ΤΟ «ΣΚΟΤΕΙΝΟ» ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ για την εξέγερση στη Συρία

Τι αποκαλύπτει ρωσική ιστοσελίδα για τις «Συμμαχίες των Προθύμων» και την αποκαθήλωση του καθεστώτος Άσαντ Μια εντυπωσιακή υπόθεση εισβολής χάκερ στους υπολογιστές της αγγλικής εταιρείας παροχής αμυντικών υπηρεσιών BRITAM Defense Ltd, αποκαλύπτει όλη την απάτη και τη βρωμιά που κρύβεται πίσω από τους πολέμους των τελευταίων αρκετών ετών, με τις γνωστές «Συμμαχίες των Προθύμων», τις επιχειρήσεις για... αποκατάσταση της Δημοκρατίας ή απελευθερώσεως μιας χώρας και τις περίφημες αλλαγές καθεστώτων, γνωστές και ως «regime change». Την υπόθεση έφερε στο φως η ρωσική ιστοσελίδα «Oriental Review», η οποία αναδημοσιεύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου από ανεξάρτητα αμερικανικά διαδικτυακά μέσα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές οι εισβολείς στον κεντρικό υπολογιστή της ΒRΙΤΑΜ Defense υπέκλεψαν μια σειρά απόρρητων εγγράφων, με τα οποία αποκαλύπτεται μια τεράστια συνωμοσία εις βάρος της Συρίας. Το βασικό έγγραφο είναι ένα ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με ημερομηνία 24 Δεκεμβρίου 2012, το οποίο απέστειλε ο διευθυντής προωθήσεως εργασιών της εταιρείας David Goulding προς το διευθυντή του, Phillip Doughty, πρώην αξιωματικό των αγγλικών Ειδικών Δυνάμεων και συγκεκριμένως της SAS (Special Air Service). Το περιεχόμενο του εγγράφου, που παρατίθεται σε μετάφραση από τα αγγλικά, μιλά από μόνο του: «Φιλ (Phillip) «Έχουμε μια νέα πρόταση. Είναι πάλι για τη Συρία. Οι Καταρινοί προτείνουν μια ελκυστική δουλειά και ορκίζονται ότι η ιδέα έχει την έγκριση της Ουάσινγκτον. »Θα πρέπει να παραδώσουμε ένα χημικό όπλο στη Χομς [Σ.Σ: πόλη της Συρίας], ένα σοβιετικής προελεύσεως βλήμα πυροβολικού [Σ.Σ: στο αγγλικό κείμενο αναφέρεται ως g-shell = gun shell] από τη Λιβύη, όμοιο με αυτό που πρέπει να έχει ο Άσαντ. »Από εμάς θέλουν να αναπτύξουμε τους Ουκρανούς του προσωπικού μας, οι οποίοι θα πρέπει να μιλούν ρωσικά, και να γυρίσουμε ένα βίντεο. »Ειλικρινά, δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα, αλλά τα ποσά που προτείνουν είναι τεράστια. Η γνώμη σου; »Χαιρετισμούς, »David». Το κείμενο της επιστολής γίνεται κατανοητό εάν ληφθούν υπ' όψιν οι επεξηγήσεις που αναφέρονται στη ρωσική ιστοσελίδα στις οποίες εικάζεται ότι έχουν βάλει το χέρι τους οι ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών. Στην ιστοσελίδα επισημαίνεται η δήλωση του Αμερικανού προέδρου, Μπαράκ Ομπάμα, σύμφωνα με την οποία «η χρήση ή ακόμη και η μεταφορά χημικών όπλων από το καθεστώς Άσαντ θα αντιπροσώπευε μια "κόκκινη γραμμή", που θα επιτάχυνε μια στρατιωτική επέμβαση», ένα μήνυμα που επανελήφθη τον περασμένο μήνα (Νοέμβριος 2012), μετά τη δεύτερη εκλογή του. Κατά συνέπεια, επισημαίνει η ιστοσελίδα, «η σχεδιαζόμενη επιχείρηση, εάν υλοποιηθεί, θα παρείχε ένα ιδανικό πρόσχημα για μια ξένη επέμβαση στη Συρία. Το Ισραήλ είχε προβεί στις ίδιες προειδοποιήσεις την περασμένη εβδομάδα». Η συνέχεια