Οι συνέπειες της παραμέλησης της Άμυνας

Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη *

Μετά από μια σχεδόν δεκαπενταετία εξοπλιστικής απραξίας το τελευταίο δωδεκάμηνο παρατηρείται μια ελπιδοφόρα κινητικότητα. Η περίοδος της απραξίας δεν ήταν αποτέλεσμα αποκλειστικά της οικονομικής κρίσης της χώρας -που έγινε αντιληπτή το 2009- αλλά κυρίως λανθασμένων επιλογών και αξιολογήσεων του συνόλου των πολιτικών ηγεσιών, για το μέγεθος, είδος και διάρκεια της απειλής. Οι αιθεροβατούσες εκτιμήσεις περί «εξημέρωσης του θηρίου» μέσω της ευρωπαϊκής πορείας μαζί με τις επικίνδυνες θεωρήσεις περί δυνατότητας εξεύρεσης συναινετικής «έντιμης» λύσης (win-win) είχαν κάνει την εμφάνιση τους από τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Η κρίση των Ιμίων διέλυσε πρόσκαιρα αυτές τις αντιλήψεις και οδήγησε σε μια αλόγιστη και ασυντόνιστη εξοπλιστική φρενίτιδα. Η τελευταία, καίτοι ενδυνάμωσε την άμυνα της χώρας με την απόκτηση -υπό συνθήκες εσπευσμένων διαδικασιών- πληθώρας αξιόλογων οπλικών συστημάτων, δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει την αναγκαία μακροπρόθεσμη υποστήριξη, λειτουργικότητα και εκσυγχρονισμό αυτών των όπλων. Ακόμη δε χειρότερα, δεν μπόρεσε να δώσει ώθηση στη δημιουργία μιας αξιόλογης εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας αλλά ούτε και να κατανείμει σε βάθος χρόνου τις εξοπλιστικές ανάγκες, σε συνάρτηση με την εκτιμώμενη εξέλιξη του εθνικού μας προϊόντος και φυσικά και την απειλή.

Οι αδύναμες κυβερνήσεις των περιόδων κορύφωσης της οικονομικής κρίσης υπέκυψαν άνευ αντιρρήσεων στις απαιτήσεις των δανειστών για μια ουσιαστική «εξαφάνιση» όχι μόνο των εξοπλιστικών δαπανών αλλά και αυτών των πιστώσεων των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων. Η αποδυνάμωση αυτή  συνοδεύθηκε και από μια πολιτική γενικότερης αποδυνάμωσης των ενόπλων δυνάμεων, με πολλαπλές ενέργειες -από μέρος του πολιτικού κόσμου- καθώς με ανησυχία διέβλεπαν την απαξίωση των κομμάτων και την εκτόξευση της λαϊκής εμπιστοσύνης προς το στράτευμα. Μια αρρωστημένη αντίληψη και εξωπραγματική ανησυχία που επί δεκαετίες συνεχίζει να βασανίζει τον πολιτικό κόσμο, η εξέταση της οποίας, ξεφεύγει του στόχου της παρούσης σύντομης ανάλυσης.

Στην άλλη μεριά του Αιγαίου, η δυναμικά ανερχόμενη Τουρκία, με συνέπεια και συνέχεια, όλα αυτά τα χρόνια, ενίσχυε την στρατιωτική της ισχύ. Η χώρα αυτή καίτοι γνώρισε οικονομικές και πολιτικές κρίσεις, συνέχισε να εργάζεται άοκνα, παρά τις αναπόφευκτες αστοχίες, για τη δημιουργία αμυντικής βιομηχανίας ικανής να υποστηρίζει την στρατιωτική μηχανή της και ταυτόχρονα να καταστεί εξαγωγέας πολεμικού υλικού. Ακόμη όμως και στον τομέα των πολλά υποσχόμενων νέων τεχνολογιών ο αντίπαλος προηγείται ημών. Φυσικά τα μεγέθη των δύο χωρών, η φύση των καθεστώτων και της κοινωνικής κατάστασης, επιβάλλουν προσεκτικές και μη ισοπεδωτικές προσεγγίσεις αλλά είναι προφανές ότι η συνέπεια, η συνέχεια και ο ορθός προγραμματισμός ανταμείβονται. Αποτελεί δε ευτυχές γεγονός ότι ο «Σουλτάνος», εδώ και τρία τουλάχιστον χρόνια, προσπαθεί απεγνωσμένα, με τις δηλώσεις και προκλητικές του ενέργειες, να μας ξυπνήσει από το βαθύ λήθαργο μας. Ενδεχομένως, η ηγεσία της Άγκυρας να έχει καταληφθεί και από μια μεγαλοϊδεατική επιδίωξη ολοκλήρωσης σημαντικών επεκτατικών στόχων προ του εορτασμού των 100 ετών από τη γέννηση του σύγχρονου τουρκικού κράτους (2023).

Υπό αυτές τις πιεστικές περιστάσεις, η ενδυνάμωση της παραμελημένης αμυντικής μας ισχύος είναι επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε και είναι μονόδρομος. Οι σημερινές πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες, παρά το δυσεπίλυτο πρόβλημα εξεύρεσης πόρων για μακροχρόνια προμήθεια οπλικών συστημάτων, πρέπει να προχωρήσουν στις επιβεβλημένες ενέργειες για μια άμεση (έστω και μερική) αποκατάσταση της κλονισθείσας ισορροπίας ισχύος. Οι κινήσεις θα πρέπει να είναι απόλυτα σταθμισμένες για αναβάθμιση ή απόκτηση των επικαλούμενων πολλαπλασιαστών ισχύος και για προμήθεια κρισίμων υποσυστημάτων που θα αυξήσουν τις διαθεσιμότητες των ήδη υπηρετούντων οπλικών συστημάτων. Αναμφίβολα, το «επείγον» ορισμένων προμηθειών δεν διευκολύνει τυχόν συμπίεση τιμών, μάλλον κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε προσπάθεια, για επίτευξη ικανοποιητικής τιμής, συνθηκών εξόφλησης, χρόνων παράδοσης, συμπαραγωγής, εξασφάλισης «εν συνεχεία υποστήριξης», «πυροσβεστικής ενδιάμεσης λύσης», θα πρέπει να προβλέπει ικανές (δελεαστικές) ποσότητες προμηθειών έστω και σε βάθος χρόνου. Οι λύσεις συμπαραγωγής, με άλλα κράτη, εμφανίζουν ικανοποιητικές πιθανότητες ολοκλήρωσης και εξασφάλισης της «εν συνεχεία υποστήριξης» του συστήματος αλλά υστερούν σε χρόνους παράδοσης, ενίοτε στις προδιαγραφές των μέσων και χαρακτηρίζονται από μακροχρόνια απόσβεση της αναγκαίας επένδυσης. Από την άλλη μεριά, παραχωρήσεις πλεονάζοντος αμυντικού υλικού (δωρεάν ή σε προνομιακές τιμές) απαιτούν προσεκτική αξιολόγηση καθώς, συνήθως, τα υποκρυπτόμενα μειονεκτήματα αντισταθμίζουν τυχόν οφέλη, χωρίς βεβαίως να αποκλείεται και η περίπτωση μιας «πραγματικής ευκαιρίας». Βασική σημασία για την αντιμετώπιση, του πραγματικά δυσεπίλυτου για εμάς προβλήματος, αποτελεί η όσο το δυνατόν περισσότερο ολιστική αντιμετώπιση του, μακράν σπασμωδικών και ασυντόνιστων κινήσεων.

Δυστυχώς, η εκ μέρους μας προβολή της γεωστρατηγικής μας αξίας και η αντ’ αυτής είσπραξη «ανταλλαγμάτων», έχει περιορισμένα όρια, λόγω της ευρωπαϊκής ελλείψεως πολιτικού οράματος και ύπαρξης μικρολογιστικής αντίληψης αλλά και μιας διστακτικής -και παράλληλα επιχειρηματικής- αμερικανικής επιλογής «ίσων αποστάσεων», με την έωλη ελπίδα της τουρκικής επαναπροσέγγισης.

