ΟΙ ΕΥΖΩΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ

Πριν από λίγες μέρες, το Σάββατο 19 Μαΐου, γιορτάστηκε με διάφορες εκδηλώσεις η επέτειος Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού από τον «εκπολιτιστή» της Ανατολίας, Μουσταφά Κεμάλ, τον οποίο η (τύποις) νεο-οθωμανική Τουρκία είχε τότε τοποθετήσει ως στρατιωτικό διοικητή του Πόντου. Στην Ελλάδα, με απόφαση της Βουλής, η ημερομηνία αυτή έχει καθιερωθεί - ως γνωστόν - εδώ και χρόνια να τιμάται ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, με σειρά εκδηλώσεων, που μεταξύ των άλλων περιλαμβάνουν κατάθεση στεφάνων από πλευράς επισήμων και ποντιακών οργανώσεων στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου. Φέτος, όμως, μία ευχάριστη έκπληξη... ανέμενε τόσο τους επισήμους όσο και τους παρευρισκόμενους, μέλη των ποντιακών συλλόγων και οργανώσεων, αλλά και τους επισκέπτες του χώρου. Τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα της τελετής οι Φρουροί του Μνημείου ήταν Πόντιοι! Δηλαδή στρατιώτες της Προεδρικής Φρουράς οι οποίοι εκτέλεσαν το ύψιστο καθήκον ενός στρατιώτη, αυτό του σκοπού, φορώντας την τιμημένη στολή μάχης του Πόντιου μαχητή. Με τα φισεκλίκια της σταυρωτά, τη μάχαιρα στη ζώνη, με το ένα χέρι στη λαβή και το άλλο σε στάση προσοχής. Η συγκίνηση του κόσμου ήταν πολύ μεγάλη. Και φυσικά δεν αναφερόμαστε μόνο στους Πόντιους συμπατριώτες μας, αλλά σε ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες που βρέθηκαν στο Μνημείο. Να σημειώσουμε παρενθετικώς στο σημείο αυτό ότι η τιμημένη στολή του Πόντιου μαχητή είναι μία από τις τέσσερις εγκεκριμένες στολές περιοχών της Ελλάδος που φέρουν οι Εύζωνοι της Προεδρικής Φρουράς, κυρίως κατά την εκτέλεση των εθιμοτυπικών τους καθηκόντων, ποτέ όμως μέχρι σήμερα δεν φόραγαν την ποντιακή στολή κατά τη φρούρηση του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτου. Φέτος το έκαναν, με αποτέλεσμα να προκαλέσουν ευμενέστατα σχόλια και ρίγη συγκινήσεως στη θέα των δύο από τα διαχρονικά καμάρια του Ελληνισμού δίπλα-δίπλα. Ο τιμημένος Εύζωνας και ο τιμημένος Πόντιος Μαχητής. Και επειδή τίποτα δεν είναι απρόσωπο, κατά την άποψή μας, τα εύσημα θα πρέπει να δοθούν αφενός (τύποις) στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στον διευθυντή του Στρατιωτικού Οίκου της Προεδρίας, αλλά κυρίως στον διοικητή και στους άνδρες της Προεδρικής Φρουράς. Τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και μπράβο για την πρωτοβουλία τους αυτή. που υλοποίησαν σε εξαιρετικά δύσκολους καιρούς. Αποδεικνύοντας όλοι οι προηγούμενοι ότι ο καιρός για τη «διπλωματία του ζεϊμπέκικου» και τα άλλα ψοφοδεή, για να μη στεναχωρήσουμε την Άγκυρα. - επιτέλους - πέρασαν, θέλουμε να πιστεύουμε ανεπιστρεπτί. Τώρα. αν σε αυτό συνέβαλε η υπηρεσιακή κυβέρνηση ή το ότι υπουργός Άμυνας είναι ένας καταξιωμένος στρατιώτης-κομάντος, ο οποίος έχει υπηρετήσει σχεδόν έξι χρόνια στην Άγκυρα και μιλά απταίστως την τουρκική, ο στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος, ή ότι στο ΥΠ.ΕΞ. είναι μία παλιά «αλεπού» της διπλωματίας, ο Πέτρος Μολυβιάτης, εμάς προσωπικά λίγο μας ενδιαφέρει, καθώς κρίνουμε μόνο το αποτέλεσμα. Και επιτέλους κάποια στιγμή ας ισχύσουν σε αυτόν τον τόπο τα όσα η Ιστορία και η Τιμή της χώρας επιτάσσουν. Έστω και σήμερα. Έστω και τώρα. (ΜΕΤΡΟ 22/05/2012 – ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΠΛΑΒΕΡΗΣ)