Ένα άρθρο από τον πρόεδρο της ΕΠΛΣΝΠ ΧΡΗΣΤΕΑ Κυριάκο
Με την ψήφιση του νόμου 4472/2017 και τα άρθρα 123 έως 127 αυτού αποκτήσαμε νέο ειδικό μισθολόγιο για τα Σώματα Ασφαλείας και το Στρατό.
Πρώτα από όλα θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις συντάξιμες αποδοχές, όσο και αν αυτό φαίνεται οξύμωρο, είναι κάτι που έχει άμεση σχέση με το μισθολόγιο και πως διαμορφώνονται αυτές. Οι συντάξιμες αποδοχές διαμορφώνονται με το μισθολόγιο που εκάστοτε ισχύει, χωρίς να μπαίνουμε σε λεπτομέρειες, υπολογίζονται με ένα μέσο όρο των απολαβών του εργασιακού μας βίου και από αυτόν προκύπτει ένα ποσοστό αναπλήρωσης με τον εκάστοτε τύπο υπολογισμού συντάξιμων αποδοχών. Όταν λοιπόν είχαμε ένα εμφανώς καλύτερο μισθολόγιο από αυτό που ψηφίστηκε και συνεπώς μεγαλύτερη σύνταξη είναι ηλίου φαεινότερο ότι αφού μειώνονται οι αποδοχές, μειώνεται και η σύνταξη που θα πάρουμε.
Εδώ λοιπόν έρχεται η προσωπική διαφορά. Η προσωπική διαφορά η οποία σημειωτέον είναι πλέον καθολική για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους τόσο του ευρύτερου δημόσιου τομέα όσο και των ειδικών μισθολογίων, εδώ βάλτε έναν αστερίσκο και το λέω αυτό γιατί άλλη είναι η αντιμετώπιση όταν κάτι ισχύει για μια μικρή μερίδα ενός αριθμού δημοσίων υπαλλήλων και άλλη όταν είναι καθολικό οικονομικό μέτρο για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους. Ερχόμαστε λοιπόν να αναλύσουμε την προσωπική διαφορά που σημαίνει ότι οι μισθολογικές απώλειες από το νέο μισθολόγιο έρχονται να καλυφθούν από αυτή. Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι κατά πόσο αποτελεί κομμάτι του νέου μισθολογίου και αν σε αυτή θα υπάρξουν οι ανάλογες ή όχι κρατήσεις έτσι ώστε να υπολογίζονται αυτές οι αποδοχές στον υπολογισμό της σύνταξης, ερώτημα που μένει αναπάντητο και πρέπει να ζητηθούν για αυτό διευκρινήσεις. Είναι εύκολο βέβαια να αντιληφθούμε ότι αν δεν υπάρχουν κρατήσεις στην προσωπική διαφορά η οποία από πολλούς θεωρείται ότι έχει την μορφή προνοιακού επιδόματος δεν μπορούμε και να μιλάμε για συντάξιμες αποδοχές επί αυτού του ποσού τόσο για την κύρια σύνταξη όσο και για τις επικουρικές. Εδώ βέβαια πρέπει εκτός των άλλων να πούμε ότι η προσωπική διαφορά δεν διασφαλίζεται από κανέναν και τίποτα, έτσι η εκάστοτε κυβέρνηση μπορεί να την μειώσει ή και να την καταργήσει οποτεδήποτε το κρίνει σκόπιμο.
Επίσης αυτό που εντέχνως δεν διευκρινίζετε στο νέο μισθολόγιο είναι ότι ή προσωπική διαφορά, η οποία σημειωτέον είναι αρκετά μεγάλη στους χαμηλόβαθμους και όσο ανεβαίνουμε προς τα πάνω βαθμολογικά μειώνετε, δηλαδή έχουμε πολύ μεγαλύτερες μισθολογικές απώλειες στους χαμηλόβαθμούς και αρκετά λιγότερες στους υψηλόβαθμους, αποτελεί μείωση και μάλιστα κρατάει σταθερές τις αποδοχές μέχρι και σε βάθος 15ετίας για πολλούς, πάλι κυρίως χαμηλόβαθμούς οι οποίοι δεν έχουν ανάλογη βαθμολογική εξέλιξη σε σχέση με τους αξιωματικούς ή και τους υπαξιωματικούς. Αρά εδώ μιλάμε για καθαρές μελλοντικές μειώσεις των αποδοχών μας.