Αναμφίβολα, η υπερδεκαετής παραμέληση της άμυνας προκάλεσε ανατροπή στο ισοζύγιο ισχύος Ελλάδος και Τουρκίας με τάσεις μεγέθυνσης -σε βάρος μας- για τα επόμενα χρόνια. Σύσσωμος ο πολιτικός μας κόσμος και οι ένοπλες δυνάμεις, επιβάλλεται να επιστρατεύσουν όλες τις ικανότητες τους για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα ασφάλειας που δημιουργήθηκε. Οι ένοπλες δυνάμεις επιβάλλεται να καλύψουν το χάσμα της ποσότητας (αλλά και της ποιότητας που επιφέρει η τουρκική πολεμική εμπειρία) με ανώτερες στρατηγικές-επιχειρησιακές-τακτικές-ατομικές ικανότητες και καινοτομίες για εκμετάλλευση όλων των ημετέρων πλεονεκτημάτων και αδυναμιών του αντιπάλου. Καθήκον της κυβέρνησης είναι επίσης να ενημερώσει υπεύθυνα τον ελληνικό λαό -χωρίς να δημιουργεί κλίμα κινδυνολογίας- και να συνεγείρει όλες τις συνιστώσες του ελληνισμού για αυτήν την προσπάθεια. Μέρος του πολυδιαφημιζόμενου «πρωτογενούς πλεονάσματος» πρέπει να κατευθυνθεί και προς την αμυντική ενίσχυση και δοκιμασμένες λύσεις του παρελθόντος (πχ κρατήσεις υπέρ ταμείου εθνικής άμυνας) πρέπει να επανεξεταστούν.

Ο σωστά ενημερωμένος Ελληνικός λαός, παρά τις οικονομικές δοκιμασίες που έχει υποστεί, βλέποντας μια διακομματική σύμπνοια στο εθνικό αυτό θέμα, σίγουρα θα αποδεχθεί λελογισμένες και ορθά δικαιολογημένες θυσίες που θα συνοδεύονται από ένα επιζητούμενο «συμμάζεμα» του κράτους. Δυστυχώς δεν υπάρχουν πλέον ούτε εύκολες και ανώδυνες λύσεις αλλά ούτε και χρόνος. Η επιλογή είναι μεταξύ τριών δρόμων: της σταδιακής υποχώρησης έναντι των τουρκικών απαιτήσεων αποφεύγοντας (προσωρινά) ρίσκα, κινδύνους και θυσίες, της ανάληψης των επιβεβλημένων προσπαθειών αναχαίτισης του τουρκικού επεκτατισμού (με το αντίστοιχο πολύπλευρο κόστος και κινδύνους) και της ουτοπικής προσμονής ενός θαύματος μέσω της επέμβασης διαγαλαξιακών δυνάμεων! Ουδεμία επιλογή δεν εγγυάται την επιτυχία αλλά η ιστορία και μακρόχρονη επιβίωση αυτού του λαού επιτεύχθηκε κόντρα στις ψυχρές εκτιμήσεις αριθμητικών παραμέτρων στηριζόμενη όμως στη σύμπνοια και στη συλλογική μεθοδική προσπάθεια και αυτοθυσία.

______________________________

* Ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Αντιστράτηγος (εα)

 -Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου

-Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

-Υποψήφιος Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

-Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)

-Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ)

-Διαλέκτης και συνεργάτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ)

-rafaelmarippo@yahoo.gr

(ΠΗΓΗ: liberal.gr)

Περισσότερα »

Το επικείμενο ντόμινο εξελίξεων σε Μ. Ανατολή-ΝΑ Μεσόγειο-Αιγαίο

Ο υποτιθέμενος εμφύλιος πόλεμος στη Συρία είχε την γεννεσιουργό αιτία του στην περιβόητη « Αραβική Άνοιξη» από πλευράς ΗΠΑ, με σκοπό την αποκαθήλωση του Assad κατά τα πρότυπα του Καντάφι της Λιβύης, και την αντικατάστασή του από ελεγχόμενης αξιοπιστίας αναφορικά με τα συμφέροντά της νέας Συριακή κυβέρνηση. Το εγχείρημα δεν ευοδώθηκε λόγω της σφοδρής αντίδρασης και ουσιαστικής στρατιωτικής εμπλοκής της Ρωσίας, η οποία μέσω συμμαχίας με Τουρκία και Ιράν απειλεί με μετριασμό της επιρροής των ΗΠΑ στην περιοχή της Μ. Ανατολής.

Το Ιράν παράλληλα είχε κατά νού να πετύχει μέσω του «Σιιτικού τόξου» να βγεί ενεργειακά, με αγωγό στην Μεσόγειο θάλασσα παρακάμπτοντας τον Περσικό κόλπο και τις αμερικανικές κυρώσεις που είχαν επιβληθεί λόγω του πυρηνικού του προγράμματος. Οι καταβολές του «Σιιτκού τόξου» το οποίο εδαφικά περιγράφεται ως μία συνέχεια εδαφών στον οποίο διαβιούν σιίτες ή φίλα προσκείμενα σε αυτούς πληθυσμούς είναι Ιράν (Σιιτες άνω του 90% του πληθυσμού)-Νότιο Ιράκ (Σιιτικοί πληθυσμοί) –Συρία (καθεστώς Assad-Αλαουίτες φίλα προσκείμενοι)-Νότιος Λίβανος(σιιτική οργάνωση Hesbolah). Εκτός των παραπάνω το Ιράν έχει απειλήσει κατ’ επανάληψη το Ισραήλ με εξαφάνιση του κράτους του αλλά και τις ΗΠΑ. Παράλληλα το Ιράν στέλνει συνεχώς οπλισμό στη Hesbollah η οποία βρίσκεται και στο Νότιο Λίβανο αλλά και στη Συρία, ενώ εγκαθιστά οπλισμό εντός της Συρίας, παρά τα κτυπήματα της Ισραηλινής αεροπορίας. Σύμμαχοι των ΗΠΑ στην περιοχή είναι το Ισραήλ και οι κούρδοι της Βορείου Συρίας.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν αντιληφθεί ότι εάν η κατάσταση παραμείνει ώς έχει, το δεύτερο ουσιαστικά θα περικυκλωθεί από εχθρικές δυνάμεις οι οποίες θα το φθείρουν συνεχώς. Μοναδική διέξοδος μέχρι στιγμής του μικρού εδαφικά Ισραήλ παραμένει η Μεσόγειος και το στρατηγικό βάθος που του παρέχει η αμυντική συνεργασία με Κύπρο και Ελλάδα. Κατόπιν των ανωτέρω διαφαίνεται ότι ΗΠΑ και ΙΣΡΑΗΛ προτίθενται να αντιδράσουν. Σε αυτό το πλαίσιο ήταν και η ρητορική του Trump για συνομιλίες με το Ιράν, μετά τις πρόσφατες επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια στην ευρύτερη περιοχή των στενών του Ορμούζ στον περσικό κόλπο, οι οποίες φέρεται να πραγματοποιήθηκαν από τους IRGC (Φρουρούς Επανάστασης του Ιράν). Χθές όμως το Ιράν κατέρριψε αμερικανικό UAV και δημοσιεύματα στον αμερικανικό τύπο κάνουν λόγο για ανάκληση στο παρά πέντε αμερικανικής αεροπορικής επίθεσης κατά του Ιράν, από τον Πρόεδρο Trump.

Τέλος η αναθεωρητική -επιθετική Τουρκία του Erdogan αναμένει τους S-400 για επιβολή τετελεσμένων σε ΝΑ ΜΕΣΟΓΕΙΟ-ΚΥΠΡΟ-ΑΙΓΑΙΟ.

Εξεταζόμενες από πλευράς γεωστρατηγικής και οικονομικής σημασίας τα πιθανά μελλοντικά θέατρα επιχειρήσεων για ΗΠΑ- ΙΣΡΑΗΛ στην περιοχή θα λέγαμε ότι ιεραρχούνται ως εξής:

ΙΡΑΝ-ΠΕΡΣΙΚΟΣ

ΣΥΡΙΑ

ΝΑ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ

ΑΙΓΑΙΟ

Όλα δείχνουν ότι το ΙΡΑΝ πλήν συγκλονιστικού απροόπτου θα δεχθεί αμερικανική επίθεση. ΗΠΑ και ΙΣΡΑΗΛ σε τέτοια περίπτωση θα έχουν την προσοχή τους στραμμένη σε ΙΡΑΝ-ΣΥΡΙΑ-ΛΙΒΑΝΟ. Εδώ αναμένεται να ζητηθεί από τις ΗΠΑ η τουρκική συνδρομή ως χώρα μέλος του ΝΑΤΟ,(παροχή στρατιωτικών διευκολύνσεων) σε μία προσπάθεια διάσπασης της ιδιότυπης σύμπραξης ΡΩΣΙΑΣ-ΙΡΑΝ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ.

