- Αμυντική πολιτική με... δηλώσεις
- Το δόγμα των περικοπών τηρείται με θρησκευτική ευλάβεια από την ηγεσία του υπουργείου, ενώ η διαρκής επίκληση της «διαφάνειας» παραλύει κάθε προσπάθεια ενίσχυσης των Ε.Δ.
Αν υποτεθεί ότι η κύρια αποστολή και βασική μέριμνα της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας είναι η ενίσχυση με κάθε τρόπο του αμυντικού μηχανισμού της χώρας, εντός των ανέκαθεν ισχυόντων πλαισίων των δυνατοτήτων της χώρας, όλες οι εξελίξεις του τελευταίου χρόνου δείχνουν, αν όχι μία πορεία προς την αντίθετη κατεύθυνση, τουλάχιστον μία εικόνα επικίνδυνης ασάφειας.
Με όλα τα στοιχεία, δηλώσεις και αποφάσεις της παρούσης ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ να έχουν σχολιασθεί από τη στήλη, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης αποφάσεως... για την αναθεώρηση της Πολιτικής Εθνικής Άμυνας, αυτό που επιδιώκεται να αναδειχθεί εδώ είναι η πολιτική που ακολουθείται στον τομέα μίας βασικής παραμέτρου ενισχύσεως της αμυντικής ισχύος της χώρας, που είναι φυσικά οι εξοπλισμοί (αν υποτεθεί ότι οι εκάστοτε δηλώσεις συνθέτουν μία πολιτική) και οι συνολικές αμυντικές δαπάνες.
Περιέργως, ο τομέας που συντίθεται από τις δύο προαναφερθείσες παραμέτρους είναι αυτός που περιβάλλεται από τη μεγαλύτερη ασάφεια και από συχνά αμφισβητούμενες ως προς τη λογική τους απόψεις. Απόψεις που, αν δεν χαρακτηρίζονται από μία εμφανώς υφέρπουσα διάθεση να τύχουν όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής από αυριανούς δυνητικούς ψηφοφόρους, δείχνουν να καθορίζονται από εμπεδωμένες ιδεοληψίες για δήθεν υπέρογκες αμυντικές δαπάνες και εξοπλισμούς για κάλυψη τεχνητών τάχα αναγκών.
Προφάσεις
Αν κάτι προκύπτει σαφώς από το πλήθος των σχετικών δηλώσεων του δίδυμου της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ, είναι η πρόθεση τους για όλο και μεγαλύτερες περικοπές των αμυντικών δαπανών εν γένει. Στην τελευταία του συνέντευξη προς τους στρατιωτικούς συντάκτες που έδωσε ο ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλος στις αρχές του περασμένου μήνα, χαρακτήρισε τις μειώσεις ως προς το οικονομικό σκέλος των Ενόπλων Δυνάμεων «εντυπωσιακές» (εννοώντας τον αμυντικό προϋπολογισμό του 2011). Και προφανώς για να μην έχει και καμία ευθύνη για καμία «στραβή» στο μέλλον, έσπευσε να προσθέσει: «Θα είναι εντυπωσιακές οι μειώσεις επί τη βάσει των προτάσεων κατ' αρχάς των κλάδων, θα πρέπει να σας πω», περνώντας έτσι την ευθύνη για τις μειώσεις αυτές στη στρατιωτική ηγεσία.
Για να γίνουν αποδεκτές οι μειώσεις αυτές, που είναι σε πλήρη ασυμμετρία με τις πιεστικές πλέον ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων -οι οποίες τις έχουν οδηγήσει σε κατάσταση αδυναμίας εκπληρώσεως των αποστολών που προβλέπονται από την Πολιτική Εθνικής Άμυνας-, επιχειρείται μία συστηματική ενοχοποίηση των εξοπλισμών σε βαθμό δαιμονοποιήσεώς τους. Για «προκλητή ζήτηση για εξοπλισμούς» έκανε πρόσφατα -και για μία ακόμη φορά- λόγο ο ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλος, «για αμυντικές δαπάνες στο πλαίσιο κατασκευασμένων -και το τονίζω αυτό- αμυντικών αναγκών», είπε την περασμένη μόλις Τρίτη ο ΑΝΥΕΘΑ κ. Μπεγλίτης και για «ένα πραγματικό πανηγύρι» που στήθηκε γύρω από τους εξοπλισμούς, που δημιούργησε περιουσίες και πολιτικές καριέρες, μετά τα περίεργα εκείνα επιχειρήματα περί εξοπλισμών με διαδικασίες δίκην σούπερ μάρκετ...
