Πως έχασε Βάρος ο κ. Καμμένος

Για όσους απορούν πώς κατάφερε και έχασε κάμποσα κιλά τον τελευταίο καιρό ο κ. Πάνος Καμμένος, έχω την απάντηση και είναι ενδιαφέρουσα: Ο υπουργός Άμυνας αφού είδε κι απόειδε με τις... κάθε λογής δίαιτες, από χημικές μέχρι την περίφημη του... ανανά, κατέφυγε στη μέθοδο του βελονισμού, η οποία φαίνεται ότι απέδωσε αποτελέσματα. Βέβαια οι κακές γλώσσες λένε ότι τα κιλά που έχασε ο κ. Καμμένος τα πήρε στο μεταξύ ο κυβερνητικός του εταίρος Αλέξης Τσίπρας, ώστε η κυβέρνηση στο σύνολό της να μη χάσει βάρος, αλλά θα το προσπεράσω αναλαμβανόμενος την πλούσια σε θερμίδες διατροφή που αναγκάζεται να κάνει ο πρωθυπουργός - για να μη μιλήσω για το άγχος που, όσο να ’ναι, επηρεάζει τον μεταβολισμό... (ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ 20/03/2016)

Περισσότερα »

Άδεια εορταστικής περιόδου Πάσχα 2016 (ΕΓΓΡΑΦΟ)

Κάντε κλικ στην παρακάτω φωτό για να διαβάσετε το σχετικό έγγραφο:

(poes.gr)

Περισσότερα »

Αποτελέσματα εκλογών 20ης Μαρτίου 2016 για ανάδειξη νέου ΔΣ/ΕΑΑΝ (ΠΙΝΑΚΑΣ)

Ενημερωθείτε για τα αποτελέσματα της εκλογικής διαδικασίας ανάδειξης νέου ΔΣ της ΕΑΑΝ, που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 20 Μαρτίου 2016, στα Κεντρικά γραφεία και τα Παραρτήματα της ΕΑΑΝ. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγένθυση:

(eaan.gr)

Περισσότερα »

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ (21/03-26/03/16) ΜΕΝΟΥ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ (ΕΚΕΜΣ, ΠΟΝ)

Δείτε παρακάτω τα εβδομαδιαία μενού των εστιατορίων των στρατιωτικών καταστημάτων: α) Ειδικό Κέντρο Εφοδιασμού Μονάδων Στρατού (Ε.Κ.Ε.Μ.Σ.) - http://www.ekems.gr/, β) Προμηθευτικός Οργανισμός Ναυτικού (Π.Ο.Ν.) - http://pon-hn.gr/. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγένθυση:

Περισσότερα »

Ο κύριος διευθυντής του κ. Τόσκα

Τον ξέρετε; Ποιον; Μα, φυσικά τον διευθυντή του γραφείου του υπουργού αναπληρωτή Προστασιας του Πoλίτη, Νικου Τόσκα. Πρόκειται για έναν... συνταγματάρχη εν ενεργεία, ο οποίος παράλληλα με την δουλειά του στον Στρατό, κάνει και... την εργασία αυτή λόγω της φιλίας με τον κ. Τόσκα στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Βεβαίως, αυτό δεν επιτρέπεται. Αλλά, ο Νίκος είναι πονηρός. Επίσημα έχει βάλει έναν αξιωματικό της αστυνομίας, να παριστάνει τον διευθυντή του γραφείου του, ενώ την δουλειά την κάνει ο συνταγματάρχης. Πρώτη φορά Αριστερά, στα στρατά (και τα σώματα ασφαλείας)!.. (iepiloges.blogspot.gr – nonews-news.blogspot.gr)

Περισσότερα »

ΠΣΑΑΕΔ & ΣΑ: Αθώο «Το Λάθος Μουζάλα» ή Σκοπιμότητα (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ)

Κάντε κλικ στην παρακάτω φωτό για μεγένθυση:

Περισσότερα »

ΒΕΡΥΚΙΟΣ: «Νοσηρό κλίμα και φαινόμενα διαφθοράς στο βασίλειο των “χακί” γιατρών»

• Επί υπουργίας Αβραμόπουλου φτιάχτηκε Τμήμα «Φυσικοθεραπείας στο ΣΝ Πεντέλης, αλλά εξακολουθούν να στέλνουν περιστατικά στα ιδιωτικά κέντρα, ενώ τις εγκαταστάσεις τις χρησιμοποιούν για βελονισμό! • Υπάρχουν εν ενεργεία στρατιωτικοί γιατροί που είναι μεγαλύτεροι 2 έως 5 τάξεις από τον αρχηγό του οικείου επιτελείου τους! Οι ελεγκτές του Καμμένου επισκέπτονται τους στρατιωτικούς γιατρούς προς το παρόν μόνο για να εξεταστούν ΟI ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ γιατροί ως «παιδιά ενός ανώτερου Θεού» που φοιτούν και μετεκπαιδεύονται εντελώς δωρεάν ήταν... πάντα οι προνομιούχοι της ιατρικής συντεχνίας, καθώς είναι η μοναδική περίπτωση δημοσίων υπαλλήλων που επιτρέπεται επισήμως να ασκούν το επάγγελμά τους και ιδιωτικά. Ακόμη και σε τούτα τα δίσεκτα χρόνια της κρίσης που κατά καραβάνια οι Έλληνες γιατροί παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς, οι στρατιωτικοί γιατροί εξακολουθούν να διατηρούν τα εξόφθαλμα προνόμιά τους «σερφάροντας» στα μανιασμένα κύματα του ιδιωτικού τομέα χρησιμοποιώντας ως «μαξιλαράκι» τα στρατιωτικά νοσοκομεία μέσω των οποίων εξυπηρετούν ένα μέρος της πελατείας τους. Κανείς δεν... ακουμπάει τη «λευκή μπλούζα» Η ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ με τους στρατιωτικούς γιατρούς επί μία και πλέον τριακονταετία μπορεί να χαρακτηριστεί ως «σκοτσέζικο ντους». Σαφώς και αναγνωρίζω το πολύτιμο έργο που προσφέρουν στις Ένοπλες Δυνάμεις, και όχι μόνο, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι μπορώ να παραβλέπω και τα κακώς κείμενα που διαιωνίζονται στο άβατο της στρατιωτικής ιατρικής... Για παράδειγμα χρόνια τώρα οι καταγγελίες για «χακί» γιατρούς που χρηματίζονται δεν σταματούν, αλλά κανείς δεν ασχολείται σοβαρά. Το σύστημα έχει πάθει ανοσία. Κανείς δεν τους «ακουμπάει», ούτε η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, ούτε οι «αδιάφθοροι ράμπο» του Καμμένου, ούτε και εμείς οι δημοσιογράφοι. Προφανώς μας σκιάζει όλους η «λευκή μπλούζα» που μπροστά της καθόμαστε προσοχή και την αντιμετωπίζουμε με δέος προσδοκώντας να μας δώσει ξανά το πολυτιμότερο αγαθό που έχουμε, την υγεία μας! Γι΄ αυτό και όλοι μας κάνουμε τα στραβά μάτια και μπροστά μας φαντάζει ως κάτι το φυσιολογικό και το αναμενόμενο ένας φτασμένος στρατιωτικός γιατρός να εξακολουθεί να ζει πολυτελώς με μεζονέτα και τζιπ με κοτσαδόρο... ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ στα χρόνια της ευημερίας οι στρατιωτικοί γιατροί, όταν συμπλήρωναν τα συντάξιμα και είχαν ήδη ολοκληρώσει τον βασικό κύκλο μετεκπαίδευσής στο εξωτερικό με έξοδα του ελληνικού Δημοσίου, άφηναν στα «κρύα του λουτρού» την υπηρεσία και ξεκινούσαν τη χρυσοφόρο καριέρα στα ιδιωτικά θεραπευτήρια. Τώρα όμως που η κρίση έπληξε και την ιδιωτική νοσοκομειακή περίθαλψη οι στρατιωτικοί γιατροί έκαναν κράτει... Διατηρούν ως «στανταράκι» τη θέση στο στρατιωτικό νοσοκομείο και είτε το μετατρέπουν σε δικό τους «κέντρο περίθαλψης και νοσηλείας» είτε το διατηρούν ως «μαξιλαράκι» αν στην πορεία κάτι στραβώσει με τα ιδιωτικά θεραπευτήρια. Γι΄ αυτό και βάζουν «δόντι» θεούς και δαίμονες για να μην αποστρατευτούν και ας έχει ξεκληριστεί ολόκληρη η «σειρά» των μάχιμων αξιωματικών συμμαθητών τους... ΦΟΒΑΜΑΙ ότι αυτό το νοσηρό κλίμα και το καθεστώς «Βατικανού» που επικρατεί στον χώρο της στρατιωτικής ιατρικής γεννάει διαρκώς ακραία φαινόμενα διασπάθισή δημοσίου χρήματος. Αυτόν τον φόβο ήρθε να μου τον ενισχύσει μια καταγγελία για διάφορα που συμβαίνουν στο Κέντρο Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασής το οποίο εγκαινιάστηκε το 2012 με υπερσύγχρονο εξοπλισμό. Και ενώ έχει εκδοθεί Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο το Τμήμα Φυσικοθεραπείας στη Διεύθυνση Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης υπάγεται στη Νοσηλευτική Υπηρεσία, έναν χρόνο μετά -το 2013- το οργανόγραμμα του 401 Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών αρχίζει να δημιουργεί θέσεις φυσιάτρων! Όπερ σημαίνει ότι η Διεύθυνση Υγειονομικού του ΓΕΣ, αντί να ενισχύσει με ιατρονοσηλευτικό προσωπικό το νεοσύστατο Κέντρο Φυσικής Ιατρικής στην Πεντέλη, κρατάει επί της Κατεχάκη στο 401 ΓΣΝΑ παθολόγους, ορθοπεδικούς, νευρολόγους... ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, μελετώντας ένα εξώδικο της προϊσταμένης του εν λόγω Τμήματος Φυσικοθεραπείας που υπάγεται στη Διεύθυνση Νοσηλευτικής Υπηρεσίας «καρφώνεται» το μάτι μου σε δύο καταγγελίες που κάνει προς την πολιτική ηγεσία του υπ. Άμυνας ότι δηλαδή από τον Αύγουστο του 2015 το Τμήμα Φυσικοθεραπείας ουσιαστικά απορροφάται από το Τμήμα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης του 401 ΓΣΝΑ, με αποτέλεσμα να γίνονται προμήθειες αναλώσιμων υλικών για το Τμήμα Φυσικοθεραπεία, χωρίς να λαμβάνονται υπ' όψιν οι πραγματικές ανάγκες τον Τμήματος, ενώ οι φυσίατροι του 401 «εισβάλλουν» στο Τμήμα Φυσικοθεραπείας εφαρμόζοντας σε εξωτερικούς ασθενείς ιατρικές πράξεις άσχετες με τις φυσικοθεραπείες, όπως για παράδειγμα βελονισμό! Πέντε ερωτήματα για το Κέντρο Φυσικοθεραπείας ΚΑΙ ΕΔΩ τίθενται καίρια ερωτήματα: • Μήπως δεν έπρεπε να είχε δημιουργηθεί το Κέντρο Φυσικοθεραπείας στην Πεντέλη που ανήκει στη Διεύθυνση Νοσηλευτικής Υπηρεσίας; Είχε προηγηθεί μελέτη σκοπιμότητας; Πόσο κόστισε; • Τι ποσά πληρώνει το ελληνικό Δημόσιο σε ιδιωτικά κέντρα για την αποκατάσταση στρατιωτικών, αστυνομικών, λιμενικών και πυροσβεστών; • Ποιος γνωματεύει και ποιος θεωρεί τις γνωματεύσεις, ώστε οι ένστολοι να αποστέλλονται σε ιδιωτικά κέντρα αποκατάστασης; • Αληθεύει ότι ετησίως μπορεί να δαπανηθούν έως και τριάντα χιλιάδες ευρώ για την αποκατάσταση ενός ασθενούς με εγκεφαλικό ή ανεύρυσμα, ακρωτηριασμό ή πολλαπλά τραύματα σε τροχαίο ή στον στίβο μάχης; • Γιατί από το 2013, ύστερα από σύσκεψη στον Δ' Κλάδο ΓΕΣ στο πλαίσιο της μείωσης θέσεων προϊσταμένων, κόπηκαν μόνο θέσεις πολιτικού προσωπικού; Γιατί δεν κόπηκαν οι 6 από τους 12 αντιστράτηγους, οι 12 από τους 24 υποστράτηγους; ΣΕ «ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ» μετατρέπονται συγκεκριμένες κλινικές στρατιωτικών νοσοκομείων κατά τις περιόδους των εορτών και των διακοπών, όπου οι δικαιούχοι «παρκάρουν» τους ανήμπορους γέροντες α’ βαθμού συγγένειας που χρειάζονται ειδική φροντίδα. ( ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 20/03/2016 – ΔΗΜΟΣ ΒΕΡΥΚΙΟΣ - demos@pegasus.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!

Περισσότερα »

Στγος Φράγκος: «Η προϊούσα ισλαμοποίηση της Ελλάδας» (ΒΙΝΤΕΟ)

Του Στρατηγού ε.α κ. Φράγκου, επίτιμου Αρχηγού ΓΕΣ, πρώην Υπουργού Εθνικής Αμύνης Παρακολουθείστε στο video που ακολουθεί την εξαιρετική ομιλία του Στρατηγού ε.α κ. Φράγκου Φραγκούλη με θέμα την προϊούσα ισλαμοποίηση της Ελλάδας, την οποία πραγματοποίησε την Κυριακή 14 Φεβ. 2016 στις 18:00 στο κατάμεστο συνεδριακό κέντρο «Βελλίδειο» της Θεσσαλονίκης. «H Ελλάδα βρίσκεται σε... καθεστώς κοινωνικοοικονομικής και πρόσφατα εθνικής αποδόμησης λόγω παντελούς έλλειψης εθνικής πολιτικής στρατηγικής, αφού προσωπικές «αυθαίρετες», αποσπασματικές και χωρίς συνοχή ιδεοληπτικές παρεμβάσεις πολιτευτών και ιδιωτών, με μόνο προσόν τη φιλική ή πιο πρόσφατα τη συγγενική τους σχέση με κάποιο προβεβλημένο στέλεχος της εκάστοτε κυβέρνησης προβαίνουν στη χάραξη της κυβερνητικής πολιτικής. Όλοι αυτοί, αρνούνται επίμονα να συμβουλευθούν ή να υπακούσουν σε υποδείξεις εξειδικευμένων κρατικών υπαλλήλων, οι οποίοι αν μη τι άλλο διαθέτουν εμπειρία, γνώσεις και ικανότητες. Καθημερινά τα αποτελέσματα αυτής της αλλοπρόσαλλης πολιτικής πρακτικής, που δεν ικανοποιεί στόχους και σκοπούς, δεν ακολουθεί ένα πλαίσιο κανόνων και ορίων και το κυριότερο, δεν υπόκειται σε οποιονδήποτε έλεγχο, υποσκάπτουν την κοινωνική υπόσταση της Ελλάδας, ενώ τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται και απειλούν ακόμα και την ύπαρξη του Ελληνικού Έθνους. Το πιο σημαντικό πρόβλημα, που ενδέχεται μακροχρόνια να αποδειχθεί μοιραίο για την Ελλάδα, είναι το δημογραφικό. Ηθελημένα ή αθέλητα έχει ξεφύγει της προσοχής της πολιτείας, με αποτέλεσμα να διογκώνεται επιβαρυμένο από τη διαρκούσα οικονομική κρίση και την έκρηξη, που παρουσίασε από τις αρχές του 2015 το μεταναστευτικό ζήτημα. Τα στοιχεία της απογραφής του 2011, αποδεικνύουν την τάση γήρανσης του πληθυσμού, η οποία οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου της ζωής και στην αναβλητικότητα τεκνοποίησης των νέων οικογενειών. Δυσοίωνη έκπληξη αποτελεί ο μεγάλος αριθμός, περίπου ένα εκατομμύριο, των παντρεμένων ζευγαριών χωρίς παιδί. Αν είχαν έστω ένα παιδί, ο πληθυσμός της Ελλάδας θα παρουσίαζε αύξηση 10%. Για να διατηρηθεί ένα έθνος πληθυσμιακά θα πρέπει ο δείκτης γεννήσεων να είναι 2,1. Στην Ελλάδα δυστυχώς είναι 1,3 και εάν αφαιρεθεί το 0,2 που είναι παιδιά μεταναστών, απομένει 1,1, που καταδεικνύει πορεία εξαφάνισης. Επίσης η σύγκριση των γεννήσεων και των θανάτων της πρόσφατης πενταετίας είναι αποκαρδιωτική. Και ενώ κάποιος θα περίμενε ότι με τη μείωση του ηλικιακά ενεργού πληθυσμού της χώρας, ίσως να αυξάνονταν οι ευκαιρίες απασχόλησης, τα στοιχεία της ανεργίας αποτυπώνουν το δράμα των σύγχρονων Ελλήνων. Ανεργία πρωτοφανής στα ιστορικά χρονικά της Ελλάδας, περίπου 1.500.000 άνθρωποι και ταυτόχρονα 350.000 νέοι επιστήμονες αποδημούν στο εξωτερικό. Η κρίση συνεχίζεται, ανεξέλεγκτες μειώσεις εισοδημάτων, αυξήσεις φόρων, ΦΠΑ στα τρόφιμα, στην εστίαση και παραλίγο στη μάθηση, επιβαρύνσεις στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις, επιβολή υποχρεωτικών συνεισφορών επί ακινήτων, ενοικίων, οικοπέδων, έκτακτες εισφορές, νέοι εργαζόμενοι με αμοιβή 220 ευρώ το 4ωρο! Με αυτές τις συνθήκες διαβίωσης είναι σίγουρο ότι θα εκτροχιασθεί περαιτέρω η υπογεννητικότητα. Το δημογραφικό επιδεινώνεται με τη μεγάλη μεταναστευτική ροή, με αποτέλεσμα ακόμα και ο πιο δύσπιστος αναγνώστης, που αρνείται να απαλλαγεί από τις μικροκομματικές ιδεοληπτικές παρωπίδες, να αντιλαμβάνεται τον άμεσο κίνδυνο πληθυσμιακής αλλοίωσης της Ελλάδας. Μετά από την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και τη μεγάλη ροή οικονομικών μεταναστών από τις ανατολικές χώρες, η Ελλάδα βιώνει πάλι έντονες μεταναστευτικές ροές. Η επέμβαση στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, αλλά κυρίως οι εξεγέρσεις της «Αραβικής Άνοιξης» από το φθινόπωρο του 2010 εξώθησαν ανθρώπινες μάζες στην αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος. Η Ελλάδα έχει περιέλθει σε δεινή θέση. Ενώ τη διετία 2012 – 2014 παρουσιάσθηκε σημαντική μείωση του αριθμού των παράνομα εισερχομένων ατόμων, λόγω κυρίως της αποφασιστικότητας και της αποτελεσματικότητας των ελληνικών αρχών, εν μέσω των ταραχών της «Αραβικής Άνοιξης» και ενώ ο πόλεμος στη Συρία εξελισσόταν αδυσώπητος από το 2011, το 2015 η ροή εκτινάχθηκε. Η αλλαγή της μεταναστευτικής πολιτικής της Ελλάδας, που σημαδεύτηκε από τη θέσπιση νέων ελαστικών κριτηρίων απονομής της ελληνικής υπηκοότητας, σε συνδυασμό με την απερίσκεπτη απόφαση της κατάργησης της Αμυγδαλέζας και των λοιπών κέντρων προσωρινής κράτησης, ήταν όπως αποδείχθηκε εγκληματική. Οι διακινητές ταλαίπωρων αθώων ψυχών χρησιμοποίησαν τα ψευδεπίγραφα αυτά μηνύματα για να διαφημίσουν ότι στην Ελλάδα «άνοιξαν και σας περιμένουν. Θα πάτε εκεί και αν μπορέσετε να ξεφύγετε στην Ευρώπη έχει καλώς, αλλιώς θα μείνετε 5 χρόνια και μετά θα γίνετε Ευρωπαίοι πολίτες»! Η εικόνα πλέον είναι αποκαρδιωτική. Έως το τέλος του 2014 η αναλογία των εισερχομένων από τη θάλασσα σε σχέση με την Ιταλία ήταν 1 προς 9. Από το Φεβρουάριο του 2015 η αναλογία αντιστράφηκε και έγινε 9 στην Ελλάδα και 1 στην Ιταλία. Όσο περνούσαν οι μήνες του 2015 τα ποσοστά εισροής αυξάνονταν γεωμετρικά, και συνολικά εισήλθαν στην Ελλάδα περίπου 900.000 άτομα αποδεικνύοντας την έλλειψη αντανακλαστικών της ελληνικής πολιτείας και την παντελή απουσία ενδεδειγμένης μεταναστευτικής πολιτικής. Η σύγκριση των στοιχείων των 2 μηνών του 2015 με τους αντίστοιχους μήνες του 2016, είναι απλά εφιαλτική. Και η ασυνεννοησία και παραπληροφόρηση συνεχίζονται. Ανακοινώνεται η κατασκευή των κέντρων υποδοχής στα νησιά, στα οποία διαφημίζεται ότι οι πρόσφυγες θα παραμένουν έως ένα 24ωρο, αλλά η νομοθετική ρύθμιση που διέπει τη λειτουργία τους αναφέρει ρητά δυνητική παραμονή έως και 25 ημέρες. Για μήνες αποφεύγεται η εμπλοκή του ΝΑΤΟ και όταν αυτό προτείνεται από Γερμανία και Τουρκία ερήμην της Ελλάδας, αφού αρχικά δημοσιογραφικές αναρτήσεις προβάλλουν την «κυβερνητική οργή», στη συνέχεια εμφανίζεται η Ελλάδα ως εθνικά υπερήφανη για τη σύναψη της εν λόγω συμφωνίας. Προτάσεις και λύσεις για τα παραπάνω εθνικά προβλήματα υπάρχουν και έχουν επανειλημμένα υποβληθεί. Ενδεικτικά αναφέρονται η σύσταση ειδικού Ταμείου Αρωγής Οικογενειών, με κάλυψη εξόδων από τον τοκετό έως την ενηλικίωση των τέκνων, αναλογικά με τον αριθμό τους, με πρωτοστάτη την Εκκλησία, τους εθνικούς ευεργέτες, που δυστυχώς έχουν εκλείψει και δημόσιους πόρους διασφαλισμένους, ειδική ενίσχυση των παιδιών που γεννιούνται στη Θράκη και σε ακριτικά νησιά κατά τα πρότυπα του Μακαριστού Χριστοδούλου, έκπτωση εισφορών των επιχειρήσεων που προσλαμβάνουν μέλη πολυτέκνων οικογενειών, επαναφορά του αφορολογήτου για τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες με εισοδηματικά όμως κριτήρια. Για το μεταναστευτικό απαιτείται άμεσα η αναθεώρηση του νόμου περί ιθαγένειας με σκοπό την αυστηροποίηση των κριτηρίων απόδοσής της, άμεση ενεργοποίηση της διαχειριστικής αρχής προκειμένου να αρχίσει η ροή χρηματοδότησης από την ΕΕ, ταυτοποίηση των μεταναστών στο έδαφος της Τουρκίας, ώστε να μην θαλασσοπνίγονται ανθρώπινες υπάρξεις στο Αιγαίο, απαίτηση αναθεώρησης των συνθηκών Δουβλίνο, ώστε να εκλείψει η υποκρισία των κρατών μελών της ΕΕ και να μην καταστεί η Ελλάς «αποθήκη ψυχών». Τέλος, η ενδεδειγμένη λύση για τα κέντρα υποδοχής, αντί της κατασκευής τους στα νησιά Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κω και Λέρο, είναι η ναύλωση τριών επιβατικών πλοίων για κάθε νησί. Στο ένα να γίνεται ταυτοποίηση, στο δεύτερο προώθηση στα οδικά τέρματα και στη συνέχεια στις χώρες τελικού προορισμού και στο τρίτο θα επιβιβάζονται οι μη πρόσφυγες και θα γίνεται άμεσα η επανεισδοχή τους στην Τουρκία. Τα έξοδα επιβάλλεται να καλύπτονται μέσω της αρμόδιας διαχειριστικής αρχής από την ΕΕ και δεν θα κατηγορείται η Ελλάδα ότι ταλαιπωρεί αθώες ψυχές και ούτε θα υφίσταντο καταστροφικές ζημίες ο τουρισμός». (eleytheriadhs.blogspot.gr)

Περισσότερα »

ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ... ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ

Γράφει ο Ταξχος (ΕΠ) ε.α. Ιωάννης Α. Κολομβάκης* Μηχ/κος Δικτύων-MSc Μέλος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ikolomvakis@yahoo.gr ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΣΕ «ΠΑΓΩΜΕΝΟΥΣ» ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ Η κήρυξη της ΑΟΖ, σε συνδυασμό με τα πολύ πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων (Υ/Α) στην Ελλάδα, έχει ταλαιπωρήσει επί μακρόν πολλούς και πολύ. Αυτό συμβαίνει διότι... η κήρυξη της ΑΟΖ είναι ένα τεράστιο γεωστρατηγικό πλεονέκτημα, που δεν θα πρέπει να συνδέεται με την εκμετάλλευση των υπαρχόντων κοιτασμάτων, τα οποία βρίσκονται σε μη αμφισβητούμενα από κανέναν θαλάσσια ή/και χερσαία οικόπεδα και η αξία των οποίων εκτιμάται σε 4 τρις δολάρια! Κρίνεται, βέβαια, σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι λέγοντας Υ/Α εννοούμε είτε πετρέλαιο είτε φυσικό αέριο (Φ/Α) είτε και τα δύο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, έννοια που μάλλον πολλοί συγχέουν πολύ και συχνά. Παρατηρούμε όμως τελικά μια τεράστια αδράνεια στον τομέα των υδρογονανθράκων στην Ελλάδα λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης ή ακόμα και άγνοιας. Τα στοιχεία που παρουσιάζουμε προκύπτουν αβίαστα από τις μελέτες που έκανε ο Αντώνης Βασιλείου, πρόεδρος και τεχνικός διευθυντής της Geoenergy Corporation στο Χιούστον των ΗΠΑ, σε συνεργασία με τους καθηγητές Αβραάμ Ζεληλίδη από την Πάτρα και Αντώνη Φώσκολο, στον Καναδά, μέσω τηλεδιάσκεψης. Οι μελέτες έγιναν κατ' εντολήν της PGS στα παλιά γεωφυσικά δεδομένα που είχε κάνει η ΔΕΠ-ΕΚΥ μέχρι το 1997, δηλαδή πριν την κλείσει η Βάσω Παπανδρέου, αν και τα δεδομένα δεν μπορούσαν να ανακοινωθούν λόγω υπογραφής συμφώνου εχεμύθειας με την PGS και τον τότε ΥΠΕΚΑ, καθηγητή Γιάννη Μανιάτη. Από αυτά προκύπτει ότι υπάρχουν έξι πολύ μεγάλες περιοχές στο Ιόνιο με κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου: 1. Περιοχή Διαπόντια Νησιά σε αβαθή νερά, θαλάσσιο βάθος περίπου 30 μέτρα, αργό πετρέλαιο εκμεταλλεύσιμο ακόμα και προς 25 δολάρια/βαρέλι. Τεράστιο κοίτασμα, για το οποίο κατέθεσαν προσφορά τα ΕΛΠΕ. Πάγωσε ο διαγωνισμός. 2. Δυτικά της Κέρκυρας, δομές Πύρρου και Αχιλλέα, κοιτάσματα φυσικού αερίου, προσφορά Total, ΕΛΠΕ και Edisson. Πάγωσε ο διαγωνισμός. 3. Δυτικά των Παξών, η περιοχή... βγάζει μάτι! Κοίτασμα αργού πετρελαίου. Δυστυχώς, καμία προσφορά. 4. Δυτικά της Πρέβεζας, κοίτασμα Υ/Α. Δυστυχώς, καμία προσφορά. 5. Δυτικά του Κατάκολου, κοίτασμα φυσικού αερίου και αργού πετρελαίου. Δυστυχώς, καμία προσφορά. 6. Κόλπος της Κυπαρισσίας, κολοσσιαίο κοίτασμα φυσικού αερίου που μπορεί να τροφοδοτήσει τους Ατμοηλεκτρικούς Σταθμούς (ΑΗΣ) Μεγαλόπολης για τουλάχιστον χίλια χρόνια. Κατατέθηκε προσφορά των ΕΛΠΕ, αλλά πάγωσε ο διαγωνισμός. Άρα, αν προσθέσουμε τον νομό Ιωαννίνων (προσφορά της Energean Oil & Gas) και τους νομούς Άρτας και Πρέβεζας, όπου κονταροχτυπιούνται ΕΛΠΕ και Energean Oil & Gas, τον Πατραϊκό Κόλπο, τον οποίο «χτύπησαν» τα ΕΛΠΕ, και το Κατάκολο, που «χτύπησε» η Energean Oil & Gas, συνειδητοποιεί και ο πλέον αδαής πόσο πετρέλαιο και φυσικό αέριο έχουν η Δυτική Ελλάδα και η Δυτική Πελοπόννησος. Κι όμως όλα πάγωσαν και οι Έλληνες φορολογούνται αγρίως και πεινάνε. Τυχαίο; Κριτήρια έρευνας και εκμετάλλευσης Πολλοί δημοσιογράφοι, πολιτικοί, οικονομολόγοι και λοιποί δημοσιολογούντες θεωρούν ότι η αξιοποίηση ενός κοιτάσματος υδρογονανθράκων είναι αποκλειστική συνάρτηση της τιμής του αργού πετρελαίου. Επιπροσθέτως, συνδέουν και συγχέουν την εκμετάλλευση με την τιμή του αργού πετρελαίου, πράγμα το οποίο μεταφέρει εσφαλμένες εντυπώσεις στο ευρύ κοινό. Και τα δύο αποτελούν μείζονα στρατηγικά λάθη. Η τιμή των 30 δολαρίων/βαρέλι αργού πετρελαίου επηρεάζει κυρίως την παραγωγή πετρελαίου που γίνεται τώρα από τις αμμόπισσες του Καναδά και της Βενεζουέλας και την παραγωγή αργού πετρελαίου από τα σχιστολιθικά πετρώματα (π.χ. Ντακότα των ΗΠΑ). Δευτερευόντως, επηρεάζει την εκμετάλλευση των μικρών -κάτω των 100 εκατομμυρίων βαρελιών- κοιτασμάτων πετρελαίου που βρίσκονται σε θαλάσσια βάθη άνω των 2.500 μέτρων και σε ολικό βάθος εκμετάλλευσης άνω των 8.500 μέτρων. Άρα δύο ακόμη παράγοντες να επηρεάζουν την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων: το θαλάσσιο βάθος και το μέγεθος/ποσότητα του κοιτάσματος. Αυτό ισχύει για κοιτάσματα που είναι ήδη σε φάση εκμετάλλευσης κι όχι γι' αυτά που είναι σε στάδιο έρευνας. Στην Ελλάδα έχουμε απτά παραδείγματα που δείχνουν ότι κοιτάσματα πετρελαίου των 30 εκατομμυρίων βαρελιών που βρίσκονται σε θαλάσσιο βάθος 30-40 μέτρων είναι οικονομικά εκμεταλλεύσιμα. Τέτοια περίπτωση είναι η εκμετάλλευση του κοιτάσματος «Έψιλον» στον Κόλπο της Καβάλας από την Energean Oil & Gas. Η άντληση ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2015 με ημερήσια παραγωγή 1.500 βαρέλια. Το κόστος εκμετάλλευσης είναι περίπου 12 δολάρια/βαρέλι και η πώληση στην τιμή των 32 δολαρίων/βαρέλι αφήνει ένα κέρδος της τάξης των 20 δολαρίων/βαρέλι. Συνολικά η εταιρεία αντλεί ημερησίως από τον Κόλπο της Καβάλας 3.000 βαρέλια. Γι' αυτή την ημερήσια παραγωγή απασχολούνται 400 άτομα - κι αυτό δεν είναι «λεπτομέρεια». Το ερώτημα είναι αν έχουμε στην Ελλάδα άλλη τέτοια περίπτωση. Κι η απάντηση είναι βεβαίως θετική... Βορείως της Κέρκυρας, στα Διαπόντια Νησιά, στο θαλάσσιο Οικόπεδο 1 της ελληνικής ΑΟΖ, το θαλάσσιο βάθος είναι 30 μέτρα, δηλαδή τόσο όσο και στον Κόλπο της Καβάλας, και το κοίτασμα είναι της τάξης των 2 δισεκατομμυρίων βαρελιών, είναι, δηλαδή, ένα εκατομμύριο φορές μεγαλύτερο απ’ αυτό που έχει η Energean Oil & Gas στον Κόλπο της Καβάλας. Η ημερήσια παραγωγή εκτιμάται ότι θα είναι της τάξης των 200.000 βαρελιών. Στο πλαίσιο του μεγάλου διαγωνισμού υπάρχει προσφορά για την εκμετάλλευση από τα ΕΛΠΕ. Και πάλι η ερώτηση είναι απλή: Γιατί δεν έχει ανοίξει ακόμα αυτός ο φάκελος, αφού αφόρα αποκλειστικά σε ελληνική εταιρεία και δεν μπορεί να υπάρχουν ούτε ιδεολογικά κωλύματα; Ας έρθουμε όμως στο σημείο που αφορά στη λανθασμένη συσχέτιση του κόστους εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου με την τιμή του αργού πετρελαίου στην αγορά, που αναφέρεται στις αμμόπισσες και το σχιστολιθικό πετρέλαιο. Στον Καναδά η ημερήσια πετρελαιοπαραγωγή μειώθηκε κατά 1,5 εκατομμύριο βαρέλια από τις αμμόπισσες, το ίδιο και στη Βενεζουέλα, όπου βλέπουμε μείωση της πετρελαιοπαραγωγής από το σχιστολιθικό πετρέλαιο, διότι η αξιοποίησή τους προϋποθέτει τιμές άνω των 60 δολαρίων/βαρέλι αργού πετρελαίου. Αν οι Έλληνες δημοσιογράφοι, πολιτικοί, οικονομολόγοι και πολλοί άλλοι έριχναν μια ματιά στην υπεράκτια περιοχή του Ισραήλ, στα κοιτάσματα «Νταλίτ», «Ταμάρ», «Λεβιάθαν», στην υπεράκτια περιοχή της Αιγύπτου, στο κοίτασμα «Ζορ» και στα άλλα 126 κοιτάσματα που βρίσκονται στον κώνο του Νείλου, όπως και στην υπεράκτια περιοχή της Κύπρου με το κοίτασμα «Αφροδίτη», θα έβλεπαν ότι αυτά τα κοιτάσματα του φυσικού αερίου, πολλά εκ των οποίων βρίσκονται 150 χιλιόμετρα από τις χερσαίες ακτές και σε θαλάσσια βάθη που υπερβαίνουν τα 1.500 μέτρα (Ultra Deep Water), είναι εκμεταλλεύσιμα και με κέρδος, διότι το κόστος εξόρυξης είναι 4 δολάρια/Gj και η τιμή πώλησης 8-9 δολάρια/Gj ή 15-18 δολάρια/Gj ως υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG). Αυτή η απόδειξη του τι γίνεται στις γειτονικές μας χώρες δίνει την πιο πειστική απάντηση στο ερώτημα αν τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης είναι ή όχι οικονομικά εκμεταλλεύσιμα. Και νότια της Κρήτης υπάρχουν -αποδεδειγμένα από μελέτες ξένων επιστημόνων που δούλευαν πάνω από σαράντα πέντε χρόνια- τουλάχιστον πέντε περιοχές με κοιτάσματα τύπου «Ζορ», δηλαδή του γιγαντιαίου κοιτάσματος φυσικού αερίου που βρέθηκε στην Αίγυπτο 160 χιλιόμετρα βόρεια της Αλεξάνδρειας. Η ποσότητα του αερίου ανέρχεται στα 30 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια, στοιχείο που ισοδυναμεί με 5,5 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο. Και οι εταιρείες Eni, ΒΡ, Delek, Avner, Noble και BG που προχωρούν στην εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων το ξέρουν πολύ καλά. Διότι ακόμα και το κοίτασμα «Αφροδίτη», με 5 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια, που ισοδυναμεί θερμοδυναμικά με 900 εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, είναι οικονομικά εκμεταλλεύσιμο. Η αξιοποίηση των κοιτασμάτων Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, ήτοι Ιωαννίνων, Άρτας, Πρέβεζας, Πατραϊκού Κόλπου, Κατάκολου και Διαπόντιων Νησιών, δηλαδή όπου ήδη υπάρχουν προσφορές προς εκμετάλλευση των κοιτασμάτων, λύνει σε μεγάλο βαθμό το θέμα του χρέους και της ανεργίας. Γιατί, λοιπόν, η κυβέρνηση δεν προχωρά στην αξιοποίηση των ελληνικών κοιτασμάτων και θέλει να φέρει φυσικό αέριο από το εξωτερικό; Στρατηγική Όσο μερικοί ασχολούνται με πολιτικές και κομματικές διαπραγματεύσεις, καθυστερούμε στον τομέα της ενέργειας που συνεχώς εξελίσσεται και, μάλιστα, με διαδραστικό τρόπο. Διότι οι άλλοι παίκτες δεν σπαταλούν χρόνο για να κάνουν κινήσεις που αφορούν αποκλειστικά σε ψηφοφόρους. Έτσι, στην Ελλάδα, αλλά και στην Κύπρο βέβαια, βλέπουμε απίστευτες καθυστερήσεις, την ώρα που το διεθνές timing προωθεί τις επενδύσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Με την πορεία του σκάφους «Odin Finder» της ιταλικής εταιρείας GAS βλέπουμε επί του πρακτέου την υλοποίηση ενός από τα αποτελέσματα της στρατηγικής αξίας της Τριμερούς Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ. Για τη βυθομετρική μελέτη του EuroAsia Interconnector εξέτασε ειδικά την περιοχή της Κορακιάς, όπως προβλέπει το Project of Common Interest (PCI) που αποδέχτηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και στη συνέχεια ακολούθησε μια πορεία παράλληλα με τον γενικό άξονα της Κρήτης -από το βόρειο μέρος προς τη Σητεία- για να εντοπίσει τον εφικτό διάδρομο που θα οδηγήσει στην Κύπρο. Το «Odin Finder» ήδη βρίσκεται στην περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, που εξερεύνησε για πρώτη φορά στο ταξίδι του Λεμεσός - Πειραιάς, για να κλείσει αυτός ο πρώτος κύκλος της αποστολής του, έτσι ώστε να συνεχίσει προς το Ισραήλ. Σε αυτό το πλαίσιο, το πέρασμα από την Κρήτη στην Κύπρο είναι, βέβαια, τεράστιας σημασίας, γιατί πρόκειται για το μεγαλύτερο μήκος από τα τρία μέρη που αποτελούν το συνολικό υποθαλάσσιο καλώδιο. Πολλοί θεωρούν ότι το πιο σημαντικό μέρος διασύνδεσης είναι η Κρήτη με την Αττική, ενώ αυτό είναι μόνο ένα τοπικό έργο - με την έννοια του εθνικού. Αν το EuroAsia Interconnector είναι PCI για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι διότι είναι διασυνοριακό και μόνο - κι αυτό, βέβαια, αφορά στην Κρήτη και την Κύπρο. Αυτό είναι η ουσία του θέματος κι αυτό αναδεικνύει την Κρήτη σε διεθνές επίπεδο. Μετά την Κύπρο και τον Πειραιά, το σκάφος «Odin Finder», που εκτελεί τη βυθομετρική μελέτη για λογαριασμό του EuroAsia Interconnector, έφτασε στα παράλια της Κρήτης, στην περιοχή της Κορακιάς, όπως προβλέπεται και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο του PCI. Έτσι, την ώρα που βλέπουμε διάφορους να λένε διάφορα, το έργο συνεχίζεται ακάθεκτα και, μάλιστα, εντός προγράμματος. Επειδή το έργο είναι διεθνούς εμβέλειας, οι άδειες που δόθηκαν ακολούθησαν τον βηματισμό της Τριμερούς Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ και βλέπουμε σε πρακτικό επίπεδο τις συνέπειες αυτής της μεγάλης συμμαχίας στον ενεργειακό τομέα. Το «Odin Finder» προχωρά συστηματικά στον εντοπισμό του εφικτού διαδρόμου πόντισης με φάρδος μερικών χιλιομέτρων, πλησιάζοντας τις ακτές έως το βάθος των 100 μέτρων, πράγμα που του επιτρέπει να δώσει τη μεγάλη εικόνα της πορείας. Πιο συγκεκριμένα, στην Κρήτη είδαμε και τη δυναμική που υπάρχει τοπικά, στην Περιφέρεια Κρήτης, για να μην υπάρξουν καθυστερήσεις και να αξιοποιηθεί εξ ολοκλήρου όλο το δυναμικό κρητικό πλαίσιο. Διότι το EuroAsia Interconnector προσφέρει τεράστιες δυνατότητες και στην ίδια την Κρήτη και όχι μόνο στα τρία κράτη - με την έννοια της απελευθέρωσης από την απομόνωση. Έτσι, έγινε ένα ακόμα βήμα πραγματικότητας με την παρουσία του σκάφους στην περιοχή. Και δεν μπορεί να υπάρξει αμφισβήτηση σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, όπου η Κρήτη παίζει ρόλο ενεργό. Οι μίζερες προσεγγίσεις παραμένουν μίζερες και δεν αλλάζουν απολύτως τίποτα στην παρούσα κατάσταση. Διότι μόνο με έργα μεγάλης εμβέλειας αλλάζει η Ελλάδα και αποκτά μέλλον. Σε αυτά τα έργα συμπεριλαμβάνουμε την ελληνική ΑΟΖ με το ηλεκτρικό καλώδιο EuroAsia Interconnector, με τον αγωγό φυσικού αερίου EastMed, τον ελληνικό ζεόλιθο με όλες τις εφαρμογές του, την ελληνική καινοτομία σε διεθνές επίπεδο. Δεν είναι μόνο ανάλογα με την Εγνατία ή την Ιόνια Οδό ή ακόμα και με τη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου, αλλά τις ξεπερνούν κατά πολύ, διότι δίνουν άλλες δυνατότητες και προοπτικές σε βάθος χρόνου, αφού δεν είναι μόνο έργα τελικά, αλλά έργα εκκίνησης και για άλλες διαδικασίες. Λειτουργούν, δηλαδή, ως καταλυτικά στοιχεία και πλατφόρμες εφαρμογών. Με αυτή την έννοια οι δύο Τριμερείς είναι τόσο σημαντικές, διότι αποτελούν το νομικό και στρατηγικό υπόβαθρο των εποικοδομητικών λύσεων που αναζητεί η πατρίδα μας μέσω των εξελίξεων της Ανατολικής Μεσογείου και των υποδομών και δομών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα έργα μεγάλης εμβέλειας δεν είναι μόνο έργα τύπου ΕΣΠΑ, αλλά έχουν άλλο υπόβαθρο και ευρύτερα αποτελέσματα. Γι' αυτό τον λόγο οι καθυστερήσεις που προέρχονται από τη γραφειοκρατία και τον δογματισμό όχι μόνο δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα για το μέλλον της Ελλάδας, αλλά, επιπλέον, λειτουργούν ανασταλτικά και αρνητικά όσον αφορά στην εθνική αξιοπιστία σε σχέση με τις άλλες χώρες εντός ή εκτός ΕΕ. Πρέπει, λοιπόν, να αποφύγουμε όλα αυτά τα εμπόδια και να προχωρήσουμε πιο πέρα από τα όρια της μιζέριας της αβεβαιότητας και της αναποφασιστικότητας και να τολμήσουμε να βγούμε έξυπνα, έγκαιρα και δυναμικά μπροστά. (ΕΠΙΚΑΙΡΑ 18/03-24/03/2016 – ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΚΟΛΟΜΒΑΚΗΣ) _________________________ * Πηγή: Ηλεκτρονική αλληλογραφία με τους καθηγητές Νίκο Λυγερό, Αντώνη Φώσκολο, Ηλία Κονοφάγο, Θεόδωρο Καρυώτη. __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!

Περισσότερα »

Δόκιμοι «πρεσβευτές»

• 149 αλλοδαποί φοιτούν στις παραγωγικές σχολές αξιωματικών και υπαξιωματικών • Ο θεσμός, ο χρόνος παραμονής τους στην Ελλάδα, η παιδεία που λαμβάνουν και οι χώρες από όπου προέρχονται Σχεδόν 150 αλλοδαποί, 149 για την ακρίβεια, φοιτούν φέτος στις παραγωγικές σχολές αξιωματικών και υπαξιωματικών όλων των... Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, αριθμός-ρεκόρ στην κατηγορία τους. Έτσι, μετά την αποφοίτησή τους και την ένταξή τους στις Ε.Δ. των χωρών τους, θα αποτελούν τους καλύτερους εν δυνάμει άτυπους «πρεσβευτές» της Ελλάδος. Και σε αυτό συντείνει τα μέγιστα το γεγονός ότι, πέραν των προσωπικών φιλικών σχέσεων που έχουν αναπτύξει με τους Έλληνες συσπουδαστές τους, αποκτούν άριστη γνώση της γλώσσας και του πολιτισμού μας. Από την άλλη, το υψηλό κύρος και η επαγγελματική καταξίωση των ελληνικών παραγωγικών σχολών των Ε.Δ. εν συγκρίσει με τις αντίστοιχες της Δύσεως κατατάσσουν αυτομάτως τους αποφοίτους τους σε μια «ελίτ» στις πατρίδες τους, γεγονός που αντανακλάται στις τοποθετήσεις τους σε σημαντικές μονάδες και στην εξέλιξη της σταδιοδρομίας τους σε σημαντικές επιτελικές -και όχι μόνο- θέσεις. Μάλιστα, εδώ και περίπου δυο χρόνια, επί αρχηγίας Μ. Κωσταράκου στο ΓΕΕΘΑ, ξεκίνησε μια «συνήθεια», που φυσικά ακολουθεί και ο νυν αρχηγός, ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης: Όταν ο αρχηγός επισκέπτεται τις χώρες που έχουν στρατιωτικούς αποφοίτους των ελληνικών παραγωγικών σχολών των Ε.Δ., οργανώνεται συγκέντρωση αυτών και γίνεται η απονομή ενός ειδικού αναμνηστικού μεταλλίου, ως απόδειξη ότι οι ελληνικές Ε.Δ. δεν τους ξεχνούν. Ασφαλώς, μια εξαιρετική πρωτοβουλία, που αναθερμαίνει τις «ελληνικές σχέσεις» των ξένων πρώην σπουδαστών μας και νυν στελεχών των Ε.Δ. των πατρίδων τους. ΜΙΣΟΣ ΑΙΩΝΑΣ. Όπως ενημερωθήκαμε από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Αμύνης, που είναι υπεύθυνο για τους αλλοδαπούς σπουδαστές των παραγωγικών σχολών των ελληνικών Ε.Δ. και προς το οποίο τα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» απηύθυναν το αχαϊκό ερώτημα: Κατ’ αρχάς, ο θεσμός της φοιτήσεως αλλοδαπών στις παραγωγικές σχολές των ελληνικών Ε.Δ. δεν είναι νέος, αλλά έχει ήδη συμπληρώσει μισό αιώνα. Οι πρώτοι σπουδαστές μπήκαν στις παραγωγικές σχολές το 1964 και αποφοίτησαν πέντε χρόνια αργότερα, καθώς υπήρχε και ένας χρόνος για την προκαταρκτική, εντατική διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Ήδη, λοιπόν, πολλοί απόφοιτοι έχουν φτάσει στα ύπατα αξιώματα της ιεραρχίας τους, έχοντας γίνει αρχηγοί των Κλάδων τους, όπως στο Πολεμικό Ναυτικό της Λιβύης ή στην Πολεμική Αεροπορία της Ιορδανίας, ενώ σε αυτή τη χώρα απόφοιτος της Σχολής Ικάρων (Μηχανικός) ήταν πριν από μερικά χρόνια και ο υπηρεσιακός υφυπουργός Άμυνας. Να σημειώσουμε ότι οι παραγωγικές σχολές των Ε.Δ. είναι οι εξής: Για τους αξιωματικούς είναι η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, η Σχολή Ικάρων, η Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων και η Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής. Για τους υπαξιωματικούς είναι η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών, η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού, η Σχολή Τεχνικών Υπαξιωματικών Αεροπορίας και η Σχολή Υπαξιωματικών Διοικητικών. ΤΡΙΒΗ. Ο συνολικός χρόνος παραμονής των αλλοδαπών σπουδαστών στην Ελλάδα είναι ο χρόνος φοιτήσεως στις σχολές, που είναι συνήθως τέσσερα έτη, εκτός της ΣΣΑΣ με τις ιατρικές/οδοντιατρικές ειδικότητες, συν ένας χρόνος προπαιδεύσεως. Επομένως, τα συνολικά 5-7 έτη είναι αρκετά για να αισθάνονται Έλληνες και σε αυτό ασφαλώς συντείνει η καθημερινή τριβή τους με τους συσπουδαστές τους στις σχολές, τις τάξεις και τις ασκήσεις. Σήμερα, μάλιστα, υπάρχει ναυτικός δόκιμος IV Τάξεως από τη Σενεγάλη, εξαιρετικός σπουδαστής, ο οποίος είναι βαθμοφόρος, κελευστής και παραστάτης του σημαιοφόρου αρχηγού της ΣΝΔ! Το σύνολο των φετινών σπουδαστών στις παραγωγικές σχολές των ελληνικών Ε.Δ. (προπαιδευομένων και σπουδαστών) είναι από συνολικώς 16 χώρες. Από αυτούς οι 23 είναι προπαιδευόμενοι και οι υπόλοιποι 126 κανονικώς φοιτώντες σε όλα τα έτη. Αριθμητικώς περισσότεροι είναι οι 44 Ιορδανοί, οι οποίοι ακολουθούνται από 33 Λίβυους, 18 Αλβανούς και 15 Αρμένιους. Οι χώρες προελεύσεώς τους είναι οι εξής: Αλβανία (18), Αρμενία (15), Ζιμπάμπουε (5), Ιορδανία (44), Βοσνία-Ερζεγοβίνη (3), Κονγκό (1), Κουβέιτ (2), Λιβύη (33), Μαυροβούνιο (9), Νιγηρία (2), Σενεγάλη (8), Σεϋχέλλες (1), Σιέρα Λεόνε (2), Συρία (1), Τσαντ (1) και Αφγανιστάν (4). Οι περισσότεροι από τους αλλοδαπούς σπουδαστές, άνδρες και γυναίκες, 82 τον αριθμό, φοιτούν στη ΣΣΑΣ (και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο) της Θεσσαλονίκης. Στη ΣΣΕ φοιτούν 42, στη ΣΝΔ 10 και στη ΣΙ 8. «Συμμαθητής εν όπλοις» στη Λιβύη Ενδεικτικό του τι σημαίνει ο όρος «συμμαθητής εν όπλοις» είναι το παράδειγμα της Λιβύης την εποχή του εμφύλιου πολέμου. Προ ετών, κατά την τελευταία απόσυρση Ελλήνων και άλλων ξένων υπηκόων από τη Λιβύη, τακτικός διοικητής της ελληνικής αποστολής, που είχε πάει εκεί με μια φρεγάτα, ήταν ένας (τότε) πλοίαρχος του ΠΝ. Εκεί πληροφορήθηκε ότι ναυτικός διοικητής στο λιμάνι και υπεύθυνος για την άμυνά του ήταν ένας Λίβυος πλοίαρχος, συσπουδαστής του στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, ο οποίος μιλούσε απταίστως τα ελληνικά, ενώ του είχε δώσει ως συνδέσμους κατώτερους αξιωματικούς του λιβυκού ΠΝ, επίσης αποφοίτους της ΣΝΔ. Ως ελέχθη στην αποενημέρωση της αποστολής, αυτός ο λόγος ήταν και ένας από τους πιο σημαντικούς της επιτυχίας της, με την ταχυτάτη και, κυρίως, αναίμακτη απόσυρση όλων των ξένων, «χωρίς να ανοίξει ρουθούνι», ως ελέχθη τότε χαρακτηριστικώς. (ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 19/03/2016 – ΛΕΩΝΙΔΑΣ Σ. ΜΠΛΑΒΕΡΗΣ - lsblaveris@gmail.com) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ: Συνάντηση μετά από 35 χρόνια στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων!

Περισσότερα »

Τελετή Παράδοσης-Παραλαβής Διοικήσεως ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ «ΕΒΡΟΥ» (12 ΦΩΤΟ)

Τελετή παράδοσης παραλαβής για τη διοίκηση της 12ης μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού πραγματοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευής 18 Μαρτίου 2016, στο Στρατόπεδο «Πατσούκα». Καθήκοντα νέου διοικητή αναλαμβάνει Υποστράτηγος Δημήτριος Μπουζέλος στη θέση του Υποστράτηγου Γεώργιου Καμπά. Την τελετή παρακολούθησαν οι Θρησκευτικές και Πολιτικές Αρχές της Αλεξανδρούπολης καθώς και φορείς της περιοχής. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγένθυση:

(radiomax.gr)

Περισσότερα »

Πρώτες εκτιμήσεις από τη ρωσική εμπλοκή και απεμπλοκή στη Συρία

(Φωτ.: 16/03/2016 - Ρώσοι πιλότοι που μόλις έχουν αποβιβαστεί στην αεροπορική βάση Primorsko-Akhtarsk στη νότια Ρωσία από το ταξίδι της επιστροφής τους από τη Συρία.) Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη* Η ανακοίνωση του Ρώσου Προέδρου, Vladimir Putin, για μερική αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων από τη Συρία υπήρξε... περισσότερο αιφνιδιαστική από την ξαφνική, αλλά λίγο πολύ αναμενόμενη, ανάπτυξη τους τα τέλη του Σεπτεμβρίου 2015. Ποικίλες αιτιολογήσεις έχουν ήδη αρχίσει να προβάλλονται για τα αίτια της ρωσικής απόφασης. Ένα δεδομένο μάλλον δεν φαίνεται εύκολο να αμφισβητηθεί και αυτό αφορά την πατρότητα της ληφθείσης απόφασης. Ο Πρόεδρος Putin προχώρησε έξαφνα στη γνωστοποίηση της έναρξης της μερικής απόσυρσης των ρωσικών στρατευμάτων από τη Συρία, καθώς, όπως ανέφερε, έχουν επιτευχθεί σε μεγάλο μέρος οι αντικειμενικοί στόχοι της επέμβασης τους. Συγχρόνως επέδωσε σεμνά τα εύσημα στην αποτελεσματικότητα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, αποφεύγοντας τις προ δεκαετίας φανφαρώδεις και οικτρά διαψευσθείσες δηλώσεις του τύπου «mission accomplished» Αμερικανού (τέως) συναδέλφου του. Φυσικά οι πολιτικοί αναλυτές, εσωτερικού και εξωτερικού, αναλόγως των πεποιθήσεων και προτιμήσεων τους, αναφέρονται σε όλο το φάσμα των δυνατών αιτίων της αποχώρησης από μια αναγκαστική αναδίπλωση της ρωσικής «αρκούδας» υπό τον φόβο ενός νέου Αφγανιστάν μέχρι την πλήρη επικράτηση της στον χώρο της Μέσης Ανατολής και αποκατάσταση της στον θώκο της παγκόσμιας υπερδύναμης τύπου Σοβιετικής Ένωσης. Είθισται η αλήθεια να κινείται μεταξύ των δύο ακραίων θέσεων και ας προσπαθήσουμε ψύχραιμα να διακρίνουμε τα ρωσικά κέρδη και ζημιές από την επέμβαση αλλά και τις γενικότερες συνέπειες στην περιοχή. Βέβαια είναι πολύ νωρίς για να κρίνουμε τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της ρωσικής επέμβασης, καθόσον τα γεγονότα εξελίσσονται και ο χώρος της ασταθούς Μέσης Ανατολής μας έχει συνηθίσει σε εκπλήξεις και ανατροπές. Τι πέτυχε η ρωσική στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία Αναμφισβήτητο γεγονός είναι ότι η ρωσική επέμβαση σταθεροποίησε το καθεστώς του Bashar al Assad, που, παρά την ιρανική βοήθεια, βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης μετά από 5 χρόνια σκληρών συγκρούσεων. Οι ρωσικοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί, η εφοδιαστική και πληροφοριακή υποστήριξη, η επιχειρησιακή εκπαίδευση και κυρίως η ανύψωση του ηθικού συνετέλεσαν στην ανάκαμψη των δυνάμεων του καθεστώτος και στις πρόσφατες επιτυχίες του στα πεδία των μαχών. Η ρωσική επέμβαση και η μεταβολή της στρατιωτικής κατάστασης υπέρ των δυνάμεων της Δαμασκού οδήγησαν την αρχικά αδιάλλακτη και κατακερματισμένη αντιπολίτευση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της Γενεύης και στην αποδοχή της πρόσφατης (μερικής) διακοπής των εχθροπραξιών. Άρα ο στόχος της διάσωσης του καθεστώτος (έστω και προσωρινά) επιτεύχθηκε και εμφανίστηκε ένα παράθυρο αισιοδοξίας για ενδεχόμενη πολιτική λύση. Επιπρόσθετα, η ανακοίνωση της αποχώρησης γνωστοποίησε και προς το καθεστώς του Bashar al Assad τα όρια της ρωσικής υποστήριξης και τη μη αποδοχή των εμφανιζόμενων μαξιμαλιστικών και αδιάλλακτων τάσεων του. Στρατηγική και σχεδιασμένη η κίνηση για «αποχώρηση» H σημερινή αποχώρηση των δυνάμεων, με την ταυτόχρονη επίτευξη μιας εύθραυστης μερικής διακοπής των εχθροπραξιών από την 27η Φεβρουαρίου, προβάλλεται ως μιας αποφασιστικής σημασίας για την ειρήνευση ενέργεια. Αποδείχθηκε ότι οι Ρώσοι είχαν όχι μόνο σχέδιο (και ικανότητες) επέμβασης, αλλά, το σπουδαιότερο, και σχέδιο απεμπλοκής στον κατάλληλο χρόνο. Φυσικά, οι εν συνεχεία εξελίξεις θα πιστωθούν στην ικανότητα όλων των εμπλεκομένων να εκμεταλλευθούν τις ευκαιρίες που προβάλλονται για μια σταδιακή ειρήνευση και αντιμετώπιση του ισλαμιστικού εξτρεμισμού. Με αυτήν την προοπτική πρέπει να αντιμετωπιστούν και οι ρωσικές ενέργειες εμπλοκής και απεμπλοκής, άλλως κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε ξανά στη λογική ενός «παιγνίου μηδενικού αθροίσματος» με καταστροφικές συνέπειες για όλους και κυρίως για τους κατοίκους της περιοχής. Σε αυτό το πλαίσιο και η κίνηση της Μόσχας χαιρετίστηκε από τον εκπρόσωπο των Ηνωμένων Εθνών αλλά και από άλλες χώρες. Η Μόσχα δεν αποχωρεί πλήρως απαρνούμενη όλα τα «χαρτιά» της, αλλά θα συνεχίζει να διατηρεί δυνάμεις στις βάσεις της στη Συρία και να αντιμετωπίζει την ισλαμιστική τρομοκρατία (ενίοτε ίσως και με αμφιλεγόμενους στόχους). Επιπλέον η ρωσική επέμβαση κατέδειξε την ύπαρξη πληθώρας παραγόντων που προσδιορίζουν την ισχύ μιας υπερδυνάμεως, όπως αποφασιστικότητα, ετοιμότητα και δυνατότητα εμπλοκής ισχυρών συνδυασμένων εκστρατευτικών δυνάμεων μακράν των συνόρων σε πολύμηνες επιχειρήσεις με σημαντικές ανάγκες υποστήριξης. Η επέμβαση μάλιστα συνοδεύθηκε από κατάλληλους χειρισμούς στα επίπεδα της διεθνούς νομιμοποίησης, προβολής ισχύος, διπλωματικής προσπάθειας, παράλληλα με την επίδειξη στρατιωτικών ικανοτήτων δυνάμεων και οπλικών συστημάτων. Για πρώτη φορά μετά τη δεκαετία του 1960, η Ρωσία επιστρέφει τόσο δυναμικά στον (πρώην) αμερικανοκρατούμενο χώρο της Μέσης Ανατολής. Μετά την εξίσου απροσδόκητη, αλλά μάλλον σωτήρια για τον Αμερικανό Πρόεδρο, διαμεσολάβηση της Ρωσίας στο θέμα των χημικών όπλων του Bashar al Assad, η Μόσχα καθίσταται ξανά ο ισότιμος συνομιλητής με την Ουάσινγκτον για την κρίση της περιοχής (διαθέτοντας μάλιστα «boots on the ground»). Διασύνδεση με την Ουκρανία; Κοινή και ευρέως διαδεδομένη η πεποίθηση ότι η εμπλοκή στη Συρία λειτούργησε επιπλέον και ως αντιπερισπασμός στις ρωσικές ενέργειες στην Ουκρανία και στη συνεπακόλουθη διεθνή καταδίκη και στις εναντίον της κυρώσεις. Άμεσα, ο εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικού τόνισε ότι οι κυρώσεις θα συνεχιστούν, καθώς οι ρωσικές ενέργειες στην Ουκρανία συνιστούν μια περίπτωση κατάφωρης παραβίασης των διεθνών αρχών και κανόνων άσχετη με τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή. Βέβαια, η αποσιώπηση παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου ένεκα συμφερόντων μέσω μυστικών συνδιαλλαγών και αμοιβαίων παραχωρήσεων είναι μια αρχαιότατη διεθνής πρακτική, ειδικά μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Αρνητικές συνέπειες της όλης ρωσικής εμπλοκής Φυσικά η ρωσική εμπλοκή στη Συρία είχε και τις αρνητικές συνέπειες για τη Μόσχα. Όξυνση των σχέσεων με την Τουρκία, με συνεπακόλουθη τη σημαντική μείωση των εκατέρωθεν εμπορικών σχέσεων, αλλά και αρνητική προβολή της Ρωσίας έναντι των σουνιτικών χωρών (πλειονότητα των αραβικών κρατών). Πιθανόν, η αντιπαράθεση Μόσχας με Τουρκία να οδήγησε και στη συνειδητοποίηση, από την τελευταία, των ορίων της συμπαράστασης που μπορεί να αναμένει σε ανεύθυνες ενέργειες της από το ΝΑΤΟ και τη Δύση γενικότερα. Μια παραπλήσια αντίληψη δεν θα οδηγήσει απαραιτήτως την Άγκυρα σε μετριοπαθέστερη στάση, αλλά ενδεχομένως να υποθάλψει την επιθυμία της αυτόνομης ανάπτυξης και ανάδειξης της σε περιφερειακή δύναμη υψηλών δυνατοτήτων. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η ρωσική εμπλοκή θα οδηγήσει στην ακόμη παραπάνω στοχοποίηση της Μόσχας από ισλαμιστικές εξτρεμιστικές οργανώσεις με τυφλά τρομοκρατικά κτυπήματα, αλλά και προσπάθειες αποσταθεροποίησης των μουσουλμανικών περιοχών της. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει και το οικονομικό κόστος της αναίμακτης σχετικά επιχείρησης σε περιόδους υφέσεως για την οικονομία της Ρωσίας. Μία ιδιαίτερη προσέγγιση από τον Αμερικανό Ναύαρχο ε.α. James Stavridis Για να εξετάσουμε το θέμα και από μια άλλη οπτική γωνία, θα αναφερθώ σε δημοσίευμα στο Foreign Policy (15 Μαρτίου) του Αμερικανού ναυάρχου και πρώην διοικητού των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη James Stavridis (φωτ.). Ο πρώην αξιωματούχος και νυν στέλεχος της αμερικανικής στρατιωτικής ακαδημαϊκής κοινότητας αναφέρει ότι η ρωσική αναδίπλωση πιθανόν να καθιστά δυνατή μια επέμβαση σουνιτικών στρατευμάτων (υπό την καθοδήγηση της Σαουδικής Αραβίας) για αντιμετώπιση των δυνάμεων του «Ισλαμικού Κράτους». Ως ένδειξη αυτών των προθέσεων αναφέρει την πρόσφατη μεγάλων διαστάσεων άσκηση «North Thunder» των σαουδαραβικών δυνάμεων για αντιμετώπιση χαμηλής έντασης συγκρούσεων (βλέπε τζιχαντιστές). Αναγνωρίζει όμως ότι μια τέτοια ενέργεια ενδεχόμενα να προκαλέσει πλήρη και απρόβλεπτη σύγκρουση σουνιτικών και σιιτικών δυνάμεων. Μια παρόμοια εξέλιξη ενδεχομένως να μπορεί να προχωρήσει στα πλαίσια μιας ομοσπονδιακής λύσεως για τη Συρία και πρέπει απαραιτήτως να τυγχάνει και της ρωσικής (σιωπηράς) αποδοχής, πιθανώς υπονοώντας ότι και η ρωσική επέμβαση ετύγχανε της αντίστοιχης αμερικανικής (σιωπηράς) αποδοχής. Αναφέρεται ακόμη σε μια περαιτέρω εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην περιοχή ως εγγυήτριας δύναμης μιας ενδεχόμενης ειρήνευσης. Δεν διαφύγει της προσοχής μας η εστίαση του ναυάρχου στην ανάγκη σύμπραξης Δύσεως με τις μετριοπαθείς σουνιτικές δυνάμεις (που δημιούργησαν το «Ισλαμικό Κράτος») για να αντιμετωπίσουν το δημιούργημα τους, αλλά και για να ανασχέσουν την ιρανική επιρροή, εγγυώμενες παράλληλα και την ασφάλεια του Ισραήλ. Επίλογος Σε κάθε περίπτωση, το παιχνίδι της Μέσης Ανατολής φαίνεται να περιέρχεται ξανά στα χέρια των δύο μεγάλων υπερδυνάμεων και αυτό κρίνεται ως θετικό, καθόσον διαθέτουν όχι μόνο αρκετά συμπλέοντα συμφέροντα, αλλά έχουν αναπτύξει και τα ανάλογα κανάλια και μεθόδους αμοιβαίας συνεννόησης. Οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη θα ήταν επικίνδυνη, επειδή οι νέοι παίκτες της περιοχής (κρατικοί και μη) είτε είναι απρόβλεπτοι και αλαζόνες, είτε επιζητούν τη ριζική ανατροπή του status quo και συνάμα φλερτάρουν επικίνδυνα με επαναστατικές ιδεολογίες (θρησκευτικές). Αυτό είναι το διεθνές περιβάλλον, όπου βλέπουμε τη Ρωσία να επανέρχεται δυναμικά στο διεθνές παιχνίδι, με τη δική της «ατζέντα» και αντιμετωπίζοντας πληθώρα σοβαρών οικονομικών προβλημάτων, διαθέτοντας ένα ασθενικό δημοκρατικό και συνάμα αυταρχικό και προσωποπαγές καθεστώς και κυρίως με μια διαφορετική αντίληψη -ίσως και κουλτούρα- από την κυριαρχούσα «δυτική». Μέσα σε αυτές τις πολυπλοκότητες καλούμαστε και εμείς ως χώρα να βρούμε το βηματισμό μας κατάλληλα, εκμεταλλευόμενοι ή αποφεύγοντας έγκαιρα τα απόνερα των μεγάλων παικτών. Μια προσπάθεια δύσκολη που χρειάζεται μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, επαγγελματισμό, επίμονη και κοινή προσπάθεια εφαρμογής και όχι στείρο δογματισμό, εμμονές και ιδεοληψίες. (liberal.gr) __________________________ * Ο κ. Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Υποστράτηγος (εα), Πτυχιούχος του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου και κάτοχος Μεταπτυχιακού στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Είναι Μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ) και Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ). rafaelmarippo@yahoo.gr.

Περισσότερα »

Πρόσκληση σε ενδιαφέρουσα ομιλία που διοργανώνει η ΕΑΑΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

Κάντε κλικ στην παρακάτω φωτό για μεγένθυση:

(eaasargolida.blogspot.gr)

Περισσότερα »

Επιτρέπεται να θριαμβολογούμε για τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας;

Του ΛΑΜΠΡΟΥ ΤΖΟΥΜΗ* Υποστρατήγου ε.α Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, υπογράφηκε πριν λίγες ώρες για την αντιμετώπιση της προσφυγικής - μεταναστευτικής κρίσης. Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, προβλέπεται ότι... από την Κυριακή 20 Μαρτίου όσοι παράνομοι μετανάστες φτάνουν στα ελληνικά νησιά από την Τουρκία θα επαναπροωθούνται σ΄ αυτή. Σημαντικό σημείο επίσης είναι η επανεισδοχή προς την Τουρκία και η απευθείας μετεγκατάσταση προς την Ευρώπη στη βάση του κανόνα 1:1. Διπλωματική νίκη της Ελλάδας χαρακτήρισε τη συμφωνία. ο Έλληνας πρωθυπουργός Κατά την άποψή μου θα πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι και ας δούμε τα αποτελέσματα: Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να επισημανθεί ότι η Τουρκία με τη συμφωνία αυτή δεν κατάφερε απλά να αποσπάσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση σημαντική οικονομική βοήθεια αλλά πέτυχε επίσης να συνδέσει την επίλυση της προσφυγικής κρίσης με κρίσιμα ζητήματα, άσχετα με το προσφυγικό ζήτημα όπως η ενταξιακή πορεία της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το καθεστώς απελευθέρωσης της βίζας για τους Τούρκους πολίτες. Το πρώτο πρόβλημα που προκύπτει σε ότι αφορά την εφαρμογή της συμφωνίας έχει να κάνει με τη νομική πολυπλοκότητα του θέματος και τον προσδιορισμό της Τουρκίας ως «ασφαλούς τρίτης χώρας» από την Ελλάδα. Εξαιτίας αυτού υπάρχει ο κίνδυνος εγκλωβισμού ακόμα μεγαλύτερου αριθμού προσφύγων και μεταναστών στο ελληνικό έδαφος. Ήδη υπάρχουν αντιρρήσεις από οργανώσεις που δρουν υπέρ των προσφύγων-μεταναστών σχετικά με τις σχεδιαζόμενες επαναπροωθήσεις από την Ελλάδα στην Τουρκία. Επικαλούνται ότι αυτές παραβιάζουν την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία, καθόσον η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Τουρκία δεν παρέχει ασφαλείς συνθήκες προστασίας για όσους ζητούν άσυλο. Η χώρα μας έχει ενσωματώσει στην ελληνική νομοθεσία τη σχετική έννοια της «ασφαλούς τρίτης χώρας» με το άρθρο 20 του ΠΔ 90/2008. Σύμφωνα με το παραπάνω άρθρο ασφαλείς τρίτες χώρες θεωρούνται εκείνες στις οποίες η μεταχείριση του αιτούντος, πληροί τα παρακάτω κριτήρια: Πρώτον: Δεν απειλούνται η ζωή και η ελευθερία λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξης ή πολιτικών πεποιθήσεων. Αυτό όπως είναι κατανοητό, δημιουργεί ερωτήματα στο κατά πόσο θα είναι ασφαλής η επαναπροώθηση στην Τουρκία ενός μεγάλου αριθμού Κούρδων οι οποίοι εγκατέλειψαν περιοχές του Ιράκ και τη Συρίας, ως αποτέλεσμα της καταστροφής των κοινοτήτων τους από το Ισλαμικό Κράτος. Δεύτερον: Υπάρχει η δυνατότητα να ζητηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα και στην περίπτωση που ο αιτών αναγνωρισθεί ως πρόσφυγας, να του χορηγηθεί προστασία σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης. Η Τουρκία δεν έχει επικυρώσει μια σειρά από πρωτόκολλα της Συνθήκης της Γενεύης και αυτόματα γεννάται το ερώτημα πως είναι δυνατόν μια χώρα να αποφασίζει ποιος δικαιούται να χαρακτηρισθεί πρόσφυγας, όταν η ίδια δεν έχει επικυρώσει πλήρως τη Συνθήκη αυτή. Για παράδειγμα η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ως πρόσφυγες όσους προέρχονται από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, αλλά μόνο από χώρες του συμβουλίου της Ευρώπης (Οργανισμό με 47 μέλη σήμερα, ο οποίος έχει ως σκοπό την ευρωπαϊκή ενοποίηση, με ιδιαίτερη έμφαση στα νομικά πρότυπα και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων). Τρίτον: Τηρείται η αρχή της μη επαναπροώθησης σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης. Η Τουρκία έχει δώσει ήδη αρνητικά δείγματα επιστρέφοντας στη Συρία μεγάλο αριθμό Σύριων. Ακόμα και αν η Τουρκία θεωρηθεί «ασφαλής τρίτη χώρα», η χώρα μας έχει να αντιμετωπίσει τις μακροχρόνιες διαδικασίες για την έγκριση αιτήσεων προσφύγων που βρίσκονται στην επικράτειά της. Σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ε.Ε. οι πρόσφυγες έχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν την υπόθεσή τους ενώπιον Ελληνικών δικαστηρίων εφ΄ όσον διήλθαν από την Τουρκία. Αν ένα ελληνικό δικαστήριο αρνηθεί το άσυλο σε πρόσφυγα αυτός έχει δικαίωμα να προσφύγει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Στρασβούργο. Το Ευρωπαϊκό δικαστήριο μπορεί να αναστείλει την απόφαση του ελληνικού δικαστηρίου αν κρίνει ότι η επιστροφή του πρόσφυγα στην Τουρκία μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι από το Σεπ. 2015, η Ελλάδα έχει 23.000 εκκρεμείς αιτήσεις για παροχή ασύλου, οι οποίες έχουν υποβληθεί από το 2013. Η Τουρκία φιλοξενεί σήμερα περίπου 2.500.000 Σύρους πρόσφυγες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της τουρκικής κυβέρνησης 250.000 διαβιούν σε καταυλισμούς και οι υπόλοιποι έχουν διαχυθεί σε πόλεις της Τουρκίας. Όλοι αυτοί γα ποιο λόγο να επιλέξουν την παραμονή στην Τουρκία, όταν η διέλευση στην Ελλάδα τους δίνει το δικαίωμα υποβολής ασύλου και παραμονής μέχρι αυτό να εκδικασθεί σε ελληνικό (ευρωπαϊκό έδαφος); Θα πρέπει επίσης σε όλα αυτά να συνεκτιμηθεί ότι η μετεγκατάσταση των προσφύγων στις χώρες μέλη της ΕΕ, είναι εθελοντική και όχι αναλογική και υποχρεωτική. Θα πρέπει λοιπόν να δούμε στην πράξη αν οι χώρες που μέχρι στιγμής έχουν δείξει αρνητική διάθεση στο να δεχτούν πρόσφυγες στο έδαφός τους θα αλλάξουν στάση. Για όλα αυτά λοιπόν καλό θα είναι να είμαστε επιφυλακτικοί στα διθυραμβικά σχόλια περί τεράστιας επιτυχίας της εξωτερικής πολιτικής στο προσφυγικό-μεταναστευτικό ζήτημα, με τη συμφωνία που υπογράφηκε. ____________________________ * Οι θέσεις που εκφράζονται στο κείμενο είναι απολύτως προσωπικές.

Περισσότερα »

Η (απαιτητική) ζωή στις φρεγάτες «Σπέτσαι» και «Ναβαρίνο»

Πως κυλάει η καθημερινότητα των ανθρώπων που δίνουν ζωή στην «αιχμή του δόρατος του Πολεμικού Ναυτικού»! Με τον πιο σύγχρονο οπλισμό παραμένουν οι «φύλακες» του Αιγαίου «Ο έρωτας, το αρχιπέλαγος κι η πρώρα των αφρών του κι οι γλάροι των ονείρων του στο πιο ψηλό κατάρτι του ο ναύτης ανεμίζει ένα τραγούδι» έγραφε το 1940, όταν Μεσόγειος και Ευρώπη βρίσκονταν μόνο... στην αρχή μιας πενταετούς αιματηρής περιπέτειας, ο ποιητής του Αρχιπελάγους, των νησιών και της θάλασσας. Και αν κανένας από αυτούς που αποκαλούμε ανθρώπους της διανόησης δεν ύμνησε περισσότερο το Αιγαίο από τον Οδυσσέα Ελύτη, τότε σίγουρα κανένας δεν το κατάλαβε καλύτερα από τους ανθρώπους του, που, άλλωστε, αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τον Έλληνα νομπελίστα. Οι θαλασσινοί Ποιοι είναι, όμως, οι θαλασσινοί της σημερινής Ελλάδας και πόσο μοιάζουν με τους προγόνους τους, που στην υπερχιλιόχρονη Ιστορία της χώρας έζησαν, θράφηκαν και πέθαναν στα νερά του Αιγαίου; Η «κυριακάτικη δημοκρατία» βρέθηκε στον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας και επισκέφτηκε δύο από τα πλέον σύγχρονα πλοία του στόλου του Πολεμικού Ναυτικού για να καταγράψει την καθημερινότητα των ανθρώπων που τους δίνουν ζωή. Με ονόματα βαριά σαν Ιστορία, οι φρεγάτες «Σπέτσαι» και «Ναβαρίνο» κουβαλούν σαν... κατάρα τα ονόματα δύο εκ των ναυμαχιών που εν πολλοίς έδωσαν στους επαναστατημένους Έλληνες αφενός την κυριαρχία σε μεγάλο μέρος του Αιγαίου και αφετέρου την -κατά τις συνθήκες- απαιτούμενη ώθηση για την πραγμάτωση του ονείρου για μια ελεύθερη Ελλάδα. Έχοντας πάντοτε αυτό στο μυαλό τους, τα στελέχη, που έχουν την τιμή -όπως λένε- να υπηρετούν στις δύο από τις κυριότερες μονάδες επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού, έχουν προσαρμόσει την καθημερινότητά τους στις αυξημένες απαιτήσεις και τις ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος, το οποίο επέλεξαν όντας ακόμη σε ηλικία που οι συνομήλικοί τους ονειρεύονταν μια ειδυλλιακή και χαλαρή φοιτητική ζωή. «Έχει τύχει να μας ξυπνήσουν αξημέρωτα και να μας ενημερώσουν ότι σε ελάχιστο χρόνο θα πρέπει και οι 198 να βρισκόμαστε στις θέσεις μας στο πλοίο. Σε τέσσερις ώρες ήμασταν καθόλα έτοιμοι για απόπλου» περιγράφει ένας από τους αξιωματικούς του «Ναβαρίνο», δίνοντας το στίγμα της δικής τους ρουτίνας, η οποία σε τίποτα δεν θυμίζει αυτή άλλων εργαζομένων ή ακόμα και της πλειονότητας των συναδέλφων τους. Φτάνοντας στον Ναύσταθμο του Πολεμικού Ναυτικού σχεδόν ασυναίσθητα το μάτι πέφτει στον λεγόμενο «θρόνο του Ξέρξη», που δεσπόζει στο όρος Αιγάλεω. Για ακόμη μία φορά γίνεται αντιληπτό ότι όσοι καθημερινά τον αντικρίζουν δύσκολα ξεχνούν την ιστορικότητα του λειτουργήματός τους. Η «παρουσία» των προγόνων τους, από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας έως και την Επανάσταση του '21, είναι πανταχού παρούσα. Προχωρώντας στα ενδότερα, η θέα των ελλιμενιζόμενων πολεμικών πλοίων προκαλεί δέος. Εφόδια Στην προβλήτα όπου βρίσκεται δεμένη η φρεγάτα «Ναβαρίνο» καμιά δεκαριά ναύτες ξεφορτώνουν γρήγορα από ένα φορτηγό τρόφιμα και άλλα εφόδια για την επερχόμενη 15ήμερη περιπολία στα νερά του Αιγαίου, σε αντικατάσταση μιας άλλης εκ των συνολικά 13 φρεγατών του στόλου (εννέα τύπου S και τέσσερις τύπου ΜΕΚΟ 200ΗΝ) που αυτή τη στιγμή οργώνει το Αρχιπέλαγος. Η φρεγάτα «Ναβαρίνο», όπως και οι άλλες της κλάσης της, έχει μήκος 130 μέτρα και η μέγιστη ταχύτητά της ξεπερνά τους 30 κόμβους, φέρει ένα πυροβόλο 76 χιλιοστών ΟΤΟ Melara, σύστημα εγγύς προστασίας Phalanx, σύστημα πυραύλων επιφανείας - επιφανείας Harpoon και επιφανείας - αέρος Sea Sparrow. Επίσης, διαθέτει ανθυποβρυχιακές τορπίλες και σύστημα ηλεκτρονικών αντιμέτρων, ενώ έχει τη δυνατότητα μεταφοράς δύο ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων Αgusta Βell 212 ASW. Από την άλλη, η φρεγάτα «Σπέτσαι», τύπου ΜΕΚΟ 200ΗΝ, έχει μήκος 117 μέτρα και η μέγιστη ταχύτητά της επίσης ξεπερνά τους 30 κόμβους. Φέρει ένα πυροβόλο πέντε ιντσών, συστήματα εγγύς προστασίας Phalanx, σύστημα πυραύλων επιφανείας - επιφανείας Harpoon και επιφανείας - αέρος Sea Sparrow, δύο τριπλούς τορπιλοσωλήνες Mk32, εκτοξευτή ηλεκτρονικών αντιμέτρων και ανάλογο ηλεκτρονικό εξοπλισμό, ενώ επίσης δύναται να μεταφέρει ένα ελικόπτερο S-70B-6 Aegean Hawk. Αμφότερα τα πλοία στελεχώνονται από πλήρωμα 198 ατόμων. «Οι φρεγάτες αποτελούν την αιχμή του δόρατος του Πολεμικού Ναυτικού, καθώς είναι πλοία που πλέουν τόσο κοντά στις ακτές όσο και σε ανοιχτή θάλασσα, ανάλογα με τις εκάστοτε επιχειρησιακές ανάγκες. Επιπλέον, έχουν μεγάλη αυτονομία, που σημαίνει ότι μπορούν να μείνουν για παρατεταμένο χρονικό διάστημα στη θάλασσα υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το στρατηγικό βάθος της Ελλάδας είναι η θάλασσα και αποστολή δική μας είναι να το προστατεύουμε, επιχειρώντας εντός των χωρικών υδάτων ή όπου καταστεί ανάγκη. Εξάλλου, αυτό που σήμερα αποκαλούμε δυτικός κόσμος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη θάλασσα. Μέσω αυτής διακινείται το μεγαλύτερο μέρος των εμπορευμάτων και της ενέργειας. Από αυτήν την άποψη η Μεσόγειος αποτελεί έναν ιδιαίτερα νευραλγικό χώρο» σημειώνει ο αρχιπλοίαρχος Δημήτριος Καβουλάκος, διοικητής της 1ης Μοίρας Φρεγατών. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι «λόγω του Πολεμικού Ναυτικού η χώρα μας έχει προστιθέμενη αξία τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μια και οι εταίροι που διαθέτουν ναυτικό δεν είναι πολλοί, πόσο μάλλον αυτοί που διαθέτουν αξιόμαχο ναυτικό. Αυτή ακριβώς την προστιθέμενη αξία η χώρα μας μπορεί να την εκμεταλλευτεί προκειμένου να κερδίσει ανταλλάγματα σε άλλους τομείς». Μια αποστολή μπορεί να έχει διάρκεια από μερικά 24ωρα έως και έξι μήνες Από την Αραβική Θάλασσα, τον Ινδικό Ωκεανό, τη Σομαλία τον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο ως τα νερά του Αιγαίου, οι φρεγάτες του στόλου βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση, ταξιδεύοντας την ελληνική σημαία στα πέρατα του κόσμου και υπενθυμίζοντας σε συμμάχους και μη ότι η ναυτοσύνη αποτελεί θεμέλιο της εθνικής στρατηγικής. «Μια αποστολή μπορεί να διαρκέσει από μερικά 24ωρα έως και έξι μήνες. Εκτός αυτού, όμως, αναπόσπαστο κομμάτι των καθηκόντων μας αποτελούν η συμμετοχή σε εθνικές και διεθνείς ασκήσεις σχεδόν σε μηνιαία βάση, αλλά και η λεγόμενη "φυλακή σκοπούντος", δηλαδή οι περιπολίες» εξηγεί ο κυβερνήτης της φρεγάτας «Σπέτσαι», αντιπλοίαρχος Γεώργιος Καραγεώργης. Όσον αφορά την κοινωνική συνεισφορά των φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού, αυτή είναι εξίσου εξέχουσα με τη στρατιωτική. Η συνδρομή στη διάσωση προσφύγων, ναυαγών και ανθρώπων που βρίσκονται σε οποιονδήποτε κίνδυνο στη θάλασσα αποτελούν μερικά μόνο από τα επιτεύγματα των πληρωμάτων τους σε ανθρωπιστικό επίπεδο, με τα περισσότερα εξ αυτών, μάλιστα, να μη βρίσκουν ποτέ τον δρόμο για τις σελίδες των εφημερίδων ή τη ροή των δελτίων ειδήσεων. Ο χώρος δράσης «Πρέπει, ωστόσο, να καταστεί σαφές ότι τα ελληνικά χωρικά ύδατα είναι συγκριτικά μικρός χώρος σε σχέση με αυτόν όπου εμείς επιχειρούμε. Δεν είμαστε Αστυνομία, Τελωνείο, Λιμενικό ή Συνοριοφυλακή. Δεν είμαστε ούτε καν Στρατός Ξηράς. Ο χώρος δράσης μας είναι τόσο τα ελληνικά χωρικά ύδατα όσο και τα διεθνή ή ακόμα και αυτά μιας τρίτης χώρας, σε περίπτωση που υπάρχει συνεργασία. Επομένως, δεν υπάρχει στον χάρτη μια γραμμή που να καθορίζει τον χώρο δράσης των φρεγατών και γενικότερα των πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού. Δουλειά μας είναι να χρησιμοποιεί η Ελλάδα τη θάλασσα σύμφωνα με τα εθνικά συμφέροντά της» ξεκαθαρίζει ο κ. Καβουλάκος. Σε ένα επάγγελμα που εκ φύσεως ενέχει κινδύνους, αυτοί που επιλέγουν να ταχθούν στην υπηρεσία της πατρίδας γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι μια στιγμή είναι αρκετή για να ανατραπούν τα πάντα. «Το Ναυτικό είναι κάλεσμα. Σε καλεί η πατρίδα και έρχεσαι. Αυτό που κάνουμε σήμερα είναι αυτό που επιλέξαμε με την εισαγωγή μας στις παραγωγικές σχολές στα 18 μας χρόνια. Δηλαδή, δεν τελειώσαμε γεωπόνοι για να προσληφθούμε αρχικά σε έναν οργανισμό, στη συνέχεια να μετατεθούμε σε έναν δεύτερο και να καταλήξουμε εν τέλει σύμβουλοι ενός τρίτου» λέει ο κ. Καβουλάκος. «Αυτό το κάλεσμα έχει και απώλειες, είτε εν καιρώ ειρήνης είτε εν καιρώ πολέμου. Αναπόφευκτα θα υπάρξουν και ατυχήματα ή δυστυχήματα. Είναι κάτι που γνωρίζαμε από την πρώτη ημέρα στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Υπάρχουν άνθρωποί μας που έχουν χαθεί κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Ανθρωποι που τους γνωρίζαμε! Είναι φυσικό η απώλεια να μας γεμίζει θλίψει, όμως γνωρίζουμε επίσης ότι στη θέση τους θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε από εμάς. Το έχουμε αποδεχτεί και δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι το αποδέχονται και οι οικογένειές μας, οι οποίες σε κάποιον βαθμό μαζί με εμάς έχουν "παντρευτεί" και το Ναυτικό» συμπληρώνει ο κ. Καραγεώργης. Κίναρος-Ίμια: Θλίψη για τους (έξι) ήρωες! Με τις μνήμες του δυστυχήματος στη νήσο Κίναρο, που βύθισε στο πένθος τις Ένοπλες Δυνάμεις, ακόμα νωπές, είναι προφανές ότι τα στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού προσπαθούν να ξεπεράσουν το σοκ, χωρίς όμως ποτέ να ξεχάσουν τους «δικούς τους ανθρώπους». Όπως λένε, η λήθη αποτελεί το πρώτο βήμα για μια σειρά δεινών. «Και το δικό μας πλοίο συμμετείχε στη συγκεκριμένη άσκηση και ελάχιστα λεπτά μετά τη συντριβή του ελικοπτέρου μεταβήκαμε στο σημείο με μέγιστη ταχύτητα προκειμένου να συνδράμουμε στις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης. Ακόμα και όταν είδαμε τις πρώτες φωτιές και τον καπνό από το νησί, η προσδοκία μας ήταν να γλιτώσουμε τους συναδέλφους μας. Η ελπίδα υπήρχε. Δυστυχώς γρήγορα διαψεύστηκε. Όταν τελικά ενημερωθήκαμε ότι βρέθηκαν τα απανθρακωμένα σώματά τους, η θλίψη ήταν μεγάλη στο πλήρωμα» περιγράφει ο αντιπλοίαρχος Χρήστος Ελευσινιώτης, κυβερνήτης της φρεγάτας «Ναβαρίνο». Προσθέτει, μάλιστα, ότι αυτό που πρέπει να κρατούν τα στελέχη από τέτοια περιστατικά είναι η ψυχραιμία, η ετοιμότητα για παν ενδεχόμενο και η προσήλωση στις διαδικασίες και στην εκπαίδευση. Η φρεγάτα «Ναβαρίνο», εξάλλου, είναι αυτή από την οποία απονηώθηκε το μοιραίο ελικόπτερο που συνετρίβη στις 31 Ιανουαρίου, τη νύχτα της κορύφωσης της κρίσης των Ιμίων, παίρνοντας μαζί του στα παγωμένα νερά του Αιγαίου τον υποπλοίαρχο Χριστόδουλο Καραθανάση, τον υποπλοίαρχο Παναγιώτη Βλαχάκο και τον αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψό. «Το πνεύμα και η παρακαταθήκη τους είναι πάντοτε μαζί μας» καταλήγει λακωνικά ο κ. Ελευσινιώτης, ενώ στέκεται μπροστά στην πλακέτα που έχει τοποθετηθεί στο πλοίο στη μνήμη των τριών ηρώων. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 12/03/2016 - ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΚΟΡΔΑΣ - Φωτογραφίες: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΣΙΑΣ)

Περισσότερα »