Περί βραχονησίδων και άλλων τινών. Πως ακριβώς έγινε η δήλω­ση του Α/ΓΕΕΘΑ

Όπως συχνά συμβαίνει, η δήλωση Αποστολάκη απομονώθηκε και δεν αναφέρθηκε καν το -εξίσου σοβαρό- δεύτερο σκέλος της ότι «η δική μας προσπάθεια επικεντρώνεται να μην χρειαστεί να φθάσουμε ως εκεί και με τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. θέλουμε να εξασφαλίσουμε ότι οι Τούρκοι δεν θα φθάσουν έως εκεί»

Πολύς ντόρος έγινε για τη δήλω­ση του Α/ΓΕΕΘΑ, ναυάρχου Ευάγγελου Αποστολάκη, κατά την οποία «εάν οι Τούρκοι ανέ­βουν σε βραχονησίδα θα την ισοπεδώσου­με. Και αυτό είναι μία κόκκινη γραμμή». Η συνέχεια είναι γνωστή, αφού όλοι θέλη­σαν να πάρουν θέση. Επειδή είμαστε παρόντες στην συνάντηση του Α/ΓΕΕΘΑ με τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους στο ΥΕΘΑ, επιτρέψτε μας να παραθέσου­με τα γεγονότα όπως έγιναν.

Καταρχήν, η εν λόγω φράση δεν έγινε ως «αυθύπαρκτη» δήλωση. Συνομιλώντας ο ναύαρχος Ευ. Αποστολάκης με τους δη­μοσιογράφους, κάποια στιγμή και ενώ προσπαθούσε να εξηγήσει πως αντιμετω­πίζουν οι Ένοπλες Δυνάμεις τις διάφορες τουρκικές προκλήσεις, ένας από τους παρισταμένους πετάχτηκε -διακόπτοντας τη συζήτηση- λέγοντας: «και τι θα γίνει αν οι Τούρκοι ανέβουν σε κάποια βραχονησί­δα;». Η άμεση αντίδραση του Α/ΓΕΕΘΑ ήταν η παραπάνω -περιβόητη πια- φρά­ση στην οποία δεν έδωσε συνέχεια προκειμένου να ολοκληρώσει το θέμα στο οποίο αναφερόταν. Λίγο μετά, απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε: «εάν χρειαστεί να πολεμήσουμε δεν θα συμπολεμήσει κανένας δίπλα μας. Η δική μας προσπάθεια επι­κεντρώνεται να μην χρειαστεί να φθάσουμε ως εκεί. Με τις ΗΠΑ και την ΕΕ θέλου­με να εξασφαλίσουμε ότι οι Τούρκοι δεν θα φθάσουν έως εκεί». Ο άνθρωπος ού­τε κάποια επιθετική θέση πήρε, ούτε «απά­ντηση» στους Τούρκους έδωσε. Είπε κά­ποια απολύτως αυτονόητα.

Το απίθανο είναι ότι η μεν αντιπολίτευ­ση στήριξε όσα ειπώθηκαν από τον Α/ΓΕ­ΕΘΑ, ενώ η κυβέρνηση μάλλον «τήρησε αιδήμονα σιγήν». Τουλάχιστον τις πρώτες ώρες. Έσπευσε όμως να «εκμεταλλευ­τεί» το κλίμα που «διαμόρφωσαν» κάποιοι υποστηρικτές της, συγκαλώντας το Εθνι­κό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής. Το οποίο, όπως αναμενόταν άλλωστε, δεν εί­χε κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Οι κυ­βερνητικοί πάντως με όλα αυτά, κατάφεραν να βγάλουν από την «κορυφή» των ειδήσεων την υπόθεση Πετσίτη, η οποία τους έχει φέρει σε δύσκολη θέση. Για να μην πούμε την αρμόζουσα φράση, που έχει το μειονέκτημα να μην θεωρείται και τόσο καθώς πρέπει.

Για το τέλος να προσθέσουμε δύο πράγματα που οι περισσότεροι δεν θέ­λουν να θυμούνται: Πρώτον, κατά την κρί­ση των Ιμίων, το 1996, όταν ερωτήθηκε ο τότε Α/ΓΕΕΘΑ «τι να κάνουμε με τους Τούρκους που είχαν αποβιβαστεί στην δυ­τική Ίμια», αυτός είχε προτείνει τον βομ­βαρδισμό της με βόμβες napalm. Πράγ­μα που «μετά βδελυγμίας» - και μάλλον έντρομος - απέρριψε ο Κώστας Σημίτης. - Δεύτερον, την εξωτερική πολιτική την κα­θορίζει ο πρωθυπουργός με το ΥΠ.ΕΞ και όχι το ΓΕΕΘΑ, που έχει ως έργο την ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων να αντιμε­τωπίζουν κάθε εξωτερικό εχθρό.

Υ.Γ: Οι διάφορες δηλώσεις του ΥΕΘΑ Πάνου Καμμένου, όπως όλα δείχνουν, μάλλον δεν λαμβάνονται υπόψη και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου...

Του Ηλία Νταλούμη

 (ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ-05/01/2019 - [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.blogspot.gr]) 

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.

Περισσότερα »

Η πτώση και ... η άνοδος του Mirage 2000 EG

Στο προηγούμενο τεύχος της «Α&Δ» είχαμε αναφερθεί στην πτώση του Mirage 2000 EG, στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ των Σποράδων και της Εύβοιας. Να θυμίσου­με τι είχε γίνει τότε. Τη Δευτέρα 29 Μαΐου, σε περιοχή του Κεντρικού Αιγαίου, νό­τια των Σποράδων, τα τέσσερα μαχητικά Mirage 2000 EG της 332, που είχαν απο­γειωθεί από την 114 Πτέρυγα Μάχης, στην Τανάγρα, επρόκειτο να εκτελέσουν άσκη­ση αναχαίτισης «2 προς 2». Στις 12:15, ο «Νο2» του ενός σχηματισμού ανέφερε ότι παρουσίαζε πρόβλημα και έσβησε ο κινη­τήρας του. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές του υποσμηναγού χειριστή, ο κι­νητήρας δεν επανεκκίνησε κι έτσι αυτός αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Mirage 2000 EG με αριθμό 239. Στη συνέχεια, ο χειριστής περισυνελλέγη από ελικόπτερο Super Puma που τον μετέφερε στο 251 Γε­νικό Νοσοκομείο Αεροπορίας, στην Αθή­να, όπου διαπιστώθηκε ότι είναι γενικώς καλά στην υγεία του. Η όλη επιχείρηση ολοκληρώθηκε στις 13:30.

Όμως αυτό ήταν μόνον το πρώτο μέ­ρος της υπόθεσης, γιατί υπήρξε και το δεύτερο που είναι εξίσου σημαντικό και άκρως ενδεικτικό των δυνατοτήτων της Πολεμικής Αεροπορίας. Οι πτώσεις αερο­σκαφών -για διάφορες αιτίες- είναι κάτι απολύτως αναμενόμενο σε όλες τις Αερο­πορίες του κόσμου. Εκεί που όλοι οι ειδι­κοί δίνουν το βάρος τους είναι στα αίτια των πτώσεων, ώστε αυτές να προλαμβά­νονται στο εξής. Επομένως, η ανεύρεση των αιτίων αποτελεί μια εξαιρετικά σημα­ντική δουλειά, η οποία μάλλον περνά απα­ρατήρητη πίσω από το τυπικό «Τα αίτια του ατυχήματος θα διερευνηθούν από αρμό­δια επιτροπή». Για τη διαπίστωση των αιτί­ων δεν αρκούν οι ανθρώπινες μαρτυρίες όσων εμπλέκονται σε ένα ατύχημα. Πρέπει να ερευνηθούν και τα στοιχεία που έχουν καταγραφεί από τις σχετικές συσκευές του αεροσκάφους. Να δουν, δηλαδή, τι έχει καταγραφεί στο αποκαλούμενο «μαύρο κουτί», αλλά και σε άλλα στοιχεία του αε­ροσκάφους, όπως π.χ. ο κινητήρας.

Στην προκειμένη περίπτωση τα πράγ­ματα ήσαν δύσκολα. Η θάλασσα, στην πε­ριοχή της πτώσης του Mirage 2000 EG 239, είναι βαθιά και δεν αρκεί κάποιος να γνωρίζει απλώς την περιοχή. Πρέπει να ξέ­ρει το ακριβές σημείο. Αλλιώς ψάχνει στο άγνωστο. Όμως εδώ φάνηκε το υψηλό­τατο επίπεδο που διαθέτουν οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν με τον εντοπισμό και την ανέλκυση των τμημάτων του Mirage 2000 EG 239. Καλύτερα να δούμε πως εξελίχθησαν τα γεγονότα ημερολογιακά:

Τρίτη 30 Μαΐου - Πέμπτη 11ουνίου 2017

Πραγματοποιήθηκαν διελεύσεις με τη χρήση κατάλληλης συσκευής Underwater Locator Beacon (ULB) από στελέχη της Κι­νητής Ομάδας Συντήρησης Υποβρύχιων και Θαλάσσιων Εγκαταστάσεων (ΚΟΣΥΘΕ) σε όλα τα διαθέσιμα στίγματα που δό­θηκαν από μαρτυρίες για το σημείο πτώ­σης του αεροσκάφους Μ-2000. Την 31 η Μαΐου 2017, εντοπίσθηκε έντονο στίγ­μα εκπομπής της συσκευής, το οποίο κατέδειξε το σημείο πτώσης του αεροσκά­φους. Με βάση τις συντεταγμένες αυτές, ξεκίνησαν οι αρχικές έρευνες εντοπισμού του αεροσκάφους από το πλοίο «Αιγαίο» του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιας Έρευ­νας (ΕΛΚΕΘΕ). Οι έρευνες αυτές αποδεί­χθηκαν ιδιαίτερα ακριβείς, καθώς η απόκλιση ήταν μόλις 50 μέτρα από το σημείο που βρέθηκε το «μαύρο κουτί» (Flight Data Recorder). Έτσι, επισπεύσθηκε σημαντικά η ανέλκυση των υπολοίπων τμημάτων.

Τρίτη 13 Ιουνίου 2017

Αρχικά, είχε πραγματοποιηθεί ανέλκυση τμήματος του κινητήρα με τη χρήση αρπαγών από βάθος 550 μέτρα σε βάθος 12 μέτρα. Στο βάθος αυτό, πραγματοποιήθηκε αυτοψία του κινητήρα από την ΚΟΣΥΘΕ, για να εξακριβωθεί η ασφάλεια συγκράτησης του κινητήρα με την αρπάγη, πιθανές επικίνδυνες επιφάνειες ή τμήμα­τα και του τρόπου αιώρησής του.

Ακολούθησε κατάδυση τεσσάρων συ­νολικά δυτών υπό την επίβλεψη του κα­ταδυτικού ιατρού της ΚΟΣΥΘΕ. Για την ασφάλιση του κινητήρα, απαιτήθηκε η επιμελής πρόσδεση των δύο άκρων του με ιμάντες, με σκοπό αρχικά τη διατήρη­ση της αρχικής θέσης του (παράλληλος με την επιφάνεια της θάλασσας) και, στη συνέχεια, τη δημιουργία, κατά το δυνα­τόν, της μικρότερης δυνατής απόστασης του σημείου πρόσδεσης (θηλιά) από το κέντρο βάρους του κινητήρα. Με την ολοκλήρωσή της πρόσδεσης, πραγματοποιή­θηκε ασφάλιση της θηλιάς που δημιουργήθηκε στον γάντζο ενός άλλου βαρούλ­κου, με τον οποίο θα πραγματοποιούταν η τελική ανέλκυση. Στη συνέχεια, πραγματο­ποιήθηκε ένας τελικός έλεγχος, για να δο­θεί οδηγία στην επιφάνεια για έναρξη της ανέλκυσης. Η ανέλκυση του κινητήρα ολο­κληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία.

