Οι Γερμανοί πούλησαν στην Άγκυρα τα μυστικά του «Παπανικολή»!

► Τους πληρώσαμε πανάκριβα.

► Η Τουρκία θα αρχίσει να κατασκευάζει υποβρύχια τύπου 214, τα οποία είναι ακριβώς ίδια με τα δικά μας, επιδιώκοντας να φέρει την απόλυτη ανατροπή στη ναυτική κυριαρχία στο Αιγαίο.

«Πεποίθηση νίκης» και έλεγχο του Αι­γαίου χωρίς να «ρίξει τουφεκιά» επι­διώκει η Τουρκία, με τρόπο μεθο­δικό και επίμονο! Το «χτίσιμο» αξιόπιστης και ισχυρής αμυντικής βιομηχανίας, τομέας στον οποίο το καθεστώς Ερντογάν επένδυσε από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε την εξουσία, αρχί­ζει να αποδίδει επικίνδυνα. Η πραγματική δύ­ναμη των Τούρκων δεν θα είναι ούτε τα μαχη­τικά αεροσκάφη F-35, ούτε οι πύραυλοι S-400.

Η ανατροπή που επιχειρεί έχει να κάνει με το πολεμικό ναυτικό, όπου παραδοσιακά η Τουρκία υστερούσε δραματικά σε σχέση με την Ελ­λάδα. Η Άγκυρα, μετά τη ναυπήγηση «εθνικών» πολεμικών πλοίων, προχωρά τάχιστα στη σχε­δίαση και παραγωγή υποβρυχίων, τα οποία φι­λοδοξεί να εξοπλίσει με τουρκικής κατασκευής ηλεκτρονικά και οπλικά συστήματα. Πρόκειται για εξέλιξη που, αν φθάσει μέχρι τέλους θα φερει την απόλυτη ανατροπή στη ναυτική κυρι­αρχία στο Αιγαίο.

Αυτή τη στιγμή η Τουρκία «τρέχει» δυο εξαι­ρετικά σημαντικά ναυπηγικά προγράμματα. Το ένα έχει να κάνει με τη ναυπήγηση έξι υποβρυ­χίων τύπου Reis, τα οποία είναι ακριβώς ίδια με τα δικά μας υποβρύχια τύπου 214, που έχουν γίνει γνωστά ως τύπος «Παπανικολή»! Οι Γερ­μανοί της Thyssen, αφού εισέπραξαν τα Ελληνι­κά δισεκατομμύρια για τα τέσσερα υποβρύχια, πήγαν απέναντι και με πολύ μικρότερο κόστος! Κι αυτό γιατί την ανάπτυξη του προγράμματος εμείς την πληρώσαμε! Αυτό είναι γνωστό και προσθέτει ένα ακόμη ερώτημα στην υπόθεση των υποβρυχίων, για την οποία αυτές τις ημέ­ρες η Ελληνική Δικαιοσύνη θα εκδώσει ετυμη­γορία για το «μαύρο» χρήμα που διακινήθηκε.

Το ερώτημα είναι γιατί όσοι διαπραγματεύθηκαν το πανάκριβο πρόγραμμα των υποβρυχίων δεν έθεσαν απαράβατο όρο στους Γερμανούς ότι δεν μπορούν να ναυπηγήσουν τα ίδια στην Τουρκία. Απάντηση καμία...

Το ναυπηγικό πρόγραμμα, που είναι λιγότερο γνωστό αλλά περισσότερο επικίνδυνο, είναι το λεγόμενο MiLDEN (Milli Denizalti). Πρόκειται για μια φιλόδοξη προσπάθεια της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας όχι μόνο να σχεδιάσει και να αναπτύξει μια νέα κατηγορία υποβρυχίων, αλλά να αναπτύξει και τα συστήματα των ηλεκτρονικών τηλεπικοινωνιών, αισθητήρων, συστημάτων πρόωσης και όπλων των υποβρυχίων!

Το πρόγραμμα MiLDEN ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2012 υπό την αιγίδα της διοίκησης του Κέντρου Ναυτικών Ερευνών της Τουρκίας. Η πρώτη φάση του προγράμματος διάρκεσε μέχρι το 2015 και αφορούσε τη μελέτη σκοπιμότητας. Η δεύτερη φάση, που ξεκίνησε το 2015, ολοκληρώνεται φέτος και περιλαμβάνει τον ορισμό των τεχνικών και επιχειρησιακών προδιαγραφών του υποβρυχίου.

Ο σχεδιασμός μέχρι το 2023

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η τουρκική αμυντική βιομηχανία ανέπτυξε το εθνικό ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης υποβρυχίων, το «εθνικό» σόναρ, «εθνική» τορπίλη, και άλλα σχετικά συστήματα. Στα επόμενα χρόνια, μέχρι το 2023, τουρκική εταιρεία θα προσπαθήσει να αναπτύξει ένα εθνικό σύστημα «ανεξάρτητης ισχύος» (ΑΙΡ) για τα νέα υποβρύχια. Σύστημα που θα επιτρέπει στα υποβρύχια να παραμένουν αθόρυβα και «αόρατα» σε κατάδυση για απεριόριστο χρονικό διάστημα! Η τρίτη φάση του MiLDEN περιλαμβάνει τον σχεδιασμό του κύτους και την εγκατάσταση του συστήματος ΑΙΡ. Η κατασκευή του πρώτου υποβρυχίου θα ξεκινήσει το 2028 και ο στόχος είναι να παραδοθεί στο τουρκικό ναυτικό το 2033.

Ήδη πολλοί κρατικοί και ιδιωτικοί εργολάβοι στον τομέα της άμυνας καθώς και τα εθνικά ερευνητικά ινστιτούτα, εργάζονται για την ανάπτυξη και την παραγωγή «αυτόχθονων» συστημάτων που θα εγκατασταθούν στα έξι υποβρύχια Reis-class (Type-214ΤΝ) και θα χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια για την κατασκευή των υποβρυχίων MiLDEN. Η Aselsan, για παράδειγμα, θα παραγάγει, θα εγκαταστήσει και θα ενσωματώσει το σύστημα ESS ARES-2N στην τάξη Reis, μαζί με το ραντάρ Alper LPI, ένα ολο­κληρωμένο σύστημα επικοινωνιών, ένα σύστη­μα δορυφορικής επικοινωνίας X-band και μια θερμική κάμερα απεικόνισης για τα περισκόπια Carl Zeiss Optronics.

Η Milsoft θα αναπτύξει το λογισμικό για το σύ­στημα επικοινωνίας Link-11/22, ενώ η Havelsan θα ενσωματώσει το σύστημα SEDA (σύστημα ενσωμάτωσης και ελέγχου Sonar) και το σύστη­μα TorakS (σύστημα ελέγχου εκτόξευσης τορπι­λών, το οποίο αποτελεί μέρος του συστήματος SEDA) με το ISUS-90/72 Combat Management System (CMS) από τη γερμανική εταιρεία Atlas Elektronik.

Φιλόδοξο πρόγραμμα

Το κρατικό ερευνητικό ίδρυμα TUBITAK-MAM πρόκειται να αναπτύξει τα υδρόφωνα, το σύ­στημα ελέγχου της μπαταρίας του σκάφους και το σύστημα υποστήριξης ζωής του νέου υπο­βρυχίου. Το σύστημα πρόωσης και μια ΑΙΡ νέας γενιάς θα αναπτυχθούν από την τουρκική εταιρεία IdeaLab. Το τουρκικό ναυτικό διοργάνωσε μια συνάντηση για το θέμα των υποβρυχίων στις 15 και 16 του περασμένου Ιουνίου στα ναυπηγεία Tuzla.

Εκεί ο αρχηγός του τουρκικού ναυτικού είπε μεταξύ άλλων: «Το γεγονός ότι οι ναυτικές δυνάμεις μας μπορούν να σχεδιάζουν με βάση τις επιχειρησιακές τους ανάγκες επιβάλλει να μπορούμε να υλοποιήσουμε πολύ πιο φιλόδοξα και μεγάλα έργο με την υποστήριξη του υφυπουργείου Αμυντικής Βιομηχανίας. Η τουρκική αμυντική βιομηχανία θα είναι σε θέση να αποκτήσει το πρώτο δικό της υποβρύχιο».

Το τουρκικό πολεμικό ναυτικό θέλει να παραγγείλει το πρώτο «εθνικό» υποβρύχιο το 2030. Ο αρχηγός του τουρκικού ναυτικού, ναύαρχος Μπουλέντ Μποστάνογλου, είπε στην ομιλία του ότι η Τουρκία έχει προχωρήσει τόσο πολύ εξοπλιστικά, ώστε έκανε πέντε διορθώσεις στα γερμανικά υποβρύχια τύπου 214! Διορθώσεις οι οποίες έγιναν δεκτές από τους Γερμανούς. Γι' αυτό τα τουρκικά υποβρύχια θα διαφέρουν σε κάποια σημεία από τα ελληνικά όσον αφορά τις διαστάσεις τους.

