Οι επικίνδυνες θεωρίες του Αλέξη Τσίπρα για την άμυνα της χώρας!

Η επιφανειακή και πρόχειρη αντιμετώπιση εθνικά κρίσιμων ζητημάτων από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν αντιλαμβάνεται τη σημασία των ισχυρών Ε.Δ. για την αποτροπή της επιθετικότητας των γειτόνων Η διατυπωθείσα πλειστάκις πρόταση του συντάκτη της στήλης για την ανάγκη μίας ουσιαστικής συζητήσεως για την άμυνα της χώρας προκειμένου να προκύψει κάτι θετικό, που θα θέσει τέρμα στο αλαλούμ που κυριαρχεί εδώ και χρόνια στον τομέα της άμυνας και -μεταξύ άλλων- να... αξιολογηθούν οι θέσεις των κομμάτων, και η αποφυγή υλοποιήσεως αυτής της προτάσεως αποτελεί την καλύτερη ένδειξη της απουσίας πολιτικής από όλα τα κόμματα. Ελλείψει μίας τέτοιας συζητήσεως, η στήλη προσπαθεί σε κάθε ευκαιρία να ανεύρει διατυπώσεις θέσεων για την αμυντική πολιτική της χώρας. Μία τέτοια οιονεί ευκαιρία προέκυψε στο πρόσφατο Διεθνές Συνέδριο για την Άμυνα και την Ασφάλεια (Exposec - Defenseworld 2013) που ξεκίνησε την περασμένη Τετάρτη 3 Απριλίου με εναρκτήρια ομιλία του ΥΕΘΑ κ. Π. Παναγιωτόπουλου, η οποία, σε συνδυασμό με τη μία ημέρα νωρίτερα (2 Απριλίου) συνέντευξη του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως κ. Α. Τσίπρα, σκιαγραφούν την κατάσταση για την άμυνα για τα επόμενα χρόνια. Η Πρωταπριλιά Προς αποφυγή διαψεύσεως των προσδοκιών των αναγνωστών για κάποιο ελπιδοφόρο αποτέλεσμα, σπεύδουμε να χαρακτηρίσουμε από την αρχή το κλίμα αυτής της οιονεί δημόσιας συζητήσεως... συνέχεια της Πρωταπριλιάς. Ο μακρύς λόγος του ΥΕΘΑ κ. Π. Παναγιωτόπουλου ήταν στο πνεύμα της σχολής του αξέχαστου για την καταστροφή που προκάλεσε στην άμυνα Ε. Βενιζέλου, με κύριο στοιχείο την επισήμανση ότι «παρότι φέτος οι περικοπές στις δαπάνες της άμυνας ξεπερνούν το 57% του προϋπολογισμού (6,5 δισ. το 2009 και 3,2 δισ. το 2013) διατηρήθηκε το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων και το υψηλό φρόνημα!». Για το οξύμωρο αυτό σχήμα έχουμε αναφέρει κατά καιρούς τόσα πολλά που δεν χρειάζεται περισσότερος σχολιασμός. Επ' αυτού, θα μπορούσε να του δώσει κανείς το ελαφρυντικό ότι «υπουργός Άμυνας είναι, τι άλλο να πει;», αλλά ο αντίλογος είναι ότι τέτοιες δηλώσεις ενισχύουν το κλίμα επικίνδυνων ψευδαισθήσεων, κυρίαρχο σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της χώρας, το οποίο μάλλον υιοθετεί -προϊόντος του χρόνου- τη βενιζέλεια άποψη ότι όσο λιγότερο χρήματα δαπανάς για την άμυνα τόσο... καλύτερη άμυνα έχεις. Η μη δυνάμενη να αποκλεισθεί, τουλάχιστον θεωρητικά, εναλλακτική λύση του κόμματος του κ. Α. Τσίπρα, την οποία παρουσίασε σε μακροσκελή συνέντευξη του στην ιστοσελίδα στο On Alert, ενίσχυσε τη σοβαρότητα του προαναφερθέντος κλίματος της... Πρωταπριλιάς. Οι εξίμισι σελίδες της συνεντεύξεως ήταν πράγματι ένα εντυπωσιακό κείμενο καλλιεπούς αοριστολογίας, μπροστά στο οποίο το μοντέλο άμυνας του Βενιζέλου φάνταζε... θουκυδίδειο. Με δεδομένο ότι τα βασικά προβλήματα της άμυνας είναι η υποχρηματοδότησή της, με αποτέλεσμα την κατάργηση των εξοπλισμών, την καταβαράθρωση των αμοιβών και συντάξεων των στελεχών των Ε.