Η ΕΕ φαίνεται να αντιδρά χλιαρά έναντι της τουρκικής προκλητικότητας η οποία το τρίμηνο Ιούλιος-Αύγουστος –Σεπτέμβριος θα χτυπήσει κόκκινο, συγκεντρώνοντας πολύ μεγάλες πιθανότητες πρόκλησης θερμού επεισοδίου σε Αιγαίο-Κύπρο. Η Γαλλία φαίνεται ότι έχει λάβει την έγκριση των ΗΠΑ για ενεργό παρέμβαση σε ΝΑ ΜΕΣΟΓΕΙΟ-ΚΥΠΡΟ. Η Ελλάδα από το 2005 ανήκει στις χώρες της Γαλλοφονίας, γεγονός που σημαίνει κοινή ΚΕΠΠΑ μεταξύ των μελών της, άρα κοινώς κατά τη ρήση του Κωσταντίνου Καραμανλή ΕΛΛΑΣ-ΓΑΛΛΙΑ –ΣΥΜΜΑΧΙΑ.

Συνεπώς πρίν να είναι πολύ αργά η νέα ελληνική κυβέρνηση, θα απαιτηθεί να συνδιαλλαγεί άμεσα και ενεργά με ΗΠΑ και ΓΑΛΛΙΑ για το φυσικό αέριο-πετρέλαιο της ΑΟΖ μας, προκειμένου να επιτύχει την έμπρακτη στρατιωτική συμμετοχή τους κατά της Τουρκίας, άλλως πώς θα μείνουμε στα ευχολόγια της ΕΕ, τις δηλώσεις στήριξης των ΗΠΑ και ΓΑΛΛΙΑΣ, μόνοι έναντι της Τουρκίας.

Παναγιώτης Νάστος

Σχης (ε.α)-Αναλυτής -Συγγραφέας

Περισσότερα »

Το καθεστώς του Αιγαίου, οι τουρκικές διεκδικήσεις και η εθνική κυριαρχία

Άρθρο Υπτγου ε.α. Νίκου Καρατουλιώτη

Από το βυθίσατε «Χώρα», παρακολουθήστε με ψυχραιμία το Μπαρμπαρός.

Το καθεστώς του Αιγαίου, οι τουρκικές διεκδικήσεις και η εθνική κυριαρχία.

Ας το δούμε ιστορικά:

1. Συνθήκη του Λονδίνου: Στις 30-5-1913 υπεγράφη μεταξύ των Βαλκανίων Συμμάχων,  και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με αυτή ανατίθεται στις Μεγάλες Δυνάμεις να αποφασίσουν για την τύχη των Οθωμανικών νήσων στο Αιγαίο εκτός της Κρήτης...

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου:

Περισσότερα »

Η αποχώρηση των ΗΠΑ από την Συρία και οι συνέπειες για την Ελλάδα

Άρθρο Υπτγου ε.α. Νίκου Καρατουλιώτη

Η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από την Συρία, που ανακοινώθηκε από τον Ντόλαντ Τράμπ, θα δώσει την ευκαιρία στο Ισλαμικό Κράτος να ανασυνταχθεί. Δήλωσε ο σιναπισμός Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (αραβο-κουρδικός, συνασπισμός υπό την διοίκηση των ΗΠΑ).

Η Μόσχα εκτιμά ότι απόφαση αποχώρησης των ΗΠΑ δημιουργεί καλές προοπτικές για την πολιτική διευθέτηση της κρίσης στην Συρία.

Την ίδια στιγμή οι Τούρκοι ετοιμάζονται να εισβάλουν στην περιοχή και να «θάψουν στα χαρακώματα» τους Κούρδους της περιοχής ανατολικά του Ευφράτη, σύμφωνα με δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εθνικής Άμυνας Χουλουσί Ακάρ.

Με την αποχώρηση των ΗΠΑ από την περιοχή δεν υπάρχει εμπόδιο για το Ιράν να ανοίξει διάδρομο, με τον οποίο μέσω Ιράκ-Συρίας- Λίβανο, να φτάσει στην Μεσόγειο.

Το Ισραήλ διαβεβαίωσε ότι δεν θα επιτρέψει στην γειτονική Συρία να εξελιχτεί σε προγεφύρωμα της Τεχεράνης.

Η αποχώρηση των ΗΠΑ από την περιοχή και το ενδεχόμενο αμερικανοτουρκικής σύγκλησης ανησυχούν Ελλάδα και Κύπρο, με αποτέλεσμα τόσο Αλέξης Τσίπρας να δηλώσει «έχουμε μια ανησυχία ... Για τις εξελίξεις στη Συρία», αλλά ανάλογες ήταν και οι δηλώσεις της Λευκωσίας.

Στην Ελλάδα επικρατεί μέγας προβληματισμός καθόσον η κυβέρνηση υπολόγιζε πολύ στις ΗΠΑ για τον περιορισμό της Τουρκικής επιθετικότητας.

Η Real politick διαψεύδει την ύπαρξη ηθικής στις διεθνείς σχέσεις. Συμφέροντα και μόνο υπάρχουν.

Ο πολιτικός αμοραλισμός τόσο των ΗΠΑ αλλά και της Ρωσίας είναι εμφανέστατος στο ξεπούλημα του κουρδικού λαού.

Ο φόβος της εγκατάλειψης του ελληνισμού (Κύπρος και Ελλάδα), στις ορέξεις των Τούρκων τόσο από τις ΗΠΑ, αλλά και από την Ρωσία, είναι εμφανείς.

Ήδη η λαλίστατη Μόσχα σχετικά με την επιθετικότητα των τούρκων στο Αιγαίο και ειδικά τα Χριστούγεννα, αυτή την φορά σιώπησε.

Η Ελλάδα με τις ενέργειες της (ματαίωση της συμφωνίας TOMA BMP-3, απέλαση ρώσων διπλωματών, ματαίωση του South Stream, κλπ), έχει κατορθώσει να έρθει αντιμέτωπη με την Ρωσία, που ήταν διαχρονικά ένα καλός σύμμαχος των ελληνικών συμφερόντων στην Μεσόγειο – Αιγαίο.

Από την άλλη μεριά, λειτουργώντας ως «υπάκουος σύμμαχος» των ΗΠΑ, ακόμη και σε βάρος των συμφερόντων της, αποδείχθηκε ότι η Αμερική θεωρεί δεδομένη την Ελλάδα... με ότι αυτό σημαίνει.

Συμπερασματικά αλλά και εκ του τρόπου δράσεως της Τουρκίας διαχρονικά, εύκολα δύναται να εξαχθεί το συμπέρασμα: ότι μόλις η Τουρκία κλείσει το μέτωπο στην ευρύτερη περιοχή της Συρίας, θα στραφεί προς δυσμάς (Αιγαίο-Μεσόγειο), αναβαθμισμένη γεωπολιτικά και εμπειροπόλεμη στρατιωτικά.

Οι μετριότητες και ανθυπομετριότητες που απαρτίζουν το πολιτικό σκηνικό αδυνατούν να διαχειρισθούν προβλήματα τέτοιου γεωστρατηγικού μεγέθους και ενδεχομένως πολύ σύντομα να βρεθούμε προ αδιεξόδου, αλλά ακόμη και ενώπιον εθνικού ακρωτηριασμού.

Κοζάνη 27/12/18

Νίκος Καρατουλιώτης Υποστράτηγος Ε.Α

Περισσότερα »

Η τουρκική αμφισβήτηση της Γαύδου το 1996 και οι επικείμενες έρευνες νότια της Κρήτης

Του Αντιστρατήγου ε.α Λάμπρου Τζούμη, Επίτιμου Δκτή 88 ΣΔΙ

Σύμφωνα με δημοσιεύματα μέσα στις επόμενες ημέρες αναμένεται να υπογραφούν οι συμβάσεις παραχώρησης των δικαιωμάτων για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε δύο περιοχές νότια της Κρήτης, μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της κοινοπραξίας «Total - ExxonMobil - Ελληνικά Πετρέλαια ΕΛΠΕ».