Εκτιμάται ότι το «εθνικό» υποβρύχιο της Τουρκίας θα έχει εκτόπισμα 2.400 τόνων, μήκος 70 μέτρων και θα βασίζεται τεχνολογικά στο γερμανικό υποβρύχιο τύπου 214ΤΝ. Εκτιμάται ότι θα κατασκευαστούν οκτώ υποβρύχια με προϋπολογισμό ύψους 4,4 δισ. δολαρίων.

Όλα αυτά την ώρα που στην Ελλάδα πασχίζουμε να βρούμε λύση για τα δικά μας τέσσερα υποβρύχια τύπου 214, που είναι ακόμη τα πιο σύγχρονα συμβατικά υποβρύχια στον κόσμο. Ποιο είναι το πρόβλημα στο οποίο αναζητούμε λύση; Τα υποβρύχια δεν διαθέτουν τις σύγχρονες τορπίλες που μπορούν να εκτοξεύουν και χρησιμοποιούν ακόμη παλαιού τύπου τορπίλες οι οποίες αφαιρούν πολλές από τις δυνατότητές τους.

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ-p.karvounopoulos@rBalnews.gr

(REAL NEWS-11/11/2018 - [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.blogspot.gr])

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.

Περισσότερα »

Ο θρύλος του υποβρυχίου «Παπανικολής» στη μεγάλη οθόνη

Η δράση του θρυλικού υποβρυχίου «Παπανικολής», που έδρασε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη με την ομώνυμη ταινία που γυρίστηκε το 1971. Το σενάριο έγραψε ο κ. Δημήτρης Ζαννίδης, ο οποίος τότε ανέλαβε να μεταφέρει την ιστορία του κυβερνήτη του υποβρυχίου, πλωτάρχη Μίλτου Ιατρίδη, καθώς και του υπόλοιπου πληρώματος του «Παπανικολής», που πέρασαν στο πάνθεον της ιστορίας για τα επιτεύγματά τους στην Αδριατική. Ο καταξιωμένος σεναριογράφος και δημιουργός αποκάλυψε άγνωστες λεπτομέρειες από την ταινία «Υποβρύχιο Παπανικολής», η οποία 45 χρόνια μετά εξακολουθεί να μας θυμίζει τον αγώνα του Πολεμικού Ναυτικού κατά του κατακτητή.

Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο της υπόθεσης έχει να κάνει με το σενάριο της ταινίας, που γράφτηκε μέσα σε ελάχιστες ώρες, με τον κ. Ζαννίδη να λέει: «Συζητήσαμε τότε να γυρίσουμε την ταινία. Πήραμε τελικά την έγκριση, αλλά ήθελαν μέσα σε δύο ημέρες το σενάριο. Μέχρι τότε είχαμε μόνο την πρόταση. Έτσι μέσα σε 48 ώρες έπρεπε να δείξουμε το σενάριο της υπόθεσης. Το έγραψα γρήγορα-γρήγορα, το υποβάλλαμε για έλεγχο στο Πολεμικό Ναυτικό και μας έκαναν διορθώσεις πάνω σε ορισμένα τεχνικά θέματα. Στην ουσία το σενάριο γράφτηκε μέσα σε μιάμιση μέρα».

Ο κ. Δημήτρης Ζαννίδης, ο οποίος στις αρχές Οκτωβρίου τιμήθηκε για το έργο του από την Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδας, αποκάλυψε άγνωστες λεπτομέρειες από την ταινία «Υποβρύχιο Παπανικολής» που έγραψε το 1971

Η ταινία, πάντως, που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Ζερβουλάκος με πρωταγωνιστή τον Κώστα Καζάκο στον ρόλο του κυβερνήτη του υποβρυχίου, είχε μία σημαντική διαφορά σε σχέση με πολλές άλλες πολεμικές ταινίες που γυρίστηκαν εκείνη την εποχή και αφορούσαν στον πόλεμο του 1940. «Το σενάριο βασίστηκε στη δράση του υποβρυχίου «Παπανικολής» κατά τη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου. Περιέγραψα πραγματικά γεγονότα, όπως ήταν η επιτυχημένη επίθεση κατά μίας ιταλικής νηοπομπής στα νερά της Αδριατικής. Έχει βέβαια και ορισμένα στοιχεία μυθοπλασίας, αλλά από εκεί και πέρα, όλα τα άλλα που διαδραματίστηκαν και οι διάλογοι έγιναν με την έγκριση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού», εξομολογήθηκε ο κ. Δημήτρης Ζαννίδης.