Πέμπτη 15 Ιουνίου 2017

Αρχικά, είχε πραγματοποιηθεί ανέλκυση του πίσω τμήματος του αεροσκάφους (After Burner Duct) και του κάθετου σταθερού με τη χρήση αλυσίδων από βάθος 550 μέτρων σε βάθος 26 μέτρων. Επειδή δεν ήταν διακριτό από το κατάστρωμα του πλοίου το τμήμα του αεροσκάφους που είχε ανελκυθεί (εξαιτίας της αδυναμίας προσέγγισης των ασφαλέστερων δυνατών σημείων πρόσδεσης από το ROV στο βυθό), πραγματοποιήθηκε κατάδυση τριών δυτών της ΚΟΣΥΘΕ σε βάθος 26 μέτρων, αυτοψία και βιντεοσκόπηση του ανελκυσθέντος τμήματος του αεροσκάφους. Διαπιστώθηκε ότι είχε ανελκυσθεί ατόφιο από το βυθό με την επιφύλαξη ότι τα ση­μεία συγκράτησης των αλυσίδων δεν ήταν τα ασφαλέστερα δυνατά. Επίσης, η γωνία ανόδου του δεν ήταν η καλύτερη δυνατή για ασφαλή πρόσδεση με ιμάντες, καθώς βρισκόταν σε θέση σχεδόν κατακόρυφη με την επιφάνεια.

Αμέσως μετά, με τη χρήση ναυτικών κλειδιών και σαμπανιού συρματόσχοι­νου, οι αλυσίδες ανάρτησης προσδέθη- καν σε πλησιέστερο σημείο προς το ανελ- κυσθέν τμήμα, προκειμένου αυτό να ανελ­κυσθεί με άλλο βαρούλκο σε μικρότερο βάθος, για να συνεχισθεί η κατάδυση με μεγαλύτερη ασφάλεια και να υπάρχει με­γαλύτερος διαθέσιμος χρόνος εργασίας στους δύτες. Τελικά, με την εναλλαγή των βαρούλκων, το τμήμα του αεροσκάφους ανελκύσθηκε στα 12 μέτρα.

Μετά την ανάδυση των δυτών ακολού­θησε μεταφορά όλων των δεδομένων (βίντεο) τόσο στους αρμόδιους μηχανικούς της 114 Πτέρυγας Μάχης και της επιτρο­πής διερεύνησης, όσο και στο αρμόδιο προσωπικό του ΕΛΚΕΘΕ, για να επιλεγούν τα ασφαλέστερα σημεία πρόσδεσης. Επίσης, από τον γιατρό της αποστολής υπολογίσθηκε ο υπολειπόμενος χρόνος για επαναληπτική κατάδυση των ήδη επιβαρυμέ­νων δυτών.

Με τη λήψη των τελικών αποφάσεων, πραγματοποιήθηκε νέα κατάδυση στα 12 μέτρα, με σκοπό την πρόσδεση δύο ιμάντων στο ανελκυσθέν τμήμα και την καλύτερη δυνατή οριζοντιοποίησή του και δημιουργία της μικρότερης δυνατής απόστα­σης του σημείου πρόσδεσης (θηλιά) από το κέντρο του κινητήρα. Η πρόσδεση και των δύο ιμάντων πραγματοποιήθηκε κά­τω από δύσκολες συνθήκες (μικρός υπολειπόμενος χρόνος κατάδυσης, αποφυγή διέλευσης για λόγους ασφαλείας εκατέρωθεν του ανελκυσθέντος τμήματος και μέτρια υποθαλάσσια ρεύματα). Παρά τις δυσκολίες, επετεύχθη η καλύτερη δυνα­τή πρόσδεση και ασφάλιση του τμήματος, καθώς όλες οι θηλιές των επιλεγέντων ιμά­ντων συγκεντρώθηκαν σε σημείο πλησίον του κέντρου βάρους του τμήματος (γεγο­νός που εξασφάλισε την οριζοντιοποίησή του) και σε απόσταση πλησίον του ανελκυ­σθέντος τμήματος (γεγονός που εξασφά­λιζε την ασφαλή διέλευση του άνωθεν της κουπαστής του καταστρώματος). Στη συ­νέχεια, ακολούθησε η πρόσδεση των θη­λιών των ιμάντων στον γάντζο άλλου βα­ρούλκου, με το οποίο θα πραγματοποιού­νταν η τελική ανέλκυση.

Μετά την ολοκλήρωση των εργασι­ών και τον τελικό έλεγχο των προσδέσεων, από την ΚΟΣΥΘΕ, πραγματοποιήθηκε ανάδυση με στάση αποσυμπίεσης. Ο επικεφαλής δύτης παρέμεινε στην επιφάνεια της θάλασσας προκειμένου να παρακολουθεί την ασφαλή εναλλαγή των δύο βα­ρούλκων και την εξέλιξη των ανέλκυσης. Η ανέλκυση ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία.

Όλα αυτά γράφονται και διαβάζονται εύκολα. Γίνονται όμως πολύ δύσκολα. Τα μεγάλα βάθη και οι λεπτοί χειρισμοί που απαιτούνταν, ώστε να μην προκληθούν επιπλέον ζημιές στα τμήματα του αερο­σκάφους, μόνο βοηθητικά προς το έργο αυτών που είχαν αναλάβει την ανέλκυση δεν ήταν. Αυτό -αν μη τι άλλο- δείχνει την ποιότητα και το πολύ υψηλό επαγγελματι­κό επίπεδο των ανθρώπων της ΚΟΣΥΘΕ και του ΕΛΚΕΘΕ. Κι εδώ ακριβώς βρίσκε­ται το αισιόδοξο μήνυμα. Με απλά λόγια: έχουμε τους ανθρώπους! Ας τους δώσου­με τα μέσα! Περιττό, βέβαια, να πούμε ότι αυτό σημαίνει έργα κι όχι λόγια και μάλι­στα παχιά...

Η εξέταση των τμημάτων, που ανελκύστηκαν, θα δείξουν τα αίτια της πτώσης του Mirage 2000 EG 239. Ελπίζουμε τα πορίσματα της επιτροπής έρευνας να ανακοι­νωθούν, όπως γίνεται στις περισσότερες ΝΑΤΟϊκές-ευρωπαϊκές αεροπορίες και να πάψει αυτή η, σαφώς αδικαιολόγητη, μυστικοπάθεια που επικρατεί σε μας. 

Του Ηλία Νταλούμη

(ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ-04/07/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Περισσότερα »

ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ: Το σύντομο ανέκδοτο … περί εξοπλισμών

- Του Ηλία Νταλούμη -

Το βράδυ, μάλλον νωρίς, της Τρί­της 7ης Φεβρουαρίου 2017 οι διαπιστευμένοι συντάκτες στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας λά­βαμε ένα e-mail που είχε το ακόλουθο μή­νυμα που ανέφερε επί λέξει: «NON PAPER - Με εντολή του Υπουργού Εθνικής Άμυ­νας Πάνου Καμμένου και μετά από εισή­γηση των Επιτελείων ξεκίνησε η διαδικα­σία για την αναβάθμιση των μαχητικών αε­ροσκαφών F-16, εκδηλώθηκε ενδιαφέρον προς την αμερικανική κυβέρνηση για την προμήθεια αεροσκαφών πέμπτης γενιάς (F -35) και βρίσκεται σε τελικό στάδιο η υπο­στήριξη και συντήρηση των αντιαεροπορι­κών πυραύλων S-300.». Σίγουρα το ζήτη­μα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον από πολ­λές πλευρές. Αλλά καλύτερα να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Για τον εκσυγχρονισμό των F-16, πριν από πέντε (5) μήνες είχαμε αναφερθεί στο τεύχος της «Α&Δ» του Οκτωβρίου του 2016. Τίποτε από τότε δεν έχει αλλά­ξει! Επομένως, είναι όλα επίκαιρα και δεν θα ήταν καθόλου άσχημο να τα θυμηθού­με. Γράφαμε λοιπόν: «...Αναλυτικά λοιπόν έχουμε και λέμε:

F-16 C/D block 30 32

F-16 C/D block 50 38

F-16 C/D block 52+ 55

F-16 C/D block 52+Adv 30

Σύνολο F-16 C/D 155 

...Ακόμα και αν δεν ήμαστε στην πα­ρούσα δεινή οικονομική κατάσταση, ο με­γαλύτερος αριθμός των υπαρχόντων μα­χητικών θα έπρεπε να εκσυγχρονιστεί. Και ο λόγος είναι εξαιρετικά απλός: ποτέ δεν πετάς στο καλάθι των αχρήστων κάτι χρή­σιμο. Οι εκσυγχρονισμοί-αναβαθμίσεις μπορεί να είναι αυτήν την εποχή "της μό­δας" όμως πάντα ήσαν εξαιρετικά χρήσι­μοι...».

Ως προς το τι πρέπει να περιλαμβάνει αυτή η αναβάθμιση, αναφέραμε: «... το καλό στην υπόθεση είναι ότι η Lockheed Martin έχει κάνει καλή προεργασία και η πρότασή της είναι εν πολλοίς αποδεκτή από την Αεροπορία. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την μελέτη. τα F-16 των block 50, 52+ και 52+Αdv, θα αναβαθμιστούν στο επίπεδο F-16V, όπως τα ονομάζει η Lockheed Martin. Τα δε F-16 block 30 θα γίνουν F-16 Μ2, που θα μπορούσαμε να πούμε ότι αντιστοιχεί στο block 52+. Και μπορεί να ακούγονται ωραία όλα αυτά, να δούμε όμως και τι σημαίνουν. Κατά πρώτον, θα υπάρξει ομοιοτυπία και η Αεροπορία θα διαθέτει 123 σύγχρονα αεροπλάνα με τις ίδιες δυνατότητες. Κατά δεύτερον, για τον εκσυγχρονισμό των block 30 θα χρησιμοποιηθούν πολλές από τις συσκευές και τα εξαρτήματα που θα αφαιρεθούν από τους τρεις άλλους τύπους. Και αυτό μπορεί να ακούγεται απλό, είναι όμως αρκετά σημαντικό καθώς έτσι πετυχαίνουμε μεγάλη οικονομία. Γα παράδειγμα το ραντάρ ΑΡG-68 (V) 9 FCΗ που θα βγει από τα block 50, 52+ και 52+Αdv και θα τοποθετηθεί στα block 30, αφενός δεν θα κοστίσει τίποτα περισσότερο από τα ημερομίσθια των τεχνιτών κι αφετέρου θα αναβαθμίσει σημαντικά τα block 30». Για το πόσο - θα κοστίσει αυτή η υπόθεση λέγαμε: «...για - μεν τα F-16 το προϋπολογιζόμενο κόστος είναι της τάξης των 2 δισ. δολαρίων ΗΠΑ, ήτοι περί τα 1,8 δισ. Ευρώ... Η Lockheed Marti πάντως αφήνει κάποια «παράθυρα» για ευμενή χρηματοδότηση της πρότασής της μέσω διαφόρων προγραμμάτων της κυβέρνησης των ΗΠΑ.».

Κι έως εδώ όλα -τρόπος του λέγειν- καλά. Γιατί τελικά φαίνεται ότι υπάρχει δι­αφοροποίηση ανάμεσα στο ΓΕΑ και το ΥΕΘΑ. Η μεν Πολεμική Αεροπορία θέλει τον εκσυγχρονισμό και των 155 F-16. Αντίθετα, το Υπουργείο φαίνεται να προτιμά τον εκ­συγχρονισμό μόνον των 123 block 50,52+ και 52+Αdv. Μη επιβεβαιωμένες πληροφο­ρίες αναφέρουν ότι το ΥΕΘΑ μελετά την περίπτωση τα 32 block 30 να πουληθούν. Έτσι θα εισπραχθούν κάποια χρήματα, με τα οποία θα υπάρξει μια ελάφρυνση των αμυντικών δαπανών. Αυτό καταρχήν ακούγεται ωραίο. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να υλοποιηθεί μια τέτοια σκέψη. Γιατί ακό­μα κι αν δεχθούμε ότι εξασφαλίζουμε την άδεια για την πώληση (αυτήν που αποκα­λούν του «τελικού χρήστη») από τις ΗΠΑ, ποια θα μπορούσε να είναι η χώρα που θα τα αγοράσει; Όταν μάλιστα οι ίδιες οι ΗΠΑ φροντίζουν να πωλούν αντίστοιχα μοντέλα του F-16 από τα αποθέματα που έχουν - μάλλον σε αφθονία- στην περίφημη Davis Monthan.

Αν και στην Αεροπορία αντιλαμβάνο­νται πλήρως το οικονομικό όφελος που θα προκύψει από τυχόν πώληση των block 30, αυτό που αντιτείνουν είναι: «και πώς θα αντικατασταθεί η μείωση κατά 32 ή σε πο­σοστό 20,65%, της δύναμης των μαχητι­κών;». Πρόκειται για ερώτημα άκρως ρεα­λιστικό, στο οποίο όμως δεν έχει υπάρξει μια πειστική απάντηση εκ μέρους του ΥΕΘΑ. Ή μάλλον είχαμε το δεύτερο σκέλος του προαναφερθέντος non paper. Αυτό το «...εκδηλώθηκε ενδιαφέρον προς την αμε­ρικανική κυβέρνηση για την προμήθεια αε­ροσκαφών πέμπτης γενιάς (F-35)...».

Καταρχήν αυτό το «εκδηλώθηκε εν­διαφέρον προς την αμερικανική κυβέρ­νηση» δεν σημαίνει και πολλά πράγματα. Για να μην πούμε σχεδόν τίποτε. Εδώ και αρκετά χρόνια, από τότε που η Lockheed Martin ξεκίνησε τη δημιουργία του F-35 - JSF (JointServicesFighter) το έλεγαν τό­τε- έκανε πολλές κρούσεις στις ελληνι­κές κυβερνήσεις να συμμετάσχει και η Ελλάδα στην ανάπτυξη του εν λόγω μαχητικού. Η απάντηση, διαχρονικά και διακομ­ματικά, ήταν αρνητική. Οι λόγοι της απόρ­ριψης αρκετοί και -οπωσδήποτε- με λογι­κή βάση. Βλέποντας πως έχει εξελιχθεί το πρόγραμμα και πόσο έχει αυτό κοστίσει, τότε δε μπορούμε παρά να αποδεχτούμε τη μη συμμετοχή μας. Το σημερινό F-35 απέχει πολύ από το να είναι το μαχητικό που επαγγελλόταν π Lockheed Martin. Αν λοιπόν δούμε κάποια στιγμή ο πρόεδρος Trump να το σταματά και να αφήνει μόνο την έκδοση F-35Β (της κάθετης προσγεί­ωσης), μη μας φανεί και πολύ παράξενο.

Αλλά ας δεχτούμε ότι το F-35 προχω­ρά και η Τουρκία θα αρχίσει να παραλαμ­βάνει -μάλλον περί το 2025- τα 30 που έχει ήδη παραγγείλει και άλλα 70 που, πι­θανώς, θα παραγγείλει. Το θέμα είναι πως θα τα αντιμετωπίσει η Ελλάδα. Από το ΥΕΘΑ κάνουν λόγο για 20 F-35. Και ακούγε­ται ωραία. Το ζήτημα είναι πόσο αυτά θα κοστίζουν και πότε θα αρχίσουν να παρα­λαμβάνονται. Αν σήμερα, αρχές Μαρτί­ου του 2017, η Ελλάδα προχωρούσε στην υπογραφή μιας τέτοιας σύμβασης -με την κυβέρνηση των ΗΓΊΑ, τη Lockheed Martin ή όποιον, τέλος πάντων, εμπλέκεται ή μπο­ρεί να εμπλακεί- ένα είναι σίγουρο: F-35 με ελληνικά εθνόσημα, δεν υπάρχει η πα­ραμικρή περίπτωση να εμφανιστεί νωρί­τερα από το 2028. Και μάλλον είμαστε αι­σιόδοξοι. Ποιος το λέει αυτό; Μα η ίδια η Lockheed Martin το αφήνει να εννοηθεί στα δικά της κείμενα.

Το άλλο σοβαρότατο θέμα είναι πό­σο θα κοστίζει το f-35; Στον ιστότοπο www.f35.comη που, βεβαίως, είναι της Lockheed Martin, αναφέρεται:

«The most recently contracted unit costs for Low Initial Production lot 9 (not including the engine) are:

F-35Α: $102.1 Milliοη/jet
F-35Β: $131.6 Milliοη/jet
F-35C: $132. Milliοη/jet

The U.S Government and F-35 industrial team continue to collaborate to further reduse F-35 costs for future production lots».

Η στα ελληνικά: «Το πιο πρόσφατο, ανά μονάδα, κόστος που μπήκε σε συμ­βόλαιο για Χαμηλού Ρυθμού Αρχικής Πα­ραγωγής της 9ης παρτίδας (δεν συμπερι­λαμβάνεται ο κινητήρας) είναι:

F-35 Α: $102.1 εκατομμύρια/αεροσκάφος
F-35Β: $131.6 εκατομμύρια/αεροσκάφος
F-35C: $132.2 εκατομμύρια/αεροσκάφος

Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ και η βιομηχα­νική ομάδα (κατασκευής) του F-35 συνεχί­ζουν να συνεργάζονται για την περαιτέρω μείωση του κόστους των F-35 για τις μελ­λοντικές παρτίδες παραγωγής».

Και να δεχτούμε την εκφραζόμενη ευ­χή για μείωση του κόστους. Πόσο αυτό μπορεί να πέσει; Να πούμε ότι μαζί με κι­νητήρα, ανταλλακτικά, εκπαίδευση και όλα τα συμπαρομαρτούντα φτάνει τα 100 εκα­τομμύρια ανά αεροσκάφος; Που θα βρε­θούν τα απαιτούμενα 2 δισ. δολάρια; Εδώ κόβουμε τα 32 block 30, γιατί δεν έχου­με χρήματα, μας περισσεύουν για τα F-35; Τώρα το ότι κανείς δεν κάνει τον κόπο να μας εξηγήσει πώς με 20 μόνο αεροπλά­να θα αντιμετωπίσουν τα 100 τουρκικά, το αφήνουμε ασχολίαστο.

Φτάνουμε έτσι στο τρίτο σκέλος του non-paper. Αυτό για την «υποστήριξη και συντήρηση των αντιαεροπορικών πυραύ­λων S-300.».

Τους S-300 τους «κληρονο­μήσαμε» από την Κύπρο. Όταν η τότε πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της έκανε δύο τραγικά σφάλματα: - πρώτον, προτίμησε να προμηθευτεί πυραυλικό αντιαεροπορικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς αντί ένα μέ­σου βεληνεκούς και -δεύτερον, φρόντισε όχι απλώς να το ανακοινώσει, αλλά να το διατυμπανίζει! Αποτέλεσμα ήταν η Τουρ­κία να δηλώσει ότι θα το κατέστρεφε μόλις αυτό αποβιβάζονταν στο νησί. Τότε, «την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενες», Ελλάδα και Κύπρος αναγκάστηκαν να καταπιούν τις τουρκικές απειλές. Να καταλήξουν οι S-300 στην Κρήτη και μετά από λίγο η Κύ­προς να προμηθευτεί -έχοντας μάθει το μάθημα ότι «η σιωπή είναι χρυσός»- το μέ­σου βεληνεκούς σύστημα ΒUΚ που και πο­λύ καλό είναι και καλύπτει επαρκέστατα τις ανάγκες της Κύπρου.

Στην Ελλάδα, οι S-300 κάλυπταν και καλύπτουν κάποιες ανάγκες. Τώρα λοι­πόν πρέπει να υπάρξει υποστήριξη και συ­ντήρηση του συστήματος. Το προϋπολο­γιζόμενο ποσό δεν είναι μεγάλο. Διαρρέεται ότι είναι της τάξης των 9,5 εκατ. ευρώ. Σίγουρα μικρό, αν είναι όντως αυτό. Γιατί υπάρχουν δύο ζητήματα: Αφενός να γίνουν όντως οι αρμόζουσες ενέργει­ες και αφετέρου να είναι, για πολύ καιρό, λειτουργικά εντάξει το σύστημα. Ας ελπί­σουμε ότι και για τα δύο θα υπάρξει θετι­κό αποτέλεσμα.

Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια, ανα­δεικνύεται μια σοβαρή έλλειψη στον προ­γραμματισμό των αμυντικών μας ανα­γκών. Αντί να προσπαθούμε να συντηρή­σουμε ένα σύστημα, να προσπαθήσουμε να βρούμε τον αντικαταστατή του. Η περί­πτωση της Νορβηγίας είναι πολύ χαρακτη­ριστική. Η νορβηγική Kongsberg, σε συ­νεργασία με την αμερικανική Raytheon, δημιούργησαν το σύστημα ΝΑSΑΜS (Norwegian Advanced Surface -to -Air Missile System).

Τι είναι αυτό; Βασικά η ανάπτυξη του γνωστού βλήματος αέρος- αέρος ΑΜΡΑΑΜ (Advanced Medium Range Air-to- Air Misile) ή ΑΙΜ-120 όπως είναι η επίσημη ονομασία του, πάνω σε οχήματα Humvee (ΗΜΜWV επισήμως). Έτσι η Νορβηγία απέκτησε ένα σχετικά φθηνό -οπωσδήποτε όμως αποτελεσμα­τικό- αντιαεροπορικό σύστημα. Βεβαί­ως είναι μέσου βεληνεκούς κι όχι μεγάλου, όπως το S-300. Σίγουρα όμως είναι πολύ αποδοτικό και βασίζεται σε συστή­ματα γνωστά - τόσο ο ΑΜΡΑΑΜ όσο και το Humvee- και στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Φαντάζεται κάποιος αν εγκαθιστούσαμε ΝΑSΑΜS ή όπως θα τα ονομά­ζαμε εμείς, στα νησιά του Αιγαίου, τι αδια­πέραστη αντιαεροπορική ασπίδα θα δημι­ουργούσαμε; Οι, κατά τ' άλλα, σύμμαχοι μας Τούρκοι δεν θα είχαν και πολλές δυνατότητες να πλησιάσουν, αφού το Αιγαίο ολόκληρο θα ήταν πλήρως καλυμμένο, θα βασίζονταν μόνο στα όπλα μεγάλου βελη­νεκούς -για τα οποία πολλά μπορούν να ειπωθούν- με τα οποία βεβαίως θα «ασχο­λούνται» οι Patriot. Και να υπολογίσουμε ότι με το ΝΑSΑΜS μπορούμε να αντικατα­στήσουμε τα ΗΑWΚ, που έχουν πια φτάσει στα όρια τους.

