Οι 120 κάτοικοι του πανέμορφου ελληνικού νησιού στέλνουν το μήνυμα τους μέσω των «Ειδήσεων», απαντώντας στις προκλητικές δηλώσεις των Τούρκων.
Τις τελευταίες ημέρες μάς παίρνουν καθημερινά τηλέφωνο απ’ όλη την Ελλάδα και μας ρωτούν για τους μαθητές του Αγαθονησίου. Είναι απλοί πολίτες που θορυβήθηκαν από την επιθετική ρητορική των Τούρκων, θέλουν να μάθουν αν τα παιδιά του σχολείου χρειάζονται κάτι για να μας το στείλουν. Είναι οι πιο συγκινητικές στιγμές που έχω ζήσει στο νησί». Ο 47χρονος Κώστας Κουγιουμτζίδης είναι ο διευθυντής του Γυμνασίου και Λυκείου Αγαθονησίου. Μακεδόνας στην καταγωγή, από την Κρύα Βρύση της Πέλλας, βρέθηκε πριν από ενάμιση χρόνο να υπηρετεί την εκπαίδευση στην εσχατιά του Αιγαίου. Οι μαθητές είναι όλοι κι όλοι δώδεκα. Λίγες ώρες πριν μιλήσει στις «Ειδήσεις», ο Τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ομέρ Τσελίκ, απευθυνόμενος σε συμπατριώτες του δημοσιογράφους, είχε διαμηνύσει με θρασύτητα πως «το Αγαθονήσι ανήκει στην Τουρκία, είναι τουρκικό έδαφος».
«Ακούμε τα αεροπλάνα τους»
Στην απότομη στροφή που οδηγεί από το λιμάνι του Αϊ Γιώργη στο Μεγάλο Χωριό του Αγαθονησίου, αχνοφαίνονται τα Δίδυμα, ή Ντιντίμ στα τουρκικά. Έξι ναυτικά μίλια όλα κι όλα, αδύνατον να κρυφτούν τα «απέναντι χωράφια», όπως τα αποκαλούν οι ντόπιοι με τη φιλική διάθεση που τους διακρίνει.
«Έρχονται αρκετοί Τούρκοι για τουρισμό τα τελευταία χρόνια, συνήθως με σκάφη. Είναι καλοί άνθρωποι, δεν έχουμε κάτι να χωρίσουμε με αυτούς. Είναι οι δηλώσεις των Τούρκων πολιτικών, μετά το Πάσχα και την επίσκεψη του υπουργού Άμυνας, Πάνου Καμμένου, που μας κάνουν να επαγρυπνούμε. Όμως, είμαστε αποφασισμένοι. Δεν θα επηρεάσουν την καθημερινότητά μας», λέει ο παλαίμαχος δάσκαλος και δήμαρχος του νησιού από το 2007, Βαγγέλης Κόττορος.
«Εγώ έχω γεννηθεί και έχω μεγαλώσει στο Αγαθονήσι, όπως και οι περισσότεροι από τους 120 κατοίκους. Το νησί το κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας και δεν θα το εγκαταλείψουμε. Αυτά που λέγονται περί τουρκικού εδάφους είναι ανιστόρητα και προκλητικά. Το Αγαθονήσι θα το κρατήσουμε ζωντανό και οικονομικά δραστήριο», τονίζει ο δήμαρχος, διευκρινίζοντας πως οι κάτοικοι του νησιού αισθάνονται πολύ συχνά την τουρκική επιθετικότητα.
«Τους ακούμε. Ακούμε τα αεροπλάνα τους όταν κάνουν παραβιάσεις. Στο παρελθόν, το 2009, όταν μας είχε επισκεφτεί ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, τα μαχητικά τους πετούσαν πολύ χαμηλά. Τώρα δεν είναι έτσι τα πράγματα, όμως οι παραβιάσεις δεν σταμάτησαν ποτέ».