Ερχόμαστε εδώ λοιπόν να κρίνουμε το μισθολόγιο αυτό καθεαυτό. Όταν το 2011 έγιναν οι πρώτες μειώσεις για όλους τους Δημοσίους υπαλλήλους του ευρύτερου Δημόσιου τομέα, οι Ομοσπονδίες έκριναν σκόπιμο να μην προσφύγουν στην δικαιοσύνη με την λογική ότι η χώρα περνάει μια δύσκολη οικονομική συγκυρία και πρέπει όλοι να βάλουν «πλάτη». Όταν όμως με τον νόμο 4093/2012 στοχοποιήθηκαν εκ νέου και συγκεκριμένα τα ειδικά μισθολόγια των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας εκεί κρίθηκε επιβεβλημένη από τις Ομοσπονδίες η προσφυγή στα αρμόδια Δικαστήρια για την προάσπιση των συμφερόντων μας. Εκεί πράγματι δικαιωθήκαμε τόσο με την αριθμ.2196/2014 απόφαση του ΣΤΕ για τις μειώσεις του 2012 όσο και με την απόφαση 1126/2016 απόφαση του ΣΤΕ για την κατά 50% αποκατάσταση στα επίπεδα του 2012 μισθών μας.
Αυτές οι αποφάσεις βέβαια πέραν του ότι έκριναν αντισυνταγματικές τις μειώσεις στους μισθούς μας και επέβαλαν την αποκατάσταση τους στα επίπεδα που είχαν την 31-07-2012, προσδιόριζαν και το καθεστώς του μισθολογίου από εκεί και πέρα όπως επίσης και σε ενδεχόμενη περίπτωση κατάρτισης νέου μισθολογίου θα έπρεπε λαμβάνετε υπόψη αυτό που αναφέρετε ρητός στις εν λόγω αποφάσεις, ότι δηλαδή οι αποδοχές των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας θα πρέπει να είναι επαρκείς για την αντιμετώπιση του κόστους αξιοπρεπούς διαβίωσης τους και ανάλογες της αποστολής τους, κάτι που στο νέο μισθολόγιο είναι σίγουρο ότι δεν έγινε ποτέ, καθώς ούτε συζήτηση έγινε για την κατάθεση απόψεων από τα εμπλεκόμενα μέρη με την κυβέρνηση ούτε στα επίπεδα του 2012 επανέρχονται οι μισθοί με το νέο αυτό μισθολόγιο η κατάθεση του οποίου έγινε το μέσο της νυκτός και χωρίς να έχει προηγηθεί ουδεμία συζήτηση και κατάθεση απόψεων μεταξύ των ομοσπονδιών και των αρμόδιων Υπουργών παρά τις επαναλαμβανόμενες προσπάθειες των εκπροσώπων μας.
Αυτό γίνεται αντιληπτό αφού με μια πρώτη ανάγνωση βλέπουμε ότι υπάρχουν διάφορες στρεβλώσεις τόσο μεταξύ Σωμάτων όπου σε άλλα υπάρχει η βαθμολογική εξέλιξη (βλέπε Στρατό) και σε άλλα όχι (βλέπε Σώματα Ασφαλείας) αλλά και μεταξύ ομοιοβάθμων που κατατάσσονται βέβαια σε διαφορετική κατηγορία με αποτέλεσμα να μην έχουν και τις ίδιες αποδοχές.
Η δομή του μισθολογίου έτσι όπως κατατέθηκε κατατάσσει κατά πρώτον τον εργαζόμενο ανάλογα από το πού προέρχεται σε μια από τις τρείς κατηγορίες (Α-Β-Γ) και ανάλογα με την βαθμό και την εξέλιξη που θα έχει, ορίζει και τις ανάλογες μισθολογικές διαβαθμίσεις. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που συνάδελφοί μας με 29 έτη υπηρεσίας δεν πρόκειται να πάρουν ούτε ένα ευρώ αύξηση, αν τώρα προσθέσουμε την προσωπική διαφορά σε αυτό πολλοί συνάδελφοι πιθανόν να μην πάρουν ποτέ καθόλου αύξηση η μια ελάχιστη για τον εργασιακό βίο των σαράντα ετών που καλούνται να διανύσουν από εδώ και πέρα. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα των Λ/Φ από την σειρά του 1993 και μετά μέχρι περίπου του 1999 οι οποίοι από εδώ και στο εξής πολύ πιθανόν να μην πάρουν ποτέ αύξηση η τουλάχιστον μια πολύ μικρή μέχρι την συμπλήρωση των σαράντα ετών υπηρεσίας τους. Το παράδειγμα αυτό καταδεικνύει αφενός τις μεγάλες μειώσεις που υπόκεινται οι χαμηλόβαθμοι των Σωμάτων Ασφαλείας και αφετέρου τονίζει την αντίθεση με την εξέλιξη των χαμηλόβαθμων υπηρετούντων στα Σώματα Ασφαλείας σε σχέση με τους χαμηλόβαθμους του στρατού όπου οι δεύτεροι έχουν καλύτερη βαθμολογική εξέλιξη σε σχέση με τους πρώτους με αποτέλεσμα και καλύτερους μισθούς. Μια ακόμη στρέβλωση στο νέο μισθολόγιο που πρέπει να διορθωθεί.
Πάμε τώρα πέραν του βασικού μισθού να δούμε και τα επιδόματα που έχει αυτό το μισθολόγιο μετά την κατάργηση αρκετών από αυτά που παίρναμε μέχρι τώρα.
Το οικογενειακής παροχής που ίσχυε μέχρι σήμερα και χωρίς αλλαγές.
Το επίδομα ιδιαίτερων συνθηκών εργασίας το οποίο έρχεται να αντισταθμίσει τις απώλειες άλλων επιδομάτων που καταργήθηκαν εξομάλυνσης κ.λπ. Εδώ είναι λοιπόν που συμβαίνει το εξής παράδοξο, ενώ ο νομοθέτης προσπαθεί να αναγνωρίσει την «ιδιαίτερη φύση των καθηκόντων μας» και την «χωρίς ωράριο εργασία» κάτι που ισχύει για όλο το προσωπικό το οποίο όμως έρχεται να διαχωρίσει σε σχέση με την οικογενειακή κατάσταση του προσωπικού για το συγκεκριμένο επίδομα. Δηλαδή κάποιος που είναι άγαμος θα παίρνει λιγότερα χρήματα από κάποιον που είναι έγγαμος πάντα σε σχέση με το συγκεκριμένο επίδομα, δηλαδή αυτός που είναι άγαμος έχει ωράριο και καλύτερες συνθήκες εργασίας από τον έγγαμο ; Αυτός ο συσχετισμός είναι πέρα από κάθε λογική…
Υπάρχει το επίδομα θέσης ευθύνης όπου θα δίνετε από το βαθμό του Πλωτάρχη Λ.Σ. και πάνω αλλά με την παγίδα η καλύτερα το γρίφο που χρησιμοποιεί ο Νομοθέτης με απαραίτητη την προϋπόθεση για τη χορήγηση του εν λόγω επιδόματος να είναι η πραγματική άσκηση των καθηκόντων, κατά την γνώμη μου κάποιοι ομοιόβαθμοι ανάλογα με το που υπηρετούν θα το παίρνουν και άλλοι όχι.
Ακολουθεί το επίδομα πέραν της εργασίας των πέντε ημερών το οποίο παρέμεινε ως έχει.
Η ειδική αποζημίωση για εργασία κατά τις νυκτερινές ώρες η οποία παραμένει αλλά με την προϋπόθεση ότι το ανώτατο όριο των ωρών νυχτερινής απασχόλησης, οι όροι και προϋποθέσεις χορήγησης της εν λόγω αποζημίωσης καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού. Μέχρι την έκδοση της εν λόγω κοινής υπουργικής απόφασης εξακολουθεί να καταβάλλεται το επίδομα αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας μονάδων που προβλέπεται από τις διατάξεις της παρ. Α8 υποπερίπτωση β΄ του άρθρου 51 του ν.3205/2003 (Α΄297) και σύμφωνα με τις σχετικές εκδοθείσες υπουργικές αποφάσεις, όπως έχουν τροποποιηθεί και ισχύουν.
Στα θετικά ότι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, καθώς και της Ελληνικής Αστυνομίας και του Πυροσβεστικού Σώματος που υπηρετούν ή είναι αποσπασμένα στο Νομό Έβρου και στους Νομούς Λέσβου, Χίου, Σάμου, Δωδεκανήσων και Σαμοθράκης, καθώς και στο ένστολο προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας που υπηρετεί ή είναι αποσπασμένο στη Σκύρο, χορηγείται μηνιαίο επίδομα ύψους εκατό ευρώ (100 €). Το επίδομα αυτό καταβάλλεται με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι οι δικαιούχοι προσφέρουν υπηρεσία με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση στην Υπηρεσία της περιοχής που δικαιολογεί την καταβολή του. Επίσης καταβάλλεται και για όσο διάστημα οι υπάλληλοι τελούν σε θεσμοθετημένες άδειες.
Τα επιδόματα αναπηρίας και κινδύνου (πτητικό, πτώσεως αλεξιπτωτιστών, καταδυτικό, υποβρύχιων καταστροφέων, δυτών, εκκαθάρισης ναρκοπεδίων, Ε.Κ.Α.Μ., Ε.Μ.Α.Κ., Μ.Α.Τ., ανιχνευτών, εξουδετερωτών βομβών και εκρηκτικών μηχανισμών, συνοδών σκύλων που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση εκρηκτικών υλών και άλλων ελέγχων, ειδική αποζημίωση πυροτεχνουργών του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, γραφείου λόγω ανικανότητας ένεκα παθήματος στην υπηρεσία) που παρέχονται στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας εξακολουθούν να καταβάλλονται, σύμφωνα με τις ισχύουσες περί αυτών διατάξεις και στο ύψος που έχουν διαμορφωθεί κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος. Με κοινές αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών και του καθ’ ύλην αρμόδιου Υπουργού, οι οποίες εκδίδονται σε αποκλειστική προθεσμία ενός έτους από την ημερομηνία έναρξης ισχύος των διατάξεων του Ν 4472/2017, καθορίζονται το ύψος, οι δικαιούχοι, οι όροι και οι προϋποθέσεις χορήγησης των ως άνω επιδομάτων. Στην περίπτωση που παρέλθει άπρακτη η παραπάνω προθεσμία παύει στο εξής η καταβολή οποιουδήποτε από τα παραπάνω επιδόματα.
Για το στρατιωτικό προσωπικό της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων του Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής διατηρείται η ειδική μηνιαία αποζημίωση που προβλέπεται από τις διατάξεις της παρ. 10 του άρθρου 50 του ν. 2935/2001 (Α΄ 162) στο ίδιο ύψος και με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που ίσχυαν έως την ημερομηνία έναρξης του παρόντος νόμου.
Στα ανωτέρω αυτά επιδόματα που πολύ πιθανόν και πάντα βασιζόμενοι στα προηγούμενα παραδείγματα που έχουμε από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και αν θέλω να θεωρώ τον εαυτό μου ως ρεαλιστή, για την αποζημίωση των νυκτερινών θα έχουμε μάλλον μείωση αν εκδοθεί η σχετική Υπουργική απόφαση ή στην χειρότερη περίπτωση κατάργηση κάτι που αν η κυβέρνηση δεν ήθελε δεν θα είχε βάλει ως προϋπόθεση την έκδοση Υπουργικής απόφασης και ποιος ο λόγος άλλωστε εάν δεν θέλεις να αλλάξεις κάτι εκτός και εάν βέβαια διαψευσθώ πανηγυρικός κάτι που το εύχομαι και πάρουμε αύξηση στα νυχτερινά με την έκδοσή της Υ.Α.
Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τα επιδόματα αναπηρίας και κινδύνου που θεωρώ ως απαράδεκτο ιδιαίτερα για το αναπηρίας αφού είναι καθαρά προνοιακό επίδομα και μένω ως εκεί.
Με όλα τα παραπάνω καταλήγω στην προσωπική εκτίμηση ότι πρέπει να προσφύγουμε χθες κιόλας στη δικαιοσύνη η οποία μας έχει δικαιώσει ουκ ολίγες φορές. Τώρα γιατί ακόμη δεν το έχει κάνει η ΠΟΕΠΛΣ και η ΠΕΑΛΣ, και θέτω αυτό το ερώτημα χωρίς ίχνος ειρωνείας η άλλης σκέψης, μένει να μας το απαντήσει με επιχειρήματα η ομοσπονδία καθώς μπορεί να υπάρχει και κάτι που εγώ δεν ξέρω η τέλος πάντων δεν καταλαβαίνω. Εάν τώρα καθυστερεί για λόγους σκοπιμότητας που αφορούν το καλό των συναδέλφων πρέπει να το διευκρινίσει τουλάχιστον σε μας, τα μέλη της, προς αποφυγή οποιασδήποτε παρεξήγησης αφού όλοι μας το μόνο που ζητάμε είναι το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για όλους μας. Εκτός βέβαια αν η πλειοψηφία των μελών του Δ.Σ. η όλο το Δ.Σ. της ομοσπονδίας κρίνει το νέο μισθολόγιο θετικά οπότε και σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να αναμένουμε ενημέρωση γιατί θετικά και όχι αρνητικά.
ΧΡΗΣΤΕΑΣ Κυριάκος Πρόεδρος Ε.Π.Λ.Σ.Ν.Π
(hcgunion.gr)