Ωραία όλα τα παραπάνω όχι όμως και για όλους... Π.χ. ο κ. Νίκος Φίλης, πρώ­ην υπουργός και σαφώς προβεβλημένο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, έχει εκφράσει πο­λύ συγκεκριμένη αντίρρηση για τους εν λόγω εξοπλισμούς. Πιθανώς, να θεωρεί ότι επειδή ο ΥΕΘΑ Πάνος Καμμένος είναι αρχηγός των ΑΝΕΛ, οι όποιες εξοπλιστι­κές δαπάνες θα αποτελέσουν θετικό στοιχείο γι΄ αυτόν και το κόμμα του και όχι για τον ΣΥΡΙΖΑ! Δε μπορούμε να μπούμε στον τρόπο σκέψης του κ. Φίλη. Αυτό απαιτεί μια εξειδίκευση που δεν έχουμε. Σίγουρα όμως μπορούμε να πούμε ότι η ενίσχυση της Άμυνας της χώρας δεν συντελεί στην ενίσχυση μόνον υπέρ του ενός κόμματος της συγκυβέρνησης ή και όποιων συγκρο­τούν την κυβέρνηση, αλλά ολόκληρης της χώρας, ανεξάρτητα ποια κόμματα κυβερ­νούν. Κι εδώ παύουμε να ασχολούμαστε με την περίπτωση, γιατί απλώς δεν αξίζει.

Αλλά προς τι τα πάθη και οι εντάσεις; Κανένα εξοπλιστικό πρόγραμμα δεν ξεκί­νησε! Το μόνο που έγινε ήταν να αποστα­λούν κάποια LOR (Letter Of Request), ήτοι να ζητηθούν κάποιες -σαφώς γενικές- πληροφορίες για τα θέματα που μας ενδι­αφέρουν. Οι απαντήσεις αναμένονται πε­ρί το Πάσχα και μετά, εφόσον όντως θέ­λουμε να προχωρήσουμε. Έχει ο θεός...

(ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ-04/03/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Περισσότερα »

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ: Οι άγνωστες επιτυχίες του 2015

Τις τελευταίες ημέρες, ο Ελληνικός Στρατός έγινε η αφορμή να δημοσιοποιηθεί η αντιπαράθεση που υποφώσκει τόσο στην πολιτική ηγεσία του ΥΕΘΑ όσο -κι εδώ είναι το σημαντικότερο- ανάμεσα στα δύο κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού, τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ. 

Δε θα ασχοληθούμε καθόλου με αυτό το ζήτημα. Στο κάτω-κάτω της γραφής δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το Στρατό. Αντίθετα, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποια δείγματα των όσων επιτεύχθηκαν το 2015 -μια χρονιά που μόνον «εύκολη» δεν μπορεί να χαρακτηριστεί- τα οποία και αποδεικνύουν τις δυνατότητες και τις ικανότητες που έχει ο Ελληνικός Στρατός. Στοιχεία που, αν χρησιμοποιηθούν σωστά από τις πολιτικές ηγεσίες, θα προσφέρουν πολλά στη χώρα.

Και ξεκινάμε με τις δημιουργικές δραστηριότητες στον τομέα της εκπαίδευσης:

Στελέχη της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών εκπόνησαν μελέτη με την ονομασία «Εκπαιδευτική Εγκατάσταση Εξομοίωσης Άλματος». Μια πρότυπη και πρωτότυπη εκπαιδευτική εγκατάσταση με την οποία επιτυγχάνεται η επαύξηση της επιχειρησιακής εκπαίδευσης του προσωπικού, ενώ υπάρχει και μείωση του κόστους.

Στο Κέντρο Εξομοιωτών Αρμάτων, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε επιτραπέζιο σύστημα εξομοίωσης άρματος μάχης Leopard 1Α5 για τριμελές πλήρωμα, με το λογισμικό εξομοίωσης Steel Beasts Pro. Κι εδώ κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί: «ε, και τι έγινε:». Ε, λοιπόν έγινε! Και πολύ μάλιστα. Αντίστοιχο σύστημα που είχε αγοραστεί στο παρελθόν από το εξωτερικό είχε στοιχίσει περί τα 248.000 €. Το νέο σύστημα -που έχει τις ίδιες εκπαιδευτικές δυνατότητες- κόστισε κάπου 24.000 €, δηλαδή μόλις το ένα δέκατο!

Το προσωπικό του ΤΣΥΑΥ, σχεδίασε και κατασκεύασε δύο εξομοιωτές πτήσης ελικοπτέρων UH-1Η, των γνωστότερων και ως Huey, με λογισμικό πτήσης και εξομοίωσης πραγματικών αεροδρομίων και αεροναυτιλίας με κόστος 20.000€. Να σημειωθεί ότι το πρόγραμμα συνεχίζεται με συνεχείς βελτιώσεις του εξομοιωτή (ρυθμίσεις-παραμετροποίηση λογισμικού εξομοίωσης των μηχανικών μερών, σεναρίων κ.τ.λ.).

Κι εδώ να παραθέσουμε ένα πολύ ενδεικτικό στοιχείο υψηλής παραγωγικότητας που έχει επιτευχθεί από το προσωπικό του Στρατού. Στις αποστολές της Σχολής Αλεξιπτωτιστών εκτελούνται, σε ετήσια βάση, περί τα 8.500 ανοίγματα αλεξιπτώτων. Αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται και ισόποσες συντηρήσεις και συσκευασίες τους. Σε μετρήσεις που έγιναν, αποδείχτηκε ότι οι συσκευαστές του Ελληνικού Στρατού είναι κατά 70% παραγωγικότεροι από τους ξένους συναδέλφους τους! Κι αυτό, όταν η παραγωγικότητα στις ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες -αποδεδειγμένα- είναι από τις χαμηλότερες στην Ε.Ε. Για να μην συγκριθούμε και με τον υπόλοιπο κόσμο και πάθουμε κατάθλιψη...

Ένα άλλο σημείο, στο οποίο το Ελληνικό Δημόσιο δεν διακρίνεται, είναι και αυτό που λέμε «διαχείριση προσωπικού». Κι επ’ αυτού όμως ο Στρατός έκανε την έκπληξη. Στις 7.295 μεταθέσεις προσωπικού που έγιναν, υποβλήθηκαν 564 προσφυγές. Από αυτές μόνο 36 κρίθηκαν βάσιμες. Να δούμε τους αριθμούς αυτούς σε ποσοστά; Λοιπόν οι προσφυγές αποτελούν το 7,73% του συνολικού αριθμού των μεταθέσεων. Οι δε προσφυγές που κρίθηκαν βάσιμες, το 6,38%. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Μα το οι αρμόδιες για τις μεταθέσεις διευθύνσεις του ΓΕΣ, κάνουν καλή δουλειά.

Δε θα μιλήσουμε για τις ασκήσεις -μικρής, κυρίως, κλίμακας λόγω των οικονομικών περιορισμών- που εκτελούνται από τις μονάδες του Στρατού, ούτε και για τις συμμετοχές τους σε διεθνείς. Και ο λόγος είναι πολύ απλός: Η «Α&Δ», σχεδόν σε κάθε τεύχος της, φροντίζει να έχει ένα -μικρό είναι αλήθεια- δείγμα τους. Ένα δείγμα πάντως που αποδεικνύει ότι οι μονάδες όχι μόνο δεν «λουφάρουν», κατά το κοινώς λεγόμενο, αλλά πετυχαίνουν απόλυτα το στόχο τους.

Συνεχίζοντας την αναφορά μας στις άγνωστες επιτυχίες του Στρατού, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε την περίπτωση του 642 Μηχανοκίνητου Τάγματος Πεζικού. Σ’ αυτήν τη μονάδα, λοιπόν, κάθισαν, μελέτησαν και κατασκεύασαν έναν πύργο προστασίας για τον πολυβολητή του Τεθωρακισμένου Οχήματος Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) Μ113, από πυρά διαμετρήματος 7,62 mm και ενίσχυση της θωράκισης για προστασία από μεγαλύτερα διαμετρήματα. Η σημασία αυτού του δημιουργήματος είναι ιδιαίτερα σημαντική, αν αναλογιστούμε ότι στον ΕΣ το Μ113 καλείται να παίζει τον ρόλο Τεθωρακισμένου Οχήματος Μάχης (ΤΟΜΑ), καθώς οι πολιτικές, κυρίως, ηγεσίες φρόντισαν για την μη προμήθειά τους, όταν -την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα- υπήρχαν στην αγορά πολλά μεταχειρισμένα ΤΟΜΑ. Ένα εξίσου σημαντικό όμως στοιχείο αυτού του θέματος είναι ότι το κόστος κατασκευής φτάνει τα 230 €...

Στην περίπτωση της τοποθέτησης πυροβόλων ZU-23 σε ΤΟΜΑ ΒΜΡ-1, έχουμε αναφερθεί σε παλαιότερα τεύχη. Λόγω της σημασίας αυτής της διασκευής όμως, δεν είναι δυνατό να μην την επαναλάβουμε και εδώ. Η μετασκευή ενός ξεπερασμένου ΤΟΜΑ, που είχε αρχίσει να αποσύρεται, σε όχημα με σημαντικές επιχειρησιακές δυνατότητες -ιδιαίτερα για τα νησιά του Αν. Αιγαίου- είναι κάτι παραπάνω από σπουδαία. Αν μάλιστα συνδυαστεί και με το ελάχιστο απαιτούμενο κόστος μετατροπής, τότε έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετική επιτυχία.

Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και η μετασκευή ενός αριθμού παροπλισμένων αρμάτων Leopard 1GR σε οχήματα πυρόσβεσης που θα χρησιμοποιούνται στα πεδία βολής. Κι αν αυτό «ακούγεται» κάπως περιορισμένης στρατιωτικής σημασίας, τότε να σας πούμε μιαν άλλη περίπτωση με πολύ μεγάλη.

Πρόκειται για την αναβάθμιση των γεφυροφόρων Leopard 1 Biber από την κλάση των 50 τόνων, σε αυτήν των 70. Με άλλα λόγια, οι εν λόγω γέφυρες δεν θα έχουν κανένα περιορισμό ως προς το βάρος των οχημάτων που θα μπορούν να περάσουν από αυτές. Και ο λόγος, βέβαια, για τα Leopard 2, το βάρος των οποίων πλησιάζει τους 65 τόνους. Αν αυτό δεν αποτελεί «πολλαπλασιαστή ισχύος», τότε ποια είναι η έννοια του όρου;

Η επόμενη αναφορά μας ίσως δεν έχει την ίδια επιχειρησιακή βαρύτητα, αλλά έχει πολύ μεγάλη οικονομική. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στις ημέρες μας. Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η μελέτη, η ανάπτυξη και η τροποποίηση δύο αρμάτων Leopard 2Α4, στα οποία αφαιρέθηκε ο σωλήνας του πυροβόλου των 120 mm με άλλον των 105 mm. Σε όσους αναρωτηθούν για τη σημασία του εν λόγω εγχειρήματος, να τους θυμίσουμε ότι, με τα πυρομαχικά των 120 mm, υπάρχει μια πολύ μεγάλη και πονεμένη -δεν χρειάζονται εισαγωγικά γιατί είναι όντως τέτοια- ιστορία την τελευταία δεκαπενταετία. Τα αποθέματα σε βλήματα των 120 mm θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι στο χαμηλότερο επιτρεπόμενο επίπεδο, καθώς δεν υπάρχουν χρήματα, για ν’ αγοραστεί η απαιτούμενη ποσότητα. Έτσι, αλλάζοντας το σωλήνα του πυροβόλου, τα πληρώματα των Leopard 2 εκπαιδεύονται και ασκούνται κανονικότατα, χρησιμοποιώντας βλήματα των 105 mm, στα οποία υπάρχει υπερεπάρκεια. Υπόψη ότι, σε περίπτωση που χρειαστεί επαναφορά στα 120 mm, αυτή είναι μια πολύ εύκολη διαδικασία.