Η πρεμιέρα της ταινίας, που απέσπασε και τιμητική διάκριση στο 12ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη, έγινε τον Σεπτέμβριο του 1971. Όλους τους προηγούμενους μήνες έγιναν τα γυρίσματα, στα οποία ο κ. Ζαννίδης βρέθηκε αρκετές φορές ανάμεσα στους υπόλοιπους συντελεστές του έργου: «Ήμουν στα γυρίσματα. Αρκετές φορές βρέθηκα κι εγώ στα πλατό. Θυμάμαι, πάντως, ότι όλες τις σκηνές που είναι κάτω από τη θάλασσα, της γυρίσαμε μπροστά από μία μακέτα υποβρυχίου που μας την έφτιαξε ο τότε διευθύνων σύμβουλος της Εμπορικής Τράπεζας, ονόματι Κυριακόπουλος. Είχε τη μανία με κατασκευές τέτοιου είδους. Το σκηνικό είχε μήκος όλο κι όλο περίπου ενάμιση μέτρο».

Φωτογραφίες από φιλμ που γυρίστηκαν στα πρώτα χρόνια μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα. Πάνω αριστερά διακρίνονται οι πρωταγωνιστές της θρυλικής ταινίας «Οι Γερμανοί ξανάρχονται» του Σακελλάριου (1948), ενώ στην επάνω σειρά μπορούμε επίσης να δούμε τον Λάμπρο Κωνσταντάρα στο έργο «Άννα Ροδίτη» που γυρίστηκε την ίδια χρονιά. Στη φωτογραφία κάτω αριστερά απεικονίζεται ο Βολιώτης ηθοποιός Νίκος Φιλιππόπουλος, ο οποίος στα 19 χρόνια του έπαιξε με την Έλλη Λαμπέτη στα «Παιδιά της Αθήνας» (1947), ενώ δίπλα διακρίνεται ένα καρέ από την ταινία κινουμένων σχεδίων «Ο Ντούτσε αφηγείται» του σκιτσογράφου Σταμάτη Πολενάκη

Στη συνέχεια ο πολυτάλαντος δημιουργός, ο οποίος έχει μακρά θητεία και στον χώρο της δημοσιογραφίας, αναφέρθηκε στον τρόπο που ο εγχώριος κινηματογράφος αναπαράστησε επί της οθόνης τον αγώνα των Ελλήνων κατά του Άξονα και ιδιαίτερα την περίοδο 1940/41. Ηρωικές στιγμές κατά των Ιταλών και των Γερμανών δραματοποιήθηκαν και δεν ήταν λίγες οι ταινίες που ασχολήθηκαν με το έπος του ’40. Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Ζαννίδη τα φιλμ που γυρίστηκαν στα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση, έχουν σαφείς διαφορές από εκείνα που ακολούθησαν τις δεκαετίες του ’60 και του ’70.

«Οι πρώτες ταινίες που γυρίστηκαν εν μέσω του Εμφυλίου πολέμου, πρόβαλαν περισσότερο τα όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Δεν ήταν καθαρά πολεμικές ταινίες. Θα έλεγα ότι κυριαρχούσε το αισθηματικό στοιχείο. Αυτές που έγιναν στο διάστημα 1945-‘49, είχαν σχέση με την Κατοχή και την Αντίσταση, δίχως πολιτική χροιά. Ήταν καθαρά ταινίες για τα βάσανα του λαού μας», τόνισε χαρακτηριστικά, ενώ έπειτα αναφέρθηκε σε ορισμένες εξ αυτών: «Το 1946 ο Καραγάτσης έγραψε και σκηνοθέτησε την ταινία «Καταδρομή», με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, την Ελένη Χατζηαργύρη και τη Ζινέτ Λακάζ στους πρώτους ρόλους. Το λογοτεχνικό όνομα του Μ. Καραγάτση προσέδωσε άλλη βαρύτητα στην ταινία, η οποία ήταν μία από τις δύο πρώτες ταινίες που προβλήθηκαν το 1946 και είχαν ως θέμα τους την αντίσταση των Ελλήνων. Η δεύτερη ταινία ήταν οι «Αδούλωτοι σκλάβοι». Την σκηνοθέτησε ο Βίων Παπαμιχάλης, με κεντρική πρωταγωνίστρια την Έλλη Λαμπέτη. Ο Βίων Παπαμιχάλης καταγόταν από την Κρήτη. Μετά έγινε κριτικός στην εφημερίδα «Ακρόπολη».