της ιστορίας που περιγράφεται είναι ευνόητη. Αυτοί που θα μετέφεραν το χημικό όπλο στη Χομς θα ήταν μέλη του προσωπικού από τους 58 Ουκρανούς που απασχολεί η ΒRΙΤΑΜ Defense, τα ονόματα και οι φωτογραφίες διαβατηρίων των οποίων είναι μεταξύ των υποκλαπέντων αρχείων από τους υπολογιστές της εταιρείας. Τα ονόματα των 58 Ουκρανών υπάρχουν σε φάκελο με τίτλο «Iraq/People», στον οποίο υπάρχουν επίσης και άλλοι Ουκρανοί, καθώς και ορισμένοι Σέρβοι, Κροάτες και Γεωργιανοί, οι οποίοι κάλλιστα θα μπορούσαν να περάσουν στο «αποδεικτικό» βίντεο ως Ρώσοι. Τα χημικά όπλα Στη συνέχεια αναφέρεται ότι από το τέλος Δεκεμβρίου 2012, δυτικές, ισραηλινές και πηγές από τον Κόλπο άρχισαν να αναφέρουν φήμες περί «Ρώσων στρατιωτών που πολεμούν για λογαριασμό του Άσαντ» και για «ρωσικές δυνάμεις που πήραν υπό τον έλεγχό τους τα χημικά και βιολογικά όπλα της Συρίας» και προσέθεταν ότι ο Άσαντ έχει ήδη δώσει σε τρομοκράτες χημικά όπλα. Στο ίδιο πλαίσιο, στις 15 Ιανουαρίου 2013, το αμερικανικό έντυπο US Foreign Policy έκανε μνεία για ένα «απόρρητο τηλεγράφημα του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ», το οποίο ανέφερε ότι «ο συριακός Στρατός πιθανώς έκανε χρήση χημικών όπλων εναντίον συριακού πληθυσμού σε μια θανατηφόρο επίθεση τον περασμένο μήνα». Είναι προφανές ότι η επιχείρηση του πλαστού βίντεο είχε ως σκοπό να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για μια επέμβαση, προβάλλοντας τις εικόνες των υποτιθέμενων Ρώσων στρατιωτών -οι Ουκρανοί και άλλοι που θα μιλούσαν ρωσικά- να διαπράττουν κακουργήματα εναντίον αμάχων πολιτών της Συρίας ή να χρησιμοποιούν χημικά αέρια εναντίον τους. Η ρωσική ιστοσελίδα συσχετίζει κατά τρόπο που θυμίζει επαγγελματίες αναλυτές πληροφοριών, τα στοιχεία αυτά με τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν τον περασμένο χρόνο, συμφωνά με τις οποίες είχαν δοθεί στους αντικαθεστωτικούς της Συρίας προστατευτικές προσωπίδες (μάσκες), με σκοπό να πραγματοποιήσουν επιθέσεις με χημικά όπλα, τις οποίες θα απέδιδαν μετά στους Σύριους. Οι πληροφορίες σχετικά με τη χρήση δυτικών και ειδικών υπηρεσιών της Μέσης Ανατολής που στρατολογούσαν άτομα με σλαβικά χαρακτηριστικά για να παίξουν το ρόλο Ρώσων «μισθοφόρων», που θα είχαν δήθεν συλληφθεί από τους αντικαθεστωτικούς και θα ομολογούσαν, δόθηκαν στη δημοσιότητα από τα ρωσικά μέσα τον Ιανουάριο. Οι πληροφορίες αυτές αποδόθηκαν σε καλώς πληροφορημένη «πηγή», που ανέφερε ότι η στρατολόγηση των «ηθοποιών» που θα έπαιζαν στο σχετικό βίντεο είχε επισημανθεί επίσης στη Ρωσία, τη Λευκορωσία και την Ουκρανία. Σύμφωνα με το «σενάριο» της υποθέσεως, οι υποτιθέμενοι Ρώσοι θα έπρεπε να αναγνωρίσουν -μετά τη σύλληψή τους- ότι είχαν στρατολογηθεί από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες με σκοπό να παράσχουν υποστήριξη στο συριακό Στρατό. Επίσης θα έπρεπε να παραδεχθούν δημόσια ότι είχαν μεταφερθεί στη Συρία με σκάφη του ρωσικού Ναυτικού. Σύμφωνα με την ίδια «πηγή», το σχετικό φιλμ θα γυριζόταν στην Τουρκία -μπορούσε να