούνται όλα αυτά τα φαινομενικώς απλά; Μα αν η ΑΣΔΕΝ υπάγεται στο Αρχηγείο Στόλου! Ασύλληπτο; Άκρως επαναστατικό, θα λέγαμε, αλλά απολύτως λογικό και -προπαντός- αποτελεσματικό. Θυμηθείτε ποιος είχε τη διεύθυνση των επιχειρήσεων -όλων των επιχειρήσεων- στα Falklands. Φυσικά μιλάμε από την πλευρά των Βρετανών, γιατί από την πλευρά της Αργεντινής «τρία πουλάκια κάθονταν» στην κυριολεξία... Βεβαίως κάποιες προσπάθειες, ώστε η ΑΣΔΕΝ να γίνει «διακλαδική», έγιναν πριν από καμιά δεκαπενταριά χρόνια. Όμως απέτυχαν παταγωδώς! Για έναν πολύ απλό λόγο: δεν ελήφθη υπόψη το συντεχνιακό πνεύμα των στελεχών. Έτσι αυτές εγκαταλείφθηκαν και επανήλθαμε στην μακαριότητά μας. Το ζήτημα όμως είναι αν προτιμάμε τη μακαριότητα από την ασφάλεια και τη σιγουριά. Κάποτε πρέπει να επιλέξουμε.
Σχετικό με τα προηγούμενα είναι και το εξής: η Ελλάδα -μια καθαρά ναυτική χώρα- είναι η μοναδική στον κόσμο στην οποία οι Πεζοναύτες δεν υπάγονται στο Ναυτικό, αλλά στο Στρατό! Και να ήταν μόνον αυτό; Η 32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών εδρεύει στον Βόλο, ενώ το 575ο Τάγμα της στον Αυλώνα. Αλήθεια, έχει πάρει κάποιος «μολυβί και χαρτί» κι έχει υπολογίσει πόσος χρόνος χρειάζεται ένα αρματαγωγό ή ένα Zubr, από το Ναύσταθμο Σαλαμίνας έως τον Ωρωπό ή το Βόλο κι από ‘κει σε κάποιο νησί του Ανατολικού Αιγαίου; Αφού κάνει αυτόν τον υπολογισμό, ας κάνει κι άλλον ένα. Από το Ναύσταθμο Σαλαμίνας κατευθείαν στο ίδιο νησί. Στο τέλος, θα χρειαστεί μια αφαίρεση, για να δει τι θα κερδίζαμε, αν οι Πεζοναύτες ανήκαν στο Ναυτικό και στρατωνίζονταν στον «Κανελλόπουλο» και τον Ασπρόπυργο. Κι εδώ καλύτερα να σταματήσουμε και να μην περάσουμε στη σταδιοδρομία των στελεχών που, ενώ «περνούν μια ζωή» στους Πεζοναύτες, ξαφνικά για διοικητικούς λόγους βρίσκονται σε μια άλλη μονάδα Ειδικών Δυνάμεων, συνήθως «ψιλοάσχετη» με τη θάλασσα.
Και μια και ο λόγος περί Ειδικών Δυνάμεων. Γιατί αυτές πρέπει να είναι διάσπαρτες σε ολόκληρη την χώρα; Μεγάλο Πεύκο, Χανιά, Ασπρόπυργος, Νάουσα, Ρεντίνα και Δράμα είναι οι έδρες τους. Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για τα Ειδικά Τάγματα Εθνοφυλακής (ΕΤΕΘ) και τις Μοίρες Αμφιβίων Καταδρομών (ΜΑΚ) που βρίσκονται -ορθότατα- στα νησιά του Αν. Αιγαίου. Όλες οι άλλες μονάδες θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν στην Κρήτη (κάποιοι πρέπει να αντιληφθούν την τεράστια στρατηγική της σημασία) όπου μπορεί θαυμάσια να είναι και το Κέντρο Εκπαίδευσής τους. Δόξα τω θεώ, βουνά έχει μπόλικα.
Άσε που την ύπαρξη ενός τέτοιου κέντρου εκεί, πολύ εύκολα θα την «πουλούσαμε» σε ξένους που ζητούν -εμμέσως, αλλά σαφώς- κάτι τέτοιο. Με άλλα λόγια, και καλή εκπαίδευση θα είχαμε των δικών μας Μονάδων και οικονομία θα κάναμε και λεφτά θα εισπράτταμε από τους ξένους.
Ένα άλλο ζήτημα που χρήζει αλλαγών και βελτίωσης στον ΕΣ είναι αυτό της Διοικητικής Μέριμνας. Βεβαίως δεν είναι καθόλου «πιασάρικο», αφού δεν είναι επιχειρησιακό κι εντυπωσιακό. Είναι όμως ζωτικής σημασίας. Κι όχι μόνον οικονομικής. Για παράδειγμα τα «κλιμάκια» συντήρησης του υλικού ανάμεσα στη μονάδα που το χρησιμοποιεί και το σημείο όπου γίνονται «εργοστασιακές διεργασίες» είναι μάλλον πολλά. Κι εδώ δεν χρειάζεται να «ανακαλύψουμε την Αμερική». Απλώς ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα των ξένων.
Πολεμικό Ναυτικό
Στο Ναυτικό, τα πράγματα είναι πιο απλά, αλλά όχι και τόσο εύκολα. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει τι ρόλο παίζουν η Ναυτική Διοίκηση Ιονίου και η Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος, εκτός από την ικανοποίηση ρουσφετιών, κυρίως, πολιτικών; Γιατί έχουμε ξεχάσει (δεν χρειάζονται εισαγωγικά γιατί είναι γεγονός) την Κρήτη; Όταν άρχισε να λειτουργεί ο Ναύσταθμος Κρήτης, στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο μισός Στόλος -για να μην πούμε το 65%- μεταφέρθηκε εκεί. Ήταν μια ΝΑΤΟϊκή σχεδίαση που έπαιρνε υπόψη της τη στρατηγική θέση του νησιού στην Αν. Μεσόγειο. Το - αστείο- «Βασιλικό Κίνημα» της 13ης Δεκεμβρίου 1967 είχε ως αποτέλεσμα ο Στόλος να «μαζευτεί στο μαντρί», ήτοι το Ναύσταθμο Σαλαμίνας, από την χούντα. Από τότε δεν έχει αλλάξει τίποτα! Γιατί όλοι διστάζουν να θίξουν τα κακώς κείμενα; Οι ανάγκες της άμυνας της Ελλάδας, αλλά και οι στρατηγικές της επιδιώξεις τόσο κατά της Τουρκίας, όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο, επιβάλλουν -ναι, επιβάλλουν!- ο Ναύσταθμος Κρήτης να επαναδραστηριοποιηθεί! Θαυμάσια μπορούν να ελλιμενίζονται εκεί π.χ. 2 φρεγάτες, 4 πυραυλάκατοι, 2 υποβρύχια κι 1 πλοίο γενικής υποστήριξης. Βεβαίως θα απαιτηθούν μερικά εκατομμύρια προκειμένου να ανανεωθούν ορισμένες εγκαταστάσεις και να δημιουργηθούν κάποιες νέες. Κι αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο στις εποχές που περνούμε. Όμως τι να κάνουμε; Αν «δεν σπάσεις το αβγό δεν το τρως». Άλλωστε γιατί επ’ αυτού του ζητήματος -όχι των αβγών βέβαια- δεν προσφεύγουμε στην βοήθεια των Συμμάχων και ιδιαιτέρως των ΗΠΑ; Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του ο SACEUR, στρατηγός Curtis Scaparroti, εντυπωσιάστηκε και εκφράστηκε ιδιαιτέρως θερμά για τις «κρυφές εγκαταστάσεις» κάθε μορφής, που υπάρχουν στο Ναύσταθμο Κρήτης. Γιατί λοιπόν να μην το εκμεταλλευτούμε δεόντως; Βέβαια θα πρέπει να μιλήσουμε και να πείσουμε τους Αμερικανούς. Κι εδώ είναι το ζήτημα. Όχι για το δεύτερο, που δεν θέλουν και πολλά για να πειστούν, αλλά για το πρώτο. Ποιος πολιτικός παράγοντας θα αναλάβει τέτοια αποστολή; Όπως έχει αποδειχτεί, μάλλον δεν έχουμε το κατάλληλο πρόσωπο για κάτι τέτοιο.
Άσε που την ύπαρξη ενός τέτοιου κέντρου εκεί, πολύ εύκολα θα την «πουλούσαμε» σε ξένους που ζητούν -εμμέσως, αλλά σαφώς- κάτι τέτοιο. Με άλλα λόγια, και καλή εκπαίδευση θα είχαμε των δικών μας Μονάδων και οικονομία θα κάναμε και λεφτά θα εισπράτταμε από τους ξένους.
Ένα άλλο ζήτημα που χρήζει αλλαγών και βελτίωσης στον ΕΣ είναι αυτό της Διοικητικής Μέριμνας. Βεβαίως δεν είναι καθόλου «πιασάρικο», αφού δεν είναι επιχειρησιακό κι εντυπωσιακό. Είναι όμως ζωτικής σημασίας. Κι όχι μόνον οικονομικής. Για παράδειγμα τα «κλιμάκια» συντήρησης του υλικού ανάμεσα στη μονάδα που το χρησιμοποιεί και το σημείο όπου γίνονται «εργοστασιακές διεργασίες» είναι μάλλον πολλά. Κι εδώ δεν χρειάζεται να «ανακαλύψουμε την Αμερική». Απλώς ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα των ξένων.
Πολεμικό Ναυτικό
Στο Ναυτικό, τα πράγματα είναι πιο απλά, αλλά όχι και τόσο εύκολα. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει τι ρόλο παίζουν η Ναυτική Διοίκηση Ιονίου και η Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος, εκτός από την ικανοποίηση ρουσφετιών, κυρίως, πολιτικών; Γιατί έχουμε ξεχάσει (δεν χρειάζονται εισαγωγικά γιατί είναι γεγονός) την Κρήτη; Όταν άρχισε να λειτουργεί ο Ναύσταθμος Κρήτης, στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο μισός Στόλος -για να μην πούμε το 65%- μεταφέρθηκε εκεί. Ήταν μια ΝΑΤΟϊκή σχεδίαση που έπαιρνε υπόψη της τη στρατηγική θέση του νησιού στην Αν. Μεσόγειο. Το - αστείο- «Βασιλικό Κίνημα» της 13ης Δεκεμβρίου 1967 είχε ως αποτέλεσμα ο Στόλος να «μαζευτεί στο μαντρί», ήτοι το Ναύσταθμο Σαλαμίνας, από την χούντα. Από τότε δεν έχει αλλάξει τίποτα! Γιατί όλοι διστάζουν να θίξουν τα κακώς κείμενα; Οι ανάγκες της άμυνας της Ελλάδας, αλλά και οι στρατηγικές της επιδιώξεις τόσο κατά της Τουρκίας, όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο, επιβάλλουν -ναι, επιβάλλουν!- ο Ναύσταθμος Κρήτης να επαναδραστηριοποιηθεί! Θαυμάσια μπορούν να ελλιμενίζονται εκεί π.χ. 2 φρεγάτες, 4 πυραυλάκατοι, 2 υποβρύχια κι 1 πλοίο γενικής υποστήριξης. Βεβαίως θα απαιτηθούν μερικά εκατομμύρια προκειμένου να ανανεωθούν ορισμένες εγκαταστάσεις και να δημιουργηθούν κάποιες νέες. Κι αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο στις εποχές που περνούμε. Όμως τι να κάνουμε; Αν «δεν σπάσεις το αβγό δεν το τρως». Άλλωστε γιατί επ’ αυτού του ζητήματος -όχι των αβγών βέβαια- δεν προσφεύγουμε στην βοήθεια των Συμμάχων και ιδιαιτέρως των ΗΠΑ; Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του ο SACEUR, στρατηγός Curtis Scaparroti, εντυπωσιάστηκε και εκφράστηκε ιδιαιτέρως θερμά για τις «κρυφές εγκαταστάσεις» κάθε μορφής, που υπάρχουν στο Ναύσταθμο Κρήτης. Γιατί λοιπόν να μην το εκμεταλλευτούμε δεόντως; Βέβαια θα πρέπει να μιλήσουμε και να πείσουμε τους Αμερικανούς. Κι εδώ είναι το ζήτημα. Όχι για το δεύτερο, που δεν θέλουν και πολλά για να πειστούν, αλλά για το πρώτο. Ποιος πολιτικός παράγοντας θα αναλάβει τέτοια αποστολή; Όπως έχει αποδειχτεί, μάλλον δεν έχουμε το κατάλληλο πρόσωπο για κάτι τέτοιο.
Αλλά στην Κρήτη δεν υπάρχει μόνο η Σούδα. Στην άλλη άκρη της, την ανατολική, υπάρχει και το Κυριαμάδι. Ένα σημείο μεγάλης στρατηγικής και τακτικής αξίας. Αυτό πρέπει να αναβαθμιστεί και να αποτελέσει κάτι παραπάνω από ένα σημείο ελλιμενισμού μιας πυραυλακάτου ή μιας κανονιοφόρου, όπως σήμερα. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι δεν μπορεί από τη μια να μας ενοχλεί που οι Τούρκοι κάνουν διάφορα «τρελά» στο Αιγαίο -μεταξύ μας, πολύ χαμηλής στρατηγικής ή τακτικής αξίας- και από την άλλη να κρατάμε το Στόλο στη Σαλαμίνα. Ο Στόλος πρέπει να αναπτυχθεί σε θέσεις που βρίσκονται κοντά στα σημεία που θα χρειαστεί να πολεμήσει. Γιατί, αν «πάμε» βορειότερα, θα δούμε ότι και στη Λήμνο έχουμε κενά. Ο Κουντουριώτης έδειξε τον δρόμο εδώ και 114 χρόνια. Άλλαξε μήπως τίποτα από τότε; Ή μήπως οι επιλογές του ήσαν λάθος;
Πολεμική Αεροπορία
Αντίστοιχα είναι τα προβλήματα στην Αεροπορία. Είναι χαρακτηριστικές οι αντιδράσεις που προκύψανε με κάποιες αλλαγές στο Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου. Κάποια στελέχη φαίνεται να πιστεύουν πως οι μονάδες στις οποίες υπηρετούν έχουν γίνει για να εξυπηρετούνται οι ίδιοι κι όχι η άμυνα της χώρας. Έτσι, λοιπόν, «απορρίπτουν» το Κουτσόχερο της Λάρισας (όπου και οι νέες εγκαταστάσεις), προτιμώντας τις αρχαίες του Χορτιάτη... Κάτι αντίστοιχο βεβαίως συμβαίνει και με την ύπαρξη και λειτουργία της 113 Πτέρυγας Μάχης, στο αεροδρόμιο της Μίκρας, στη Θεσσαλονίκη. Επί πολλά χρόνια, ισχυροί πολιτικοί παράγοντες κρατούν ανοιχτή μια μονάδα που -πρακτικά- δεν έχει λόγο ύπαρξης. Αν πραγματικά ήθελαν μια μεγάλη αεροπορική μονάδα στη Βόρειο Ελλάδα, τότε θα μπορούσαν να αναβαθμίσουν το Αεροπορικό Απόσπασμα της Χρυσούπολης. Ένα αεροδρόμιο πολύ κοντά στην Καβάλα και ιδεώδη βάση για μαχητικά που θα καλύπτουν την Θράκη και το Β. Αιγαίο, πολύ πιο αποτελεσματικά απ’ ότι σήμερα.
Πολεμική Αεροπορία
Αντίστοιχα είναι τα προβλήματα στην Αεροπορία. Είναι χαρακτηριστικές οι αντιδράσεις που προκύψανε με κάποιες αλλαγές στο Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου. Κάποια στελέχη φαίνεται να πιστεύουν πως οι μονάδες στις οποίες υπηρετούν έχουν γίνει για να εξυπηρετούνται οι ίδιοι κι όχι η άμυνα της χώρας. Έτσι, λοιπόν, «απορρίπτουν» το Κουτσόχερο της Λάρισας (όπου και οι νέες εγκαταστάσεις), προτιμώντας τις αρχαίες του Χορτιάτη... Κάτι αντίστοιχο βεβαίως συμβαίνει και με την ύπαρξη και λειτουργία της 113 Πτέρυγας Μάχης, στο αεροδρόμιο της Μίκρας, στη Θεσσαλονίκη. Επί πολλά χρόνια, ισχυροί πολιτικοί παράγοντες κρατούν ανοιχτή μια μονάδα που -πρακτικά- δεν έχει λόγο ύπαρξης. Αν πραγματικά ήθελαν μια μεγάλη αεροπορική μονάδα στη Βόρειο Ελλάδα, τότε θα μπορούσαν να αναβαθμίσουν το Αεροπορικό Απόσπασμα της Χρυσούπολης. Ένα αεροδρόμιο πολύ κοντά στην Καβάλα και ιδεώδη βάση για μαχητικά που θα καλύπτουν την Θράκη και το Β. Αιγαίο, πολύ πιο αποτελεσματικά απ’ ότι σήμερα.
Ένα άλλο πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί επειγόντως είναι αυτό της 110 Πτέρυγας Μάχης στη Λάρισα. Σε λίγους μήνες από τώρα -μέσα στο 2017- αποσύρονται από την ενεργό υπηρεσία τα RF-4E Phantom II. Τα οποία, κατά το κοινώς λεγόμενο, «έφαγαν τα ψωμιά τους». Τι θα γίνει όμως με το αεροδρόμιο και τις εγκαταστάσεις; θα μείνουν άδεια κι έρημα μόνο με τα F-16 Block 52+ της 337 Μοίρας; Μήπως πρέπει να μετακινηθεί εκεί κάποια άλλη ή άλλες Μοίρες; Μήπως κάποιο από τα αεροδρόμια της Δυτικής Ελλάδας, που δεν είναι και ότι καλύτερο υπάρχει, θα μπορούσε να μετατραπεί σε Αεροπορικό Απόσπασμα και τα αεροπλάνα που εδρεύουν εκεί να μετακινηθούν στην 110 ΠΜ; Άσε που, αν αποφασιζόταν ένα μεγάλο τμήμα του εν λόγω αεροδρομίου να δοθεί για πολιτική χρήση, θα μοσχοπουλιόταν, καθώς βρίσκεται σε μια από τις πιο τουριστικές περιοχές της χώρας. Και δεν αναφερόμαστε καθόλου στο ότι τα αεροδρόμια της Δυτικής Ελλάδας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην εκπαίδευση χειριστών από διάφορες χώρες του ΝΑΤΟ. Έτσι, για να καλύψουμε κάποια έξοδα...
Αλήθεια πόσο έχουμε ασχοληθεί με την 112 ΠΜ και το ότι το αεροδρόμιο της Ελευσίνας είναι κορεσμένο εδώ και πολλά-πολλά χρόνια; Άσε που είναι μέσα στον οικιστικό ιστό της πόλης. Μήπως θα άξιζε να μετακινηθεί στην Τανάγρα και τα μαχητικά της 331 και 332 Μ να άλλαζαν έδρα και να πήγαιναν σε κάποιο πιο «προχωρημένο» αεροδρόμιο;
Μιλήσαμε πιο πάνω για την Κρήτη όσον αφορά το Πολεμικό Ναυτικό. Κάτι αντίστοιχο πρέπει να γίνει και με την Πολεμική Αεροπορία. Η 115 ΠΜ στη Σούδα -λόγω της αυξημένης αμερικανικής παρουσίας- είναι υπερκορεσμένη. Γιατί η μια Μοίρα των μαχητικών να μην μετακινηθεί στην 133 Σμηναρχία Μάχης, στο Καστέλι Κισσάμου; Ταυτόχρονα, το ΚΕΔΑ (Κέντρο Ετοιμότητας Διασποράς Αεροπορίας) του Τυμπακίου, να μην ξαναγίνει Σμηναρχία Μάχης και να προσφερθεί στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ; Μιλάμε για προσφορά του Αεροπορικού Αποσπάσματος Καρπάθου, όταν ξέρουμε (ή, τουλάχιστον, οφείλουμε να ξέρουμε πριν ανοίξουμε το στόμα μας) ότι κάτι τέτοιο θα προσέκρουε σε veto της Τουρκίας, λόγω Δωδεκανήσων κ.λπ. Γιατί σώνει και καλά να εμπλέκουμε τους Τούρκους στις σχέσεις μας με το ΝΑΤΟ, όταν πολύ εύκολα μπορούμε να τους παρακάμψουμε;
Ανακεφαλαίωση
Με βάση όλα τα παραπάνω ένα είναι σίγουρο: Όλοι συμφωνούμε ότι στον τομέα της Άμυνας απαιτούνται αλλαγές. Αλλαγές σε μεγάλο βάθος και μεγάλη έκταση, αν και κανονικά θα έπρεπε να μιλάμε για μια επανάσταση. Όπως είναι φυσικό, υπάρχουν αντιδράσεις. Όμως παραμονή στα «ίδια και τα αυτά» σημαίνει καταστροφή. Πράγμα, βεβαίως, ανεπίτρεπτο. Φυσικά για να γίνουν όλα τα παραπάνω -αν και απαιτούνται πολλά περισσότερα- θα πρέπει να υπάρχει ισχυρή πολιτική βούληση και αποφασισμένη ηγεσία. Κι εδώ είναι το κρίσιμο ζήτημα: τα έχουμε; Για το δεύτερο οι ενδείξεις είναι θετικές. Αντίθετα, για το πρώτο οι αποδείξεις είναι μάλλον αρνητικές. Κι αυτό είναι ένα σαφώς διαχρονικό φαινόμενο. Θέλετε μια μικρή απόδειξη; Ιδού λοιπόν. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 -λόγω της εισόδου μας στο ΝΑΤΟ- το Ναυτικό και η Αεροπορία υιοθέτησαν ένα σύστημα οργάνωσης, που βασίζεται σε τρία σκέλη: τις επιχειρήσεις, την εκπαίδευση και τη διοικητική μέριμνα. Ο Στρατός κράτησε ουσιαστικά τα παλιά συστήματα. Ασχολήθηκε κανένας με τη μελέτη του θέματος; Ποιος Κλάδος είχε δίκιο; Και μην αρχίσουμε τα παραμύθια των «ιδιαιτεροτήτων» κ.λπ.
Όταν άλλες Ένοπλες Δυνάμεις έχουν φτάσει σε επίπεδα διακλαδικότητας που ούτε ως εφιάλτη στα χειρότερά μας όνειρα δεν έχουμε φανταστεί, εμείς γιατί να παραμένουμε στα «πατροπαράδοτα»; Γιατί ξορκίζουμε κάποιες επαναστατικές -για μας- προτάσεις; Αν, για παράδειγμα, η σημερινή ΑΣΔΕΝ, με επικεφαλής υποστράτηγο, υπαγόταν στο Αρχηγείο Στόλου και συμπεριελάμβανε τη Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου και τη Διοίκηση Πλοίων Επιτήρησης ποια θα ήσαν τα αρνητικά στοιχεία; Ένα άλλο παράδειγμα: αν επικεφαλής της Διοίκησης Αμφιβίων Δυνάμεων (ΔΑΔ) υπήρχε ταξίαρχος Πεζοναύτης και υπάγονταν σ’ αυτόν η 32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών, τα πλοία που σήμερα υπάγονται στη ΔΑΔ (αρματαγωγά και αερόστρωμνα) οι Μοίρες Αμφιβίων Καταδρομών και η Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών, έχουμε διανοηθεί τι «οικονομίες κλίμακος» θα πετυχαίναμε; Γιατί θέμα αποτελεσματικότητας δεν υφίσταται καν.
Στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ούτε η λογική, ούτε οι γνώσεις, ούτε η παραγωγική σκέψη λείπουν. Απλώς το σύστημα είναι εντελώς σκουριασμένο. Το καλό είναι ότι πολύ εύκολα μπορεί να ξεσκουριάσει. Το έχει αποδείξει σε άλλες περιπτώσεις. Απλώς «θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία», όπως είπε ο μακαρίτης ο Ανδρέας Κάλβος...
Αλήθεια πόσο έχουμε ασχοληθεί με την 112 ΠΜ και το ότι το αεροδρόμιο της Ελευσίνας είναι κορεσμένο εδώ και πολλά-πολλά χρόνια; Άσε που είναι μέσα στον οικιστικό ιστό της πόλης. Μήπως θα άξιζε να μετακινηθεί στην Τανάγρα και τα μαχητικά της 331 και 332 Μ να άλλαζαν έδρα και να πήγαιναν σε κάποιο πιο «προχωρημένο» αεροδρόμιο;
Μιλήσαμε πιο πάνω για την Κρήτη όσον αφορά το Πολεμικό Ναυτικό. Κάτι αντίστοιχο πρέπει να γίνει και με την Πολεμική Αεροπορία. Η 115 ΠΜ στη Σούδα -λόγω της αυξημένης αμερικανικής παρουσίας- είναι υπερκορεσμένη. Γιατί η μια Μοίρα των μαχητικών να μην μετακινηθεί στην 133 Σμηναρχία Μάχης, στο Καστέλι Κισσάμου; Ταυτόχρονα, το ΚΕΔΑ (Κέντρο Ετοιμότητας Διασποράς Αεροπορίας) του Τυμπακίου, να μην ξαναγίνει Σμηναρχία Μάχης και να προσφερθεί στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ; Μιλάμε για προσφορά του Αεροπορικού Αποσπάσματος Καρπάθου, όταν ξέρουμε (ή, τουλάχιστον, οφείλουμε να ξέρουμε πριν ανοίξουμε το στόμα μας) ότι κάτι τέτοιο θα προσέκρουε σε veto της Τουρκίας, λόγω Δωδεκανήσων κ.λπ. Γιατί σώνει και καλά να εμπλέκουμε τους Τούρκους στις σχέσεις μας με το ΝΑΤΟ, όταν πολύ εύκολα μπορούμε να τους παρακάμψουμε;
Ανακεφαλαίωση
Με βάση όλα τα παραπάνω ένα είναι σίγουρο: Όλοι συμφωνούμε ότι στον τομέα της Άμυνας απαιτούνται αλλαγές. Αλλαγές σε μεγάλο βάθος και μεγάλη έκταση, αν και κανονικά θα έπρεπε να μιλάμε για μια επανάσταση. Όπως είναι φυσικό, υπάρχουν αντιδράσεις. Όμως παραμονή στα «ίδια και τα αυτά» σημαίνει καταστροφή. Πράγμα, βεβαίως, ανεπίτρεπτο. Φυσικά για να γίνουν όλα τα παραπάνω -αν και απαιτούνται πολλά περισσότερα- θα πρέπει να υπάρχει ισχυρή πολιτική βούληση και αποφασισμένη ηγεσία. Κι εδώ είναι το κρίσιμο ζήτημα: τα έχουμε; Για το δεύτερο οι ενδείξεις είναι θετικές. Αντίθετα, για το πρώτο οι αποδείξεις είναι μάλλον αρνητικές. Κι αυτό είναι ένα σαφώς διαχρονικό φαινόμενο. Θέλετε μια μικρή απόδειξη; Ιδού λοιπόν. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 -λόγω της εισόδου μας στο ΝΑΤΟ- το Ναυτικό και η Αεροπορία υιοθέτησαν ένα σύστημα οργάνωσης, που βασίζεται σε τρία σκέλη: τις επιχειρήσεις, την εκπαίδευση και τη διοικητική μέριμνα. Ο Στρατός κράτησε ουσιαστικά τα παλιά συστήματα. Ασχολήθηκε κανένας με τη μελέτη του θέματος; Ποιος Κλάδος είχε δίκιο; Και μην αρχίσουμε τα παραμύθια των «ιδιαιτεροτήτων» κ.λπ.