Δ., με άμεση συνέπεια την πτώση του ηθικού τους, την έλλειψη κονδυλίων για στοιχειώδη έστω συντήρηση, τη διάλυση της αμυντικής βιομηχανίας και η συναφής με τη λειψανδρία διάρκεια της θητείας, ο κ. Τσίπρας τα κάλυψε όλα χωρίς να πει απολύτως τίποτε, όπως προκύπτει από τις παρακάτω σύντομες αναφορές σε αποσπάσματα της συνεντεύξεώς του. ► Για την άμυνα γενικώς, που αποτελεί και το κλειδί για την κατανόηση των απόψεών του για τον ζωτικό αυτόν τομέα της εθνικής πολιτικής: «Πρώτη και θεμελιώδης προϋπόθεση πριν φτάσουμε και στο επίπεδο της Άμυνας είναι να εξαντλούμε όλες τις δυνατές επιλογές σε επίπεδο πολιτικής». (Σ.σ.: υπάρχει χώρα στον κόσμο που δεν το κάνει αυτό;) «Πάγια θέση της Αριστεράς είναι ότι θα πρέπει να επιδιώκουμε με συνέπεια και συνέχεια την ειρηνική επίλυση των διαφορών μας με τους γείτονες». (Επίσης, κάθε χώρα το κάνει αυτό.) Το τι γίνεται όταν η άλλη πλευρά δεν το θέλει και προσπαθεί με βία ή την επίκλησή της όταν σου παίρνει κάτι που σου ανήκει, μας το λέει παρακάτω: «Ακόμη και όταν αυτός ο στόχος δεν διαφαίνεται ως σύντομη προοπτική οφείλουμε με την πολιτική μας να ενισχύουμε τη θέση της χώρας μας στο παγκόσμιο σύστημα για να μπορέσουμε να τον διεκδικήσουμε από πλεονεκτικότερη θέση». (Σ.σ.: επανάληψη της γνωστής απόψεως ότι θα μας σώσουν οι άλλοι). Όλα διά της πολιτικής, δηλαδή εν προκειμένω της εξωτερικής (είδαμε την προκοπή μας με αυτήν τα τελευταία περίπου σαράντα χρόνια), για την οποία ο Νταβούτογλου μάς υπενθύμισε στο γνωστό βιβλίο του το γνωστό ότι «εξωτερική πολιτική χωρίς ισχυρές ένοπλες δυνάμεις είναι σαν μία ορχήστρα χωρίς όργανα». «Όσο(ν) αφορά τις επόμενες τρεις προϋποθέσεις» (λόγω χώρου αναφέραμε μόνο την πρώτη που έχει και νόημα): «Στο στρατηγικό επίπεδο χρειαζόμαστε στρατηγική αποτροπής που να υπερβαίνει τη λογική της αντιπαράθεσης των αριθμών, για τις προμήθειες στρατηγική προμηθειών και τέλος, στο επίπεδο θεσμών, θεσμούς που να ελέγχουν και να επιτηρούν όλο αυτό το πλαίσιο για να μην πηγαίνει χαμένο ούτε ένα ευρώ». Η αλήθεια Λίγα σύντομα σχόλια: ► Αλήθεια, γνωρίζει ο κ. Τσίπρας τι πράγματι είναι η στρατηγική της αποτροπής και ότι το βασικό της στοιχείο για να είναι αξιόπιστη είναι η πραγματική αμυντική ικανότητα; Η στρατηγική στην καλύτερη περίπτωση, οδηγεί στη βέλτιστη αξιοποίηση των στοιχείων ισχύος που διαθέτεις, λειτουργεί δηλαδή ως πολλαπλασιαστής ενός υπαρκτού δυναμικού. Όταν το δυναμικό αυτό δεν υπάρχει, τι να σου κάνει η στρατηγική; ► Στρατηγική αποτροπής που να υπερβαίνει τη λογική της αντιπαραθέσεως αριθμών δεν υπάρχει, τουλάχιστον υπό την έννοια της μη υπερβάσεως κάποιου συγκεκριμένου κατώτατου ορίου που προσδιορίζει η εκτίμηση απειλής. ► Στρατηγική εξοπλισμών υπήρχε, μέχρι που την κατήργησε ο Ε. Βενιζέλος και φυσικά υπάρχει στα Γενικά Επιτελεία. Το πρόβλημα είναι ότι ουδέποτε η πολιτική ηγεσία την τήρησε, αλλά έκανε τα δικά της, όπως και σε κάθε άλλο τομέα πολιτικής. ► Θεωρητικώς δεν μπορεί να υπάρχει αντίρρηση για τη διαρκή επίβλεψη του Κοινοβουλίου, όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε χώρα. Αλλά, με όλο τον προσήκοντα σεβασμό προς τον θεσμό, νομίζει ότι μπορεί να το κάνει αυτό με ένα Κοινοβούλιο άσχετων προς την άμυνα και χωρίς καμία βοήθεια από μόνιμες επιτροπές ειδικών και εμπειρογνωμόνων, στα πρότυπα, π.