Η απόφαση για μείωση των εξοπλισμών, ασχέτως της παρούσης οικονομικής συγκυρίας, εκφράστηκε κατά τον εναργέστερο τρόπο από τον κ. Μπεγλίτη στη συνέντευξη του στον Flash της περασμένης Τρίτης, «(...) ακόμη και αν δεν υπήρχε αυτή η οικονομική και κοινωνική κρίση, θα έπρεπε κατά κάποιον τρόπο να την ανακαλύψουμε, ακόμη και ως πρόσχημα, ως άλλοθι», (σ.σ.: έναντι ποιας κατηγορίας, άραγε;), «για να περάσουμε δυναμικά στον εξορθολογισμό και στη μείωση των αμυντικών δαπανών». Η στήλη φυσικά συμφωνεί με τον εξορθολογισμό και τη μείωση των αμυντικών δαπανών, δύο ταυτόσημες έννοιες στον σύγχρονο πολιτικό λόγο, αλλά έτσι; Η μείωση για τη μείωση, χωρίς σχέδιο, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πιεστικές ανάγκες των Ε.Δ. και κυρίως η υφιστάμενη απειλή;
Ούτε τα αυτονόητα
Με τις δηλώσεις αυτές να επαναλαμβάνονται από την αρχή της αναλήψεως των καθηκόντων τους, οι δύο υπουργοί έχουν σκοπίμως ή εν αγνοία τους δημιουργήσει ένα κλίμα γύρω από τους εξοπλισμούς, που ουδείς -αλλά ούτε και οι ίδιοι- μπορεί να προτείνει πλέον τίποτα για την ενίσχυση του αμυντικού μηχανισμού της χώρας. Και η ενίσχυση του, που φυσικά δεν μπορεί να γίνει από την περίφημη πλέον «διαφάνεια» ή τις αποφάσεις για δημιουργία «πράσινων στρατοπέδων», απαιτεί και νέους εξοπλισμούς.
Είναι χαρακτηριστικό, εν προκειμένω, ότι στην εγκύκλιο που έστειλε τον περασμένο Μάιο ο κ. Βενιζέλος προς τους αρχηγούς των Γενικών Επιτελείων, σχετικά με την επαναξιολόγηση του τρέχοντος ΕΜΠΑΕ, η οποία τελικώς δεν έγινε, και του επόμενου ΕΜΠΑΕ (2011-2015), που ούτε και αυτή έγινε, επισήμανε ότι η οποιαδήποτε επιλογή στον τομέα αυτό «επιβάλλεται να είναι απόλυτα πειστική για την κοινή γνώμη»!
Το πώς μπορεί να γίνει αυτό, είναι πέραν των δυνατοτήτων κατανοήσεως του συντάκτη της στήλης και προφανώς και των δύστυχων αρχηγών των Γενικών Επιτελείων. Με την προτροπή του αυτή, ο κ. ΥΕΘΑ καταργεί τόσα αυτονόητα στον τομέα της άμυνας, που η στήλη θα χρειαζόταν πολλές σελίδες, για να τα απαριθμήσει. Έτσι, αρκείται να επισημάνει το αυτονόητο γεγονός ότι ο τομέας της αμυντικής πολιτικής απαιτεί τόσο εξειδικευμένες γνώσεις και πληροφόρηση, που είναι εκ των πραγμάτων εκτός των δυνατοτήτων κατανοήσεως του από το ευρύ κοινό. Και είναι γι' αυτόν τον λόγο που η αμυντική πολιτική ασκείται παντού και πάντα από έναν κλειστό κύκλο ατόμων (κυβερνώντων), που έχουν εξουσιοδοτηθεί από τον λαό, για να αποφασίζουν για λογαριασμό του.
Αν εμφορούνται από τέτοιες απόψεις ο ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλος και ο αναπληρωτής του κ. Μπεγλίτης, οι πιθανότητες να επιτύχουν στο έργο τους, που είναι η εξασφάλιση της άμυνας της χώρας, για την οποία απαιτούνται φυσικά και εξοπλισμοί, είναι ελάχιστες. Γιατί για να κάνει κανείς εξοπλισμούς, δεν επιβαρύνει το ήδη βεβαρημένο από το παρελθόν κλίμα με συνεχείς αναφορές για τη διαφθορά γύρω από το θέμα αυτό, αλλά λαμβάνει μέτρα για την εξυγίανση του και μετά τα ανακοινώνει. Αυτά η κοινή γνώμη μπορεί να τα κατανοήσει. Τα υπόλοιπα, όμως, όχι...
Απενεχοποίηση
Κατά την άποψη της στήλης, μία βασική μέριμνα της πολιτικής ηγεσίας εν όψη όλων των παραπάνω θα έπρεπε να είναι η απενοχοποίηση του τομέα της άμυνας, και όχι η περαιτέρω ενοχοποίηση του, με την τελευταία να αποτελεί το ουσιαστικότερο εμπόδιο στην άσκηση αμυντικής πολιτικής.
Ο τομέας της άμυνας άλλωστε, την τελευταία τουλάχιστον εξαετία, δεν χαρακτηρίστηκε από το μέγεθος των υποτιθέμενων υπέρογκων εξοπλιστικών δαπανών (πρόσφατα ακόμη η στήλη αποκάλυψε τις πραγματικές τους διαστάσεις), αλλά από το μέγεθος των σκανδάλων της αμέσως προηγούμενης εξαετίας.
Το ίδιο και σε πολλαπλάσια έκταση έγινε, άλλωστε, και με τα δισεκατομμύρια των δημοσίων έργων, μπροστά στα οποία τα μεγέθη των εξοπλιστικών δαπανών κυριολεκτικά ωχριούν. Τούτο, όμως, δεν σήμαινε ότι τα δημόσια έργα έπρεπε να σταματήσουν, γιατί χωρίς αυτά η ανάπτυξη της χώρας θα ήταν αδύνατη. Αν τούτο έγινε για το μείζον, από απόψεως ύψους κονδυλίων, γιατί δεν μπορεί να γίνει για το έλασσον, από οικονομικής μόνο απόψεως, που είναι η άμυνα της χώρας;
(ΚτΕ - ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ)
(Σ.Λ.) |