Όταν άλλες Ένοπλες Δυνάμεις έχουν φτάσει σε επίπεδα διακλαδικότητας που ούτε ως εφιάλτη στα χειρότερά μας όνειρα δεν έχουμε φανταστεί, εμείς γιατί να παραμένουμε στα «πατροπαράδοτα»; Γιατί ξορκίζουμε κάποιες επαναστατικές -για μας- προτάσεις; Αν, για παράδειγμα, η σημερινή ΑΣΔΕΝ, με επικεφαλής υποστράτηγο, υπαγόταν στο Αρχηγείο Στόλου και συμπεριελάμβανε τη Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου και τη Διοίκηση Πλοίων Επιτήρησης ποια θα ήσαν τα αρνητικά στοιχεία; Ένα άλλο παράδειγμα: αν επικεφαλής της Διοίκησης Αμφιβίων Δυνάμεων (ΔΑΔ) υπήρχε ταξίαρχος Πεζοναύτης και υπάγονταν σ’ αυτόν η 32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών, τα πλοία που σήμερα υπάγονται στη ΔΑΔ (αρματαγωγά και αερόστρωμνα) οι Μοίρες Αμφιβίων Καταδρομών και η Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών, έχουμε διανοηθεί τι «οικονομίες κλίμακος» θα πετυχαίναμε; Γιατί θέμα αποτελεσματικότητας δεν υφίσταται καν.
Στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ούτε η λογική, ούτε οι γνώσεις, ούτε η παραγωγική σκέψη λείπουν. Απλώς το σύστημα είναι εντελώς σκουριασμένο. Το καλό είναι ότι πολύ εύκολα μπορεί να ξεσκουριάσει. Το έχει αποδείξει σε άλλες περιπτώσεις. Απλώς «θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία», όπως είπε ο μακαρίτης ο Ανδρέας Κάλβος...
(ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2016 – ΗΛΙΑΣ ΝΤΑΛΟΥΜΗΣ)
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!
Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου
staratalogia
Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2016
0 σχολια

του Ιπποκράτη Δασκαλάκη
Υποστρατήγου εα, Διευθυντή Μελετών του ΕΛΙΣΜΕ
Υποστρατήγου εα, Διευθυντή Μελετών του ΕΛΙΣΜΕ
Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 7 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνική κοινή γνώμη τηρείται μακράν των εξελίξεων, απασχολημένη με τα σοβαρά τρέχοντα οικονομικά προβλήματα, ενώ οι αδελφοί μας Κύπριοι δέχονται –για άλλη μια φορά- έναν ανελέητο βομβαρδισμό εναλλασσόμενων υποσχέσεων, απειλών και προσδοκιών.
Οι, για διαφόρους λόγους, επιθυμούντες τη λύση της κυπριακής εκκρεμότητας, παρουσιάζονται σήμερα καλύτερα προετοιμασμένοι, αποφεύγοντας καλλιέργεια υψηλών προσδοκιών και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας εντείνουν τις προσπάθειες τους για μια συμβιβαστική λύση. Μάλλον δεν έχουν ιδιαίτερη ζέση να ευνοήσουν κανένα εκ των εμπλεκομένων πέραν του να εκμεταλλευθούν στο έπακρο κάθε υποχωρητική διάθεση. Απλά έχουν πειστεί ότι η διαιώνιση του προβλήματος δεν εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα και θεωρούν τις περιστάσεις κατάλληλες καθόσον όλοι οι εμπλεκόμενοι εμφανίζονται (για διαφορετικούς λόγους έκαστος) αποδυναμωμένοι.
Ενδεχομένως οι ελληνοκυπριακές ηγεσίες να προσβλέπουν σε επίλυση του προβλήματος με την ελπίδα μιας οικονομικής ανάκαμψης που θα προέλθει από την ενοποίηση του νησιού και μια ανάλογη δρομολόγηση των λοιπών ελληνοτουρκικών προβλημάτων. Δεν είναι παράλογη η επιχειρηματολογία του επείγοντος της εξεύρεσης λύσης λόγω σταδιακής αποδυνάμωσης των ελληνοκυπριακών θέσεων (και συνεχούς διολίσθησης σε δυσμενέστερες) και της μεταβολής της πληθυσμιακής σύνθεσης με τη συνεχόμενη παράνομη εγκατάσταση των εποίκων. Ούτε μπορούμε να παραγνωρίζουμε τη διεθνώς επικρατούσα εντύπωση ότι η εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων το 1974 επέφερε την ειρήνευση και ηρεμία στην περιοχή. Συγχρόνως πρέπει να ανησυχούμε για τη συνέχιση της σταθερής υποστήριξης της Μόσχας στις ελληνοκυπριακές θέσεις που μάλλον έρχονται πλέον σε αντίθεση με τις δικές της αναθεωρητικές ενέργειες και βλέψεις στις βόρειες ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Ακόμη και η διαπίστωση της πραγματικά δυσμενούς θέσεως της Άγκυρας δίδει μια «νότα» αισιοδοξίας για υποχώρηση της από κάποιες αδιάλλακτες θέσεις. Βέβαια οι παραπάνω νηφάλιες σκέψεις, διαφέρουν πλήρως από τις υποτακτικές διαθέσεις μελών των ελλαδικών ελίτ που εδώ και χρόνια επιζητούν μια οποιαδήποτε διευθέτηση του θέματος για να προωθήσουν ατομικά συμφέροντα, φιλοδοξίες και στην ευγενέστερη περίπτωση να υπηρετήσουν μια ουτοπική νέα τάξη πραγμάτων.
Από την άλλη πλευρά δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ότι έχοντας εδώ και χρόνια απορρίψει την επιλογή μιας δυναμικής λύσης του προβλήματος (ή τουλάχιστον απειλής καταφυγής σε δυναμικές λύσεις) περιορίσαμε σημαντικά το εύρος των ελιγμών και δυνατοτήτων μας. Συνηθίσαμε να καλυπτόμαστε πίσω από τις επικλήσεις του διεθνούς δικαίου ενώ σταδιακά εγκαταλείψαμε αρκετές «γραμμές αμύνης». Επιπλέον συνηθίσαμε μετά από κάθε υποχώρηση μας να ανακηρύσσουμε ως «απολεσθείσα ευκαιρία» κάθε προηγούμενο απαράδεκτο σχέδιο που προσπάθησαν να μας επιβάλλουν με αποτέλεσμα να έχουμε δημιουργήσει ένα πλαίσιο απαισιοδοξίας, απογοήτευσης και αυτοπαγίδευσης. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε ούτε να εκμεταλλευτούμε όσο έπρεπε τα «όπλα» που μας προσέφερε η είσοδος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ, η ανακάλυψη ενεργειακών πηγών, η αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή και τα πολλαπλά προβλήματα της Τουρκίας.