«Θέλουμε βοήθεια»
Γύρω από τα 13,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα της έκτασης του Αγαθονησίου, στέκουν τα «προπύργιά» του. Είναι οι πέντε βραχονησίδες που το περιστοιχίζουν, η Πίτα, η Στρογγυλή, το Νερονήσι, το Κατσαγάνι και το Κουνελονήσι. Ψαρεύοντας κοντά στις νησίδες, οι 120 Αγαθονησιώτες κερδίζουν τα προς το ζην. Κάποιοι, λιγότεροι σε αριθμό, ασχολούνται με την κτηνοτροφία και οι πιο ηλικιωμένοι τα βγάζουν πέρα δουλεύοντας σε ταβέρνες ή νοικιάζοντας δωμάτια τους τουριστικούς μήνες.
«Καθημερινά παλεύουμε να σταθούμε όρθιοι. Κρατάμε κάτι παραπάνω από Θερμοπύλες. Στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, με τα φορολογικά βάρη και το υψηλό κόστος ζωής, έρχεται να προστεθεί και η κατάσταση με τους γείτονες, οι οποίοι αλωνίζουν. Ο Τούρκοι δεν διστάζουν να σταματούν στα ελληνικά ύδατα ακόμα και τουριστικά ιστιοφόρα που πλησιάζουν στο νησί», δηλώνει ο Αγαθονησιώτης Μανώλης Κατσουλιέρης.
Γεννημένος στο νησί, ο κ. Κατσουλιέρης το αποχωρίστηκε μόνο για λίγα χρόνια μετά τα δώδεκα του, όταν ακόμα η περιοχή δεν είχε ούτε Γυμνάσιο ούτε Λύκειο. Στη συνέχεια, επέστρεψε για να φτιάξει μπακάλικο, από το οποίο ζει. «Το Αγαθονήσι είναι ο τόπος μου. Ο προπάππους μου ήταν ο πρώτος κάτοικος του νησιού μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τη διάρκεια του οποίου είχε ερημώσει. Εδώ έχουμε μάθει να ζούμε κι εδώ θέλουμε να πεθάνουμε. Χρειαζόμαστε, όμως, τη βοήθεια της ελληνικής πολιτείας για να παραμείνουμε στο νησί», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Το λιμάνι
Η ακτοπλοϊκή επικοινωνία του Αγαθονησίου εξυπηρετείται από ένα μικρό λιμάνι, τον Άγιο Γεώργιο, χάρη στο οποίο συνδέεται με τις κοντινές περιοχές. Όμως, τον χειμώνα, λόγω της μικρής συχνότητας δρομολογίων αλλά και του άστατου καιρού, υπάρχουν μέρες που το Αγαθονήσι μένει αποκλεισμένο, χωρίς καμία απολύτως επαφή με την υπόλοιπη Ελλάδα. Η δυσκολία και το κόστος των μεταφορικών ίσως να ήταν ο λόγος που η ανάπτυξη του νησιού ήρθε αργοπορημένα, καθώς μόλις το 1980 προμηθεύτηκε την πρώτη του ηλεκτρογεννήτρια.
Η 66χρονη θεολογία Γιαμαίου, που διατηρεί ενοικιαζόμενα δωμάτια στο Αγαθονήσι, περιγράφει, μέσω των «Ειδήσεων», τη σκληρή καθημερινότητα στο νησί. «Μας φροντίζει ένας αγροτικός γιατρός, ο δήμος έχει έναν μόλις υπάλληλο. Και μέσα σε όλα αυτά καλούμαστε από το 2015 και μετά να διαχειριστούμε και τους απελπισμένους πρόσφυγες που έρχονται από την Τουρκία», επισημαίνει.
«Αγαπάμε τον τόπο μας όσο κανείς άλλος και όσο τίποτα άλλο. Ωστόσο, η καθημερινότητα είναι δύσκολη. Οι τουρκικές προκλήσεις από αέρα και θάλασσα είναι σχεδόν καθημερινές. Πρέπει να μας προφυλάξει το κράτος μας. Να μην εγκαταλείψει το νησί», τονίζει η ίδια.