Και αν κουραστήκατε με τις «πολεμοχαρείς» διαδικασίες, να περάσουμε σε πολύ πιο ...ειρηνικές. Κατασκευαστική εταιρεία προκειμένου να κατασκευάσει ένα κτίριο, όπου θα εκτελούνται οι δοκιμές του συστήματος μετάδοσης κίνησης των αρμάτων Leopard, είχε καταθέσει προϋπολογισμό δαπάνης 2.200.000 €. Φυσικά, η όλη υπόθεση είχε «κολλήσει» ελλείψει χρημάτων. Το ζήτημα λύθηκε από το 747 Ειδικό Τάγμα Μηχανικού που κατασκεύασε το εν λόγω κτίριο με τελικό συνολικό κόστος 200.000 €! Με άλλα λόγια, μόλις στο 9% του ποσού που είχε ζητηθεί.

Και να κλείσουμε με ένα θέμα που έχει σχέση με τη δημόσια εκπαίδευση. Στο Διδυμότειχο υπάρχει ΤΕΙ Νοσηλευτικής. Όταν δημιουργήθηκε, κανένας δεν πρόβλεψε ότι οι σπουδαστές του θα έπρεπε να κάνουν και πρακτική εκπαίδευση σε κάποιο νοσοκομείο. Το κοντινότερο βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη. Υπήρχε, επομένως, πρόβλημα. Και μάλιστα σοβαρό. Η λύση δόθηκε στις αρχές του 2013, με τη βοήθεια του Στρατού βεβαίως. Έτσι, λοιπόν, οι σπουδαστές κάνουν την πρακτική τους εκπαίδευση στο 219 Κινητό Χειρουργικό Νοσοκομείο Εκστρατείας -ΚΙΧΝΕ στη στρατιωτική ορολογία- που εδρεύει στην ίδια πόλη! Το Διδυμότειχο. Η εκπαίδευση γίνεται σε καθημερινή βάση και περιλαμβάνει εργαστηριακή εξέταση μαθημάτων στην παθολογική, χειρουργική, επείγουσα νοσηλευτική και νοσηλευτική ψυχικής υγείας. Αλήθεια πόσες ευχαριστίες έχουμε ακούσει επ’ αυτού;

Όπως και δεν έχουμε ακούσει για τις αεροδιακομιδές με ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού από τα νησιά του Αιγαίου προς τα μεγάλα νοσοκομεία. Όλα αυτά τα θεωρούμε ως αυτονόητα στο πλαίσιο της «κοινωνικής προσφοράς». Ξεχνάμε όμως δύο πράγματα: πρώτον, αυτή η «κοινωνική προσφορά» είναι μια καθημερινή διαδικασία, επειδή το κράτος αδυνατεί να προσφέρει στους πολίτες του κάποιες βασικές κοινωνικές υπηρεσίες και, δεύτερον, η πρωταρχική «κοινωνική προσφορά» του Στρατού είναι να είναι έτοιμος και ικανός να υπερασπιστεί τη χώρα και την ελευθερία των πολιτών της.

Δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται κάποιος επίλογος στο θέμα μας. Ας ελπίσουμε -η ελπίδα πεθαίνει τελευταία- ότι οι αρμόδιοι θα αντιληφθούν πώς δουλεύει ο Στρατός και θα πράξουν ανάλογα.

(ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ 04/04/2016 – ΗΛΙΑΣ ΝΤΑΛΟΥΜΗΣ - forapartida-forapartida.blogspot.gr)

Περισσότερα »

ΥΦΕΘΑ Νίκος Τόσκας: «Τι θα αλλάξουμε στις Ένοπλες Δυνάμεις»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΗΛΙΑ ΝΤΑΛΟΥΜΗ Ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Τόσκας είναι, αν όχι ο μοναδικός, οπωσδήποτε ένα από τα ελάχιστα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου που γνωρίζουν, σε όλο τους το μέγεθος, τα θέματα των Ενόπλων Δυνάμεων και της Άμυνας γενικότερα. Κι αυτό όχι μόνον... λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας -είναι υποστράτηγος ε.α., προερχόμενος από το Όπλο των Τεθωρακισμένων- αλλά και λόγω της ενασχόλησής του με τα της Άμυνας και μετά την αποστρατεία του, είτε ως διδάσκων στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων είτε αρθρογραφώντας. Για τους αναγνώστες της «Α&Δ», ο κ. Τόσκας μόνον άγνωστος δεν είναι, καθώς πολλά -αν όχι τα περισσότερα- άρθρα του έχουν φιλοξενηθεί στις σελίδες του περιοδικού μας. Στη συνέντευξη που ακολουθεί λέει πολλά και ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα. «ΑΜΥΝΑ & ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ»: Τα τελευταία 17 χρόνια οι πάντες, όταν αναφέρονταν στις Ένοπλες Δυνάμεις, έκαναν λόγο για «αλλαγές», «εκσυγχρονισμό», «αναδιοργάνωση» «βαθιές τομές» κι ένα σωρό άλλους τέτοιους εύηχους χαρακτηρισμούς, χωρίς ωστόσο να αλλάξουν πολλά πράγματα. Έχει η κυβέρνηση το πρόγραμμα και -προπαντός- τη θέληση να προχωρήσει σε πράξεις που θα βελτιώσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις; ΥΦΕΘΑ Νίκος Τόσκας: Έχετε δίκαιο, όταν προβληματίζεστε και αμφιβάλλετε, όταν ακούτε όρους που έχουν σχέση με «αναδιοργάνωση», «βαθιές τομές» κ.λπ. Πολλές έννοιες έχουν χάσει τη σημασία τους, επειδή χρησιμοποιήθηκαν για να εξυπηρετήσουν σκοπιμότητες της στιγμής, κομματικές, ευκαιριακές, τοπικές, συντεχνιακές, χωρίς να ανταποκρίνονται τα λόγια στα έργα. Από εμάς κι εννοώ, όλη την κυβέρνηση, αλλά -ειδικά για τα θέματα που συζητάμε- όλη την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, υπάρχει και η βούληση και η γνώση, για να δρομολογηθούν μεταρρυθμίσεις που θα οδηγήσουν σε ποσοτικές και τελικά ποιοτικές αλλαγές. «Α&Δ»: Θα μπορούσατε να μας δώσετε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των σχεδιαζόμενων αλλαγών; Νίκος Τόσκας: Η τωρινή στελέχωση των σχηματισμών και μονάδων σε κρίσιμες περιοχές δεν είναι καθόλου ικανοποιητική. Σχεδιάζουμε να αυξήσουμε το ποσοστό με παράλληλη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στις δυσκολότερες περιοχές της Θράκης και των νησιών. «Α&Δ»: Για αρκετά χρόνια έχετε διδάξει στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και, επομένως, έχετε άμεση εμπειρία του εκπαιδευτικού συστήματος στις στρατιωτικές σχολές. Τι πιστεύετε ότι πρέπει να αλλάξει; Νίκος Τόσκας: Στις στρατιωτικές σχολές των Κλάδων δεν υπάρχει ενιαία κατεύθυνση σε ότι αφορά τον αξιωματικό που θέλουμε να δημιουργήσουμε. Υπάρχει υπερβολικός αριθμός ακαδημαϊκών μαθημάτων, πέραν των πραγματικών επιδιώξεων, και η στρατιωτική εκπαίδευση είναι προσαρμοσμένη σε παλαιό πρότυπα. Το αποτέλεσμα δεν είναι ικανοποιητικό και γι’ αυτό θα γίνουν σύντομα αλλαγές, ώστε να παράγουμε αξιωματικούς με γνώση, πειθαρχία και δημοκρατική πατριωτική αντίληψη. «Α&Δ»: Οι σχολές υπαξιωματικών, για ανεξήγητους λόγους, δεν αναβαθμίστηκαν, όπως τα ΤΕΙ, σε σχολές πανεπιστημιακού επιπέδου. Σκοπεύετε να προχωρήσετε άμεσα στην άρση αυτής της αδικίας; Νίκος Τόσκας: Στην ίδια κατεύθυνση, θα εξετάσουμε την εκπαίδευση των υπαξιωματικών. Χρειαζόμαστε μαχητές, αλλά και μορφωμένα στελέχη. Μέχρι τώρα, οι σχολές υπαξιωματικών ήταν σχολές μειωμένης προτεραιότητας, θα προχωρήσουμε στις απαραίτητες αλλαγές. «Α&Δ»: Ο θεσμός του επαγγελματία οπλίτη (ΕΠΟΠ) υστερούσε των αντίστοιχων θεσμών των άλλων ΝΑΤΟϊκών Ενόπλων Δυνάμεων ήδη από την εποχή της δημιουργίας του. Αποδείχτηκε όμως ένας σαφώς χρήσιμος θεσμός, θα προχωρήσετε σε βελτιώσεις; Νίκος Τόσκας: Ο θεσμός των ΕΠΟΠ δημιουργήθηκε πρόχειρα, με πολλές αβεβαιότητες και ασάφειες, και γι’ αυτό, αν και πρόσφερε πολλά, υστερεί. Οι επαγγελματίες οπλίτες είναι το απαραίτητο επίπεδο που αυξάνει τη μαχητική ικανότητα των μονάδων. Δεν είναι οι επαγγελματίες της «σκοπιάς» και θα πρέπει να εξετάσουμε την ηλικιακή τους γήρανση και τον τρόπο χρησιμοποίησής τους. Σαφώς είναι χρήσιμος θεσμός, αλλά θα πρέπει να αξιοποιηθούν επιχειρησιακά και οι στρατεύσιμοι οπλίτες, θα πρέπει να ξεφύγουμε από την εμφυλιοπολεμική και ευθυνόφοβη αντίληψη των περιμετρικών σκοπιών στα στρατόπεδα. Ο πληθυσμός, αλλά και ο προϋπολογισμός μας δεν επαρκεί για τέτοιες σπατάλες, ειδικά αυτή την περίοδο. «Α&Δ»: Τι θα γίνει με τη θητεία; Σκοπεύετε να «κλείσετε τα παράθυρα» που την υπονομεύουν και δημιουργούν στρατιές ανυπότακτων; Νίκος Τόσκας: Η θητεία υπονομεύεται κύρια από την μεγάλη διασπορά των μονάδων και στρατοπέδων και την αλόγιστη χρησιμοποίηση των στρατευμένων σε θέματα ασφάλειας. Χρειαζόμαστε και μορφωμένους στρατευμένους και εκπαιδευμένους στρατιωτικά και με πίστη στα δημοκρατικά πατριωτικά ιδεώδη. Χρειάζεται να κλείσουν «παράθυρα», αλλά και να ανοίξουν ευκαιρίες σοβαρής ενασχόλησης. Η θητεία δεν είναι αγγαρεία, είναι πατριωτική υποχρέωση και έναρξη προσφοράς στα κοινά. «Α&Δ»: Κύριε Τόσκα σας ευχαριστούμε πολύ και σας ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο σας. Νίκος Τόσκας: Κι εγώ σας ευχαριστώ. (ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΜΑΡΤΙΟΣ 2015) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Ένας πατέρας (Σ)ΣΑΣΙΤΗ σχολιάζει το άρθρο του κ. Νταλούμη