Τα σχέδια που βλέπουν σήμερα το φως της δημοσιότητας, για εξεύρεση μιας δίκαιης λύσεως, παραβιάζουν καταφανώς βασικές αρχές του κοινοτικού δικαίου αλλά και των αρχών του διεθνούς δικαίου ενώ παράλληλα το νησί παραδίδεται ολόκληρο στον έλεγχο της Τουρκίας. Ορισμένοι μάλιστα θεωρούν ότι αυτές οι παραχωρήσεις (άρα και οι επόμενες που θα ακολουθήσουν) είναι αναγκαίες για την εξισορρόπηση των απωλειών της Άγκυρας στο νέο διεθνές περιβάλλον της Μέσης Ανατολής.
Συγχρόνως, οι φοβικές και άτολμες ηγεσίες μας αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η παρούσα κατάσταση μάλλον ενδυναμώνει τη διαπραγματευτική μας θέση καθώς πυκνώνουν οι φωνές αμφισβήτησης της τουρκικής συμπεριφοράς. Έχει επίσης καταστεί φανερό ότι η χρόνια διολίσθηση των θέσεων μας, έχει οδηγήσει σε αξιοθρήνητα επίπεδα εκκίνησης συνομιλιών και στα οποία οποιαδήποτε λογική παραχώρηση -ως αναπόφευκτο μέρος μιας διαδικασίας διαπραγματεύσεων- δεν είναι εφικτή ούτε αποδεκτή για τον ελληνισμό. Η αναζήτηση μιας εκ του μηδενός επαναπροσέγγισης του προβλήματος και επανέναρξης των διαδικασιών από νέα βάση (σύμφωνα πάντα με τα βασικά ψηφίσματα του ΟΗΕ και τις αρχές της ΕΕ) φαίνεται τιτάνιο –ίσως και ανέφικτο- έργο για τις ηγεσίες μας. Πιθανόν δε αυτές να διαβλέπουν στην παρούσα κατάσταση ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για επίλυση (να μη χρησιμοποιήσω τη λέξη «ενταφιασμό») του κυπριακού αδυνατώντας να κατανοήσουν την παγίδευση στην οποία οδηγούμαστε.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η «μη λύση» φαίνεται πολύ προτιμότερη από μια εκ των άνωθεν επιβαλλόμενη μη λειτουργική και μη συμβατή με τα ελλαδικά συμφέροντα λύση. Βρισκόμενοι για άλλη μια φορά σε αμηχανία, τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα αντί να προβάλουμε τις δικές μας προτάσεις εκμεταλλευόμενοι κάποιες πρωτόγνωρες περιστάσεις χωρίς η πραγματικά επώδυνη οικονομική μας κατάσταση να δικαιολογεί παρόμοια αβελτηρία. Εκτιμώ ότι η γενικότερη αβεβαιότητα και αστάθεια στην περιοχή δεν θα επιτρέψουν την εντατικοποίηση των πιέσεων σε βάρος μας. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα μπορέσουμε για άλλη μια φορά να αναβάλλουμε την ενασχόληση με το θέμα και τη λήψη κρίσιμων –και επώδυνων-αποφάσεων, εναποθέτοντας ξανά τις ελπίδες μας στον «από μηχανής θεό».
Ο χρόνος συνήθως λειτουργεί υπέρ του κατέχοντος αλλά η πίεση και η σπουδή εγκατάλειψης θέσεων δεν αποτελούν τις βέλτιστες λύσεις ειδικά όταν φαίνεται ότι οδηγούν σε «τερατογεννέσεις». Δυστυχώς δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι κάθε εξέλιξη στο θέμα της Κύπρου προκαταβάλει ανάλογα και τις εξελίξεις στο Αιγαίο και βορειότερα ενώ η Άγκυρα το έχει έγκαιρα εντοπίσει και κινείται ανάλογα.
Διπλό άγχος στο Πεντάγωνο
staratalogia
Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2016
1 σχολιο
Η ατμόσφαιρα έντασης δεν υποχωρεί στο Αιγαίο. Την ίδια ώρα στο Πεντάγωνο αγχώνονται με τις περικοπές των 400 εκατ. από τον προϋπολογισμό του υπουργείου, που δεν έχουν κάνει, αν και τις έχουν υποσχεθεί στο κουαρτέτο και που οι δανειστές τις απαιτούν, αλλά και από την ραγδαία επιδείνωση των εξοπλιστικών ισορροπιών στο Αιγαίο.
Τα τελευταία νέα από την Άγκυρα για τις πρόσθετες παραγγελίες μαχητικών πέμπτης γενιάς «ήρθαν καπάκι». Ενώ οι φόβοι των βετεράνων, όπως ο πρώην Α/ΓΕΣ Χρ. Μανωλάς, ότι κάποια στιγμή θα υποχρεωθούμε να πολεμήσουμε στο Αιγαίο ακούστηκαν ως «εφιάλτης».
(DEAL NEWS 11/11/2016)
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ:
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟΣ ΚΑΦΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΑΑΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ
staratalogia
Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2016
0 σχολια

Το Παράρτημά μας όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, διοργανώνει την 15η Νοεμβρίου ημέρα Τρίτη και ώρα 18:30 στα γραφεία μας (Ασκληπιού 20 2ος όροφος) απογευματινό καφέ γυναικών.
Περιμένουμε με ιδιαίτερη χαρά τις συζύγους των συναδέλφων ε.ε & ε.α, καθώς και τις φίλες του Παραρτήματος.
Εκ του Τ.Σ
Υπλγος ε.α Στέφος Ευάγγελος
Πρόεδρος Παραρτήματος
(eaastrikalon.blogspot.gr)
«Μηχανισμός» ελέγχου αντιδράσεων για την μη υλοποίηση της απόφασης του ΣτΕ;
staratalogia
Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2016
5 σχολια

ΑΣ ΠΑΜΕ ΟΜΩΣ και λίγο στα στρατιωτικά. Όχι. Δεν αποφάσισε η στήλη ξαφνικά να κάνει ρεπορτάζ υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Απλά πληροφορούμαστε ότι έχει ξεκινήσει «διαχείριση» σχετικά με τις λογικές οικονομικές απαιτήσεις των στελεχών ΕΔ-ΣΑ και την προσπάθεια της κυβέρνησης να μην τους καταβληθούν τα επιδικασμένα από το ΣτΕ χρήματά τους. Πρόσφατες είναι οι κινητοποιήσεις με αίτημα η κυβέρνηση να σεβαστεί τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Μαθαίνουμε όμως ότι ήδη έχει ετοιμαστεί μηχανισμός ελέγχου των αντιδράσεων από τον αναπληρωτή υπουργό Άμυνας Δημήτρη Βίτσα και σε συνεννόηση με ομάδα συνδικαλιστών υπό τον υπηρετούντα στο γραφείο του υπουργού αντισυνταγματάρχη Ανέστη Τσουκαράκη. Σκοπός της κυβέρνησης είναι και τα χρήματα να μην καταβληθούν και φυσικά να μην κλιμακωθούν οι διαμαρτυρίες κι έχουμε πάλι τίποτα «ντου» αγανακτισμένων στο ΓΕΕΘΑ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ το γεγονός ότι ο κ. Τσουκαράκης λόγω της απροθυμίας του να συμμετάσχει σε οργανωμένες αντιδράσεις διεκδίκησης των επιδικασμένων χρημάτων από το ΣτΕ συγκεντρώνει τα πυρά από όλες τις άλλες ομάδες ενστόλων, όπως οι αστυνομικοί, οι λιμενικοί και οι πυροσβέστες που τον κατηγορούν για «ενδοτισμό στην κυβέρνηση» και προσωπικές βλέψεις για την πορεία της καριέρας του εντός του κυβερνώντος κόμματος.
ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ επιχειρείται η «άλωση» του στρατιωτικού συνδικαλισμού και τις εκλογές-παρωδία που πήγαν να στηθούν με συμμετοχή καμιάς εκατοντάδας φιλοκυβερνητικών στρατιωτικών που ήθελαν να ψηφίσουν μόνοι για λογαριασμό 60.000 στρατιωτικών και για τους αποκλεισμούς που επιχειρήθηκαν θα ασχοληθούμε σε επόμενο δημοσίευμα. Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που η αριστερή κυβέρνηση επιδιώκει να καταπατήσει εργασιακά δικαιώματα και να ελέγξει τις αντιδράσεις φιμώνοντας τον συνδικαλισμό, κι ας κόπτεται για τον μαρξισμό και τα δικαιώματα του πόπολου.
ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΠΟΥ δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα και πρέπει να ελεγχθεί είναι ένα περίεργο «τρίγωνο» μεταξύ φιλοσυριζαίων, όπως πληροφορούμαστε, στρατιωτικών συνδικαλιστών, γνωστού δικηγόρου (που σχετίζεται με τέως προβεβλημένο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και έχει αναλάβει εργολαβικά τις υποθέσεις για τις οφειλές του ΣτΕ παίρνοντας έως και 70 ευρώ το κεφάλι στρατιωτικού) και μιλιταριστικού δήθεν ενημερωτικού site, που στέλνει με τη βοήθεια συνδικαλιστών «πελατεία» στο γραφείο τάζοντας μισθολογική αποκατάσταση.
(ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΗΛΗ «I cash» 13/11/2016 – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ)
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΣΑΕΜΘ ΣΕ Α/ΓΕΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΥ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ
staratalogia
Σάββατο, Νοεμβρίου 12, 2016
0 σχολια
Κύριε Αρχηγέ
Σας κάνουμε γνωστό ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν συνάδελφοι μας ε.α Ε.Μ.Θ Υπαξιωματικοί, οι οποίοι λόγω του αποστρατευτικού βαθμού ε.α Αρχιλοχία δεν μπορούν να εγγραφούν στην Ε.Α.Α.Σ ούτε σαν προαιρετικά μέλη, με συνέπεια να στερούνται της δυνατότητας κατοχής δελτίου ταυτότητας αποστράτου.
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Αποστράτων Εθελοντών Μακράς Θητείας...
Διαβάστε αναλυτικά την σχετική επιστολή (κλικ στην παρακάτω φωτό για μεγέθυνση):

Χαρές στο Πεντάγωνο λόγω... συμβούλου
staratalogia
Σάββατο, Νοεμβρίου 12, 2016
1 σχολιο

Κάποιοι παραξενεύτηκαν από το συγχαρητήριο tweet του Πάνου Καμμένου για τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και την αναφορά του στον Ελληνοαμερικανό σύμβουλό του για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Γιώργο (Τζορτζ) Παπαδόπουλο, με τον οποίο ο υπουργός Άμυνας διατηρεί άριστη σχέση.
Άλλωστε, έχουν συναντηθεί αρκετές φορές, με πιο πρόσφατη, όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, το καλοκαίρι που μας πέρασε, όταν ο κ. Καμμένος συνέφαγε σε ψαροταβέρνα των Αθηνών με τον κ. Παπαδόπουλο, ο οποίος έχει διαβεβαιώσει τον υπουργό Άμυνας ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν τρέφει αισθήματα συμπάθειας για την Τουρκία. Γι' αυτό και από το πρωινό της εκλογής του περισσεύουν τα χαμόγελα στο Πεντάγωνο.
(ΕΠΙΚΑΙΡΑ 11/11/2016)
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!
Φρ. Φράγκος: «Παραμένω Στρατηγός για όλους τους Έλληνες»
staratalogia
Σάββατο, Νοεμβρίου 12, 2016
5 σχολια

«Εκπροσωπούσα το σύνολο των Ελλήνων, αυτούς διοικούσα, και δεν θέλω κανένας να με περιθωριοποιεί ούτε προς τα αριστερά ούτε προς τα δεξιά», τόνισε ο Φραγκούλης Φράγκος απαντώντας στη φημολογία περί ένταξής του σε κόμμα προσκείμενο στη Δεξιά, ενώ σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «θα ήθελα να ενταχθώ εκεί που θα πρέπει για να βοηθήσουμε την πατρίδα».
Ο επίτιμος αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού και υπηρεσιακός υπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση Πικραμμένου, βάζοντας τέλος στα σενάρια, ανέφερε αναλυτικά ότι «όσον αφορά για όποιον ιδρύει κόμμα, καλά κάνει. Ας κάνει όποιο κόμμα θέλει. Εγώ όταν ήμουν στον Στρατό, αλλά και τώρα, πίστευα και πιστεύω ότι δεν ήμουν ο ηγέτης -στο επίπεδο κάθε φορά που ήμουν- μιας μερίδας Ελλήνων. Εκπροσωπούσα το σύνολο των Ελλήνων, αυτούς διοικούσα και δεν θέλω κανένας να με περιθωριοποιεί ούτε προς τα αριστερά ούτε προς τα δεξιά. Είμαι με το σύνολο των Ελλήνων, ήμουν ο στρατηγός και παραμένω ο στρατηγός για όλους τους Έλληνες», για να συμπληρώσει: «Για κανέναν δεν προτίθεμαι να δώσω αυτό το δικαίωμα να με τοποθετεί σε θέσεις και σε κομματικές τοποθετήσεις οι οποίες δεν με εκπροσωπούν. Θα ήθελα να ενταχθώ εκεί που θα πρέπει, για να βοηθήσουμε την πατρίδα». Για τον ίδιο, άλλωστε, η λύση είναι «να μαζευτούμε όλοι όσοι θέλουμε να ανακτήσουμε την πατρίδα μας κι εγώ να 'μαι ένας απλός στρατιώτης. Εκεί θα ήθελα να ενταχθώ», υπογράμμισε.
(ΕΠΙΚΑΙΡΑ 11/11/2016)
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!
Απίστευτο πρέσινγκ εισπρακτικής σε Στρατιωτικό για χρέος 2.000 ευρώ
staratalogia
Παρασκευή, Νοεμβρίου 11, 2016
8 σχολια

Για ένα χρέος 2.000 ευρώ που έχει συμφωνηθεί να αποπληρώνεται σε δόσεις των 49 ευρώ το μήνα, μία εισπρακτική εταιρία έχει κάνει το βίο αβίωτο σε στρατιωτικό που υπηρετεί στη Μυτιλήνη.