Στην περιοχή που πρόκειται να διεξαχθούν οι έρευνες, βρίσκεται και το νησί Γαύδος, το οποίο υπάγεται στο νομό Χανίων, απέχει 22 ναυτικά μίλια από τη Χώρα Σφακίων, έχει έκταση μόλις 30 τετραγωνικά χιλιόμετρα και αποτελεί το νοτιότερο άκρο της Ευρώπης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του νησιού ανέρχεται στους 152 κατοίκους.

Τον Ιούνιο του 1996, κατά τη διάρκεια της νατοϊκής άσκησης «Dynamic-Mix», η Τουρκία εντελώς ξαφνικά και αναίτια έθεσε θέμα εξαίρεσης από την άσκηση της νήσου Γαύδου, ως περιοχή ακαθορίστου κυριότητας. Είχε προηγηθεί η κρίση των Ιμίων και η έκδοση ενός εγχειριδίου από τις τουρκικές ακαδημίες πολέμου, με το οποίο η Άγκυρα είχε φέρει στην επιφάνεια τη θεωρία περί «γκρίζων» ζωνών.

Κατά την άποψη της Τουρκίας, ένας μεγάλος αριθμός νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, τα περισσότερα από τα οποία είναι μέρος μικρών νησιωτικών συμπλεγμάτων, θεωρούνται περιοχές αμφισβητούμενης ιδιοκτησίας. Στα υπόψη νησιά συμπεριλαμβάνονται και δέκα οκτώ, τα οποία είναι κατοικημένα, μεταξύ αυτών και η Γαύδος. Στις τουρκικές αμφισβητήσεις στη θαλάσσια περιοχή πέριξ της Κρήτης, εντάσσονται επίσης αριθμός νησιών και βραχονησίδων όπως η Χρυσή, το Κουφονήσι, κ.λπ.

Η διεύρυνση της τουρκικής αμφισβήτησης προκαλεί εντύπωση, με δεδομένο ότι τα νησιά αυτά απέχουν εκατοντάδες χιλιόμετρα από τα τουρκικά παράλια και άρα το «επιχείρημα» της γειτνίασης δεν ισχύει. Το τουρκικό αφήγημα είναι ότι όταν η Κρήτη παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη του Λονδίνου το 1913, τα νησιά και οι βραχονησίδες που βρίσκονται γύρω από το νησί, δεν αναφέρονται ονομαστικά. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα κατά την άποψη της Τουρκίας ότι αποτελούν πρώην οθωμανικά εδάφη «που τελούν υπό ελληνική κατοχή» ή περιοχές «ακαθορίστου κυριαρχίας», των οποίων το καθεστώς εκκρεμεί.

Πριν ένα χρόνο περίπου, όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα στο οικόπεδο 6 της κυπριακής ΑΟΖ, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ απέστειλε επιστολή προς το Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, με την οποία αμφισβητούσε σχεδόν όλη την κυπριακή ΑΟΖ και την ελληνική υφαλοκρηπίδα, νότια της Κρήτης και μέχρι το Καστελόριζο.

Η περιοχή αυτή που εφάπτεται βορειοδυτικά της ΑΟΖ της Κύπρου, επονομαζόμενη και ως «Λεκάνη του Ηροδότου», παρουσιάζει υψηλές πιθανότητες εντοπισμού υδρογονανθράκων. Στην εν λόγω περιοχή, με βάση γεωλογικές έρευνες, υπάρχουν επίσης σημαντικά αποθέματα υδριτών ή αλλιώς παγωμένου φυσικού αερίου, που είναι μόρια μεθανίου εγκλωβισμένα μέσα σε κρυσταλλική δομή που μοιάζει με αυτή του πάγου. Τα αποθέματα αυτά για την ώρα αποκαλούνται «μη συμβατικά», διότι η εκμετάλλευσή τους προς το παρόν δεν είναι δυνατή, θεωρείται όμως ότι αποτελούν «κοιτάσματα της επόμενης εικοσαετίας».

Κατόπιν όσων προαναφέρθηκαν, το επόμενο διάστημα στην περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου, προοιωνίζονται εξελίξεις με δεδομένο ότι η Τουρκία έχει κάνει μια επένδυση ύψους περίπου 1 δις δολαρίων σε ερευνητικά σκάφη, μεταξύ αυτών και το γεωτρύπανο με τη συμβολική ονομασία Φατίχ (δηλ. Πορθητής) και έχει προαναγγείλει ότι μέσα στο Φθινόπωρο θα ξεκινήσει γεωτρήσεις, χωρίς να έχει προκαθορίσει την περιοχή.

Τέλος να επισημανθεί, ότι πριν λίγες μέρες το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται ότι λήφθηκε απόφαση να χρησιμοποιηθεί κάθε μέσο δηλ. διπλωματική και στρατιωτική ισχύς, για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Ν.Α. Μεσόγειο.

Περισσότερα »

18 Ελληνικά νησιά στο «στόχαστρο» της Άγκυρας

► Πλέον «πάμε σε πλήρη αμφισβήτηση και του καθεστώτος του εδάφους μας», τονίζει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής Γεωστρατηγικής στη Σχολή Εθνικής Άμυνας Γιώργος Φίλης. 

► Κλιμακώνουν οι Τούρκοι τις προκλήσεις με τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο - Μπαράζ δημοσιευμάτων και δηλώσεων τις τελευταίες ημέρες που κάνουν λόγο για παράνομη «κατοχή» και 152 βραχονησίδων από την Ελλάδα. 

Η «θεωρία» της Τουρκίας περί «γκρίζων ζωνών» και η αμ­φισβήτηση της Ελληνικής κυριαρχίας σε μια σειρά νησιά, νη­σίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο δεν αποτελούν νέο εύρημα. Από το 1996 και την κρίση των Ιμίων, τούρκοι αξιωματούχοι ισχυρίζονται κά­θε τόσο ότι 18 νησιά και 152 βρα­χονησίδες είναι τουρκικά και πως τα... κατέχει παράνομα η Ελλάδα. Φαίνεται όμως ότι τώρα η Άγκυρα, στο πλαίσιο της γενικότερης αύξη­σης της έντασης στο Αιγαίο, έχει επιλέξει να κλιμακώσει και την προπα­γάνδα της περί της δήθεν κατάλη­ψης τουρκικών νησιών από την Ελ­λάδα ανοίγοντας εκ νέου τον χάρτη των «γκρίζων ζωνών». 

Στο «Πεντάγωνο» ο προβληματι­σμός είναι έντονος και στα επιτε­λεία προετοιμάζονται για μετακίνη­ση των τουρκικών προκλήσεων και σε αυτό το πεδίο. Το μπαράζ δημο­σιευμάτων τις προηγούμενες ημέ­ρες στον τουρκικό Τύπο, με τα οποία ανακυκλώνεται και συντηρείται η αμφισβήτηση της Ελληνικής κυρι­αρχίας σε αυτές τις ζώνες, δεν θε­ωρείται τυχαίο. Εφημερίδες, όπως η «Σαμπάχ», η «Βατάν» και η «Μιλιέτ» φιλοξενούσαν δηλώσεις ενός απόστρατου πεζοναύτη ο οποίος υποστήριζε ότι η Ελλάδα είναι αυτή που επιδιώκει σύγκρουση με την Τουρ­κία. Το αξιοσημείωτο είναι όμως ότι όλα τα ρεπορτάζ συνοδεύονταν από τη μόνιμη τουρκική επωδό: έκα­ναν λόγο για παράνομη κατοχή 18 τουρκικών νησιών και 152 βραχονη­σίδων από την Ελλάδα. Ενδεικτική είναι άλλωστε η προκλητική δήλω­ση που έκανε προχθές ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος υποστήρι­ξε ότι τα θαλάσσια σύνορα στο Αι­γαίο είναι ασαφή αμφισβητώντας με αυτόν τον τρόπο εκ νέου το κα­θεστώς κυριαρχίας της Ελλάδας σε νησίδες και βραχονησίδες. 