Το άρθρο του κ. Νταλούμη το αναρτήσαμε ΕΔΩ Προφανώς ο Νταλούμης και κάθε ΝΤΑΛΟΥΜΗΣ έχει κόμπλεξ με τη ΣΣΑΣ. Επίσης είναι άσχετος και αδαής και μόνο κόμπλεξ και χολή βγάζει. Σε ότι αφορά τη Στρατιωτική εκπαίδευση της ΣΣΑΣ δεν έχει παρά να την επισκεφτεί. Μη ξεχνάμε ότι οι ΣΣΑΣΙΤΕΣ δεν είναι επιχειρησιακοί αξιωματικοί αλλά Σωμάτων. Άλλη η εκπαίδευση της ΣΣΕ, άλλη των Ν.Δ, άλλη των Ικάρων. Επιπρόσθετα... οι ΝΤΑΛΟΥΜΗΔΕΣ θα πρέπει να ανατρέξουν στη μακρόχρονη ιστορία της ΣΣΑΣ για να καταλάβουν επιτέλους γιατί πρέπει να υπάρχει η ΣΣΑΣ και γιατί ξαναλειτούργησε παρά το ότι και παλαιότερα κάποια ΝΤΑΛΟΥΜΑΚΙΑ την έκλεισαν -με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα - για να αποδειχθεί από τα πράγματα το πόσο λάθος ήταν και έτσι να ΞΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ. Σε ότι αφορά το κόστος λειτουργίας της Σχολής μπορείτε κύριε Νταλούμη, να μας το τεκμηριώσει με νούμερα? Οι περισσότεροι ΣΣΑΣΙΤΕΣ -ΟΛΟΙ ΘΑ ΕΛΕΓΑ- διατηρούν και σπίτι στη πόλη, εάν δεν τρέφονταν στη ΣΣΑΣ θα τρέφονταν στη Φοιτητική Λέσχη είτε δωρεάν είτε με μικρό αντίτιμο. Τα βιβλία τους τα παίρνουν δωρεάν, όπως όλοι οι πολίτες φοιτητές. Ποιο είναι το μεγάλο κόστος? 1) Το φαγητό στη Σχολή? Εάν δεν έτρωγαν εκεί θα έτρωγαν στη φοιτητική Λέσχη, αλλά και σαν φαντάροι πάλι δεν θα έτρωγαν στο στρατόπεδό τους? 2) Το κόστος διανυκτέρευσης? Οι περισσότεροι -ΟΛΟΙ ΘΑ ΕΛΕΓΑ- διατηρούν σπίτι στη πόλη, αλλά και σαν φαντάροι δεν θα έμεναν στο στρατώνα? Οι στολές τους? Εάν ήσαν στρατιώτες ή έφεδροι αξιωματικοί δεν θα είχαν στολές? Μήπως οι στολές εξόδου τους είναι το .....«κόστος»? 3) Οι εκπαιδευτικές επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και στρατιωτικούς χώρους (Βιργίνα, Ρούπελ, κλπ..) είναι το κόστος? Μα αυτό αφορά μόνο στα καύσιμα. Τα στρατιωτικά λεωφορεία και οι οδηγοί τους υπάρχουν έτσι και αλλιώς.... αυτό είναι το τρομερό κόστος? Και οι επισκέψεις αυτές είναι περιορισμένες και όχι για όλα τα έτη και όχι πάντα για όλους τους μαθητές..... 4) Τα στρατιωτικά μαθήματα που γίνονται στη Σχολή από Εκπαιδευτές Αξιωματικούς? 5) Η διδασκαλία ξένης γλώσσας από 2-3 δασκάλους ξένων γλωσσών, των οποίων η Σύμβαση ανανεώνεται κάθε χρόνο και έτσι δίνεται ...δουλειά σε κάποιους ανθρώπους -όπως εσείς κύριε Νταλούμη γράφετε- και δεν φεύγουν ....έξω? 6) Το χαρτζιλίκι των 110 ευρώ το μήνα που παίρνουν? Εάν ήταν στρατεύσιμοι ή έφεδροι αξιωματικοί δεν θα έπαιρναν ένα ανάλογο χαρτζιλίκι? Τέλος κύριε Νταλούμη το όποιο κόστος αυτών των παιδιών είναι ελάχιστο ...τόσο ουσιαστικά όσο και σε σχέση με τις υπηρεσίες που προσφέρουν αυτά τα παιδιά στη διάρκεια της εκπαίδευσής τους στη Σχολή (συμμετοχή σε εθελοντικές κοινωνικές πρωτοβουλίες, συμμετοχή στην εκπαίδευση των μικρότερων, στρατιωτικές υπηρεσίες, κλπ)... Αλήθεια πόσο θα σας στοίχιζαν οι οπλίτες μακράς θητείας? Αυτά τα παιδιά -εάν μη τι άλλο- έχουν καλύτερη εκπαίδευση από πολλούς αξιωματικούς και υπαξιωματικούς και σίγουρα από... οπλίτες. Μη ξεχνάτε ότι είναι παιδιά ενός πολύ υψηλού IQ, γεγονός που σημαίνει ότι μια ώρα στρατιωτική εκπαίδευση σε αυτά... ισοδυναμεί με πολλές ώρες σε άλλους .... Τέλος τα όσα γράφεται για την πρόσληψη πολιτών και τη μείωση του κόστους και της ανεργίας των νέων....είναι επιεικώς ...μπούρδες- μετά... συγχωρήσεως- γιατί: 1) Πόσο θα κοστίσει η στρατιωτικοποίηση αυτών των διπλωματούχων πολιτών? 2) Πόσο θα καταστεί εφικτό - σε ένα πολίτη γιατρό 24-25 χρόνων να μπει στη νοοτροπία του στρατού? Εσείς -εάν πήγατε στρατό εξ αναβολής, πόσο σας ήταν εύκολο να εξοικειωθείτε? Μη ξεχνάτε ότι ο Στρατός δεν είναι Λιμενικό. Άλλος ο ρόλος των ενόπλων δυνάμεων. 3) Πόσο θα μειωθεί η ανεργία των νέων πτυχιούχων? Καθόλου, γιατί: α) Τις θέσεις θα καταλάμβαναν πάλι αυτοί που θα έμπαιναν στη ΣΣΑΣ (εάν έδιναν εξετάσεις) Αφού όσοι εισέρχονται στη ΣΣΑΣ είναι μεταξύ των αρίστων από τους άριστους. Απόδειξη του πόσο εκτός από τα κοινά πλαίσια είναι οι επιδόσεις των ΣΣΑΣΙΤΩΝ, αποτελεί -πέρα από τα πολλά μόρια εισαγωγής τους στη ΣΣΑΣ, και το γεγονός ότι πολλοί ΣΣΑΣΙΤΕΣ τελειώνουν τη Οικονομική Σχολή του ΑΠΘ στα 3,5 χρόνια. Ήδη, από τη ΣΣΑΣ το 2013, ορκίστηκαν πτυχιούχοι του Οικονομικού 18 4-ετείς ΣΣΑΣΙΤΕΣ, αμέσως μετά το τέλος του ....7ου εξαμήνου!!!! Άρα μη κάνετε «όρεξη» πάλι αυτοί που θα έμπαιναν στη ΣΣΑΣ, αυτοί και πάλι θα έμπαιναν στις ΕΔ, αλλά σαν πολίτες πτυχιούχοι, αυτή τη φορά! β) Έχει μειωθεί τόσο ο αριθμός των εισερχομένων στα τμήματα της ΣΣΑΣ (πχ οι γιατροί που μπήκαν το 2013 ήταν δεν ήταν 12 άτομα ) που η συμμετοχή των θέσεων αυτών στη μείωση της ανεργίας είναι πρακτικά μηδενική. Άρα για ποια μείωση ανεργίας μιλάτε?... Κύριε Νταλούμη πρέπει εκτός από απληροφόρητος να είστε και πολύ πικραμένος..... τι έγινε μείνατε έξω από τη ΣΣΑΣ και εφαρμόζεται το γνωστό «αφού δεν τα κατάφερα όλα να γίνουν στάχτη και μπούρμπουλη...»... Πάντως και να καταφέρεται να κλείσετε τη Σχολή, οι -εν δυνάμει- ΣΑΣΙΤΕΣ πάλι θα την βρουν την άκρη και πάλι στην απέξω θα είστε..... Α.Ναούμ : Ένας πατέρας ΣΣΑΣΙΤΗ. (apofoitoissas.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ

Επείγουσες και σε βάθος! Σίγουρα, οι καταδίκες, οι προφυλακίσεις και οι εισαγγελικές έρευνες για τα εξοπλιστικά προγράμματα αποτελούν πρόοδο. Μια σημαντική πρόοδο, για την ακρίβεια. Εκεί που υπήρχε ένα «ξέφραγο αμπέλι», τώρα βλέπουμε να μπαίνει ο Νόμος και να ξεκαθαρίζει κάποια πράγματα. Βεβαίως όλα αυτά αφορούν το παρελθόν. Το οποίον και πρέπει να ξεκαθαριστεί. Το πρόβλημα όμως είναι τι... θα γίνει με το μέλλον. Αν δεν φροντίσουμε να φτιάξουμε το κατάλληλο πλαίσιο, ένα είναι σίγουρο: τα ίδια φαινόμενα θα έχουμε και αύριο. Όπως έχει δηλώσει ο ΥΕΘΑ Δημήτρης Αβραμόπουλος, στο υπουργείο επεξεργάζονται ένα καινούργιο νομοθετικό πλαίσιο για τις προμήθειες αμυντικού υλικού. Πέρα από αυτό, δεν έχει γίνει τίποτα γνωστό. Και έτσι είναι το σωστό, καθώς, αν δεν παρουσιαστεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, είναι κουτό να αρχίσουν οι σχολιασμοί βάσει «διαρροών», οι οποίες ούτε τη συνολική εικόνα δίνουν, ούτε, σε πολλές περιπτώσεις, είναι αληθινές. Ας περιμένουμε λοιπόν να το δούμε και τότε να το σχολιάσουμε. Άλλωστε, όπως δήλωσε και ο υπουργός, αυτό θα γίνει σύντομα. Αυτό όμως που θα κάνουμε είναι να πούμε κάποια πράγματα που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως οι γενεσιουργοί λόγοι αποτυχίας των έως τώρα σχετικών νόμων. Μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, το 1981, άλλαξε και η νομοθεσία για τις αμυντικές προμήθειες. Τότε τα κυρίαρχα συνθήματα ήσαν: «Τέλος οι μίζες» και «Έξω οι μεσάζοντες». Και όλοι, ή σχεδόν όλοι, πανηγύρισαν! Πίστευαν ότι οι συναλλαγές θα γίνονταν με απόλυτη διαφάνεια και ο εξοβελισμός των μεσαζόντων θα έκανε τις τελικές τιμές πολύ χαμηλότερες. Όταν, αργότερα, έκαναν την εμφάνισή τους και τα περιβόητα «ΑΩ», ήτοι τα Αντισταθμιστικά Ωφελήματα, τότε είχαμε και νέα πανηγύρια, ενώ κάποιοι -κυριολεκτικά- «άνοιξαν σαμπάνιες». Και ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν. Η εμπειρία που αποκτήθηκε από τότε έδειξε ότι ούτε οι μεσάζοντες και οι μίζες εξαφανίστηκαν, ούτε οι τιμές έπεσαν, ούτε τα ΑΩ επέδωσαν αυτά που ευαγγελίζονταν οι εμπνευστές τους. Για την ακρίβεια, οι μεσάζοντες έφυγαν από το προσκήνιο, για να περάσουν στο παρασκήνιο. Απ’ όπου, βεβαίως, είχαν σαφώς πολύ μεγαλύτερη άνεση κινήσεων. Οι μίζες έγιναν «μαύρο χρήμα», πήγαν «κάτω από το τραπέζι» και -το χειρότερο- αυξήθηκαν, καθώς οι αποδέκτες έγιναν περισσότεροι. Τα ΑΩ - μια «πολύ ελληνική» εφεύρεση - φυσικά και δεν απέδωσαν. Όσο για τις τιμές, βεβαίως και δεν έπεσαν! Και πώς ήταν δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο, όταν το κόστος «διάθεσης» του προϊόντος αυξήθηκε; Παρόλα αυτά το «σύστημα» δούλεψε - αποδοτικά για κάποιους - ως τα μέσα της δεκαετίας του 2000, όταν η κυβέρνηση της ΝΔ άλλαξε το νόμο για τις προμήθειες αμυντικού υλικού. Το αποτέλεσμα ήταν μια οικτρή αποτυχία. Αφενός γιατί η νοοτροπία παρέμεινε προς την ίδια κατεύθυνση (έξω οι «μεσάζοντες», οι «μίζες» κ.λπ.) - κι αφετέρου, γιατί τα πράγματα έγιναν πολύ πιο πολύπλοκα, ακόμα και για τις απλούστερες περιπτώσεις. Το άμεσο αποτέλεσμα, κρίνοντας από τις διαμαρτυρίες τους, ήταν να πληγούν οι εγχώριοι κατασκευαστές. Και οι επόμενες προσπάθειες βελτιώσεων δεν πέτυχαν τίποτα. Και πώς να πετύχουν άλλωστε, όταν κινούνταν στην ίδια (ας την πούμε ιδεολογική) κατεύθυνση; Βεβαίως, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι, από το 2004 και μετά, οι σημαντικές προμήθειες αμυντικού υλικού δεν ήσαν περισσότερες από δύο με τρεις. Και αυτά ως προς την προϊστορία. Μήπως, τώρα λοιπόν και με βάση την εμπειρία που αποκτήσαμε όλα αυτά τα χρόνια, θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας; Μήπως οι «μεσάζοντες» - εμπορικοί αντιπρόσωποι είναι - και οι «μίζες» - εμπορικές προμήθειες ονομάζονται - είναι διεθνείς θεσμοί με μακραίωνη παράδοση; Μήπως, αντί να τους «καταργούμε», είναι πολύ πιο λογικό, να τους επαναφέρουμε στη νομιμότητα. Άλλωστε όλα αυτά τα - 40 περίπου - χρόνια αυτοί οι «κακοί άνθρωποι» εξακολούθησαν να λειτουργούν κανονικότατα! Σαφέστατα και προσφέρανε υπηρεσίες - και δεν μιλάμε για το «μαύρο χρήμα» αυτό είναι δουλειά της Δικαιοσύνης να το βρει και να επιβάλει τις δέουσες κυρώσεις - οι οποίες ήσαν χρήσιμες, κυρίως στο Ελληνικό Δημόσιο. Επιπλέον, οι προμήθειές τους, που πρέπει να αναφέρονται στη σχετική σύμβαση και δεν υπάρχει λόγος για το αντίθετο, θα φορολογούνται κανονικά και θα ελέγχονται. Κάτι που έως τώρα σαφώς και δε γινόταν. Κι εδώ αξίζει να αναφέρουμε ένα περιστατικό που είχε συμβεί, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, με πρωταγωνιστή των Ευάγγελο Αβέρωφ-Τοσίτσα. Ως υπουργός Εθνικής Άμυνας, ο Αβέρωφ κάλεσε στο γραφείο του τον αντιπρόσωπο μιας εταιρείας από την οποία είχαμε προμηθευτεί κάποια οπλικά συστήματα και είχαν δημιουργηθεί προβλήματα στην υλοποίη¬ση της σύμβασης. Εκεί λοιπόν, παρουσία του αρμόδιου αξιωματικού από το σχετικό Γενικό Επιτελείο, του είπε: «κύριε Κ..., το χέρι μου δε φτάνει ως τις ΗΠΑ (όπου η έδρα της εταιρείας που εκπροσωπούσε), φτάνει όμως ως την οδό X της Αθήνας» (όπου είχε τα γραφεία του). Ο αντιπρόσωπος απάντησε: «μάλιστα κύριε υπουργέ, γίνατε πλήρως αντιληπτός» και η συνάντηση τελείωσε εκεί. Όπως είχε διαβεβαιώσει τον γράφοντα, ο -παρών στη συνάντηση- αρμόδιος αξιωματικός, ο αντιπρόσωπος, από τότε και στο εξής, υπήρξε ο «καλύτερος συνήγορος των θέσεων του Επιτελείου». Εμείς, απλώς, να προσθέσουμε ότι η εν λόγω σύμβαση ολοκληρώθηκε με επιτυχία και μέσα στο χρονικό πλαίσιο που προβλεπόταν, χωρίς καθυστερήσεις κ.λπ. Τώρα αν όλα αυτά ακούγονται στα αφτιά κάποιων ως άκρως «καπιταλιστικά» ή «νεοφιλελεύθερα», να τους θυμίσουμε ότι καμία καπιταλιστική ή νεοφιλελεύθερη κοινωνία δεν κατέρρευσε, όπως π.χ. οι σοσιαλιστικές. Μπορεί να πέρασαν κρίσεις, και μάλιστα σοβαρές λόγω υπερβολών, αλλά επιβίωσαν και επανάκτησαν τη θέση τους. Αντίθετα, οι κοινωνίες που οραματίζονται οι επικριτές τους ούτε προσφέρανε στους λαούς αυτά που υπόσχονταν, ενώ με το πρώτο «ταρακούνημα» διαλύθηκαν. Το 1989 δεν είναι δα και τόσο μακρινό! Ένα άλλο σκέλος των εξοπλισμών είναι η ΓΔΑΕΕ, η Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων, όπως είναι η πλήρης ονομασία της. Αυτή που παλαιότερα ονομαζόταν ΓΓΟΣΑΕ (Γενική Γραμματεία Οικονομικού Σχεδιασμού και Αμυντικών Επενδύσεων) ή και ΓΔΕ (Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών). Όλες αυτές οι ονομασίες βεβαίως δεν έχουν να κάνουν μ’ αυτήν καθαυτήν την υπηρεσία και τη λειτουργία της, αλλά με τον τίτλο -και τη θέση στην ιεραρχία του ΥΕΘΑ- του εκάστοτε επικεφαλής της. Ως ιδέα, η εν λόγω υπηρεσία δεν είναι καθόλου κακή. Το αντίθετο μάλιστα. Ως πράξη όμως -και μόνο από το ότι ο πρώτος επικεφαλής της είναι κατάδικος- δείχνει το μέγεθος της αποτυχίας της. Σε ένα κράτος που λειτουργεί κανονικά, η ΓΔΑΕΕ θα μπορούσε να ήταν μια υπηρεσία του υπουργείου Άμυνας που θα συγκροτούνταν από έμπειρους νομικούς, οι οποίοι θα ασχολούνταν με την κατάρτιση και τη νομική παρακολούθηση των συμβάσεων. Για τα τεχνικά στοιχεία των συμβάσεων αυτών π.χ. προδιαγραφές των όπλων, αν αυτά πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές κλπ, θα ασχολούνταν, όπως και όντως ασχολούνται, οι Διευθύνσεις Εξοπλισμών των Γενικών Επιτελείων. Αυτό άλλωστε γινόταν και έως ότου συγκροτήθηκε η ΓΔΕ, ήτοι το 1996. Αν θελήσουμε να δούμε την ιστορία της εν λόγω υπηρεσίας, θα δούμε ότι όχι μόνο δεν έλυσε κανένα απολύτως πρόβλημα, αλλά, αντιθέτως, δημιούργησε πολλά. Από γραφειοκρατικά έως και ποινικά για κάποια στελέχη της. Γιατί, λοιπόν, να μη δημιουργήσουμε μια μικρή -δεν θα χρειαστεί περισσότερα από 20 με 30 άτομα, περιλαμβανομένης και της γραμματειακής υποστήριξης- ευέλικτη και, προπαντός, «διαφανή» υπηρεσία; Στο κάτω-κάτω της γραφής, τον τελικό λόγο για την επιλογή ενός συστήματος δεν τον έχει ούτε το αρμόδιο Γενικό Επιτελείο ούτε και ο ΥΕΘΑ. Το ΚΥΣΕΑ τον έχει, το οποίο είναι αρκετά «θωρακισμένο» απ’ όλες τις πλευρές. Όσο για την άποψη να υπάρχει μεγαλύτερη εμπλοκή της Βουλής στα θέματα προμηθειών, οι οπαδοί της, ας κοιτάξουν τι έχει γίνει σε παρόμοιες υποθέσεις στην Ελλάδα και τι γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη. Δεν χρειάζεται ούτε να «ανακαλύψουμε την Αμερική» ούτε και να χρησιμοποιούμε τη Βουλή, μέσω της εκάστοτε κυβερνητικής πλειοψηφίας, ως «κολυμβήθρα του Σιλωάμ». Σκέψεις όμως, που πρέπει να προχωρήσουν σύντομα σε υλοποίηση, είναι και αυτές που αφορούν τις αλλαγές που είναι αναγκαίο να γίνουν στην εκπαίδευση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Μπορεί ο σχετικός νόμος να μην είναι ούτε 15 χρονών, αλλά σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στις αυριανές -μεταξύ μας, ούτε στις σημερινές- ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων. Για παράδειγμα, έχουμε τα 5 ΑΣΕΙ (Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα), δηλαδή τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, τη Σχολή Ικάρων, τη Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων και τη Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής. Αυτά για τους αξιωματικούς. Για τους υπαξιωματικούς, υπάρχουν οι 4 ΑΣΣΥ (Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών ήτοι η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Στρατού, η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού, η Σχολή Τεχνικών Υπαξιωματικών Αεροπορίας και η Σχολή Υπαξιωματικών Διοικητικών Αεροπορίας). Για τα ΑΣΕΙ, η φοίτηση είναι 4ετής πλην της ΣΣΑΣ όπου η φοίτηση διαρκεί 6 χρόνια για το Ιατρικό τμήμα, 5 χρόνια για το Κτηνιατρικό, Οδοντιατρικό και Φαρμακευτικό και 4 χρόνια για το Στρατολογικό-Στρατιωτικών Νομικών Συμβούλων, Οικονομικό και Ψυχολογικό. Για τις ΑΣΣΥ η φοίτηση είναι 2ετής. Έως πριν από λίγα χρόνια, οι ΑΣΣΥ ήσαν ισότιμες των, τότε, ΤΕΙ. Όταν όμως αυτά τα τελευταία «ανωτατοποιήθηκαν» - το πώς και το γιατί το αφήνουμε κατά μέρος- κάποιοι «ξέχασαν» να κάνουν κάτι αντίστοιχο και για τις ΑΣΣΥ. Βλέπετε οι σπουδαστές τους δεν έκαναν ούτε καταλήψεις ούτε αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Το αποτέλεσμα είναι οι απόφοιτοι των ΑΣΣΥ να μην έχουν δυνατότητα μεταπτυχιακών σπουδών, καθώς δεν προέρχονται από την ανωτάτη βαθμίδα της εκπαίδευσης! Και μη ρωτήσει κανείς πόσοι είναι αυτοί που ενδιαφέρονται για μεταπτυχιακά, γιατί θα εκπλαγεί. Αλλά ακόμα κι αν κάποιος υπαξιωματικός πραγματοποιήσει πανεπιστημιακές σπουδές -με δικά του έξοδα χωρίς να επιβαρύνει την υπηρεσία- πρακτικά δε μπορεί να γίνει αξιωματικός, όπως τυπικά έχει το δικαίωμα, αφού τα γραφειοκρατικά προσκόμματα που φέρνει η υπηρεσία, ουσιαστικά ακυρώνουν νόμους και διατάξεις. Τώρα, γιατί η Αεροπορία θέλει χωριστές τη ΣΤΥΑ και τη ΣΥΔ, αυτό είναι ένα θέμα που κάποιος θα πρέπει να μας εξηγήσει. Όπως εξήγηση χρειάζεται και γιατί πρέπει να υπάρχουν οι ΣΣΑΣ και οι ΣΑΝ. Σε παλαιότερες εποχές, όταν υπήρχε ή νομίζαμε ότι υπήρχε οικονομική ευμάρεια, το θέμα αυτό δεν εθεωρείτο πρωτεύον. Σήμερα όμως έχει άμεση σχέση τόσο με την οικονομική, όσο και την κοινωνική κατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων και της χώρας. Έχουν υπολογίσει οι αρμόδιοι πόσο κοστίζουν οι σπουδαστές των σχολών αυτών; Αν ναι, μήπως θα μπορούσαν να μας το πουν, για να βγούμε από την -τυχόν- πλάνη μας; Τη στιγμή που υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι απόφοιτοι αντίστοιχών πανεπιστημιακών σχολών, γιατί οι Ένοπλες Δυνάμεις να «το παίζουν» αυτάρκεις. Και μη μας πει κάποιος ότι «οι Σχολές αυτές προσφέρουν και στρατιωτική εκπαίδευση», γιατί απλώς θα δείξει την αμάθειά του. Δεν είναι δα και πολλά τα χρόνια που, για τις ειδικότητες που προέρχονται από τις δύο αυτές σχολές, οι κλάδοι των Ενόπλων Δυνάμεων έπαιρναν αποφοίτους πανεπιστημίων. Με εξετάσεις, φυσικά, και ύστερα από ένα χρόνο στρατιωτικής εκπαίδευσης, εντάσσονταν κανονικά στην υπηρεσία. Όλοι λοιπόν αυτοί/αυτές - και υπηρετούν αρκετοί- είναι «μειωμένης στρατιωτικής αντίληψης και νοοτροπίας»; Ή μας αρέσει να στέλνουμε τους νέους και τις νέες στο εξωτερικό, όπου χάνονται ουσιαστικά για την Ελλάδα, κι έτσι να έχουν τροφή οι ολοφυρόμενοι στα τηλεοπτικά παράθυρα και τις ραδιοφωνικές συχνότητες; Αλλά και τα άλλα ΑΣΕΙ μήπως πρέπει να αναδιοργανωθούν εκ βάθρων; Μήπως θα ήταν καλό να ακολουθήσουμε το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών κρατών, π.χ. του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γερμανίας; Μήπως, με μια τέτοια λύση, δεν θα έχουμε απλώς οικονομία, αλλά και καλύτερα αποτελέσματα; Το πράγμα χρειάζεται σκέψη, αλλά και γρήγορη απόφαση. Άλλωστε η εφαρμογή του, εφόσον αποφασιστεί, δεν μπορεί να αρχίσει παρά μετά από δύο, τουλάχιστον, χρόνια. Όσο για τον χρόνο της σχετικής μελέτης, σίγουρα δεν είναι μεγαλύτερος των τριών μηνών. Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ξέρουν πού «πονάει» το σύστημα και δεν χρειάζονται παρά μια πολιτική «ώθηση» προκειμένου να υποβάλουν τις προτάσεις τους. Και να κλείσουμε με ένα θέμα της επικαιρότητας. Στις 19 Φεβρουάριου συνεδρίασε το ΚΥΣΕΑ και πήρε απόφαση για τους Αρχηγούς των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Ευτυχώς, αυτή τη φορά, δεν είχαμε χαρακτηρισμούς του τύπου «σφαγή», «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» και όλα αυτά τα εντυπωσιακά. Να θυμίσουμε ότι σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο, της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης, όχι μόνον οι Αρχηγοί, αλλά και όλοι οι ανώτατοι αξιωματικοί έχουν θητεία. Πράγμα, βεβαίως, που δεν συμβαίνει στην Ελλάδα. Γιατί άραγε; Μήπως όταν εφαρμόστηκε ο θεσμός της θητείας για τους Αρχηγούς την περίοδο 1999-2005 απέτυχε; Κι αν ναι, ας μας πούνε τους λόγους. Γιατί κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί ότι κάτι που εφαρμόζεται σε ολόκληρο τον κόσμο δεν μπορεί να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα. Πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε - και φυσικά να εφαρμόσουμε - αυτό που είχε πει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής: «Ανήκομεν εις την Δύσιν»! (ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΜΑΡΤΙΟΣ 2014 – ΗΛΙΑΣ ΝΤΑΛΟΥΜΗΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Απάντηση σε άρθρο περιοδικού «Άμυνα και Διπλωματία» από το Σύνδεσμο Αποφοίτων ΣΣΑΣ