Τον ενοχλούν μέχρι και δέκα φορές την ημέρα, τον απειλούν και τον έχουν κάνει ρεζίλι, όπως αναφέρει, στην υπηρεσία του και στο σπίτι του. Ώσπου ο άνθρωπος αποφάσισε να δημοσιοποιήσει την περιπέτεια του, μήπως και βρεθεί κάποιος και σταματήσει το μαρτύριο του.
«Σε αυτή τη χώρα που ζούμε και με αυτή τη κυβέρνηση δεν έχω τι να πω έχω αγανακτήσει. Είμαι στις ένοπλες δυνάμεις χρόνια και θεωρώ τον εαυτό μου πατριώτη. Κάποια στιγμή στη ζωή μου πήρα και εγώ μια πιστωτική κάρτα 2.000 ευρώ. Δεν μπορούσα ,όμως να την αποπληρώσω και έβαλα δόσεις 49 ευρώ το μήνα. Για δύο μήνες δεν πλήρωσα γιατί κάτι μου έτυχε και μια εταιρεία που λέγεται «...», με παίρνει συνεχώς τηλέφωνο, μιλάμε για δέκα φορές τη μέρα και μου λένε «ψάξε βρες χρήματα να μας πληρώσεις, δεν μας απασχολεί αν δεν έχεις, τράβα δανείσου γιατί δεν θα έχουμε καλά ξεμπερδέματα».
Μιλάμε για ούτε 100 ευρώ. Έχω γίνει ρεζίλι στην υπηρεσία μου, στη γυναίκα μου, ξυπνάνε το ανήλικο παιδί μου αν και τους έχω πει ποιες ώρες να καλούν. Ήμουν πάντα ευγενής άνθρωπος και έχω μάθει και να σηκώνω το τηλέφωνο ακόμη και αν με καλούν από απόκρυψη και να μιλάω όμορφα. Όμως οι αλλεπάλληλες οχλήσεις και οι απειλές με έχουν εξοργίσει. Και πολλοί άνθρωποι γι αυτούς τους λόγους έχουν οδηγηθεί στην αυτοκτονία.
Είμαι στρατιωτικός στη Μυτιλήνη και εκτός από το μπάχαλο στα «hot spot» με τους λαθραίους να κάνουν πανηγύρι, οι αστυνομικοί να έχουν τα χέρια δεμένα λόγω άνωθεν εντολών, έχουμε και τις εισπρακτικές που επανήλθαν δριμύτερες με απειλές. Ένα διάστημα κάπως είχε χαλαρώσει το πράγμα όταν είχαν ξεφτιλιστεί μέσα από διάφορες εκπομπές με κρυφές κάμερες. Τώρα και με αυτή την κυβέρνηση της απραγίας που έχουμε πάνω – είναι άκρως επικίνδυνη για τον τόπο – έχουν ξεσαλώσει και οι εισπρακτικές που συνήθως από πίσω βρίσκονται ξένα συμφέροντα ή ακόμη και γνωστοί δικηγόροι. Πείτε κάτι και φέρτε το θέμα στην επιφάνεια για μια ακόμη φορά γιατί αυτό που κάνουν είναι παράνομο».
Μιλάμε για ούτε 100 ευρώ. Έχω γίνει ρεζίλι στην υπηρεσία μου, στη γυναίκα μου, ξυπνάνε το ανήλικο παιδί μου αν και τους έχω πει ποιες ώρες να καλούν. Ήμουν πάντα ευγενής άνθρωπος και έχω μάθει και να σηκώνω το τηλέφωνο ακόμη και αν με καλούν από απόκρυψη και να μιλάω όμορφα. Όμως οι αλλεπάλληλες οχλήσεις και οι απειλές με έχουν εξοργίσει. Και πολλοί άνθρωποι γι αυτούς τους λόγους έχουν οδηγηθεί στην αυτοκτονία.
Είμαι στρατιωτικός στη Μυτιλήνη και εκτός από το μπάχαλο στα «hot spot» με τους λαθραίους να κάνουν πανηγύρι, οι αστυνομικοί να έχουν τα χέρια δεμένα λόγω άνωθεν εντολών, έχουμε και τις εισπρακτικές που επανήλθαν δριμύτερες με απειλές. Ένα διάστημα κάπως είχε χαλαρώσει το πράγμα όταν είχαν ξεφτιλιστεί μέσα από διάφορες εκπομπές με κρυφές κάμερες. Τώρα και με αυτή την κυβέρνηση της απραγίας που έχουμε πάνω – είναι άκρως επικίνδυνη για τον τόπο – έχουν ξεσαλώσει και οι εισπρακτικές που συνήθως από πίσω βρίσκονται ξένα συμφέροντα ή ακόμη και γνωστοί δικηγόροι. Πείτε κάτι και φέρτε το θέμα στην επιφάνεια για μια ακόμη φορά γιατί αυτό που κάνουν είναι παράνομο».
(timelink.gr - Του Μιχάλη Κανιμά)
Καμμένος: «Όχι νέες περικοπές στις αποδοχές Στρατιωτικών»
staratalogia
Παρασκευή, Νοεμβρίου 11, 2016
3 σχολια

Αγωνία για τους μισθούς των Στρατιωτικών
Την Πύλη του Μεγάρου Μαξίμου πέρασε χθες το μεσημέρι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, συνοδευόμενος από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη και τον επικεφαλής των οικονομικών θεμάτων του υπουργείου.
Υπήρξε συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για το μισθολόγιο των Στρατιωτικών και τις περικοπές στις αμυντικές δαπάνες που αξιώνουν οι δανειστές.
Ο Πάνος Καμμένος φαίνεται ότι είπε στον κ. Τσίπρα ότι νέες περικοπές στις αποδοχές των στρατιωτικών δεν μπορούν να γίνουν, παρουσιάζοντας μάλιστα και στοιχεία για τις μειώσεις που έχουν υποστεί στα χρόνια των Μνημονίων τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.
Κατανόηση
Ο Αλέξης Τσίπρας, όπως αναφέρουν πηγές του Μεγάρου Μαξίμου, έδειξε κατανόηση, αλλά, την ίδια στιγμή, το υπουργείο Οικονομικών, κατ’ απαίτηση και των δανειστών, θέλει να καταργηθεί το μέτρο της «προσωπικής διαφοράς», κάτι που θα οδηγούσε σε νέο «μαχαίρι» στις αποδοχές των στελεχών ΕΔ-ΣΑ (το ειδικό μισθολόγιο δεν αφορά μόνο τους Στρατιωτικούς, αλλά και τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας), αλλά και στις συντάξεις.
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, από την πλευρά του, προτείνει ισοδύναμα μέτρα και μάλιστα τα έχει καταθέσει στο υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να αποφευχθεί νέο πλήγμα στα οικονομικά των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και, κατά συνέπεια, στο ηθικό του Στρατεύματος, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τη χώρα.
(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 11/11/2016)
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!




























































