«Μόνο ο Στρατηγός Φράγκος Φραγκούλης μπορεί να ψηφιστεί από 180»

Γράφει ο Χαράλαμπος Τζιγκουνάκης Αντγος ε.α. Βρισκόμαστε σε βαθιά κρίση. Tα σενάρια ανάκαμψης αν και γράφονται κατά κόρο και πολλοί τα παρουσιάζουν ως γεγονός, επί της ουσίας και στην απτή καθημερινότητά του ο πολίτης, όχι μόνο δεν τον αγγίζουν, αλλά... τα εισπράττει όλα αυτά σαν κακόγουστο αστείο με την ανεργία σε δυσθεώρητα ύψη και παντελή έλλειψη ευκαιριών νέων θέσεων εργασίας και με το μισό σχεδόν εργατικό δυναμικό εκ των νέων μας να υποαπασχολείται ή να εργάζεται και να μην πληρώνεται. Από την άλλη ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμιακού δυναμικού της χώρας οδεύει πρόωρα ή κανονικά στην σύνταξη, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό σύνολο που και δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να τα κατανοήσεις και να δεις το ζοφερό και εκρηκτικό σκηνικό που δημιουργείται. Μια ανοικτή ματιά χωρίς παρωπίδες και πρόταξη μικροσυμφερόντων ακόμη και από μεγαλόσχημους ή βολεμένους και το χάλι μας είναι ολοφάνερο. Όλοι λένε πάλι ότι η λύση στο εθνικό πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί και σε αυτό υπάρχει πλήρη ομοφωνία είναι επενδύσεις και μακροχρόνιος σοβαρός σχεδιασμός σε νέες βάσεις της οικονομίας μας... Ένα κράτος όμως που βρίσκεται σε καθεστώς χρεοκοπίας οικονομικά αδύναμο και εξαρτώμενο από την έντονη φορολογία και τον εξωτερικό δανεισμό, που έχει φτάσει μάλιστα στα όρια της σύνθλιψης των πολιτών και με τον εξωτερικό δανεισμό να έχει τελειώσει και αυτός και μας χορηγούνται πια ενέσεις διατήρησης στη ζωή, με το καθεστώς των μνημονίων, δεν μπορεί να είσαι αισιόδοξος, αφού δεν μπορεί να υπάρξει μακροχρόνιος σχεδιασμός και σε χρονικό βάθος εργασία σκληρή και παρατεταμένη όπως θα απαιτούσε μια σοβαρή αντιμετώπιση της κατάστασης. Είναι δε γνωστό ότι θαύματα και μαγικές συνταγές που δήθεν έχουν κάποιοι στο «τσεπάκι» τους, έχουν τελειώσει προ πολλού.... Έτσι σε κυρίαρχο θέμα της πολιτικής μας ζωής έχει αναδειχθεί το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών με την ευκαιρία της προεδρικής εκλογής και την απουσία των 180 θετικών ψήφων βουλευτών για την εκλογή του προέδρου της Δημοκρατίας και την διακοπή ως εκ τούτου της άοκνης και συνεχούς εργασίας που απαιτείται για την μεταρρύθμιση και τη σωτηρία της πατρίδας μας. Αν και στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και ίσως η περίπτωση των προώρων εκλογών να αποτελούσε μια λύση στο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, η λύση αυτή όμως όλο και λιγότερους πείθει ότι αποτελεί το κατάλληλο μέτρο. Οπότε η εύρεση ενός κατάλληλου προσώπου που θα μπορούσε να συγκεντρώσει τον απαραίτητο αριθμό θετικών ψήφων προβάλει επιτακτικά και αποτελεί την πιο αποδεκτή λύση στο πολιτικό αδιέξοδο προκειμένου να αποφύγουμε την περιπέτεια των προώρων εκλογών. Πρόσωπα τέτοια ικανά να αποτελέσουν πόλο συγκέντρωσης ευρύτατων πλειοψηφιών και συναίνεσης έχουν γραφεί για αρκετά άτομα και προς αυτά πρέπει να προτρέξουμε τα φώτα μας. Πρωτεύουσα θέση σε αυτά είναι η περίπτωση του Στρατηγού Φραγκούλη ο οποίος διαθέτει τα ευρύτερα συσπειρωτικά προσόντα που πρέπει να συγκεντρώνει ένα τέτοιο πρόσωπο για να είναι αποδεκτός από ευρείες πλειοψηφίες. Έχοντας επιτυχώς θητεύσει μέχρι και υπηρεσιακός Υπουργός Άμυνας εκτός από μια επιτυχημένη επαγγελματική καριέρα που έχει εκτιμηθεί θετικά και έχει αναγνωριστεί από ευρύτερα εσωτερικά και διεθνή επίπεδα. Η επιλογή του Στρατηγού και λόγω της ιδιότητας του και της ενασχόλησης του με την Εθνική Άμυνα θα δώσει διπλό αποφασιστικό μήνυμα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό σε συμμάχους και «συμμάχους». Η κυβερνητική πλειοψηφία στο πρόσωπο του Στρατηγού θα μπορέσει να παρουσιάσει μια σοβαρή και αξιοπρεπή πρόταση για το προεδρικό θώκο που να μπορεί να συγκεντρώσει την ευρύτερη αποδοχή και τον ικανό αριθμό ψήφων που χρειάζονται για να αποφύγει τον κάβο των εκλογών και να δώσει την ευκαιρία σε ανεξάρτητους βουλευτές κυρίως που δεν έχουν καμία διάθεση να υποστούν τη βάσανο των εκλογών με την αβεβαιότητα της επανεκλογής των και η θετική των ψήφος των να αιτιολογείται επαρκώς και να γίνεται αποδεκτή από τους ψηφοφόρους των. Παράλληλα στο πρόσωπο του η αντιπολίτευση θα αντιδράσει περιορισμένα με δεδομένο της ευρύτατης αποδοχής του Στρατηγού και η ευκαιρία που της παρέχεται για πρόωρη ανάληψη της εξουσίας, όπως παρουσιάζουν οι δημοσκοπήσεις, μετατίθεται σε απώτερο χρόνο που είναι ικανός και στο βάθος επιθυμητός για περισσότερη ενδυνάμωση και απόκτηση ωριμότητας και εμπειρίας με δεδομένο ότι θα παραλάβει μια οικονομία σε κρίση και μια χρεοκοπία να κρεμάται ως ανοικτή απειλή στη θητεία της. Δηλαδή δεν θα βρει δρόμο στρωμένο με τριαντάφυλλα για να βιάζεται... Τελικά λόγω συγκυριών και της διεθνής αναταραχής, χωρίς να μειώνω την αξία των άλλων προσωπικοτήτων που ήδη έχουν αναφερθεί, μόνο η πρόταση για το Στρατηγό μπορεί να δώσει μια αξιόπιστη και αξιοπρεπή λύση για πρόεδρος της Δημοκρατίας, πρόταση πλήρως αποδεκτή από το λαό και με αυξημένες πιθανότητες αποδοχής της από ευρύτερες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη μέτρηση της κοινής γνώμης, όπου η αποδοχή των πολιτών στις ΕΔ φτάνει σε πολύ υψηλά ποσοστά και ο στρατηγός αποτελεί επίλεκτο και καταξιωμένο μέλος των, ικανός να συσπειρώσει ευρύτερες ομάδες πολιτών. Η περίπτωση του, επίσης είναι και η μόνη που μπορεί να δώσει μια αξιοπρεπή λύση, στο απόλυτο αδιέξοδο του σήμερα και με αυξημένες πιθανότητες επιτυχούς αποφυγή των πρόωρων εκλογών, ενώ παράλληλα εκπέμπει το κατάλληλο μήνυμα αποφασιστικότητας στον διεθνή περίγυρο μας και αποφεύγοντας την προοπτική επέκτασης της οικονομικής κρίσης σε εθνική κρίση και επιλύοντας το βασικό πολιτικό πρόβλημα της περιόδου αυτής που εμποδίζει κάθε σοβαρή προσπάθεια για την χωρίς στενά χρονικά όρια, επίλυση και τον σχεδιασμό σε νέες και πιο σταθερές βάσεις της οικονομικής μας κρίσης. Για σκεφτείτε το λίγο... υπάρχει καλύτερη πρόταση? Μπάμπης Τζιγκουνάκης Αντγος ε.α