χ., των ΗΠΑ; ► Όσον αφορά την υποχρηματοδότηση της άμυνας, που έχει διαλύσει τα πάντα, ο κ. Τσίπρας δεν έκανε καμία αναφορά, ωσάν το κύριο αυτό πρόβλημα να μην υπάρχει. Ούτε λέξη για τη διάρκεια της θητείας και τις μεγάλες ελλείψεις των μονάδων ΟΥΔΕΜΙΑ, επίσης, αναφορά έγινε στο θέμα της διάρκειας της θητείας, την αύξηση της οποίας ζητούν με ακράδαντα στοιχεία οι στρατιωτικές ηγεσίες των τελευταίων ετών (ήδη υπάρχει έλλειμμα στην οροφή των Ε.Δ. της τάξεως των25.000 ανδρών, χωρίς να ιδρώνει το αυτί κανενός πολιτικού!), εκτός από την άποψη διατηρήσεώς της. Προσανατολισμένης, όμως, σε καθαρά επιχειρησιακά καθήκοντα (δηλαδή τώρα τι κάνουν;), συνδεδεμένης με πολιτικές ανταποδοτικότητας («η νεολαία να φεύγει από τον Στρατό με τα απαραίτητα εφόδια, δεξιότητες και γνώσεις από ό,τι μπήκε για να μπορεί να διεκδικήσει τη ζωή με καλύτερους όρους»). Με άλλα λόγια, ο Στρατός θα πρέπει μέσα στους εννέα μήνες της θητείας να μετατρέψει νεαρούς και άβγαλτους πολίτες σε μαχητές (κάτι που φυσικά δεν γίνεται) και ταυτόχρονα να τους μάθει, π.χ., ξένες γλώσσες, χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, οδήγηση, ενδεχομένως και ηλεκτρολογία μηχανολογία και ό,τι άλλο (δεν ξέρουμε τι άλλο εννοούσε ο κ. Τρίπρας), ενώ την ίδια στιγμή λειτουργεί ήδη ως πολυεργαλείο, ήτοι αντιμετώπιση πυρκαγιών, μεταφορές ασθενών, διασώσεις ατόμων σε κίνδυνο, αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, αιμοδοσίες, άνοιγμα των νοσοκομείων του στο κοινό, διάθεση του ιατρικού του προσωπικού σε παραμεθόριες περιοχές, αντιμετώπιση απεργιών (αποκομιδή σκουπιδιών) και τόσα άλλα γνωστά σε όσους φρόντισαν να ενημερωθούν και όλα αυτά με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει. Τα «τσιτάτα» για λαϊκή κατανάλωση Η αντι-θουκυδίδεια αντίληψη του κ. Τσίπρα περί διεθνών σχέσεων έχει και συνέχεια, γιατί αμέσως μετά στη συνέντευξη ολοκληρώνει την αντίληψή του για την άμυνα λέγοντας: «Η ένσταση η δική μας είναι ότι η εξωτερική πολιτική που είχαμε και έχουμε ακόμη» (σ.σ.: μάλλον την έλλειψή της θα εννοεί) «κονταίνει τη χώρα μας αντί να την ψηλώνει. Δείτε πού φτάσαμε σήμερα, και ότι η πολιτική αυτή εγκλώβισε και την Άμυνα σε ένα πλέγμα εξαρτήσεων και πιέσεων με μόνη διέξοδο το διαρκές κυνήγι εξοπλισμών. Απαιτείται, λοιπόν, μία νέα ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική» (σ.σ.: και ποιος δεν «τσιμπάει σε τέτοια τσιτάτα...) «που θα δημιουργήσει και ευνοϊκές προϋποθέσεις και για την άμυνα» (το πώς δεν διευκρινίζεται). (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 07/04/2013 – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ - dimokratia@dimokratianews.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!