Οι «Αδούλωτοι σκλάβοι» ήταν η πρώτη ταινία που έγραψε μουσική για το σινεμά ο Μάνος Χατζιδάκις. Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1945, ο Γιάννης Χριστοδούλου σκηνοθέτησε την «Εξόρμησις», όπως και τη «Διπλή θυσία». Το 1947 ο Αντώνης Παπαδαντωνάκης γύρισε το φιλμ «Η Κρήτη στις φλόγες», που πραγματεύτηκε την αντίσταση των Κρητικών στη γερμανική επίθεση του ’42. Επίσης, ο Γαζιάδης ένας ακόμη σκηνοθέτης της εποχής εκείνης γύρισε πολλές ταινίες, όπως την «Άννα Ροδίτη» με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και την Καίτη Πάνου. Ο Ηλίας Περγαντής ήταν παραγωγός της ταινίας «Τα παιδιά της Αθήνας», με τη Λαμπέτη, τον Νέζερ, τη Διαμαντίδου και τον Παπαγιαννόπουλο στους πρώτους ρόλους. Θυμάμαι ακόμη την «Τελευταία αποστολή». Έπαιξε ο Βασίλης Διαμαντόπουλος. Υποδύθηκε έναν ασυρματιστή που έστελνε μηνύματα στη Μέση Ανατολή, ενώ η γυναίκα του είχε σχέσεις με τους Γερμανούς. Γυρίστηκε το 1949. Ήταν παραγωγή της Φίνος Φιλμ σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Τσιφόρου. Και φυσικά, μία πραγματικά αξέχαστη ταινία ήταν «Οι Γερμανοί ξανάρχονται» του Σακελλάριου με τον Βασίλη Λογοθετίδη στον πρωταγωνιστικό ρόλο».

Ο κ. Δημήτρης Ζαννίδης στάθηκε και σε μία ταινία κινουμένων σχεδίων, την οποία χαρακτήρισε πρωτοποριακή για την εποχή της: «Ο σκιτσογράφος Σταμάτης Πολενάκης έκανε το πρώτο φιλμ κινουμένων σχεδίων σχέδιο, διάρκειας πέντε-έξι λεπτών, και στο οποίο γελοιοποίησε τον Μουσολίνι. Ο τίτλος του ήταν «Ο Ντούτσε αφηγείται». Έχω μία κόπια. Τρομερή ταινία, καταπληκτική. Σχεδίασε χιλιάδες εικόνες για να πετύχει την κίνηση των φιγούρων».

Πάντως, ο μέχρι πρόσφατα διευθυντής του Ιδρύματος Μπότση, στάθηκε σ’ ένα παράδοξο σχετικά με τη σχέση της ελληνικής Τέχνης και των πολεμικών αναμετρήσεων του 1940: «Κατά τη γνώμη μου, δεν έχουν αποτυπωθεί επαρκώς όλα τα γεγονότα από τους εγχώριους κινηματογραφιστές, ούτε καν από την ελληνική λογοτεχνία. Για την Κατοχή γράφτηκαν διάφορα, αλλά το μεγάλο βιβλίο για τον πόλεμο δεν υπάρχει. Το περίεργο είναι το εξής: Το 1940 υπήρξαν ένα σωρό άνθρωποι  που ήσαν επάνω και μπορούσαν να γράψουν. Μιλάω π.χ. για τους ανταποκριτές των αθηναϊκών εφημερίδων στο βουνό, όπως ο Σπύρος Μελάς. Ο Φίνος επίσης υπηρέτησε τη θητεία του στην Αλβανία. Γύριζε τα επίκαιρα και τα έστελνε στο ΓΕΣ. Ίσως μία από τις εξαιρέσεις ήταν η βιογραφία του Καραγάτση για τον Λάσκο, τον τελευταίο κυβερνήτη του υποβρυχίου «Κατσώνης» που βυθίστηκε το 1943 βόρεια της Σκιάθου».

(ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΒΟΛΟΥ 28/10/2017 - ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΣΕΜΕΡΓΕΛΗΣ - [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.blogspot.gr])

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Περισσότερα »

ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ

• Ούτε το «Κατσώνης» πρόκειται να έρθει στην ώρα του • Ο Νόμος Βενιζέλου, τα «Πιπίνος» και «Ματρόζος» και οι συνέπειες για την επιχειρησιακή ετοιμότητα του Πολεμικού Ναυτικού Στις 27 Δεκεμβρίου, δηλαδή σε 40 ημέρες από σήμερα, το τρίτο και τελευταίο από τα υπερσύγχρονα υποβρύχια Type-214 AIP (Air Independent Propulsion), κλάσεως «Παπανικολής», το «Κατσώνης», πρόκειται να παραληφθεί επισήμως από το Πολεμικό Ναυτικό, στο πλαίσιο... υλοποιήσεως της υπό ισχύ τελευταίας «Εκτελεστικής συμφωνίας» που διέπει τις σχέσεις Πολιτείας και κατασκευαστών, δηλαδή του νόμου 3885/2010, πιο γνωστού και ως Νόμου Βενιζέλου, λόγω του ότι ο τότε υπουργός Εθνικής Αμύνης και νυν αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως και υπουργός Εξωτερικών τον είχε υποστηρίξει στη Βουλή, όπου και ψηφίστηκε. Φυσικό, κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει, όπως δεν έγινε και για τα προηγούμενα δύο υποβρύχια της ίδιας κλάσεως, που επίσης ναυπηγήθηκαν στην Ελλάδα, στις εγκαταστάσεις των Ελληνικών Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, τα οποία βάσει της ίδιας συμφωνίας θα έπρεπε να έχουν παραδοθεί στις 27 Απριλίου 2012 το πρώτο, υποβρύχιο «Πιπίνος», και στις 27 Φεβρουαρίου 2013 το δεύτερο, «Ματρόζος». Το Πολεμικό Ναυτικό, επομένως, ενώ έχει χρυσοπληρώσει τις πιο σύγχρονες μονάδες του σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, εντούτοις δεν τις έχει παραλάβει, με ό,τι και αν σημαίνει αυτό για την εύρυθμη επιχειρησιακή λειτουργία του, εξαιτίας της καταστάσεως στην οποία έχουν περιέλθει τα Ελληνικά Ναυπηγεία. Σήμερα, η ιστορική Διοίκηση Υποβρυχίων του Αρχηγείου Στόλου έχει στη δύναμή της οκτώ υποβρύχια Type-209/1100, Type-209/1200 και Type-214 ΑΙΡ, από τα οποία τα επτά είναι των πρώτων δύο τύπων, ενώ μόλις το ένα, το «Παπανικολής», είναι του τρίτου και πιο σύγχρονου τύπου. Όμως, και ο αριθμός αυτός δεν είναι «σωστός». Και αυτό γιατί από τα επτά παλαιά ηλικιακά, αλλά πλήρως επιχειρησιακά και αξιόπλοα υποβρύχια Type-209/1100 (κλάσεως «Γλαύκος») και Type-209/1200 (κλάσεως «Ποσειδών»), το ένα, ο «Γλαύκος», έχει ήδη παροπλισθεί, όταν εντάχθηκε στην ενεργό υπηρεσία ο νεότερος και πιο σύγχρονος «Παπανικολής», ενώ ένα άλλο από τα παλαιά υποβρύχια ηλικίας σχεδόν 40 ετών, το «Ωκεανός» (Type-209/1200), είναι ουσιαστικώς εκτός ενεργείας, αφού βρίσκεται στα Ελληνικά Ναυπηγεία για να περάσει από εκτεταμένο εκσυγχρονισμό. Στις 27 Ιουλίου 2011 προβλεπόταν η υπογραφή πρωτοκόλλου SAT Realise Meeting και στη συνέχεια η έναρξη των δοκιμών εν πλω. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Σύμφωνα με την «Εκτελεστική συμφωνία» (Ν. 3885/2010) το υποβρύχιο έπρεπε να έχει παραδοθεί στο Π.Ν. στις 27 Ιουνίου 2012. Εξαιτίας της καταγγελίας από μέρους της HDW, που είναι ο κύριος υποκατασκευαστής των Ελληνικών Ναυπηγείων, της μεταξύ τους συμβάσεως, διακόπηκαν οι εργασίες, με αποτέλεσμα ούτε και αυτό το υποβρύχιο να έχει παραληφθεί. Έτσι, το Π.