ΗΓΕΤΕΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ, ΟΧΙ ΗΓΕΜΟΝΕΣ

Ξημέρωνε 13 Φεβ 2012 και στη Βο(υ)λή των Ελλήνων, οι ηγεμόνες σαν έτοιμοι από (καιρό) πριν, διψώντας για το αίμα των βολεμένων στο «Όχι σε όλα» ανυπότακτων βο(υ)λευτών, έσυραν από τα θηκάρια τους τα σπαθιά της υποταγής και …….κτύπησαν. Ο πρώτος 21, ο δεύτερος 22 κι ο τρίτος μόλις 2 φορές, προκειμένου να... πληρωθεί η προειδοποίηση του ενός, που την υιοθέτησαν και οι άλλοι, «…….λυπάμαι αλλά οι δρόμοι μας θα χωρίσουν…….». Ανήμποροι οι ηγεμόνες να δείξουν την πυγμή τους στους δανειστές-δυνάστες μας και ν’ αντισταθούν στη ΓαλλοΓΕΡΜΑΝΙΚΗ καταιγίδα, που ισοπέδωσε έναν ολόκληρο Λαό και τον οδήγησε σε Εθνική Κατάθλιψη, στόχευσαν προς το τελευταίο εσωτερικό «οχυρό» αντίστασης, που φάνταζε ικανό ν’ αντισταθεί και ν’ ανακόψει την ούτως ή άλλως καταστροφική πορεία της Χώρας. Ένα «οχυρό» «ετερόδοξων» βο(υ)λευτών, ικανό να υπενθυμίσει στους αλαζόνες του Βερολίνου, του Παρισιού, του Άμστερνταμ, του Ελσίνκι και του Λουξεμβούργου, ότι ματαιοπονούν αν νομίζουν πως η απαξιωτική συμπεριφορά, οι αναίσχυντες απαιτήσεις και οι ιταμοί όροι θα λυγίσουν έναν υπερήφανο και συγκυριακά ανηγεμόνευτο Ελληνικό Λαό. Έναν Ελληνικό Λαό που αυτές τις κρίσιμες στιγμές χρειάζεται ΗΓΕΤΕΣ και όχι ηγεμόνες, που χρόνια τώρα τον καταδυναστεύουν, κλέβουν τα όνειρά του, καταρρακώνουν το παρόν του και διαγράφουν το μέλλον του. ΗΓΕΤΕΣ που πριν από οτιδήποτε άλλο, του οφείλουν ένα ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΒΡΟΝΤΕΡΟ ΣΥΓΓΝΩΜΗ για όλα τα λάθη που διέπραξαν και συνεχίζουν να διαπράττουν και των οποίων τις συνέπειες υφίσταται. Δυστυχώς ΗΓΕΤΕΣ δεν υπάρχουν, όχι μόνο στη Χώρα μας αλλά ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στους κόλπους της οποίας καλλιεργήθηκε η προσδοκία της πολιτικής, αμυντικής και οικονομικής μας ασφάλειας, μια προσδοκία η οποία διαψεύστηκε οικτρά. Δυστυχώς ΗΓΕΤΕΣ δεν υπάρχουν, που να μας εμπνεύσουν, να μας καθοδηγήσουν, να μας παραδειγματίσουν, να προβλέψουν, να οραματιστούν και ΤΕΛΙΚΑ να μας «αναγκάσουν» να τους πιστέψουμε, να τους εμπιστευτούμε και να τους ακολουθήσουμε. Σε ποιους ΛΟΙΠΟΝ να εμπιστευτούμε το παρόν και το μέλλον μας; Σε ποιους να εμπιστευτούμε την Εθνική μας Πινακοθήκη, το πολύπαθο κέντρο της Αθήνας, το Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας, τις περιουσίες μας και το μέλλον των παιδιών μας, τελικά την αξιοπρέπειά μας σαν Λαός; ΔΥΣΤΥΧΩΣ σ΄ αυτούς……. σ’ αυτούς που επιτρέψαμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ, να μας οδηγήσουν μέχρις εδώ, στο χείλος του γκρεμού, ένα βήμα πριν το κενό. Τι απομένει να γίνει κατά τη γνώμη μου και είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ-και αναφέρομαι σε ΟΛΟΥΣ τους Αρχηγούς των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων της Βουλής των Ελλήνων και της Ευρωβουλής αλλά και στο Λαϊκό Σύνδεσμο Χρυσή Αυγή, αφού με τον Αρχηγό της εκπροσωπείται στο Δήμο της Αθήνας-την οποία ΠΡΕΠΕΙ να τους δώσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Αφού ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ συνεννοηθούν και μεταλλαχτούν για λίγο από ηγεμόνες σε ΗΓΕΤΕΣ, να ενεργοποιήσουν μέσω της Βουλής των Ελλήνων το άρθρο 48 του Συντάγματος, γιατί η Χώρα πράγματι βρίσκεται σε εξαιρετικό κίνδυνο και να θέσουν σε εφαρμογή το Νόμο για την Κατάσταση Πολιορκίας. Η κατάσταση να ισχύσει τουλάχιστον μέχρι την προκήρυξη των επόμενων βουλευτικών εκλογών, παρατεινόμενη με σχετικές αποφάσεις της Βουλής των Ελλήνων ανά δεκαπενθήμερο, προκειμένου να οδηγηθούν με συνοπτικές- τελεσίδικες και όχι τις συνήθεις χρονοβόρες αναποτελεσματικές διαδικασίες ενώπιον των συνιστώμενων για το σκοπό αυτό ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ, όλοι αυτοί που λεηλάτησαν και διέλυσαν τη Χώρα και είναι χαρακτηρισμένοι στη συνείδηση του Ελληνικού Λαού ως «εχθροί» της κρατικής και κοινωνικής υπόστασης, της δημόσιας τάξης, του πολιτεύματος και εν τέλει «εχθροί» του. Παράλληλα με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, να ληφθούν όλες εκείνες οι απαραίτητες όσο ποτέ αποφάσεις, που έχουν να κάνουν με την νεκρανάσταση της Χώρας, όπως π.χ. η συγκρότηση Ειδικής Επιτροπής «ΑΟΖιτών» αποτελούμενης από έμπειρους διπλωμάτες, καθηγητές και στρατιωτικούς, με αρμοδιότητα την θεσμοθέτηση-οριοθέτηση-ανακήρυξη της ΑΟΖ και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, που «κρύβεται και κοιμάται» στο υπέδαφος της χώρας και στα βάθη της ΑΟΖ. Είναι ολοφάνερο ότι ζητάμε από κάποιους να κάνουν χαρακίρι και ν’ αυτοκτονήσουν πολιτικά……. ε! δεν θάπρεπε κάποτε να γίνει; (ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΖΑΜΠΑΖΗΣ)