Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας

Ένα από τα δύο: Ξεσηκωνόμαστε ή χανόμαστε!..


ΑΣ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ, λοιπόν, απόφαση: Ξαναγινόμαστε λαός «γκιαούρηδων»! Αυτή τη φορά σκλάβοι της τρόικας. Τόσο σκληρής και τόσο αιμοχαρούς, όσο δεν ήταν ούτε οι σουλτάνοι της Τουρκίας επί 400 χρόνια.

ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΓΗ ΤΟΥ 2011 εισέβαλαν στη δόλια πατρίδα... καμιά εκατοστή κοράκια της ξενοκρατίας, εγκαταστάθηκαν στα πολυτελή ρετιρέ τους και περιμένουν τους «Νενέκους» της εξουσίας να τους προσκομίζουν τα κιτάπια τους για έλεγχο και μονογραφή πριν από την εκτέλεση!..

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΩΤΗΡΕΣ ΜΑΣ! Πρέπει, δε, να δοξάσουμε τον Αλλάχ γιατί, όχι μόνο δεν φουντάραμε, αλλά... τσεπώνουμε και το δάνειο των 110 δισ., όπως αποφαίνεται ο μοιραίος πρωθυπουργός (που «άγνωστες τύχες τον καρτερούν»). Βέβαια, δεν λέει ότι σαν λήξει το Μνημόνιο η δύστυχη πατρίδα θα χρωστάει τα διπλάσια, άρα θα είναι δυο φορές σκλάβα!..

ΘΕΛΩ ΔΕΝ ΘΕΛΩ, ξεφυλλίζω την Ιστορία, σταματάω στα μεγάλα γεγονότα κατά μήνα Ιανουάριο και μελαγχολώ. Γενάρη του 1822 ψηφίστηκε το πρώτο ελληνικό Σύνταγμα (το ελληνικό Σύνταγμα είναι αυτό που κουρελιάζουν σήμερα οι άνθρωποι της εξουσίας ομνύοντες στα Μνημόνια) και καθιερώθηκε η γαλανόλευκη...

ΓΕΝΑΡΗ του 1830 έγινε η πατρίδα ανεξάρτητο κράτος με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, ύστερα από αγώνες και θυσίες που καμία χώρα του πλανήτη δεν έχει να αντιτάξει.

Μόνο που και τότε ξενοκρατία την είχε βάλει στο χέρι με αλλεπάλληλα δάνεια, κατασπαραγμένα και εκείνα από τα... λαμόγια της εποχής. Δεν προλάβαινε να σηκώσει κεφάλι, πότε με τον Καποδίστρια και πότε με τον Τρικούπη. Γιατί, όποτε το έκανε, τα ξένα κοράκια ορμούσαν να την κατασπαράξουν...

ΟΠΩΣ έγινε με τον Γενάρη το 1898 (μετά το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν»), όταν η καταχρεωμένη Ελλάδα υπήχθη θέλοντας και μη στον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο (ΔΟΕ) και υποχρεώθηκε να πληρώνει επί 55 χρόνια τα μαλλιά της κεφαλής της ώσπου να ξελασπώσει. Δεν πέρασε, όμως, ούτε χρόνος, ούτε μήνας, ούτε μέρα που να μη χρωστάει. Σήμερα έχει καταρρίψει όλα τα ρεκόρ. Ενώ αύριο το χρέος της θα είναι διπλάσιο του σημερινού.

ΜΕ ΧΡΕΟΣ μπήκαμε στην ΕΟΚ Γενάρη του 1981 και με ακόμη μεγαλύτερο χρέος εγκαταλείψαμε τη δραχμή και ασπασθήκαμε το ευρώ τον Γενάρη του 2002.

Στο μεταξύ, το πολιτικό σύστημα, εν τω συνόλω του, είχε ρεζιλέψει την ταλαίπωρη πατρίδα πότε στη Λισαβόνα και πότε στα Ίμια, όταν ο «μουλωχτός» Κώστας Σημίτης, με αρχαγγέλους του τον σημερινό πρωθυπουργό και τον σημερινό αντιπρόεδρο, συνθηκολόγησαν απέναντι στους Τούρκους, υπό το αδυσώπητο βλέμμα της Αμερικής...

ΑΥΤΕΣ τις εθνικές ντροπές σημειώνει η Ιστορία, κατά Γενάρη μήνα, για να μας θυμίσει ότι έως τα χρόνια του παππού Θεόδωρου Πάγκαλου (το 1922) είχαν γίνει τέσσερις επαναστάσεις, κατά σύμπτωση όλες με την Ελλάδα καταχρεωμένη, όπως καλή ώρα σήμερα. Θα πείτε, πάλι, εσείς: Ναι, αλλά τότε η Ελλάδα γεννοβολούσε επαναστάτες, όπως ο Μακρυγιάννης, ο Καλλέργης, ο Ζορμπάς, ο Βενιζέλος, ο Πλαστήρας. Τώρα; Ποιος να υψώσει μπαϊράκι; Ποιος να διώξει τους Νενέκους που προσκυνούν τους Ιμπραήμηδες;

ΛΙΓΗ υπομονή. Τα λουριά θα σφίξουν όσο κανείς δεν φαντάζεται. Ο κόσμος θα ξεσπάσει, με τις γυναίκες πρώτες και καλύτερες. Και τότε θα ιδείτε ότι η πατρίδα είναι γεμάτη από Ζορμπάδες.

ΑΝ ΟΧΙ, ε, τότε η πατρίδα είναι χαμένη για πάντα. Με τους μετανάστες να την έχουν πνίξει, τους Τουρκαλάδες να χοροπηδάνε στην πλάτη της και τον διαβόητο Χένρι Κίσιγκερ να θριαμβολογεί: «Όλα έγιναν όπως τα είχα σχεδιάσει»!..

Συγκοινωνούντα δοχεία και λαθρομετανάστευση


Έστω και με καθυστέρηση, η κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να αναλάβει δράση για την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης. Μπορεί ο φράχτης στον Έβρο να μονοπώλησε σχεδόν τη δημοσιότητα, αλλά η αλήθεια είναι πως ο Χρήστος Παπουτσής προωθεί μια δέσμη μέτρων πολλαπλών στοχεύσεων. Και πολύ σωστά, γιατί τα εμπόδια δυσκολεύουν και περιορίζουν την παράνομη είσοδο, αλλά είναι αδύνατον να τη μηδενίσουν. Η λαθρομετανάστευση θα... συρρικνωθεί μόνο εάν παραλλήλως με την έγερση εμποδίων εφαρμοστεί μία συστηματική πολιτική απομάκρυνσης από την Ελλάδα όσων λαθρομεταναστών δεν δικαιούνται ασύλου.

Όσοι εισέρχονται παρανόμως στην Ελλάδα κατά κανόνα έχουν τελικό προορισμό τη δυτική Ευρώπη. Ελάχιστοι, όμως, καταφέρνουν να φύγουν από τη χώρα. Έχει αποδειχτεί ότι είναι εύκολη η παράνομη είσοδος και δύσκολη η παράνομη έξοδος προς τα δυτικά. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα αντιμετωπίζεται σαν χώρα-τράνζιτ, αλλά καταλήγει να γίνεται τελικός προορισμός, με αποτέλεσμα να λιμνάζει εδώ ο κύριος όγκος των λαθρομεταναστών.

Μέχρι τώρα, ελάχιστοι απ' όσους λιμνάζουν στην Ελλάδα επαναπροωθούνται. Οι λόγοι είναι οι τρεις:

Πρώτον, η Τουρκία δεν εφαρμόζει το πρωτόκολλο επανεισδοχής.
Δεύτερον, ελάχιστοι λαθρομετανάστες δέχονται να επαναπατριστούν οικειοθελώς.
Τρίτον, οι χώρες προέλευσης των λαθρομεταναστών δίνουν με το σταγονόμετρο τα απαραίτητα έγγραφα για την απέλαση πολιτών τους, που βρίσκονται παρανόμως στη χώρα μας.

Το ελληνικό κράτος δεν διαθέτει αποτελεσματικούς μοχλούς πίεσης. Γι' αυτό και τη διαπραγμάτευση με την Τουρκία και με τις χώρες προέλευσης πρέπει να αναλάβει η ΕΕ. Δεν αρκεί η Αθήνα να ζητάει μόνο τη μη εφαρμογή της συμφωνίας «Δουβλίνο II». Πρέπει να απαιτήσει την υιοθέτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής, εξοπλισμένης με τους αναγκαίους πόρους και τα κατάλληλα πολιτικά εργαλεία.

Οι εταίροι μας, όμως, βολεύονται με το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σ' ένα είδος ανθρώπινης «χωματερής», που τους προστατεύει από τα κύματα λαθρομεταναστών. Για να κάμψει η Αθήνα την απροθυμία τους, το μόνο όπλο που διαθέτει είναι να τους απειλήσει ότι θα πάψει να λειτουργεί σαν ανάχωμα. Εδώ που έχουμε φτάσει, είναι ο μόνος δρόμος. Το πρόβλημα, άλλωστε, είναι ευρωπαϊκό.

Τα κύματα των λαθρομεταναστών που διεισδύουν από κάθε ρωγμή στις δυτικές κοινωνίες είναι η σύγχρονη εκδοχή της εισβολής των βαρβαρικών φυλών στις αυτοκρατορίες της αρχαιότητας και του Μεσαίωνα. Τότε, είχαμε τις επιδρομές άγριων ιππέων, που αναζητούσαν πλούσιο έδαφος και πιο φιλικό περιβάλλον για να εγκατασταθούν. Σήμερα, έχουμε ταλαίπωρους ανθρώπους, που με κίνδυνο της ζωής τους αναζητούν μία θέση στον «ευρωπαϊκό ήλιο».

Η αιτία είναι η ίδια: Η μεγάλη διαφορά βιοτικού επιπέδου προκαλεί ροή από το χώρο της υπανάπτυξης στο χώρο της υπερανάπτυξης. Η παγκοσμιοποίηση διευκόλυνε την εφαρμογή στο κοινωνικό επίπεδο της αρχής των συγκοινωνούντων δοχείων. Η διεύρυνση του χάσματος στην κατανομή του πλούτου, η δημογραφική έκρηξη στον Τρίτο Κόσμο και η υπογεννητικότητα στις ευρωπαϊκές χώρες οδηγούν στη διόγκωση του κύματος της λαθρομετανάστευσης. Ένα κύμα, που διογκώνεται από τους πολέμους και τις εμφύλιες συγκρούσεις στον Τρίτο Κόσμο.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ακολουθούσαν μια πολιτική ημιμέτρων. Ενώ λάμβαναν μέτρα εναντίον της παράνομης εισόδου, στην πράξη κατά κανόνα ανέχονταν όσους λαθρομετανάστες κατάφερναν να εγκατασταθούν στην επικράτειά τους. Η αντιφατική αυτή πολιτική τροφοδότησε το φαινόμενο. Το γεγονός ότι αρκετοί καταφέρνουν να εγκατασταθούν στη «Γη της Επαγγελίας» δικαιώνει την ελπίδα και διατηρεί ζωντανό το όνειρο μιας νέας ζωής και σε πολλούς που έχουν παραμείνει στις πατρίδες τους.

Το αποτέλεσμα είναι ότι έτσι ωθούνται ολοένα και περισσότεροι κάτοικοι του Τρίτου Κόσμου να επιχειρήσουν το άλμα. Όσο, όμως, κι αν είναι κατανοητή η επιθυμία τους να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή, η μαζική λαθρομετανάστευση προς την Ευρώπη δεν είναι λύση, πολύ περισσότερο σε συνθήκες οξύτατης οικονομικής κρίσης. Εάν κάποιες χώρες-μέλη θεωρούν ότι χρειάζονται εργατικό δυναμικό και πληθυσμιακή ένεση, ας εφαρμόσουν μια πολιτική οργανωμένης νόμιμης μετανάστευσης, η οποία θα αποτρέψει τα φαινόμενα υπερεκμετάλλευσης και «μαύρης» εργασίας.

Η Ευρώπη σήμερα οχυρώνεται, αλλά η πολιτική ανάσχεσης έχει όρια. Πρέπει να συνδυαστεί και με την παροχή γενναίας αναπτυξιακής βοήθειας για την άμβλυνση των διαφορών. Αυτό επιβάλλει όχι μόνο ο (αμφίβολος) ανθρωπισμός της Δύσης, αλλά και το ιδιοτελές συμφέρον της. Τέτοια λόγια, όμως, στις ημέρες της κρίσης θεωρούνται εκτός τόπου και χρόνου.

(ΕΠΙΚΑΙΡΑ  13-19/01/2011 – ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΥΓΕΡΟΣ)
(Σ.Λ.)

Χαράτσι 90 ευρώ στον ανδρικό πληθυσμό από τον Βενιζέλο


Όλος σχεδόν ο ανδρικός πληθυσμός της χώρας, που βρίσκεται σε κατάσταση εφεδρείας, υποχρεώνεται να πληρώσει χρηματική ποινή 90 ευρώ, τα οποία είναι απαιτητά από την Εφορία!

Ο λόγος;

Σύμφωνα με απόφαση του κ. ΥΕΘΑ επιβάλλεται... χρηματικό πρόστιμο 90 ευρώ, για όσους έφεδρους δεν ενημερώνουν τα Στρατολογικά Γραφεία ή τις Μονάδες Επιστράτευσης με την αλλαγή διεύθυνσης κατοικίας τους, καθώς και σε όσους αρνούνται να παραλάβουν επιστρατευτικά έγγραφα (απολυτήρια, κλήσεις για μετεκπαίδευση) ή κατατάσσονται εκπρόθεσμα εντός διημέρου από την ημερομηνία κατατάξεως για άσκηση ή μετεκπαίδευση εφεδρείας.

Το παραπάνω πρόστιμο αποστέλλεται από τα αρμόδια Στρατολογικά Γραφεία στις κατά τόπους Δ.Ο.Υ., προκειμένου να βεβαιώνεται ως οφειλή των υπόχρεων, χωρίς τη δυνατότητα επαναπροσδιορισμού του ποσού ή της μη καταβολής του.

Οι οριστικές ρυθμίσεις για τις αποδείξεις


Πώς γίνεται η υποβολή, ποιές αποδείξεις δεν «περνάνε» και ποιοί χάνουν το αφορολόγητο
Υπολογίστε πόσες χρειάζεστε με το σχετικό εργαλείο

Σε κλειστό φάκελο με αναγραφή του συνολικού αριθμού των αποδείξεων αλλά και της συνολικής αξίας τους θα παραδίδονται οι αποδείξεις για την κατοχύρωση του αφορολόγητου, σύμφωνα με τις οδηγίες που εξέδωσε σήμερα το υπουργείο Οικονομικών. Δείτε παρακάτω… πόσες αποδείξεις πρέπει να υποβάλετε, ποιες από αυτές δεν συνυπολογίζονται στο αφορολόγητο, ποιοι φορολογούμενοι απαλλάσσονται της συλλογής αποδείξεων και υπολογίστε, με το σχετικό εργαλείο, το ακριβές ποσό που θα σας ζητηθεί από το ΥΠΟΙΚ.

Σε περιπτώσεις ηλεκτρονικής υποβολής δηλώσεων, οι αποδείξεις θα κρατούνται σε φάκελο από τον φορολογούμενο και θα παραδίδονται στην εφορία εάν και εφ' όσον ζητηθούν σε περίπτωση ελέγχου της δήλωσης. Ειδικότερα για όσους προβλέπεται επιστροφή φόρου θεωρείται πιθανό ότι θα ζητηθούν ούτως ή άλλως. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με οδηγίες του υπουργείου, σε περιπτώσεις που οι αποδείξεις έχουν αλλοιωθεί με το πέρασμα του χρόνου και το μελάνι τους έχει εξαφανιστεί δεν θα προσμετρώνται.

Στις αποδείξεις θα μπουν όλα τα ποσά δαπανών που έγιναν στην Ελλάδα με ανώτατο ατομικό όριο τις 15.000 ευρώ και οικογενειακό όριο τις 30.000 ευρώ.

Υπολογίστε εδώ πόσες αποδείξεις χρειάζεστε για να κατοχυρώσετε το αφορολόγητο και να μην προκύψει πρόσθετος φόρος με βάση το δηλωθέν εισόδημα σας.

Στις δαπάνες των αποδείξεων πέρα από τα όσα είχαν γίνει γνωστά και μπορείτε να δείτε στο τέλος της σελίδας περιλαμβάνονται και τα παρακάτω:

δαπάνη συμβολαιογράφου για σύνταξη απόκτησης ακινήτου εφ' όσον δεν εμπίπτει στις δαπάνες των τεκμηρίων (π.χ. γονική παροχή ή δωρεά)
αποδείξεις ΕΛΤΑ, εταιρειών courier
αποδείξεις αγοράς υλικών και παροχής υπηρεσιών για κοινόχρηστους χώρους εκτός από τους λογαριασμούς.
διόδια

Υπενθυμίζεται ότι δεν λαμβάνονται υπόψιν:

α) Τα εισιτήρια
β) Οι λογαριασμοί (νερό, τηλεπικοινωνίες, ΔΕΗ)
γ) Οι δαπάνες τεκμηρίων, όπως : Αγορά αυτοκινήτων, μοτοσικλετών κλπ, αγορές αγαθών αξίας άνω των 10.000 ευρώ, αποπληρωμή δανείων, δίδακτρα ιδιωτικών σχολείων, φροντιστήρια, οι δωρεές χρηματικών ποσών και οι δαπάνες σε τόκους στεγαστικών δανείων
δ) Οι δαπάνες που εξασφαλίζουν φορολογική έκπτωση και συμπεριλαμβάνονται σε ξεχωριστό πεδίο της δήλωσης. Αυτές είναι:

οι αποδείξεις σε γιατρούς και δικηγόρους
όλες οι ιατρικές δαπάνες σε νοσοκομεία (με εξαίρεση τις δαπάνες για τα φάρμακα)
οι εισφορές σε ασφαλιστικά ταμεία
ενοίκια κύριας κατοικίας αλλά και τα ενοίκια των παιδιών που σπουδάζουν
οι δωρεές χρηματικών ποσών και οι δαπάνες σε τόκους στεγαστικών δανείων
ασφάλιστρα ζωής ή θανάτου, πυρκαγιάς, αυτοκινήτου

Ποιοι δεν χρειάζεται να μαζέψουν αποδείξεις

Οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπηρετούν στο εξωτερικό καθώς και αυτοί του υπουργείου Εξωτερικών και των λοιπών δημόσιων πολιτικών υπηρεσιών, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, της Μόνιμης Αντιπροσωπείας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και των στρατιωτικών, που υπηρετούν στην αλλοδαπή, καθώς και των υπαλλήλων του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, των υπαλλήλων του Εθνικού Οργανισμού Μικρομεσαίων Μεταποιητικών Επιχειρήσεων και των υπαλλήλων της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών, που υπηρετούν στα οικεία αντιπροσωπευτικά γραφεία τους στις Βρυξέλλες.
Όσοι μένουν σε οίκο ευγηρίας
Οι φυλακισμένοι
Οι κάτοικοι μελών της Ε.Ε. που αποκτούν εισόδημα στην Ελλάδα πλέον του 90% του συνολικού τους

Ποιοι μαζεύουν αποδείξεις... χωρίς λόγο

Με παλαιότερη του οδηγία το υπουργείο Οικονομικών έχει ενημερώσει ότι για ορισμένες κατηγορίες φορολογούμενων, το αφορολόγητο δεν ισχύει. Πρόκειται για όσους το έχουν χάσει επειδή υπέπεσαν σε παραβάσεις του ΚΒΣ και κατά συνέπεια σε αυτούς δεν θα ζητηθούν αποδείξεις. Πρόκειται για όσους:

1) Έχουν εντοπιστεί να μην εκδίδουν στοιχεία του ΚΒΣ (όπως αποδείξεις)
2) Δεν έχουν συμπληρώσει τα πρόσθετα βιβλία για κάποια φορολογικά στοιχεία που έκοψαν
3) Έχουν κρύψει συναλλαγές πάνω από 1200 ευρώ, έχουν εκδώσει πλαστά και εικονικά ή έχουν λάβει εικονικά στοιχεία

Όλοι οι παραπάνω θα πληρώσουν φόρο 10% για το ποσό του αφορολόγητου μέχρι τις 12.000 ευρώ. Για αυτό τους λόγους άλλωστε τους ζητείται στο νέο έντυπο φορολογίας εισοδήματος να συμπληρώσουν τους σχετικούς κωδικούς (021-022) που αναφέρονται στις παραπάνω παραβάσεις.

Σημειώνεται πως το αφορολόγητο που τυχόν δικαιούνται οι παραπάνω φορολογούμενοι για τα παιδιά που τους βαραίνουν ισχύουν κανονικά.

Ποιές αποδείξεις μετράνε για το αφορολόγητο;

Η «ομερτά» ... των ενόχων!!!!


Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός (e-mail: prevejohn@yahoo.gr)

Εδώ και χρόνια στην πολιτική και όχι μόνο σκηνή αυτού του τόπου ακούμε για σκάνδαλα τα οποία στο τέλος κουκουλώνονται με ατέρμωνες και χρονοβόρες εξεταστικές επιτροπές οι οποίες βγάζουν αλληλοσυγκρουόμενα πορίσματα που έχουν να κάνουν με την πολιτική σκοπιμότητα των κομμάτων που συμμετέχουν σε αυτές!

Άλλες φορές κρύβονται επιμελώς και ως κόρη οφθαλμού «ευρύχωρα» συρτάρια της ακριβοδίκαιης Δικαιοσύνης ενώ οι περισσότερες ..... εξαφανίζονται δια μαγείας με τον κουκουλομανδύα που έπλεξαν στα μέτρα τους!... οι ίδιοι οι Πολιτικοί και φέρει το όνομα «Παραγραφή».

Τα παραπάνω είναι γνωστά σε όλους/ες και το καινούργιο στοιχείο της ταπεινής μου γνώμης έχει να κάνει με το λόγο της ατιμωρησίας η οποία πολλές φορές φτάνει να μας εξοργίζει και να μας κάνει να νιώθουμε ότι μας θεωρούν αφελείς και ηλίθιους με τα παραμυθάκια και τις αστείες δικαιολογίες που προβάλλουν σε οφθαλμοφανείς περιπτώσεις παράνομου και αδικαιολόγητου πλουτισμού των λογής λογής τρωκτικών που περιφέρονται ανάμεσα τους.

Κύριες/οι η ατιμωρησία είναι αποτέλεσμα μιας «ομερτάς» μεταξύ των και η οποία έχει να κάνει με τον «αν με πειράξετε θα βγάλω και τα δικά σας άπλυτα στην φόρα» ή «μη με παραπιέζεται γιατί έχω ράμματα για την γούνα σας» πιο απλά, κανένας τους δεν είναι «καθαρός» και ο ένας εκβιάζει τον άλλο!!!

«ΔΙΕΜΕΡΙΣΑΝΤΟ ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΕΑΥΤΟΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΝ ΙΜΑΤΙΣΜΟΝ ΜΟΥ ΕΒΑΛΟΝ ΚΛΗΡΟΝ»


Αρ. Πρωτ. : 040/2011
Πειραιάς 17 Ιανουαρίου 2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

«ΔΙΕΜΕΡΙΣΑΝΤΟ ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΕΑΥΤΟΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΝ ΙΜΑΤΙΣΜΟΝ ΜΟΥ ΕΒΑΛΟΝ ΚΛΗΡΟΝ»

Ενώ το ΜΤΣ καταρρέει και ο Υπουργός μειώνει μερίσματα και αυξάνει κρατήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις των στρατιωτικών, την ίδια ώρα, ο ίδιος ετοιμάζεται να εκχωρήσει τα στρατόπεδα περιουσίας του Ταμείου Εθνικής Άμυνας (Τ.ΕΘ.Α.), ξεκινώντας από την εκλογική του περιφέρεια!!!!

Συγκεκριμένα, ο υπουργός, κατά τη σημερινή επίσημη επίσκεψη του στο νέο Δημαρχείο της Θεσσαλονίκης, απευθυνόμενος... στο νέο Δήμαρχο κ Μπουτάρη, είπε μεταξύ άλλων, όπως ακριβώς αναφέρεται στη σχετική Ανακοίνωση Τύπου του ΥΠ.ΕΘ.Α. «…το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στο έργο της νέας δημοτικής αρχής, όχι μόνον στα όρια του Δήμου Θεσσαλονίκης, αλλά ευρύτερα, μέσα στα όρια του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης. Και το ίδιο εφαρμόζουμε με όλους τους δήμους γιατί θέλουμε το κοινωνικό έργο των Ενόπλων Δυνάμεων και τα ακίνητα των Ενόπλων Δυνάμεων, στο μέτρο που δεν είναι αναγκαία για τη στέγαση μονάδων, να βοηθήσουν στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών, να βοηθήσουν ώστε να συγκροτηθούν τοπικά μοντέλα ανάπτυξης τα οποία να συμβάλουν στην υπέρβαση της κρίσης.»

Όπως είχαμε επισημάνει από τις 20-9-2010 (όταν με σφήνα στο νόμο περί Ιεραρχίας και Προαγωγών των Ε.Δ., τροποποιήθηκαν οι διαδικασίες παραχώρησης ακινήτων του Τ.Ε.Σ. και του Τ.ΕΘ.Α.), είναι τουλάχιστον ανεπίτρεπτο και προκλητικό με ένα άρθρο λίγων γραμμών να υπάρχει πρόβλεψη για παραχώρηση ακινήτων άνευ ανταλλάγματος σε φορείς του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ (και ποιος ξέρει μετά που…;), τη στιγμή που υφίσταται θέμα κατάρρευσης των Μετοχικών Ταμείων των στρατιωτικών.


Εμμανουήλ Σαρτζετάκης
Αξιωματικός ΠΝ ε.α.
Πρόεδρος ΔΣ

ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΣ


Από το 2003 με πρωτοβουλία της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ η 9η Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς. Τις προηγούμενες ημέρες ακούγαμε στις ειδήσεις και διαβάζαμε στις εφημερίδες εκτενή αποσπάσματα για το πόσο σοβαρό «αγκάθι» στην ανάπτυξη και την ομαλότητα της κοινωνίας είναι αυτό το τεράστιο πρόβλημα. Τί είναι άραγε η διαφθορά;

Σύμφωνα με τη σύγχρονη εκδοχή της έννοιας αναφερόμαστε στην παράβαση των… προβλεπόμενων καθηκόντων (ηθικών και νομικών) των δημοσίων λειτουργών με τελικό σκοπό το «ίδιον όφελος». Αυτό εκφράζεται στις ημέρες μας, κυρίως, μέσω της έκνομης ενέργειας που ονομάζεται «δωροδοκία».

Ο Ποινικός Κώδικας προβλέπει στο άρθρο 235 την τιμωρία της Παθητικής Δωροδοκίας, δηλαδή τη λήψη ωφελημάτων οιασδήποτε φύσης με σκοπό ένας υπάλληλος να προβεί σε ενέργεια ή παράλειψη που ανάγεται στα καθήκοντά του ή αντίκειται σ' αυτά. Οι περισσότερες σύγχρονες κοινωνίες έχουν θεσπίσει παρόμοιους κανόνες δικαίου για την καταπολέμηση της διαφθοράς, πλην όμως τα αποτελέσματα ποικίλουν από κράτος σε κράτος. Στην Ελλάδα πολλοί είναι εκείνοι που μιλούν απαξιωτικά για τους δημόσιους φορείς αναφέροντάς τους ως σαθρούς, αλλά λίγοι είναι όμως αυτοί που έχουν το σθένος να προβούν σε καταγγελία στις διωκτικές αρχές. Η παραφιλολογία μπορεί να αναφέρεται σε συγκάλυψη και έλλειψη ενδιαφέροντος από τους αρμοδίους, αλλά ας κοιταχτούμε καλά στον καθρέπτη........

Διεφθαρμένος δεν είναι μόνο ο υπάλληλος που λαμβάνει ανταλλάγματα για την υπηρεσία που προσφέρει. Διεφθαρμένος είναι και εκείνος που εξυπηρετείται από την καταβολή «δώρων» στο δημόσιο λειτουργό. Είναι το πιο εύκολο σήμερα να ανάγει κάποιος τις ευθύνες μόνο και μόνο στη δυσλειτουργία του κράτους. Μήπως όμως ο πολίτης της δύσκολης καθημερινότητας είναι εκείνος που διαιωνίζει την υπάρχουσα κατάσταση; Υπάρχει ακόμα η ψευδαίσθηση ότι η καταγγελία για τη δωροδοκία ενός δημοσίου υπαλλήλου ισοδυναμεί με πόλεμο εναντίον όλου του συστήματος; Αν ο «εκπρόσωπος» του δημοσίου έχει θέσει το χρήμα ως υπέρτατο κοινωνικό αγαθό, ο δέκτης της ανηθικότητας του είναι αναγκαίο να τον καταγγείλει στον Εισαγγελέα. Γνωρίζετε πολλούς που να το τόλμησαν; Δυστυχώς είναι μία παράλογη κατάσταση που αν και αναγκάζεται κάποιος να δίδει χωρίς να υποχρεούται χρήματα ή άλλες παροχές, μένει στο τέλος με μία αίσθηση ικανοποίησης και έπαρσης, καθώς και η -παράνομη πολλές φορές- δουλειά του έγινε και «αποδεικνύει» στον εαυτό του και στους άλλους ότι γνωρίζει το κατεστημένο και με αυτόν τον τρόπο μπορεί και το ελέγχει.

Ίσως και η ίδια η Πολιτεία πρέπει να θεσπίσει πιο αυστηρούς κανόνες για την πάταξη της διαφθοράς. Το σημαντικότερο είναι να δώσει κίνητρα στον πολίτη έτσι ώστε να έχει όφελος από τη σχετική καταγγελία. Δε θα ήταν πιο δίκαιο μετά τη τιμωρία του δημοσίου λειτουργού που αρχικά εκβίαζε τον ενδιαφερόμενο, η τακτοποίηση των θεμάτων που τον αφορούν να γίνεται εφεξής από αντίστοιχους υπαλλήλους άλλων κατά τόπο υπηρεσιών, οι οποίοι θα ανέφεραν τα αποτελέσματά τους στον αρμόδιο υπουργό; Δε θα ήταν προτιμότερη η απαλλαγή του πολίτη από οποιοδήποτε τίμημα σχετικής προηγηθείσης επίμεμπτης ενέργειας του, με αντάλλαγμα την καταδίκη ενός διεφθαρμένου κρατικού στελέχους;

Όλοι μπορούμε να συνεισφέρουμε, γιατί εμείς είμαστε το Κράτος και όταν θα αναφερόμαστε σε κοινωνική σήψη θα βάζουμε και την ατομική μας παιδεία μέσα στην όλη παρακμή. Το απόλυτο δίκαιο θα το έχουμε μόνο εάν παρά τις όποιες καταγγελίες μας το κράτος αδρανεί.

Πανεπιστήμιο Μακεδονίας – «Αιδώς Αργείοι»


Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΕΝΤΕ ολόκληρες σελίδες ρεπορτάζ αφιέρωσε η τοπική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης, ο ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ αναδεικνύοντας προβλήματα που αφορούν στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας με τίτλο «κάτι σάπιο υπάρχει στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας».

Σήμερα θέλω από το βήμα αυτό να συγχαρώ την δημοσιογράφο κ Λίνα Κοϊνά και τον ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟ για το… υποδειγματικά αντικειμενικό ρεπορτάζ και ταυτόχρονα να καταθέσω τη θλίψη και την οργή μου για τα πρόσωπα που δημιούργησαν προϋποθέσεις για αρνητική προβολή του Ιδρύματός μας!

Ο τέως Πρύτανης κ Κουσκουβέλης στο άρθρο του (μέρος του ρεπορτάζ) διατείνεται ότι διαχειρίστηκε σωστά το Δημόσιο Χρήμα και έσωσε από τον ιδρώτα του Έλληνα φορολογούμενου «…σχεδόν 500,000 ευρώ με το δικό του επίμαχο Συμβόλαιο Καθαριότητας του Πανεπιστημίου!»

ΕΜΜΕΣΩΣ ΠΛΗΝ ΣΑΦΩΣ δηλαδή αφήνει με το κείμενό του να αιωρείται το υπονοούμενο ότι οι προκάτοχοί του Πρυτάνεις κκ Τσιότρας και Βελέντζας είτε ΔΕΝ διέθεταν τις δικές του ικανότητες συνετής διαχείρισης του δημοσίου χρήματος ή, εάν τις διέθεταν, μάλλον «αμέλησαν» τα καθήκοντά τους (ΚΑΤΑΣΠΑΤΑΛΩΝΤΑΣ στα προηγούμενα Συμβόλαια καθαριότητας ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ χιλιάδες ευρώ!!!) Απορίας άξιο είναι ότι λησμόνησε να αναφέρει στο άρθρο του ο τέως Πρύτανης κ Κουσκουβέλης ότι υπήρξε Αντιπρύτανης του προηγούμενου Πρυτανικού Συμβουλίου (που εμμέσως κατηγορεί…)

Ελπίζω ότι οι κκ Τσιότρας και Βελέντζας θα τοποθετηθούν ΑΜΕΣΑ στον ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ υπαινιγμό του κ Κουσκουβέλη!

Μου προξενεί, όμως, αφόρητο άλγος ο περίεργος υπαινιγμός του κ Κουσκουβέλη ότι ο Υφυπουργός κ Πανάρετος ζητώντας την πειθαρχική δίωξη του ιδίου και των Αντιπρυτάνεων κκ Κατρανίδη, Νούλα και Σουμπενιώτη για το Συμβόλαιο Καθαριότητας ΥΠΟΚΡΥΠΤΕΙ προθέσεις του Υπουργείου για Κατάργηση του Ονόματος και του Εμβλήματος του Πανεπιστημίου Μακεδονίας!...

Ως ένα από τα μέλη ΔΕΠ που αγωνιστήκαμε πριν 21 χρόνια για την απόκτηση του τίτλου «Πανεπιστήμιο Μακεδονίας», εποχή που ο κ Κουσκουβέλης ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ σχέση με το Ίδρυμά μας, θα ήθελα να χαρακτηρίσω ως άκομψο, αναίτιο και δυνητικά ανήθικο τον υπαινιγμό του!

Όταν Δημόσιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί και το Υπουργείο Παιδείας αναδεικνύουν θέματα που αναδύουν «κακοσμία» και απαιτούν εξονυχιστικό έλεγχο η συνομωσιολογική ερμηνεία αυτών των πράξεων απαιτεί υπενθύμιση στον κ Κουσκουβέλη του γνωστού …«Αιδώς Αργείοι!»

ΕΥΕΛΠΙΣΤΩ ότι ο κ Πανάρετος θα ΑΣΚΗΣΕΙ σύντομα την πειθαρχική δίωξη που αρνήθηκε να ασκήσει ο νυν πρύτανης κ Χατζηδημητρίου (και ο Αντιπρύτανης κ Ζαπράνης που λέγεται ότι υπηρέτησαν σε 3-μελείς επιτροπές που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, και στα Συμβόλαια Καθαριότητας του κ Κουσκουβέλη…)

Σε ότι αφορά τα υπόλοιπα θέματα του 5-σέλιδου ρεπορτάζ του ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΥ διαβάζοντάς τα μπορεί κανείς να συμπεράνει – το λέει άλλωστε και το λαϊκό μας ρητό – ότι «όπου υπάρχει τόσος καπνός σίγουρα υπάρχει και …φωτιά!»

Σίγουρα ΔΕΝ είναι δείγμα σοφίας και άσκησης χρηστής διοίκησης για έμπειρα και υπεύθυνα μέλη ΔΕΠ η αιτιολογία ότι ψηφίστηκε θετικά στην  πρώτη της εκλογή η κ Φλώρου αλλά καταψηφίστηκε όταν έκανε αίτηση εξέλιξης επειδή τότε κάποιοι συνάδελφοι διάβασαν «…πιο προσεκτικά τα έργα και τις εργασίες της υποψηφίας»… Φυσικά η συγκεκριμένη υποψηφία ήδη έχει πολλές δικαστικές διαμάχες σε εξέλιξη με τα μέλη ΔΕΠ του συγκεκριμένου τμήματος οπότε απαγορεύεται να επεκταθώ…

Στην κείμενη ελληνική Νομοθεσία ούτε και στην δεοντολογία της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας υπάρχει Νόμος που να στοιχειοθετεί ως αδίκημα την «αυτολογοκλοπή» δηλαδή την χρήση ήδη δημοσιευμένου πνευματικού έργου ενός μέλους ΔΕΠ σε μια μελλοντική της εργασία όπως είναι η περίπτωση της κ Λυρούδη που «απολύθηκε» για τον λόγο αυτό από τον ίδιο Πρόεδρο και το ίδιο Τμήμα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας!

Εδώ τα πράγματα, σύμφωνα  με το ρεπορτάζ, είναι πολύ πιο σαφή καθώς η απολυθείσα ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ αλλά κατά τα λεγόμενά της ο τέως πρύτανης κ Κουσκουβέλης και ο τέως Πρόεδρος του τμήματός της ΔΕΝ έκαναν δεκτές αποφάσεις του ΣτΕ!... Και εδώ υπάρχουν δικαστικές διαμάχες οπότε δεν επιτρέπεται να επεκταθώ…

Οι αιτιολογίες για τα βάσανα που υφίστανται οι κκ Μαυρουδέας και Τσουλφίδης επιδέχονται πολλά και ποικίλα σχόλια ίσως και… χαμόγελα, αλλά στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας η κατάσταση ΔΕΝ είναι για… χαμόγελα!..

Πολλά τα κενά στη δήλωση κορυφαίου συνδικαλιστή φοιτητή ότι μειώθηκαν τα πάρτι του Σαββατοκύριακου σε χώρους του Πανεπιστημίου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ «επειδή έχουν ξεπεραστεί ως μόδα» καθώς ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑ στα αιωρούμενα ερωτήματα του ΠΩΣ επί σειρά ετών οι οργανωτές χρέωναν (όπως λέει το ρεπορτάζ του ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΥ) 5 έως 10 ευρώ για κάθε ποτό ΧΩΡΙΣ να εκδίδουν ΘΕΩΡΗΜΕΝΕΣ από την ΕΦΟΡΙΑ αποδείξεις…

Μπορεί να μειώθηκαν τα φοιτητικά πάρτι - σε αυτό συντρέχουν και οι δεδομένες οικονομικές συνθήκες φοιτητών που ζούνε στην Ελλάδα της τρόικα - αλλά στο ερώτημα ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΑΝ τα τεράστια ποσά που συσσωρεύτηκαν από τα αμέτρητα φοιτητικά πάρτι στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας κανείς δεν… ΑΠΑΝΤΑ!...

Σε χτεσινό άρθρο της τοπικής εφημερίδας ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ αναφέρονται 2 περιπτώσεις ΛΟΓΟΚΛΟΠΗΣ από μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για τις οποίες ΚΑΝΕΙΣ ακόμη ΔΕΝ τιμωρήθηκε…

Εάν συμβολικά το επίμαχο «Συμβόλαιο Καθαριότητας» του Πανεπιστημίου Μακεδονίας αποτελέσει την απαρχή της επιβεβλημένης ΚΑΘΑΡΣΗΣ προχωρήστε με θάρρος.

Κύριε Πανάρετε και κ Διαμαντοπούλου, ξεκινήσατε ένα έργο και μια πορεία που ήταν ήδη αναγκαία εδώ και πολλά χρόνια. Τα μεγάλα προβλήματα της Ανωτάτης Παιδείας απαιτούν ΡΗΞΙΚΕΛΕΥΘΕΣ λύσεις για να προχωρήσουμε μπροστά.

Θα βρείτε αμέτρητους συμμάχους «που τους έσκιαζε η φοβέρα και τους πλάκωνε η σκλαβιά» Πανεπιστημιακών κατόχων θώκων εξουσίας που είχαν «μπερδέψει» το ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΟ με το ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ, την ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ και την ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ σε πολλά (εάν όχι όλα) τα ΑΕΙ και ΤΕΙ!...

Καταργούνται οκτώ καταχρηστικοί όροι των τραπεζών


Με απόφαση του Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Βασίλη Κεγκέρογλου, απαγορεύεται εις το εξής η χρήση οκτώ όρων που χρησιμοποιούν οι τράπεζες στις συναλλαγές τους με τους καταναλωτές.

Πρόκειται για μια σειρά καταχρηστικών όρων που αφορούν στο σύνολο σχεδόν των καταναλωτών που... συναλλάσσονται με τις τράπεζες και έχουν κριθεί αμετάκλητα ως καταχρηστικοί από τη Δικαιοσύνη.

Με την απόφαση απαγορεύεται η διατύπωση και χρήση των ακόλουθων όρων:

1. Ο όρος που προβλέπει ότι σε περίπτωση ανάληψης μετρητών από κατάστημα ή ΑΤΜ του ίδιου πιστωτικού ιδρύματος, καταβάλλονται από τον καταναλωτή προμήθεια ή λειτουργικά έξοδα στο πιστωτικό ίδρυμα.

2. Ο όρος που προβλέπει ότι στην περίπτωση στεγαστικού δανείου που χρησιμοποιείται για κατασκευή ή ανέγερση κατοικίας, το δάνειο κατατίθεται σε δεσμευμένο λογαριασμό του οφειλέτη και ενώ η αποδέσμευση γίνεται σταδιακά, ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών, ο δανειολήπτης επιβαρύνεται με τους τόκους του δανείου, από την ημέρα που κατατίθεται το ποσόν στον δεσμευμένο λογαριασμό. Ο όρος αυτός απαγορεύεται, ανεξάρτητα αν το ποσόν που κατατίθεται στον λογαριασμό του δανειολήπτη εκτοκίζεται με τόκο κατάθεσης.

3. Ο όρος που προβλέπει ότι επιβάλλονται προμήθεια ή έξοδα για την κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου, που είναι πελάτης του πιστωτικού ιδρύματος.

4. Ο όρος με τον οποίο επιβάλλονται προμήθεια ή έξοδα σε κάθε κίνηση λογαριασμού ταμιευτηρίου ή τρεχούμενου αναφορικά με την ανάληψη ή κατάθεση μετρητών ή επιταγής στα ταμεία των τραπεζών, όταν οι κινήσεις υπερβαίνουν το καθορισμένο από την τράπεζα όριο.

5. Ο όρος που προβλέπει την επιβολή εξόδων αδράνειας σε καταθετικούς λογαριασμούς, που παραμένουν ακίνητοι για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από αυτό που καθορίζει η τράπεζα.

6. Ο όρος που προβλέπει ότι οι λογαριασμοί με μέσο μηνιαίο υπόλοιπο μικρότερο από εκείνο που ορίζει η τράπεζα βαρύνονται με έξοδα τήρησης και παρακολούθησης των κινήσεων.

7. Ο όρος που υποχρεώνει τον καταθέτη να ειδοποιήσει αμέσως την τράπεζα, σε περίπτωση απώλειας του βιβλιαρίου καταθέσεων, και ορίζει ότι η τράπεζα δεν ευθύνεται σε περίπτωση που πραγματοποιήσει πληρωμή σε άλλο πρόσωπο, πριν λάβει την προαναφερόμενη ειδοποίηση.

8. Ο όρος που περιορίζει την ευθύνη των τραπεζών μόνο για δόλο ή για βαριά αμέλεια υπαλλήλου της, σε περίπτωση μη γνήσιας υπογραφής σε δελτία ή εντολές πληρωμής, αποκλείοντας κατ' αυτόν τον τρόπο την ευθύνη της για ελαφρά αμέλεια.

Με την έκδοση της απόφασης, όλα τα πιστωτικά ιδρύματα ή εταιρείες παροχής πιστώσεων οφείλουν άμεσα να απαλείψουν αυτούς τους καταχρηστικούς όρους και να πάψουν να κάνουν χρήση αυτών. Να σημειωθεί τέλος, ότι η παραπάνω απόφαση εντάσσεται πλέον στο νομικό οπλοστάσιο προστασίας του καταναλωτή και για μη συμμόρφωση με αυτήν προβλέπεται η επιβολή αυστηρών προστίμων, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3587/2007.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΟΙ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ...Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΡΧΙΣΕ!


Από φέτος, στις στρατιωτικές σχολές θα μπορούν να εισάγονται και αλλοδαποί!

Με απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, καταργείται ως αντισυνταγματική η προϋπόθεση που ήθελε όλους τους υποψήφιους για φοίτηση στις παραγωγικές στρατιωτικές σχολές, δηλαδή τους μελλοντικούς αξιωματικούς, να είναι Έλληνες το γένος... ΟΛΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ!! ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ!!!

Με απλά λόγια, οι αξιωματικοί που θα γίνουν δεκτοί στη Σχολή Ευελπίδων και στις σχολές Ναυτικών Δοκίμων και Ικάρων δεν απαιτείται να είναι Έλληνες το γένος. Εφόσον έχουν την ελληνική ιθαγένεια, θα μπορούν να είναι υποψήφιοι για εισαγωγή στις στρατιωτικές σχολές μέσω των πανελληνίων εξετάσεων.

Έπειτα από τέσσερα χρόνια, αφού θα έχουν ολοκληρώσει τη φοίτησή τους στις παραγωγικές στρατιωτικές σχολές, αναμένεται να βγουν οι πρώτοι αλλοδαποί ανθυπολοχαγοί, σημαιοφόροι και ανθυποσμηναγοί! Με την απόφαση αυτή, το Πεντάγωνο υποστηρίζει ότι εξισώνεται η μεταχείριση όλων των Ελλήνων πολιτών, «καθώς η ύπαρξη καταγωγής από πατέρα ή μητέρα προβλέπεται μόνο για την εκλογή στη θέση του προέδρου της Δημοκρατίας και για καμία άλλη δημόσια θέση»...

Ποιους θα χτυπήσει το μεγάλο τσεκούρι


Οι δημόσιοι υπάλληλοι, που θα δουν τις μεγαλύτερες απώλειες στους μισθούς τους
Με το νέο μισθολόγιο, πρώτον, θα καταργηθούν όλα τα ειδικά επιδόματα και, δεύτερον, οι υπάλληλοι με τα ίδια τυπικά προσόντα (π.χ. μηχανικοί, οικονομολόγοι κ.λπ.) θα έχουν τις ίδιες σχεδόν αμοιβές –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων-, ανεξάρτητα σε ποιον φορέα του δημοσίου εργάζονται, γεγονός που θα επιφέρει σημαντική μείωση των αποδοχών στα «ρετιρέ» του δημοσίου
Στο κυβερνητικό στόχαστρο προς περικοπή μπαίνουν τα ακριβά επιδόματα, ο μισθός των νεοεισερχομένων, που αναμένεται να εξισωθεί με τον αντίστοιχο του ιδιωτικού τομέα, αλλά και η ανατροπή της αναλογίας μισθού - επιδομάτων, που σήμερα είναι 60%-40%

Στην Προκρούστια κλίνη των όρων του μνημονίου για σφιχτή εισοδηματική πολιτική και περικοπή δαπανών και το 2011 τέθηκαν οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων. Οι συστάσεις της τρόικας... είναι σαφείς: Πρέπει να εκλείψουν τα λεγόμενα ρετιρέ και να συνδεθεί η αμοιβή με τις ικανότητες και την παραγωγικότητα του κάθε υπαλλήλου, με απώτερο στόχο τη μείωση του μισθολογικού κόστους.

Έτσι, οι αλλαγές στο μισθολόγιο του δημόσιου τομέα μπαίνουν στην τελική ευθεία, κεντρικός στόχος του οποίου θα είναι η κατάργηση ή η περικοπή επιδομάτων και η εξίσωση προς τα κάτω των αποδοχών των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα, ανοίγοντας ένα ακόμα μέτωπο αντιδράσεων στην πολιτική της κυβέρνησης. Το ερώτημα είναι ποιους αφορά. Οι εργαζόμενοι που αναμένεται να υποστούν μειώσεις αποδοχών είναι οι εξής:

Υπάλληλοι από όλα τα υπουργεία, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ασφαλιστικά ταμεία, δημόσια νοσοκομεία και λοιποί κρατικοί φορείς), Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (περιφέρειες, δήμοι και κοινότητες), καθώς και εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Στρατιωτικοί, αστυνομικοί, λιμενικοί και πυροσβέστες.
Ερευνητικό και διδακτικό προσωπικό των ΑΕΙ και των ΤΕΙ.
Γιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Δικαστικοί λειτουργοί.
Προσωπικό του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Διπλωματικοί υπάλληλοι.
Ιατροδικαστές.

Τι περικόπτεται

Στο κυβερνητικό στόχαστρο προς περικοπή μπαίνουν τα ακριβά επιδόματα, ο μισθός των νεοεισερχομένων, που αναμένεται να εξισωθεί με τον αντίστοιχο του ιδιωτικού τομέα, αλλά και η ανατροπή της αναλογίας μισθού - επιδομάτων, που σήμερα είναι 60%-40%.

Ο συνδυασμός των παραπάνω μέτρων αναμένεται να οδηγήσει σε επιπλέον μείωση των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 15%. Το ενιαίο μισθολόγιο θα επιφέρει εξίσωση των αποδοχών υπαλλήλων με τα ίδια προσόντα, ενώ θα συνδεθεί ο μισθός με την παραγωγικότητα.

Με το νέο μισθολόγιο, πρώτον, θα καταργηθούν όλα τα ειδικά επιδόματα και, δεύτερον, οι υπάλληλοι με τα ίδια τυπικά προσόντα (π.χ. μηχανικοί, οικονομολόγοι κ.λπ.) θα έχουν τις ίδιες σχεδόν αμοιβές -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων-, ανεξάρτητα σε ποιον φορέα του δημοσίου εργάζονται, γεγονός που θα επιφέρει σημαντική μείωση των αποδοχών στα «ρετιρέ» του δημοσίου. Στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, ωστόσο, καλλιεργούν και ένα ακραίο σενάριο γύρω από το νέο σύστημα αμοιβών στο δημόσιο, κάνοντας λόγο για μισθολόγιο που θα ισχύσει μόνο για τους νεοπροσλαμβανόμενους υπάλληλους, συμπεριλαμβανομένων και των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ που μετατάσσονται στο δημόσιο και, ως εκ τούτου, θεωρούνται νέες προσλήψεις.

Τυχόν υιοθέτηση αυτού του σεναρίου είναι απολύτως σίγουρο ότι θα πυροδοτήσει νέες κοινωνικές εκρήξεις, ενώ δεν συνάδει και με την αρχή που έχει θέσει η κυβέρνηση για την κατοχύρωση της αξιοκρατίας και της διαφάνειας, τόσο στις προσλήψεις και στις προαγωγές, όσο και στις αμοιβές στο δημόσιο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, μετά και τον υπολογισμό των επιδομάτων οι μηνιαίες βασικές αμοιβές του νεοεισερχόμενου στο δημόσιο με πανεπιστημιακή εκπαίδευση κυμαίνονται από 1.260 ευρώ στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, μέχρι και σε 2.309 στο υπουργείο Οικονομικών. Υψηλές (αναλογικά) είναι και οι μέσες αποδοχές στα υπουργεία ΠΕΧΩΔΕ, Αγροτικής Ανάπτυξης, Περιφερειακής Ανάπτυξης, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών.

Δουλειά έπιασε η επιτροπή που συγκρότησαν από κοινού τα υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών, η οποία οφείλει να παραδώσει τις προτάσεις της μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου προκειμένου να τεθούν υπόψη του κλιμακίου της τρόικας που καταφτάνει, για να πραγματοποιήσει νέο έλεγχο στην ελληνική οικονομία. Εκτός του νέου μισθολογίου, η επιτροπή θα εισηγηθεί και το σχέδιο για τις μαζικές μετατάξεις στο δημόσιο τομέα, από υπηρεσίες με πλεονάζον προσωπικό σε εκείνες που εμφανίζουν ελλείψεις, λόγω των αθρόων συνταξιοδοτήσεων.

Δέσμευση

Στο κείμενο του αναθεωρημένου μνημονίου του Δεκεμβρίου, υπάρχει σαφής δέσμευση της κυβέρνησης για την παρουσίαση εντός του Φεβρουαρίου ενός σχεδίου με χρονοδιάγραμμα εφαρμογής του «για ένα απλοποιημένο σύστημα αμοιβών». Πρόκειται για το νέο μισθολόγιο, το οποίο θα εφαρμοστεί από τον Ιούλιο του 2011, με πιθανό το σενάριο να είναι σταδιακή η εφαρμογή του -σε βάθος χρόνου- ώστε να περιοριστούν και οι αντιδράσεις.

Δεδομένες είναι, πάντως, οι περικοπές των αποδοχών με το νέο μισθολόγιο, αφού το μνημόνιο προσδιορίζει το ψαλίδισμα του κονδυλίου των αμοιβών, με μεγάλη ακρίβεια μέχρι και το 2014, κατά περίπου 900 εκατ. ευρώ ετησίως. Ειδικότερα, το 2012, η δαπάνη για μισθούς στο δημόσιο μειώνεται κατά 870 εκατ. ευρώ, ενώ το 2013, μειώνεται κατά 960 εκατ. ευρώ και το 2014, μειώνεται κατά 900 εκατ. ευρώ.

Το νέο σύστημα

Το νέο σύστημα αμοιβών που φιλοδοξούν να καθιερώσουν τα συναρμόδια υπουργεία θα προβλέπει: «Σύνδεση αμοιβών με την αξιολόγηση των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων των υπαλλήλων.

Να ακολουθούν το σύστημα σταδιοδρομίας.
Να συνδέεται με τη σπουδαιότητα των ασκούμενων καθηκόντων και την κατοχή θέσεων ευθύνης.
Να σχετίζεται με την παραγωγικότητα».

Η διαβούλευση

Το πλέον ακανθώδες ζήτημα στη διαβούλευση που θα ανοίξει τον επόμενο μήνα για το μισθολόγιο στο δημόσιο αποτελεί η διαφωνία της κυβέρνησης και της ΑΔΕΔΥ για το βασικό μισθό του νεοεισερχόμενου δημοσίου υπαλλήλου. Η ΑΔΕΔΥ διεκδικεί ως βασικό μισθό τα 1.300 ευρώ, ωστόσο η κυβέρνηση αντιπροτείνει εισαγωγικό μισθό 1.000 ευρώ.

Στόχος των υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών είναι η διαμόρφωση ενιαίου βασικού μισθού στον οποίο θα προστίθενται μόνο το οικογενειακό επίδομα και το επίδομα θέσης. Σήμερα, στο στενό δημόσιο τομέα υπάρχουν 199 διαφορετικά επιδόματα και ειδικές παροχές, γεγονός που συμβάλλει στις μεγάλες μισθολογικές ανισότητες.

Σύμφωνα με όσα επεξεργάζεται το υπουργείο Οικονομικών, σε πρώτη φάση η ειδική παροχή των 145 ευρώ θα ενσωματωθεί στο βασικό μισθό, ενώ θα περικοπούν ορισμένα κλαδικά ή ειδικά επιδόματα έτσι ώστε να εξισορροπηθεί το κόστος ενσωμάτωσης της ειδικής παροχής. Κατά συνέπεια, το εισαγωγικό κλιμάκιο για την κατηγορία Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης θα διαμορφωθεί σε 856 ευρώ, από 711 ευρώ που είναι σήμερα, στην κατηγορία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε 975 ευρώ, από 830 ευρώ, στην κατηγορία Τεχνολογικής Εκπαίδευσης σε 1.083 ευρώ, από 938 ευρώ, και για την κατηγορία Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης θα διαμορφωθεί σε 1.129 ευρώ από 984 ευρώ που είναι σήμερα.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ

Το χρονοδιάγραμμα του ενιαίου μισθολογίου

2011: Ολοκλήρωση έκθεσης για το ύψος των αμοιβών στο δημόσιο.
Ιανουάριος 2011: Έναρξη διαλόγου κυβέρνησης - ΑΔΕΔΥ.
Φεβρουάριος 2011: Παρουσίαση σχεδίου δράσης για το ενιαίο μισθολόγιο.
Ιούνιος 2011: Ψήφιση νομοσχεδίου για το νέο σύστημα αμοιβών στο δημόσιο.

(ΒΡΑΔΥΝΗ - Α. ΠΑΥΛΟΥ-ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ)
(Σ.Λ.)

ΠΩΣ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΑΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ!!! ΑΡΘΡΟ ΣΟΚ!


Την περασμένη εβδομάδα η Κεντρική Τράπεζα της Νέας Ζηλανδίας κατέθεσε πρόταση για την αλλαγή της εθνικής νομοθεσίας ώστε να επιτραπεί στις τράπεζες της Αυστραλίας να εκδίδουν καλυμμένα ομόλογα. Τα καλυμμένα ομόλογα είναι εργαλεία χρέους που υποχρεώνουν το δανειολήπτη να εξασφαλίζει το δανειστή με ενέχυρο σε ένα τμήμα των περιουσιακών του στοιχείων το οποίο... επιλέγεται σε συνεργασία με το δανειστή και περιλαμβάνει τα καλύτερα περιουσιακά στοιχεία του δανειολήπτη (ονομάζεται: ‘pool’ - ‘πισίνα’).

Το τμήμα αυτό επιβάλλεται να έχει μεγαλύτερη αξία από το ύψος του δανείου ώστε να παρέχει τη μέγιστη δυνατή εξασφάλιση στο δανειστή και ξεχωρίζεται από τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία του δανειολήπτη έτσι ώστε σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του δανείου ο δανειστής να έχει πρόσβαση σε αυτό πριν από οποιονδήποτε άλλο δικαιούχο ενώ επιπλέον έχει πρόσβαση και στα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία του δανειολήπτη. Τέλος, ο δανειστής έχει το δικαίωμα συνεχούς εποπτείας και διενέργειας ελέγχων επί του ενεχυριασμένου τμήματος της περιουσίας του δανειολήπτη και μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει περιουσιακά στοιχεία σε αυτό ανά πάσα στιγμή αν κριθεί ότι δεν εξασφαλίζεται δεόντως από την αρχική επιλογή ενεχυριασμένων περιουσιακών στοιχείων.

Μέχρι σήμερα οι τράπεζες της Αυστραλίας απαγορεύεται να εκδώσουν καλυμμένα ομόλογα, καθώς η έκδοση τους συγκρούεται με το ισχύον τραπεζικό δίκαιο της χώρας το οποίο ορίζει ότι τα συμφέροντα των καταθετών μίας τράπεζας πρέπει να προηγούνται αυτών των δανειστών της. Στην περίπτωση έκδοσης καλυμμένων ομολόγων τα συμφέροντα των δανειστών προηγούνται αυτών όλων των υπολοίπων, συμπεριλαμβανομένων και των καταθετών των τραπεζών και έτσι σε περίπτωση οποιασδήποτε αδυναμίας πληρωμής οι δανειστές μπορούν να κατασχέσουν ακόμη και τις καταθέσεις στην τράπεζα.

Η συζήτηση για την θέσπιση ή όχι μίας νομοθεσίας που θα επιτρέπει στις τράπεζες της Αυστραλίας να εκδίδουν καλυμμένα ομόλογα αποτελεί ένα εξαιρετικά σημαντικό θέμα, με πολιτικούς και τραπεζίτες να εκφράζουν δημόσια τα επιχειρήματα τους και η χρονική στιγμή που επιλέγεται να συμβεί αυτό έχει να κάνει περισσότερο με την παγκόσμια διόγκωση του κρατικού χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ και με την προοπτική μίας αργής εξόδου της διεθνούς οικονομίας από τη μεγαλύτερη κρίση της των τελευταίων 80 ετών παρά με το πρόβλημα χρέους της ίδιας της Αυστραλίας, καθώς το χρέος της χώρας είναι από τα μικρότερα στον κόσμο. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που το έξυπνο χρήμα δε βιάστηκε ούτε πίεσε την Αυστραλία να ψηφίσει νωρίς νόμους με στόχο τη διασφάλιση των συμφερόντων των δανειστών, αφού η χώρα θεωρείται εξαιρετικά μικρού ρίσκου με μηδενικές πιθανότητες πτώχευσης.

Δε συνέβη το ίδιο και στην Ελλάδα, όμως, όπου η προετοιμασία για την προστασία των δανειστών από το ενδεχόμενο πτώχευσης ξεκίνησε στις αρχές τις περασμένης δεκαετίας και κατέληξε στην ψήφιση της νομοθεσίας που επέτρεψε την έκδοση καλυμμένων ομολόγων το 2003, σε φαινομενικά ανύποπτο χρόνο, άνευ πολιτικών αντιδράσεων και κάτω από τη ‘μύτη’ των Ελλήνων πολιτών.

Το ίδιο είχε συμβεί και το 1920, όταν η Ελλάδα ψήφισε σχετική νομοθεσία που ρύθμιζε τη διαδικασία έκδοσης ομολογιών, η οποία περιλάμβανε όρους που θα προστάτευαν τους δανειστές από μία ενδεχόμενη αδυναμία αποπληρωμής τους, κάτι το οποίο και τελικά συνέβη μέσα στα επόμενα χρόνια. Από το 1922 και μετά η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με δραματικά δημοσιονομικά προβλήματα και οι δανειστές της πίεσαν και πέτυχαν τη ‘διχοτόμηση’ της δραχμής, με τη μισή αξία της να παραμένει στον κάτοχο της και την υπόλοιπη μισή να αποδίδεται στο κράτος με αντάλλαγμα δάνεια 20ετίας με 6,5% επιτόκιο, τα οποία, φυσικά, ποτέ δεν πληρώθηκαν. Ακολούθησε η Μεγάλη Ύφεση μετά το κραχ του 1929 στις ΗΠΑ και τέλος ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος που έδωσε τη χαριστική βολή στην ελληνική οικονομία.

Πολλά χρόνια αργότερα, το 1981, ξεκινούσε ένας από τους μεγαλύτερους διεθνείς κύκλους οικονομικής ανάπτυξης, ο οποίος έμελλε να κρατήσει μέχρι το 2000 και κατά τη διάρκεια του ο κόσμος άλλαξε θεαματικά. Αντί, ωστόσο, η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί τις ευνοϊκές συνθήκες της δεκαετίας του ΄80, της πρώτης εκ των δύο δεκαετιών παγκόσμιας ανάπτυξης, ώστε να αναπτυχθεί χωρίς να αυξήσει το χρέος της και χωρίς να επιβαρύνει τα δημοσιονομικά της μεγέθη, επέλεξε να ακολουθήσει μία πολιτική παροχών βασισμένων στην υπερβολική επέκταση του κρατικού δανεισμού, με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να εκτιναχθεί πάνω από το 100% μέχρι τις αρχές της επόμενης δεκαετίας, από το 34,5% το 1981, με παράλληλη απογείωση του πληθωρισμού ο οποίος κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 80΄κυμαίνονταν στο 19% (φτάνοντας μέχρι και στο 25% το 1985), ποσοστό τριπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η Ελλάδα είχε μία και μοναδική ευκαιρία να μειώσει το χρέος που είχε συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 80΄ και αυτή της δόθηκε στη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας, η οποία χαρακτηρίστηκε, επίσης, από θεαματική διεθνή ανάπτυξη και εξαιρετικά ευνοϊκό διεθνές επιχειρηματικό περιβάλλον. Έχοντας φτάσει, όμως, το 1991 να ξοδεύει το 12% του ΑΕΠ της για την αποπληρωμή των τόκων των δανείων της και με τους πολιτικούς ιθύνοντες να έχουν εθιστεί στην εύκολη λύση του δανεισμού, ένα τέτοιο εγχείρημα αναμενόταν εξαιρετικά δύσκολο κάτι το οποίο οι δανειστές της Ελλάδας το γνώριζαν καλύτερα από τον καθένα.

Έτσι, όταν έφτασε η ώρα της υπογραφής της συνθήκης του Μάαστριχ οι μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης έπρεπε να αποφασίσουν αν θα επέτρεπαν στην Ελλάδα να την υπογράψει, παρά το γεγονός ότι δεν πληρούσε σε καμία περίπτωση τα κριτήρια που αυτή έθετε ή αν θα την πίεζε να βελτιώσει τα οικονομικά της προκειμένου να μη βρεθεί οικονομικά απομονωμένη. Επελέγη το δεύτερο γιατί αυτό εξυπηρετούσε τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και η Ελλάδα υπέγραψε τη συνθήκη του Μάαστριχ αν και η οικονομία ταλανίζονταν από πληθωρισμό της τάξης του 19,8% όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν στο 4,07% και αν και το δημοσιονομικό έλλειμμα της ήταν της τάξης του 11,5% όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν στο 3,64%.

Η αποτυχία πραγματικής σύγκλισης με τις ευρωπαϊκές οικονομίες διαιώνισε την πολιτική εξάρτησης από δανεικά κεφάλαια και οδήγησε στην υιοθέτηση μεθόδων δημιουργικής λογιστικής προκειμένου να αποκρυφτεί η πραγματικό οικονομική εικόνα της χώρας και να μεταφερθεί η λύση των προβλημάτων της αργότερα. Σύμφωνα με μία σειρά παλαιών και νεότερων εκθέσεων του ΔΝΤ και της ΕΕ από το 1996 και μετά τα επίσημα στατιστικά στοιχεία για την ελληνική οικονομία τελούν υπό αμφισβήτηση ενώ σύμφωνα με τις τελευταίες ανακοινώσεις περί των ‘ελληνικών στατιστικών’ αυτά θεωρούνται παραποιημένα τουλάχιστον από τα τέλη του 90΄και μετά.

Φτάνοντας στο τέλος της δεκαετίας του 90΄ και έχοντας χάσει την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τον 20αετή κύκλο διεθνούς ανάπτυξης η Ελλάδα είχε μόνον έναν τρόπο, πλέον, να εξασφαλίσει την παραμονή της στο κλαμπ των αναπτυγμένων κρατών, συνεχίζοντας την πολιτική υπερβολικού δανεισμού και δημιουργικής λογιστικής με τη συναίνεση και τη συνενοχή ΗΠΑ και Ευρώπης. Έτσι, εντάχθηκε στην ΕΕ παρά το γεγονός ότι το χρέος της ήταν μεγαλύτερο του 100% του ΑΕΠ και το πραγματικό της δημοσιονομικό έλλειμμα άγνωστο.

Όλα αυτά λάμβαναν χώρα κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των δανειστών της Ελλάδας, οι οποίοι συνέχιζαν να καλύπτουν τις δανειακές της ανάγκες ξεκινώντας, ωστόσο, τις διαδικασίες που θα εξασφάλιζαν τα συμφέροντα τους σε περίπτωση μίας μελλοντικής αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων της.

Έτσι, από τις αρχές του 2000 οι δανειστές πίεσαν για την θέσπιση νέων νομοθεσιών που θα επέτρεπαν στις ελληνικές τράπεζες την έκδοση καλυμμένων ομολόγων και το 2003 πέτυχαν την ψήφιση του σχετικού νόμου ανοίγοντας την πόρτα για την αρχή της περιόδου επιβάρυνσης του ελληνικού χρέους με βαριά ενέχυρα.

Ακολούθησε η περίοδος ανάπτυξης από το 2003 μέχρι το 2007 η οποία, όμως, στηρίχτηκε στην επέκταση του ιδιωτικού δανεισμού και στη δημιουργία μίας φούσκας στην αγορά ακινήτων και το 2007 ήταν πια ξεκάθαρο για τους δανειστές ότι η αρχή του τέλους για την Ελλάδα είχε φτάσει. Τότε μεθόδευσαν τη θέσπιση νέων, συμπληρωματικών νόμων για την αγορά καλυμμένων ομολόγων δυστυχώς, όπως και το 2003, δεν υπήρξε καμία ιδιαίτερη πολιτική αντίδραση ή ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών σχετικά με τη σοβαρότητα του θέματος. Οι νέοι νόμοι ψηφίστηκαν και έχει ενδιαφέρον μία γρήγορη ματιά σε αυτούς από το φύλλο της 1ης Αυγούστου του 2007 της εφημερίδας της Κυβέρνησης, όπου διαβάζουμε τα εξής:

Τα πιστωτικά ιδρύματα δύνανται να εκδίδουν καλυμμένες ομολογίες, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου και συμπληρωματικά του ν. 3156/2003.
Το κάλυμμα των καλυμμένων ομολογιών δύναται να συνίσταται σε απαιτήσεις από δάνεια και πιστώσεις κάθε φύσεως και συμπληρωματικά σε απαιτήσεις από παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα …, σε καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα και σε κινητές αξίες, όπως ορίζεται ειδικότερα με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος.
Επί του καλύμματος συνιστάται νόμιμο ενέχυρο υπέρ των ομολογιούχων… οι οποίοι αναφέρονται ως εξασφαλιζόμενοι δανειστές στο πρόγραμμα των ομολογιών.
Σε περίπτωση που ορισμένα από τα περιουσιακά στοιχεία που συνιστούν το κάλυμμα των ομολογιών διέπονται από ξένο δίκαιο, θα συστήνεται εμπράγματη εξασφάλιση επ’ αυτών υπέρ των ομολογιούχων και των λοιπών εξασφαλιζόμενων δανειστών
Οι απαιτήσεις που συγκαταλέγονται στο κάλυμμα των ομολογιών αναφέρονται ονομαστικά σε έγγραφο που υπογράφεται από τον εκδότη και τον θεματοφύλακα και καταχωρείται σε περίληψη που περιέχει τα ουσιώδη σημεία του. Με τον ίδιο τρόπο δύνανται να αντικαθίστανται απαιτήσεις που συνιστούν μέρος του καλύμματος με άλλες ή να προστίθενται απαιτήσεις στο κάλυμμα.
Με καλυμμένες ομολογίες δύνανται να εξομοιούνται οι ομολογίες που εκδίδονται από νομικό πρόσωπο ειδικού σκοπού, που εδρεύει είτε στην Ελλάδα είτε σε κράτος ? μέλος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, και που αποκτά απαιτήσεις από δάνεια και πιστώσεις κάθε φύσεως από πιστωτικό ίδρυμα που εδρεύει στην Ελλάδα

Παρά τους παραπάνω νόμους χρειάστηκε μία ακόμη τροποποίηση στην ελληνική νομοθεσία το 2008, προκειμένου η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας να ξεπεράσει και το τελευταίο εμπόδιο για την έκδοση καλυμμένων ομολόγων και μετά και από αυτήν την τροποποίηση ο δρόμος άνοιξε διάπλατα και τον περπάτησαν τόσο η Εθνική, όσο και η Alpha, η Marfin και η Eurobank, με την έκδοση καλυμμένων ομολόγων να γίνεται, πλέον, η νέα εθνική μόδα. Έτσι, για παράδειγμα, μέσα στο καλοκαίρι του 2010 η Εθνική ανακοίνωσε πρόγραμμα έκδοσης καλυμμένων ομολόγων αξίας 15 δις ευρώ, συμπληρωματικού προηγούμενου πρόσφατου προγράμματος της ύψους 3 δις ευρώ.

Σταδιακά και σταθερά, μερικές από τις σημαντικότερες ελληνικές τράπεζες προβαίνουν σε όλο και μεγαλύτερες εκδόσεις καλυμμένων ομολόγων, τα οποία λαμβάνουν πολύ χαμηλές βαθμολογίες από τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης και η νέα αυτή τάση δημιουργεί μία δεξαμενή χρέους το οποίο έχει ως ενέχυρο, κυρίως, στεγαστικά δάνεια. Μελετώντας ενδεικτικά μία έκδοση καλυμμένων ομολόγων ελληνικής τράπεζας αξίας 5 δις ευρώ, βρίσκουμε στην ‘πισίνα’ του στεγαστικά δάνεια στην Αττική, τη Θεσσαλονίκη, την Πελοπόννησο, τη Θεσσαλία, τη Στερεά Ελλάδα, τα νησιά του Αιγαίου, την Κρήτη, τα νησιά του Ιονίου, τη Θράκη και την Ήπειρο. Με το περιεχόμενο της ‘πισίνας’ να αποτελεί το κάλυμμα του ομολόγου, δηλαδή αυτό πάνω στο οποίο ο δανειστής έχει ‘ενέχυρο’ σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής του δανειολήπτη, το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι αν πράγματι σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του δανείου η κυριότητα των στεγαστικών αυτών δανείων περάσει στα χέρια των δανειστών της τράπεζας. Αν η απάντηση είναι θετική, όπως ορίζεται από τη σχετική νομοθεσία, τότε μέσω των προγραμμάτων καλυμμένων ομολόγων των ελληνικών τραπεζών έχει δημιουργηθεί ένα μηχανισμός υποθήκευσης ελληνικής περιουσίας (και μάλιστα χωρίς όριο ως προς το ποσό της ‘κάλυψης’ των δανειστών που μπορεί να επιτευχθεί μέσω αυτού), κάτι που δε φαίνεται ιδιαίτερα σοφό αν λάβουμε υπόψη την χρηματοπιστωτική και οικονομική κατάσταση της χώρας, για την οποία μέχρι και σήμερα οι τιμές των ασφαλίστρων των ελληνικών ομολόγων τη δείχνουν ως δεύτερη πιθανότερη προς πτώχευση στον κόσμο.

Επιπλέον ο μηχανισμός αυτός ρυθμίζεται από μία νομοθεσία που εξασφαλίζει τους δανειστές των τραπεζών έναντι των Ελλήνων καταθετών τους στην περίπτωση οποιασδήποτε περίπτωσης αδυναμίας ή καθυστέρησης αποπληρωμής τους και έτσι το δεύτερο ερώτημα είναι πώς προστατεύονται οι καταθέτες των τραπεζών, δηλαδή οι Έλληνες πολίτες, σε περίπτωση που λάβει χώρα ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Η νομοθεσία περί έκδοσης καλυμμένων ομολόγων αποτέλεσε το πρώτο βήμα στη διαδικασία οριστικής εξασφάλισης των δανειστών από το ενδεχόμενο αδυναμίας πληρωμής τους από την ελληνική πλευρά (εν προκειμένω τις ελληνικές τράπεζες), δημιουργώντας ένα μηχανισμό υποθήκευσης ελληνικής ιδιωτικής περιουσίας και εξασφαλίζοντας νομικά το δικαίωμα των δανειστών να έχουν πλήρη εποπτεία της εικόνας των δανειοληπτριών τραπεζών και έλεγχο στην ‘πισίνα’ των περιουσιακών στοιχείων που τους κάλυπταν.

Το δεύτερο και σημαντικότερο βήμα για τους δανειστές της Ελλάδας ήταν η εξασφάλιση τους από το ενδεχόμενο αδυναμίας πληρωμής τους από το ελληνικό κράτος, μέσω της ψήφισης μίας αντίστοιχης με αυτής των καλυμμένων ομολόγων νομοθεσίας.

Πρώτο εμπόδιο στο στόχο των δανειστών ήταν η παντελής έλλειψη οποιουδήποτε νομικού ερείσματος για την ψήφιση μίας νομοθεσίας από την ελληνική πλευρά που να τους κάλυπτε σε περίπτωση ελληνικής πτώχευσης, παρέχοντας τους εμπράγματες ασφάλειες έναντι της ελληνικής δημόσιας περιουσίας για τα δάνεια τους αλλά και τον πλήρη έλεγχο της ελληνικής οικονομίας ώστε να εξασφαλιστεί ότι θα παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε τα δάνεια, τελικά, να αποπληρωθούν. Είναι ευκόλως αντιληπτό πως αν ετίθετο τέτοιο θέμα κάτω από φυσιολογικές συνθήκες θα προκαλούσε άνευ προηγουμένου αντιδράσεις τόσο πολιτικές όσο και λαϊκές.

Το δεύτερο εμπόδιο στο στόχο δανειστών προέκυπτε από τρία ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που είχε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας:

α) Ήταν ιδιαίτερα συγκεντρωμένο (80-90%) σε ευρωπαϊκές τράπεζες, κυρίως γαλλικές, γερμανικές, ελβετικές και βρετανικές και έτσι απειλούσε με κρίση το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και συνάμα τα συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά ταμεία των παραπάνω κρατών σε περίπτωση ελληνικής αδυναμίας αποπληρωμής του.

β) Το 90% του ελληνικού χρέους διεπόταν από το ελληνικό δίκαιο με τρόπο τέτοιο που έδινε στην Ελλάδα το δικαίωμα σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή να προβεί σε αλλαγή της νομοθεσίας και να υποχρεώσει τους δανειστές να συμμετέχουν σε μία εθελοντική αναδιάρθρωση του, κάτι πολύ θετικό για την Ελλάδα αλλά όχι για τους δανειστές.

γ) Το 100% του ελληνικού χρέους ήταν απαλλαγμένο από εμπράγματες ασφάλειες και έτσι οι δανειστές ήταν κατά 100% ‘μη εξασφαλισμένοι’ σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του ή πτώχευσης του ελληνικού κράτους.

Η λύση στα παραπάνω προβλήματα ήρθε με την ‘ελληνική κρίση’ η οποία, πέρα από όλα τα δώρα που έφερε σε Ευρώπη και ΗΠΑ (για τα οποία είχαν γίνει πολλές προβλέψεις σε παλαιότερα άρθρα οι οποίες, πια, αποτελούν επιβεβαιωμένα γεγονότα), οδήγησε την Ελλάδα στην υπογραφή της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης με χώρες της ΕΕ και στο Διακανονισμό Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας του Δ.Ν.Τ., δημιουργώντας την πολυπόθητη νομοθεσία που εξασφάλισε τα εξής:

α) Την απαλλαγή των ευρωπαϊκών τραπεζών από το ‘τοξικό’ ελληνικό χρέος και τη μεταφορά του σε χώρες της ΕΕ, στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απ’ όπου θα γίνει η διαχείριση του.

β) Την αλλαγή του δικαίου που διέπει το χρέος από το ελληνικό στο αγγλικό, καταργώντας ένα μοναδικό πλεονέκτημα της Ελλάδας.

γ) Την επιβάρυνση του ελληνικού χρέους με εμπράγματες ασφάλειες επί του ελληνικού δημοσίου ακυρώνοντας το δεύτερο εξαιρετικό πλεονέκτημα της Ελλάδας.

δ) Την εποπτεία και τον έλεγχο της ελληνικής οικονομίας και την υποχρέωση της Ελλάδας να υπακούει στις υποδείξεις των δανειστών της, ώστε να εξασφαλιστεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό η αποπληρωμή των δανείων της προς αυτούς.

Συμπερασματικά, η νομοθεσία περί καλυμμένων ομολόγων και οι όροι που έγιναν αποδεκτοί από την Ελλάδα και περιέχονται στο λεγόμενο ‘μνημόνιο’, ολοκλήρωσαν τη νομική πλευρά της εξασφάλισης των δανειστών των ελληνικών τραπεζών και των δανειστών του ελληνικού κράτους από το ενδεχόμενο αδυναμίας πληρωμής τους από τις πρώτες ή το δεύτερο και άνοιξαν το δρόμο για μία ελεγχόμενη πτώχευση την οποία βιώνουμε, ήδη, από τις αρχές του 2010 και θα συνεχίσουμε να βιώνουμε για τα επόμενα χρόνια, με τις προβλέψεις μεγάλων οικονομικών κέντρων του εξωτερικού όπως το CERP (Κέντρο Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών της Ουάσιγκτον) να τοποθετούν την παράταση αυτής της κατάστασης, με τη μία ή την άλλη μορφή, τουλάχιστον μέχρι το 2020.

Στη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, η χώρα θα συνεχίσει να προχωρά στο τούνελ μίας οικονομικής άνευ όρων παράδοσης στους δανειστές της, υποθηκεύοντας την ιδιωτική και δημόσια περιουσία της και κάνοντας τα πάντα προκειμένου να εξασφαλίσει τα συμφέροντα τους και ελπίζοντας ότι μετά την οικονομική και την κοινωνική καταστροφή θα έρθει η ώρα της λήψης του αντίδωρου για τα όσα δεινά θα έχει υποφέρει, μόνο για να καταλάβει, τελικά, ότι το τίμημα που πλήρωσε ήταν εξαιρετικά υψηλό.

(Πάνος Παναγιώτου - χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής διευθυντής GSTA/EKTA)

«Δυσπρόσιτες» οι μεταθέσεις για τους εκπαιδευτικούς


Εγκλωβίζονται στην άγονη γραμμή οι καθηγητές - τιμωρείται η μητρότητα
Τα µόρια μπορούν πλέον να χρησιμοποιηθούν µόνο µία φορά. Χάνονται αναδρομικά και όσα είχαν συγκεντρωθεί σε δυσπρόσιτες περιοχές που άλλαξαν κατηγορία
Άννα Διαμαντοπούλου και Εύη Χριστοφιλοπούλου αντιμετωπίζουν µε σκληρότητα τις γυναίκες εκπαιδευτικούς, καθώς προωθούν την κατάργηση μοριοδότησης όσων βρίσκονται σε άδεια κύησης, λοχείας ή ανατροφής τέκνου

Να κρατήσει εγκλωβισμένους τους καθηγητές στα σχολεία της άγονης γραµµής, καθώς δεν σκοπεύει να κάνει διορισµούς τα... επόµενα χρόνια, φαίνεται να επιδιώκει το υπουργείο Παιδείας µε το νέο σύστηµα μεταθέσεων που προωθεί. Με το ίδιο σχέδιο οι εκπαιδευτικοί χάνουν αναδροµικά τα µόρια που συγκέντρωσαν σε δυσπρόσιτες περιοχές, οι οποίες αλλάζουν κατηγορία λόγω µεταβολής των συνθηκών στην πορεία των χρόνων (βελτιώσεις στο οδικό δίκτυο κ.λπ.), ενώ «τιµωρούνται» οι µητέρες, καθώς µηδενίζονται τα µόρια µετάθεσης για τις περιόδους άδειας κύησης, λοχείας και ανατροφής παιδιών.

Οι προτάσεις

Σύµφωνα µε άτυπο κείµενο διαβούλευσης που έδωσε το υπουργικό γραφείο στις εκπαιδευτικές οµοσπονδίες για να διερευνήσει τις διαθέσεις τους, τα µόρια µετάθεσης που συγκεντρώνουν καθηγητές και δάσκαλοι, επιλέγοντας επί σειρά ετών δύσκολες περιοχές τοποθέτησης µε στόχο να µαζέψουν τους απαραίτητους «πόντους» για να µπορέσουν κάποια στιγµή να υπηρετήσουν κοντά στον τόπο διαµονής της οικογένειάς τους, θα µπορούν να χρησιµοποιηθούν µόνο µία φορά. Μετά χάνονται οριστικά και η προσπάθεια συλλογής µορίων πρέπει να ξεκινήσει από µηδενική βάση. Σύµφωνα µε συνδικαλιστικές πηγές, η σκοπιµότητα της συγκεκριµένης ρύθµισης είναι να περιοριστούν στο ελάχιστο δυνατό οι ενδιάµεσες µεταθέσεις των καθηγητών.

Για τους δασκάλους, λόγω τροµακτικών ελλείψεων, οι µεταθέσεις είναι πιο εύκολη υπόθεση. Ενδιάµεσες µεταθέσεις είναι αυτές που διεκδικούν οι εκπαιδευτικοί για να υπηρετήσουν σε περιοχές πιο κοντινές στο σπίτι τους, όταν ακόµη τα µόριά τους δεν επαρκούν για να πάρουν µετάθεση στον τόπο κατοικίας της οικογένειάς τους.

Έτσι, π.χ. η καθηγήτρια που έχει οικογένεια στο Περιστέρι, επιδιώκει να φύγει από το Καστελλόριζο, όπου επέλεξε να υπηρετήσει γιατί η περιοχή έχει αυξηµένα µόρια, και να πάρει ενδιάµεση µετάθεση στο Ναύπλιο, ώστε να µπορεί να βλέπει τα παιδιά της τουλάχιστον τα Σαββατοκύριακα. Σε επόµενη φάση, όταν θα συγκέντρωνε τα απαραίτητα µόρια, θα επιδίωκε να πάρει µετάθεση στη Δυτική Αθήνα. Με το νέο σύστηµα θα αναγκαστεί να υπηρετήσει περισσότερα χρόνια στο Καστελλόριζο µέχρι να συγκεντρώσει τα µόρια για Αθήνα, εφόσον στην περίπτωση που επιδιώξει και πάρει ενδιάµεση µετάθεση, θα µηδενιστούν τα µόριά της και θα πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή τη συλλογή.

Ακόµη πιο άδικη είναι άλλη ρύθµιση του σχεδίου του υπουργείου Παιδείας, σύµφωνα µε την οποία οι εκπαιδευτικοί καλούνται να πληρώσουν πολύ ακριβά την… Εγνατία. Όσοι υπηρέτησαν παλιότερα σε δυσπρόσιτες περιοχές, οι οποίες πλέον λόγω της Εγνατίας έχουν εύκολη πρόσβαση, χάνουν τα µόρια δυσµενών συνθηκών που είχαν συγκεντρώσει, καθώς για τις περιοχές αυτές αλλάζει αναδροµικά (!) η µοριοδότηση.

Η συγκεκριµένη ρύθµιση, η οποία λόγω αναδροµικότητας ελέγχεται για τη νοµιµότητά της, θα δηµιουργήσει σοβαρά προβλήµατα σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα.

Η πρόταση όµως που αιφνιδίασε  περισσότερο τους εκπαιδευτικούς, λόγω της σκληρότητας µε την οποία δύο γυναίκες πολιτικοί, η υπουργός, Α. Διαµαντοπούλου και η αρµόδια υφυπουργός, Ε. Χριστοφιλοπούλου, αντιµετωπίζουν τη µητρότητα, είναι αυτή που καταργεί τη µοριοδότηση για τις εκπαιδευτικούς που βρίσκονται σε άδεια κύησης, λοχείας ή άδεια ανατροφής τέκνου.

Αποσπάσεις

Για τις αποσπάσεις από σχολείο σε σχολείο λαµβάνονται υπόψη τα κριτήρια για τις µεταθέσεις, εκτός από τις συνθήκες διαβίωσης στις έδρες των σχολείων όπου υπηρέτησαν οι εκπαιδευτικοί.

Επίσης τα υπηρεσιακά συµβούλια πρέπει να συνεκτιµήσουν βαριές και δυσίατες ασθένειες, τη συνυπηρέτηση µε σύζυγο εκπαιδευτικό σε οποιαδήποτε βαθµίδα της εκπαίδευσης, εξαιρετικά σοβαρούς οικογενειακούς λόγους (διάζευξη ή διάσταση, χηρεία ή ανάγκη για εξωσωµατική γονιµοποίηση) καθώς και σπουδές του εκπαιδευτικού σε σχολή µε έδρα διαφορετική από αυτή της οργανικής του θέσης. Δεν έχουν δικαίωµα υποβολής αίτησης για απόσπαση όσοι ανήκουν οργανικά σε ΣΜΕ- ΑΡ, ΚΕΔΔΥ, πειραµατικά, µουσικά, καλλιτεχνικά, µειονοτικά και σχολεία διαπολιτισµικής εκπαίδευσης, µε εξαίρεση τους εκπαιδευτικούς που είναι υπεράριθµοι στα σχολεία αυτά.

ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ

Μονάδες μετάθεσης για εντοπιότητα παίρνουν οι εκπαιδευτικοί που ζητούν μετάθεση σε σχολεία του δήµου του οποίου είναι δηµότες ή όπου βρίσκεται η μόνιµη κατοικία τους.

Οι σχολικές μονάδες κατατάσσονται σε 11 κατηγορίες µε βάση κριτήρια, όπως είναι ο πληθυσµός της έδρας των σχολείων, οι συνθήκες διαβίωσης των εκπαιδευτικών της περιοχής, η απόσταση από την έδρα του νοµού, οι συγκοινωνιακές συνθήκες και το υψόµετρο. Η κατάταξη γίνεται µε απόφαση του υπουργού Παιδείας ύστερα από πρόταση των αρµόδιων κεντρικών υπηρεσιακών συµβουλίων.

Η κλίµακα των µονάδων µετάθεσης ξεκινά από το μηδέν για τα σχολεία που µε βάση τα παραπάνω κριτήρια θα χαρακτηριστούν Α΄ κατηγορίας.

Οι μονάδες δυσµενών συνθηκών στην έδρα του σχολείου όπου υπηρέτησαν υπολογίζονται µόνο για την αµέσως επόµενη µετάθεση των εκπαιδευτικών.

Οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε σχολεία της έδρας τους δεν λαµβάνουν µονάδες λόγω δυσµενών συνθηκών.

Ο χρόνος που αφορά σε µακροχρόνιες (πέραν του μήνα) αναρρωτικές άδειες µε αποδοχές, άδειες κύησης και λοχείας, ανατροφής τέκνου, εκπαιδευτικές άδειες και άδειες χωρίς αποδοχές, θεωρείται ότι διανύθηκε σε σχολείο Α’ κατηγορίας, που αντιστοιχεί σε µηδέν µόρια.

(Ε.Τ.Κ. 15/01/2011 - ΓΙΟΥΛΗ ΜΑΝΩΛΗ)

Έκανε «Istanbul» την Κωνσταντινούπολη ο Καμίνης!


Σε «Istanbul» μετέτρεψε την ονομασία της Κωνσταντινούπολης ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης! Όπως αναφέρεται σε δελτίο τύπου αλλά και στην ιστοσελίδα του Δήμου Αθηναίων, ο δήμαρχος της ελληνικής πρωτεύουσας θα συναντηθεί με τον δήμαρχο του μητροπολιτικού Δήμου της… «Istanbul»!

Μάλιστα, για να μην υπάρξει καμιά… παρανόηση ότι έγινε κατά λάθος η συγκεκριμένη αναφορά, η συγκεκριμένη ονομασία στον Δήμο της Κωνσταντινούπολης αποδίδεται και για δεύτερη φορά στο ίδιο κείμενο.

Στο δελτίο τύπου του Δήμου Αθηναίων αναφέρεται συγκεκριμένα επί λέξει: «Τον Δήμαρχο του Μητροπολιτικού Δήμου της Istanbul κ. Kadir Topbas θα δεχθεί αύριο στις 11 το πρωί στο Δημαρχιακό Μέγαρο της πλατείας Κοτζιά ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Γιώργος Καμίνης. Ο κ. Topbas ηγείται πολυμελούς αντιπροσωπείας του Μητροπολιτικού Δήμου της Istanbul και επισκέπτεται την Αθήνα στο πλαίσιο της συνεργασίας των δύο ιστορικών Δήμων».

Κανείς δεν αμφιβάλλει βέβαια ότι ο ίδιος ο δήμαρχος της τουρκικής μεγαλούπολης μπορεί να επιλέγει όποιο όνομα θέλει για τον Δήμο του. Αλλά ήταν θέμα αρχής πάντοτε στη χώρα μας, να αποκαλείται με την ονομασία Κωνσταντινούπολη η πόλη του Βυζαντίου. Φυσικά, Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως αποκαλείται, σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο μάλιστα και όχι μόνο στην Ελλάδα, ο κ. Βαρθολομαίος. Και όχι βέβαια Πατριάρχης της «Ιstanbul»…

Έρχονται νέες περικοπές στις Ένοπλες Δυνάμεις


Μειωμένα κατά 2,28 δις ευρώ τα κονδύλια για μισθούς, συντάξεις

Η ΜΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ Δώρου Χριστουγέννων στους στρατιωτικούς, όπως και στους υπαλλήλους του Δημοσίου, ήταν και το τελειωτικό χτύπημα στις «τσέπες» τους. Για το 2010, όμως. Οι προβλέψεις για το νέο έτος που ήδη «τρέχει» είναι ακόμη πιο... δυσοίωνες, τόσο για τα οικονομικά των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων όσο και για μια σειρά κρίσιμων θεμάτων, όπως τα συνταξιοδοτικά και η διατήρηση των θέσεων εργασίας.

Οι εορταστικές άδειες ήταν μια σύντομη ανάπαυλα και για τους στρατιωτικούς. Με τη λήξη τους, επέστρεψαν στα προβλήματα και την αβεβαιότητα. Τι θα γίνει με τους μισθούς; Θα υπάρξουν νέες περικοπές; Ερωτήματα που κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σήμερα. Οι αριθμοί όμως επιβεβαιώνουν κατά κάποιο τρόπο την ανησυχία τους. Κατά 18,7% είναι μειωμένα τα κονδύλια που προβλέπονται για τους μισθούς των στρατιωτικών. Στη συζήτηση του Προϋπολογισμού ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, κ. Πάνος Μπεγλίτης, απέδωσε τη μείωση αυτή στα επιδόματα που έχουν περικοπεί εντός του 2010. Δικαιολογεί όμως εκείνη των 2,28 δισ. ευρώ που εξαφανίστηκαν από τους κωδικούς των μισθών και των συντάξεων; Για ορισμένους όχι. Ερμηνεύουν μάλιστα την κυβερνητική απόφαση ως νέα μέτρα εν όψει, καθώς το «ψαλίδισμα» είναι πολύ μεγάλο. Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων εκτιμούν ότι τα επιδόματα που λαμβάνουν θα μπουν στο στόχαστρο του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, με κίνδυνο νέες περικοπές ή και κατάργηση.

Επίσης, ουδείς έχει ξεκαθαρίσει στους στρατιωτικούς αν θα υπαχθούν στο νέο ενιαίο μισθολόγιο που επεξεργάζεται η κυβέρνηση, με στόχο τη δραστική μείωση των δαπανών για μισθούς στο Δημόσιο. Πιστεύεται πως δεν θα ενταχθούν, αλλά κάτι τέτοιο δεν τους εξασφαλίζει κιόλας τη διατήρηση του σημερινού καθεστώτος. Κι ενώ οι επιβαρύνσεις στις αποδοχές των ενστόλων υπήρξαν μεγάλες για το περασμένο έτος, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας σε καμία περίπτωση δεν κατάφερε να αντισταθμίσει κάπως την κατάσταση με υλοποίηση ευνοϊκών ρυθμίσεων, όπως μεταθέσεις στους τόπους διαμονής τους. Το 2010 έγιναν περισσότερες μετακινήσεις στελεχών απ' ότι τα προηγούμενα χρόνια.

Αύξηση ορίων

Με την έλευση του νέου έτους αρχίζουν και οι συνταξιοδοτικές επιβαρύνσεις. Όποιος θεμελίωσε δικαίωμα στο 2010 με 25 χρόνια υπηρεσίας καλώς. Από 1ης Ιανουαρίου 2011 δημιουργείται η υποχρέωση επιπρόσθετης πραγματικής υπηρεσίας κατά 1,5 έτος, το 2012 κατά 3 έτη, το 2013 κατά 4,5 και για όσους θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης το 2014 κατά 6 έτη. Για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014 ισχύουν οι υφιστάμενες διατάξεις ως προς τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης, καθώς και ως προς τις προϋποθέσεις απόληψης και καταβολής της σύνταξης.

Βάσει του νέου συνταξιοδοτικού, οι στρατιωτικοί που αποκτούν δικαίωμα σύνταξης από 1ης Ιανουαρίου 2015 και μετά, καθώς και όσοι εντάσσονται από τώρα και στο εξής στις Ένοπλες Δυνάμεις, υπόκεινται στο νέο γενικό κανόνα, σύμφωνα με τον οποίο το δικαίωμα σύνταξης και καταβολής της σύνταξης θεμελιώνεται με τη συμπλήρωση του 60ού έτους της ηλικίας ή στα 40 έτη συνολικής υπηρεσίας. Οι νεοπροσλαμβανόμενοι, δε, θα ασφαλίζονται στο IΚΑ.

Η συνολική υπηρεσία προκύπτει από τα 35 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας, μαζί και τα έτη φοίτησης στις παραγωγικές σχολές, από τα έως και πέντε χρόνια που λογίζονται ως συντάξιμα (πλασματικά), σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις και ο τυχόν χρόνος διαδοχικής ασφάλισης.

(Ε.Τ. – ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΤΡΑΣ)
(Σ.Λ.)

«Λουκέτο» για 6 ημέρες στα φαρμακεία


Διαδοχικές 24ωρες απεργίες την Τετάρτη, την Πέμπτη και την Παρασκευή θα πραγματοποιήσουν οι φαρμακοποιοί σε όλη τη χώρα, μετά την απόφαση που πήρε ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος.

Την επόμενη εβδομάδα θα πραγματοποιηθούν επίσης... 24ωρες απεργίες τις ίδιες ημέρες. Την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου θα συνεδριάσουν οι φαρμακευτικοί σύλλογοι της χώρας για να αποφασίσουν την περαιτέρω στάση τους.

O πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου Θόδωρος Αμπατζόγλου τόνισε:

«Ο διάλογος με το υπουργείο έληξε άδοξα γιατί ήταν προσχηματικός, κατά την άποψή μας. Διαφωνούμε σε τέσσερα σημεία: στο προτεινόμενο ωράριο που είναι εξουθενωτικό, στο ιδιοκτησιακό που είναι το πιο σοβαρό θέμα για εμάς, στις εκπτώσεις προς τα ασφαλιστικά ταμεία που είναι υπερβολικές, και στα πληθυσμιακά κριτήρια, με τα οποία θα ανοίξουν χιλιάδες νέα φαρμακεία, γεγονός που θα καταστρέψει όλο το φαρμακευτικό σύστημα».

Στον... αέρα βρίσκονται 15.000 επαγγελματίες οπλίτες


ΤΟ 2011 ίσως φέρει και μείωση θέσεων στις Ένοπλες Δυνάμεις. Αυτό θα εξαρτηθεί από τη νέα δομή δυνάμεων που «μαγειρεύεται» στο Πεντάγωνο εδώ και μερικούς μήνες. Η κατεύθυνση στην οποία κινείται είναι η συρρίκνωση της οροφής του προσωπικού. Κάτι τέτοιο μπορεί να σηματοδοτήσει απολύσεις επαγγελματιών οπλιτών έως και 15.000 που δεν έχουν μονιμοποιηθεί ακόμη και στους τρεις κλάδους.

Σημειώνεται πως οι επαγγελματίες οπλίτες είναι... «συμβασιούχοι» και πριν από την ολοκλήρωση επταετούς υπηρεσίας δεν έχουν δικαίωμα στη μονιμοποίηση τους. Αν λοιπόν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες για μείωση της οροφής του προσωπικού, στο πλαίσιο της νέας δομής δυνάμεων, τότε αυτή η κατηγορία προσωπικού θα αποτελέσει τον «αδύναμο κρίκο».

Η ανησυχία των μη μονιμοποιηθέντων επαγγελματιών οπλιτών βρίσκεται στο ζενίθ μετά και την αποτυχημένη απόπειρα διάψευσης σχετικών δημοσιευμάτων από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος είπε αρχικά πως δεν πρόκειται να απολυθούν μόνιμα στελέχη, αφήνοντας εκτεθειμένους τους επαγγελματίες οπλίτες (δεν είναι μόνιμοι), για να επανέλθει με τον ισχυρισμό ότι οι διαδικασίες μονιμοποίησης θα συνεχιστούν με μόνο κριτήριο την επαγγελματική επάρκεια. Και πάλι όμως άφησε διάπλατα ανοιχτό το ενδεχόμενο απόλυσης επαγγελματιών οπλιτών, αφού μέχρι σήμερα η διαδικασία μονιμοποίησης ήταν εντελώς τυπική και όποιος ήθελε μονιμοποιείτο, εφόσον δεν είχε υποπέσει σε ποινικό ή πειθαρχικό παράπτωμα.

Περιθώρια αποκλεισμού


Η επαγγελματική επάρκεια κάποιου είναι κάτι σχετικό και αφήνει περιθώρια αποκλεισμού και μη μονιμοποίησης αρκετών επαγγελματιών οπλιτών. Αυτό πάντως θα διαφανεί τους επόμενους μήνες ή και χρόνια, που επρόκειτο να «τρέξουν» οι σχετικές διαδικασίες για όσους μπήκαν στο στράτευμα με το θεσμό του επαγγελματία οπλίτη από το 2004 και μετά.

Ο νέος θεσμός του ειδικού εφέδρου οπλίτη με απολαβές 500-600 ευρώ, αλλά χωρίς σχέση εξαρτημένης εργασίας, φαίνεται να βάζει τέλος σε αυτόν του επαγγελματία οπλίτη. Η νέα δομή δυνάμεων θα επιφέρει και αλλαγές στις μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων, με «λουκέτα» σε στρατόπεδα και επανακαθορισμό των οργανικών θέσεων. Η πολιτική ηγεσία του Πενταγώνου εμφανίζεται μάλιστα αποφασισμένη να περιορίσει τους ανωτάτους αξιωματικούς και να περικόψει τα αδαμάντινα αστέρια.

(Ε.Τ. – Σ.Λ.)

Ένα εφιαλτικό «ΑΝ».....


Ενώ η οικονομική κατάσταση υποτροπιάζει επικίνδυνα και οι συνέπειες της γίνονται.... καθημερινά όλο και πιο έντονες σε όλους μας, η Κυβέρνηση διατηρεί την «αισιοδοξία» της, καθώς δε της έχει απομείνει κάτι άλλο πλέον, ενώ η Αντιπολίτευση επιμένει στη πρόταση της για έξοδο από τη κρίση, χωρίς να μας πει πως θα προέλθει η περιβόητη Ανάπτυξη που ευαγγελίζεται … Σίγουρα ενώ είναι καλή ως κομματική στάση αυτή που τηρούν υστερεί πολιτικά διότι δεν λύνει κανένα πρόβλημα….

Εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος γιατί καλεί σε διάλογο τα «κλειστά επαγγέλματα» από τη στιγμή που θα νομοθετήσει κατ’ επιταγήν της Τρόικα….; Αυτό δε θα ήταν κατά συνθήκη κακό αν είχε το θάρρος να συμβιβάσει πράγματα και να κερδίσει χρόνο αλλά και να πιέσει τη Τρόικα πριν παραδοθεί άνευ όρων….

Η σημερινή Κυβέρνηση θυμίζει μια Ύπατη Αρμοστεία με Δημοκρατικό Προσωπείο…. Ο ρόλος της σχεδόν ένα χρόνο μετά εξαντλείται στο να εξάρει τις δύσκολες αποφάσεις που πήρε…. Αυτή είναι η παρερμηνεία…. Οι δύσκολες αποφάσεις της επιβλήθηκαν και ούτε καν διεκδικήσε το ελάχιστο που μπορούσε να κερδίσει προς όφελος του λαού της…. Και για αυτό θα έπρεπε να ντρέπεται και όχι να επαίρεται….

Το αν είναι σωστά ή όχι τα μέτρα πρέπει να εξεταστεί με το πρίσμα του χρόνου που θεσμοθετούνται…. Διότι αν κάνεις κάτι σωστό σε λάθος χρόνο διακινδυνεύεις όλη σου τη προσπάθεια…. Σίγουρα όμως και η αδράνεια δεν θα αποτελούσε λύση…

Αυτό που έπρεπε να διεκδικηθεί ήταν μεγαλύτερος χρόνος αποπληρωμής με την απειλή της στάσης πληρωμών πριν το Μνημόνιο… Η ταχύτητα με την οποία λειτούργησε ώστε να μπει στο «μονόδρομο» όμως προκαλεί απορίες ως προς τους σκοπούς της….

Παρόλα αυτά βαδίζει ακόμη σε εύθραυστο σχοινί…. Η τέταρτη δόση είναι αμφίβολη και απορώ τι θα μας πει άραγε ο Αρμοστής μας αν «σκάσει» Ομόλογο στα χέρια του…. Γιατί αν γινόταν πριν ένα χρόνο θα πεινούσαμε αλλά θα είχαμε τη χώρα μας…. Αν γίνει «αύριο», θα πεινάσουμε και δε θα έχουμε ούτε τη χώρα μας χάρη στην υπογραφή του Μνημονίου μέχρι να αποπληρωθούν οι Πιστωτές μας….

EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ 23 ΙΑΝ. 2010



ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ TWITTER

 
Copyright © 2016. ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΑΛΑΙΟ - All Rights Reserved
Template Created by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ Published by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