Ασκήσεις αποβατικού χαρακτήρα 

Την ίδια ώρα που η Τουρκία επικαιροποιούσε τις αξιώσεις της για τα ελληνικά νησιά πραγματοποιούσε και στρατιωτικές ασκήσεις αποβατικού χαρακτήρα στα τουρκικά πα­ράλια. Συγκεκριμένα είχε δεσμεύσει για το πενθήμερο 12-16 Μαρτίου πε­ριοχές στον κόλπο Ξηρού απέναντι από τη Σαμοθράκη, στον κόλπο Φετχιγιέ κοντά στη Ρόδο αλλά και στον κόλπο της Σμύρνης για την διενέρ­γεια στρατιωτικών ασκήσεων. Στον ναύσταθμό της Φώκαιας στη Σμύρνη έχει τη βάση της η Ταξιαρχία Πεζοναυτών της Τουρκίας (Amfibi Deniz Piyade Tugay Komutanhgi) και ο αποβατικός της στόλος και το πιθανότε­ρο είναι τα γυμνάσια που πραγματο­ποιήθηκαν εκεί να ήταν αποβατικά. Οι αποβατικές ασκήσεις που πραγ­ματοποιεί τακτικά η Τουρκία παρακολουθούνται στενά από τις Ελλη­νικές Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά στη φάση αυτή ο έλεγχος των τουρκικών κινήσεων γίνεται και με το μι­κροσκόπιο. 

Το Αγαθονήσι και η προπαγάνδα 

Είχε προηγηθεί την Κυριακή 11 Μαρ­τίου άρθρο της εθνικιστικής εφημερίδας «Yenicag» με τίτλο «Μπιναλί, η Ελληνική σημαία κυματίζει σε τουρκικό έδαφος» (που απευθυνό­ταν στον τούρκο πρωθυπουργό Μπιναλί Γιλντιρίμ) και το οποίο ξεπερνούσε κάθε όριο της ίδιας προκλητικής προπαγάνδας. Ο αρθρογράφος Αχμέτ Τακάν σχολίαζε με ιδιαί­τερα ειρωνικό ύφος την τελετή που πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαρτίου στο Αγαθονήσι για την 70ή επέτειο της ενσωμάτωσης των Δωδεκανή­σων στην Ελλάδα, με τη παρουσία μαθητών που κρατούσαν Ελληνικές σημαίες. Αμφισβητούσε ανοιχτά την Ελληνικότητα του νησιού και χαρα­κτήριζε τον δήμαρχο Ευάγγελο Κόττορο «δήθεν δήμαρχο». Επιπλέον, με χάρτες του 1943 και του 1951 επιχει­ρούσε να αποδείξει ότι το νησί εί­ναι τουρκικό. Η επιλογή του Τούρ­κου δημοσιογράφου δεν έγινε στην τύχη. Το Αγαθονήσι περιλαμβάνεται στην περιβόητη τουρκική λίστα των 18 νησιών που η Τουρκία ισχυρίζε­ται ότι της ανήκουν. 

Η συγκεκριμένη προπαγάνδα μά­λιστα καλλιεργείται συστηματικά εδώ και χρόνια εντός κι εκτός τουρ­κικής εθνοσυνέλευσης. Τούρκοι βου­λευτές και αξιωματούχοι συχνά πυ­κνά ισχυρίζονται σε ομιλίες, πολι­τικές συγκεντρώσεις και σε δηλώ­σεις τους πως η Ελλάδα κατέχει νη­σιά στο Αιγαίο τα οποία λένε ότι εί­ναι στην πραγματικότητα τουρκι­κά. Χαρακτηριστικό είναι ότι μετά την επιστροφή του Ταγίπ Ερντογάν από την επίσκεψή του στην Αθήνα τον περασμένο Δεκέμβριο, ο αρχη­γός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου τον κατηγό­ρησε για υποχωρητικότητα απένα­ντι στη χώρα μας επειδή δεν ζήτη­σε «πίσω τα 18 νησιά του Αιγαίου που κατέχει παράνομα η Ελλάδα». 

Συχνά πυκνά μάλιστα η Άγκυρα ανακινεί το θέμα όταν Έλληνες υπουργοί επισκέπτονται σε γιορ­τές και επετείους τα ακριτικά μας νησιά. Τότε τα τουρκικά μέσα κά­νουν λόγο για ελληνική πρόκληση. Και ακολουθούν συζητήσεις στην τουρκική Βουλή με τα πιο ακραία κόμματα να ζητούν από την Τουρ­κία να παρέμβει για τα «18 νησιά που κατέχει η Ελλάδα». 

«Δεν είναι ευκαιριακή ρητορική» 

«Η ρητορική της Τουρκίας ότι η Ελ­λάδα έχει καταλάβει έναν αριθμό νησιών ο οποίος κυμαίνεται ανά­λογα με την πολιτική προέλευση του Τούρκου που την διατυπώνει από μερικές δεκάδες έως 150 δεν είναι ευκαιριακή ούτε έχει να κά­νει μόνο με το εσωτερικό πολιτι­κό παίγνιο στη γειτονική χώρα και τις εκλογές του 2019» επισημαίνει ο δρ. Γεωπολιτικής, επισκέπτης κα­θηγητής Γεωστρατηγικής στη Σχο­λή Εθνικής Άμυνας Γιώργος Φίλης. Όπως προσθέτει, «η παραπάνω πολιτική και στρατηγική της Τουρκίας είναι συμβατή με την ευρύτερη προσπάθειά της για κλιμάκωση των προ­κλήσεων και των απαιτήσεων από την Ελλάδα». 

Ουσιαστικά, τονίζει, πρόκειται για μία στοχευμένη πολιτική της Τουρκί­ας που ξεκίνησε πριν από 40 χρόνια. Τη δεκαετία του '70 αμφισβητούσαν τον εθνικό εναέριο χώρο της Ελλά­δας, τις δεκαετίες '80 και ’90, αντιδρούσαν στην επέκταση των χωρι­κών μας υδάτων με το γνωστό «casus belli» και πλέον «πάμε σε πλήρη αμ­φισβήτηση και του καθεστώτος του εδάφους μας». Η τελευταία πρόκλη­ση έρχεται σε συνδυασμό με τις αξι­ώσεις τους για επικαιροποίηση της Συνθήκης της Λωζάννης. «Και αν η Τουρκία συνεχίσει την ίδια πολιτική, δεν υπάρχει το εάν, αλλά το ερώτη­μα είναι πότε θα υπάρξει μια εμπλο­κή» καταλήγει ο καθηγητής. 

Τα κατοικημένα νησιά που έχουν «γκριζάρει» οι Τούρκοι 

Ενδεικτικό της κλιμάκωσης των προκλήσεων από πλευράς Τουρκίας είναι -σύμφωνα με τον Γιώργο Φίλη- πως «δεν ζητούν απλώς έδαφος, αλλά κατοικημένα νησιά». Ανάμεσα στα νησιά που οι Τούρκοι θεωρούν ότι τους ανήκουν είναι οι Φούρνοι, το Αγαθονήσι, η Κίναρος, οι Οινούσσες, η Γαύδος, το Φαρμακονήσι, οι Αρκιοί. Άλλωστε, οι παραβιάσεις και ειδικότερα οι πτήσεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω απ’ αυτά τα νησιά γίνονται σε μια έμπρακτη προσπάθεια της Τουρκίας να αμφισβητήσει την Ελληνική κυριαρχία. 

ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗ

(ΤΑ ΝΕΑ-23/03/2018 - [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.blogspot.gr])

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.

Περισσότερα »

Άρθρο Αντγου ε.α Λάμπρου Τζούμη: Τι θα επακολουθήσει της κατάληψης του Αφρίν;

Του Αντιστρατήγου ε.α Λάμπρου Τζούμη

Ο Ερντογάν και η τουρκική διπλωματία διαθέτουν την απαραίτητη εμπειρία και οξυδέρκεια και δεν θα επιτελέσουν ένα στρατηγικό λάθος, όπως είναι αυτό της αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ

«Το κέντρο της πόλης Αφρίν στη Συρία, είναι υπό τον απόλυτο έλεγχο του ελεύθερου συριακού στρατού με την υποστήριξη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων», ανακοίνωσε το πρωί της 18ης Μαρτίου 2018, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν.

Πριν δυο μήνες περίπου, ο ίδιος είχε αναγγείλει την έναρξη της επιχείρησης «Κλάδος Ελαίας» εναντίον των Κούρδων ανταρτών στην περιοχή.