Ν. μόνο τυπικά διαθέτει οκτώ υποβρύχια. Αξίζει να σημειωθεί ότι τυπικώς αναμένεται τα επόμενα χρόνια να ενταχθούν στη Διοίκηση Υποβρυχίων άλλα πέντε υποβρύχια Type-214 ΑΙΡ, κλάσεως «Παπανικολής», με αντίστοιχη απόσυρση ισάριθμων εκ των παλαιοτέρων, από τα οποία τα τρία είναι τα ήδη κατασκευασμένα, αλλά μη εισέτι παραληφθέντα («Πιπίνος», «Ματρόζος» και «Κατσώνης»), ενώ τα υπόλοιπα δύο δεν έχουν ακόμα ναυπηγηθεί, αλλά τυπικώς προβλέπεται στο πλαίσιο του προαναφερθέντος ισχύοντος νόμου 3885/2010 να κατασκευαστούν έναντι 500 εκατ. ευρώ έκαστο. Συνολικά, 1 δισεκατομμύριο ευρώ! Φυσικά, εν μέσω Μνημονίου τέτοιο κονδύλι φαντάζει αδιανόητο να διατεθεί για την απόκτηση ακόμα δύο υποβρυχίων, τη στιγμή που δεν έχουν ήδη παραληφθεί αυτά που είναι σχεδόν τελειωμένα και απομένουν μόνο οι δοκιμές τους, αλλά οπωσδήποτε αυτό είναι ένα άλλο θέμα, καθαρά πολιτικής φύσεως. Για την ιστορία, αξίζει να αναφερθεί ότι το πρώτο από τα τρία υποβρύχια Type-214 ΑΙΡ που κατασκευάστηκαν στην Ελλάδα, το «Πιπίνος», έπρεπε να έχει ξεκινήσει τις δοκιμές εν πλω από τις 27 Μαΐου 2011 και όπως προελέχθη με βάση τον Νόμο Βενιζέλου να έχει παραληφθεί από το Π.Ν. στις 27 Απριλίου 2012. Στο δεύτερο, το «Ματρόζος», στις αρχές του 2011 εφαρμόστηκαν οι τροποποιήσεις που είχαν διαπιστωθεί στο «Παπανικολής» και με βάση τον Νόμο Βενιζέλου προβλεπόταν να έχει παραδοθεί στο Π.Ν. στις 27 Φεβρουαρίου 2013, ενώ το «Κατσώνης» πρέπει να παραδοθεί στις 27 Δεκεμβρίου 2013, κάτι που επίσης δεν θα γίνει. Από το 1998 μέχρι σήμερα Κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή σε αυτό το «πονεμένο» εξοπλιστικό πρόγραμμα, στεκόμαστε στις εξής ημερομηνίες: ✓ 9 Οκτωβρίου 1998: Το ΚΥΣΕΑ (επί ημερών Σημίτη-Τσοχατζόπουλου) αποφάσισε την απευθείας ανάθεση του προγράμματος στη γερμανική HDW. ✓ 15 Φεβρουαρίου 2000: Υπογράφηκε η αρχική σύμβαση για τρία υποβρύχια Type-214 ΑΙΡ, με «δικαίωμα προαιρέσεως» (option) για επιπλέον ένα. Το πρώτο θα κατασκευαζόταν στη Γερμανία και τα υπόλοιπα μαζί με την option στην Ελλάδα. Συνολικό κόστος για τα πρώτα τρία 430,84 δισ. δραχμές! ✓ 9 Απριλίου 2000: Βουλευτικές εκλογές, τις οποίες κέρδισε εκ νέου το ΠΑΣΟΚ. Ο τότε ΥΕΘΑ κατηγορήθηκε ότι υπέγραψε τη σύμβαση 45 ημέρες πριν από τις εκλογές και εκείνος υποστήριξε ότι καλώς έπραξε, αφού κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να το κάνει μόνο 30 ημέρες πριν από τις εκλογές! ✓ 31 Μαρτίου 2002: Υπογράφηκε η option της συμβάσεως για τη ναυπήγηση και του τέταρτου υποβρυχίου στην Ελλάδα. Κόστος option, 139,5 δισ. δραχμές. Επειδή έχουμε μπει ήδη στο ευρώ (από 1/1/2002) το κόστος αυτό «μεταφράζεται» σε 409.042.050 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, υπογράφηκε η δεύτερη σύμβαση για τον εκσυγχρονισμό της δεύτερης τετράδας (3+1) ελληνικών υποβρυχίων Type-209/1200. ✓ 31 Μαρτίου 2002: Υπογράφηκε η συμφωνία αγοράς των Ελληνικών Ναυπηγείων από τη γερμανική κοινοπραξία HDW/FS, με «προίκα» τις προαναφερθείσες δύο κολοσσιαίες συμβάσεις. (ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 16/11/2013 – ΛΕΩΝΙΔΑΣ Σ. ΜΠΛΑΒΕΡΗΣ - lsblaveris@gmail.com) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Η πρώτη εμφάνιση του «Παπανικολή»