λείπει;- ή στην Ιορδανία όπου έχουν ήδη χτισθεί υπό μορφή «σκηνικών», δήθεν κατεστραμμένες πόλεις της Συρίας. Να σημειωθεί ότι ο ίδιος τύπος σεναρίου και σκηνικών είχε χρησιμοποιηθεί, κατά πληροφορίες, και στο Κατάρ κατά τη διάρκεια των απαραίτητων, ως είθισται πλέον, πληροφοριακών επιχειρήσεων εναντίον της Λιβύης το 2011. Η ιστορία… επαναλαμβάνεται Όσο και να ακούγεται παράξενο και οπωσδήποτε τερατώδες το στήσιμο μας ψεύτικης ιστορίας για να κατασυκοφαντηθεί μια χώρα και να δικαιολογηθεί στα μάτια της κοινής γνώμης μια επίθεση εναντίον της μόνο πρωτόγνωρο δεν είναι. Στον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου, για παράδειγμα είχε προβληθεί στην τηλεόραση η συγκλονιστική αφήγηση μιας νεαρής Κουβετιανής, η οποία περιέγραφε τη φρικώδη σκηνή της δήθεν σφαγής νεογέννητων σε θερμοκοιτίδες στο Κουβέιτ από Ιρακινούς στρατιώτες που είχαν εισβάλει στη χώρα της. Η αλήθεια που αποκαλύφθηκε γρήγορα όταν η «δουλειά» στο Ιράκ είχε πλέον γίνει, ήταν ότι η συγκεκριμένη νεαρά ήταν κόρη του πρέσβη του Κουβέιτ στην Αμερική και φυσικά, την περίοδο εκείνη δεν βρισκόταν στο Κουβέιτ. Στον ίδιο ή στον επόμενο πόλεμο εναντίον του Ιράκ, οι οικολογικές καταστροφές από διαρροή πετρελαίου στη θάλασσα είχαν απεικονισθεί με το οικτρό θέαμα κορμοράνων καλυμμένων σε αργό πετρέλαιο που αργοπέθαιναν στην ακτή. Τα σχετικά πλάνα όμως, ήταν από μια τεράστια διαρροή πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα και όχι από τον Κόλπο. Στο δεύτερο πόλεμο κατά του Ιράκ, η αιτία ήταν η υποτιθέμενη προσπάθεια διακοπής του προγράμματος του Σαντάμ Χουσεΐν να αναπτύξει πυρηνικά και άλλα όπλα μαζικής καταστροφής Η συνέχεια είναι γνωστή.•Ο μεν τότε υπουργός Εξωτερικών, Κόλιν Πάουελ, παραδέχθηκε αργότερα δημοσίως ότι οι πληροφορίες που είχαν δεν απεδείκνυαν κάτι τέτοιο, ενώ οι αλλεπάλληλες διεθνείς επιτροπές στο Ιράκ με σκοπό την ανεύρεσή τους ουδέν απέδωσαν. Ένας αντισυνταγματάρχης των Αμερικανών Πεζοναυτών, από τα πλέον δραστήρια μέλη της επιτροπής και με σοφώς αρνητική προδιάθεση για το ανατραπέν καθεστώς του Ιράκ, παραιτήθηκε λίγο μετά, μάλλον αηδιασμένος από την όλη υπόθεση. Αυτό που προκαλεί εντύπωση δεν είναι η χρήση τέτοιων τεχνικών, οι κατ' ευφημισμόν αποκαλούμενες πληροφοριακές επιχειρήσεις, σταθερός κανόνας πλέον του παιχνιδιού -σε αυτή τη μορφή- από το 1990 κι έπειτα το οποίο παίζεται από τα γνωστά «μεγάλα παιδιά». Είναι η εμπλοκή μιας χώρας όπως το Κατάρ, με πληθυσμό μόλις 500.000 κατοίκων, αλλά με αμύθητο πλούτο, τον οποίο χρησιμοποιεί κατά τρόπο που προκαλεί πλέον το κοινό αίσθημα, με εμπλοκή του στην Υεμένη, στη Λιβύη, στη Συρία την υποστήριξη των ισλαμιστών (Mujao) στο Μάλι, τη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Νετανιάχου και του Αβιγκντόρ Λίμπερμαν στο Ισραήλ, μέχρι και την πασίγνωστη εξαγορά του προνομίου να φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου το 2022. Πόσο μακριά μπορεί να πάει αυτό; (ΕΠΙΚΑΙΡΑ 14/02 - 20/02/2013 – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ)