Γ. Λαμπρόπουλος: Μια περίπτωση υφυπουργού με ειδικά χαρακτηριστικά

Χωρίς να θέλω να υποβαθμίσω μια σειρά από αλλαγές που έγιναν στο υπουργικό συμβούλιο, αλλαγές για τη σημασία των οποίων θα μιλήσουμε τις επόμενες μέρες, θα ήθελα να αναφερθώ σήμερα σε μια τοποθέτηση υφυπουργού που νομίζω ότι έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Χαρακτηριστικά που... αξίζει να επισημανθούν. Αναφέρομαι στην τοποθέτηση (και πάλι) στη θέση του υφυπουργού Άμυνας, του βουλευτή Ιωάννη Λαμπρόπουλου. Η τοποθέτηση αυτή έχει δυο στοιχεία που νομίζω ότι την κάνουν ξεχωριστή. Ο κ. Λαμπρόπουλος εκλέγεται στην ίδια εκλογική περιφέρεια με τον πρωθυπουργό, την Καλαμάτα. Και όπως είναι φυσικό, συμβαίνει σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες, τουλάχιστον τις εκτός Αθηνών, οι τοπικοί βουλευτές δεν συνηθίζεται να είναι αυτό που λέμε «πρώτοι φίλοι». Και είναι σαφές ότι Σαμαράς και Λαμπρόπουλος, όπως λένε πολλοί, μάλλον τυπικές σχέσεις είχαν και αυτές «εξ ανάγκης», θα μπορούσε να πει κανείς. Είναι, εξάλλου, αν και σχεδόν συνομήλικοι (έχουν 4 χρόνια διαφορά) και αρκετά διαφορετικοί, όπως δείχνει η ως τώρα συμπεριφορά τους, και ως χαρακτήρες. Ο κ. Λαμπρόπουλος πρωτομπήκε στη Βουλή το 1989, όταν ο Αντώνης Σαμαράς, βουλευτής από το 1977, αναλάμβανε υπουργός Οικονομικών. Η αντιπαράθεση στην Καλαμάτα ήταν από τότε έντονη. Βέβαια, μετά το 1993 χώρισαν οι κομματικοί τους δρόμοι. Όμως, στις εκλογές του 2007, όταν ο κ. Σαμαράς επανήλθε στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στην Καλαμάτα, ο κ. Λαμπρόπουλος πάλεψε και βεβαίως τον πέρασε, βγαίνοντας πρώτος στον νομό, με μεγάλο αριθμό ψήφων. Κανείς, λοιπόν, δεν ανέμενε ότι ο κ. Σαμαράς, ως πρωθυπουργός, θα θυμόταν στον ανασχηματισμό τον συντοπίτη του, κ. Λαμπρόπουλο, και ότι θα τον έχριζε υφυπουργό. Αλλά δεν είναι μόνον αυτό, που ως γεγονός το θεωρώ πολύ θετικό για τα πολιτικά ήθη. Είναι γιατί τον τοποθέτησε στη θέση του υφυπουργού Άμυνας. Θέση από την οποία είχε περάσει την περίοδο 2004-07. Και λέω ότι έχει σημασία, γιατί ο λιγομίλητος κ. Λαμπρόπουλος είχε αφήσει τότε στο υπουργείο Άμυνας τις καλύτερες των εντυπώσεων σε όλους. Ο κ. Λαμπρόπουλος, καθόλου καλός, όπως φαίνεται (και μάλιστα από επιλογή), στα θέματα των δημοσίων σχέσεων (αν και έχει σύζυγο δημοσιογράφο), στην πρώτη του θητεία ασχολήθηκε με ένα «καυτό» θέμα. Βρέθηκε αντιμέτωπος με κύκλωμα παράνομων απαλλαγών από την στράτευση «επώνυμων» (δηλαδή τραγουδιστών, αθλητών, γιων επιχειρηματιών κ.λπ.) πολιτών. Και παρότι οι πιέσεις να σταματήσει το θέμα ήταν από την πρώτη στιγμή και πολλές και από πολύ ψηλά και από παντού και έφταναν μέχρι και σε απειλές, ο κ. Λαμπρόπουλος δεν έκανε πίσω. Αντίθετα, ζήτησε να συνεχιστούν μέχρι τέλους οι έρευνες, πράγμα που όσο αφορούσε τον ίδιο έγινε. Τώρα τι έγινε από εκεί και πέρα δεν αφορά τον κ. Λαμπρόπουλο αλλά άλλους... Το ότι λοιπόν ο πρωθυπουργός τον τοποθετεί στην ίδια θέση, γνωρίζοντας το σχετικό θέμα του παρελθόντος, μας δίνει την αίσθηση πως έστω και αργά η ηθική στάση κάποιων επιβραβεύεται. Γι' αυτό και θεώρησα καλό να αναφερθώ σήμερα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Γιατί υπάρχουν σε αυτή δείγματα άλλου πολιτικού πολιτισμού και ηθικής. Και ας ελπίσουμε ότι ο κ. Λαμπρόπουλος, με την πολιτική του και τώρα στο υπουργείο Άμυνας, θα μας επιβεβαιώσει... (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 12/06/2014 – ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΟΥΠΙΩΤΗΣ - ptroupiotis@yahoo.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!