Η πληροφορία που δόθηκε επίσημα από το Πολεμικό Ναυτικό, ότι το πρώτο Σαββατοκύριακο μετά τις 4 Οκτωβρίου –οπότε και θα εορταστεί επίσημα η συμμετοχή του ένδοξου Κλάδου των Ενόπλων Δυνάμεων στην εκατονταετηρίδα των Βαλκανικών Πολέμων του 1912-13, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια– στο πλαίσιο των εορτασμών αυτών θα καταπλεύσουν στον Πειραιά το νέο, υπερσύγχρονο υποβρύχιο του Στόλου μας, «Παπανικολής», μαζί με άλλες δύο μονάδες αυτού, ασφαλώς χαροποίησε όλους τους –εχέφρονες– Έλληνες. Ο κόσμος μάλιστα θα έχει... τη δυνατότητα να επισκεφτεί και τα τρία πλοία στις 6 και 7 Οκτωβρίου, να τα δει από κοντά και να μιλήσει με τα πληρώματά τους. Λέμε λοιπόν ότι η κίνηση αυτή από πλευράς του Π.Ν. έχει μεγάλη σπουδαιότητα, γιατί έτσι ο απλός κόσμος θα διαπιστώσει μόνος του ότι το τόσο «παρεξηγημένο» και με «αρνητική διαφήμιση» φορτωμένο αυτό πλοίο μας, ο «Παπανικολής», όχι μόνο δεν «γέρνει», όπως κατά κόρον γραφόταν και λεγόταν, αλλά είναι πλήρως ετοιμοπόλεμο για να εκτελέσει την αποστολή του, όποτε απαιτηθεί. Όχι βέβαια πως το υποβρύχιο δεν είχε προβλήματα. Είχε και μάλιστα αρκετά, αλλά αυτό ήταν απόλυτα φυσιολογικό, καθώς αποτέλεσε το πρώτο υποβρύχιο της κλάσεώς του, Type-214 AIP (=Air Independence Propulsion) και το καλύτερο συμβατικής προώσεως παγκοσμίως, με δυνατότητα συνεχούς παραμονής εν καταδύσει 14 ημερών, στοιχείο που το καθιστά ουσιαστικά «πυρηνοκίνητο» για θάλασσες όπως το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος. Το γεγονός αυτό, ότι ήταν το πρώτο της κλάσεώς του, που πάντα παρουσιάζει προβλήματα, αλλά κυρίως λόγω του ότι η σύμβαση που υπογράφτηκε το 2000 ήταν επιεικώς απαράδεκτη και «έμπαζε» από παντού, είχε ως αποτέλεσμα το υποβρύχιο από καθαρά ναυτική/ναυπηγική υπόθεση να εξελιχθεί σε ένα πολιτικό/δικαστικό θρίλερ, στο οποίο τον κύριο λόγο είχαν οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Γερμανίας. Το δυσάρεστο για την Ελλάδα είναι ότι η υπόθεση του προγράμματος ναυπηγήσεως των τεσσάρων συνολικά υποβρυχίων (εκτός του «Παπανικολή», που κατασκευάστηκε στη Γερμανία, τα υπόλοιπα τρία ναυπηγήθηκαν στην Ελλάδα, στα Ναυπηγεία του Σκαραμαγκά) ακόμα καρκινοβατεί και τα τρία εναπομείναντα δεν έχουν παραληφθεί εισέτι από το Π.Ν., αν και θα έπρεπε αυτό να έχει γίνει από καιρό. Σήμερα όμως, η πραγματικότητα είναι ότι ο «Παπανικολής» εδώ και έναν χρόνο είναι πλήρως επιχειρησιακός, με άριστα εκπαιδευμένο πλήρωμα και έχοντας συμμετάσχει σε πλήθος ελληνικών και διεθνών –συμμαχικών– ασκήσεων. Από την άποψη αυτή, πιστεύουμε ότι η κίνηση του Π.Ν. να παρουσιάσει επίσημα το νέο του απόκτημα στον Έλληνα φορολογούμενο πολίτη, για να διαπιστώσει ότι το υποβρύχιο δεν «γέρνει», αλλά στα χέρια των Ελλήνων ναυτικών είναι μια πολεμική μηχανή, αξίζει συγχαρητήρια. Η ευχή όλων είναι πολύ σύντομα να μπορέσουμε να επισκεφτούμε και το δεύτερο υποβρύχιο της κλάσης, τον «Πιπίνο», που είναι έτοιμος και περιμένει στον Σκαραμαγκά να τελειώσουν –επιτέλους– τα γραφειοκρατικά. (WEEKEND 29/09/2012 – ΛΕΩΝΙΔΑΣ Σ. ΜΠΛΑΒΕΡΗΣ)

Περισσότερα »