Η επίσημη ανακοίνωση για την αναγκαιότητα της εν λόγω επιχείρησης που ουσιαστικά συνιστά παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας μιας γειτονικής χώρας χωρίς προφανή πρόκληση, έκανε λόγο για διασφάλιση της σταθερότητας και της ασφάλειας των συνόρων της Τουρκίας.

Είναι κατανοητό, ότι στρατηγικός στόχος της Άγκυρας αποτελεί η απαγόρευση στους Κούρδους μαχητές να ενώσουν τα καντόνια που ελέγχουν και να δημιουργηθεί αυτόνομο κουρδικό κράτος, γεγονός που συνιστά σοβαρή απειλή για την εθνική  ασφάλεια της Τουρκίας.

Σε δηλώσεις του ο Τούρκος πρόεδρος έχει επισημάνει επανειλημμένως πως μετά την επιχείρησή στο Αφρίν, η Τουρκία θα συνεχίσει προς ανατολάς και υποσχέθηκε ότι θα «καθαρίσει» τη Μανμπίτζ, που βρίσκεται σε απόσταση εκατό χλμ. ανατολικά και όλη τη βορειοδυτική Συρία κατά μήκος των συνόρων μέχρι το βορειοδυτικό Ιράκ, όπου αμερικανικές δυνάμεις είναι παρούσες στο πλευρό των Κούρδων πολιτοφυλάκων.

Οι ΗΠΑ διατηρούν δυνάμεις ανατολικά του Ευφράτη ποταμού, στην περιοχή που προαναφέρθηκε, οι οποίες και θα παραμείνουν στη Συρία μέχρι να βρεθεί πολιτική λύση στο συριακό πρόβλημα, προκειμένου κατά κύριο λόγο να ελεγχθεί η επιρροή και επέκταση του Ιράν στην περιοχή.

Η αμερικανική ηγεσία όπως έχει ξεκαθαρίσει είναι κάθετα αντίθετη σε μια επιχείρηση των τουρκικών δυνάμεων ανατολικά του Ευφράτη.

Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι αν θα ρισκάρει ο Τούρκος πρόεδρος μια αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και για ποιο λόγο οι ΗΠΑ ανέχονται την παραβατικότητα αυτή της Τουρκίας;

Ενέργειες με τις ευλογίες των ΗΠΑ

Καθώς γράφονται διάφορα σενάρια για οριστική ρήξη των σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας, που αναφέρονται ακόμα και σε αποχώρηση της τελευταίας από το ΝΑΤΟ, κλπ, θα αναφερθούμε στην ανάλυση του ερευνητή Michael J. Mazarr, με τίτλο «Military power cannot close the Defense Strategy gap», που αναρτήθηκε στην ηλεκτρονική πλατφόρμα «War on the Rocks».

Σύμφωνα με την παραπάνω ανάλυση, η προβολή ισχύος από τις ΗΠΑ σε διάφορα μέρη του πλανήτη αποτελεί μια συνεχή αιμορραγία πόρων, με αποτέλεσμα τη συνεχή επιβάρυνση του προϋπολογισμού και τη δυσφορία της κοινής γνώμης.

Επιπλέον, η ενασχόληση με αντιπάλους όπως η Κίνα, η Ρωσία και η Β. Κορέα, απαιτούν την αποδέσμευση των αμερικανικών δυνάμεων από άλλα μέτωπα.

Μεταξύ των τρόπων που εξετάζονται για την κάλυψη του κενού ασφαλείας που θα προκύψει μετά την αποδέσμευση των αμερικανικών δυνάμεων, είναι και η ενίσχυση στρατηγικών εταίρων που αποτελούν ανερχόμενες περιφερειακές δυνάμεις, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ως σταθεροποιητικοί πόλοι στο διεθνές σύστημα.

Τέτοιες χώρες είναι, σύμφωνα με την ανάλυση, η Ινδία, η Ινδονησία, το Μεξικό, η Βραζιλία, η Τουρκία, κλπ, πολλές από τις οποίες παρουσιάζουν έλλειμμα δημοκρατίας και σεβασμού των φιλελεύθερων αξιών.

Για την ενίσχυση των σχέσεων λοιπόν, θα απαιτηθούν και αρκετοί συμβιβασμοί από πλευράς ΗΠΑ στον συγκεκριμένο τομέα.

Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να αποτελεί στρατηγικό εταίρο των ΗΠΑ και έτσι δικαιολογείται και η παραβατική συμπεριφορά που παρουσιάζει στις σχέσεις με τα γειτονικά κράτη.

Το γεγονός αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να ανεχτούν τη συμπεριφορά αυτή της Τουρκίας όταν νοιώσουν ότι θίγονται συμφέροντά τους.

Εκτιμάται ότι ο Ερντογάν και η τουρκική διπλωματία διαθέτουν την απαραίτητη εμπειρία και οξυδέρκεια και δεν θα επιτελέσουν ένα στρατηγικό λάθος, όπως είναι αυτό της αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ.

To επόμενο χρονικό διάστημα και αφού επακολουθήσει σταθεροποίηση και ανασύνταξη των τουρκικών δυνάμεων στο Αφρίν αναμένονται διαβουλεύσεις με το νέο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, προκειμένου να βρεθεί ένα «modus vivendi», για να παραμείνει η Τουρκία προσδεδεμένη στο άρμα των ΗΠΑ.

(www.worldenergynews.gr)

Περισσότερα »

Άρθρο Αντγου ε.α Λάμπρου Τζούμη: Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ και η βάση της Σούδας

Του Λάμπρου Τζούμη
Αντιστρατήγου ε.α

Μια συμφωνία για τη χρονική επέκταση της παραχώρησης της βάσης στη Σούδα και για την ταυτόχρονη διάθεση αεροπορικής βάσης για μη επανδρωμένα αεροχήματα, θα μπορούσε να αποφέρει οικονομικά οφέλη για την Ελλάδα και θα συντελούσε στη μεγιστοποίηση της γεωστρατηγικής σημασίας της χώρας

Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, από τις 13 Οκτωβρίου πραγματοποιεί πενθήμερη επίσκεψη στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια της οποίας θα συναντήσει τον Πρόεδρο Ντ. Τραμπ, τον Αντιπρόεδρο, Μάικ Πενς, τη Γενική Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, και Έλληνες ομογενείς.

Οι προσδοκίες που έχουν καλλιεργηθεί για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα μετά τη συνάντηση αυτή, μόνο ως αυταπάτες θα μπορούσε να θεωρηθούν.

Η δήθεν άσκηση «πίεσης» από τον Έλληνα πρωθυπουργό στον Αμερικανό πρόεδρο προκειμένου το ΔΝΤ να μεταβάλλει την στάση του έναντι του ελληνικού ζητήματος, καθώς επίσης και η εξασφάλιση υποστήριξης για την προσέλκυση αμερικανικών επενδύσεων στην Ελλάδα, αποτελούν ευσεβείς πόθους και εντάσσονται περισσότερο στο πλαίσιο της επικοινωνιακής εκμετάλλευσης από πλευράς της κυβέρνησης.

Ανάμεσα στα ζητήματα που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα συζητηθούν είναι θέματα όπως το Κυπριακό, οι ελληνοτουρκικές διαφορές, το Σκοπιανό, το προσφυγικό, αλλά κυρίως θέματα αμυντικής συνεργασίας.

Σημαντικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης για τις ΗΠΑ θέματα ενεργειακής ασφάλειας στη Ν.Α. Μεσόγειο και για το λόγο αυτό επιθυμούν την ενίσχυση της ναυτικής και αεροπορικής παρουσίας τους στην περιοχή.

Η βάση της Σούδας και η χρονική επέκταση της παραχώρησής της

Η ενίσχυση αυτή συνδέεται άμεσα με τη βάση της Σούδας και το ενδιαφέρον των ΗΠΑ, για επέκταση της συμφωνίας παραχώρησης, με πενταετή ή δεκαετή διάρκεια.

Η κυβέρνηση ανανέωσε πρόσφατα σιωπηρώς για ένα ακόμη χρόνο τη συμφωνία για τη Σούδα, στο πλαίσιο της συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας, που η Ελλάδα και οι ΗΠΑ διατηρούν από το 1990.

Η ετήσια επέκταση της ισχύος της συμφωνίας αποτελεί τυπικά αναγκαία ενέργεια που προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενό της.

Μια πολυετής ανανέωση που αποτελεί επιθυμία από πλευράς ΗΠΑ, θα διευκολύνει την αμερικανική πλευρά να προχωρήσει σε κατασκευαστικά έργα και στη γενικότερη αναβάθμιση των υποδομών, ώστε να καταστεί δυνατή η στάθμευση περισσοτέρων και διαφορετικών ειδών στρατιωτικών δυνάμεων και δομών διοικητικής μέριμνας.

Η βάση της Σούδας βρίσκεται 785 μίλια από τη Συρία, 570 μίλια από το Σουέζ, 200 μίλια από την ανατολική Λιβύη και αποτελεί προκεχωρημένη βάση ανεφοδιασμού για επιχειρήσεις στη Ν.Α. Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή.

Χρησιμοποιείται για περιπολίες του ναυτικού των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, αναγνωριστικές αποστολές και υποστήριξη με ανεφοδιασμό στον αέρα, καθώς και για πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Λόγω της αστάθειας που παρουσιάζει την περίοδο αυτή η περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου και των εξελίξεων στη Συρία και τη Λιβύη, η βάση της Σούδας είναι πιο σημαντική από ποτέ.

Χρησιμοποιήθηκε εκτενώς από τους Αμερικανούς στις επιχειρήσεις εναντίον του Ιράκ, τόσο το 1991 όσο και το 2003, αλλά και στον πόλεμο του Αφγανιστάν.

Η βάση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εγκαταστάσεις που κατασκευάστηκαν με πιστώσεις του NATO και ποιο αξιόλογη από αυτές είναι το μοναδικό στη Μεσόγειο, κρηπίδωμα Κ-14, στο οποίο μπορεί να σταθμεύσει αεροπλανοφόρο, ενώ υπάρχουν επίσης αποθήκες υγρών καυσίμων και αποθήκες πυρομαχικών. Αυτό το στοιχείο προσφέρει συγκριτικό πλεονέκτημα στη Σούδα, καθώς πρόκειται για τη μοναδική τέτοια εγκατάσταση στη Μεσόγειο.

Η βάση βρίσκεται υπό ελληνική διοίκηση για θέματα μέριμνας προσωπικού και κτηριακών εγκαταστάσεων, ενώ την επιχειρησιακή ευθύνη έχουν οι Αμερικανοί.

Στο αεροπορικό κομμάτι της βάσης, οι Αμερικανοί διατηρούν δικό τους τμήμα, που το διοικούν αποκλειστικά οι ίδιοι.

Διαπραγματευτικό πλεονέκτημα

Με δεδομένο την επιδείνωση των σχέσεων ΗΠΑ και Τουρκίας το τελευταίο διάστημα και την αξιοπιστία της Τουρκίας να έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση, λόγω της επαμφοτερίζουσας στάσης που έχει τηρήσει σε διάφορες περιπτώσεις, η βάση της Σούδας θα μπορούσε να αποτελέσει ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο για την Ελλάδα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πλέον της βάσης της Σούδας, ζητούν πρόσβαση σε κάποια από τις αεροπορικές βάσεις εντός ελληνικού εδάφους για τη στάθμευση μη επανδρωμένων αεροχημάτων.

Θέματα όπως η αναβάθμιση των F-16 ή παραχώρηση με ευνοϊκούς όρους μίας Μοίρας 20 F-35 και αντιτορπιλικών «Arleigh Burke» θα μπορούσαν να τεθούν στο τραπέζι των συνομιλιών σε περίπτωση μιας συμφωνίας επέκτασης χρονικής παραχώρησης για τη βάση της Σούδας και τη διάθεση αεροπορικής βάσης για μη επανδρωμένα αεροχήματα.

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να αποφέρει τεράστια οφέλη στην Ελλάδα, τα οποία δεν αφορούν μόνο στο οικονομικό μέρος, αλλά θα συντελούσαν στην μεγιστοποίηση της ελληνικής γεωστρατηγικής σημασίας και την εξυπηρέτηση των ελληνικών συμφερόντων.

Απαραίτητη προϋπόθεση όμως για τα παραπάνω αποτελεί η απαγκίστρωση της κυβέρνησης από ιδεοληπτικές αγκυλώσεις που της επιβάλει το εσωκομματικό σκληρό στελεχιακό δυναμικό της.

(worldenergynews.gr)

Περισσότερα »

«Παράθυρο» ευκαιρίας ή επικίνδυνοι ελιγμοί;

ΑΡΘΡΟ

του υποστράτηγου ε.α. Ιπποκράτη Δασκαλάκη

Μετά από δύο τουλάχιστον δεκαετίες άκαρ­πων συζητήσεων, προσπαθειών και ταλαντεύσεων, τα θέματα των σχέσεων της χώρας μας με την ΠΓΔΜ, άρα και της ονομασίας της, επανεμφανί­σθηκαν στο προσκήνιο. Αφορμή η κυβερνητική αλλαγή στη γειτονική χώρα. η απομάκρυνση του σκληροπυρηνικού Γκρουέφσκι, που είχε συνδέ­σει την πολιτική του επιβίωση και τη διατήρηση της εξουσίας με εθνικιστικές «κορόνες», αντιδημοκρατική συμπεριφορά και με μια άκαμπτη θέ­ση στο θέμα της ονομασίας.

Ο νέος κυβερνητικός συνασπισμός, που βα­σίζεται πλήρως στην υποστήριξη των αλβανικών κομμάτων, λεκτικά εμφανίστηκε πιο διαλλακτι­κός στα θέματα που σκιάζουν τις αμοιβαίες σχέ­σεις μας. Ανεξαρτήτως των προθέσεων του νέου ηγέτη Ζόραν Ζάεβ, το μόνο που δεν επιτρέπεται για τη χώρα μας είναι εφησυχασμός, ενθουσια­σμός, βιαστικές δεσμεύσεις και προσπάθειες πο­λιτικής εκμετάλλευσης της κατάστασης από όλες τις κομματικές παρατάξεις. Ενδεχομένως η πα­ρούσα ελληνική κυβέρνηση να έλκεται από την προσδοκία της επίτευξης μιας λύσης στο πρόβλη­μα της ονομασίας, που πραγματικά ταλανίζει την εξωτερική μας πολιτική τα 25 τελευταία χρόνια.

Αναμφίβολα, η νέα πολιτική κατάσταση στα Σκόπια φαίνεται ότι δημιουργεί ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για επαναπροσέγγιση των δύο πλευ­ρών. Η πορεία όμως της εξωτερικής πολιτικής των Αθηνών δεν θα είναι εύκολη. Η Ελλάδα σή­μερα διαθέτει αρκετά ερείσματα, αλλά δεν πρέπει να παραπλανηθεί και να ενθουσιαστεί από τις διακηρύξεις καλών προθέσεων της γείτονος. Η ανταπόκριση πρέπει να είναι προσεκτική, ξεκά­θαρη και ανάλογη των κινήσεων των Σκοπίων. Υπερβολικές προσδοκίες και αλόγιστοι ενθου­σιασμοί στο παρελθόν, και αναφέρομαι στο Κυ­πριακό, οδήγησαν τη χώρα σε επώδυνες αναδι­πλώσεις από πάγιες θέσεις της, χωρίς ουδέποτε να λάβει τις αναμενόμενες από την άλλη πλευρά αντισταθμίσεις.

Η Ελλάδα δεν πρέπει να εκτεθεί στη διεθνή κοινότητα την παρούσα στιγμή. Επιβάλλεται να χειριστεί «έξυπνα» τις περιστάσεις, να αναλάβει πρωτοβουλίες, να διατηρήσει μια «επίθεση φι­λίας» προ τον γειτονικό λαό και την κυβέρνηση των Σκοπίων, ξεκαθαρίζοντας όμως έγκαιρα και πειστικά στους δυτικούς συμμάχους τα όρια των υποχωρήσεών της. Το κυριότερο όμως είναι να εμφανιστεί με εθνική ομοφωνία στο θέμα αυτό και να μην το εντάξει στα πεδία των άγονων κομματι­κών ανταγωνισμών και διχαστικών διλημμάτων.

(ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ-01/07/2017)

___________________________

* ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ- Υποστράτηγος (εα)
• Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου
• Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
• Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)
• Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ)
• Διαλέκτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ)
• 0030-210-6543131, 0030-6983457318 rafaelmarippo@yahoo.gr

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Περισσότερα »

Υπέρμετρες τουρκικές φιλοδοξίες στη Συρία

ΑΡΘΡΟ

του Υποστράτηγου ε.α. Ιπποκράτη Δασκαλάκη

Η συριακή κρίση έχει εισέλθει ήδη στον έβδομο χρόνο, με τους συνδυασμούς και τις «λυκοφιλίες» των εμπλεκόμενων δυνάμεων να μεταβάλλονται σε έναν ανελέητο αγώνα προ­ώθησης των συμφερόντων τους. Η πρόσφατη προσέγγιση Ρωσίας, Ιράν και Τουρκίας για κοινή προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήμα­τος αποτελεί μία χαρακτηριστική περίπτωση που πριν από λίγους μήνες έμοιαζε με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Το ίδιο φαινόταν και η διεξαγωγή κοινών αμερικανο-κουρδικών στρατιωτικών περιπολιών στα σύνορα Τουρ­κίας - Συρίας, γεγονός που εκνευρίζει αφάντα­στα την Άγκυρα.

Σε αυτό το περιβάλλον, η Ρωσία έχει κατορ­θώσει να εκμεταλλευτεί άριστα τις εξελίξεις και να εδραιώσει την παρουσία της όχι μόνο ως βασικού υποστηρικτή του καθεστώτος Άσαντ, αλ­λά και ως αποφασιστικής σημασίας παράγοντα για την εξεύρεση λύσεως. Έχει, βέβαια, καταβά­λει το σχετικό τίμημα σε αίμα και πόρους. Αντί­στοιχα, το σιϊτικό Ιράν, έχοντας βαθύτατα και αιματηρά εμπλακεί στην κρίση, συνδέει την εθνική του στρατηγική -δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε και την επιβίωση του καθεστώτος των «μουλάδων»- με τον έλεγχο της ευρύτερης πε­ριοχής Ιράκ - Συρίας - Λιβάνου.

Εντύπωση ίσως προκαλεί η παλινδρομική πολιτική της Τουρκίας με τις διακυμάνσεις της τακτικής που παρουσιάζει. Η υψηλή της όμως στρατηγική για ανάδειξη σε κυρίαρχη δύναμη της περιοχής παραμένει σταθερή κακοί φιλοδο­ξίες της τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται υπέρμετρες.

Γεγονός είναι ότι διαθέτει τη βούληση αλλά και την ισχύ να διακινδυνεύει -όχι αλόγιστα- την εμπλοκή της σε όλα τα τεκταινόμενα της πε­ριοχής, χωρίς να διστάζει να αναπροσαρμόζει συμμαχίες και τακτικούς στόχους.

Σίγουρα ο συνδυασμός υπέρμετρων φιλοδο­ξιών, αναδιάταξης συμμάχων και των δομικών προβλημάτων που παρουσιάζει ως χώρα, και κυρίως ως κοινωνία, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα. Θα μπορούσε κάποιος να παρομοιάσει αυτήν τη στρατηγική υπέρβασης των προβλημά­των και των αδιεξόδων με τη στρατηγική του «άλματος προς τα εμπρός» ή ακόμη και του «άλ­ματος προς το άγνωστο». Πρέπει όμως να ανα­γνωρίσουμε ότι η Τουρκία έχει ανέλθει στα επί­πεδα του διεθνούς συστήματος τολμώντας να στυλώνει το «ανάστημα» της στις δύο κλασικές υπερδυνάμεις.

Το εάν αυτή η τακτική αποδειχθεί αποτελε­σματική θα το αποδείξει μόνο ο χρόνος, καθώς στη ζωή ανθρώπων, οργανισμών και κρατών τα μεγάλα κέρδη ήταν πάντα συνδεδεμένα και με μεγάλα ρίσκα.

Αυτά τα ρίσκα τα αναλαμβάνουν έθνη που έχουν μια ζωτικότητα που συνήθως πηγάζει από μια κοινωνία σε δημογραφική άνοδο, νεανικό πληθυσμό και ηγεσίες που αφουγκράζονται ή ακόμη και διαμορφώνουν αυτή την ορμή. Αυτή είναι η πραγματικότητα της γείτονος. Αν δεν το βλέπουμε ή δεν το αντιλαμβανόμαστε, μάλλον εθελοτυφλούμε και εξασθενούμε ακόμη περισ­σότερο τη θέση μας.

(ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ-27/05/2017)

___________________________

* ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ- Υποστράτηγος (εα)
• Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου
• Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
• Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)
• Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ)
• Διαλέκτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ)
• 0030-210-6543131, 0030-6983457318 rafaelmarippo@yahoo.gr

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Περισσότερα »

«Μάχη» για τους υδρογονάνθρακες

► Η Αθήνα και η Λευκωσία προετοιμάζονται και για θερμό επεισόδιο μετά το casus belli της Άγκυρας για την ΑΟΖ.

► Η πρώτη γεώτρηση προγραμματίστηκε για 13 Ιουλίου από τη γαλλική TOTAL.

Στην κόψη του ξυραφιού βρίσκεται η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο, μετά την απειλή πολέμου την οποία στην ουσία διατύπωσε η Τουρκία, σε περίπτωση που προχωρήσουν οι έρευνες για υδρογονάνθρακες στην κυπριακή ΑΟΖ.

Η Λευκωσία, μέσω του Κυπρί­ου μόνιμου αντιπροσώπου στον ΟΗΕ, Κορνήλιου Κορνηλίου, απέρριψε την επιστολή που κατέ­θεσε η Άγκυρα, με την οποία χαρα­κτηρίζει τμήμα της τουρκικής υφα­λοκρηπίδας την κυπριακή ΑΟΖ και διαμηνύει ότι το πρόγραμμα ερευ­νών θα συνεχιστεί κανονικά. Η πρώτη γεώτρηση έχει προγραμμα­τιστεί για τις 13 Ιουλίου, από τη γαλ­λική TOTAL, στο Οικόπεδο 11.

Ελλάδα και Κύπρος προετοι­μάζονται για όλα τα ενδεχόμενα, ακόμα και για θερμό επεισόδιο, κα­θώς αντιλαμβάνονται ότι η Τουρ­κία είναι πιο απρόβλεπτη από ποτέ για τρεις λόγους: Λόγω του στρα­τηγικού στοιχήματος που αποτελεί γι΄ αυτήν το θέμα των υδρογονανθράκων, των πολλαπλών εξωτερι­κών μετώπων τα οποία την πιέζουν (εξελίξεις με Κουρδικό στα ανατολικά της και σχέσεις με ΕΕ) και της συνεχιζόμενης εσωτερικής ρευ­στότητας που καθιστά τον Ερντογάν «νευρικό».

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος αποκάλυ­ψε, μιλώντας στη Βουλή, ότι, όταν ο ίδιος, προ καιρού, είχε προειδοποιήσει για πιθανότητα θερμού επεισοδίου το καλοκαίρι στην κυ­πριακή ΑΟΖ, η Αθήνα είχε συγκεκριμένες πληροφορίες υπ’ όψιν: «Είχαμε ΝΟΤΑΜ που η Τουρκία είχε εκδώσει και ετοιμαζόταν να προκαλέσει επεισόδιο στο Οικό­πεδο 6 και να στείλει το “Barbaros" να μπλοκάρει την TOTAL από την άντληση (φυσικού αερίου) με φω­τιά. Το ΝΟΤΑΜ αυτό ανεφέρετο στην 1η Μαΐου. Γι΄ αυτό το διαρρεύσαμε. Για να προετοιμάζονται η κοινή γνώμη και η Βουλή και για να υπάρχει η κοινή γραμμή. Και ο ένας με έλεγε σφουγγαρίστρα και ο άλλος ακροδεξιό. Εμείς δικαιω­θήκαμε».

Ο κ. Καμμένος ανέφερε ότι το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και οι Ένοπλες Δυνάμεις επικαιροποιούν τους στρατηγικούς σχεδιασμούς για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή και προανήγ­γειλε απόρρητη ενημέρωση της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, διότι «κάποια από τα μέτρα που λαμβάνονται χρήζουν ενημέρωσης της Επιτροπής».

ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΛΑΡΡΥΤΗΣ

(ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ-04/05/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ... ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ

Περισσότερα »