Περισσότερα »

Απάντηση σε άρθρο περιοδικού «Άμυνα και Διπλωματία» από το Σύνδεσμο Αποφοίτων ΣΣΑΣ

Αγαπητέ κ. Νταλούμη, το κόστος είναι πενιχρό σε σχέση με τις υπηρεσίες που προσφέρουν ΑΠΑΝΤΕΣ οι Αξκοί που προέρχονται από τη ΣΣΑΣ ή τη ΣΑΝ και είτε είναι αυτοί υγειονομικοί (με πρωτοποριακά επιτεύγματα), είτε οικονομικοί, είτε δικαστικοί, είτε νομικοί σύμβουλοι... Και για να σας βγάλω από την δύσκολη θέση σας γράφω πως σύμφωνα με... την επίσημη κοστολόγηση του Υπουργείου, αυτό δεν ξεπερνά, τα 31.000 ευρώ. Αν το ποσό αυτό το θεωρείτε εσείς αρκετό για να κλείσει η Σχολή με τις υψηλότερες βάσεις στην χώρα, εμείς ως ...επιστήμονες σηκώνουμε τα χέρια. Προσωπικά γνωρίζω πάρα πολλούς συναδέλφους Σασίτες που κατά την διάρκεια της σταδιοδρομίας τους έκαναν απόσβεση του ποσού αυτού, επ’ ωφελεία της πατρίδας με πολλαπλάσια ποσά. Όσον αφορά στην εκπαίδευσή τους, θα παρακαλούσαμε τον Διοικητή της Σχολής μας να φιλοξενούσε τον κύριο αυτό (με έξοδα του Συνδέσμου μας) ένα καλοκαίρι αλλά γιατί όχι και την χειμερινή περίοδο (που οι μαθητές συνδυάζουν άριστα πανεπιστημιακές σπουδές με την στρατιωτική τους εκπαίδευση) να διαπιστώσει «ιδιοις όμμασι» την εκπαίδευση των Σασιτών. Έως τότε, τον προτρέπουμε να παρακολουθήσει αυτό το βίντεο: http://www.youtube.com/watch?v=5-6rlkaHWiM. Για το θέμα επίσης των εξόδων των μαθητών αυτών, τα ίδια έξοδα δεν θα «σπαταλούσε» άραγε το κράτος, με δεδομένο ότι οι σπουδαστές αυτοί, θα είχαν την δυνατότητα επιλογής ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ Πανεπιστημιακής Σχολής και θα απολάμβαναν τα ευεργετήματα (όσα και όποια είναι αυτά) με των υπολοίπων φοιτητών? (δωρεάν βιβλία, σίτιση στις φοιτητικές λέσχες, εκπτώσεις στα ΜΜΜ κλπ). Και εάν γνώριζε περισσότερα ο συντάκτης αυτού του άρθρου (που μάλλον αυτός δείχνει αμαθής), θα διαπίστωνε πως με τεράστιες προσπάθειες της Διοίκησης της Σχολής, τα έξοδα της (πέραν της μειώσεως των εισακτέων μαθητών) έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο. Το «ρητορικό» του ερώτημα τέλος, περί «μειωμένης στρατιωτικής αντίληψης και νοοτροπίας», το αφήνουμε ασχολίαστο, καθόσον πρόκειται για συναδέλφους που τιμούμε και σεβόμαστε, γιατί με αυτές τις αρχές μας έχει γαλουχήσει η Σχολή ΜΑΣ, αλλά και στην κρίση αυτών που θα διαβάσουν το ανωτέρω άρθρο. Υ.Γ. Επειδή πολλά πράγματα στην ζωή μας επαναλαμβάνονται (deja vu), θα μου επιτρέψετε να καταγράψω κι εγώ μια ρητορική ερώτηση: Μήπως ο κ. Νταλούμης συγκαταλέγεται κι αυτός στους υποψήφιους για την Σχολή μας, που ατυχώς για αυτόν δεν τα κατάφερε να εισαχθεί??? Γ.Αντωνιάδης Πρόεδρος Συνδέσμου Αποφοίτων ΣΣΑΣ Η ανωτέρω απάντησή είναι για το άρθρο που παραθέτουμε αυτούσιο τμήμα του, παρακάτω «Αλλαγές στην Άμυνα» του Η. Νταλούμη στο περιοδικό Άμυνα και Διπλωματία, τεύχος 270 Μαρτίου 2014: ... «Όπως εξήγηση χρειάζεται και γιατί πρέπει να υπάρχουν οι ΣΣΑΣ και οι ΣΑΝ. Σε παλαιότερες εποχές, όταν υπήρχε ή νομίζαμε ότι υπήρχε οικονομική ευμάρεια, το θέμα αυτό δεν εθεωρείτο πρωτεύον. Σήμερα όμως έχει άμεση σχέση τόσο με την οικονομική, όσο και την κοινωνική κατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων και της χώρας. Έχουν υπολογίσει οι αρμόδιοι πόσο κοστίζουν οι σπουδαστές των σχολών αυτών; Αν ναι, μήπως θα μπορούσαν να μας το πουν, για να βγούμε από την -τυχόν- πλάνη μας; Τη στιγμή που υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι απόφοιτοι αντίστοιχων πανεπιστημιακών σχολών, γιατί οι Ένοπλες Δυνάμεις να το «παίζουν» αυτάρκεις. Και μη μας πει κάποιος ότι "οι Σχολές αυτές προσφέρουν και στρατιωτική εκπαίδευση" γιατί απλώς θα δείξει την αμάθειά του. Δεν είναι δα και πολλά τα χρόνια που, για τις ειδικότητες που προέρχονται από τις δυο αυτές σχολές, οι κλάδοι των Ενόπλων Δυνάμεων έπαιρναν αποφοίτους πανεπιστημίων. Με εξετάσεις, φυσικά, και ύστερα από ένα χρόνο στρατιωτικής εκπαίδευσης εντάσσονταν κανονικά στην υπηρεσία. Όλοι λοιπόν αυτοί/αυτές -και υπηρετούν αρκετοί- είναι "μειωμένης στρατιωτικής αντίληψης και νοοτροπίας"; Ή μας αρέσει να στέλνουμε τους νέους και τις νέες στο εξωτερικό, όπου χάνονται ουσιαστικά για την Ελλάδα, κι έτσι να έχουν τροφή οι ολοφυρόμενοι στα τηλεοπτικά παράθυρα και τις ραδιοφωνικές συχνότητες;»...

Περισσότερα »