«Πρέπει να είσαι πολύ ρομαντικός και λίγο τρελός για να μείνεις στο νησί», λέει στις «Ειδήσεις» η Γερμανίδα Σαμπίνα Κυρίτση, που είναι παντρεμένη την τελευταία εικοσαετία με τον Αγαθονησιώτη σύζυγό της, μαζί με τον οποίο διατηρούν εστιατόριο. «Είμαι από τις ελάχιστες περιπτώσεις ανθρώπων που ήρθαν από άλλον τόπο στην περιοχή και θα μείνουν μέχρι τέλους. Ακόμα και οι ντόπιοι νέοι, μόλις ενηλικιωθούν, φεύγουν από το Αγαθονήσι για να σπουδάσουν και δεν επιστρέφουν πίσω. Παλιότερα, υπήρχε το κίνητρο της ιχθυοκαλλιέργειας για τα νέα παιδιά, αλλά εδώ νιώθεις την κρίση περισσότερο, ίσως, από την υπόλοιπη Ελλάδα», δηλώνει χαρακτηριστικά η ίδια, η οποία έχει ένα παιδί 17 χρόνων. Όπως υπογραμμίζει, «το Αγαθονήσι κινδυνεύει να ερημώσει. Οι 30 τουλάχιστον κάτοικοί του είναι άνω των 80 ετών και χωρίς νέο αίμα σε λίγο καιρό δεν θα έχει ανθρώπους να στηρίξουν αυτόν τον υπέροχο τόπο», επισημαίνει η κυρία Κυρίτση.
«Δεν μας αφήνουν να ψαρέψουμε»
Ο 58χρονος εθνοφύλακας στο Αγαθονήσι Γιάννης Κοπανιάρης, πατέρας δύο παιδιών, δεν κρύβει την ανησυχία του για το μέλλον του τόπου. «Αισθανόμαστε ότι είμαστε πιεσμένοι μέχρι τον... λαιμό από τους γείτονες. Δεν μας αφήνουν να ψαρέψουμε στα δικά μας χωρικά ύδατα. Τουρκικές ακταιωροί σχεδόν πλησιάζουν στο λιμάνι μας. Έχουν έρθει ήδη πολύ κοντά μας, γιατί να μη φοβόμαστε», λέει με νόημα.
Ο ίδιος εγκαταστάθηκε στο νησί, ερχόμενος από τη Σάμο, πριν από 20 χρόνια. Αναγνωρίζει ότι το τελευταίο διάστημα υπάρχει μια ενίσχυση των λιμενικών και αστυνομικών δυνάμεων αλλά δεν είναι αρκετή. «Είμαστε μία από τις πύλες εισόδου στην Ελλάδα. Χρειάζεται μεγαλύτερη φύλαξη. Αν συνεχίσουμε να νιώθουμε ανασφαλείς, τότε πολύ σύντομα θα εγκαταλείψουμε το Αγαθονήσι. Κάτι πρέπει να γίνει».
Στο γραφείο του, στο Γυμνάσιο Αγαθονησίου, ο διευθυντής Κ. Κουγιουμτζίδης έχει την εικόνα της Παναγίας. «Αυτή μας φυλά», λέει χαμογελώντας, «το νησί αυτό είναι ένας ανεξερεύνητος παράδεισος, που αξίζει να το επισκεφτούν όλοι οι Έλληνες. Οι κάτοικοί του είναι απίστευτα φιλόξενοι. Σε αγκαλιάζουν από την πρώτη στιγμή. Είναι, όμως, και πολύ θαρραλέοι. Στέλνω μήνυμα σε όλη την Ελλάδα να μην ξεχάσει το Αγαθονήσι».
Των ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΝΤΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗ
(ΕΙΔΗΣΕΙΣ-28/04/2017)
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.
