Μία από τις οδυνηρές συνέπειες των περιοριστικών πολιτικών λιτότητας, που απορρέουν από τα μνημόνια (1,2,3), είναι η καθήλωση της μαχητικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων μας.
Το στράτευμα, λόγω των περικοπών στον προϋπολογισμό του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, δεν έχει... προχωρήσει στην αγορά κρίσιμων -για την εθνική μας άμυνα- οπλικών συστημάτων, δεν έχει πρόσβαση σε οπλικά συστήματα με τεχνολογία αιχμής και, το κυριότερο, ήδη έχουν προκύψει σοβαρά προβλήματα στη συντήρηση και στην καλή λειτουργία μαχητικών αεροσκαφών και πολεμικών πλοίων.
Στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή μας (Ουκρανία, Βαλκάνια, Αιγαίο, μεσογειακές ακτές της Βόρειας Αφρικής, Λιβύη, Αίγυπτος, Ισραήλ, παλαιστινιακά εδάφη, Συρία, Ανατολική Μεσόγειος, Κύπρος, Τουρκία, Ιράκ, Ισλαμικό Κράτος, Κουρδιστάν), συντελούνται κοσμογονικές αλλαγές. Είναι σε εξέλιξη ένοπλες συγκρούσεις, εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα, ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές, εντυπωσιακές αλλαγές στις διακρατικές συμμαχίες. Το διακύβευμα είναι η αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου , ο έλεγχος των αξόνων μεταφοράς της Ενέργειας, η γεωοικονομία και η πολιτική επιρροή των υπερδυνάμεων, μέσω της στρατιωτικής υπεροχής, και η γεωπολιτική σταθερότητα.
Ένα κράτος, με το μέγεθος και τη γεωγραφική θέση της Ελλάδας, είναι υποχρεωμένο να διαμορφώσει μια ευέλικτη και αποτελεσματική εθνική στρατηγική, που θα στηρίζεται στους εξής πυλώνες: οικονομία (ένα καταχρεωμένο κράτος δεν μπορεί να ασκήσει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική με αποκλειστικό γνώμονα τα εθνικά του συμφέροντα), κοινωνική συνοχή, ενεργή και μάλλον επιθετική διπλωματία (λόγω του ασταθούς διεθνούς περιβάλλοντος), που για να είναι αξιόπιστη, θα πρέπει να στηρίζεται σε ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις.
Επομένως, ο πρωθυπουργός με τις ηγεσίες των συναρμόδιων υπουργείων Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών, θα πρέπει να εκπονήσουν άμεσα μια συνεκτική και μακρόπνοη εθνική στρατηγική, που θα προασπίζεται και θα προωθεί τα εθνικά μας συμφέροντα.
Θα πρέπει να ιεραρχηθούν οι ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων με βάση τις εισηγήσεις των Γενικών Επιτελείων, να κοστολογηθούν πλήρως και να ενταχθούν στον νέο, αναμορφωμένο προϋπολογισμό. Περαιτέρω μείωση των αμυντικών δαπανών στον ήδη ελλειμματικό προϋπολογισμό του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ώστε να ικανοποιηθούν «δίκαια κοινωνικά αιτήματα», δεν είναι μόνο φτηνός λαϊκισμός, αλλά τραγικό λάθος, που μπορεί να αποβεί μοιραίο για την πορεία και την εξέλιξη του ελληνισμού. Επειδή, όμως, ακόμα και τα πιο σύγχρονα οπλικά συστήματα, στα χέρια αδιάφορων, ανεκπαίδευτων ή ανίκανων χειριστών, δεν είναι παρά μόνο άχρηστα παλιοσίδερα, θα πρέπει να υπάρχει αληθινή και όχι προσχηματική μέριμνα για το στρατιωτικό προσωπικό.
Η εντατικοποίηση της στρατιωτικής εκπαίδευσης (διακλαδικές ασκήσεις, βολές κ.ά.), η επιμόρφωση και η ενημέρωση των στρατιωτικών για τις γεωπολιτικές εξελίξεις θα πρέπει να είναι συνεχείς και να συνοδεύονται από ανάλογες οικονομικές παροχές. Δεν είναι δυνατόν, θεωρητικά και πρακτικά, να απαιτεί η κυβέρνηση από πενόμενα στελέχη να προσφέρουν κάθε ικμάδα των δυνάμεών τους για την ασφάλεια της χώρας.
Τέλος, η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας θα πρέπει να έχει την οξυδέρκεια και την προνοητικότητα να ξεριζώσει, επιτέλους, το καρκίνωμα του κομματισμού από το στράτευμα. Είναι αθλιότητα ο διαχωρισμός των στελεχών του στρατεύματος σε «δικούς μας» και στους «άλλους» με βάση την κομματική ταυτότητα (υπαρκτή ή ανύπαρκτη). Ένα και μοναδικό θα πρέπει να είναι το κριτήριο για τις προαγωγές και τις τοποθετήσεις σε θέσεις - «κλειδί» του στρατιωτικού μηχανισμού, η αξιοκρατία, που δυστυχώς παραμένει ζητούμενο.
(ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 26/09/2015 – ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ)
__________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! |